‫عزیزم، گوشی‌ام رو دیدی؟ ‫الان دستم بود.
‫اونجاست.
‫- چند بار بهش گفتیم؟ ‫- دیوونه‌ام می‌کنه.
‫- بذارش توی ماشین ظرفشویی. ‫- فکر کنم اون مالِ دیشبه.
‫مامان، پیراهن فوتبالم رو پیدا نمی‌کنم.
‫عه، توی کمدت رو نگاه کردی؟
‫- نه، اونجا نیست. ‫- یه پیشنهاد خفن: خشک‌کن رو چک کن.
‫خب، غذات که تموم میشه، بعدش ‫می‌ذاریش داخل این جعبه کوچیکه.
‫- آهان، پس این کارو می‌کنی. ‫- اسمش ماشین ظرفشوییه.
‫- خیلی خنده‌داره. ‫- آره.
‫نه. نه. حق نداری با مژه مصنوعی بری مدرسه.
‫واسه سلامتیت خطر داره.
‫خب چسبش خشک نشده. ‫ممکنه کور بشم.
‫کور نمیشی. درشون بیار.
‫صبحونه لطفاً. ممنون مامان.
‫- باید یه لقمه صبحونه بخوری. ‫- آره، آره. می‌خورم.
‫یه چیزی با خودم می‌برم.
‫جدی میگم کیتی، ‫خواهش می‌کنم حتماً بخور.
‫نمی‌خوام غرغرو باشم. ‫صبحونه بخور!
‫غرغرو هستی.
‫می‌دونی که اون چیزها توی مدرسه ممنوعه.
‫- باید توی تنت خشک شه. ‫- اوه، وای!
‫چه نصیحت خوبی، مامان!
‫چرا همیشه همه چی رو قفل می‌کنی؟
‫تا وقتی که مواد جابه‌جا نکنی مشکلی نیست.
‫فکر می‌کنی چطوری این عمارت گُنده رو خریدم؟
‫گمش نکنی.
‫دوستت دارم.
‫- خیلی خب، من دیگه باید برم. ‫- هی، تو.
‫- این. ‫- اوه، ممنون.
‫خب، این دفعه قضیه چیه، هان؟
‫یه جگوارِ کروک توی مونته‌کارلو ‫یا یه مسجد توی استانبول یا...؟
‫خیلی خندیدم. خداحافظ، بچه‌ها! ‫بچه‌های خوبی باشید.
‫جذاب شدی! دلم واست تنگ میشه.
‫مژه‌ها رو در بیار، همین الان!
‫- درشون آوردم! ‫- خداحافظ.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم.
‫آسمون صافه. اکو الان توی سیگارفروشیه.
‫خب، واست یکم مربای گلابی خاردار گرفتم.
‫گفتی یه چیزِ مالتی می‌خوای.
‫نیروی متخاصمی در منطقه نیست.
‫خب، یا این بود یا نوشیدنی کاکتوس.
‫وقتی از سیگارفروشی خارج بشه ‫زیر نظرش داریم.
‫آره، فکر نکنم.
‫[مالت - سنگلیا]
‫اکو در مسیر توافق شده رؤیت شد.
‫دوربین‌های مداربسته‌ی کلیسا ‫همه پاک هستن.
‫خیلی خب. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫خداحافظ.
‫[سلیطه‌ی ساده]
‫- کلیسای قشنگیه، نه؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫سیگارها رو آوردی؟
‫۲۰۰ ساعت عمر باتری داره.
‫شست دست راستت رو بذار اینجا.
‫فقط برای خودت کار می‌کنه.
‫باتری یدکی اینجاست.
‫اگه لازم شد یکی بندازی توش، ‫بهت پیام می‌دیم.
‫خب، توی ویلا چه خبرهایی هست؟
‫چیز زیادی نیست.
‫ایگور تمام روز پشت تلفنه.
‫در مورد میخائیل حق با من بود.
‫یه چیزی بین اون و متی هست.
‫- دستیار شخصی‌اش؟ ‫- هوم.
‫زیر نظرشون داشتم.
‫کارت عالیه، لنا.
‫برادرم چطوره؟
‫همین روزها به مرز منتقلش می‌کنیم.
‫این راه نجات اون و توئه.
‫فقط روی همین تمرکز کن.
‫ایگور دوست داره لاف بزنه،
‫و ما می‌خوایم از عملیات‌های مسکو ‫در اروپا خبر داشته باشیم.
‫ایگور من رو عصبی می‌کنه.
‫اون با خانواده‌اش اومده تعطیلات.
‫هیچ دلیلی نداره به چیزی شک کنه.
‫باید بری.
‫خوبیم؟
‫خوبیم.
‫سلام.
‫داره از ماشین پیاده میشه.
‫رفت داخل ویلا.
‫من برگشتم.
‫ساندرو، وقتشه جمعش کنی.
‫باید اژدها رو بکشم.
‫پس اینا رو نمی‌خوای، نه؟
‫آره!
‫همون‌طور که دوست داری. ‫ممنون، متی.
‫خواهش می‌کنم.
‫سیگارهات، ایگور ویکتوروویچ.
‫ممنون، لنا. لطف کردی.
‫بچه‌ها، همه‌مون باید انگلیسی حرف بزنیم، ‫حتی توی تعطیلات.
‫باید یاد بگیره.
‫- میخ. من میرم برای ماساژ. ‫- به این زودی؟
‫آلوئه‌ورات رو گرفتم.
