‫آنچه گذشت...
‫ما می‌دونیم که به خاطر نمره ‫داره اندرسون رو تهدید می‌کنه دیگه؟
‫وقتی اون فیلم رو گرفتن، بدجوری ترسیدن،
‫اگه اندرسون این کارو نکرده...
‫پس حتما کار کلیر بوده.
‫فردا ساعت 7:00 میام دنبالت.
‫- نمی‌خوای من پشت فرمون بشینم؟ ‫- خودم می‌خوام بشینم.
‫یکی اون فیلم رو گرفته، نیکول.
‫مهم نیست کی فیلم گرفته.
‫فوق‌العاده شدی.
‫من به مدی صدمه نزدم.
‫نمی‌دونم چی به سرش اومده، ‫اما کار من نبود.
‫اون وسیله ما رو به یه مظنون رسونده.
‫- کی؟ ‫- راجر ساوث.
‫نیکول، اصلا بوق زدی؟
‫قرار بود امروز صبح من رو برسونی.
‫برسونی مدرسه. یادت میاد؟
‫کار داشتم. ببخشید.
‫متوجه شدم. کلا آخر هفته رو غیبت زده بود.
‫حتی یه پیام رو هم جواب ندادی.
‫وقت اقدامم برای دانشگاه ‫داشت تموم می‌شد، خب؟
‫وقت معرفی ویدیویی بود، ‫انگار نمونه‌کار‌م رو...
‫یه بچه‌ی کلاس سومی درست کرده بود.
‫متوجهم.
‫منم امروز توی وقت آزادم
‫با یه دانش‌آموخته‌ی «نورث‌وسترن» ‫مصاحبه دارم و حتی جورابام هم یکی نیست.
‫اما امیدوارم درک کنه.
‫چی رو درک کنه؟
‫این که همه‌مون یه مقدار حواسمون پرته.
‫نیکول، یه آلت قتل پیدا کردن.
‫حالا می‌گن دوست صمیمی‌مون رو
‫یه مستخدم به خاطر یه ساک اسکناس کشته؟
‫- آره. ‫- اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫آخه آقای ساوث؟
‫آقای ساوث آزارش به یه مورچه هم نمی‌رسه.
‫یه لشکر مورچه توی لابراتوار زبان هست.
‫من دیدم براشون آبنات خیس گذاشته بود.
‫نظر مامان مدی چیه؟ ‫فکر می‌کنه کار تو بوده؟
‫وقتی که فهمید، اونجا نبودی؟
‫چرا، اما حالش بده.
‫انتظار داری چه جوری باشه؟
‫خب، انتظار دارم به همه چی مشکوک باشه.
‫مثل بقیه‌مون.
‫محض اطلاعت، کلاس سومی تحسین‌برانگیزی هستی.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫یه کمی هم نگران شدم.
‫وای، می‌دونست این همه عکس رو ازش گرفتی؟
‫از تو هم کلی گرفتم. ‫فقط خوش‌عکس نیستی.
‫آره، اما اینا خیلی زیاده.
‫یعنی خب خوبه ها.
‫فقط یه عالمه مدی، مدی، مدی،
‫مدی، مدی، مدی هست.
‫منظورت چیه؟
‫هیچی.
‫ببین.
‫نفس بکش. به خودت شک نکن، خب؟
‫اگه مسئول پذیرش پرسید ‫ چرا این همه عکس گرفتی،
‫بگو می پرستیدمش
‫بگو بهت پارک دوبل یاد داده.
‫کار کردن توی هیئت منصفه ‫واقعا باعث افتخاره.
‫هیئت منصفه باید به حرف هر دو طرف گوش بده
‫و براساس حقایق تصمیم آگاهانه بگیره،
‫نه براساس نظرات یا شایعاتی ‫که توی آسانسور شنیده.
‫و زمانی که دانشجوهای ارشد زنده‌مون ‫محاکمه‌ی تمثیلی انجام میدن،
‫می‌تونیم کارکرد عدالت رو ببینیم.
‫این که سرنوشت یکی دیگه دستت باشه ‫حس قدرت بهت میده.
‫محاکمه‌ی تمثیلی نه تنها بهمون فرصت میده
‫تا اعضای کلاس ارشد رو ببینیم...
‫بله؟ سوال داری، چارلی؟
‫آره.
‫تاحالا شده کاری کنی ‫که واقعا عصبانیش کنی؟
‫کیو؟
‫مستخدم رو.
‫- اصلا. ‫- بیخیال.
‫شاید مثلا زنگ‌هایی که...
‫همه جا خاموش میشد.
‫چارلی.
‫خب، نه.
‫من همه‌ش مجبور بودم ‫چراغا رو خاموش کنم.
‫واقعا مجبور بودم.
‫تا کلاس نهم بدنم اصلا مو درنیاورد.
‫دیگه موهای سرم رو می‌چسبوندم به بدنم.
‫خیلی بد بود.
‫میشه روی محاکمه‌ی تمثیلی تمرکز کنیم؟
‫ببخشید، آقای مارتین. ‫اصلا هیچکس دلش نمی‌خواد این کارو بکنه.
‫مخصوصا بعد از پرونده‌ی پارسال. ‫واقعا حوصله‌سربر بود.
‫خب، پس می‌تونیم پرونده‌ی خودمون رو بسازیم
‫و می‌تونم از شما دوستان محترم سوال بپرسم.
‫کلی سوال دارم.
‫خب گمونم هیچکدومش
‫به برگشتن خاطره‌ی سرکوب‌شده‌م کمک کنه،
‫- پس من نیستم. ‫- مدی.
‫من به کلاس فوق‌برنامه‌ی مرده‌ها ‫علاقه‌ای ندارم.
‫مدی، بشین.
‫یا به این که مثل سگ کاکپو باهام حرف بزنن.
‫ببخشید...
‫لطفا، لطفا.
‫خیلی خب، اینجا همه باهات همدردی می‌کنن.
‫اغلب چیزهایی که نمی‌دونیم کنترلمون می‌کنن،
‫اما باید مقاومت کنیم.
‫- مقاومت کنیم؟ ‫- آره.
‫ممکنه یه آدم بی‌گناه به جرم کشتن من ‫بیفته زندان،
‫اون‌وقت حتی خاطراتی ندارم ‫که بتونم کمکش کنم.
