‫آنچه گذشت...
‫کوله پشتی مدی رو پیدا کردن؟
‫- کجا؟ ‫- خونه‌ی متروکه.
‫تو توی بازی بازگشت به خانه مردی؟
‫آره، خانواده‌م هنوزم هر سال به خاطرم میان.
‫در مورد من چیزی گفتی؟
‫یادم نمیاد.
‫دیدنش برات سخته؟
‫داره آسون میشه،
‫مخصوصا حالا که 95 درصد مطمئنم ‫اون من رو نکشته.
‫اعتماد کلیر رو به دست بیار ‫و بعد ببین قضیه چیه.
‫چجوری باید این کار رو کنم؟
‫ازش بخواه باهات بیاد جشن
‫شوخیت گرفته؟
‫می‌خوای با من بیای مراسم ؟
‫حتما والی.
‫گمونم کلیر جسدت رو
‫از اینجا برده بیرون.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا و فائزه «
‫تو چی؟
‫فقط نمی‌فهمم...
‫یه بازیکن فوتبال؟
‫هیس! صدات رو بیار پایین.
‫منتظر بودی بمیری
‫تا با یه فوتبالیست
‫بری مراسم ؟
‫الان فازت چیه؟
‫بحث داره عوض میشه.
‫ترجیح میدم در مورد قتلم
‫و قاتل احتمالیم، یعنی کلیر صحبت کنم.
‫سایمون.
‫خیلی چندشه.
‫جدی، کلوئی؟
‫خب، به نظر من که
‫این قضاوت کردنت چندشه.
‫نامزدت همون پسره نیست که
‫کفش کلاس هفتمش رو
‫بدون جوراب می‌پوشه؟
‫تا الان این بحث رو پیش نکشیدم.
‫زاویر جذاب و اصیله.
‫خیلی هم سختی کشیده.
‫افق دیدتون رو گسترش بدین، خانوما.
‫و مطمئن باشیم که نامزدش رو نکشته؟
‫آره، مطمئن باشین.
‫صبر کن ببینم، ‫شنیدم دختره فرار کرده.
‫پس چطوری خونش روی دیوار بوده، کله پوک؟
‫[باشه. باهات میام. ‫کت و شلوار داری؟]
‫کفش‌های دیگه‌ای هم داره.
‫کلیر گفت باشه.
‫- گفتم که جواب میده. ‫- خوبه.
‫لعنتی. حالا چی میشه؟
‫عملیات کلیر: ‫توی مراسم از زیر زبونش می‌کشیم.
‫از زیر زبونش می‌کشیم؟ ‫منظورت چیه؟
‫مجبورش می‌کنیم کاری که کرده رو قبول کنه.
‫اول از همه تهدید کردنش.
‫می‌دونیم که برای نمره
‫اندرسون رو تهدید می‌کنه درسته؟
‫وقتی اون ویدئو رو گرفتن، ترسیدن.
‫و اگه اندرسون این کار رو نکرده بود...
‫پس کلیر قطعا این کار رو کرده.
‫باید ثابت کنیم که اون گوشی مدی رو برداشته
‫و خردش کرده...
‫ممکنه چیزهای دیگه رو هم خرد کرده باشه،
‫مثل سر مدی.
‫- سایمون. ‫- یا خدا، بیخیال.
‫- خوبه. ‫- چیه؟ ما به حقیقت نیاز داریم.
‫حالا اون حقیقت رو باید ‫انقدر واضح موقع ناهار بیان کنی؟
‫باید کلیر رو فریب بدی تا اعتراف کنه
‫و تو هم با گوشیت ضبطش کنی.
‫یه کاری کن اعتراف کنه که جسد مدی رو
‫- از اون پناهگاه زیرزمینی بیرون برده. ‫- فریبش بدم؟
‫هفته‌ی پیش یه جوری رفتار می‌کرد ‫که انگار اصلا وجود ندارم.
‫چه حسی داشت؟
‫اصلا نمی‌دونم چرا قبول کرد.
‫شاید هنوزم فکر می‌کنه که تو جذابی.
‫باید جذاب‌تر به نظر بیاد.
‫ولی باید جذاب‌تر به نظر بیای.
‫اتفاقا ازم پرسید کت و شلوار دارم یا نه.
‫- داری؟ ‫- نه.
‫- خب، نیکول می‌تونه کمک کنه. ‫- نیکول.
‫ببرش مرکز خرید، ‫براش یه کت و شلوار انتخاب کن.
‫چی؟ چون دخترم؟
‫- این یه چیزی می‌خواد. ‫- باشه.
‫- آره. ‫- کچاپ.
‫مطمئنی مشکلی باهاش نداری؟
‫اینکه دارم عشق سابق بی‌وفام رو
‫با دوست سابق خائنم جور می‌کنم؟
‫نقشه‌ی خیلی خوبیه.
