‫آنچه گذشت...
‫مامانم اگه بفهمه هنوز...
‫داری غیرقانونی پرورش می‌دی، مجبورت می‌کنه بری.
‫خب، اگه انتخاب بینِ لو دادنِ چندتا از رازهام به دولت
‫یا از دست دادنِ تو باشه،
‫انتخاب ساده‌ایه.
‫سلام.
‫عه، شار.
‫- ممنون که اومدی. ‫- اینو زنی داره می‌گه...
‫که پشت درِ حموم من نِشست
‫تا دوشِ مراسمِ یادبود شوهرم رو بگیرم.
‫خانواده برای همین روزهاست دیگه.
‫معرفی می‌کنم: داوسون رِینز.
‫بون بهم نگفته بود خواهر داره.
‫نورا خواهرم نیست، میکی. ‫همسرمه.
‫پس نورا زنِ همکارِ بون بوده؟
‫نِیت دوست صمیمی‌ش بود.
‫شماها با همید؟
‫خب، خیلی به هم علاقه داریم ولی نه.
‫اون همه غم و غصه
‫«ترجمه از محمد سید»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫جِی، صندلی بچه رو برنداشتی.
‫ببخشید. ببخشید، یادم رفت.
‫- قربان، باید راه بیفتیم. ‫- راست می‌گه. بی‌خیالش شو.
‫قرارمون ۲۰ دقیقۀ دیگه‌ست.
‫مامانی.
‫خداحافظ، مامانی.
‫سلام.
‫سلام، سلام، سلام عزیزم.
‫پیش گریس دختر خوبی باش، باشه؟
‫- ممنون که مراقبشونی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫قراره امروز حسابی خوش بگذرونیم، مگه نه مایا؟
‫«فریز دنس» بازی می‌کنیم، ‫ شایدم یه فیلم دیدیم.
‫شماها هم مراقب خودتون باشید.
‫زود برمی‌گردی، مامانی؟
‫مطمئن باش، خوشگلم.
‫چشم به هم بزنی، من و بابا برگشتیم.
‫فقط باید بریم مالیاتمون رو بدیم.
‫خداحافظ!
‫زنگ بزن ۹۱۱.
‫برو، برو، برو!
‫آه! کمک!
‫وای خدا.
‫- وای خدا. وای خدا. ‫- چیزی نیست. آروم باش.
‫بیا بذاریمش زمین. بذاریمش زمین.
‫- عزیزم، عزیزم... ‫- نگران نباشید،
‫من پرستارم. حواسم بهش هست.
‫نفس نمی‌کشه. نبض نداره.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. من دارمش. تو برو.
‫یهویی سر راهمون سبز شدن.
‫یهویی پیداشون شد.
‫فکر کردم مامانم می‌خواد بابات رو بکُشه.
‫منم تقریباً مطمئنم بابام همین فکر رو کرد.
‫ببخشید کلانتر. یکی این رو داد به پذیرش.
‫ممنون. صبحانۀ ماست.
‫عه...
‫خب...
‫سرکار کریس ویتلی، ایشون خواهرم شارون هستن.
‫ما ماهی دو بار توی رستوران «میت‌آپ» ‫صبحانه می‌خوریم،
‫ولی سرمون شلوغ شده.
‫املت قارچ با قارچ اضافه.
‫عوق! مالِ اونه.
‫من که عمراً لب به این فانگِس‌ها بزنم. ‫(نام علمیِ قارچ)
‫در واقع، تلفظش «فانگای»‍‌ـه. ‫(نام علمیِ قارچ)
‫و نمی‌دونی چی رو داری از دست می‌دی.
‫اگه قارچ دوست داری،
‫باید جشنوارۀ قارچ رو بیای
‫- که توی «مک‌کلاد» برگزار می‌شه. ‫- آره، شنیدم باحاله.
‫راستش من اهل اونجام،
‫و خیلی خوش می‌گذره، پس...
‫اگه خواستی بری، می‌تونم ببرمت.
‫که یه گشتی بزنیم. می‌تونم ببرمت یه گشتی بزنیم.
‫خب، دیگه تنهاتون می‌ذارم.
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، شارون.
‫منم همین‌طور.
‫ازت خوشش میاد.
‫- ای خدا. نه بابا. ‫- قشنگ داشت...
‫بهت علامت می‌داد. شوخی‌ت گرفته؟
‫ناسلامتی برام کار می‌کنه.
‫آدم که توی حوضِ شرکت، ماهی‌گیری نمی‌کنه!
‫خب، حیف شد.
‫واقعاً یه قرار عاشقانه لازم داری.
‫اینو فقط واسه این می‌گم که دلم می‌خواد بهت خوش بگذره.
‫اصلاً آخرین باری که حتی...
‫در مورد این موضوع باهات حرف نمی‌زنم.
‫اگه نخوای هیچ‌وقت با خواهرت در موردش حرف بزنی
‫پس به کی می‌خوای بگی؟
‫به خودت بیا. ‫بهتره بری قاتیِ مرغ‌عشق‌ها!
‫انقدر بهم نگو چی‌کار کنم.
‫بهت نمی‌گم چی‌کار کنی.
‫دارم بهت می‌گم «بهتره» چی‌کار کنی! شاید!
‫می‌دونی، محض اطلاعت، ‫اتفاقاً با یه نفر ارتباط داشتم.
‫یه مدت با هم بودیم، و خوش می‌گذشت
‫و کِیف می‌داد و بهش علاقه داشتم و...
‫ممنون از توجه‌ت.
‫پس چرا ادامه ندادین؟
‫خودت چرا با ویتلی قرار نمی‌ذاری؟
‫اونجا که منابع انسانی بهتون گیر نمی‌ده.
‫خیلی معذرت می‌خوام، حرفِ احمقانه‌ای بود.
‫آره، واقعاً احمقانه بود.
‫اولین نفری نیستی که می‌گه باید برم سر قرار عاشقانه.
‫حتی وینس هم گفت اگه اتفاقی براش افتاد،
‫باید برم یکی رو پیدا کنم، ولی...
‫می‌دونی، اون مَرد ‫کلاً مزخرف زیاد می‌گفت.
‫برو.
‫- مراقب باش. ‫- هستم.
‫۹.۷، جونم!
‫با دقت ۹۷ درصدی!
‫یادم رفت، تو چند شدی؟
‫- ۹/۳. ‫- ۹/۳.
‫- اوه. ‫- تبریک می‌گم هنک.
‫توی تمدید مجوزِ تیراندازی، امتیازت از من بالاتر شد،
‫برای اولین و آخرین بار!