‫اصلا مظنون دیگه‌ای نیست که بگم کار اونه.
‫چند هفته‌ست که اینجام،
‫ولی هنوز نمی‌دونم چه بلایی سرم اومده.
‫شاید باید همینجوری باشه.
‫راندا، میشه بدترش نکنی؟
‫بدترش نمی‌کنم، موس.
‫بعضی وقتا مغزمون خاطره‌ی آسیب‌زا رو ‫پاک می‌کنه تا ازمون محافظت کنه.
‫کی از آقای ساوث محافظت کنه؟
‫چه حافظه‌ت برگرده چه نه،
‫نمی‌تونی به متهم کمک کنی، مدی.
‫ما هیچ تاثیری روی اتفاقات اون دنیا نداریم.
‫داریم؟
‫تاثیری روی آدم زنده داریم؟
‫آیا چیزی رو از بقیه قایم می‌کنیم؟
‫حالا که حرف از خاطرات سرکوب شده شد...
‫نخیر.
‫خب می‌تونیم، پس من این کارو می‌کنم.
‫خودم یه تحقیقات کوچولو کردم و فهمیدم
‫که کتابخونه‌مون یه گلچین قابل‌توجه
‫از کتاب‌های روانپزشکی داره.
‫کی فکرشو می‌کرد؟ هان؟ عجیبه. خب.
‫توی این کتاب یه فصلی...
‫درمورد اینه که چه جوری با یه کارهایی
‫خاطرات ر و برگردوند، مثلا...
‫با مزه و بو و لمس.
‫خب...
‫ما کمکت می‌کنیم از پسش بربیای، مدی. باشه؟
‫- همه‌مون بالاخره می‌فهمیم. ‫- مرسی، والی.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از فائزه و زهرا «
‫خیلی خب.
‫خب، چشمات رو ببند.
‫خودم می‌دونم بوریتوئه.
‫آره، اما شاید بوش یه جرقه‌ای تو ذهنت بزنه.
‫فکر نکنم بتونم نگاه کنم.
‫چرا؟
‫به خاطر همون وعده‌ی آخرم دیگه!
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده، روغن بادوم‌زمینی، ‫بسته شدن گلوم؟
‫بیخیال.
‫هر چیزی که اینجا سرو بشه ‫ممکنه کشته باشدت.
‫من یه بار توی ساندویچ گوشتم ‫ناخن مصنوعی پیدا کردم.
‫بچه‌ها، میشه لطفا بس کنید؟
‫بیاید اجازه بدیم مدی تمرکز کنه.
‫فکر نکنم بو موثر باشه.
‫خب، یه گاز بزن.
‫بذار گشنیز جادو کنه.
‫گشنیز؟ از گشنیز متنفرم.
‫سایمون همیشه ساندویچ‌هام رو ‫بدون گشنیز سفارش می‌داد.
‫سایمون برات ساندویچ سفارش میداد؟ عجب.
‫خب اون دوست صمیمیمه.
‫- می‌دونیم از چی بدمون میاد. ‫- حالا یه گاز بزن.
‫بگیر. ببین بهتر شد؟
‫خیلی خب.
‫حالا واقعا به آخرین ناهاری که خوردی فکر کن.
‫الان چی می‌بینی؟
‫سایمون.
‫روی چونه‌ش سس سالسا ریخته.
‫- عالی شد. ‫- چه بامزه.
‫شاید بهتره حرف نزنی و فقط بجویی.
‫والی، واقعا محبت کردی،
‫اما فکر نکنم جواب بده.
‫راستش فکر نکنم اصلا این مرغ باشه.
‫خیلی بده.
‫خیلی خب، گوشت عجیب و غریب رو بنداز کنار.
‫آخرین ترانه‌ای که یادت میاد چیه؟
‫- چی؟ ‫- ترانه، آهنگ؟
‫رادیوی ترانزیستوری.
‫من وارد مرکز مشاوره شدم،
‫و منشی آقای مانفریدو
‫داشت آهنگ «اون خیلی خوبه» ‫ از «شیفونز» رو ضبط می‌کرد.
‫آخرین آهنگ من اینه.
‫واسه تو چیه، پنجه‌گربه‌ای؟
‫پسر، کل شب رو بیدار بودم
‫و داشتم فایل‌های خونه رو می‌گشتم.
‫هیچی نبود.
‫خیلی خب.
‫یعنی میگی...
‫بابات هیچی به جز اون اهرم نداره
‫که ممکنه هر کسی از مدرسه برش داشته باشه؟
‫نه، نه. چیز دیگه‌ای هم لازم نداره.
‫آره، اما می‌خواد قهرمانی باشه ‫که مجرم رو می‌گیره.
‫آقای ساوث مجرم نیست، ‫بیشتر شبیه یه هدف راحته.
‫عذر موجه منم هست.
‫وقتی واسه من عذر موجه آورده ‫چرا من نیارم؟
‫چه جوری عذر موجهته؟
‫کل زنگ هشتم توی دستشویی پسرها بود
‫و داشت یه پنجره رو درست می‌کرد،
‫من داشتم گوشی مدی رو باز می‌کردم.
‫کل زنگ رو؟ از کجا مطمئنی؟
‫آره، آره.
‫چون همه‌ش با سوت زدن ‫آهنگ تایتانیک رو می‌خوند.
‫چیه؟ آهنگش طولانیه خب.
‫بابات هم این رو می‌دونه؟
‫مهم نیست بابام چی می‌دونه.
‫وقتی می‌خواد عصبانیشو سر کسی خالی کنه
‫هیچکس جلودارش نیست.
‫باور کن.
‫قبلا تجربه‌ش رو داشتم.
‫خب، اگه می‌تونستیم روی این تمرکز کنیم ‫که کی...
‫از من و اندرسون فیلم گرفته ‫خیلی راحت‌تر می‌شد مستخدمه رو نجات داد.
‫باید ببینیم...
‫که دیگه چه شواهدی علیهش دارن.
‫چه جوری؟
‫یعنی میگی دزدکی بریم اداره پلیس؟
‫ببخشید، از کی تا حالا اسکوبی‌دو شدی؟
‫آخه دو ماه پیش
‫داشتی به مدی نارو می‌زدی،
‫حالا چی؟
‫از یه دختر مامانی به کارآگاه تبدیل شدی؟
‫- نیکول. ‫- نه، عجیبه.