‫اونجوری نگاهم نکن ‫و گرنه نظرم عوض میشه.
‫این خاکه یا شوره‌ی سره؟
‫روح‌ها هم می‌تونن آلرژی داشته باشن. ‫چه جالب.
‫آره، چارلی بیچاره هم هیچوقت نمی‌تونه
‫طعم محشر ‫شکلات بادوم زمینیِ «ام اند ام» رو بچشه.
‫حتی تو حالت مرده‌ش هم ورم می‌کنه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب، پیراهن مدنظرته یا کت و شلوار؟
‫- پیراهن. ‫- خب، اون واسه مراسم
‫گزینه‌ی خوبیه.
‫تعجب می‌کنم همچین لباسی رو برداشتی.
‫این خیلی...
‫من هم تعجب کردم که ‫می‌خوای به همچین جایی بیای.
‫اصلا بهت نمی‌خوره.
‫خب، اگه یکی خودش رو
‫همرنگ جماعت نکنه، ‫چجوری می‌تونه متحول بشه؟
‫دلیل خوبی نیاوردی.
‫ولی ازش می‌گذرم.
‫تعجب می‌کنم که شماها
‫خودتون رو توی این وضع انداختین.
‫می‌دونی، والی یه جوری ‫رفتار می‌کنه، انگار اولین باره
‫کلمه‌ی اجرا به گوشش خورده.
‫آره، آخه اون 37 ساله که...
‫تنهایی میره اینجور جاها.
‫خیلی شجاعی که داری
‫کمکش می‌کنی ‫از پس کار ناتمامش بربیاد.
‫توی این وضعیت ‫همیشه فرصت دومی گیرمون نمیاد.
‫من یه سوال دارم،
‫ولی نباید بخندی.
‫خب، قول نمیدم ولی بگو.
‫روح‌ها هم می‌تونن با هم در ارتباط باشن؟
‫گفتم که حتی می‌تونیم آلرژی هم داشته باشیم.
‫اوه، پس شماها...
‫مرگ که شوخی نیست قند عسلم.
‫ولی آره، ما چند دهه‌ست که اینجاییم.
‫ما هم به یه چیزهایی احتیاج داریم.
‫همه‌مون یه گذشته‌هایی داشتیم.
‫همه داشتیم، درسته؟
‫مدی نیرز، نگو که ناکام مردی؟
‫سلام.
‫می‌خواستم بیام یه سری بهتون بزنم
‫و مطمئن بشم که همه چیز مرتبه
‫و ببینم که شما رو از توی
‫ تونل قتلی چیزی نبرده باشن...
‫و خواستم ببینم هنوز هم دوست داری...
‫- خب، منظورم اینه که... ‫- باهات بیام مراسم ؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، تو...
‫این یکی رو قرار نیست تنهایی بری، والی.
‫محشره.
‫و من... من...
‫نه، عالی بود. ‫واقعا عالی بود.
‫خفه شو.
‫- سلام. ‫- یه دختر اومده اینجا!
‫سلام.
‫میشه حرف بزنیم؟
‫اینجا؟
‫نکنه می‌خوای از اونا مشورت بگیری.
‫آخه، من لباس پوشیدم ولی...
‫چرا اون پیام رو فرستادی؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا الان؟
‫خب، خیلی وقت پیش نوشته بودمش.
‫فقط... خب...
‫به خاطر رفتاری که ‫ باهات کردم عذاب وجدان گرفتم و...
‫یه کم طول کشید تا ارسالش کنم.
‫فکر کنم...
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫اوه، فکر کنی؟
‫می‌دونم که دلم برات تنگ شده بود.
‫فردا ساعت 7 میام دنبالت.
‫نمی‌خوای من رانندگی کنم؟
‫- من رانندگی می‌کنم. ‫- جدی؟
‫چرا؟
‫ماشین من از ماشین تو بزرگتره.
‫می‌خوای سایمون این رو کپی کنه ‫و بده بهش؟
‫فقط 16 صفحه‌ست.
‫پشت و رو.
‫خب آخه این جمله‌ی ‫« 28 ساله که دارم نگاهت می‌کنم.»
‫چارلی، فیگورو یا همون امیلیو،
‫ممکنه فکر کنه که داری باهاش شوخی می‌کنی.
‫آره، بهش فکر نکرده بودم.
‫خب...
‫الان چند سالشه، چهل سالشه؟
‫دیگه تو رو یادش نمیاد که.
‫خب....
‫ می‌خوای یه چاقو برداری بزنی تو سینه‌م؟
‫ببخشید ولی دقیقا چی می‌خوای بگی؟
‫خب، اون موقع چیزهای خوبی بهش نگفتم.
‫می‌دونی؟ خیلی دیوونه بودم.