‫خب شاید دفعۀ بعد بتونی ازم بِبَری.
‫کافیه به کلانتر بگی امتیازت رو حساب کنه.
‫داری غیرمستقیم می‌گی میکی برام پارتی‌بازی می‌کنه؟
‫غیرمستقیم نگفتم. مستقیم گفتم.
‫قبول کن کمبل، تو نورچشمیِ اونی.
‫- برو بابا. ‫- عه، برو بابا؟ خب...
‫وقتی با بون مجبور شدن اون شاهد رو ‫تا بیرونِ شهر اسکورت کنن
‫و تو رو مسئول کرد، چرا این کار رو کرد؟
‫چنگ اینجا بود. ویتلی اینجا بود.
‫جفتشون از تو ارشدترن.
‫تازه منم اینجا بودم، و درجه‌مون یکیه.
‫- دچار توهم توطئه شدی. ‫- هوم.
‫میکی با من مثل بقیۀ افسرها رفتار می‌کنه.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، یه مورد فوری داریم.
‫کسیدی، تو با من میای.
‫قربانی‌ها پرورش‌دهنده‌های قانونی‌ان.
‫- جِی و لونا میلر. ‫- حس کردم چهره‌ش آشناست.
‫بابام با پدرشوهرش دوسته.
‫بهت گزارش داد؟
‫نه، بدجوری ناراحت بود.
‫ولی با یکی از نگهبانا حرف زدم.
‫این نه. ‫دوتا تیر خورده به بالاتنه‌ش.
‫تو راهِ بیمارستان اجواتره.
‫قیافه‌ش برام آشناست.
‫کول هَزبی. توی دورۀ آموزش افسری، هم‌دوره‌م بود.
‫- انصراف داد. ‫- اوه، آره، یادمه.
‫انصراف نداد. اخراج شد.
‫میلرها توی اون ماشین بودن،
‫بادیگاردها با این ماشین پشت سرشون بودن،
‫یه شاسی‌بلندِ دیگه راهشون رو بسته،
‫و سه‌تا مردِ نقاب‌دار پریدن بیرون. یکی از مردها
‫شلیک کرده و پوشش داده.
‫اون دوتای دیگه، پولِ مالیاتِ میلرها رو
‫از ماشین در آوردن.
‫بادیگاردها هم تیراندازی کردن ولی تعدادشون کمتر بوده.
‫دزدها با ۲۰۰ هزار و خُرده‌ای فرار کردن.
‫یه لحظه... ببخشید، گیج شدم.
‫یعنی داری می‌گی
‫این زن و شوهر فقط داشتن می‌رفتن مالیات بدن؟
‫پرورش‌دهنده‌های قانونی ماری‌جوآنا
‫همچنان باید مثل بقیۀ کسب‌وکارها مالیات بدن.
‫ولی برخلاف بقیۀ کسب‌وکارها،
‫هیچ بانکی بهشون اعتبار نمی‌ده، ‫(مثلاً وام)
‫واسه همین کارشون صد درصد نقدیه.
‫این آدما پا می‌شن می‌رن اداره مالیات،
‫مالیاتشون رو نقدی می‌دن.
‫همین باعث شده یه حرفۀ جانبی
‫برای محافظت مسلحانه از انتقال پول راه بیفته.
‫که مشخصه در این مورد جواب نداده.
‫یه حسی بهم می‌گه کارِ اونا تموم نشده.
‫دوباره حمله می‌کنن.
‫مطمئنی؟
‫همین تازگی با ۲۰۰ هزارتا در رفتن.
‫کسی که بُرده از سرِ میز شرط‌بندی بلند نمی‌شه.
‫آره، بون راست می‌گه.
‫مهلت پرداخت مالیات دو روز دیگه‌ست.
‫پس، تا ۴۸ ساعت آینده، چندین میلیون دلار
‫توی این جاده‌های فرعی جابه‌جا می‌شه،
‫که لقمۀ حاضر و آماده برای سرقت‌ان.
‫یه سرقت رو موفقیت‌آمیز انجام دادن،
‫حالا جسورتر می‌شن.
‫باید قبل از اینکه کسی کشته بشه گیرشون بندازیم.
‫سلام.
‫سلام میچ. تا خبردار شدم
‫- خودم رو رسوندم. ‫- سلام رفیق.
‫- لطف کردی. ‫- حالش چطوره؟
‫الان توی اتاق عمله.
‫وضعش جالب نیست.
‫لونا و جِی نمی‌خواستن مثل من باشن.
‫نمی‌خواستن پرورش‌دهندۀ خلافکار باشن،
‫واسه همین طبق قانون عمل کردن. ‫از راهِ درست وارد شدن.
‫بیا بریم یه قهوه بخوریم.
‫ممنون. تا مطمئن نشم حالِ جی خوبه جایی نمی‌رم.
‫ممکنه طول بکشه، میچ.
‫باید به خودت مسلط باشی داداش،
‫وگرنه به دردِ هیچ‌کس نمی‌خوری.
‫عه. سلام.
‫- سلام. ‫- وس.
‫ممنون که اومدی.
‫- کی پشت خط بود؟ ‫- وکیلمون.
‫می‌گه اگه مالیاتمون رو ندیم،
‫- ممکنه مجوز کِشتمون رو باطل کنن. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن ببینم، چی؟
‫پول مالیات‌تون دزدیده شده.
‫منم همین رو بهش گفتم.
‫می‌گه محض احتیاط،
‫باید با بدبختی هم که شده یه پولی جور کنیم و بدیم.
‫وگرنه باید دوباره درخواست بدیم.
‫دو سال طول کشید
‫تا مجوزِ پرورشِ قانونی گرفتیم. من...
‫دارن برای دزدی‌ای که ازتون شده ‫شما رو مجازات می‌کنن!
‫آخه کجای این انصافه؟
‫پس دزدها راهِ شاسی‌بلندِ میلرها رو بستن،
‫بعد گیرتون انداختن و شروع کردن به تیراندازی.
‫اون‌موقع بود که تو و مارکوس شلیک کردید؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫حالش چطوره؟
‫آقای میلر رو می‌گم.
‫هنوز توی اتاق عمله.
‫خب کول، قراره اسلحه‌ت رو از نظر بالستیک، تست کنیم.
‫باشه.
‫- روالِ اداریه. ‫- باشه.
‫قهوه یا آب...
‫- یا چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟ ‫- آب باشه عالیه.
‫ممنون.
‫همیشه باهام مهربون بودی.
‫وقتی با هم توی دورۀ آموزشی بودیم.
‫همین‌جا بمون.