‫الان عملا داره به یه مستخدم اهمیت میده.
‫فقط به خاطر اینه خودشو نجات بده.
‫- نیکول، آروم باش. ‫- نه، خودت آروم باش.
‫حالت خوبه؟
‫به خاطر نمونه‌کار‌ته...
‫یه جریان چیز دیگه ‌ایه؟
‫صبر کنید.
‫قبل از ناهار بریم اداره پلیس
‫تا ببینیم می‌تونیم بریم اتاق شواهد یا نه؟
‫- این حماقته. ‫- من پایه‌م.
‫آره. منم.
‫- نیکول؟ ‫- من دیرمه.
‫پنج، شیش، هفت، هشت.
‫♪ استلا براون ♪
‫♪ نمی‌دونم چی بگم ♪
‫♪ سرم چه جوری خالی شد؟ ♪
‫فکر نکنم فایده داشته باشه.
‫خب چون ضرب لازم داریم.
‫بگیر.
‫- این چیه؟ ‫- طبله.
‫- آهان. ‫- خیلی‌خب.
‫پنج، شیش، هفت، هشت.
‫♪ استلا براون ♪ ‫♪ نمی‌دونم... ♪
‫هی، چارلی.
‫شاید این آهنگ درستی نیست.
‫مگه نگفتی این آهنگ رو
‫از هندزفری سایمون می‌شنیدی؟
‫آره. یه ورژن دیگه‌ش بود.
‫اما خاطراتم رو یادم نمیاره.
‫متاسفم، فکر نکنم جواب بده.
‫باشه، اصلا بیاید هیپنوتیزم رو امتحان کنیم.
‫وای خدا. نه. اون نه.
‫سلام، داون، از کی...
‫از کی اینجا نشستی، دختر؟
‫از وقتی که بوی بوریتو حس کردم.
‫به هر حال حرف نداره. مرغ یا ماهی؟
‫شاید.
‫آره، خب، مگه هیپنوتیزم چه عیبی نداره؟
‫خیلی ریسکیه.
‫داون، اول قورتش بده.
‫خیلی ریسکیه.
‫چرا؟
‫خب وقتی هیپنوتیزم بشی،
‫انگار یه علامت جای خالی روی سرت زدی.
‫جسمت به یه جسم خالی تبدیل میشه.
‫یه روح دیگه می‌تونه واردش بشه و توش بمونه.
‫فهمیدی چی گفت؟
‫مدی، نمی‌خوام دروغ بگم.
‫به نظر من نباید به حرفای کسی گوش بدیم
‫که موهاش رو با چاقوی استیک کوتاه می‌کنه.
‫هر جور دوست دارید فکر کنید،
‫اما ورود هر روح دیگه‌ای به بدن خطرناکه.
‫چون نگهبانی نیست.
‫زیادم پیش میاد.
‫من یه دوستی داشتم ‫که چراغ‌های کنسرت جترو تول...
‫افسونش کرده بود.
‫وقتی کنسرت تموم شد، فقط پرتقالی حرف می‌زد.
‫به نظرت سس سالسایی که ‫روی چونه‌ی اونه هم بامزه‌ست؟
‫توصیه‌ی من یه ضداحضاره.
‫چی چی؟
‫خب خاطرات مثل ارواح می‌مونن، بچه‌ها.
‫فقط باید خاطره‌ی درست رو احضار کنی.
‫داون، خیلی ممنون که وقت گذاشتی.
‫واقعا ممنونیم.
‫- اما فکر کنم... ‫- انجامش میدیم.
‫انجام میدیم. ما... ضداحضار می‌کنیم. بیا...
‫بیاید این کارو بکنیم. خیلی خب.
‫سلام، چه پوستر قشنگی. ‫خیلی حرفه‌ای به نظر میاد.
‫قالب کانواست؟
‫چه قدر دیگه کار داری؟
‫چی؟
‫کی کارت با این کامپیوتر تموم میشه؟
‫نیکول؟
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫آره، این کامپیوترو لازم دارم.
‫کارهای معرفی ویدیوییم رو ‫برای دانشگاه شروع کردم و...
‫واسه این زنگ رزروش کردی؟
‫نه، اما...
‫اسمت رو توی لیست ثبت کن ‫و موقع ناهار بیا یه سر بزن.
‫چرا این برات مهمه؟
‫چرا اولین انتخابت دانشگاه نورث‌وسترنه؟
‫چون دوست دارم که...
‫به یه شهر بزرگ نزدیک باشم، ‫اما توش نباشم،
‫حس مدرسه رو بهم میده.
‫و...
‫خب معلومه.
‫من و مدی همیشه درموردش حرف می‌زدیم.
‫تابستون پارسال رفتیم جشنواره‌ی ‫فیلم دانش‌آموزی
‫- توی خیابون... ‫- ببخشید.
‫مدی کیه؟
‫مدیسون؟
‫نیرز.
‫قرار بود امروز شما رو ببینه.
‫آهان. بله، می‌‌شناسمش.
‫متاسفم.
‫گمونم بعد تموم این اتفاقات اخیر،
‫رفتن از این مدرسه و این شهر...
‫آرومت کنه،
‫و از نو شروع کنی.
‫به نظرت چه سودی برای دانشگاه ما داری؟
‫سایمون؟
‫بله؟
‫به چی علاقه داری؟
‫بزرگترین دستاورد پارسالت چی بوده؟
‫خب...
‫فکر نکنم دستاوردی داشته باشم.
‫ببخشیدا؟
‫تو در عرض چند روز آخر هفته ‫ «جنایت و مکافات» رو خوندی.
‫یه نامه‌ی هواداری به گیرمو دل‌تورو نوشتی
‫و اون جواب نامه‌ت رو داد.
‫تو توی ساخت یه پادکست همکاری کردی
‫و با کسی که چهره‌ی...
‫فردی کروگرو طراحی کرده بود ‫مصاحبه کردی.
‫موضوع موردعلاقه‌ت چیه؟
‫از همه چی یه کم خوشم میاد.
‫چی کار می‌کنی؟
‫نمیگه که برگر چه مدلی دوست داری.
‫آمار پذیرش ما خیلی رقابتیه.
‫ما دنبال دانشجوهایی هستیم...
‫که می‌خوان توی دانشگاهمون تاثیرگذار باشن.
