‫آنچه گذشت...
‫خواهرم زوئی
‫۱۴ سال پیش غیبش زد.
‫یه شب رفت مهمونی و دیگه هیچ‌وقت برنگشت.
‫تو معاون کلانتری. می‌تونی ته‌وتوش رو دربیاری.
‫آقای بارلو، شما به جرم نقضِ
‫قوانین مالیاتیِ ایالات متحده بازداشتید.
‫خربزه‌ت رو خوردی، کلانتر.
‫حالا باید پای لرزِش هم بشینی.
‫میکی، اونا به تراویس شلیک کردن.
‫به یه نفر شلیک کردم.
‫فشار خیلی زیاده.
‫قلبش نمی‌زنه. داره می‌میره.
‫به نورا بگو دوستش دارم.
‫بون، خداحافظی نمی‌کنی‌ها!
‫پوششم بده.
‫به همه خبر بده.
‫به کلانتری حمله شده.
‫حالا آماده‌ام که برات بجنگم.
‫[دادگاه شهرستان اجواتر] ‫[ساعت ۴ صبح]
‫«ترجمه از محمد سید»
‫گوشۀ جنوب غربی.
‫دریافت شد.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫[راهرو]
‫[محرمانه]
‫[در حال انتقال اطلاعات]
‫[درِ مجهز به هشدار امنیتی]
‫نه، نه، نه، نه. نه، نه، نه، نه، نه.
‫[راهرو]
‫صبح بخیر.
‫فکر کنم شغلم رو اشتباه انتخاب کردم.
‫- باید می‌رفتم تو کار پزشکی. ‫- اوهوم.
‫این اون تأییدِ قاطعانه‌ای نبود
‫که دنبالش می‌گشتم.
‫داشتم به اون شبی فکر می‌کردم که
‫از بیمارستان مرخص شدم، ‫و تو از چسبِ اشتباهی استفاده کردی
‫و یه تیکه از پوست سینه‌م رو کندی.
‫ممکن بود برای هر کسی پیش بیاد.
‫دو بار؟
‫راستش، میک،
‫وقتی در طول اون محاصره، ‫موقعِ کار کردن دیدمت، فهمیدم که...
‫هیچ‌وقت هیچ‌کس
‫انقدر واضح هدفش رو توی زندگی پیدا نکرده.
‫بدونِ افرادم نمی‌تونستم از پسش بربیام.
‫شکی توش نیست.
‫ولی وقتی فردا داری به بون و کسیدی
‫مدالِ شجاعتشون رو می‌دی،
‫شاید بد نباشه ‫به این فکر کنی که یه دونه هم به خودت بدی.
‫خیلی‌خب. چطور بود؟
‫عه! پوستم کاملاً سالمه.
‫ریه‌ها چطورن؟
‫- عینِ روزِ اولشونن.
‫مسلماً این‌جوری قرار نبود
‫بهت خبر بدیم.
‫آممم...
‫- بفرما. ‫- خداییش؟
‫باورم نمی‌شه.
‫این واکنشی نبود که انتظارش رو داشتم.
‫خب، غافلگیرش کردیم، نه؟
‫از مرکز به آدام یک،
‫فوراً توی دادگاه بهتون نیاز دارن.
‫خیلی‌خب، برو. برو.
‫سر شام در موردش حرف می‌زنیم. ‫باهامون راه میاد.
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫بون، خوش برگشتی.
‫آدم توی مرخصیِ استعلاجی ‫خیلی چیزها یاد می‌گیره.
‫مثلاً می‌دونستی «باب بارکر»
‫دیگه مجریِ برنامۀ «قیمت درسته» نیست؟
‫آره. می‌دونستم.
‫سلام، کلانتر فاکس.
‫- قضیه چیه؟ ‫- ایشون تئو هستن.
‫اونم «راید»‌ـه.
‫خلاصه‌ش اینه که، ‫دزدکی وارد دادگاه شدن،
‫کامپیوترها رو هک کردن، یه مشت فایل رو دزدیدن،
‫بعدش آژیر رو به صدا درآوردن. ‫نکتۀ جالبش اینجاست.
