.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫آنچه گذشت...
‫آرزوش این بود که بازسازی‌ش کنه.
‫اون زویی، خواهرمه.
‫- بابا و کسیدی از هم جدا شدن. ‫- واقعاً؟
‫من خوبم. اونم خوبه. ‫تصمیم جفتمون بود.
‫نمی‌دونم وقتی باردار شدی ‫چه حالی داشتی.
‫می‌تونم الکی بگم می‌دونم، ولی نمی‌دونم.
‫هیچ‌وقت مراسم آخر سال تحصیلی رو تجربه نکردی. ‫می‌ذاری برات جبران کنم؟
‫«ترجمه از محمد سید»
‫خدا رو شکر.
‫سلام. با تمام سرعتم خودمو رسوندم.
‫اون طبقۀ بالاست.
‫اوه.
‫- خیلی‌خب. ‫- گرفتی‌ش؟
‫نمی‌فهمم، میک.
‫از پسِ ساقی‌ها و دزدهای بانک برمیای،
‫ولی حریف این سنجاب کوچولوی بامزه نمی‌شی؟
‫اونا مثل موش‌ان با دم‌های پشمالو. اونا...
‫بندازش بیرون! بندازش بیرون!
‫باشه، باشه، باشه.
‫اینم از این. آخ!
‫- لعنتی. ‫- اوه! حالت خوبه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫- وای نه. بذار ببینم. ‫- نه، نه، خوبم، خوبم.
‫بذار ببینم.
‫- گفتم که، خوبم. ‫- بانمک!
‫- برو بیرون. ‫- اوه، بی‌خیال.
‫من همین الان جونت رو از دست اون سنجاب وحشی نجات دادم.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب. خواهش می‌کنم.
‫هی، هنک. ‫ما رو برای گشت‌زنی با هم تیم کردن.
‫- بیا بریم. ‫- هنوز پنج دقیقه وقت دارم.
‫تو ماشین منتظرتم.
‫احتمالاً اینو لازم داری.
‫- من می‌شینم پشت فرمون. ‫- دیر جنبیدی.
‫[بازار مزرعه‌دارهای اجواتر]
‫[بلوبری]
‫امروز سمت شرق مستقریم. ‫پس اگه از جادۀ هلند شروع کنیم،
‫می‌تونیم یه گشت کامل...
‫- کجا می‌ری؟ ‫- مافین.
‫- مگه همین الان پیراشکی نخوردی؟ ‫- دارم کربوهیدرات ذخیره می‌کنم.
‫چی میل دارید؟
‫دوتا مافین بلوبری و دوتا مافین موز و گردو بهم بدید.
‫تو چیزی نمی‌خوای؟
‫«آخرالزمانی‌ها» مافین‌های معرکه‌ای درست می‌کنن.
‫اونا آخرالزمانی نیستن. ‫(افرادی که برای آخرالزمان آماده‌اند و تدارک دیده‌اند)
‫باشه، یه‌جورایی هستن.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫وقتی دنیا به سر برسه،
‫منم دقیقاً همون‌جا توی پناهگاه کنارشونم ‫و مافین موز و گردو می‌خورم.
‫ممنون. بقیه‌ش مال خودت.
‫بله قربان.
‫«بله قربان».
‫- پس «ممنون» چی شد؟ ‫- دیگه می‌شه بریم؟
‫امروز چِت شده، کسیدی؟
‫چیزیم نشده.
‫فقط می‌خوام راه بیفتیم. وسط کاریم.
‫سمت شرق. همون بار اول شنیدم.
‫این احمق رو نگاه کن!
‫یه مینی‌ون دوج قرمز همین الان
‫از تقاطع خیابون سوم و خیابون پاین با سرعت بالا رد شد.
‫واحد ادوارد ۹ در حال تعقیب. ‫به سمت شمال می‌ره.
‫- هنک، یه‌کم آروم برو. ‫- دارمش.
‫باید فاصله‌مون رو حفظ کنیم.
‫دارمش!
‫اوه. اوه.
‫ماشینم به فنا رفت، بچه‌ها.
‫ای بابا. لعنتی. پلیس‌ها!
‫هی، ماهیتابۀ من کجاست؟
‫اون کوچیکه نه، اونی که دستۀ چوبی داشت.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫به نظر خودت دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫دارم برات فرنچ تُست مخصوص خودم رو... ‫ایناهاش! ...درست می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫تراویس، ممنون بابت قضیۀ سنجاب
‫و سایر مسائلِ غیرسنجابی، ولی باید برم سر کار.
‫مطمئنی نمی‌خوای جیم بزنی؟
‫- باشه، نه. ‫- ببخشید. باید بیام این‌ور.
‫- نمی‌شنوی چی می‌گم. ‫- اوه.
‫- تراویس... ‫- شیرت دو هفته پیش تاریخ مصرفش...
‫تراویس! تو اینجا زندگی نمی‌کنی.
‫تو اینجا زندگی نمی‌کنی.
‫این ماهیتابۀ تو نیست. ماهیتابۀ منه.
‫نمی‌تونی همین‌طوری بیای اینجا ‫و برام فرنچ تُست درست کنی.
‫تو اینجا زندگی نمی‌کنی.
‫پس باشه برای یه وقت دیگه.
‫چهاردهم چطوره؟
‫اون شب دارم احیای قلبی نوزاد، درس می‌دم.
‫بیست‌و‌یکم چی؟
‫اوه، نه، نه. برای سرخ کردنِ ماهی‌ها به من نیاز دارن.
‫- برای محافظت از ماهیتابه‌ها؟ ‫- کار مهمیه.
‫یه کفگیر بزرگ بهم می‌دن.
‫ای خدا.
‫با این اوصاف، ماشین می‌گیرم.
‫گوشی‌ت رو روی بی‌صدا نذار.
‫اگه پیش‌شمارۀ ۷۰۷ دیدی،
‫رفیقمه از لیگ تفریحیِ بیسبال.
‫چرا؟ چرا رفیقِ لیگِ تفریحیِ بیسبالت ‫باید به من زنگ بزنه؟
‫خب، زنش توی بیمارستان اجواتر کار می‌کنه،
‫و یکی از پرستارهاشون داره می‌ره.