‫نظری درمورد رشته‌ت داری؟
‫هنوز دارم بهش فکر می‌کنم.
‫سایمون!
‫خوبه.
‫حتما اینجا باید صدام رو نمی‌شنید.
‫قرار دیگه‌ای داری؟
‫نه، نه.
‫نه، من...
‫می‌خواستم ببینم کارمون تموم شده یا نه.
‫تو تصمیم نمی‌گیری کی تموم بشه ‫اون باید بگه.
‫گمونم هر چی که...
‫نیاز بود رو فهمیدم.
‫خوبه.
‫خب، از دیدنتون خوشحال شدم. ‫از کتتون هم خوشم اومد.
‫سلام، بچه‌ها.
‫ببخشید دیر کردم.
‫چی کار دارید می‌کنید؟
‫اون می‌خواد به پلیس گزارش بده
‫تا ما بریم شواهد رو چک کنیم.
‫چه گزارشی؟
‫این که یه نفر توی این مدرسه
‫تعقیب و تهدیدم می‌کنه ‫و ماشینم رو داغون کرده
‫و طرف آقای ساوث نیست،
‫چون مستخدم ما دیگه اجازه نداره بیاد مدرسه.
‫هی! کلیر.
‫فکر کنم یه شیشه کافی باشه.
‫از دخترهای قوی خوشت میاد، نه؟
‫این مدلی می‌پسندی؟
‫آره فکر کنم.
‫[اداره پلیس بخش رد پاین]
‫می‌تونی زمانش رو حدودی بهم بگی؟
‫نه راستش.
‫خب، بین زنگ اول و موقع ناهار بود.
‫جور دیگه‌ای هم تهدید شدی؟
‫مثلا با یه پیغام یا یادداشت روی ماشینت؟
‫نه، ولی شیشه‌ی ماشینم رو شکستن.
‫همین کافی نیست؟
‫پس فکر می‌کنی که...
‫تهدید بزرگی برای امنیتته؟
‫شما اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫اون حیوونی که رفت سراغ مدی
‫ممکنه بعدش بیاد سراغ من.
‫- اون مدرسه‌ی ما رو هدف گرفته. ‫- ببخشید، آقا.
‫زنگ زدن خط سه و با شما کار دارن.
‫پیغامش رو بگیر.
‫گفتم، اما سندرا نیرزه.
‫میگه فکر می‌کنه وقتی خواب بوده
‫یه نفر دزدکی رفته خونه‌ش.
‫دیدین؟
‫یعنی همون کسی نیست که ماشینم رو داغون کرده؟
‫یه دقیقه اجازه بده.
‫هی، هی. این کوله‌شه.
‫اهرمی اینجا نیست.
‫حتما برای آزمایش خون بردنش.
‫میشه تو نگهبانی بدی؟
‫چرا قبلا این رو ندیده بودم؟
‫چی رو؟
‫وقتی من رو آوردن اینجا،
‫اینا جلوی چشمم بودن.
‫خیلی مسئله مهمیه.
‫چیه؟ بگو.
‫ردِ بوت‌های مدی که توی جنگل پیدا کردی.
‫نه. من پیدا نکردم. نیکول پیدا کرد. چطور؟
‫وقتی پیداش کرد اونجا بودی؟
‫آره، آره.
‫نه.
‫توی جنگل جدا شدیم. اون تنها بود.
‫چطور؟
‫این رد بوت‌های مدی نیست.
‫- دیگه کارت تموم شد. ‫- چرا؟
‫چون من میگم.
‫پس کتابات رو جمع کن ‫و ساکت شو و برو.
‫من رزرو کردم...
‫می‌خوای زنده بمونی ‫ تا کلاس دهم رو هم ببینی دیگه؟
‫شوخی نمی‌کنم که، کله‌پوک.
‫برو.
‫ببین کی برگشته.
‫آره. گمونم به موقع اومدم.
‫یه سوال کوچیک دارم، آقای بالکین.
‫فایل‌هایی که از این هارد پاک می‌شن
‫بکاپ دیگه‌ای که ندارن؟ نه؟
‫نه لزوما.
‫چی؟
‫نگران نباش. هیچی کامل پاک نمیشه.
‫فقط باید بدونی کجا رو بگردی.
‫برنامه هر سه دقیقه یه بار ‫به طور اتوماتیک ذخیره می‌کنه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫بدبخت شدم.
‫کجا بودی؟
‫بچه‌ها شما برید. من باید یه زنگ بزنم.
‫زنگ خورده، سایمون. دیره.
‫آره، می‌دونم. اما باید یه زنگ بزنم.
‫چرا از مصاحبه رفتی؟
‫- کجا رفتی؟ ‫- اداره پلیس.
‫باید درمورد رد اون بوتی که...
‫نیکول تو جنگل پیدا کرد حرف بزنیم.
‫مصاحبه رو گند زدی، سایمون.
‫اون مسئول پذیرش فکر کرد تو سبزیجاتی.
‫مثل قارچ نشسته بودی اونجا.
‫در اصل سبزیجات نیست. قارچه.
‫چرا اینجوری کردی؟
‫اون رد بوت دکتر مارتنز، یه استمپ اورجینال
‫انتهاش داشت، مدی. قضیه جدیه.
‫- مگه مال تو فیک نیست؟ ‫- آخه کی اهمیت میده؟
‫تو.
‫یه نفر می‌خواسته فکر کنیم ‫که روز آخر
‫تو از مدرسه فرار کردی تو جنگل.
‫اون مصاحبه خیلی مهم بود، سایمون.
‫- بگو چه فکری تو سرت بود؟ ‫- چی؟
‫چی رو باید توضیح بدم؟
‫همه‌ی چیزهایی که گفته بودیم ‫توی نورث‌وسترن انجام میدیم،
‫مثل تشکیل انجمن فیلم ترسناک،
‫شب‌زنده‌داری ‫واسه خوندن کتاب استیون کینگ،
‫اینا کارهایی بود که می‌خواستیم ‫ باهمدیگه انجام بدیم.
‫اما الان...
‫چه فایده‌ای داره؟
‫چون من زندگی نمی‌کنم ‫که نمیشه تو هم زندگی نکنی.
‫میشه درمورد نیکول و راز عجیبی
‫که ممکنه داشته باشه حرف بزنیم؟
‫رفتارش خیلی عجیب شده.
