‫من آدام رو مثل برادر خودم می‌بینم.
‫اون خیلی باهات دشمنی داره.
‫اون با همه دشمنی داره.
‫اصلا نمی‌خوای که سعی کردنش رو ببینی؟
‫بدون این که دوباره شاهد چنین چیزی باشم...
‫توی زندگیم شاهد تسلیم شدن خیلی‌ها بودم.
‫به نظرم اون غافلگیرت می‌کنه.
‫من دارم سعی می‌کنم جام رو اینجا پیدا کنم...
‫و با شوهرم صمیمی بشم.
‫من صبح به سمت هاویک حرکت می‌کنم.
‫برای هری مشکلی پیش اومده؟
‫توی مسافرخونه‌ای در مسیر هاویک...
‫دچار مریضی شدیدی شده.
‫می‌خوای چیکار بکنی؟
‫مشخصا برم دنبالش.
‫چرا اجازه ندادی پزشک خبر کنن؟
‫این آقا مشخصا مریضه.
‫اینجا که خیریه نیست رفیق.
‫به امید این که در آینده ‫هم بتونیم با هم کار کنیم.
‫می‌کنیم.
‫خیلی گیج‌کننده است.
‫همه بخشی از جذابیتشه، پرسفونه.
‫آخه من چه‌ام شده؟
‫این هم واسه تو اومده.
‫پرسفونه؟
‫اواندر مرده.
‫هری وقتی حدودا یک ساعت پیش دیدمش...
‫مثل همیشه گستاخ بود.
‫این به این معنیه که داره بهتر می‌شه.
‫امروز نامه‌ای از خواهرم دریافت کردم.
‫کدوم خواهرت؟
‫آرتمیس.
‫خواهر کوچیک‌تر؟
‫آره.
‫از سرپرستش دل خوشی نداره...
‫ولی بابت این کارش دلیل منطقی‌ای نداره.
‫بخاطر وضعیت خونه که...
‫دائما توش عزاداری می‌کنن ‫احساس محدودیت می‌کنه.
‫و دوباره خواسته که یه سر بیاد اینجا.
‫من بهار یا تابستان رو پیشنهاد دادم.
‫البته هنوز برنامه‌ای نداریم.
‫بهار باید بریم لندن.
‫بعد تحمل فصل معاشرت...
‫خوبه که برگردیم اینجا که ساکته.
‫آره.
‫قطعا ساکته.
‫حالت چطوره؟
‫خیلی بهتر شدم.
‫دور بودن از مسافرخونه‌ی گراز و خنجر...
‫خیلی روی سلامتم تاثیر مثبتی گذاشته.
‫پس خوشحال می‌شی که بدونی...
‫دیگه قرار نیست اذیتت بکنه.
‫قراره فورا تعطیل بشه.
‫- تعطیل بشه؟ ‫- اوهوم.
‫یه نگاه دقیق‌تر به گذشته و ‫کارهای اسمیت انداختم...
‫و لازم دیدم که اونجا فورا تعطیل بشه.
‫آدمی که غذا و گرما و کمک پزشکی...
‫و حتی قابلیت درخواست کمک رو...
‫در مواقعی که شخصی به ‫کمک نیاز داشته دریغ کرده...
‫و چندین بار مرتکب چنین چیزی شده...
‫صلاحیت اداره‌ی یه مسافرخونه رو نداره.
‫هوم.
‫اول باعجله اومدی که نجاتم بدی...
‫و سپس آدم شروری که ‫اذیتم کرد رو حذف می‌کنی.
‫مراقب خودت باش آدام.
‫اینطوری مردم فکر می‌کنن که بهم اهمیت می‌دی.
‫خفه شو هری.
‫بارتون!
‫این سروصداها واسه چیه؟
‫به نظرم می‌شه گفت...
‫گفتگوی پرشوریه عالیجناب.
‫و مسئول چنین گفتگوی پرشوری کیه؟
‫خانم پوینتر.
‫قطعا اون کشیش هم اینجاست.
‫بدون شک.
‫امروز حالت خوبه بارتون؟
‫تضمین می‌کنم که...
‫توی این چند سال حالم به ‫این خوبی نبوده عالیجناب.
‫انگار که پرنده توی فالستون لونه کرده.
‫چای کامل؟
‫گمونم سرآشپز خیلی هیجان‌زده بود که...
‫یه بار دیگه یک سینی چای ترتیب ببینه.
‫خیلی وقته که نکرده عالیجناب.
‫چطور شده که اون و همسرش...