‫هیچ‌وقت از اون پسره خوشم نمی‌اومد. ‫مشکوک می‌زنه.
‫مشکوک می‌زنه؟ ‫مگه ما کارآگاه‌های دهۀ ۴۰ میلادی هستیم؟
‫می‌دونی منظورم چیه.
‫کول نتونست به‌عنوان افسر دوام بیاره،
‫رفت یه نگهبان اجیرشدۀ تفنگدار شد.
‫ولی پول توش نیست.
‫شرط می‌بندم اون به دزدها آمار داده.
‫صرفاً چون نتونسته دورۀ آموزشی رو تموم کنه
‫- دلیل نمی‌شه مجرمه. ‫- خب،
‫نظرت راجع‌به این چیه که ‫حتی یه خراش هم روش نیفتاده
‫در حالی که اون همکارِ بدبختش ‫توی بیمارستان سوراخ سوراخ شده!
‫ضمن اینکه برادرش توی زندان «سن کوئنتین» حبس کشیده
‫اونم به‌خاطرِ... اگه گفتی؟ سرقت مسلحانه!
‫یه‌کم تحقیق کردم.
‫داداشِ کول با آزادی مشروط بیرونه.
‫دوتا شهر اون‌ورتر زندگی می‌کنه.
‫زنگ زدم مکانیکی‌ای که کار می‌کنه. ‫حدس بزن کی امروز مرخصی استعلاجی گرفته؟
‫بریم به میکی بگیم.
‫پس فکر می‌کنید
‫کول به برادرش آمار داده، یا...
‫داشته با برادرش همکاری می‌کرده.
‫در هر صورت، مشکوکه.
‫رفتارش چطور بود؟ مضطرب به نظر می‌اومد؟
‫قطعاً. ولی دلیل نمی‌شه گناهکار باشه.
‫ولی با در نظر گرفتنِ شواهد...
‫آره، اینکه کارِ خودی باشه منطقی به نظر میاد.
‫دزدها می‌دونستن میلرها چه روزی
‫و چه ساعتی قراره مالیات بدن.
‫و ماشین به‌جای عقب، از جلو اومد.
‫دقیقاً. مسیر رو از قبل می‌دونستن.
‫خیلی‌خب.
‫بیاید همین سرنخ رو دنبال کنیم، ببینیم به کجا می‌رسه.
‫کارِت خوب بود، کسیدی.
‫- راستی، ایگلسیاس. ‫- بله؟
‫حواست باشه کول جایی نره.
‫باشه.
‫کارِت خوب بود، کسیدی.
‫میکی، تئوریِ مربوط به برادرِ کول،
‫ایدۀ هنک بود، و به نظرم باید از اون تقدیر بشه.
‫چه اهمیتی داره از کی تقدیر بشه؟
‫همه‌مون دنبال حل‌کردنِ یه پرونده‌ایم.
‫اهمیت داره چون...
‫دارم کم‌کم متوجه می‌شم که رفتارت با من
‫نسبت به بقیۀ افسرها فرق داره.
‫و اگه هنک متوجه شده ‫پس بقیه هم متوجه می‌شن.
‫و راستش، فکر می‌کنم این ارزشِ زحماتی که می‌کشم رو
‫کم می‌کنه.
‫پس ترجیح می‌دم تمومش کنی.
‫من خیلی تلاش می‌کنم ‫تا با همه توی این اداره یکسان رفتار کنم.
‫کاری که خیلی از کلانترها نمی‌کردن.
‫- میکی، من... ‫- یه فکری دارم.
‫به‌جای اینکه نگران باشید کی بیشتر خود‌شیرینی می‌کنه،
‫تو و هنک باید روی پیدا کردنِ مجرم‌ها تمرکز کنید.
‫فکر می‌کنید بتونید؟
‫بله.
‫گزارش بالستیک اومد.
‫دزدها از تفنگ‌های «ای‌ار»
‫و حداقل یه کُلت «اسمیت و وسون» استفاده می‌کردن.
‫یه غافل‌گیری هم داشتیم.
‫کول رو بیار اتاق بازجویی.
‫قضیه این چیه؟
‫اونا پرورش‌دهنده‌های قانونی‌ان
‫که می‌ترسن نفر بعدی باشن.
‫من تقریباً بهشون حق می‌دم.
‫سلام کول.
‫سلام کلانتر. ‫سلام افسر بون.
‫متأسفم که دوباره توی این شرایط می‌بینمت.
‫تو به افسر کمبل گفتی که
‫وقتی با مارکوس دیدین که براتون کمین کردن
‫متقابلاً تیراندازی کردین.
‫شاید بتونی گزارش بالستیک رو برامون توضیح بدی.
‫اینجا نوشته که مارکوس چندتا تیر شلیک کرده،
‫ولی تو حتی یه تیر هم نزدی.
‫نزدم؟ فکر می‌کردم زدم.
‫- خب، اگه نزدم... ‫- نزدی.
‫حتماً به‌خاطر این بوده که ‫خانوادۀ میلر توی مسیر تیراندازی‌م بودن.
‫که منطقی به نظر میاد، ‫ولی این نکته وجود داره که...
‫می‌دونیم روی صندلی شاگرد نشسته بودی.
‫و بر اساس موقعیت ماشین،
‫زاویۀ تیراندازی بهتری نسبت به مارکوس داشتی.
‫یه جای کار می‌لنگه، کول.
‫اجازه می‌دی یه دلیل دیگه بیارم که چرا
‫از اسلحه‌ت استفاده نکردی؟
‫- نمی‌خواستی به برادرت شلیک کنی. ‫- چی؟
‫- نه، مسخره‌ست! ‫- ببین، ما درک می‌کنیم.
‫حقوق شماها نسبت به ریسکی که می‌کنید خیلی کمه.
‫و وقتی اون همه پول رو جابه‌جا می‌کنید،
‫- کیه که وسوسه نشه؟ ‫- تازه،
‫اون برادرته.
‫اگه ایدۀ اون بوده، سخته که به خانواده «نه» بگی.
‫نه! نه.
‫برادرم هیچ ربطی به این قضیه نداشته،
‫هیچ‌کدوم‌مون نداشتیم.
‫پس راستش رو بگو، کول.
‫- چرا شلیک نکردی؟ ‫- مطمئن نیستم.
‫چرا؟
‫چون هول کرده بودی.
‫خشکت زده،
‫درست مثل آزمون تیراندازی‌ت.
‫تفنگم از دستم افتاد.
‫وقتی تیراندازی شروع شد، واقعاً از دستم ول شد.
‫الان هم که همکارم تیر خورده،
‫و آقای میلر ممکنه بمیره، و همه‌ش تقصیر منه.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫پس کول...
‫آزمون تیراندازی با تیرِ واقعی‌ش رو خراب کرده.
‫واسه همین توی دورۀ آموزشیِ افسری، مردود شد.
‫- اوف. ‫- باید بریم سراغ برادره،
‫- ولی فکر نکنم کار کول باشه. ‫- آره.
‫[کلانتر]
‫سلام بابا. اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫حال جِی چطوره؟
‫خب، تیر خورده.
‫فکر می‌کنی حالش چطوره؟
‫خیلی‌خب. آروم باش.
‫به من نگو آروم باشم.
‫برو به اون پرورش‌دهنده‌ها توی لابی بگو،
‫می‌تونی به اونا بگی آروم باشن.
‫ببین، من بلدم از خودم محافظت کنم
‫چون تمام عمرم این کار رو کردم.
‫اونا، یه مشت بچه‌ان
‫که فکر کردن پرورشِ ماری‌جوآنای قانونی باحاله.
‫حالا شدن مثل مرغ پر و بال بسته.
‫من که این سیستم رو نساختم.
‫ایالت می‌گه پرورشِ ماری‌جوآنا قانونیه،
‫دولت فدرال می‌گه نیست.
‫- تا روزی که اتفاق نظر پیدا کنن... ‫- اگه نکنن چی؟
‫اگه هیچ‌وقت اتفاق نظر پیدا نکنن چی؟
‫اگه قانونی شدنِ فعالیت، ‫یعنی از هفت‌خوانِ اونا رد بشی،
‫مالیاتشون رو بدی،
‫و دولت کوچیک‌ترین زحمتی نکِشه
‫که ازت محافظت کنه،
‫پس من برای چی دارم این کار رو می‌کنم؟ من...
‫- نمی‌دونم والا. ‫- به‌خاطر من.
‫و به‌خاطر اسکای.
‫بابا...
‫ازت می‌خوام جا نزنی.
‫لطفاً.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون.
‫باید ازت یه خواهشی بکنم. ‫می‌شه بری با پرورش‌دهنده‌ها حرف بزنی؟
‫به حرفت گوش می‌دن. آرومشون کن.
‫ببخشید.
‫دزدها دوباره حمله کردن. با همون روش.
‫پرورش‌دهنده‌ها داشتن می‌رفتن مالیات بدن.
‫دوتاشون تیر خوردن. وضعیت یکی‌شون وخیمه ولی بهتر شده.
‫اون‌یکی دووم نیاورد.
‫خب، من...
‫به گمونم باید برم با پرورش‌دهنده‌ها حرف بزنم و ‫آرومشون کنم،
‫قبل از اینکه این خراب‌شده رو آتیش بزنن ‫و خودم هم بهشون ملحق شم.
‫خیلی‌خب، دوستان، بیاید...
‫آروم باشیم. بیاید...
‫ساکت... گوش کنید...
‫خیلی‌خب...
‫خفه شین دیگه، خب؟!
‫تو دیگه کی هستی پیرمرد؟
‫- ما می‌خوایم با کلانتر حرف بزنیم. ‫- من کی‌ام؟ من وس فاکس هستم.
‫وس فاکس.
‫من همون آدمی‌ام که...
‫- از قبلِ تولد شماها روی این کوه پرورش می‌داده. ‫- خیلی‌خب بابا، بسپرشون به من.
‫نه، باید تاریخچۀ این کار رو یاد بگیرید.
‫اگه قرار بود تندیس یه نفر رو روی این کوه بتراشن
‫چهرۀ منو می‌زدن.
‫- مگه نه، لیو؟ ‫- بابا.
‫بابا. می‌دونم همه‌تون نگرانید.
‫مطمئن باشید
‫داریم چندتا سرنخ رو دنبال می‌کنیم.
‫اولویت اول ما...
‫ما باید اولویت اولتون باشیم.
‫داریم مالیات می‌دیم...
‫- سلام آتیش‌پاره. ‫- وس فاکس.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومده بودم آشتی کنیم
‫ولی حالا که می‌بینم سرش انقدر شلوغه،
‫- بهتره برم. ‫- باز چی‌کار کرده؟
‫...ولی اگه همین‌طور بپریم وسط حرف هم...
‫همه‌ش هم تقصیر اون نبود. ‫یه‌کم براش ادای خواهرای بزرگ رو درآوردم
‫اونم جوابم رو داد،
‫و یه‌کم زیادی شخصی شد.
‫قضیۀ اینجا چیه؟
‫چقدر وقت داری؟
‫کارِت خوب بود. حالا فقط نصفشون می‌خوان
‫زنده‌زنده پوستت رو بکَنن.
‫الان وقت خوبی نیست، شار.
‫گوش کن. یه فکری دارم. فکر کنم کمکت کنه.
‫خب، اگه یه ماشین زرهیِ اضافه
‫توی پارکینگت پارک نکرده باشی، ‫بعید می‌دونم بتونی کمکی کنی.
‫خب، توی پارکینگ من که پارک نیست.
‫[آمبولانسِ آتش‌نشانیِ کالیفرنیا]
‫خیلی‌خب، رفقا، پنج دقیقۀ دیگه راه می‌افتیم.
‫طی چند مرحله می‌ریم سمت ادارۀ مالیات.
‫افسر‌ها هم همراهتون میان. سوار شید.
‫- هوم... ‫- خیلی‌خب، یکی‌یکی.
‫دیدی؟ خواهرهای بزرگتر، بعضی وقتا ایده‌های خوبی دارن.
‫بعدی؟
‫گروه دومی که ازشون دزدی شد...
‫تو راهِ ادارۀ مالیات بودن
‫که مجرم‌ها از جلو خِفت‌شون کردن. ‫با همون روش،
‫بجز دوتا تفاوت کلیدی.
‫اول اینکه، این پرورش‌دهنده‌ها بادیگارد نداشتن.
‫که کول رو تبرئه می‌کنه. اون اینجا بازداشت بود.
‫دوم اینکه، به‌خاطر سرقت اول،
‫این قربانی‌ها، دقیقۀ نودی تصمیم گرفتن
‫که از یه مسیر کاملاً متفاوت برن.
‫به هیچ احدی هم نگفتن.
‫پس این مجرم‌ها از کجا می‌دونستن
‫قربانی‌های ما دقیقاً در اون لحظۀ به‌خصوص
‫می‌رسن به اون مکان؟
‫پهپاد؟
‫تا ادارۀ مالیات، پونزده کیلومتر راهه.
‫پهپادها انقدر بُرد ندارن.
‫ردیاب!