‫آره بهش میگن غم و اندوه.
‫شاید هم احساس گناه.
‫یا عصبانیت.
‫ممکنه خیلی عصبانی باشه.
‫از دست هر دومون.
‫تو این می‌تونستی نفس بکشی؟
‫ مهم نیست.
‫می‌شینی اون پشت و ماسک می‌زنی
‫و بعدش مردمی که دارن ‫میرن دستشویی رو می‌ترسونی.
‫خیلی‌هاشون اصلا قبل از رسیدن به دستشویی ‫کارشون رو می‌کنن.
‫دارم غذا می‌خورما.
‫این ماسک حالم رو بد می‌کنه.
‫- نیکول، مجبور نیستی بیای. ‫- چی؟
‫تو گفتی «قسمت آخر»،
‫بهترین قسمت «جمعه سیزدهم»ـه.
‫تو از فیلم ترسناک متنفری. قبول کن.
‫حقیقت نداره. ‫از فیلم «جیغ» خوشم میومد.
‫ اصلا ترسناک نبود. ‫اون حساب نیست.
‫و همون لحظه که فیلم شروع شد ‫چشمات رو بستی.
‫نه خیر نبستم.
‫نصف فیلم رو داشتی به پاستیلی که
‫انداخته بودی زمین نگاه می‌کردی.
‫حتی تو اون پاستیل‌ها رو دوست هم نداری.
‫مدی از اون خوشش میاد.
‫خب مگه مدی ‫اون پاستیل‌ها رو اختراع کرده؟
‫نه، ولی اون یه حلقه‌ی عنکبوتی گرفته.
‫- تو هم رفتی همون حلقه رو گرفتی. ‫- تو از عنکبوت بدت میاد.
‫اگه پاهاشون تکون نخوره مشکلی ندارم.
‫نیازی نیست از مدی اسکی بری.
‫- سایمون بس کن. ‫- من اسکی نمیرم.
‫وقتی مدی ماهی‌خوار شد ‫تو هم ماهی‌خوار شدی،
‫وقتی کلاسور بنفش خرید، ‫تو هم کلاسور بنفش خریدی،
‫اون متن آهنگ‌های بیلی آیلیش رو ‫توی کمدش چسبوند،
‫فرداش...
‫تو هم متن آهنگ‌های بیلی آیلیش رو ‫توی کمدت چسبوندی.
‫خب، مگه نمیشه ‫از یه آهنگ خوشمون بیاد؟
‫این که چیز مهمی نیست.
‫ولی درست میگه.
‫قبولش کن. اشکالی نداره. ‫مشکلی نیست.
‫تو هم فکر می‌کنی که می‌خوام ‫باهات رقابت کنم؟
‫نه اینکه به قصد بدی باشه.
‫مگه قصد خوبی هم وجود داره؟
‫لعنت بهتون بچه‌ها.
‫- هی... ‫- دختر.
‫نه، چیزی نیست. ‫حق با شماست. من...
‫من یه تقلید کارِ بی‌عرضه‌ی بدبختم.
‫می‌دونین چیه؟
‫می‌تونین بدون من برید ‫فیلم «جمعه سیزدهم» رو ببینین.
‫این هم ناگت ماهی مسخره‌تون.
‫میرم یه همبرگر واسه خودم بخرم.
‫سایمون، ما معذرت‌خواهی کردیم. ‫اون قضیه...
‫مال فوریه‌ی سال پیش بود.
‫کینه نگرفته.
‫جدی؟ از کجا بدونیم؟
‫شاید تمام این کینه‌هاش رو ‫توی ذهنش نگه می‌داره،
‫- و یهو توی یه موقعیتِ... ‫- مگه چیکار کرده؟
‫دنبالم اومده؟ من رو کشته؟
‫سایمون، ‫داریم در مورد نیکول حرف می‌زنیما.
‫آره.
‫به نظرم اگه ‫تو دنیا یه چیز یاد گرفته باشیم،
‫اینه که نمی‌تونیم بگیم...
‫همه چیز رو در مورد همه می‌دونیم.
‫نه، بس کن. ‫ادامه نده.
‫من...
‫بیا تا وقتی که چیز واقعی‌ای پیدا نکردیم
‫دنبال کسی که واسمون مهمه نریم.
‫اگه اشتباه کنی، هیچوقت نمی‌بخشتت.
‫پاکت میشه 25 سنت.
‫باشه.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫ممنون.
‫می‌دونی اون کیه، آره؟
‫هیس، هیس.
‫همه می‌دونن اون کیه.
‫خانوم نیرز؟
‫می‌دونم تا حالا همدیگه رو ملاقات نکردیم،
‫ولی وقتی بعد از گم شدن مدی،
‫اومدین انجمن، شما رو دیدم.
‫فقط می‌خوام بگم...
‫می‌دونم که به نظر میاد ‫من به دخترتون آسیب رسوندم ولی...
‫این اصلا حقیقت نداره.
‫پس کل صبح رو داشتین ‫کاری می‌کردین که خاطراتش رو به یاد بیاره؟
‫یه جورایی.
‫خب، آواز خوندیم، شام خوردیم، ‫در مورد گذشته حرف زدیم.
‫یعنی اون حرف زد.
‫ما بیشتر آواز خوندیم ‫و غذا خوردن داون رو نگاه کردیم.
‫پس بذار یه بار دیگه بگم.
‫داری با لوس کردنش ازش محافظت می‌کنی؟
‫کاری که از دستم برمیاد رو انجام میدم.
‫به این معنی نیست که نمی‌خوام ‫از برزخ رد بشم.
‫می‌خوام.
‫اون فقط دوستمه که ‫توی شرایط سختیه.
‫درکش می‌کنم.
‫راندا...
‫راندا، راندا، راندا...
‫مدی واسه من هم مهمه،
‫ولی وظیفه‌ام اینه که ‫متعادل نگهش دارم.
‫اون چند هفته‌ست که اینجائه.
‫حتی جاپاش هنوز توی دنیای پس از مرگ...
‫خوب سفت نشده.
‫واسه همین ازت کمک خواستم
‫چون فکر می‌کردم ‫توی هدف‌هات جدی هستی،
‫ولی حالا می‌بینم که نیستی.
‫- ولی هستم. ‫- نیستی.
‫واقعا نیستی.
‫چارلی، اصلا متوجه نشدم که اومدی داخل.