‫به اتاق پذیرایی من اومدن بارتون؟
‫یادم نمیاد نظرم نسبت به ‫این عوض شده باشه که...
‫باید به همه‌ی مهمون‌ها ‫بگیم که من خونه نیستم.
‫کشیش خیلی دقیقا خواست که بانو رو ببینه.
‫وقتی که کارت آقای پوینتر رو به دوشس دادم...
‫فکر کنم دوان‌دوان رفت پایین...
‫خیلی خوشحال بود که کسی سراغش رو گرفته.
‫چند وقته که پوینترز اینجاست؟
‫چند دقیقه‌ای می‌شه عالیجناب.
‫خب همین چند دقیقه کافیه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫یه فنجان چای میل داری آدام؟
‫نه.
‫خوشحال شدم دوباره دیدمتون عالیجناب.
‫شک دارم.
‫دقیقا دلیلش چیه که اومدین اینجا؟
‫مشخصا دیداری دوستانه.
‫مشخصا؟
‫طی پونزده سالی که نقش کشیش رو داشتی...
‫تا حالا قلعه فالستون مهمون داشته؟
‫حتی یه بار هم نداشته عالیجناب.
‫یه بار هم نداشته.
‫و چرا فکر کردی این قانون عوض شده؟
‫تصور امیدوارانه؟
‫در قلعه فالستون مهمان نمی‌پذیریم.
‫نه امروز و نه در آینده.
‫قلعه فالستون مهمان نمی‌پذیره...
‫یا شما مهمان نمی‌پذیرید عالیجناب؟
‫فرقی ندارند.
‫متاسفانه دارند.
‫بابت میزبانیتون ممنونم.
‫باز هم تشریف بیارید.
‫بابت چیز ممنونم...
‫یکشنبه می‌بینمتون.
‫امیدت رو از دست نده.
‫خوشبختی رو می‌شه حتی در لحظات تاریک یافت.
‫پرسفونه حق نداره که خوشبخت باشه.
‫طبق گفته‌ی خواهر کوچیکم...
‫آخر افسانه‌اش این می‌شه.
‫ولی پایان ماجرا...
‫از دید توئه که اهمیت داره.
‫می‌تونید بمونید و چایتون رو میل کنید.
‫اگه سینی دست‌نخورده ‫برگرده آشپز ناراحت می‌شه.
‫بشین عزیزم. کیک لیمو رو امتحان کن.
‫ممنونم.
‫ببخشید.
‫مطمئنی که چای میل نداری؟
‫نمی‌دونستم نباید راهشون بدم.
‫می‌تونن چایشون رو بخورن.
‫فکر می‌کردم کسی نمی‌خواد من رو ببینه.
‫شک دارم کسی توی محله حتی...
‫سعی هم کرده باشه.
‫پس می‌تونم برم پیش همسایه‌ها.
‫نه.
‫نه، ممکنه اون‌ها هم بخوان بیان.
‫- ولی من... ‫- نمی‌خوام که...
‫قلعه فالستون پر آدم بشه.
‫معلومه.
‫ممنون که گذاشتی خانواده پوینتر بمونن.
‫از دیدنشون لذت بردم.
‫البته مشخصا باید به ‫خانم پوینتر یه سری بزنی.
‫شنیدم که مرتبا...
‫به نصف شهرستان سر می‌زنه.
‫پس اینطوری می‌تونم همسایه‌ها رو ببینم؟
‫اگه بخوای.
‫دیگه کی در منزل کشیش بود؟
‫خانم میلستون و دخترش...
‫بانو هترشام، دوشیزه گرینبرو.
‫نظرت راجع به مستاجر دوشیزمون چی بود؟
‫خیلی ساکت بود...
‫واسه همین خیلی نظر خاصی نسبت بهش ندارم.
‫پرسفونه.
‫مال منه؟
‫بهتره بخونیش.
‫«عالیجناب، ارباب براهام، ‫فرمانده اول دریاداری...
‫سوال شما رو...
‫در مورد دو ناوآموز سوار بر ‫اچ‌ام‌اس ترایامفنت به گوش من رسوند.
‫اواندر لنکستر همونطور که اطلاع دارید...
‫در اثر جراحات وارده ‫در ترافالگار فوت کرد و...
‫و به همراه افراد زیاد دیگه‌ای...
‫در آرامستانی در جبل‌طارق...
‫در کنار همسفران دیگرش دفن شد.
‫ادامه بده پرسفونه.
‫خبر بدی نیست.
‫ناوآموز لاینوس لنکستر...
‫در نبرد فقط آسیبی جزئی دید...
‫و در ترایامفانت حضور داره.