‫دنبالِ کسی هستن که جای اون رو پر کنه،
‫واسه همین اسم و شماره‌ت رو بهش دادم.
‫خب، یعنی تو من رو برای یه شغل معرفی کردی؟
‫نظرت چیه بیای این‌طرف‌ها؟
‫بیای اجواتر.
‫من تازه ترفیع گرفتم، می‌دونی که،
‫- توی مطب دکتر «کلی»، و... ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم. فقط...
‫از این وضعیت بدم میاد نورا، ‫ این‌همه رفت‌و‌آمد.
‫آره، منم دوستش ندارم،
‫ولی به این راحتی‌ها نیست که همه‌چیز رو ول کنم و...
‫ازت نمی‌خوام همه‌چیز رو ول کنی.
‫باید قبل از اینکه من رو ‫ برای یه شغل معرفی می‌کردی، می‌پرسیدی.
‫اگه این کار رو با تو می‌کردم چه حسی پیدا می‌کردی؟
‫خب، آخه من شغل...
‫شغل دارم؟
‫اوه.
‫ماشینم هم اومد.
‫باید برم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، من رفتم.
‫باید برم.
‫امشب بهت زنگ بزنم؟
‫پلیس‌ها دنبالمن، رفقا.
‫به گرد پام هم نمی‌رسن.
‫نه‌خیر!
‫آره!
‫ ای بابا.
‫- پیداش کردم. ‫- حتماً فالو کنید بچه‌ها!
‫من رفتم!
‫می‌گیرمش. ‫از سمت چپ غافل‌گیرش می‌کنم.
‫اگه بتونی بهش برسی.
‫سلام عزیزم، پسری رو ندیدی که از اینجا رد بشه؟
‫کلانتری! دست‌هات رو بگیر بالا و بیا بیرون.
‫کلانتری! تکرار می‌کنم...
‫بیا بیرون.
‫خراب نشده.
‫بهم دستبند نزن!
‫- کاملاً خراب نشده. ‫- قلعه رو ول کن!
‫نه، نه!
‫وایستا!
‫درستش می‌کنیم.
‫از ادوارد ۹ به کلانتر ۱، مظنون بازداشت شد.
‫الان داریم برش می‌گردونیم سمتِ ماشین‌ها.
‫کارِتون خوب بود.
‫- من بودم که گرفتمش. ‫- عالیه هنک.
‫متواضع باش.
‫شماها جلوتر برید ‫و کارهای اداری‌ش رو بکنید
‫ما منتظر یدک‌کش می‌مونیم.
‫صندوق‌عقب رو بستی؟
‫فکر کردم تو بستی.
‫خواهش می‌کنم. کمکمون کنید.
‫پدره اسمش پیتر سندرز‌ـه.
‫پسرش هم اسمش دیویده.
‫می‌گن از خانوادۀ بارلو هستن.
‫تا حالا گذرت به سمتشون نیفتاده؟
‫توی شهر، دم کیوسک قنّادی دیدمشون،
‫ولی نمی‌دونستم که مثل یه گروه‌ان.
‫آره، اونا پشتِ مزرعۀ ادواردز زندگی می‌کنن.
‫پنج شش‌تا خانواده‌ان، ‫ از قدیم‌الایام توی اجواتر بودن.
‫روی حریم خصوصی‌شون خیلی حساسن.
‫بزرگ خاندانشون اینوک‌ـه.
‫وقتی فِرِد کلانتر بود، ‫بهم هشدار داد که ازشون دوری کنم.
‫اینوک بارلو. آره، پیتر ازش اسم برد.
‫پدرزنشه.
‫- دیوید نوۀ اینوک‌ـه؟ ‫- آره.
‫این قضیه ممکنه حساس بشه.
‫سلام دیوید.
‫من کلانتر میکی فاکس هستم.
‫ایشون هم ستوان بون‌ـه.
‫سلام دیوید.
‫می‌خوای ببینی بی‌سیم‌ها چطور کار می‌کنن؟
‫می‌تونم چندتا کد بهت یاد بدم.
‫می‌تونم؟
‫آره، آره. برو یه نگاهی بنداز، رفیق.
‫بفرما بشین.
‫متوجه شدم که شما داماد اینوک بارلو هستی.
‫با دخترش، روث، ازدواج کردم.
‫توی ماشین وقتی داشتیم می‌اومدیم اینجا گفتی
‫که احساس امنیت نمی‌کنی.
‫می‌تونی بیشتر برام توضیح بدی؟
‫اینوک عقلش رو از دست داده.
‫می‌خوام بازترش کنی.
‫تا حالا کسی رو دیدی که ‫به‌محض اینکه بهش نگاه می‌کنی
‫می‌فهمی قراره زندگی‌ت رو عوض کنه؟
‫اینوک برام همچین کسی بود.
‫۲۰ سالَم بود، همه‌ش به بن‌بست می‌خوردم.
‫توی مزرعه بهم کار داد.
‫انجیل رو نشونم داد.
‫تورات و انجیل و قانون اساسی، ‫کتاب‌های مقدس اونن.
‫اون مَرد من رو تغییر داد.
‫همۀ اینا که خیلی مثبت به نظر میان.
‫همین‌طور بود.
‫تا وقتی که اینوک عوض شد.
‫از وقتی زنش مُرد، بچه‌م رو
‫نصفه‌شب از خواب بیدار می‌کنه تا
‫تمرینات نظامی و مانورهای تیراندازی ‫با فشنگ واقعی انجام بده.
‫دیوید هفت سالشه.
‫اون از یه «درگیریِ نهایی» حرف می‌زنه.
‫می‌گه باید برای جنگ آماده باشیم.
‫- جنگ با کی؟ ‫- چقدر وقت داری تا برات بگم؟
‫روث نظرش در مورد این چیزها چیه؟
‫اون پدرش رو می‌پرسته.
‫کاملاً باهاش هم‌فکره. ‫می‌دونستم که باید پسرم رو بیارم بیرون.
‫لازم نبود توی ماشین من قایم بشی.
‫می‌تونستی بهمون زنگ بزنی.