‫آره، شرمنده.
‫نمی‌خواستم مزاحمتون بشم.
‫فقط...
‫داون گفت که آماده‌ست.
‫اوه، باشه.
‫چی می‌سوزونی؟ مریم‌گلی؟
‫نتونستم پیدا کنم.
‫هی، داون، اون چیه؟ ‫کلم بروکسل مونده‌ست؟
‫توی مبل آسایشگاه پیداش کردم.
‫امیدوارم کسی گمش نکرده باشه.
‫اگه گم کرده باشه هم، ‫مال سال 1964ـه.
‫- وای. ‫- نه، نه، نه.
‫بشینین، بشینین، بشینین.
‫ما زیر صورت فلکی جَدی هستیم.
‫چی هست؟
‫ستاره‌ست.
‫بالا رو ببینین.
‫وای نه، اون کپکه.
‫چشماتون رو ببندین، ‫از پشت جمجمه‌تون...
‫درون خودتون رو ببینین.
‫مطمئنی نمی‌خوای هیپنوتیزم رو امتحان کنی؟
‫نفس عمیق بکشین.
‫حالا آروم دست بغل دستی‌تون رو بگیرین.
‫دایره رو کوچیک کنین
‫تا مدی بتونه ما رو ‫به آخرین روزی که اینجا بود ببره.
‫چی می‌بینی، مدز؟
‫چیز زیادی نمی‌بینیم. ‫فقط تاریکیه.
‫تاریکی؟
‫شاید پشت جمجمه‌شه.
‫بذار راهنماییت کنم.
‫طرز انجام دادنش رو نشونتون میدم.
‫می‌برمتون به آخرین روزی که اینجا بودم،
‫17 مه 1972.
‫باید برنامه‌ی کاری مستخدم‌ها یه جایی باشه.
‫چی شکلی باید باشه؟
‫خب، احتمالا مثل تقویم هفتگیه
‫که از دفتر آقای هارتمن میاد.
‫زاویر، اینجا رو ببین.
‫اوه، ایول.
‫ولی به نظرت با این می‌تونیم ‫آقای ساوث رو تبرئه کنیم؟
‫حداقل بهمون میگه روزی که ‫اون فیلم گرفته شده،
‫کی بعد از مدرسه اینجا بوده.
‫باورم نمیشه تاریخ دقیقش رو یادته.
‫چه تاریخیه؟ ‫روز ملی تهدید؟
‫هی.
‫چی فهمیدین؟
‫همونطور که فکر می‌کردم.
‫فقط ما و گروه فیلمبرداری بودیم.
‫ما؟
‫آره، هلهله‌چی‌ها.
‫اجازه داریم از تمرینمون فیلم بگیرن ‫و باهامون مصاحبه کنن.
‫هی، شاید بهتره که ‫با دوستت نیکول حرف بزنی.
‫مطمئنم اونجا بوده.
‫صدای جیر جیر کفش‌هاش روی کفپوش رو می‎شنوم.
‫آقای مازارا معلم سمعی بصری‌مون بود.
‫دفترش بوی ادکلن و سیگار میداد.
‫من اولین نفری بودم ‫که رسیدم استودیو.
‫دوستام، بت و کارن دیر کردن.
‫سه تامون باید برای مطالعات اجتماعی ‫پروژه انجام می‌دادیم.
‫می‌خواستیم پروژه‌ی ‫« من زن هستم، غرش من رو بشنو» رو
‫به 26 زبان ضبط کنیم.
‫داون، سلام...
‫کی می‌رسیم به مدی؟
‫رفتم توی اتاق تجهیزات
‫تا میکروفون و این چیزا رو بیارم.
‫بعدش شنیدم بت و کارن دارن حرف می‌زنن.
‫داشتن می‌خندیدن
‫و یه احمق گیج رو مسخره می‌کردن.
‫بعدش فهمیدم
‫که دارن درمورد من حرف می‌زنن.
‫اولش، ‫نمی‌خواستم باور کنم.
‫اونا دوستام بودن، درسته؟
‫در اتاق تجهیزات رو بستم،
‫و از پنجره نگاه کردم.
‫اونا...
‫به مسخره کردن من ادامه دادن.
‫صدام، موهام، ‫ لباسام و دندونام رو مسخره کردن.
‫خیلی بد بود.
‫اونا بهم گفتن بی‌عرضه.
‫و بدتر و بدتر شد
‫بعدش برگشتن و ‫نگاهشون به من افتاد.
‫نمی‌خواستم من رو ببینن،
‫واسه همین به لامپ دست زدم ‫تا اون رو شل کنم...
‫و بعدش...
‫داون.
‫خوبی؟
‫اونا باید می‌مردن.
‫نه من.
‫به نظرم باید تمومش کنیم.
‫شاید بتونیم از یه چیز دیگه ‫استفاده کنیم تا خاطراتم برگردن.
‫آره، فکر خوبیه.
‫وقتی دارین از کلاس میرین بیرون
‫برگه‌هاتون رو بذارین کنار در لطفا.
‫ممنون.
‫هی، هنوز با نیکول حرف نزدی؟
‫ندیدمش.
‫عجیبه که نیومده سر کلاس، نه؟
‫سایمون، امروز وقت اضافه ندارم.
‫باید برم بیرون مدرسه قرار دارم.
‫باشه.
‫من فقط داشتم...
‫از خودم چرت و پرت می‌نوشتم.
‫- ممنون. ‫- باید حرف بزنیم.
‫آره. یه خبری دارم.
‫در مورد چی؟
‫اوه، نه. ‫داشتم با خودم فکر حرف می‌زدم.
‫می‌دونی، آدمایی اینجا هستن که
‫چون به جواب احتیاج دارن، ‫ واسه خودشون می‌برن و می‌دوزن،
‫ولی من کاملا مطمئنم که آقای ساوث بی‌گناهه.
‫واقعا امیدوارم کسی که ‫این کار رو کرده رو هر چه زودتر...
‫- پیدا کنن. ‫- من هم همینطور.
‫می‌دونم که دوست نداری این رو بشنوی.
‫ولی احتمالش خیلی زیاده که
‫نیکول فیلم تهدید رو ضبط کرده باشه.
‫«دوستمون»، ‫بعد از اینکه از روی گوشیت
‫شماره‌ی اندرسون رو دزدیده، ‫اون فیلم رو بهش فرستاده.