‫تو فرشته‌ای. ممنون.
‫لطفاً مطمئن شو ساندرو ‫همه‌ی تکالیف فرانسه‌اش رو انجام بده.
‫- حتماً. ‫- شلوغ نکن.
‫پدربزرگ هم باید کار کنه.
‫مطمئن شو همه‌شون پاک باشن.
‫حرف مادرت رو شنیدی؟
‫- هیچ بهانه‌ای قبول نیست. ‫- آلور؟
‫درس فرانسه، هان؟
‫♪ اُ له مَن، پو دو لَپَن... ♪
‫- چرا باید فرانسه یاد بگیرم؟ ‫- فرانسه و انگلیسی.
‫خب، انگلیسی از فرانسه جهانی‌تره،
‫پس چرا باید فرانسه یاد بگیرم؟
‫خب... دیگه چه دلیلی می‌تونه داشته باشه؟
‫شاید اگه یه روزی رفتیم فرانسه.
‫ولی ما که قرار نیست بریم فرانسه.
‫- صبر کن. ‫- چرا می‌خوای یاد بگیرم؟
‫مرکز مسکو، ارتباط زنده از مالت.
‫[تقاطع خیابان داونینگ و وایت‌هال]
‫[لندن - وست‌مینستر]
‫خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫حس می‌کنم سزارم که داره میره سنا.
‫می‌دونی چند بار بهش خنجر زدن؟ ‫۲۳ بار.
‫همون تعداد وزیرهایی که ‫توی کابینه‌ی من هستن.
‫رایان قطعاً درز اطلاعات داره.
‫باور کن، یا اقلاً ملیسا داره.
‫مگه مشاورهای ویژه برای همین نیستن؟
‫ببخشید، وزیر،
‫این اتهام خیلی بی‌شرمانه‌ایه که می‌زنی، ‫خیلی ممنون.
‫خب، گوش کن.
‫اگه رایان سرِ قایق‌های کوچیک ‫تند رفت، مهارش کن.
‫باید دست از دخالت توی کارت برداره، خب؟
‫می‌دونی که عاشق نقش بازی کردن برای عوامه.
‫ولی محض رضای خدا تو وزیر کشوری.
‫- این حوزه‌ی توئه، نه اون. ‫- این رو به نخست‌وزیر بگو.
‫اون میذاره رایان هر کاری می‌خواد بکنه.
‫آره، ولی خب فقط به خاطر اینه که ‫محبوبه، مگه نه؟
‫یعنی، ببین، آنتونی عزیز، خدا خیرش بده،
‫هیچوقت هنرِ روابط عمومی رو ‫یاد نگرفت، مگه نه؟
‫خیلی سنّتیه. واسه همین بهش اعتماد دارم.
‫باور کن، این‌طوری نیست... ‫براش نتیجه‌ی عکس میده، خب؟
‫من درخواست یه جلسه دوجانبه با فرانسوی‌ها ‫توی لیسبون رو دادم، آنتونی.
‫می‌خوای قضیه‌ی دووِر رو مطرح کنم؟
‫البته نه این‌که با خاک یکسانش کنیم، ‫هرچند وسوسه‌انگیزه.
‫- ایموجین. ‫- نخست‌وزیر.
‫ممنون، رایان.
‫خب. بریم سر کارمون.
‫من مسئول تمام عملیات‌های خارجی هستم.
‫یه هفته‌ست شروع شده ‫و من الان باید بفهمم؟
‫مدیر بخش روسیه استقلال عملیاتی داره.
‫این رو از خودت یاد گرفتم، زک.
‫نه وقتی که دارم خبرِ عملیات‌هات رو
‫از بخش حسابداری می‌شنوم.
‫فرستادن جاسوس کنار رئیس اونا ‫همیشه واسه ما یه هدف طلایی بود.
‫قبول دارم، ولی الان،
‫مالت منطقه‌ی قرمزه، ‫مرکز الیگارش‌هاست.
‫خودت هم گفتی.
‫داری علیه رئیس اطلاعات روسیه ‫عملیات اجرا می‌کنی
‫اونم وقتی که توی تعطیلاته،
‫که از نظر اونا خیلی تحریک‌آمیزه.
‫- اگه ایگور دستِ مأمورت رو بخونه... ‫- نمی‌خونه.
‫و اطلاعاتی که ممکنه به دست بیاد، ‫به ریسکش می‌ارزه.
‫ممکنه؟
‫نمی‌تونی همیشه انقدر بهش بستنی بدی.
‫مثلاً چی می‌خوای؟ ‫بچه سوسول بار بیاد یا چی؟
‫توی تعطیلاته.
‫بیخیال، اشکالی نداره.
‫اگه پسر خوبی باشی، ‫می‌تونی بستنی بخوری.
‫واسه توجیه همچین عملیاتی،
‫ایگور باید اطلاعات سطح بالا رو ‫با پسرش رد و بدل کنه.
‫اصلاً مأمورت اونجا کی هست؟
‫پرستار روسِ بچه‌های میخائیل بورودینه.
‫- کی هست حالا؟ ‫- یتیمه.
‫داره از ترس سکته می‌کنه که ‫برادر کوچیکش قراره بره سربازی اجباری.
‫بهشون راهی برای فرار پیشنهاد دادم.
‫یه راه خیلی خطرناک.
‫فقط می‌تونم بگم که بهتره ‫ارزشش رو داشته باشه.