‫واسه همین الان...
‫می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫آره، درکت می‌کنم.
‫ولی می‌دونی، به نظرم ‫این باید همون سال 1994 خونده میشد،
‫همون موقعی که زنده بودی.
‫می‌خوام الان من رو بشناسه.
‫می‌دونم. ‫ولی الان فقط می‌تونی بگی که
‫منظوری از اون حرفا نداشتی
‫و بگی که اون رو بخشیدی.
‫باشه.
‫انجامش میدم.
‫یه چیز دیگه.
‫می‌دونی وقتی نامه رو بخونه،
‫باید خودت رو ببخشی، آره؟
‫دیگه زندگیت رو کن...
‫یا اینکه مرگت رو زندگی کن.
‫مرگت رو زندگی کن.
‫خوشم اومد.
‫باید روی یه تی‌شرت بنویسمش.
‫- اوه! ‫- ببخشید.
‫- خدای من. ‫- لعنتی.
‫فرا داده‌ی گوشی رو چک کردی؟
‫- می‌تونی در بیاری؟ ‫- نه، چک کردم.
‫هیچی نیست... ‫نه تاریخی، نه مکانی،
‫هیچی در مورد ‫گوشی‌ای که اون فیلم رو گرفته نبود.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫از تموم سوال‌های زیادی که داریم...
‫انگار این یکی خیلی بزرگتره.
‫یکی اون فیلم رو گرفته، نیکول.
‫مهم نیست کی اون فیلم رو گرفته، خب؟
‫مهم اینه که کلیر فکر می‌کنه ‫مدی اون فیلم رو گرفته.
‫این چیزیه که باید روش تمرکز کنیم، باشه؟
‫ماشینت کجاست؟
‫ پدر و مادرم زیاد خوششون نیومد
‫که پلیس‌ها ازم بازجویی کردن،
‫واسه همین فعلا باید از دوچرخه استفاده کنم.
‫پس فکر کنم باید واسه مراسم بیام دنبالت.
‫فردا می‌بینمت باشه؟
‫هی، سایمون.
‫سایمون.
‫فکر کنم کلیر داره بازیمون میده.
‫- داره جا می‌زنه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫این که قبول کرد خیلی عجیبه، نه؟
‫زیاد هم عجیب نیست.
‫اون پیام خیلی متقاعد کننده بود.
‫معلومه که بود. خودم نوشتمش.
‫یه جوری توی رختکن اومد سراغم،
‫وای خدا، ‫تو رو نمیشه شکار کرد زاویر.
‫با هم حرف زدین؟
‫فردا ساعت 7 میاد دنبالم.
‫خوبه.
‫یه عکس هم برام فرستاد.
‫عکس لباس جدیدش رو؟
‫نه بابا، من...
‫حس می‌کنم دارم با پای خودم ‫وارد تله میشم.
‫جالبه. اون موقع‌ها
‫که باهاش می‌رفتی بیرون، ‫ازش نمی‌ترسیدی.
‫گوش میدی چی میگم؟
‫فکر نکنم نقشه‌ی خوبی باشه.
‫سایمون، بگو الان نمی‌تونه جا بزنه.
‫الان نمی‌تونی جا بزنی، زاویر.
‫- اون به من مدیونه. ‫- تو به من مدیونی.
‫به تو مدیونم؟
‫مدی.
‫به مدی مدیونی.
‫مثل احمق‌ها شدم.
‫چیزایی که هری استایلز می‌پوشه
‫اصلا احمقانه نیست.
‫فکر نکنم بتونم
‫شلوار فاق بلند رو تحمل کنم.
‫حتما هم باید نارنجی باشه؟
‫بهش میگن مُد، زاویر.
‫اوه، می‌دونی که لباس نپوشیدی، آره؟
‫آره. ‫اگه قراره امشب کشته بشم،
‫نباید نارنجی بپوشم.
‫ممنون.
‫کت شلوار آبیه کجاست؟
‫همینجاست. میارمش.
‫واقعا نگرانی کلیر بلایی سرت بیاره؟
‫زاویر؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید.
‫فکر می‌کردم می‌شناسمش.
‫شاید اشتباه می‌کنم.
‫الان دیگه راه برگشتی ندارم.
‫- این چیه؟ ‫- وقتی داشتم اینجا رو تمیز می‌کردم،
‫این مقاله رو پیدا کردم
‫که مدی برای تقاضانامه‌ی دانشگاه نوشته بودش.
‫از کارهای آنلاین متنفرم،
‫ولی نمی‌خوام جا بمونه.
‫این رو تحویل داده.
‫قبل از مهلتش فرستاده.
‫هر دومون فرستادیم.
‫خب، آخه نیکول یه چیزی ‫در مورد مهلت تحویل گفت.