‫روی ماشین‌های هر دو گروه؟
‫پس از کجا مسیر رو می‌دونستن؟
‫کسیدی.
‫- گشت‌زنی‌های دونفره چطور پیش می‌ره؟ ‫- خوبه. داریم شیفتی انجامش می‌دیم.
‫من و هنک تازه برگشتیم. ویتلی و تد الان بیرونن.
‫لطفاً بگو هنک بیاد داخل.
‫راستی، می‌خوام نظرت رو راجع‌به یه چیزی بپرسم.
‫چی شده؟
‫کسیدی فکر می‌کنه من بهش بیشتر از بقیه توجه می‌کنم.
‫- خب واقعاً هم همین‌طوره. ‫- این‌طور نیست!
‫نظرم رو می‌خوای یا نه؟
‫چیز مهمی نیست، همۀ کلانترها این کار رو می‌کنن.
‫و منطقی هم هست. یه عمره می‌شناسی‌ش. بهش اعتماد داری.
‫ایدۀ عالی‌ای بود، رئیس.
‫استفاده از آمبولانس به‌عنوان ماشین حمل پول...
‫هیچی مثل یه خوشامدگویی با تفنگِ دولول
‫- آدم‌بَدا رو نمی‌ترسونه. ‫- فقط واسه این ذوق کرده
‫که راننده آمبولانس گذاشته با آژیرها بازی کنه.
‫ماشین شاسی‌بلند میلرها بیرون پارک شده.
‫فکر می‌کنیم شاید یه ردیاب توش باشه.
‫باید وجب به وجب اون ماشین رو بگردی تا پیداش کنی.
‫- عالیه، الان می‌ریم سراغش. ‫- نه، نه.
‫- می‌خوام هنک روی این کار کنه. ‫- باشه خب، منم کمکش می‌کنم.
‫می‌دونی که برام کاری نداره...
‫دل و رودۀ یه ماشین رو بریزم بیرون.
‫تو رو برای مأموریت آمبولانس می‌خوام.
‫ولی کلانتر، هر افسری می‌تونه اون کار رو بکنه.
‫عالیه. پس هر افسری خواستی بردار و با خودت ببرش.
‫ممنون.
‫سلام.
‫عه، سلام.
‫- ای خدا. ‫- آره.
‫۲۰ دقیقه‌ست که توی پارکینگ منتظرم.
‫- خیلی‌خب. خوبی؟ ‫- آره. خوبم.
‫آخه قرار گذاشتیم جلوی در همدیگه رو ببینیم،
‫وقتی خبری ازت نشد، یه‌کم نگران شدم.
‫- می‌تونستی بیای تو. ‫- نه.
‫- نمی‌خواستم مزاحم کارِت بشم. ‫- هر کاری هم که دارم می‌کنم...
‫تو همیشه می‌تونی مزاحمم بشی.
‫- همیشه! ‫- می‌دونی، نمی‌تونم از فکرِ امروز صبح دربیام.
‫و هِی بهم یادآوری می‌شه که
‫چرا الان توی مطب اطفال کار می‌کنم.
‫شوخی‌ت گرفته؟ تو معرکه بودی.
‫نیت، اگه قراره دیر کنی، باید بهم خبر بدی.
‫ببخشید. وگرنه... همه‌ش فکرای بد می‌کنم.
‫هی.
‫ببینم... چی شده؟
‫قضیۀ امروز صبح.
‫حافظۀ عضلانی‌م یهویی فعال شد،
‫ولی... چی بگم والا،
‫فکر نکنم دیگه توی اون حال و هوای اورژانس باشم. ‫نمی‌دونم.
‫باشه.
‫بیا قبل از اینکه کافۀ اسموکی ببنده، بریم اونجا.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫سلام، مامان جو.
‫واسم سیگار آوردی؟
‫نه، اونا به کُشتنت می‌دن.
‫یه چیز بهتر برات آوردم.
‫۵۲تا عکسِ سگ.
‫نظرت راجع‌به دالی پارتن‌های من چیه؟
‫چی‌های تو؟
‫مغزت رو آکبند نذار، وس.
‫رُزهای دالی پارتن من.
‫همون قرمز نارنجی‌ها.
‫اون‌طرف «بیب روث» کاشتم،
‫چندتا مرلین مونرو هم اونجاست. ‫رنگشون گل‌بهی‌ـه.
‫آره، قشنگن.
‫- یه کسب‌وکار راه بنداز. ‫- نه.
‫ده سال طول می‌کشه تا از بذر به بازار برسه.
‫ماری‌جوآنا سریع‌تره، خیلی هم پرسودتره.
‫حالا که حرفش شد؛
‫یه شایعه‌ای شنیدم که رفتی دنبال مجوز.
‫اینو که شنیدم، گفتم:
‫«امکان نداره. وس فاکس عمراً.»
‫خلاصه‌ش رو بهت بگم یا مفصّل؟
‫صرفاً چون پیرم دلیل نمی‌شه
‫بخوام کل روز به وراجی‌هات گوش بدم.
‫خیلی‌خب.
‫همون خلاصه‌ش رو می‌گم.
‫- میکی مجبورم کرد. ‫- خیلی سگ‌اخلاقه.
‫دو برابرِ تو بدجنسه.
‫خبر سرقت‌ها رو شنیدی؟
‫دیل امروز صبح اینجا بود.
‫اوضاع خرابه، جو.
‫جوری که تا حالا سابقه نداشته.
‫پرورش‌دهنده‌ها زیر فشارن.
‫از یه طرف شرکت‌های بزرگ داروسازی،
‫از یه طرف کارتل‌ها، ‫از اون‌ور هم دولت!
‫سهمشون رو می‌خوان،
‫ولی نمی‌خوان به اندازۀ یه سر سوزن کمک کنن.
‫حس می‌کنم...
‫حس می‌کنم آخرای یه چیزیه.
‫دورۀ مبارزه با کاشتِ ماری‌جوآنا رو یادته؟
‫- دهۀ ۹۰ بود. ‫- آره.
‫مگه می‌شه فراموش کرد؟
‫اون مأمورهای فدرالِ لعنتی و هلی‌کوپترهاشون، ‫ نصف کوهستان رو گرفتن.
‫«سمِ» من بعد از سه سال، ‫با حُسن رفتار آزاد شد.
‫ولی تو...
‫حُسن رفتار، کسل‌کننده‌ست.
‫هیچ‌وقت نقطۀ قوتم نبود، چه تو زندان چه بیرونش.
‫خب، حرفم اینه که...
‫مردم اون‌موقع هم می‌گفتن دیگه همه‌چی تموم شد.