‫اگه چیزی دستگیرمون نشه، ‫تا سه روز دیگه عملیات رو متوقف می‌کنم.
‫گاس چطوره؟ اوضاعش چطوره؟
‫خب، بیچاره کنار گذاشته شده.
‫اوه. چرا باید این کارو بکنن؟ ‫چرا کنارش گذاشتن؟
‫فکر می‌کردم اون یکی ‫از بهترین بازیکن‌های تیمه.
‫می‌دونم. شاید یکم اغراق کردم.
‫بیخیال، این حق ویژه‌ی هر پدریه.
‫ایگور یه مهمون داره.
‫- اونجا شلوغ به نظر میاد. ‫- آره، باید برم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫باشه، فعلاً.
‫خب، یه نفر تازه رسیده.
‫برش گردون عقب.
‫دوباره.
‫فکر کنم اون کریل مارکوف باشه.
‫یا خدا.
‫فکر می‌کنی اومده در مورد ‫عملیات‌های بریتانیا حرف بزنه؟
‫این تنها چیزیه که روش کار کرده.
‫اون برای تعطیلات نیومده.
‫حتماً یه سری اطلاعات از لندن آورده.
‫آدمِ بی‌رحم و پست‌فطرتیه.
‫کریل!
‫زنت انگلیسی رو ترجیح میده.
‫پوستِ برنزه‌ات کو، هان؟
‫باید از فنلاند بزنی بیرون. ‫داری شبیه اروپایی‌ها میشی.
‫خب، ببین، این باید مایه‌ی آرامش باشه
‫بعد از اون فضای دلگیر مسکو، هان؟
‫- هوای قشنگیه. ‫- بذار واست یه نوشیدنی بیارم، هان؟
‫بیا بریم. ‫اینجا رو بهت نشون دادن؟
‫- آره. ‫- خونه‌ی مهمون اینجا رو دیدی؟
‫پدرم پارسال ساختش.
‫از محدوده خارج شدن.
‫خب، جعبه‌ی سیگار دوباره داره حرکت می‌کنه.
‫اون تعطیلات توی مولداوی رو یادته؟
‫آره، واقعاً خاص بود. ‫من هیچوقت... اوه، لنا.
‫لنا.
‫لنوچکا، این کریل مارکوفه.
‫دوست نزدیک خانواده‌ست.
‫کریل، این پرستار بچه‌مونه، لنا.
‫- خوشوقتم، آقای مارکوف. ‫- کریل صدام کن. باعث افتخارمه.
‫اون حدود دو ساله برای ما کار می‌کنه.
‫- فنلاندی رو روان صحبت می‌کنه. ‫- کریل.
‫- یه سیگار می‌خوای؟ ‫- چرا که نه.
‫می‌تونی بری عزیزم. ممنون.
‫میخائیل، میشه یه نوشیدنی بهم بدی، لطفاً؟
‫این سیگارها رو وزارت‌خونه می‌خره
‫تا پدرم رو خوشحال نگه داره.
‫- عه، نفس بکش. ‫- غذای مکزیکی گرفتم.
‫- اوه، آره! ‫- گشنمه.
‫خب، ایرینا رفته بخوابه، ‫و مردها یه بطری رو تموم کردن.
‫- نوشابه یا آبمیوه؟ ‫- جفتش.
‫ایگور پُز نوشیدنی‌هاش رو میده.
‫آره، خوبه.
‫اونا رو راحت‌تر می‌کنه. ‫گپشون درباره‌ی چیه؟
‫خب، یه نفر یه جایی سرطان گرفته.
‫از بین خودشون؟
‫نه، انگار یه سیاستمداره.
‫بذار روی اسپیکر. آره.
‫فکر می‌کنیم این هفته استعفا میده.
‫سرطانِ پانکراسه. وقتِ زیادی نداره.
‫مرگِ خیلی بد و رقت‌انگیزیه، ‫حتی واسه یه بریتانیایی.
‫خوبه...
‫برنده می‌شیم؟
‫مُهره‌مون توی موقعیت برتر قرار می‌گیره.
‫وقتی اون بمیره
‫دست به کار می‌شیم.
‫واسه امشب کافیه دیگه.
‫فردا صبح زود با مول تماس دارم.
‫مول، شب‌پره. منظورش پوتینه. ‫دوباره پخشش کن.
‫سرطانِ پانکراسه. وقتِ زیادی نداره.
‫مرگِ خیلی بد و رقت‌انگیزیه، ‫حتی واسه یه بریتانیایی.
‫خب، کدوم بدبختی توی کابینه‌مون ‫سرطان پانکراس داره؟
‫یکی از مقامات ارشد، ‫یا کسی که در رأس قدرته.
‫اگه آنتونی فلچر سرطان داشت، ‫نباید تا حالا می‌فهمیدیم؟
‫- چیزی توی وایت‌هال زیاد مخفی نمی‌مونه. ‫- نه.
‫مگر این‌که این قضیه ‫یکم برنامه‌ریزی‌شده باشه.
‫سه روز مونده به پایان عملیات، ‫و مسکو ناگهان به ما
‫کودتای اطلاعاتی قرن رو تحویل میده؟
‫چطور ممکنه خبر داشته باشن که گوش می‌دیم؟ ‫امنیت ما بی‌نقص بود.
‫باید برگردیم لندن و بذاریمش جلوی زک.
‫- لعنتی. ‫- موفق باشی.