‫و مطابق درخواست قبلی...
‫وقتی برگردیم به خانه برمی‌گرده.
‫اون یکی نامه از طرف لاینوسه.
‫لاینوس برام نامه نوشته؟
‫اوهوم.
‫نمی‌دونم چطور این کار رو کردی آدام.
‫دنبال پاسخ بودی.
‫صرفا مطمئن شدم که پاسخی به دستت می‌رسه.
‫این تا حالا...
‫بیشترین لطفی بوده که شخصی در حقم کرده.
‫آدام، خیلی خیلی ازت ممنونم.
‫پرسفونه ازم تعریف کرد.
‫متوجه شدم.
‫و...
‫فکر کنم خود پرسفونه هم در جریانش بود.
‫که واقعا چیز خوبیه.
‫اگه از این قضیه خبر نداشت...
‫واقعا لازم بود مهارتت زیر سوال بره.
‫خفه...
‫آره. «خفه شو هری.»
‫صداشون داره بلندتر می‌شه.
‫بابت نامه ممنون آدام.
‫لاینوس به نظر خوشحال میاد.
‫به اواندر اشاره‌ای نکرد، ‫که کمی نگرانم می‌کنه.
‫همیشه از موضوعات ناراحت‌کننده دوری می‌کرد.
‫ولی قول داد که باز هم نامه بنویسه.
‫خوشت نمیاد که بابت کارهات...
‫ازت تشکر کنم...
‫ولی من واقعا قدردانم.
‫کاش می‌تونستی گرگ‌ها رو هم یه کاری بکنی.
‫پرسفونه؟
‫پرسفونه.
‫چی شده؟
‫از روی اسبت افتادی.
‫آسیب دیدی؟ می‌تونی بشینی؟
‫نمی‌دونم.
‫بذار کمکت کنم.
‫احتیاط کن.
‫درد داری؟
‫یه بار پرسیدی.
‫پیش اومده آدم‌ها با افتادن ‫از روی اسب بمیرن.
‫تا وقتی که مطمئن بشم حالت خوبه...
‫همینطوری ازت سوال می‌پرسم.
‫چی شد؟
‫توضیحی ندارم عالیجناب.
‫انگار یه چیزی اسب رو ترسوند.
‫شانس آوردیم که آسیب جدی ندید.
‫بله عالیجناب.
‫به خدمتکارت می‌گم حمام رو آماده کنه.
‫اینطوری گرفتگی‌هات خوب می‌شن.
‫واقعا لازم نیست شلوغش کنی.
‫اگه سر شام کل بدنت کوفته باشه...
‫اون موقع با حرفم موافقی.
‫مراقب باش.
‫بیا.
‫خیلی لطف کردی آدام.
‫از روی اسب افتادی پرسفونه.
‫هر مردی که بود نگران می‌شد.
‫اگه راحت نیستی واسه شام بیای پایین...
‫می‌تونم به آشپزخونه بگم ‫که یه سینی بفرستن بالا.
‫واقعا الان حالم خوبه.
‫به نظرم بیشتر شوکه شده بودم.
‫وقتی مطمئن شدم که حالم بهتره...
‫می‌تونم با تو و هری بیام سوارکاری؟
‫اطلس نمی‌تونه با سرعت زئوس حرکت کنه.
‫نمی‌تونی زئوس رو کنترل کنی؟
‫یا بذاری من آخر سوارکاریتون بیام...
‫که زئوس خسته‌تر شده.
‫زئوس صبر نداره.
‫ممکنه اطلس رو مضطرب کنه.
‫نمی‌تونم حداقل تلاش کنم؟
‫ترجیح می‌دم خطر نکنی.
‫ولی آخه تو اونجایی.
‫ببخشید.
‫نه.
‫من، آدام.
‫مسخره!
‫اینجا خیلی ساکته.
‫چرا انقدر طول کشیده؟
‫پس بیداری.
‫آدام!
‫بخاطر سقوطت درد داری؟
‫سختته که راه بری؟
‫امشب خیلی صداشون بلنده.
‫تا کی می‌خوای پشت پنجره بشینی...
‫و نگران گرگ‌ها باشی؟
‫تا وقتی که ساکت بشن.
‫وقتی شروع کردن باید می‌اومدی داخل.
‫می‌اومدم داخل؟
‫و دراز می‌کشیدی و روی خودت پتو می‌انداختی.
‫خبر داشتی؟
‫من...
‫فکر می‌کردم که خوابیدی.
‫خوابیدم؟
‫من خوابم نمی‌بره.
‫نمی‌ذاری بخوابم.