‫می‌گن مسئولینِ اجواتر ‫استخدامشون کردن تا این کار رو بکنن.
‫نه، نه، دروغ می‌گن. ‫وگرنه یکی به من خبر می‌داد.
‫- اون کیه؟ ‫- اون راسل‌ـه، نگهبانِ شیفت شب.
‫می‌رم به رئیسم زنگ بزنم.
‫قراردادمون اونجاست،
‫به‌علاوۀ اطلاعات تماسِ شش نفر
‫از هیئت ناظرانِ شهرستان
‫که می‌تونن حرفمون رو تأیید کنن.
‫بعد از محاصره، ‫ما رو استخدام کردن تا امنیت رو ببرن بالا.
‫یعنی شما مجرم‌های اجیرشده‌اید؟
‫هکرهای درستکار. ‫ما از قدرتمون برای کارهای خوب استفاده می‌کنیم.
‫بهمون پول می‌دن تا این تست‌های رخنه رو انجام بدیم.
‫تست‌های «نفوذ». هیچ‌کس نمی‌گه «رخنه».
‫عملاً ما استخدام می‌شیم تا
‫هرگونه آسیب‌پذیریِ فیزیکی یا دیجیتالی رو ‫شناسایی و بهره‌برداری کنیم.
‫فردا یافته‌هامون رو با مسئولین در میون می‌ذاریم.
‫- ممکنه یه‌کم ناجور پیش بره. ‫- آره.
‫مردم دوست ندارن تاریخچۀ مرورگرشون
‫روی یه صفحه‌نمایشِ عمومی نشون داده بشه.
‫یافته‌هامون روی اون فلش‌هاست.
‫تو این حرف‌ها رو باور می‌کنی؟
‫سارق‌های زیادی رو نمی‌شناسم که ‫همون‌جا بمونن تا دستگیر بشن.
‫چرا قبلش به ادارۀ من اطلاع داده نشده؟
‫اونم یه بخشی ازشه.
‫زمانِ واکنشِ پلیس رو هم تست می‌کنن.
‫اگه از قبل خبر می‌دادن که دیگه فایده‌ای نداشت.
‫من و بون دو دقیقه‌ای رسیدیم، مسئله‌ای نیست.
‫عالیه، عالی!
‫بیا، برو بهشون یه زنگ بزن.
‫افسر کمبل، می‌تونم چند لحظه باهات صحبت کنم؟
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫اجازۀ برگشتن به کار رو پیدا کردم.
‫- هیئت بررسی اعلام... ‫- اعلام کرد که شلیکِ درستی بوده.
‫منظورم این نیست.
‫گرفتنِ جون یه نفر، چیز کمی نیست
‫حتی اگه موجه باشه.
‫اگه به زمان بیشتری نیاز داری، خجالتی نداره.
‫نیاز ندارم.
‫تو اینجایی. بون هم همین‌طور.
‫خون من رنگین‌تر از خون شماست؟
‫حالم خوبه، کلانتر.
‫خیلی‌خب، تا بون زنگ‌هاشو می‌زنه
‫اون دوتا رو سوار ماشینت کن.
‫کارمندهای دادگاه کم‌کم پیداشون می‌شه.
‫احساس می‌کنم ممکنه اوضاع یه‌کم متشنج بشه.
‫چی می‌گی برای خودت؟
‫اینا دزدکی ریختن توی دادگاهِ من،
‫ادعا کردن که شغلشونه
‫و ما همین‌جوری حرفشونو باور می‌کنیم؟
‫هیچ‌کس همین‌جوری حرفشونو باور نکرده، قاضی کفی.
‫وسایلشون رو ضبط کردیم،
‫و افسر کمبل، مظنونین رو توی ماشینش نگه داشته
‫تا از صحت ادعاشون مطمئن شیم.
‫می‌شه حداقل بریم تو ببینیم به چی دستبرد زدن؟
‫متأسفم، قاضی مک‌ری.