‫چقدر از باتری مونده؟
‫حدود یه روز، نهایتش.
‫داری به چی فکر می‌کنی؟ ‫می‌خوای به اِکو بگی عوضش کنه؟
‫وقتی کریل اونجاست ‫خیلی خطرناک‌تره.
‫بذار ببینیم اوضاع چطور پیش میره، ‫بعد تصمیم می‌گیرم.
‫الان ریسکش خیلی بیشتر شده.
‫برای قانع کردن زک، ‫مدرک بیشتری لازم داریم.
‫صبح بخیر.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫- خیلی زوده، حتی برای تو. ‫- خب، امروز روز مهمیه.
‫اگه این درست باشه، ‫عملیات دهه میشه.
‫امیدوارم. فکر نمی‌کنم ‫زک از غافلگیری خوشش بیاد.
‫آره، یا از ستاره‌های نوظهور. ‫موفق باشی!
‫نه.
‫لعنتی، نه!
‫متأسفم، کیت، ولی به نظرم ‫این یه بازی کلاسیک از طرف مسکوئه.
‫هیچ مدرکی نداریم که اونا بدونن ‫ما توی ویلا شنود گذاشتیم.
‫هشت ماه وقت گذاشتیم ‫که این رو ترتیب بدیم.
‫- امنیت ما بی‌نقص بود. ‫- باورت دارم.
‫ولی روسیه طعمه‌هایی مثل این رو ‫برای هر آژانس غربی کار گذاشته.
‫من فقط سعی دارم حقایق رو دنبال کنم، زک.
‫که شاید واقعاً اطلاعات غلط باشن.
‫ایگور و کریل مارکوف تو رو گیر میندازن ‫و این فکر رو تو مغزت می‌کارن
‫که یه جاسوس توی بالاترین سطح ‫سیستم سیاسی بریتانیا دارن.
‫ما ده سال آینده رو صرف ‫دنبال کردن یه روح می‌کنیم.
‫یا این‌که واقعیه و ما تازه خبردار شدیم.
‫نماینده‌های مجلس هدف‌های راحتی ‫برای به دام انداختن هستن.
‫خب، عجب جمله‌ای برای حضورِ بعدی ‫سی توی کمیته‌ی منتخبه.
‫مطمئنم از این‌که به وزیر امور خارجه، ‫یعنی رئیسِ ما بگه
‫که اون یکی از افراد مظنون ‫به جاسوسی برای روسیه‌ست.
‫ببین، احتیاطت رو درک می‌کنم.
‫می‌دونم وقتی رئیس بخش من بودی ‫چطور بازی خوردی.
‫هرکی که مسئول مأمور مخفی بوده بازی خورده.
‫و نمی‌خوام همون اتفاق برای تو بیفته.
‫واسه همین الان توی این دفترم.
‫نمی‌تونیم مستقیم از نخست‌وزیر بپرسیم ‫که مریضه یا نه و قضیه رو تموم کنیم؟
‫حتماً. «شنیدیم داری می‌میری، آنتونی. ‫میشه تأییدش کنی؟»
‫خب، مجبورم اصرار کنم ‫که اطلاعات خام از مالت
‫بره توی گزارش شبانه‌ی نخست‌وزیر.
‫- اون تصمیم سی‌ــه. ‫- آره، می‌دونم.
‫ولی اگه این اطلاعات غلط باشه، ‫نخست‌وزیر نباید ازش باخبر بشه؟
‫نقشه‌ی ماهرانه‌ایه. ‫به زودی جنگجوی وایت‌هال میشی.
‫با رز هماهنگ شو ‫و امنیتت رو مرور کن.
‫گزارش کاملت رو تا ۴۸ ساعت دیگه می‌خوام.
‫بعدش عملیات باید جمع بشه.
‫اگه لو رفته باشی یا دخترت ‫توی مالت فریبت داده باشه...
‫اکو ما رو فریب نداده. ‫من مأمورم رو می‌شناسم.
‫جولی رو بذار اونجا ‫که مراقبش باشه.
‫تا وقتی سه‌باره منابعت رو چک نکردی،
‫هیچ تحقیق سیاسی ‫داخل خاک خودی انجام نده.
مفهومه؟
‫مفهومه.
‫لعنتی!
‫۴۸ ساعت؟ چه سخاوتمندانه.
‫خب، همه‌مون می‌دونیم ‫چقدر دنبال پُست سی‌ـه.
‫اولین رئیس مسلمانِ ام‌آی‌۶.
‫با این حال، رز، خیلی سنگ‌اندازی می‌کنه.
‫زک همیشه حس کرده دنیا علیه‌شه، ‫البته بی‌دلیل هم نیست.
‫خب، اگه بخوام معطلش کنم،
‫فقط بهونه می‌گیره و قشقرق راه میندازه.
‫پس باید زمان بیشتری بخریم.
‫خیلی خب، گزارشت رو بنویس، ‫اول برای من بفرستش.
‫به عنوان رئیس امنیت، سرم شلوغه،
‫پس تا مثلاً سه روز دیگه ‫نمی‌تونم بهت جواب بدم، باشه؟
‫بعدش هم یکی دو روز دیگه لازم دارم ‫تا خلاصه‌اش کنم.
‫می‌خوام نظرِ کارشناسی افسر امنیتی رو ‫اون‌طور که شایسته‌ست بررسی کنم.