‫ما اجازه نداریم گوشی داشته باشیم.
‫اجازه نداریم هیچ ارتباطی با دنیای بیرون داشته باشیم.
‫ولی اون دکۀ قنادی چی؟
‫شماها ماهی یه‌بار میاید شهر، نه؟
‫اونجا همه‌چیز زیر نظره.
‫همه آمارِ همدیگه رو می‌دن.
‫صندوق‌عقبت رو دیدم که بازه ‫و فهمیدم باید از این فرصت استفاده کنم.
‫اینوک به این راحتی‌ها کوتاه نمیاد، خب؟
‫اونا میان سراغ دیوید. باید ترتیبی بدی...
‫که تا حد ممکن از اینجا دور بشیم.
‫من ادعاهات رو بررسی می‌کنم.
‫فعلاً، جایی هست که بتونید بمونید؟
‫- دوستی، فامیلی؟ ‫- نه.
‫وقتی توی اون مزرعه زندگی می‌کنی، اونا می‌شن دوستت،
‫خانواده‌ت و همه‌چیزت.
‫باشه. شما رو به سازمان خدمات اجتماعی معرفی می‌کنم،
‫و فکر می‌کنم بهتره با یه وکیل هم
‫دربارۀ حقوق والدین صحبت کنید،
‫چون ممکنه بحثِ حضانت پیش بیاد.
‫من هیچ پولی ندارم.
‫کنترلِ تمامِ منابع مالی با اینوکه.
‫من یه وکیل می‌شناسم
‫که حاضره این پرونده رو رایگان قبول کنه.
‫سلام، اون ماگِ منه؟
‫توی دفترم هستن.
‫و همون‌طور که پشت تلفن بهت گفتم،
‫زنش خبر نداره که اون اینجاست.
‫به نظرم باید با یه وکیل حرف بزنه.
‫قراره این‌جوری پیش بریم؟
‫قراره وانمود کنیم ‫که اتفاقات امروز صبح نیفتاده؟
‫تا وقتی توی این ساختمونیم، دقیقاً همین‌طوره.
‫- تراویس. ‫- بون.
‫اون اومده تا به پیتر و دیوید مشاوره بده.
‫عالیه.
‫خب، میکی که زنگ بزنه، من با سر می‌دوئم.
‫- سؤالی نمی‌پرم. ‫- خوبه. نپرس.
‫- اون هفت سالشه. ‫- اسمش دیوید سندرزه.
‫اون با شوهرم، پیتر بود،
‫رفته بودن بازار مزرعه‌دارها
‫و من... من همه‌جا رو گشتم، ولی...
‫شما باید روث باشید.
‫اونا اینجان؟
‫پیتر نگرانه که اون مزرعه
‫محیطِ امنی برای پسرتون نباشه.
‫امن؟ اون بود که بچۀ ما رو دزدید.
‫روث، من پرونده‌های آدم‌رباییِ والدینِ زیادی رو دیدم،
‫و باید بگم، این اولین باریه
‫که آدم‌ربا مستقیم می‌دوئه میاد پیش پلیس.
‫ببینید، من و پیتر مشکلاتی داریم.
‫اگه زندگی مشترکمون تموم شده، خب باشه،
‫به گمونم باید قبولش کنم،
‫ولی اون نمی‌تونه همین‌طوری...
‫- نمی‌تونه همین‌طوری بچه‌مون رو ببره. ‫- نه.
‫اما می‌تونه درخواستِ حکم حفاظت اضطراری بده.
‫اینجاست که من وارد می‌شم. لطفاً بفرما بشین.
‫ببین، من نمی‌خوام تو رو از پسرت دور نگه دارم،
‫ولی باید بفهمم چطور کار به اینجا کشید.
‫اونجا فقط یه مزرعه‌ست.
‫ما سبزیجات می‌کاریم. گاو پرورش می‌دیم.
‫زندگیِ خوبیه. زندگیِ ساده‌ایه.
‫پس اسلحه‌ها چی؟
‫بحث سرِ اینه؟
‫آره خب، اسلحه داریم.
‫چون پدرم فکر می‌کنه این مهمه که
‫تک‌تکِ اعضای خانواده کار با سلاح گرم رو بلد باشن.
‫همه‌شون هم قانونی تهیه شدن
‫و فقط برای دفاع از خود استفاده می‌شن.
‫دفاع در برابرِ کی؟
‫خطرها.
‫ما می‌خوایم مزرعه رو ببینیم.
‫چرا که نه؟
‫- هر وقت که بخواید. ‫- عالیه.
‫امروز چطوره؟
‫امروز خوب نیست. من...
‫پدرم برای چروندنِ گلّه رفته. دیر وقت برمی‌گرده.
‫روث...
‫تا وقتی مزرعه رو نبینم،
‫موظفم که پیگیرِ صدورِ حکم حفاظتِ اضطراری ‫از طرفِ پسرت باشم.
‫که دقیقاً یعنی چی؟
‫ سازمان خدمات حمایتی کودکان ‫یه پرونده باز می‌کنه،
‫و اونا تشخیص می‌دن که آیا محیطِ زندگیِ اون
‫امنه یا نه.
‫تا اون‌موقع، بچه‌ به یه خانۀ امن منتقل می‌شه
‫و حضانت با پیتر باقی می‌مونه.
‫همین امروز تشریف بیارید.
‫اون یارو داره ۷۸تا می‌ره.
‫توی منطقه‌ای که سرعت مجازش ۷۰ئه.
‫ولی چرا که نه؟ بریم دستگیرش کنیم.
‫بعدش هم می‌شه بریم ‫اسباب‌بازی‌های بچه‌ش رو داغون کنیم.
‫کمبل، اگه حرفی داری، خب حرفتو بزن.
‫تو بی‌ملاحظه‌ای.
‫اون خورۀ سرعت، بچه بود. ‫نمی‌تونست فرار کنه.
‫لازم نبود قلعۀ اون دختربچه رو خراب کنیم.
‫دوباره سرِ همش کردیم، مگه نه؟
‫پلیس بودن فقط به کتک‌کاری نیست.
‫به اینه که بدونی کِی باید گوش بدی.