‫زندگی‌ای که ساختیم. جامعه‌ای که تشکیل دادیم.
‫ملت می‌گفتن تمومه،
‫و چه خوب شد که من گوش نکردم.
‫آخه واسه چی اومدی اینجا، ها؟
‫اومدی اشکم رو در بیاری؟
‫- من... ‫- اگه نمی‌خوای این جامعه‌ای که ساختیم نابود بشه
‫باید براش بجنگی.
‫اصلاً اگه مجبوری کارتلِ خودت رو راه بنداز.
‫می‌گی هیچ‌وقت با حُسن رفتار حال نمی‌کردی.
‫خب، پس در عمل نشون بده.
‫یا بکش کنار، بذار یکی دیگه یه کاری بکنه.
‫خودت چی؟
‫من پیرتر از اونم که چیزی جز این گل‌های رُز بکارم.
‫این جنگ توئه وسلی فاکس، ‫و تو باید رهبری‌ش کنی.
‫به میکی قول دادم.
‫به قولت احترام می‌ذارم.
‫به هر تصمیمی که بگیری احترام می‌ذارم.
‫فقط اینو بدون:
‫اگه دوباره خواستی بیای اینجا، ‫باید دوتا چیز داشته باشی:
‫یه کارتُن سیگار بدون فیلتر ‫و یه نقشه.
‫هی، میک.
‫- می‌شه یه چیزی بپرسم؟ ‫- هوم.
‫چطوری مشغول این کاری، وقتی یه نفر...
‫توی خونه منتظرته؟
‫- نورا؟ ‫- آره.
‫نگرانه که آسیب ببینم.
‫وقتی با تراویس ازدواج کرده بودی
‫و روی یه پروندۀ خطرناک کار می‌کردی،
‫- بهش چی می‌گفتی؟ ‫- حقیقت رو.
‫- چطور باهاش کنار می‌اومد؟ ‫- خیلی خوب.
‫اون کارش رو با وکالت تسخیری شروع کرد،
‫پس به اندازۀ خودش دیوونگی دیده.
‫- درسته. ‫- به گمونم وقتی شریک زندگی‌ت درک کنه راحت‌تر باشی.
‫شک دارم این روش روی نورا جواب بده.
‫عه.
‫خب، پس احتمالاً باید بهش دروغ بگی.
‫- آهای؟ هنک؟ ‫- اینجام.
‫سلام. چیزی پیدا نشد؟
‫چند ساعته دارم می‌گردم.
‫تنها چیزی که پیدا کردم یه عالمه بیسکویت گلدفیشه.
‫- صندلی‌های عقب بلند می‌شن. اون زیر رو نگاه کردی؟ ‫- صندلی بچه نمی‌ذاره.
‫- نمی‌تونی یه صندلی بچه رو دربیاری؟ ‫- من مکانیک هواپیمایی خوندم.
‫موتور جت پیاده کردم.
‫ولی از این لامصب سر درنمیارم.
‫بفرما، بون.
‫واقعاً؟
‫حس ششم توئه. خودت...
‫هیچی نیست.
‫ردیاب اینجاست، بون.
‫- می‌دونم هست. ‫- کلانتر،
‫من وجب به وجبِ این ماشین رو
‫سه‌بار گشتم.
‫واقعاً فکر نمی‌کنم اینجا باشه.
‫این مالِ بچۀ میلرها نیست.
‫خواهرم وقتی پرواز داره از اینا می‌ذاره توی چمدونش.
‫آره، بلوتوثیه. این‌طوری...
‫دزدها موقعیت میلرها رو در لحظه می‌دونستن.
‫شرط می‌بندم اگه ماشینِ گروه دوم رو بگردیم،
‫یکی لنگۀ همینو پیدا می‌کنیم.
‫گروه دوم... بچه کوچیک دارن؟
‫دوتا. دو ساله و شش ساله.
‫گریس.
‫دو نفر اومدن اینجا و می‌خوان باهات صحبت کنن.
‫توی دو هفته گذشته برای هر دو خانواده‌ای که ‫ازشون سرقت شده
‫میلرها و وایلی‌ها، پرستاریِ بچه کردی.
‫بله، ولی من هیچ ربطی به این سرقت‌ها ندارم. ‫قسم می‌خورم.
‫برات مشکوک نیست؟
‫که هر دو خانواده رو دزد زده؟
‫خب، من برای خیلی از خانواده‌های کوهستان کار می‌کنم.
‫کَروها، لین‌ها.
‫هرکی که برای مراقبت بچه‌هاش کمک بخواد.
‫محاله کاری کنم که به هیچ‌کدومشون آسیب برسه.
‫ما گریس رو مثل عضوی از خانواده می‌دونیم.
‫خیلی‌های دیگه هم طرز فکرشون همینه.
‫- گریسی. ‫- چیزی نیست، مایا.
‫ببین گریس،
‫اون ردیاب، اتفاقی نرفته توی صندلی بچه.
‫دیگه کی به اون صندلی‌ها دسترسی داره؟
‫خانواده‌ای توی منطقه داری؟ ‫یا دوست؟ با کسی می‌ری سر قرار؟
‫♪ گریس و دنی زیر یه درخت نِشستن ♪
‫♪ می‌گفتن و می‌خندیدن ♪
‫دنی کیه؟
‫نامزدمه.
‫و بعضی وقتا توی پارک، همدیگه رو می‌بینیم،
‫ولی امکان نداره.
‫یعنی اون محاله که...
‫دنیل وایز،
‫سابقۀ سرقت و ضرب‌وشتم داره.
‫وای خدا. روحم هم خبر نداشت.
‫کلاً یه چند هفته‌ست که با هم می‌ریم سر قرار.
‫میچل، خیلی متأسفم.
‫گریس.
‫اگه واقعاً متأسفی، کمکمون کن.
‫سلام. سلام لونا جون.
‫ایشون جوآن هنشاو هستن.
‫تو هم مثل بقیه بهم بگو «مامان جو».
‫منتظر چند نفر دیگه‌ایم،
‫بعد شروع می‌کنیم.
‫اونا پرورش‌دهنده‌های غیرقانونی‌ان.
‫آره.
‫دیل.
‫تو که می‌دونی این زن چی کشیده.
‫تفنگ لامصب رو بذار کنار.
‫و اگه یک کلمه دربارۀ...
‫حقوق مدنی‌ت حرف بزنی
‫خدا شاهده، منم از حق و حقوق خودم استفاده می‌کنم ‫و یه گلوله حرومت می‌کنم.
‫باشه.
‫خیالت راحت باشه عزیزم، اینجا همه خودی‌ان.