‫این‌طوری حدود یه هفته وقت داری ‫تا اطلاعاتت رو تأیید کنی.
‫ممنون رُز. خوبه.
‫اوه، می‌تونی با آدم‌هات ‫توی مسکو صحبت کنی
‫که کارهای برادرِ اکو رو انجام بدن؟
‫فکر کنم لازمه زودتر از اونی که فکر می‌کردیم ‫عملیات خروجش رو شروع کنیم.
‫می‌تونم، اما زک باید تأییدش کنه.
‫سعی می‌کنم جادوم رو به کار بگیرم.
‫مثل همیشه... بهت مدیونم.
‫سلام.
‫جولی همین الان زنگ زد. ‫باتری میکروفون تموم شده.
‫- اوه، لعنتی. ‫- چیکار می‌خوای بکنی؟
‫می‌خوای به اکو بگم عوضش کنه؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫- هنوز نمی‌دونیم نفوذی‌شون توی کابینه کیه. ‫- باشه.
‫خب، زک چطور بود؟ ‫صبر کن، بهم نگو.
‫ما الان اجازه داریم در مورد ‫کل اعضای کابینه تحقیق کنیم.
‫نداریم. زک فکر می‌کنه ‫اونا دستمون رو خوندن.
‫اون نمی‌تونه به خاطر جنجالی بودن یه قضیه
‫احتمالِ حقیقت داشتنش رو رد کنه.
‫می‌تونه و این کارو کرده.
‫من... دوباره امنیت عملیات رو چک کردم.
‫- آره، هیچ مورد مشکوکی نیست. ‫- آره، بهش گفتم.
‫آها، وزیر کشور؟
‫باهوشه، زنه، سیاه‌پوسته.
‫انتخاب تابلویی برای مسکو نیست، ‫واسه همینه که ازش خوشم میاد.
‫آره.
‫- من و استوارت امشب باهاش شام می‌خوریم. ‫- واقعاً؟
‫شاید ازش در مورد سلامتی نخست‌وزیر بپرسم،
‫چون خارج از ساعت کاریم.
‫می‌خوای با سی صحبت کنی؟
‫نه، نه، نه. ‫تا وقتی زک مخالفت می‌کنه، نه.
‫باید قبل از این که اون بفهمه ‫تحقیقاتت رو متوقف کنی.
‫تحقیق در مورد نماینده‌های مجلس ممنوعه. ‫دستور اکیده.
‫درسته، البته.
‫ولی فقط در صورتی که دیر وقت ‫اینجا گیر کرده باشم
‫و حوصله‌ام سر رفته باشه...
‫اصلاً نمی‌دونستم انقدر نافرمان ‫و رو اعصاب باشی.
‫[ماشینم دوباره خراب شده.] ‫[فکر کنم مشکل از باتریه.]
‫سلام.
‫ایرینا بهم گفت که اهل سن‌پترزبورگی، ‫درست مثل خودم.
‫بله، در اصل اونجایی‌ام.
‫- با میخائیل و ایرینا اومدم هلسینکی. ‫- واقعاً؟
‫پس فنلاندی بلدی؟
‫شاید بتونیم توی سرویس ‫یه کاری برات پیدا کنیم.
‫زیاد خوب بلد نیستم.
‫ساندرو بهتر از من صحبت می‌کنه.
‫آهان. حیف شد. ‫ولی انگلیسی‌ات واقعاً خوبه.
‫زبونِ خیلی مسخره و آشغالیه.
‫هیچوقت منظورت رو نمی‌رسونه. ‫درست مثل بریتانیایی‌ها.
‫هیچوقت از حرفشون منظوری ندارن.
‫لنوچکا. به اون توجه نکن.
‫فکر می‌کنه نعمتِ خدا به زن‌هاست.
‫یه نوشیدنیِ درست و حسابی لازم داری، عوضی. ‫اون یه عوضیه.
‫به افتخارت بطریِ پتروس رو باز کردم. ‫فقط من و تو.
‫لنوچکا، یه لیوان برات نگه می‌داریم.
‫به نظر میاد یه چیزی لازم داری ‫که خوشحالت کنه، هوم؟
‫به دل نگیر.
‫اون فقط یه فسیلِ پیره.
‫سلام؟
‫وای خدا.
‫سلام عزیزم.
‫ناراحت شدم که قضیه‌ی تیم فوتبال رو شنیدم.
‫خودشون ضرر می‌کنن.
‫- عیبی نداره. ‫- فیونا پاستاش رو درست کرده؟
‫- من غلات خوردم. ‫- بهت حق میدم.
‫- زود باش. الان بیا! ‫- کار چطور بود؟
‫خوب بود. خوبه که برگشتم.
‫مگه جایی بودی؟
‫نمی‌فهمم چرا داری داد می‌زنی.
‫تو رسماً از من خواستی شام درست کنم!
‫من ازت خواستم شام درست کنی،
‫و حالا ازت می‌خوام گندی رو که زدی جمع کنی.
‫اوه، پنج دقیقه بهم وقت بده. ‫دارم ریمل می‌زنم.
‫میشه یکم تنهام بذاری، لطفاً؟
‫خیلی خب، تنهایی امتیازیه ‫که وقتی به دستش میاری
‫که به قول و قرارهایی که گذاشتیم عمل کنی.
‫متوجهی؟ مامان... مامان گفت...
‫مامان چی گفت؟
‫که قبول کردی امشب ‫بچه رو نگه داری، آره؟
‫- آره، تا پنج دقیقه دیگه میام پایین. ‫- عجله کن.