‫همون موقعی که فکر می‌کردم کار توئه.
‫و اگه می‌خوای جلوم رو بگیری مدی...
‫جلوت رو نمی‌گیرم.
‫من هم باید بدونم.
‫حق با توئه.
‫شاید خیلی اذیتش کردیم.
‫من فقط...
‫نمی‌خوام باور کنم که...
‫دیگه نمی‌تونم به کسی اعتماد کنم.
‫هی.
‫پس من چی‌ام؟
‫برگ چغندر؟
‫من هیچ جا نمیرم.
‫می‌دونم.
‫دوستت دارم، مدی.
‫و واسه همینه که رفتن به
‫دانشگاه نورث‌وسترن واسم مهم نیست.
‫چون تو اونجا نیستی.
‫- سایمون. ‫- چیزی نگو.
‫لطفا. مجبور نیستی چیزی بگی، خب؟
‫راستش...
‫حتی خودم هم نمی‌دونم
‫چرا دارم سعی می‌کنم بفهمم ‫چه اتفاقی برات افتاده،
‫چون احتمالا این کارم...
‫کمکت می‌کنه که از برزخ رد بشی.
‫و اینجوری ازم دورتر میشی.
‫می‌دونی که تو هم ‫ژوئن فارغ التحصیل میشی
‫و از اینجا میری؟
‫حتی ممکنه زودتر از من از اینجا بری.
‫درسته.
‫خیلی ناجوره.
‫نیست.
‫من باید برم.
‫تو هم باید از اینجا بری.
‫باید نیکول رو پیدا کنیم.
‫باشه؟
‫هی. ‫ماشینت رو بیرون دیدم.
‫رفته بودم مدرسه دنبالت می‌گشتم.
‫از زنگ آخر یه ساعت گذشته.
‫آره، گفتم شاید هنوز اونجایی
‫و داری عقب‌افتادگی‌هات رو جبران می‌کنی.
‫یکی از افرادم دیده که دوتا پسر نوجوون
‫یواشکی از در پشتی کلانتری رفتن بیرون.
‫یکی‌شون با مشخصات تو جور درمیومد.
‫داشتم به کلیر کمک می‌کردم ‫که شکایت کنه.
‫هیچکس کلیر رو ‫با یه پسر نوجوون اشتباه نمی‌گیره.
‫آره، ولی اونا گرفتن.
‫خب آره خودم بودم.
‫با کلیر اونجا بودم.
‫تا شواهد رو دستکاری کنی؟
‫خدای من، یادت نیست ‫چند هفته طول کشید تا تبرئه‌ات کنم،
‫حالا بازم داری با پای خودت ‫میری توی دردسر.
‫چرا؟
‫من چیزی رو دستکاری نکردم بابا.
‫ببینم، فکر کردی چقدر احمقم؟
‫فکر کردی با همدیگه
‫مسابقه‌ی احمق بودن گذاشتیم؟
‫هی، از من فرار نکن.
‫نمی‌خوام اینجا این حرف‌ها رو بزنم.
‫من هم نمی‌خوام
‫ولی اگه قراره باعث بشی
‫بقیه فکر کنن نمی‌تونم از بچه‌ی خودم ‫محافظت کنم،
‫اون وقت به همه‌ی دنیا میگم که
‫تو فقط یه بی‌عرضه‌ی بی‌ادبی.
‫سلام کلانتر بکستر.
‫سلام کلیر. چطوری؟
‫بد نیستم.
‫تشنمه، یخمکم داره آب میشه
‫و شنیدم که به پسرت گفتی بی‌عرضه.
‫کلیر.
‫آخرین باری که چک کردم،
‫«بی‌عرضه»، آدم زورگوی غیرقابل اعتمادیه
‫که از تقلید کردن از بقیه لذت می‌بره.
‫محض اطلاعتون،
‫پسرتون همچین آدمی نیست.
‫میشه یخمکم رو بدی، لطفا؟
‫آره.
‫ممنون.
‫حالا میشه من رو ببری خونه؟
‫پدر و مادرم خوششون نمیاد ‫بعد از تاریکی هوا بیرون بمونم.
‫فکر می‌کنن این شهر دیگه جای امنی نیست.
‫شاید حرف‌هامون رو یادت رفته.
‫معلومه که یادم نرفته. ‫ولی من رو دارن دستگیر می‌کنن.
‫[حذف]
‫خودت رو اذیت نکن نیکول.
‫ما حقیقت رو می‌دونیم.
‫کدوم حقیقت؟ ‫منظورت چیه؟
‫رد کفشی که توی جنگل پیدا کردی؟
‫واسه این بود که به مادر مدی امید بدی
‫یا می‌خواستی از سر خودت رفعش کنی؟
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی.
‫تو اون فیلم رو به اندرسون فرستادی ‫و ازش اخاذی کردی.
‫مگه نه؟ چرا؟
‫چرا به پول نیاز داشتی؟
‫سایمون، تو واقعا دیوونه شدی.
‫باید بری دکتر.
‫خریدن بلیت انجمن ترسناک،
‫کمک کردن به مامان مدی ‫تو پخش کردن اعلامیه‌ها توی مراسم بازگشت،
‫رفتن از مراسم واسه کمک بهش،
‫همه‌ی این کارها رو کردی ‫تا کسی بهت شک نکنه؟
‫خب دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫چطوری از شوفاژخونه زنده بیرون اومدی
‫ولی مدی نیومد؟
‫پول رو واسه چی می‌خواستی؟
‫هان؟
‫که بتونی از این شهر بری؟
‫نه عوضی.
‫تا بتونم با تو باشم.
‫تو و مدی.
‫اون پول رو می‌خواستم ‫تا بتونم باهاش بیام شیکاگو
‫و نزدیک دانشگاه کوفتی شما باشم.
‫چی؟
‫چرا؟ دانشکده‌های هنری که ‫ براشون اپلای کردی هم توی شیکاگوئه.
‫آره، ولی نمی‌تونم تو هیچکدومشون قبول بشم.
‫شاید قبول شدی.
‫وقتی نمونه کارم رو بهشون نشون دادم،
‫هر دوتا مشاور پذیرش گفتن
‫یه درصد هم احتمالش نیست
‫که بتونم بورسیه بگیرم.