‫عجب پوستری از توش درمیاد.
‫- «بدانید کِی گوش بدهید». ‫- مُردم از خنده!
‫روی یه دشتِ گلِ آفتابگردون،
‫با دوتا خرگوش که زُل زدن به اعماق وجود همدیگه.
‫- نظرت چیه؟ ‫- نظرم اینه که بعضی‌ها
‫- انتقادپذیر نیستن. ‫- خب، به نظرم من...
‫نزاع خانوادگی، خیابانِ کرین، پلاک ۲۷۳۸.
‫مَردی گزارش داده که همسرش خشونت به خرج داده.
‫دریافت شد. ‫واحد ادوارد ۳، در مسیر هستیم.
‫لغو کن، ادوارد ۳. ‫ادوارد ۹ هستم، ما ردیفش می‌کنیم.
‫چرا ما داریم می‌ریم؟
‫اون‌سرِ شهره.
‫از اینجا دیده نمی‌شه، ولی یه رود هست
‫که از بخشِ جنوبیِ مزرعه می‌گذره.
‫بچگی‌هامون می‌رفتیم اونجا تیوب‌سواری.
‫فکر نکنم دیگه کسی این‌طرف‌ها تیوب‌سواری کنه.
‫[مِلک خصوصی]
‫[کلانتری]
‫ببین...
‫اون بچه سنّش بیشتر از ۱۵ نیست.
‫صدای اون وزوز رو می‌شنوی؟
‫فنس‌ها برق دارن.
‫به خونۀ ما خوش اومدید.
‫خب دیگه، دنبالِ من بیاید.
‫ما باغچۀ سبزیجات داریم،
‫طویله هم داریم.
‫مواظب باش!
‫اوه!
‫به نظرتون به این بچه‌ها داره ظلم می‌شه؟
‫اگه بخواید، می‌تونیم به خط کنیم‌شون ‫تا ببینید جایی‌شون کبود شده یا نه.
‫لازم نیست.
‫فقط ببین اون‌طرف‌ها چی دستگیرت می‌شه.
‫همه روزی سه وعده غذای خونگی می‌خورن.
‫مردم اینجا شادن.
‫بچه‌ها شادن. ما چیزی برای پنهون کردن نداریم.
‫عالیه. پس لابد بدت نمیاد خودم تنهایی یه نگاهی بندازم؟
‫هر کاری لازمه بکن.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫سلام.
‫می‌شه گوش بدم؟
‫توماس جفرسون نوشته:
‫«وقتی مردم از دولت بترسن، یعنی استبداد وجود داره.»
‫«وقتی دولت از مردم بترسه، یعنی آزادی وجود داره.»
‫آمادگی‌ش رو دارید که برای دفاع از آزادی‌تون بمیرید؟
‫امیدواریم هیچ‌وقت کار به اونجا نکشه، ‫اما باید آماده باشیم.
‫سلام آقاپسر، بذار کمکت کنم.
‫نه. خودم می‌تونم.
‫خیلی‌خب.
‫من نیتن هستم.
‫اندرو بارلو.
‫فکر کنم زیاد مهمون این‌طرف‌ها نمیاد.
‫نه خیلی.
‫اگه اشکالی نداره یه سؤالی بپرسم:
‫همیشه مسلح هستید؟
‫- حتی توی خونه؟ ‫- آره.
‫مشکلِ پهپاد داریم. همیشه این اطراف وزوز می‌کنن.
‫- پهپاد؟ ‫- آره.
‫کی پهپادهاش رو تا اینجا می‌فرسته؟
‫مأمورهای فدرال. ‫(اف‌بی‌آی، سی‌آی‌ای و امثال اینا)
‫خدا می‌دونه. شاید حتی کلانترها.
‫[کود]
‫[سارا بارلو] ‫[همسر و مادری مهربان]
‫اونا اون‌قدر کود دارن که
‫می‌شه برای کلِ اجواتر محصولات غذایی پرورش داد.
‫- یا نصفش رو بفرستن رو هوا. ‫- آره.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫وقتی دمِ گیت وایستادیم، آنتنم پُر بود.
‫الان هیچی آنتن ندارم.
‫منم همین‌طور. جَمِر تلفن‌همراه؟
‫به احتمالِ زیاد.
‫بچه‌ها در چه حالن؟
‫درِ اتاق‌خواب‌ها از بیرون قفل می‌شه.
‫و داشتن یه فایل صوتی گوش می‌دادن.
‫نمی‌دونم. یه‌جورایی بودار به نظر میاد.
‫خب، می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫اگه هر چی می‌خواستید رو دیدید، ‫حالا بیام پسرم رو برگردونم.
‫ممنون که خونه‌ت رو بهم نشون دادی.
‫تصمیمم رو بهت خبر می‌دم.
‫- مگه دیگه چی رو باید ببینی؟ ‫- باهات تماس می‌گیرم.
‫این کار درست نیست کلانتر.
‫درست نیست یه خانواده رو از هم بپاشونی.
‫آروم باش.
‫بذارید رد بشن.
‫ببین.
‫قبلاً هم برای مأموریت به این خونه اومدم.
‫این آدما رو می‌شناسم. ‫می‌دونم چطور باهاشون رفتار کنم.
‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫من چی؟ همین‌جوری بشینم اینجا؟
‫تو عقلت رو به‌کل از دست دادی!
‫نه، همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫ای لعنت به این وضع!
‫- تمومش کن! ‫- کلانتری!
‫داریم میایم تو!
‫خیلی به‌دردنخوری!
‫بفرما!
‫کلِ اون یخچالِ لعنتی رو پرت کن سمتِ من!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. کسی چیزی پرت نمی‌کنه.
‫- تو بهش زنگ زدی؟ ‫- آره، معلومه که زنگ می‌زنم پلیس.
‫- چون تو روانی‌ای! ‫- عقب وایستا.
‫من ازش فقط یه چیز خواستم،
‫اینکه شمع تولد بگیره، ولی یادش رفت.
‫حالا همه‌چیز خراب شد!
‫- اوه! ‫- خیلی‌خب.
‫خانم، آروم باشید.