‫اون ادعا می‌کنه که تو گفتی
‫اون می‌تونه سه شب در هفته بره بیرون.
‫نه، من گفتم بستگی به هفته‌اش داره.
‫- سیاستمدار خوبی میشه، نه؟ ‫- آره.
‫- از جِی چیزی بهت گفته؟ ‫- نه.
‫- جِی کیه؟ ‫- کی؟
‫دوستِ جدیدش که می‌خواد ‫امشب به دیدنش بره.
‫- میشه فعلاً بیخیالش بشیم، لطفاً؟ ‫- نه.
‫- نمیذارم بهمون دروغ بگه. ‫- بیا انرژی‌مون رو هدر ندیم.
‫هر لحظه ممکنه لازم بشه بریم بیرون. ‫باید لباس عوض کنی.
‫فیونا، لطفاً بیا و این گند رو جمع کن.
‫[اجلاس ناتو - لیسبون]
‫کاهش هزینه‌های دفاعی...
‫- آره، ادامه بده. ‫- پس از پایان جنگ سرد.
‫همه‌مون امیدوار بودیم ‫از صلح سود ببریم... ‫[کسل‌کننده]
‫- و این‌که تمام اروپا در امان بمونه... ‫- هیس، هیس.
‫ما تو لهستان هزینه‌های دفاعی رو کم نکردیم.
‫[۵۱ دقیقه]
‫ما هم همین امیدها رو داشتیم،
‫ولی تجربه باعث شد واقع‌بین‌تر بشیم.
‫ما یه همسایه‌ی قدرتمند داریم...
‫می‌دونستم.
‫ممنون.
‫خب این جِی کیه؟
‫اوه، نمی‌دونم، یه پسری از مدرسه.
‫چی، یعنی... دوستشه یا چی؟
‫فکر کنم. ‫خب، چند سالشه؟
‫- خب، خودت ازش بپرس! ‫- لعنتی!
‫خنجر زدن توی کابینه چطوره؟ ‫از جلو یا از پشت؟
‫هردوش.
‫امروز رایان دوباره داشت ‫نقش صدای مردمش رو بازی می‌کرد
‫قبل از این که بره اجلاس ناتو.
‫خدایا. خب حالا تکلیف تو چی میشه؟
‫حرف‌های خسته‌کننده و میانه‌روها رو می‌زنم ‫که هیچ‌کس حوصله‌ی شنیدنشون رو نداره.
‫- چرا نخست‌وزیر مهارش نمی‌کنه؟ ‫- قبلاً می‌کرد.
‫- یکم از نفس افتاده. ‫- تازگی‌ها این‌طوری شده؟
‫تو نمی‌گفتی تازگی‌ها یکم رفتارش عجیب شده؟
‫من گفتم؟ یادم نمیاد.
‫فراموشیِ وایت‌هال.
‫شاید جین همون رژیمی رو بهش داده ‫که ایمو من رو مجبور کرد بگیرم.
‫[هنوز نه. خبری از اکو نیست.]
‫این تابستون که وقتِ شلوارک پوشیدنت شد ‫ازم تشکر می‌کنی.
‫خب، اگه این کارو کرده، ‫داره جواب میده.
‫- اون قطعاً وزن کم کرده. ‫- اوه! هری!
‫- لعنتی، ببخشید. ‫- فکر نکنم این درستش کنه.
‫- با من بیا. ‫- من توی جمع کردن خرابکاری استادم.
‫- واقعاً هم هست. ‫- ببخشید، اون پیراهن موردعلاقه‌شه.
‫- آره، بدجور توی دردسر افتادی. ‫- کارم تمومه.
‫- یکم نمک لازم دارم. ‫- آره.
‫همین‌جوری می‌ریزم روش.
‫- همه چی روبه‌راهه؟ ‫- آره.
‫یه بارم که شده حسابی داغونم.
‫ولی انگار هری سرِ حاله.
‫- خیریه‌اش در چه حاله؟ ‫- به زور سرِ پاست.
‫دور کردن بچه‌ها از چاقوکشی ‫توانِ رقابت با الاغ‌های بی‌خانمان نداره.
‫- سخت به نظر میاد. ‫- آره.
‫سعی دارم بین همه‌ی ماجراها ‫برای اونم وقت پیدا کنم، اما...
‫- نمی‌دونم تو چطور از پسش برمیای. ‫- کی گفته برمیام؟
‫خب، همه‌ی خبرنگارها برای بیانیه‌ی اضطراریِ ‫نخست‌وزیر جلوی دفترش جمع شدن.
‫- خدای من. ‫- آره.
‫پس اگه تازه به ما ملحق شدید
‫و می‌خواید بدونید به چی نگاه می‌کنید،
‫ما منتظر یه بیانیه‌ی اضطراری
‫از نخست‌وزیر هستیم.
‫اینم خودش. ‫الان داره میاد بیرون.
‫پس بیاید بشنویم نخست‌وزیر ‫چی می‌خواد به مردم کشور بگه.
‫- وضعیتش رو ببین. ‫- عصر بخیر.
‫ببخشید که شما رو با عجله به اینجا فراخوندم.
‫اما امروز خبر ناخوشایندی دریافت کردم.
‫سه هفته پیش تشخیص داده شد که ‫من به سرطان پانکراس مبتلا هستم.