‫خودش رو میگفت. ‫نیکول قراره یه نمونه کار
‫- به دانشکده‌ی هنر شیکاگو تحویل بده. ‫- اوه.
‫قراره که همه‌مون توی یه شهر با هم باشیم.
‫یعنی... قرار بود.
‫هنوزم هست.
‫مدی برمی‌گرده خونه.
‫کوله پشتیش رو توی اون خونه پیدا کردن
‫و انگار یه نفر اونجا خوابیده.
‫باید باور داشته باشم که برمی‌گرده.
‫درسته. من...
‫متاسفم.
‫اصلا سعی نکرده باهات تماس بگیره؟
‫اگه این کار رو کنه بهم میگی دیگه، نه؟
‫معلومه که میگم.
‫باید برم.
‫باید آماده بشم. ‫امشب مراسم بازگشت به خانه‌ست.
‫قراره اولین جشن دبیرستانیم باشه.
‫اوه، عالیه.
‫میشه چندتا عکس واسم بفرستی؟
‫می‌دونی همیشه فکر می‌کردم که اگه
‫تو و مدی با هم به مراسم می‌رفتین ‫خیلی خوب میشد.
‫میشه این رو قرض بگیرم.
‫بیب بیب.
‫ماشینتون رسید، خانوم.
‫دیر کردی.
‫چطور می‌تونم جبرانش کنم؟
‫قول بده که اون هات‌داگ نیست.
‫خب، پس حله.
‫خیلی عالی شدی.
‫می‌تونی از لباس‌های بخش تئاتر
‫و هدیه‌ی داون...
‫و چرخ خیاطی تشکر کنی.
‫ولی وقتی میدیدم
‫با سوزن‌های توی دهنش می‌خنده، وحشت می‌کردم.
‫آره.
‫خب، حالا که حرف هدیه شد، من...
‫پنجاه و هفت؟
‫شماره‌ی پیرهن فوتبالت؟
‫آره، لعنتی.
‫خوشت نیومد نه؟ ‫ببخشید.
‫- نه. ‫- شرمنده‌ام.
‫نه، این خیلی احمقانه‌ست.
‫خیلی احمقانه‌ست. ‫آخه توی دهه‌ی 80
‫این کار رو زیاد می‌کردیم.
‫- می‌دونی یه چیزی بود که... ‫- والی...
‫- به عنوان بازیکن فوتبال... ‫- خیلی قشنگه.
‫آره.
‫نتونستم گل پیدا کنم ‫واسه همین مجبور شدم...
‫از کاغذ استفاده کنم.
‫بنابراین...
‫نزدیک آتیش نشو.
‫باشه؟ ‫خیلی خب، بریم.
‫اول شما.
‫- وای. ‫- می‌دونم.
‫ماشین خیلی قشنگیه.
‫برو بریم.
‫یوهو!
‫خیلی لطف کردی کلیر.
‫اوه، نه چیزی نیست.
‫پدر و مادرم می‌خواستن حمایتشون رو
‫برای انتخابات مجددتون نشون بدن.
‫حتما باهاشون تماس می‌گیرم.
‫بذار ببینم زاویر چرا انقدر طولش داده.
‫نه، عجله‌ای نیست.
‫من زود اومدم.
‫مامانم همیشه میگه ‫ اگه سر موقع برسی هم دیر کردی.
‫آره. ‫داروهاش دارن کمکش می‌کنن.
‫خوشحالم که مدرسه مراسم رو لغو نکرد.
‫امسال سال سختی بود.
‫اول مدی و بعدش هم آقای اندرسون...
‫آره، نیازی نیست ‫شما بچه‌ها نگرانش باشین.
‫- پلیس داره روش کار می‌کنه. ‫- خیلی سخته که
‫بهش فکر نکنیم، ‫دوست داریم بدونیم به جوابی می‌رسیم یا نه.
‫خبری نشد؟
‫نه هنوز چیزی نیست که بخوام بهتون بگم.
‫پدر و مادرم همه‌ش می‌پرسن ‫که چرا اندرسون حرف نمی‌زنه.
‫حرفی زده؟
‫به نظرتون ربطی به...
‫اتفاقی که برای مدی افتاده داره؟
‫این یه پرونده‌ی بازه کلیر.
‫ولی حتما به خانواده‌ات بگو
‫ازشون ممنونیم که با جستجوی
‫ملک متروکه همکاری کردن.
‫باشه؟
‫سلام.
‫نمی‌تونستم کمربندم رو پیدا کنم.
‫وای.
‫- تو چقدر... ‫- چقدر موجَه شدی.
‫گمونم تاثیر توئه.
‫آره، عالی شدی.
‫ممنون.
‫مراقب رفتارش باش، باشه؟
‫و تو هم بهتره مراقب اون کت و شلوار باشی.