‫اونا عملا گفتن کارم افتضاحه،
‫و اصلا هم ممکن نیست ‫که پدر و مادرم
‫خرج تحصیل و خوش گذرونی با دوستام ‫توی شیکاگو رو بدن.
‫اونقدری پول نداریم.
‫واقعا فکر می‌کردی
‫ممکنه از قصد به مدی آسیب رسونده باشم؟
‫خب آره، ‫من شماره‌ی اون معلمه رو دزدیدم،
‫ولی این کار رو کردم که کنار هم بمونیم،
‫نه اینکه از هم پاشیده بشیم.
‫ولی گند زدم، خب؟
‫نمی‌دونستم
‫مدی تنها کسیه که ‫شماره‌ی آقای اندرسون رو داره.
‫آخه از کجا می‌دونستم؟
‫چند هفته به این فکر کردم ‫که مدی به خاطر من آسیب دیده.
‫باید یه چیزی می‌گفتی.
‫چرا در مورد بررسی نمونه کارت
‫به من و مدی چیزی نگفتی؟
‫کاری می‌کردم که ‫بیشتر فکر کنین آدم بدبختی‌ام؟
‫نه، ممنون.
‫نیکول.
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫پول کجاست؟
‫اگه به پلیس تحویلش بدی،
‫اونا می‌فهمن که دست آقای ساوث نیست.
‫اون وقت به حقیقتِ
‫اتفاقی که واسه مدی افتاده نزدیک‌تر می‌شیم.
‫نیکول، اون پول می‌تونه...
‫به یه نفر کمک کنه که بی‌گناهیش رو ثابت کنه.
‫مدی؟
‫واقعا شرمنده‌ام که نتونستم بهت کمک کنم.
‫داون، لطفا. ‫نیازی نیست ازم عذرخواهی کنی.
‫ولی واقعا دلم می‌خواست ‫تو رو برگردونم به آخرین روزت.
‫نه، اشکالی نداره.
‫اتفاقاً از تو باید عذرخواهی بشه نه من.
‫متاسفم که اونا بهت گفتن بی‌عرضه،
‫چون تو بی‌عرضه نیستی.
‫خب، من...
‫فکر کنم من هم به مردم زخم زدم.
‫ای کاش وقتی که می‌تونستم کنارشون باشم...
‫کنارشون می‌بودم.
‫حالت خوب میشه؟
‫اوهوم.
‫تو دوست خوبی هستی.
‫مدی؟
‫می‌خوام مطمئن بشم که حالش خوبه.
‫بریم آسایشگاه رو چک کنیم.
‫نگفت که می‌خواد چرت بزنه.
‫خب، شاید رفته با سایمون حرف بزنه.
‫ببخشید.
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫هر وقت اسم اون پسر رو می‌شنوی، ‫قیافه‌ات میره تو هم.
‫خودم قیافه‌امو اینجوری نمی‌کنم، ‫به خاطر چهره‌ی شادمه.
‫اوه، من هم خَرم.
‫ببین.
‫می‌دونم هنوزم داره سعی می‌کنه ‫علت مرگش رو بفهمه،
‫ولی من می‌تونم صبر کنم.
‫حتی نصف وقتمون هم نگذشته.
‫نمی‌دونم منظورت چیه
‫ولی اگه به خاطر چهره‌ی شادته،
‫وقتایی که خیلی شادی، ‫یادم بنداز برم قایم شم.
‫هی، کسی بعد از جلسه داون رو ندیده؟
‫اونجا نیست.
‫چه عجیب. ‫همیشه اونجا بود.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫شما هم حسش کردین؟
‫موهای تنم سیخ شد. آره.
‫به نظرتون داون...
‫داون از برزخ گذشت.
‫آره.
‫آره، فکر کنم همینه.
‫یا خود خدا.
‫وقتی جنت رفت هم اینجوری شد؟ ‫یادتون میاد؟
‫نه.
‫زود باش.
‫به خدا همینجا بود.
‫شاید یه حفره‌ی دیگه بوده.
‫شاید این یکی کار یه حیوونه.
‫همینجا بود.
‫شاید به فنس نزدیکتر باشه.
‫نه، گذاشتمش توی یه ‫پلاستیک زباله و همینجا چالش کردم.
‫نیکول، هوا تاریکه. ‫تو هم استرس گرفتی.
‫نه، من اون درخت بریده رو یادمه سایمون.
‫همینجا بود. ‫دقیقا همینجا بود و الان نیست.
‫من اومدم اینجا چالش کردم،
‫حتما یکی اومده دزدیدتش.
‫- کی می‌دونسته اینجایی؟ ‫- چی؟
‫وقتی از مراسم اومدی بیرون، ‫کسی تعقیبت نکرد؟
‫کسی تا اینجا دنبالت نیومد؟
‫بعد از مراسم نیومدم اینجا.
‫رفتم خونه‌ی مامان مدی، یادت میاد؟
‫از خونه‌ی سندرا، ‫مستقیم اومدم اینجا.
‫اون تا اینجا تعقیبت کرده؟
‫چی؟ چرا سندرا باید ‫اون پول رو برداره؟
‫- تو خیلی لوس شدی! ‫- اون مال من بود!
‫باید دوباره به دستش بیاری!
‫وقتی داشتی برمی‌گشتی سمت ماشینت،
‫ندیدی کسی تا اینجا تعقیبت کرده باشه؟
‫نه، من تنها بودم.
‫توی مراسم داشت آهنگ پخش میشد
‫- و چند نفر هم بیرون بودن... ‫- سایمون.
‫- ولی فقط همین بود. ‫- یکی اونجاست!
‫نیکول، فکر کن!
‫سایمون! پشتت رو نگاه کن! نیکول!
‫خودم مطمئن شدم کسی نباشه! ‫قسم می‌خورم!
‫سایمون، پشت سرت رو نگاه کن!
‫چی شده؟
‫تو هم شنیدی؟
‫چیه؟
‫صبر کن! سایمون!
‫سایمون، این کار رو نکن!
‫نرو! لطفا نرو! سایمون!
‫- مدی! ‫- تنهام بذار!
‫مامان، این کار رو نکن! ‫مامان، خواهش می‌کنم.
‫مدی؟ حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫باید با مامانم حرف بزنم.
‫چرا؟
‫ممکنه اون من رو کشته باشه.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو» ‫» ترجمه از فائزه و زهرا «