‫- جی چطوره؟ ‫- دیگه حالش وخیم نیست،
‫ولی دورۀ نقاهتش طولانیه.
‫خب... دیل.
‫شاید این کار رو راحت‌تر کنه.
‫گلریزون کردیم.
‫همه‌مون.
‫تک‌تکمون.
‫این برای کمک به پرداختِ مالیات‌ها
‫و خرج بیمارستانه، ‫یا هر چیز دیگه‌ای که خواستی، مال خودته.
‫نمی‌دونم با چه زبونی تشکر کنم.
‫لازم نیست تشکر کنی.
‫ماها هوای همدیگه رو داریم.
‫باشه. خوبه.
‫آماده‌ایم.
‫باورم نمی‌شه دنی همچین کاری کرده. آخه...
‫چطوری می‌تونم دوباره با لونا و جِی چشم‌توچشم بشم؟
‫- یا با وایلی‌ها، یا هرکس دیگه‌ای که براشون کار می‌کنم! ‫- گریس،
‫دنی ازت استفاده کرد. ازت سوءاستفاده کرد.
‫باید جلوش رو بگیری ‫قبل از اینکه کس دیگه‌ای آسیب ببینه.
‫باور کن اگه عذاب‌وجدانش رو بگیری خیلی اذیت می‌شی.
‫اگه طبق نقشه پیش بری، هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫باشه؟
‫چه خبر عزیزم؟
‫دنی، نمی‌تونم حرف بزنم.
‫- توی ادارۀ پلیسم. ‫- چی؟
‫دارن در مورد یه سرقت ازم سؤال می‌پرسن.
‫نمی‌دونم چی‌کار کردی، ولی اونا فهمیدن.
‫از اونجا بزن بیرون. فقط همین الان بزن بیرون.
‫بچه‌ها، باید بزنیم به چاک.
‫عالی بودی.
‫حالا منتظر می‌مونیم، باشه؟
‫دارن میان سمت شما.
‫دریافت شد.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫کلانتری! تکون نخورید!
‫شلیک نکنید.
‫- داری‌ش؟ ‫- شلیک نکنید.
‫تکون نخور!
‫شلیک می‌کنم.
‫زانو بزن.
‫دستا روی سر.
‫- خوبی؟ ‫- آره. بی‌نظیر. پول‌ها رو پیدا کردی؟
‫یه قِرون هم نبود. کل آپارتمان رو گشتیم.
‫کجاست؟
‫باشه. گریس بهمون گفته ‫که همه‌ش ایدۀ تو بوده، پسر.
‫مثلاً این‌که ردیاب رو گذاشتی توی صندلی بچه.
‫اون کثافت چی گفته دقیقاً؟
‫ایدۀ خودش بود. اون اومد سراغ من.
‫گفت باورم نمی‌شه
‫رئیس‌هاش چقدر پول نقد جابه‌جا می‌کنن.
‫می‌خواید بدونید پول‌ها کجاست؟
‫دست خودشه.
‫- بفرما. ‫- میک...
‫پول‌ها اینجا نیست.
‫دنی گفت همه‌چی زیر سر گریس‌ـه.
‫از ماشین بیا بیرون، فوراً!
‫همه‌چی تمومه، گریس.
‫بیا بیرون!
‫فوراً از ماشین بیا بیرون!
‫دستا روی سر.
‫برگرد. زانو بزن.
‫چطوری پیدام کردین؟
‫انقدر از ایده‌ت خوشم اومد که...
‫دزدیدمش.
‫- چه خبر عزیزم؟ ‫- دنی.
‫نمی‌تونم حرف بزنم، توی ادارۀ پلیسم.
‫ضمناً، هرکی که ردیاب رو کار گذاشته بوده
‫بلد بوده صندلیِ بچه رو باز و بسته کنه، ‫و دنیِ سابقه‌دار که بچه نداره...
‫ بعد از اینکه فروختی‌ش،
‫دنی با کمال میل اون اپلیکیشنی رو
‫که باهاش میلرها و وایلی‌ها رو تعقیب می‌کردین بهمون داد.
‫راستی...
‫فکر کنم دیگه نخواد باهات ادامه بده.
‫- سلام. ‫- سلام، سلام. چطور پیش رفت؟
‫- امبر گفت که اونا رو گرفتین. ‫- گرفتیمشون.
‫آره. بدون مقاومت تسلیم شدن.
‫- خوبه. ‫- آره.
‫- هوس چی کردی؟ پنکیک؟ ‫- پنکیک؟
‫ساعت هفتِ شبه‌ها.
‫پس وافل می‌خوریم.
‫بذار حدس بزنم؛ باز هم خرکاری برام داری؟
‫تو نمی‌دونی خرکاری یعنی چی.
‫وقتی افسر شدم،
‫بهش می‌گفتن کارهای «علاّفی».
‫جریمۀ پارک،
‫کنترل حیوانات، شکایت سروصدا،
‫ورود غیرمجاز به مِلک، امور جوانان.
‫خلاصه هرچیزی که
‫افسر‌های مَرد نمی‌خواستن انجام بدن،
‫ولی صرفاً چون من زن بودم
‫- این‌طور کارها رو بهم می‌سپردن. ‫- وحشتناکه.
‫خب... توی کارهای علاّفی بی‌نظیر بودم.
‫هنوزم می‌تونم توی ده ثانیه، به ماشین قفل چرخ بزنم.
‫تازه وقتی فِرِد خبردار شد، جلوش رو گرفت.
‫بقیۀ افسر‌ها بهم می‌گفتن سوگلیِ اونم.
‫تازه این یکی از لقب‌های خوبشون بود.
‫دنبالم بیا.
‫گفتن که رفتارم با تو فرق داره.
‫درسته. فرق داره.
‫ولی کاری رو کردم که این کلانترهای قبلی...
‫برای افسرهای مَرد می‌کردن.
‫این دلیل درستی نیست. ‫نباید اشتباه اونا رو تکرار بکنم، اصلاحش می‌کنم.
‫ولی من باهات متفاوت رفتار نکردم چون زن هستی
‫یا چون ما خیلی ساله همدیگه رو می‌شناسیم.
‫این کار رو کردم چون تو یه خصوصیتی داری
‫که با هیچ آزمون تمدید مدرکی سنجیده نمی‌شه.
‫تو دلسوزی.
‫بیشتر از هر افسر دیگه‌ای توی این اداره.
‫حتی بیشتر از من.
‫تو دلسوز هستی.
‫و هیچ‌وقت عذرخواهی نمی‌کنم ‫که متوجهِ این نکته شدم.