‫تا وقتی که نفهمیم اونجا صحنۀ جرم هست یا نه، نمی‌شه.
‫از تمام اطلاعات کامپیوترهامون کپی گرفتن؟
‫مأمورهای دادگاه، قاضی‌ها،
‫تمام پرسنل دادگاه، ‫فکر می‌کنم همین‌طور باشه.
‫ولی بعضی از اونا اطلاعات حساسیه.
‫همین الان داشتم تلفنی با یکی از اعضای
‫هیئت ناظران شهرستان صحبت می‌کردم.
‫قضیه رو تأیید کرد. اونا قانونی کار می‌کنن.
‫از صبر همگی ممنونم.
‫الان می‌تونید وارد ساختمون بشید.
‫اگه شکایتی دارید،
‫با دولت در میون بذارید.
‫من می‌رم با نورا یه چیزی بخورم.
‫عالیه. حالش چطوره؟
‫می‌دونی، اولش شوکه شده بود.
‫مجبور شدیم دیگه اخبار نبینیم.
‫دوست نداشت جزئیات رو ببینه.
‫- هوم. ‫- ولی...
‫واقعاً از اینکه زنِ یه سلبریتیِ شهرستانی باشه ‫خوشش میاد.
‫البته بهش حق می‌دم.
‫- اسباب‌کشی نکرده اینجا؟ ‫- داریم روش کار می‌کنیم.
‫تو و تراویس چی؟
‫خوبیم. واقعاً همه‌چی خوبه.
‫اوه!
‫چرا نیشت رو مثل دختربچه‌ها باز می‌کنی؟
‫می‌دونم، چِندش‌آوره.
‫البته ممکنه گند زده باشیم.
‫منتظر بودیم سرِ وقتش به اسکای بگیم،
‫تا اینکه امروز صبح، یهویی سرزده اومد تو.
‫- نه! ‫- نه! وای خدا! نه. نه.
‫- فقط دید که کنار همیم. ‫- اوه.
‫ولی اصلاً ذوق‌زده نشد.
‫انتظار داشتی ذوق‌زده بشه؟
‫یه‌جورایی.
‫مگه آرزوی هر بچۀ طلاق، این نیست که
‫مامان و باباش برگردن پیش هم؟
‫بهش وقت بده.
‫وقتی ببینه چطور نیشت رو باز می‌کنی...
‫باهاش کنار میاد.
‫گمشو بابا.
‫شماها آزادید که برید.
‫ایول.
‫فلش‌ها.
‫ممنون.
‫مچ‌ها رو بیارید بالا.
‫ببین، ما تا فردا توی شهریم.
‫دوست داری با هم بریم بیرون؟
‫ببخشید که دوستم این‌طوریه.
‫یه نمه خاطرخواهت شده.
‫هی، داداش، بی‌خیال.
‫توی تلویزیون دیدیمت.
‫اون قضیۀ محاصرۀ کلانتری...
‫فوق‌العاده بود.
‫تو یکی از قهرمان‌های اجواتری، درسته؟
‫این لقب رو من انتخاب نکردم.
‫هی!
‫شما کثافت‌ها باعث شدین کارم رو از دست بدم.
‫باید کارِت رو بهتر انجام می‌دادی.
‫هی!
‫هی.
‫خوبی؟
‫آره خوبم.
‫خب، چه حسی داره
‫که دوباره لباس پلیس رو پوشیدی؟
‫- خیلی خسته‌کننده‌ست. ‫- نه...
‫عجب دروغگویی هستی. ‫داری از خوشحالی بال درمیاری.
‫- چون‌که دارم به تو نگاه می‌کنم. ‫- نه.
‫- اوهوم. ‫- بحث رو عوض نکن.
‫می‌گردی دنبال دلیل الکی.
‫هِی می‌گردی دنبال دلیل الکی.
‫- می‌دونی، یه چیزی چسبیده به... ‫- چی؟
‫به اینجا.
‫خیلی بَدی.
‫آهای امبر.