‫یعنی چی که نمی‌ذارم؟
‫اتاقم قبلا ساکت بود.
‫و بعد تو پیدات شد...
‫و توی خواب کلی صدا در میاری.
‫صدا در میارم؟
‫و دائما تکون می‌خوری.
‫صداهای بلند؟
‫نه.
‫نه، مثل یه سگ کوچولو.
‫صداهای خفیف.
‫و این اذیتت نمی‌کنه؟
‫عادت کردم.
‫نمی‌خوام که اذیتت کنم.
‫نمی‌کنی.
‫از اتاقت بیشتر می‌ترسم تا گرگ‌ها.
‫اینجا صداشون کمتره؟
‫نه.
‫طبق محاسباتم...
‫اگه گرگ‌ها بتونن بیان داخل قلعه...
‫اول تو رو می‌خورن.
‫شب‌بخیر آدام.
‫شب‌بخیر پرسفونه.
‫آدام؟
‫بله؟
‫چرا تصمیم گرفتی که ازدواج کنی؟
‫اون زمان فکر خوبی به نظر می‌اومد.
‫الان هم همینطوره؟
‫خانم ادکاک گفت که همین می‌شه.
‫چی می‌شه؟
‫که از ازدواج با من پشیمون می‌شی.
‫چند روز پیش که رفتم منزل کشیش...
‫خانم ادکاک گفت اکثر آقایونی که برای ‫همسرشون بهایی پرداخت می‌کنن...
‫در آخر از این ماجرا پشیمون می‌شن.
‫واضح بود که مشخصا داره...
‫در مورد توافق ازدواج ما حرف می‌زنه.
‫خانم ادکاک چندین بار...
‫به جهیزیه‌ی بزرگش اشاره کرد...
‫واسه همین بلند از بانو هترشام پرسیدم...
‫که خانم ادکاک هم بشنوه...
‫که عجیب نیست که...
‫یه سری خانم‌ها لازم می‌بینن که...
‫که به دامادی پیشنهاد پول بدن که...
‫که بتونن اون رو به دست بیارن؟
‫هیچ آقایی نمیاد اسبی رو ‫بخره که برای خریدنش...
‫نیاز به پرداخت رشوه باشه.
‫خانم ادکاک نزدیک بود از ‫گوش‌‌هاش چای بزنه بیرون...
‫خیلی عصبانی شده بود.
‫خب با یه اسب مقایسه‌اش کردی؟
‫شک دارم من هم بتونم انقدر حاضر‌جوابی کنم.
‫آفرین پرسفونه.
‫خیلی وقت بود با کسی بحث نکرده بودم.
‫اصلا خجالت نمی‌کشم که بگم لذت بردم.
‫حس می‌کنم یه جنگجوئم.
‫شاید بهتر باشه سری بعد ‫که می‌رم منزل کشیش...
‫یکی از اون زره‌های جنگی بپوشم.
‫می‌تونم برم انبار مهمات و ‫یه نیزه‌ی مسابقه بردارم...
‫و توی مسیر رفتن به سمت منزل کشیش...
‫سعی کنم رقیبم رو از ‫اسبش به پایین پرتاب کنم.
‫اون موقع کل محله ازم می‌ترسن.
‫خب اگه کار به درگیری کشید بهم خبر بده.
‫من با کمان زنبوری خوبم.
‫هری هم می‌تونه دستیارمون بشه...
‫و می‌تونیم بریم عمارت ادکاک رو فتح کنیم.
‫هری خیلی دستیار بدی می‌شه.
‫ولی می‌شه یه تبر جنگی داد دستش.
‫خیلی گروه ترسناکی می‌شیم.
‫دیدی آدام، ازدواج با من...
‫خیلی هم چیز بدی نیست. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫آروم.
‫امروز می‌خواید سوارکاری کنید بانو؟
‫- آروم. ‫- آلیبای هنوز ناراحته؟
‫گفتید از سرما خوشش نمیاد.
‫فقط سرما نیست.
‫قبلا باهاش بد برخورد کردن.
‫به آدم‌ها اعتماد نداره.
‫فکر می‌کنه چون قبلا ‫باهاش بد برخورد کردن...
‫باز هم باهاش بد برخورد می‌کنن.
‫ولی اینجا کسی نمی‌خواد بهش آسیب بزنه.
‫نه مهم نیست.
‫فرصتش رو به کسی نمی‌ده.
‫حاضره تا سر حد مرگ مخالفت کنه.
‫به نظر بی‌فایده میاد.
‫چرا باید به تلاش ادامه داد؟
‫هیچی بی‌فایده نیست بانو.