‫گفتم، آروم باشید.
‫- دیدید گفتم؟ اون دیوونه‌ست! ‫- برو عقب.
‫هنک، ولش کن.
‫کسیدی، چی می‌گی؟
‫بهش بگو ولم کنه.
‫داره دردم میاد، «کَسی».
‫داره دردم میاد.
‫اون مامانمه.
‫تراویس، تصمیم گرفتم حکم حفاظتِ اضطراری رو پیگیری کنم.
‫عالیه. به پیتر خبر می‌دم.
‫حله. می‌شه بهش یادآوری کنی
‫که این فقط حضانت دیوید رو ‫واسه پنج روز بهش می‌ده؟
‫- هر چیزی فراتر از اون رو قاضی باید تأیید کنه. ‫- حتماً.
‫ببین میکی، می‌دونم که نمی‌خوای درباره‌ش حرف بزنی.
‫- تراویس. تراویس! ‫- و آره، درسته،
‫- امروز صبح حرفای عاشقانه زدیم. ‫- تراویس، صدات روی بلندگوئه!
‫ولی حرفای من خیلی جدی بود.
‫- هیچ‌وقت نذار روی بلندگو. ‫- آره.
‫ببین، لازم نیست چیزی رو واسه من توضیح بدی.
‫من... من همون کسی‌ام که ‫هنوز داره با همسرش می‌ره سرِ قرار، پس...
‫نمی‌دونم چی فکری پیش خودم کردم. فقط...
‫یه سنجاب اونجا بود، و من از سنجاب‌ها متنفرم.
‫واقعاً... واقعاً برام سؤاله ‫که تهِ این حرفا به کجا می‌رسه.
‫به تراویس زنگ زدم که بیاد ‫اون مشکل رو حل کنه و...
‫یه مشکل دیگه درست کرد!
‫همین.
‫یه صبحِ سه‌شنبه، مثل همۀ سه‌شنبه‌ها!
‫این یکی دیگه خیلی کُفری‌م کرد.
‫بعدش می‌خواست برام فرنچ‌ تُست درست کنه.
‫- مرتیکه! ‫- همین!
‫یه‌ جوریه که انگار هنوز اونجا زندگی می‌کنه. ‫ انگار اصلاً نرفته.
‫متنفرم از اینکه توی یه رابطۀ از راه دور باشم.
‫یعنی، واقعاً ازش متنفرم.
‫نصف وسایل اون اینجاست و نصف وسایل من توی خونۀ اون،
‫و کلاً کل این قضیه خیلی... مزخرفه.
‫خب، شاید بهتر باشه نظرت رو بهش بگی.
‫سعی کردم بگم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫در واقع، یه کارِ بهتر کردم.
‫رزومه‌ش رو فرستادم
‫واسه رفیقم که زنش توی بیمارستان کار می‌کنه.
‫- براش دنبال کار گشتی؟ ‫- آره، که بتونه بیاد اینجا.
‫فقط همین‌قدر بگم که اصلاً خوب پیش نرفت.
‫بون، تو اصلاً تا حالا توی زندگی‌ت، زن دیدی؟
‫معلومه که از دستت عصبانی می‌شه.
‫حتی باهاش حرف هم نزدی. ‫همین‌طوری سرخود رفتی انجامش دادی.
‫- می‌خواستم یه لطفی در حقش بکنم. ‫- آره.
‫- مثل درست کردنِ فرنچ‌ تُست. ‫- صبر کن. اوه، اوه.
‫اون من نبودم. من فرنچ ‌تُست درست نکردم.
‫خب؟ من اصلاً از فرنچ ‌تُست خوشم نمیاد.
‫دلم واسه این لحظات تنگ شده بود.
‫می‌دونی؟
‫اون زمان که جفتمون معاون کلانتر بودیم، ‫همیشه از این کارها می‌کردیم.
‫بعد من کلانتر شدم و همه‌چیز عوض شد.
‫یهو یه‌جوری اوضاع عجیب‌وغریب شد.
‫خیلی‌خب، ببین، الان...
‫خیلی عجیبش کردی.
‫یه ضربه زیادی زدی!
‫- راستی بحث رو عوض کردی... ‫- خیلی‌خب!
‫- تراویس و اون سنجابه. ‫- قرار نیست در موردش حرف بزنیم.
‫تا آخر عمرم می‌گم عجب غلطی کردم!
‫نزدیک بود کلّه‌م رو بکَنه!
‫اونم سر یه بسته شمع تولدِ احمقانه!
‫تو، برو اونجا منتظر بمون!
‫من و تو توی ماشین با هم حرف داریم.
‫نه. باید همین‌جا باشم.
‫من باید اینجا باشم.
‫هنک، بذار بره.
‫کسیدی، مامانت غیرقابل کنترل شده.
‫هنک، لطفاً. فقط...
‫امروز تولد خواهرمه.
‫خواهرم زویی. لعنتی.
‫خواهرم زویی ۱۴ سال پیش، غیبش زد.
‫یه شب رفت مهمونی و دیگه برنگشت خونه.
‫الان ۳۲ سالش می‌شد.
‫امروز ۳۲ سالش می‌شد.
‫شمع‌ها واسه اونه؟
‫خراب شد.
‫- همه‌چی خراب شد. ‫- خراب نشده مامان. ببین.
‫چندتا از کاپ‌کیک‌هات خیلی خوب شدن.
‫برات مهم نیست.
‫هیچ‌وقت برات مهم نبود.
‫تو از اونم به‌دردنخورتری.
‫آره، حتماً، من به‌دردنخورم.
‫- تو هم خُل و چِلی! ‫- خفه شو، آقایی که نمی‌دونم اسمت چیه.
‫مامان...
‫این اواخر اصلاً اعلامیه‌ای پخش کردی؟
‫من کردم.
‫من تنها کسی‌ام که دنبالش می‌گرده.
‫دخترِ نازنینم.
‫تولدت مبارک.
‫یه ‌لحظه ما رو تنها بذارین.
‫لطفاً.
‫آقا، جایی هست که ‫تا وقتی نشئگی‌ت تموم می‌شه، بری اونجا؟
‫یه جایی که شما دوتا پیش هم نباشین.