‫می‌دونی، پدربزرگت هم یه همچین ‫کت و شلواری داشت که
‫کل عمرش اون رو می‌پوشید.
‫باهاش هم دفن شد.
‫چیه؟ به این میگن شکنجه‌ی روانی.
‫- آره گمونم. ‫- نگاه خیره‌ و نافذش
‫روی همه‌مونه، مخصوصا کلیر.
‫آهان.
‫اگه واقعا چیزی رو پنهان کنی،
‫چشماش دنبالت می‌کنن.
‫آره، یعنی فهمیدم. بس کن دیگه.
‫مشکلی داره؟
‫نه، نه، خیلی هم حرکت خوبیه.
‫حداقل باید توی خاطراتمون باشه.
‫لطفا. ‫اصلا هیچکس نمی‌شناستش.
‫مدی اصلا دوست نداشت بیاد اینجا.
‫آره، خواستم به مامانش بگم ولی نتونستم.
‫امروز صبح سندرا گفت که ‫همیشه فکر می‌کرده
‫یه روزی من و مدی با هم ‫به جشن بازگشت به خانه میریم.
‫درکش می‌کنم.
‫چی؟ چرا؟
‫نگو که بهش فکر نکردی؟
‫نه...
‫شاید یه بار ولی ...
‫فوراً از ذهنم بیرونش کردم.
‫آره، حتما.
‫اون بهترین دوستمه.
‫ریسکش خیلی زیاده.
‫آخرین باری که کت و شلوار پوشیدی کی بوده؟
‫تنها مراسمی که رفتم...
‫جشن آشنایی دوران راهنمایی بود،
‫و فقط به خاطر این رفته بودم
‫که گروه موسیقیم اجرا داشت.
‫چه قشنگ.
‫چی شد؟
‫چرا ماشین رو خاموش کردی؟
‫کلیر؟
‫می‌خوام صحبت کنیم.
‫مگه داریم کار دیگه‌ای می‌کنیم؟
‫هلهله‌چی‌ها ممکنه امشب ‫یه کمی باهات بد باشن.
‫موافقم.
‫می‌خواستم برات آماده بشم.
‫وقتی گفتم من با تو میرم،
‫خیلی قضاوت کردن.
‫زیادی خفن می‌شیم.
‫آره. من رو آماده فرض کن.
‫حالا میشه برگردیم تو جاده؟ ‫آخه فکر کنم اگه ما...
‫اونا متوجه شدن که تو جدیدا...
‫با نیکول می‌پری.
‫کریستین شما رو توی پاساژ دیده بود.
‫جریانش چیه؟
‫اون دوست صمیمی مدی بود.
‫ما همیشه دور و بر هم بودیم.
‫حالا میشه بریم؟
‫نه.
‫تو چه قدر....
‫حرفتو بزن.
‫کتت رو دوست دارم.
‫عمراً. نه.
‫اگه معجزه نشه و آهنگ «رویک» رو نزنن،
‫روی «عملیات کلیر» تمرکز می‌کنم.
‫- باشه، هنوز نیومدن؟ ‫- نه هنوز.
‫اما تا اونا بیان...
‫این نامه‌ی چارلیه...
‫که روی کاغذ دنیای زنده‌ها رونویسی شده.
‫دوستای روح دیگه‌ای داری که کاری ازم بخوان؟
‫می‌تونم ازشون پول بگیرم؟
‫فکر کنم الانشم برای چارلی گرون تموم شده،
‫اما مرسی.
‫حالا این چارلی کجاست؟
‫کنارت وایستاده؟
‫نه.
‫اما خیلی ازت ممنونه، سایمون.
‫اون نامه بیشتر از چیزی که فکرشو بکنی ‫می‌تونه کمکش کنه.
‫چه کمکی؟
‫کمک کنه از برزخ بگذره؟
‫یعنی وقتی که بفهمیم...
‫چی به سرت اومده، این اتفاق میفته؟
‫شاید.
‫پس آره، فقط بهش بگو که این رو...
‫لای یه کتاب قدیمی کتابخونه پیدا کردی.
‫خب، من دیگه باید برم. من...
‫یه کم دیگه میام پیدات می‌کنم، باشه؟
‫فکر تو بود؟
‫نه، احتمالا کار یکی از معلماست.
‫من... شنیدم کوله‌پشتی مدی رو پیدا کردن.
‫توی اون خونه‌ خالی بابات بود.
‫خب؟
‫فقط عجیبه که اونجا پیداش کردن، مگه نه؟
‫از بین این همه جا.
‫کل شب رو قراره درموردِ...
‫دوست سابقت حرف بزنیم؟
‫سرعتم چه قدر بود، سرکار؟
‫فکر کنم حدود 150.
‫پس گمونم باید از موتورتون...