‫هر موجودی به کسی نیاز داره که نجاتش بده.
‫که فقط تلاش کنه.
‫خیلی‌ها امیدوارن که تو ‫در این زمینه تلاش کنی.
‫این موجود بیچاره خیلی عصبانی به نظر میاد.
‫بیشتر توش ترس می‌بینم تا خشم.
‫سال‌هاست که می‌ترسه.
‫چرا؟ چی شده؟
‫زخمی شده و رها شده.
‫تصمیم گرفته این بار زودتر ‫از طرف مقابل ضربه بزنه.
‫اگه کسی بهش نزدیک نشه، ‫کسی هم نمی‌تونه بهش آسیب بزنه.
‫خوش برگشتید.
‫صبح‌بخیر پرسفونه.
‫صبح‌بخیر.
‫صبح‌بخیر آدام.
‫صبح‌بخیر.
‫می‌خوای سوارکاری کنی؟
‫داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫اگه بخوای متاسفانه باید ‫محاصره‌مون رو عقب بندازیم.
‫شما برنامه‌ی محاصره دارید؟
‫چرا حس می‌کنم حضورم اینجا...
‫در حال حاضر مزاحمت محسوب می‌شه؟
‫به نظرم خیلی چنین حسی بهت دست می‌ده هری.
‫اگه الان بری خیلی وقت ‫داری که وسایلت رو جمع کنی.
‫ولی دلت واسم تنگ می‌شه.
‫من هیچوقت دلم واسه کسی تنگ نمی‌شه.
‫هوم.
‫همه‌ی اشراف‌زاده‌ها در مورد تو صحبت می‌کنن.
‫یه سری می‌گن که پرسفونه ترکت کرده.
‫ممنون مادر.
‫آدام؟
‫می‌شه یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫خانم اسمیتسون این اتاق رو بهم نشون نداد.
‫تا حالا نیومدم اینجا.
‫هیچکس وارد این اتاق نمی‌شه.
‫مزاحم شدم؟
‫نه. نه.
‫این کیه که کنارش ایستادی آدام؟
‫پدرم.
‫فکرش رو می‌کردم.
‫خیلی شبیه اونی.
‫جدا؟
‫چشم‌هاتون شبیه هست.
‫و دهنتون یه شباهتی داره...
‫و همچنین حالت چهرتون.
‫و البته هر دو موهای تیره دارید.
‫گمونم شباهت داریم.
‫بینیت به مادرت رفته.
‫اولین بار که با هم دیدمتون متوجه شدم.
‫شباهت دیگه‌ای هم بهش داری؟
‫به پدرم؟
‫اوهوم.
‫امیدوارم داشته باشم.
‫می‌خواستی در مورد چیزی باهام حرف بزنی؟
‫آهان.
‫ترایامفنت هفته‌ی آخر نوامبر به بندر می‌رسه.
‫سه هفته به لاینوس مرخصی می‌دن.
‫عالیه، نه؟
‫آره.
‫ترایامفنت توی نیوکاسل لنگر می‌اندازه.
‫می‌تونم قبل این که بره شراپشایر...
‫برم و ببینمش.
‫بری اونجا؟ بری نیوکاسل؟
‫یکی دو روز بیشتر طول نمی‌کشه.
‫و البته حین رفتن دوباره‌ی ‫ترایامفنت هم می‌خوام بدرقه‌اش بکنم...
‫که یعنی باید اون موقع هم...
‫دوباره برم اونجا.
‫نمی‌تونی بری.
‫لطفا آدام.
‫فقط چند روز طول می‌کشه.
‫باید خودم ببینمش...
‫باید مطمئن بشم که سالم و سلامته...
‫خیلی واسم مهمه که مدتی رو...
‫پیش تنها برادری که برام مونده باشم.
‫چیزهایی که واسم مهمن باید اهمیت داشته باشن.
‫اگه اون بیاد اینجا چی؟
‫ولی تو که اجازه نمی‌دی مهمون بیاد.
‫اینطوری منطقی‌تره...
‫تا این که تو دو بار بری نیوکاسل و برگردی.
‫لاینوس می‌تونه بیاد فالستون...
‫و بعدش بره خانواده‌ات رو ببینه.
‫جدی می‌گی؟
‫من همیشه جدیم.
‫زحمت نمی‌شه؟
‫نه.
‫خودم هم خیلی مشتاقم باهاش آشنا بشم.
‫جدا؟
‫لاینوس واسه محاصرمون عضو خوبی می‌شه.
‫هری قطعا توی اولین نبرد...
‫غش می‌کنه.