‫و امروز بعدازظهر
‫فهمیدم که چشم‌انداز درمان بیماری‌ام ‫به اون خوبی که امیدوار بودم نیست.
‫هر کسی که در این منصب بزرگ بوده شهادت میده
‫که آدم نمی‌تونه نخست‌وزیر پاره‌وقت باشه.
‫پس حس می‌کنم به همه‌ی شما مدیونم ‫که استعفام را تقدیم کنم.
‫یا خدا.
‫من در جایگاهم می‌مونم ‫تا یه رهبر جدید انتخاب شه.
‫با توجه به وضعیت جسمی‌ام...
‫از حزب خواستم رویه‌ی انتخاب اون رهبر رو ‫به یک هفته کاهش بده.
‫خدمت به کشورم ‫بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌ام بوده.
‫[مرگ]
‫[پیام از لو آماتوف] ‫[گمونم اخبار رو شنیدی. ‫خوشحال میشم ببینمت. الان بیا!]
‫- کجا داری میری؟ ‫- اضطراریه. یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫- رایان... ‫- بزن اخبار رو ببین، ملیسا.
‫من و جین از صمیم قلب ‫از شما تشکر می‌کنیم.
‫متشکرم.
‫- آنتونی بیچاره. ‫- آره، نه، خیلی... خیلی غم‌انگیزه.
‫گوش کن، ما الان باید بریم سر کار.
‫- پنج روز وقت داریم، باشه؟ ‫- یه دقیقه بهم وقت بده، استوارت.
‫حتماً خیلی شوکه‌کننده‌ست.
‫آره، استعفاش شوکه‌کننده‌ست، ولی...
‫چند روز پیش بهم گفته بود سرطان داره.
‫- ببخشید، ازم قول رازداری گرفت. ‫- فقط به تو گفته بود یا به کل کابینه؟
‫گفت فقط به چند نفر میگه.
‫- قابل درکه. ‫- آره.
‫زود باش. زود باش.
‫ببخشید. باید این رو جواب بدم.
‫- هی. هنوز پیش ایموجینی؟ ‫- آره، چی شده؟
‫پس اطلاعاتمون واقعی بود. ‫و حدس بزن چیه؟
‫انگار لو آماتوف دو سال پیش کمک مالیِ هنگفتی ‫به مؤسسه‌ی خیریه‌ی شوهرش کرده.
‫فکر می‌کردم قبلاً به محافظه‌کارها پول می‌داد؟
‫آره، خب، این یارو همه جا نفوذ داره.
‫آره، انگار همین‌طوره.
‫اون الان بهم گفت کمک‌های مالی کم شده.
‫چقدر داده؟
‫اوه، چیز خاصی نیست، ‫فقط ۲۰۰ هزار پوند.
‫ببین، اولش صدتا و شش ماه بعدش صدتا دیگه.
‫من رفتم و سوابق مجلس عوام رو چک کردم.
‫- هیچ‌کدوم رو اعلام نکرده. ‫- یا خدا.
‫باید برم. ‫فردا باهات حرف می‌زنم.
‫آره، باشه.
‫فی بود. ظاهراً از ساعت خاموشی گذشته.
‫خیلی خب، امشب یه چیزی پیش‌نویس می‌کنم.
‫برات می‌فرستمش و تا صبح نظرت رو ‫در موردش بهم بگو. باشه.
‫- خیلی خب. ممنون. ‫- خیلی خب.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ، ممنون.
‫خداحافظ، هری.
‫- خبر داشتی نخست‌وزیر مریضه؟ ‫- نه. نه، اصلاً حرفی ازش نزد.
‫واقعاً فی بود که الان بهت زنگ زد؟
‫- زک بود. ‫- در مورد نخست‌وزیر؟
‫نمی‌تونم بگم. متأسفم.
‫تو و راز و رمزهات. تاکسی رسید.
‫فکر می‌کنی ایموجین کاندید بشه؟
‫- زیاد مشتاق به نظر نمی‌رسید. ‫- چی بگم والا.
‫رسماً میشه یه کتاب در مورد ‫حسِ ناکافی بودنش نوشت.
‫در نهایت، ترجیح میدی ‫کی نخست‌وزیر بشه؟
‫- اون یا این رایان واکرِ لعنتی؟ ‫- آره.
‫لنا.
‫ایگور می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫واسه همین فکر کردم... ‫بهتره من به جاش بیام.
‫حالش چندان خوش نیست.
‫بهش بگو... ممنون، ‫ولی ساندرو خوابش نمی‌بره
‫مگر این‌که به بازیکن‌های فوتبال ‫مورد علاقه‌اش شب‌بخیر بگه.
‫بچه‌ان دیگه.
‫خواب‌های خوب ببینی، ها؟
‫بیدارم.
‫ممنون که مراقب بچه بودی.
‫- کلی مواد فروختی؟ ‫- نه اون‌قدری که بتونم بازنشسته شم.
‫- خب، از این جِی برام بگو. ‫- چند سالشه؟
‫رابطه نداریم، اگه سؤالت اینه.
‫اون‌قدر بزرگ شدم که ‫بدونم چیکار می‌کنم.
‫ترجیح میدم بهم راستش رو بگی... ‫حتی اگه چیزی نباشه که می‌خوام بشنوم.
‫کسایی که این حرف رو می‌زنن ‫معمولاً جدی نمیگن.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫[ببخشید، نمی‌تونم کمکت کنم. ‫بهش فکر می‌کنم.]