‫ پیاده شید و جریمه‌م کنید؟
‫گمونم این دفعه رو با یه تذکر ازت بگذرم؟
‫گمونم جواب نده.
‫گمونم باید تنبیهت کنم.
‫گمونم گریه‌م بگیره...
‫و سرم رو روی شونه‌ت بذارم.
‫فردا شب ساعت 8:30؟
‫پیشنهاد منم همین بود.
‫تو هم میای؟
‫فکر کنم. معمولا میام.
‫همون صندلی...
‫مدی؟
‫یکی هم برای همراه‌ها.
‫لعنتی!
‫این آهنگ منه.
‫این دی‌جیه خیلی مزخرفه.
‫این دی‌جی فرمانروایی می‌کنه.
‫باید اعتراف کنم که پسره خیلی چابکه.
‫♪ حالا ♪
‫♪ مهِ اون طرف پنجره خطوط رو پنهون کرده ♪
‫- عالیه. ‫- ایول!
‫♪ اما هیچی رنگ نورهای درخشان رو... ♪
‫♪ پنهون نمی‌کنه ♪
‫جریان کوله‌پشتی رو از کجا فهمیدی؟
‫یکی از مزایای متعددِ ‫ زندگی کردن با یه کلانتره.
‫اما تو خبر داشتی.
‫- پدرخونده‌م بهم گفت. ‫- عجب.
‫یالا، تکون بده، مدیر هارتمن!
‫♪ وقتی دیگه حرف خشمگینانه‌ای ‫واسه گفتن نمی‌مونه ♪
‫♪ می‌تونیم سرزنده بشیم ♪
‫یوهو!
‫♪ سوار ماشین شیم و راه بیفتیم ♪
‫- آخ، آخ. ‫- ♪ بریم اون دنیا ♪
‫♪ میریم ♪
‫از وقتی که ما... خب... ‫از اون موقع به بعد...
‫تا حالا شده برگردی اون خونه؟
‫یعنی میگی با یه پسر دیگه...
‫اونجا قرار گذاشتم یا نه؟
‫نه. نه. معلومه که نه.
‫من تنهایی نمیرم اونجا.
‫میرم واسه‌مون نوشیدنی بگیرم.
‫با اون اجرا کن
‫- اوه. ‫- من الان برمی‌گردم.
‫باشه.
‫♪ تلویزیون و رادیو رو ول می‌کنیم ♪
‫- چطور پیش میره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫حرفه‌ایه. دروغگوی خیلی خوبیه.
‫مثل خودته، نه؟
‫- شاید بهتره بیخیالش بشیم. ‫- نه.
‫معلومه که نه. ‫پسر، اون باید بیشتر سعی کنه.
‫اصلا تلاشی می‌کنی؟ بیشتر سوال بپرس.
‫پس فکر می‌کنی دارم چی کار می‌کنم، سایمون؟
‫خب شاید سوالای درستی نمی‌پرسه.
‫سایمون؟
‫چیزی نیست.
‫درمورد گوشی ازش سوال کردی؟
‫نه. نه. هنوز نه.
‫اگه درمورد گوشی ازش سوال کنم، می‌پیچونه.
‫انقدر ترسو نباش. ازش بپرس...
‫- سایمون، آروم باش! ‫- ترسو... گمشو، سایمون!
‫می‌دونی چیه؟ ‫من عروسک خیمه‌شب بازیتون نیستم.
‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫- نه، زاویر... ‫- موی دماغم نشید.
‫با جفتتونم. خب؟
‫سندراست.
‫- پسر. ‫- فردا بهش زنگ می‌زنم.
‫الان حوصله‌ش رو ندارم.
‫حالا داره به من زنگ می‌زنه.
‫چند تا دوست هم سن و سال خودش لازم داره.
‫داری بی‌شعوربازی درمیاری.
‫سلام، سندرا.
‫میشه دوباره بگی؟ متوجه نشدم...
‫مدی؟
‫صبر کن ببینم، به پلیس زنگ زدین؟
‫آره، نه. گمونم کار عاقلانه‌ای کردین.
‫باشه. الان میام اونجا.
‫گفت داشت تلویزیون می‌دید...
‫و صدای یه نفرو از حیاط خلوت شنید.
‫فکر می‌کنه مدیه.
‫به پلیس زنگ نمی‌زنه...
‫که یه وقت فراریش ندن.
‫می‌خواد بریم اونجا.
‫اصلا خودم میرم.
‫می‌تونی یه ماشین برام پیدا کنی؟
‫کاملا عادلانه برنده شدم. خب؟
‫قبل از این که ضربه بخورم، رای آورده بودم.
‫مدی، نمی‌دونم اینو درموردم می‌دونی یا نه،
‫اما من واقعا خیلی جذابم.