‫خونۀ برادرم.
‫من می‌رسونمت.
‫باشه.
‫من هر روز به فکرشم مامان.
‫هر روز.
‫نه، نیستی.
‫تو بی‌خیالش شدی.
‫فراموشش کردی.
‫پیتر، دیوید، ایشون استفانیه. ‫از خدمات اجتماعی اومده.
‫قراره شما رو ببره یه خونۀ امن.
‫فقط ما سه نفر از جاش باخبر خواهیم بود.
‫چند روز اونجا می‌مونین.
‫سلام دیوید.
‫یا شاید بهتره بگم، سرکار دیوید؟
‫سرکار بون قراره ما رو برسونه.
‫شرط می‌بندم به یه همکار نیاز داره.
‫به‌خاطر یونیفرم‌هاتونه.
‫بهش یاد دادن که به یونیفرم‌پوش‌ها اعتماد نکنه.
‫اشکالی نداره رفیق. می‌تونی بگیریش.
‫همینه. آفرین پسر.
‫از این طرف بیاید.
‫ممنون.
‫حکم روی میزته. فقط باید امضاش کنی.
‫- باشه، ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫برای امروز صبح هم عذر می‌خوام.
‫یه‌کم جوگیر شدم.
‫ولی من برای امروز صبح عذر نمی‌خوام.
‫- تراویس. ‫- هوم؟
‫حرف‌هایی که زدیم باحال بودن، ‫حتی شاید یه‌کم هم خوش گذشت
‫ولی...
‫- ولی اشتباه بود. ‫- چرا این رو می‌گی؟
‫ببین، من...
‫از بعد از اون مراسمه، ‫همه‌ش تو فکرت بودم.
‫تراویس، ببین چی داری می‌گی.
‫جشن آخر سال تحصیلی ‫که با هم رفتیم دبیرستان؟
‫چیزی که ما حس می‌کنیم... چیزی که تو حس می‌کنی
‫فقط حس نوستالژیکه، همین و بس.
‫یعنی می‌گی تو به عشقمون فکر نکردی؟
‫میکی، شاید دیوونه باشم...
‫ولی فکر می‌کنم باید یه شانس دیگه به عشقمون بدیم.
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫نه. این فکرِ بدیه.
‫فقط می‌خوای جداییِ اخیرت رو فراموش کنی.
‫من کلاً دو ماه با کسیدی بودم.
‫فکر نمی‌کنم ارتباط با همسرم که ‫۲۰ سال باهام زندگی کرده
‫- برای فراموش کردنِ چیزی باشه. ‫- همسر سابق!
‫اصلاً چرا باید با اون قرار می‌ذاشتی؟
‫از بین تمام زن‌های اجواتر، ‫رفتی سراغ افسر من؟
‫آممم...
‫چون اون باهام روراست بود.
‫چون بهم اجازه داد بهش نزدیک بشم.
‫هر وقت روز بدی داشت، ‫می‌اومد راحت برام تعریف می‌کرد.
‫ولی بین ما، همیشه یه دیواری وجود داشت.
‫من قبول کردم بریم مشاوره. این برام راحت نبود.
‫میکی، تو وقتی قبول کردی بریم مشاوره ‫که من از خونه رفته بودم.
‫چند ماه ازت خواهش کردم که بریم، ولی تو می‌گفتی نه.
‫تو دیگه برای نگه داشتنِ من نجنگیدی، تراویس.
‫ببخشید، اشتباه بود که بحثش مطرح شد.
‫کلانتر فاکس،
‫«برک» هستم از پذیرش.
‫فکر کنم بهتره بیاین اینجا.
‫اومدم.
‫- خدای من، این... ‫- اینوک بارلوئه.
‫من رو از خانواده‌م محروم کردی کلانتر.
‫اومدم دنبالِ نوه‌م.
‫نوه‌م کجاست؟
‫اسمت توی یه حکم حفاظتِ اضطراری اومده.
‫تا پنج روز آینده نمی‌تونی دیوید رو ببینی.
‫من بهت رأی ندادم کلانتر،
‫و قدرت و مقامت رو هم قبول ندارم.
‫متأسفم که این حس رو داری، ‫ولی قانون واسه همه‌ست،
‫چه خوشت بیاد چه نیاد.
‫دیوید اینجاست؟
‫اون توی یه مکانِ نامعلومه.
‫اوه، این کارِت اشتباه بود.
‫یه ‌نگاه بنداز ببین کجایی.
‫حق نداری بیای اینجا و من رو تهدید کنی.
‫اگه می‌خوای مثل دوتا آدم بالغ با هم گپ بزنیم،
‫با کمال میل در خدمتم.
‫در غیر این صورت، درِ خروج از اون‌طرفه.
‫بریم توی دفترم؟
‫نامزد مامانت رو رسوندم.
‫گفت فردا سعی می‌کنه ‫مشکل رو حل کنه.
‫در ضمن، گفت اسمش کِنی‌ـه.
‫هوم.
‫بالأخره راضیش کردم دراز بکشه، ‫پس چند دقیقه بهم وقت بده.
‫درک می‌کنم.
‫توی خونه‌ای بزرگ شدم که پر از آدم‌های دائم‌الخمر بود.
‫منم کم شیشۀ شکسته ندیدم توی زندگی‌م.
‫عاشقِ ماشین‌ها بود.
‫شاید هم «هست».
‫هیچ‌وقت نمی‌دونم باید از چه زمانی استفاده کنم.
‫- خب، چی شد؟ ‫- قبلاً که بهت گفتم.
‫یه شب رفت مهمونی. ‫دیگه برنگشت خونه.
‫- پیگیرش نشدی؟ ‫- ۱۵ سالَم بود، هنک.
‫نه، منظورم وقتیه که معاونِ کلانتر شدی.
‫گزارشِ کلانتر رو خوندم.
‫- و؟ ‫- و هیچی.
‫اونم یه مفقودیِ دیگه‌ست
‫توی منطقه‌ای که تا دلت بخواد از این موردها داره.
‫گزارشِ اولیۀ حادثه چی؟
‫بعضی وقتا اولین افسری که می‌رسه سرِ صحنه...