‫[تقاطع خیابان داونینگ و وایت‌هال]
‫واسه یه بحران رهبریِ قریب‌الوقوع ‫اینجا زیادی سوت و کوره.
‫آرامشِ قبل از طوفانه.
‫امیدوارم فقط یه تندباد گذرا باشه.
‫بیا این طرف.
‫ببخشید دیر کردم. ‫داشتم با رُز حرف می‌زدم.
‫دقیقاً به موقع اومدی.
‫به جز همسرم،
‫فقط به وزیر کشور و وزیر امور خارجه گفتم.
‫هر دو بهم قول شرف دادن ‫که به هیچکس چیزی نگفتن.
‫اگه مسکو از قضیه خبر داره،
‫حتماً پرونده‌های پزشکی‌ام رو هک کردن،
‫که یعنی یه نشت اطلاعاتیِ جدی.
‫تا الان مرکز شنود دولت هیچ مدرکی ‫از نشت اطلاعات پیدا نکرده، جناب نخست‌وزیر،
‫هرچند هنوز خیلی زوده.
‫ما داریم وارد یه انتخابات رهبری ‫بسیار حساس می‌شیم.
‫جداً فکر می‌کنید
‫چیزهایی که خانم هندرسون توی مالت شنیده ‫صرفاً اتفاقی بوده؟
‫یا این‌که مسکو از عملیاتش بو برده
‫و تصمیم گرفته ازش علیه خودش استفاده کنه؟
‫خیلی به‌موقع و مشکوک به نظر می‌رسه.
‫آخرین چیزی که لازم داریم، ‫اتهاماتِ تبانی با روسیه‌ست.
‫همه می‌دونیم توی آمریکا چه اتفاقی افتاد.
‫اگه بو ببرن در مورد هرکسی توی کابینه ‫به اتهام خیانت تحقیق می‌کنید،
‫کلِ فضا مسموم میشه.
‫با احترام، جناب نخست‌وزیر، ‫فضا همین الان هم مسموم شده.
‫ما مُهره‌های علناً طرفدارِ کرملین ‫در آمریکا و بخش‌هایی از اروپا داریم.
‫و همچین شایعاتی اینجا آشوب به پا می‌کنه،
‫واسه همین برای رقابت‌های انتخاباتی ‫ضرب‌الاجل تعیین کردم.
‫- متوجهم... ‫- دقیقاً همچین چیزی بود
‫که به دموکراسی آمریکا ضربه‌ی دائمی زد.
‫نمیذارم اینجا هم تکرار بشه.
‫متوجهم، جناب نخست‌وزیر.
‫اما اگه وزیری که کاندیدای رهبری شده، ‫رشوه گرفته باشه
‫یا ازش اخاذی بشه، ‫ما به شکل فجیعی به خطر می‌افتیم.
‫کدهای هسته‌ای، اهداف استراتژیک، ‫خروج از ناتو.
‫من از خطراتش آگاهم.
‫همچنین بهم گفتن این تمام علائم ‫یه عملیات پیچیده‌ی گمراه‌سازی رو داره.
‫- اما قربان، احمقانه‌ست اگه ما... ‫- نه، کافیه. کافیه، خواهش می‌کنم.
‫قبل از این‌که اجازه‌ی تحقیقات در مورد ‫هر سیاستمدارِ برجسته‌ای رو صادر کنم،
‫مدارک محکم لازم دارم.
‫این مرد فقط چند ماه دیگه زنده‌ست.
‫نیازی به نصیحت در مورد ‫سیاست بین‌الملل نداره.
‫دیروز می‌گفتی بیماری‌اش اطلاعاتِ غلطه.
‫بله.
‫پس اشتباهه که خطراتِ نادیده گرفتن ‫اطلاعات رو گوشزد کنیم؟
‫نه، فقط به این معنا نیست
‫که یکی از اعضای کابینه‌اش جاسوس روسیه‌ست.
‫خیلی خب، کافیه.
‫ما پشت مأمورهامون و اطلاعاتشون هستیم.
‫به مقامات سیاسی‌مون هم خدمت می‌کنیم. ‫بهتره هر دوتون این رو یادتون بمونه.
‫ساندرو خیلی سراغ دوستِ مدرسه‌اش رو می‌گیره.
‫- کی؟ همون ایرانیه؟ ‫- آره.
‫ساندرو، سرِ میز گوشی ممنوعه.
‫اوه، مالِ منه، ببخشید.
‫- حرفی ندارم. ‫- به حرف پرستارت گوش کن، نه مثل من.
‫- من بچه نیستم. ‫- ساندرو.
‫ببین، تو باعث میشی بخنده، ‫مثل وقتی که خورشید طلوع می‌کنه.
‫- مادرم هم همیشه همین رو می‌گفت. ‫- واقعاً؟
‫میخائیل... امشب بهش مرخصی بده.
‫نیاز به استراحت داره.
‫- من اینجا کاره‌ای نیستم. ساندرو؟ ‫- حتماً.
‫- ممنون، ساندرو. ‫- چی باید بگی ساندرو؟
‫- انتقام بگیر. ‫- آره.
‫اون همیشه برنده میشه.
‫هر وقت بازی می‌کنیم، ‫ساندرو همیشه می‌بره.
‫نمی‌دونم. یه جورایی عجیبه.
‫منم بازی بدید.
‫«ترجمه از سینا صداقت»