‫چه بازی‌ای راه انداختی؟
‫می‌خوای از اینجا بریم؟
‫بهم اعتماد کن.
‫مدی، به نظرم این ایده‌ی بدی بود.
‫چی؟
‫این که باهم بیایم مراسم
‫چی؟ نه بابا.
‫من فقط... خب من...
‫گمونم هنوز آماده‌ی مردن نیستی.
‫مگه کسی هم هست که آماده باشه؟
‫من هستم.
‫باشه. اما تو خیلی وقته که مردی.
‫من... بد گفتم.
‫فقط منظورم اینه که من ‫دو هفته‌ست مردم، والی.
‫و....
‫کجا رفتن؟
‫همراهت کو؟
‫چی؟
‫همون مو مشکی که قدش 190ـه،
‫نصفش آدمه و نصفش گلدن رتریور.
‫الان واقعا نمی‌تونم به این فکر کنم، راندا.
‫وای.
‫برای شب ویژه‌ی والی زیاده‌روی بود.
‫زاویر و کلیر رو ندیدی؟
‫نمی‌دونم کی رو میگی.
‫کجا پیداش کردین؟
‫اینجا، کنار این بوته‌های پشتی.
‫خب. جریانش چی بود؟
‫چالش کرده بودن.
‫گفتیم وقتی کوله‌پشتی اینجا بوده،
‫شاید چیز دیگه‌ای هم باشه.
‫کارتون خوب بود.
‫اون‌وقت با خودت فکر کردی می‌تونی من رو ‫بیاری اینجا...
‫که چی؟ زاویر؟ که چی؟
‫که به زور ازم اعتراف بگیری؟
‫تو کشتیش، کلیر؟
‫می‌‌دونم تو گوشی مدی رو عوض کردی.
‫برای همین امشب می‌خواستی رانندگی کنی؟
‫تا وقتی سوارم کردی...
‫ بتونی از طریق بابام به جواب سوالات برسی؟
‫می‌دونی، شاید...
‫شاید باید این رو به بابام نشون می‌دادم.
‫این دست تو چی کار می‌کنه؟
‫زاویر، دیگه کی این رو دیده؟
‫بقیه هم دیدن، واسه همین پاک کردنش...
‫فایده‌ای نداره.
‫خدای من.
‫من متوجه شدم که آقای اندرسون ‫داره یه معامله‌ای می‌کنه.
‫برای همینم یه فرصت دیدم...
‫و ازش استفاده کردم.
‫مردم همیشه از این کارها می‌کنن.
‫فقط یه درس بود.
‫من فقط یه نمره‌ی الف می‌خواستم، زاویر.
‫به آقای اندرسون گفتم که اگه بهم الف بده،
‫درمورد پول چیزی نمی‌گم.
‫گوشی مدی چی؟
‫چرا عوضش کردی؟
‫اصلیه رو چی کار کردی؟
‫ما فکر کردیم مدی فیلم گرفته.
‫منم فقط می‌خواستم پاکش کنم.
‫اما نتونستم قفلش رو باز کنم،
‫واسه همین دادمش به آقای اندرسون، خب؟
‫اون بود که از شرش خلاص شد.
‫بهتره بهم دروغ نگی.
‫گفتم بهش رشوه بده،
‫گفتم بهش پول بده... یا هر چی که می‌خواست.
‫اما من فقط همین کارو کردم.
‫من هیچ جایی برای شکست ندارم.
‫خب؟ شاید به نظرت احمقانه بیاد.
‫همه فکر می‌کنن همه چی واسه من خیلی راحته.
‫اما می‌دونی چه قدر باید تلاش کنی...
‫تا کاری کنی که به نظر بیاد ‫همه چی برات راحته؟
‫می‌دونم اشتباه کردیم.
‫من و اندرسون.
‫من و تو، با ظلمی که کردیم.
‫من خیلی وحشت کرده بودم.
‫همه چی یه دفعه‌ای از کنترلمون خارج شد.
‫من به مدی صدمه نزدم.
‫نمی‌دونم چی به سرش اومد.
‫اما کار من نبود.
‫ملکه‌ی بازگشت به خانه‌ی 2023‌ی شما ‫کلیر زیلمره!
‫اینجا چه خبره؟
‫کجا بودن؟
‫کلیر بلایی سر مدی نیاورده.
‫من حرفشو باور می‌کنم. واقعا میگم.
‫کلیر داشته اندرسون رو تهدید می‌کرده ‫تا ازش نمره بگیره.
‫وقتی کلیر و اندرسون اون فیلمه رو دیدن،
‫فکر کردن مدی ازشون گرفته،
‫واسه همین بهش رشوه دادن.
‫وقتی مدی غیبش زد، کلیر ترسید.
‫چون اگه اون فیلم پخش می‌شد،
‫مردم فکر می‌کردن...