‫یادته حدود ده سال، ‫ با هم حتی حرف هم نمی‌زدیم؟
‫خیلی مزخرف بود.
‫بابت حرفی که دیروز زدم عذر می‌خوام.
‫اینکه گفتم با ویتلی قرار بذار. ‫خیلی بی‌فکری بود.
‫حقم بود. داشتم بهت امر و نهی می‌کردم.
‫فقط می‌خوام خوشحال باشی، ‫ و بعد از اینکه وینس رو از دست دادم،
‫به گمونم فهمیدم همه‌چیز چقدر زودگذره.
‫و می‌دونم حرف زدن در این مورد برات سخته،
‫برای همین می‌خوام بدونی می‌تونی حرف بزنی ‫و منم گوش می‌دم.
‫فقط گوش می‌دی؟
‫- شاید با چندتا سؤال. ‫- بفرما.
‫مثلاً اون آقایی که می‌گفتی، کی هست؟
‫و اون‌قدر بهش علاقه داشتی
‫که نمی‌خواستی هیچ‌کس خبردار بشه ‫و یواشکی با هم می‌رفتید سر قرار؟
‫خب...
‫راستش یواشکی بیشتر کِیف می‌ده.
‫همین الان باید بیشتر برام توضیح بدی! لطفاً!
‫اسمش داسون بود.
‫خب، اسم واقعی‌ش «الک»‌ـه، ‫ولی من به اسم داسون می‌شناختمش.
‫مأمور مبارزه با موادمخدر.
‫قصه‌ش مفصّله.
‫فقط یه ارتباط موقت بود. آممم...
‫می‌تونست قضیه جدی‌تر بشه. ‫اون می‌خواست قضیه رو جدی‌تر کنیم.
‫ولی تو نمی‌خواستی؟
‫ترسیدم.
‫که بذارم بیاد تو زندگی‌م. ‫که بیشتر از این وابستگیِ عاطفی پیدا کنم.
‫چون آخرین باری که به خودم اجازه دادم عاشق کسی بشم
‫یعنی واقعاً عاشق بشم...
‫تراویس بود.
‫از دست دادنِ وینس... ‫یه‌جورایی داغونم کرد، می‌دونی؟
‫اون همکارم و شریک زندگی‌م بود
‫و من دیگه هیچ‌وقت اون‌قدر با کسی صمیمی نمی‌شم.
‫و هنوز آمادۀ قرارهای عاشقانه نیستم.
‫ولی می‌دونی، حتی با اون‌همه دل‌شکستگی
‫و اون‌همه درد،
‫نمی‌ذارم وقتی آمادگی‌ش رو پیدا کردم ‫چیزی مانعم بشه.
‫و می‌دونم تراویس دلت رو شکست
‫ولی امیدوارم نذاری اون ماجرا...
‫مانعِ دوباره عاشق شدنت بشه.
‫ممنون.
‫این‌دفعه رو من حساب می‌کنم.
‫سر این موضوع اصلاً باهات بحث نمی‌کنم.
‫این‌همه پیشرفتی که جلوی چشمات دارم می‌کنم رو می‌بینی؟
‫یه میز برامون پیدا می‌کنم.
‫یادمه اولین باری که اومدم این شهر، به این کوهستان....
‫۱۹ سالَم بود و سرگردون بودم.
‫این درخت‌های سرخ‌چوب رو دیدم،
‫این آسمون آبی رو دیدم، و فهمیدم که...
‫خونه‌م رو پیدا کردم.
‫چون اینجا، ما یه باغ داشتیم.
‫خب، اومدم بهتون بگم...
‫باغ‌مون دیگه اون رونق سابق رو نداره.
‫لایحۀ ۲۱۵ تصویب شد، ماری‌جوآنا قانونی شد،
‫و یهو از آسمون پول بارید.
‫یهو همسایه‌مون دیگه همسایه نبود.
‫رقیبمون بود.
‫شروع کردیم به دروغ گفتن، شروع کردیم به تقلب.
‫یادمون رفت مثل یه خانواده‌ایم.
‫افتادیم به جون هم.
‫شرکت‌های بزرگ داروسازی، کارتل‌ها،
‫اون کثافت‌هایی که به شوهر لونا شلیک کردن...
‫همه‌شون بوی خون به مشامشون رسیده و دورمون حلقه زدن
‫چون ما مشغولِ این بودیم ‫که از پشت به همدیگه خنجر بزنیم.
‫ولی امشب تمومش می‌کنیم.
‫ما باکیفیت‌ترین محصول دنیا رو پرورش می‌دیم.
‫و اگه توزیعمون رو ادغام کنیم،
‫حتی می‌تونیم با اون کله‌گنده‌ها سرشاخ بشیم.
‫باید متحد بشیم.
‫از باغ‌مون در برابر همۀ حریف‌ها محافظت می‌کنیم.
‫و هرکدومشون به خودشون جرئت بدن ‫که با یکی‌مون در بیفتن،
‫با همه‌مون طرفن.
‫یه‌جوری حرف می‌زنی انگار کارتل‌ایم.
‫وس، ما یه مُشت کشاورز ساده‌ایم. ‫کی قراره ازمون محافظت کنه؟
‫ساکت شو، پیرمرد،
‫اگه تو نتونی، ما حسابشون رو می‌رسیم. ‫کلی آدم گردن‌کلفت داریم.
‫نرفتم مجوز بگیرم که دوباره بیفتم زندان.
‫خب، زندان خیلی بهتر از تابوته.
‫چی‌کار کنیم؟ وایسیم نگاه کنیم
‫تا یکی‌یکی نفله‌مون کنن؟
‫من پایه‌ام.
‫فکر کردین دولت چشم‌پوشی می‌کنه؟
‫باید هوای همو داشته باشیم.
‫بلندتر بگو، عزیزم.
‫- ما کشاورزیم، نه گانگستر. ‫- من پایه‌ام.
‫شوهرم دیروز تا پای مرگ رفت.
‫فکر می‌کردم قانون ازمون محافظت می‌کنه،
‫ولی الان متوجه شدم...
‫فقط می‌شه روی همسایه‌ها حساب کرد.
‫من پایه‌ام.
‫منم پایه‌ام، پیرمرد.
‫من باهاتم.
‫منم پایه‌ام. ممنون وس.
‫منم هستم.
‫ممنون وس. فکر خوبیه.
‫این کارِتون قانونی نیست. ‫اگه این‌طوری متحد بشین
‫و شروع کنین مخفیانه محصولات رو جابه‌جا کنین...
‫این‌طوری یاغی می‌شیم.
‫قربون دهنت!
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M