‫ممنون آدام.
‫تو چرا هیچوقت نمی‌ری؟
‫روز تو هم بخیر باشه.
‫سوالم رو جواب بده.
‫این یه بازجویی هدف‌داره...
‫یا بحثی روشنفکرانه؟
‫بحث روشنفکرانه.
‫چرا نمی‌رم؟
‫چون از فالستون خوشم میاد.
‫- چرا؟ ‫- غذای رایگان.
‫جدی بودم، می‌خوام تو هم جدی باشی.
‫غذا چیزی نیست که نادیده گرفته بشه.
‫آشپز واقعا خارق‌العاده است.
‫جدا از اون، فالستون آشناست.
‫راحته.
‫پس در مورد خونه‌ی لندن هم چنین حسی داری؟
‫اونجا هم زمان زیادی می‌گذرونی.
‫و چندین باری هم با من به کنت اومدی.
‫پس یه بازجویی هدف‌داره، نه؟
‫ببین، اگه منظورت اینه که...
‫حالا که ازدواج کردی کمتر اینجا باشم...
‫کاملا درک می‌کنم.
‫نه، موضوع اصلا این نیست.
‫پس چیه؟
‫می‌خوام بدونم...
‫که چرا این همه سال اینجا موندی.
‫ما دوستیم آدام.
‫دوست‌ها یهویی ترک وظیفه نمی‌کنن.
‫به نظرم پاسخت در مورد غذا صادقانه‌تر بود.
‫تا حالا به ذهنت خطور کرده که شاید...
‫من واقعا تو رو دوست خودت می‌دونم؟
‫در واقع...
‫بهترین دوستم.
‫بخاطر هرو؟
‫ممکنه شروعش از اون بوده باشه.
‫جونم رو نجات دادی.
‫پس یه مدتی پرستشت کردم...
‫گمونم مثل بتی که ارواح خبیث رو دور می‌کرد.
‫ولی بعد...
‫بخاطر یه کار یا حرف احمقانه‌ام...
‫مشتی توی صورتم زدی.
‫اون دعوا رو خوب یادمه.
‫ولی یادم نیست سر چی دعوا کردیم.
‫و ما رو فرستادن پایین.
‫والدینم نبودن، واسه همین اومدیم اینجا.
‫توی اون دو هفته تبعیدمون...
‫با آدام بویس آشنا شدم، دوک کیلدر.
‫همچنان من رو خیلی می‌ترسونه.
‫ولی آدام بویس یه پسری بود مثل خودم.
‫چرا یهویی انقدر...
‫به کودکی پررنگ‌ و لعابمون علاقه‌مند شدی؟
‫بیرون سرد به نظر میاد نه؟
‫همینطوره.
‫انگار پرسفونه سردشه آدام.
‫برو و ازش مراقبت کن.
‫حواست بهش...
‫این که پیشنهادم گیجت می‌کنه...
‫خیلی خوب نیست...
‫دوست من.
‫گیجم...
‫گیجم نکرد.
‫اون توی این قلعه‌ی خالی تنهاست.
‫درست مثل مادر.
‫پرسفونه.
‫شنیدم آدام!
‫گرگ‌ها اومدن داخل فالستون!
‫همچنان پشت دیوارهان.
‫ولی صداشون خیلی بلنده، ‫خیلی نزدیک‌ترن.
‫نیومدن داخل قلعه پرسفونه.
‫مطمئنی؟
‫کاملا.
‫چای بفرست بالا اتاق کتابخونه‌ام.
‫بله عالیجناب.
‫می‌دونم که نباید انقدر ازشون بترسم.
‫ولی زوزه‌هاشون باعث وحشتم می‌شه.
‫خدمتکارم رو می‌فرستم که بهشون سر بزنه...
‫که خیالت راحت‌تر بشه.
‫همیشه بهم گفتن...
‫که دیگه توی انگلیس گرگی نمونده.
‫این گله از نوادگان...
‫آخرین گله‌ی این ناحیه...
‫و سگ‌هایی که توی جنگل زندگی می‌کنن هستن.
‫یعنی از گرگ‌های عادی خشونت کمتری دارن؟
‫بیشتر از هر چیزی به گرگ شباهت دارن.
‫ولی همیشه از قلعه فاصله می‌گیرن.
‫فکر کنم...
‫بهتره یه مراسم برگزار کنیم.
‫مراسم؟
‫مگر این که تو نخوای.
‫گفتم شاید تو نخوای.
‫واسه افراد قلعه خیلی خوبه.
‫هر عروسی باید مراسم داشته باشه.