‫صحنه‌ای در کار نبود، هنک.
‫اون یهو ناپدید شد.
‫خب، پایگاه داده‌های افراد مفقودشده چی؟ امتحانش کردی؟
‫- چرا این موضوع برات مهمه؟ ‫- برای من نیست، ولی معلومه برای تو هست.
‫یه‌جورایی درکت نمی‌کنم، کمبل.
‫تو معاونِ کلانتری. می‌تونی به جواب برسی.
‫اگه نخوام به جواب برسم چی؟ اصلاً به این فکر کردی؟
‫ما پلیسیم، هنک.
‫می‌دونیم تهِ این داستان‌ها چی می‌شه.
‫اگه خبردار نشم، ‫می‌گم شاید زویی هنوز یه جایی توی دنیا باشه.
‫زنده. خوشحال.
‫شاید امید داشتن بهتر از جواب گرفتن باشه.
‫این حرفت احمقانه‌ست.
‫در واقع، ابلهانه‌ست.
‫ببین، من تو رو اون‌قدر نمی‌شناسم،
‫مامانت رو هم که اصلاً نمی‌شناسم،
‫ولی باید به چشم‌انتظاریِ این زن، خاتمه بدی.
‫حتی اگه چیزی که آخرش پیدا می‌کنی بد باشه،
‫باید از نفوذت استفاده کنی.
‫در این حد رو بهش مدیونی، کسیدی.
‫به خودت هم مدیونی.
‫من...
‫اینا رو سرِ راه که می‌اومدم خریدم.
‫توی ماشین منتظر می‌مونم.
‫[شمع تولد]
‫[کلانتریِ اجواتر]
‫لطفاً بفرما بشین.
‫ترجیح می‌دم وایستم.
‫نوه‌ت جاش امنه.
‫اون تحتِ حکمِ حفاظتِ اضطراریه.
‫در برابرِ خانواده‌ش!
‫این به معنیِ واگذاریِ حضانت نیست؛ ‫یه وقفۀ کوچیکه.
‫سازمان خدمات حمایتیِ کودکان
‫پنج روز وقت دارن تا تحقیق کنن.
‫می‌رن مزرعه،
‫با دخترتون حرف می‌زنن،
‫با پیتر حرف می‌زنن،
‫ بعدش تصمیم می‌گیرن
‫که چی به صلاح دیویده.
‫و کی بهتر از دولت
‫می‌تونه تصمیم بگیره ‫که چی به صلاح یه بچه‌ست!
‫می‌دونی، من یه‌بار قبلاً دیدمت.
‫فکر نکنم.
‫یادت نمیاد. ۹ سالَم بود.
‫با دوستام رفته بودیم تیوب‌سواری،
‫و اشتباهی سر از زمینِ تو درآوردیم.
‫اون‌موقع حصار نداشت.
‫آره، نیازی بهش نبود.
‫مُچِ پام پیچ خورده بود.
‫اون تو بودی؟
‫برام آتل بستی.
‫گفتی امدادگرِ نظامیِ جنگ بودی.
‫آره، توی اولین جنگِ خلیج.
‫مداوام کردی و مطمئن شدی که دوستام رو پیدا کنم و...
‫من تو رو این‌جوری یادمه.
‫ولی چیزی که اونجا توی مزرعه دیدم، اون‌همه اسلحه
‫و قفل‌های روی در؟
‫انگار داری برای جنگ آماده می‌شی.
‫بذار یه سؤال ازت بپرسم، کلانتر.
‫تا حالا حتی یه مورد مأموریت توی اون مزرعه داشتی؟
‫الان یا هر وقتی که توی این دفتر بودی؟
‫نه.
‫من مردِ صلح‌طلبی‌ام.
‫فقط دارم از خانواده‌م محافظت می‌کنم.
‫در برابر کی؟ در برابر من که نه.
‫- در برابر اهالی اینجا که نه. ‫- در برابر دولت.
‫- من دولت نیستم. ‫- نشانِ اونا رو می‌زنی.
‫خیلی ممنون می‌شم آدرس خونه‌ای رو که
‫دیوید رفته اونجا، بهم بدی.
‫شدنی نیست.
‫- پس شب‌خوش. ‫- آقای بارلو.
‫ببین، یه پروسه‌ای داره.
‫شاید ازش خوشت نیاد، ‫ولی اگه اون‌قدر که فکر می‌کنم باهوش باشی،
‫بهش احترام می‌ذاری.
‫به محض اینکه بخوای قانون رو به دستِ خودت اجرا کنی،
‫نوه‌ت رو برای همیشه از دست می‌دی.
‫ببین، درسته این نشان رو زدم ‫ ولی شخصیتم با این تعریف نمی‌شه.
‫من یه دخترم. یه مادرم.
‫منم توی همین شهر بزرگ شدم، درست مثل تو.
‫فکر کنم طرز فکرت رو فهمیدم، کلانتر،
‫تونستی منو به صبر و حوصله دعوت کنی.
‫منتظر می‌مونیم پروسه‌ش طی بشه.
‫- اینوک بارلو؟ ‫- شما دیگه کی هستید؟
‫دونالد کاوانا، اف‌بی‌آی.
‫ایشون مأمورِ خزانه‌داری مری باکنر هستن.
‫آقای بارلو،
‫شما به جرمِ نقضِ قوانینِ درآمدِ داخلیِ ایالات متحده ‫بازداشت هستید.
‫- چرا به من خبر نداده بودین؟ ‫- الان خبردار شدی.
‫برگرد.
‫- صبر کنید، حق ندارید این کار رو بکنید. ‫- ممنون، کلانتر.
‫بقیه‌ش رو بسپر به خودمون.
‫کلانتر، به قول معروف...
‫از هر دست بدی از همون دست می‌گیری.
‫اومدین توی حوزۀ استحفاظی من، ‫توی کلانتریِ من،
‫یه مظنون رو بازداشت می‌کنین،
‫- حداقل می‌تونستین قبلش بهم خبر بدین. ‫- وقت نبود.
‫چند هفته‌ست که تشکیلات بارلو رو ‫زیر نظر داریم.