‫که اون انگیزه‌ی قتله.
‫آره.
‫اونا نتونستن قفل گوشی مدی رو باز کنن،
‫واسه همین از بین بردنش.
‫حدسمون درست بود،
‫اما کلیر به مدی آسیب نمی‌زنه.
‫این کارو نمی‌کنه.
‫من حرفشو باور می‌کنم.
‫یه نفر بیرون بود.
‫حرفتونو باور می‌کنم.
‫سندرا، خونه‌ای؟
‫تو پلیس خبر کردی؟
‫نه.
‫[کلانتر]
‫سلام.
‫من قول داده بودم که...
‫خب، من یه خبرهایی دارم.
‫اون خونه‌ای رو که کوله‌ی مدی رو ‫توش پیدا کردیم می‌شناسید؟
‫بله.
‫خب، ما یه چیز دیگه هم پیدا کردیم.
‫احتمال داره آلت قتل باشه.
‫چی؟
‫آلت قتل؟
‫اون وسیله ما رو به یه مظنونی رسوند.
‫الان که داریم حرف می‌زنیم، ‫دارن ازش بازجویی می‌کنن.
‫کی؟
‫- راجر ساوث؟ ‫- بله؟
‫یکی از کارکنان مدرسه‌ست.
‫فعلا نمی‌تونم اسمی ازش ببرم.
‫شرمنده.
‫اما اندرسون نیست.
‫اون عذر موجه محکمی داره.
‫به محض این که اطلاعات قابل گفتن بیشتری ‫به دستم برسه،
‫اولین نفر شما خبردار می‌شین.
‫چرا....
‫چرا کسی باید این کارو بکنه؟
‫اندرسون به قدر کافی بهمون اطلاعات داده...
‫که بدونیم...
‫مدی پول زیادی دستش بوده.
‫و این آدم اون پول رو می‌خواسته.
‫سندرا.
‫من توی تیم «کریستال» بودم.
‫خب، شوخی جواب نداد.
‫بذار حقیقت رو امتحان کنیم.
‫روح بودن خیلی رو مخه.
‫آره.
‫مجبوری اجرای دوستت...
‫با دوست صمیمیش رو تماشا کنی
‫و اونا حتی نمی‌دونن که تو وجود داری.
‫اگه می‌خوای حالم رو عوض کنی...
‫باشه... من... من کارم تموم نشده بود.
‫روح بودن اغلب اوقات آزاردهنده‌ست.
‫اما امروز تونستم ببینم که دوست عزیزم...
‫یه زخم خیلی کهنه و عمیق رو می‌بنده...
‫که به لطف تو بود.
‫حالا چه حسی داری؟
‫آماده‌ام تا ببخشمش.
‫و مرگم رو زندگی کنم. یادت میاد؟
‫نصیحت خوبیه.
‫شاید وقتشه که تو...
‫به این نصیحت گوش بدی.
‫شاید باید تمرکزت روی همراهی ‫که باهاش اومدی اینجا باشه.
‫♪ ما ♪
‫♪ از همه‌ی ♪
‫♪ تاریکی‌های زندگیمون خسته‌ایم ♪
‫♪ وقتی که دیگه هیچ حرف خشمگینانه‌ای ‫ واسه گفتن نیست ♪
‫♪ می‌تونیم سرزنده بشیم ♪
‫♪ سوار ماشین بشیم و راه بیفتیم ♪
‫♪ بریم اون دنیا ♪
‫توی ذهنم بهتر خوندم.
‫والی، متاسفم.
‫اتفاقات زیادی در جریان بود،
‫و نمی‌خواستم امشب رو برات خراب کنم.
‫اما باید باهات روراست می‌بودم...
‫و بهت می‌گفتم جریان چیه.
‫مدی... عیبی نداره.
‫نیازی نیست ازم عذرخواهی کنی.
‫اینم توی ذهنم بهتر بود.
‫اینم از یه آهنگ برای یه پسر غمگینی که ‫بادکنک می‌ترکونه.
‫سلام.
‫- گوش کن. ‫- من این آهنگ رو بلدم.
‫- داشتیم درموردش حرف می‌زدیم... ‫- سایمون، گوش کن.
‫چی پیدا کردن؟
‫آلت قتل.
‫چیزی که شاید ازش...
‫برای کشتن مدی نیرز استفاده شده.
‫از کجا می‌دونن که...
‫ساوث! اون تنها کسیه که...
‫به کمد ابزار دسترسی داشته.
‫- آقای ساوث؟ ‫- کلیدات پیشته؟
‫آره، پیشمه. من میرم.
‫فقط... باورم نمی‌شه.
‫[ترشی لوبیا سبز]
‫[بزرگترین چالشی که با آن روبه‌رو شدم]
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از زهرا و فائزه «