‫ما هنوز عزاداریم.
‫به نظرم مراسم عروسی مشکلی نداره.
‫منظورت اینه که...
‫تو الکی حرفی نمی‌زنی.
‫نه.
‫نه، نمی‌زنم.
‫آره آدام.
‫باید توی فالستون یه مراسم برگزار کنیم.
‫آدام پیشنهاد داد؟
‫آدام؟
‫یعنی همون آدامی که من می‌شناسم؟
‫من هم مثل تو غافلگیر شدم.
‫اخیرا خیلی کارهای عجیب می‌کنه.
‫بارتون می‌گه آشپز اشکش در اومده.
‫چیکارش کردی؟
‫من کاریش نکردم.
‫در مورد مراسم پیش‌رو بهش خبر دادن.
‫انقدر در موردش ناراحته؟
‫در واقع خوشحاله.
‫کارش شده بود جارو کشیدن آشپزخونه.
‫واکنش بقیه کارکنان چی بود؟
‫خانم اسمیتسون جوری عجله داره که انگار...
‫مراسم همین امشبه...
‫و نه سه هفته‌ی دیگه.
‫و بارتون هم وقتی که به نظرش حواسم نیست...
‫نیشخند می‌زنه.
‫سه هفته‌ی دیگه؟
‫ولی آدام، سه هفته‌ی دیگه لاینوس میاد.
‫تو رو خدا بگو که نظرت در مورد...
‫اومدنش عوض نشده.
‫معلومه که نه پرسفونه.
‫می‌تونه توی مراسم شرکت کنه.
‫چرا یهویی به سرگرمی علاقه‌مند شدی آدام؟
‫اول برادر پرسفونه رو دعوت کردی.
‫و مراسم هم تمام خانواده‌های مهم...
‫کل نیمه‌ی شمالی انگلیس رو...
‫همزمان میاره به فالستون.
‫این دقیقا چیزیه که...
‫این دقیقا چیزیه که ناراحتت می‌کنه.
‫من نمی‌خوام تو ناراحت باشی.
‫ناراحت نخواهم بود.
‫بقیه‌ی ما رو هم ناراحت می‌کنی.
‫شاید بهتر باشه کلا بی‌خیالش بشی...
‫و ما رو اذیت نکنی.
‫ساکت شو هری.
‫هری اون قدری متقاعدکننده نیست که...
‫بتونه قانعم کنه که اومدن لاینوس رو لغو کنم.
‫لزومی نداره نگران اون باشی.
‫ولی واقعا نگرانم.
‫تو بهم می‌گی که بهت اعتماد کنم، ‫ولی مطمئن نیستم که بتونم.
‫خیلی چیزها رو در مورد تو نمی‌دونم آدام.
‫خیلی چیزها رو درک نمی‌کنم.
‫و این من رو می‌ترسونه.
‫من تو رو می‌ترسونم؟
‫حرف من این نبود.
‫واقعا نبود.
‫خفه شو هری!
‫خوشحالم که می‌بینم من ‫باعث می‌شم به تفاهم برسید.
‫در حال حاضر که...
‫بیشتر روی مخی هری ویندوور.
‫هری، الان فرصت خوبیه که...
‫خیلی به موقع از اینجا خارج بشی.
‫دریافت شد.
‫من هم مثل هر مرد دیگه‌ای ‫عیب‌هایی دارم پرسفونه...
‫ولی من دروغگو نیستم.
‫من توسط مردی بزرگ شدم...
‫که صداقت و وفاداری رو بزرگ می‌شمرد...
‫و همچنین عمل کردن به وعده‌ها رو.
‫و به تو قول دادم که...
‫برادرت میاد اینجا دیدنت.
‫و قلعه‌ی فالستون میزبان مراسمی خواهد بود...
‫و هیچکس، نه هری و ‫نه هر شخص‌ دیگه‌ای...
‫نمی‌تونه مجبورم کنه که ‫این قولم بهت رو نادیده بگیرم.
‫یا هر قولی که بهت دادم رو.
‫دوست دارم حرفت رو باور کنم.
‫و این که رضایتت برام اهمیت داره.
‫این رو هم باور کن.
‫کم‌کم دارم می‌کنم.
‫روز بخیر.
‫یکم ناخوش به نظر میای طفلکی من.
‫خوبم.
‫الان داشتم به پرسفونه می‌گفتم که قدیم...
‫چه مراسمات محشری توی قلعه برگزار می‌کردیم.
‫حتی مجلات لندن...
‫تمام جزئیات مراسم رو ذکر می‌کردن...
‫که کی اومد، دکوراسیون و منو چطوری بود.