‫- همون پهپادها. ‫- اف‌بی‌آی یه مدته که
‫به‌خاطر سخنرانی‌های خشونت‌آمیزش نگرانه.
‫اون‌همه سلاحی که روی هم تلنبار کرده که به کنار!
‫یعنی برای فرار مالیاتی دستگیرش کردین؟
‫ایدۀ بازرس باکنر بود.
‫اتهام فرار مالیاتی ‫بهمون اجازه می‌ده بارلو رو از دور خارج کنیم
‫تا اف‌بی‌آی برای سلاح‌ها مدرک جمع کنه.
‫می‌تونستیم بریزیم توی مزرعه ‫ولی این ریسک وجود داشت
‫چنان درگیریِ شدیدی پیش بیاد
‫که توی کتاب‌های تاریخ ثبت بشه.
‫وقتی دیدیم بارلو داره میاد کلانتری
‫فرصت رو غنیمت شمردیم.
‫آره، اصلاً براتون مهم نیست چه ‫دردسری برای ما درست می‌کنه.
‫- اون به ما ربطی نداره. ‫- نه، به ما ربط داره.
‫کلانتر فاکس، فقط لازمه چند ساعت اینجا نگهش داریم.
‫کلی مأمورِ فدرال تو راه هستن
‫تا فردا صبح اون رو برای جلسۀ تفهیم اتهامش ‫ببرن سان‌فرانسیسکو.
‫اتاقی هست که بتونیم این مدت اونجا مستقر شیم؟
‫می‌تونید روی یکی از تخت‌های بازداشتگاه بخوابید.
‫و لطفاً از دفترم گم شید بیرون.
‫هوم.
‫فقط برای چند ساعته.
‫دارن تعطیل می‌کنن، کمبل!
‫انقدر سعی نکن بقیه رو تحت‌تأثیر قرار بدی.
‫دارم انجام وظیفه می‌کنم.
‫شاید بد نباشه تو هم یاد بگیری.
‫ببین...
‫چندتا از بچه‌ها می‌خوان برن یه کافه.
‫می‌خوای بیای؟
‫یه‌جورایی به نظر باحال میاد، خوبه.
‫«خوبه»؟
‫ولی اینجا یه چیزی هست که باید روش کار کنم.
‫- باشه برای بعد؟ ‫- خود دانی.
‫- راستی، هنک. ‫- هوم؟
‫مافین‌هات رو توی ماشین جا گذاشتی.
‫خیلی کُندی!
‫نمی‌خوام به لیستِ نگرانی‌هات اضافه کنم،
‫ولی همین الان یه تماس داشتیم
‫در مورد یه مسابقۀ خیابونیِ بزرگ توی «داگ‌تاون».
‫توی هر دو لاین ‫مسابقۀ ماشین‌سواری راه انداختن.
‫عالی شد. درست دمِ تموم شدنِ شیفت!
‫تِد رو بفرست.
‫بگو محضِ احتیاط سه‌چهارتا واحد با خودش ببره.
‫حله. آممم...
‫راستی، ممنون.
‫بابتِ؟
‫می‌خوام به نورا زنگ بزنم.
‫- و؟ ‫- و اینکه جلو جلو چیزی رو قطعی ندونم،
‫رزومه‌ش رو نفرستم،
‫و قطعاً براش فرنچ ‌تُست درست نکنم.
‫سلام بون.
‫موفق باشی.
‫سلام.
‫نصفِ راهِ خونه رو رفته بودم. مجبور شدم دور بزنم.
‫می‌دونم رابطه‌مون بد تموم شد،
‫ولی من الان توی شرایطِ دیگه‌ای هستم.
‫تراویس...
‫نه، بذار حرفم تموم بشه.
‫به نظرم تو هم توی شرایطِ دیگه‌ای هستی.
‫شرمنده.
‫- آدم‌ها عوض نمی‌شن. ‫- نمی‌شن؟
‫پس چطوری با بابات آشتی کردی؟
‫یا بون رو قانع کردی توی اجواتر بمونه؟
‫یا با خواهرت شارون رابطه‌ت رو خوب کردی.
‫فکر می‌کنی میکیِ قدیم می‌تونست ‫هیچ‌کدوم از این کارها رو بکنه؟
‫آدم‌ها عوض می‌شن.
‫و حرفای امروز صبح، اشتباه نبود.
‫تنها اشتباه...
‫این بود که پنج سال پیش ‫برای نگه داشتنت نجنگیدم.
‫خب...
‫الان حاضرم برات بجنگم.
‫همیشه هم عاشقت می‌مونم.
‫فقط بهم خبر بده.
‫- سلام آقا. ‫- سلام.
‫داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫به‌موقع رسیدی سرِ کار؟
‫آره. اصلاً ترافیک نبود. در کمال تعجب!
‫تو چی؟ امروز چطور بود؟
‫خوب بود.
‫خب، گوش کن.
‫معذرت می‌خوام که در موردِ ‫شغلِ بیمارستان باهات هماهنگ نکردم.
‫باید اول از تو می‌پرسیدم.
‫و به گمونم یه‌جورایی هیجان‌زده شدم
‫از فکرِ اینکه دیگه رابطه‌مون از راه دور نباشه.
‫ببین.
‫نمی‌خوام به هیچ‌وجه بهت فشار بیارم.
‫فقط می‌خوام بدونی،
‫وقتی پای زندگی مشترکمون وسط باشه، ‫تا تهش هستم.
‫دلم... دلم می‌خواد بیای اینجا، نورا.
‫دلم می‌خواد شوهرت باشم، این‌بار دیگه واقعی.
‫خب، انقدر سریع قبول نکن.
‫ای بابا.
‫[امکان سرویس‌دهی وجود ندارد]
‫شماها پولِ برقتون رو ندادید؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بخواب زمین!
‫بون. کسیدی. وضعیت؟
‫من توی رختکنم.
‫اون بالا چه خبره؟!
‫میکی، اونا داخلِ ساختمونن.
‫تکرار می‌کنم، اونا داخلِ ساختمونن!
‫تراویس یه چیزیش شده.
‫به تراویس شلیک کردن!
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M