‫مراسم‌های فالستون واقعا افسانه‌ای بودن.
‫مطمئنم مهمانی ما در اون حد مفصل نخواهد بود.
‫ولی من واسه همین باعجله برگشتم.
‫می‌تونه خوب باشه.
‫با چند تغییر در منو...
‫شاید مثلا با تزئینات بیشتر.
‫همین که مردم بیان کافیه.
‫همین کافیه که نشریات لندن...
‫پر از توضیحات شوکه‌کننده باشه.
‫قلعه همیشه حین مراسمات...
‫جای شادتری بوده.
‫من و خانم اسمیتسون در مورد منو...
‫و آمادگی‌ها حرف زدیم.
‫از انتخاباتمون راضی شدم.
‫راضی و دلخوش یکی نیستن.
‫اگه واسه شاد کردن فضا کاری انجام ندیم...
‫خیلی طول نمی‌کشه که مردم ‫بخوان اینجا رو ترک کنن.
‫داریم مراسم می‌گیریم مادر.
‫این همیشه دلیل خوبی ‫واسه‌ی تو بوده که...
‫به فالستون برگردی.
‫از نظر من که چندان مراسمی نیست.
‫گمونم بشه تدارکات رو...
‫مقداری بیشتر کرد.
‫درست مثل پدر شدم.
‫به هر دوتون تضمین می‌دم...
‫که من از تدارکات فعلی کاملا راضی و دلخوشم.
‫با سلایقم جور هستند.
‫در مراسمات آینده حتما از کمک من استفاده کن.
‫می‌تونیم کلی مراسم اینجا ‫و توی لندن برگزار کنیم.
‫انقدر بهت خوش می‌گذره ‫که اصلا ناراحت نمی‌‎شی.
‫می‌شه من رو ببخشید؟
‫تمام مراسم‌هایی که واسه مادر گرفتی...
‫واسه این که اینجا نگهش ‫دارن کفایت نکردن...
‫خب چرا من احمق باید تلاش ‫کنم همون شیوه رو پیش بگیرم؟
‫تو گفتی دوک‌ها به مردم نیازی ندارن.
‫که اگه نباشه اوضاعمون بهتره.
‫پرسفونه هم در آخر می‌ره. همه می‌رن.
‫اگه این کار رو ادامه بدی...
‫دستت زخمی می‌شه.
‫برو شامت رو بخور پرسفونه.
‫قصد دارم.
‫روی میز خوبه.
‫من گرسنه نیستم.
‫شاید تو نباشی، ولی من هستم.
‫مرسی.
‫مادر...
‫داره با هری غذا می‌خوره.
‫من اینجا غذا می‌خورم.
‫کسی نباید توی این اتاق غذا بخوره.
‫ترجیح می‌دی گرسنه بمونم؟
‫اگه واقعا انقدر گرسنته...
‫خب بفرما و بخور.
‫لعنتی.
‫واقعا بوی خوبی داره، نه؟
‫چقدر حیف که گرسنه نیستی.
‫الان داری بهم نشونه می‌دی پرسفونه؟
‫نشونه؟
‫داری متقاعدم می‌کنی که بهت بپیوندم.
‫این واسه منه.
‫اگه تو چیزی می‌خوای...
‫باید به آشپزخانه خبر بدی که واست بفرستن.
‫می‌خوای کل یه مرغ رو بخوری؟
‫یه مرغ کامل نیست.
‫و مرغ خیلی بزرگی هم نیست.
‫راستش خیلی هم چیز خوبیه...
‫که مقدار غذا زیاد باشه.
‫وگرنه از گرسنگی می‌میرم.
‫انتظار نداشتی کل یه مرغ رو بخورم، نه؟
‫بابت شام ممنونم پرسفونه.
‫ممنون که اجازه‌ی مراسم رو دادی.
‫که لاینوس رو دعوت کردی.
‫خوشحالم که یه مراسمی هست که واسش مشتاقم.
‫دوست داری بیشتر مراسم و سرگرمی داشته باشیم؟
‫هر از گاهی باشه بدم نمیاد.
‫ولی بیشتر دلم واسه خانوادم تنگ می‌شه.
‫و اون‌ها خیلی دورن.
‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم ‫که دیگه هرگز نمی‌بینمشون.
‫می‌تونن این فصل رو برن لندن.
‫می‌تونی بری اونجا دیدنشون.
‫کلی افراد رو می‌تونی اونجا ببینی.
‫اینطوری تا یه مدتی حال‌وهوات عوض می‌شه.
‫پس بهتره آماده بشم.