‫می‌شه صورتحساب ما رو بیاری لطفاً؟
‫حساب شده.
‫اونا گفتن:
‫- «ممنون که اجواتر رو امن نگه می‌داری.» ‫- ممنون.
‫و نورا، گفتن حتماً بهت بگم ‫که نامزدت یه قهرمانه.
‫ممنون. می‌شه بهشون...
‫می‌تونی بهشون اطلاع بدی
‫که اون نامزدم نیست؟
‫اون شوهرمه.
‫- حتماً. ‫- ممنون.
‫این اولین باریه که منو این‌طوری صدا می‌زنی.
‫حس خوبی داشت.
‫آدام دو، جواب بده.
‫یه مورد تصادف و فرار، با کُد ۱۰-۵۵
‫نزدیک مسافرخونۀ «ولی‌وست».
‫دریافت شد. آدام دو حرکت می‌کنه.
‫ببخشید.
‫می‌دونستم مرخصی استعلاجی قرار نیست تا ابد طول بکشه.
‫خیلی‌خب.
‫کُد ۱۰-۵۵ یعنی چی؟
‫یعنی... یعنی جسد.
‫- امشب می‌بینمت. ‫- باشه.
‫هویت قربانی مشخص شده؟
‫مجهول‌الهویه‌ست. ‫بدون کیف پول. گوشی‌ش هم داغون شده.
‫ممکنه صرفاً تصادف بوده باشه؟
‫نه. طفلکی دو بار از روش رد شدن.
‫تئو.
‫«منطقۀ کلانتر»
‫نه دوربینِ راهنمایی و رانندگی هست، نه شاهدی.
‫جراحاتش نشون می‌ده که
‫با سرعتِ حدوداً ۸۰ کیلومتر بر ساعت باهاش تصادف کردن.
‫بعدش با دنده‌عقب دوباره از روش رد شدن.
‫میکی، نگهبانِ امنیتیِ دادگاه
‫به ماشینم مشت زد.
‫باشه، در موردش تحقیق می‌کنیم.
‫به نظرم بهتره همین الان بگیریمش.
‫کسیدی، داریم صحنۀ جرم رو بررسی می‌کنیم.
‫سرنخ‌ها رو دنبال می‌کنیم.
‫در حال حاضر، همه مظنون هستن.
‫پنس؟
‫اون یه تیکه رنگه؟
‫بگردید دنبال یه ماشینِ آبی.
‫کسیدی، تو سر صحنه بمون.
‫می‌خوام روی انتقالِ جسدِ تئو نظارت کنی.
‫بون، تو هم با من میای.
‫باید مسیر حرکتش رو
‫از زمانی که آزادش کردیم
‫تا موقعی که از اینجا سر درآورده، پیگیری کنیم.
‫طبقِ اطلاعاتِ پروندۀ تئو و راید،
‫همین‌جا اقامت داشتن.
‫کلانتری!
‫آیپد روی میزه.
‫روی میز، پولِ نقده.
‫- سرقت نبوده. ‫- کلانتر فاکس؟
‫اینجا چه خبره؟
‫تئو کجاست؟
‫سه سال با هم کار می‌کردیم.
‫یعنی اون فقط همکار نبود، مثل داداشم بود.
‫- می‌فهمی؟ ‫- می‌فهمم.
‫می‌تونی بگی امروز صبح بعد از اینکه ‫کسیدی آزادتون کرد
‫چه کارهایی کردین؟
‫برگشتیم اینجا،
‫وسایلمون رو گذاشتیم، بعد رفتیم که یه چیزی بخوریم.
‫ولی تئو گیاه‌خوار‌ـه.
‫غذا خوردن توی جاده براش سخته.
‫نتونست چیزی پیدا کنه،
‫برای همین وقتی من داشتم غذا می‌خوردم، ‫اون با تاکسی برگشت اینجا.
‫راستی، اون بهم پیام داد.
‫«این راننده باید یه تجدید نظری توی ادکلنش بکنه.»
‫چه ساعتی بوده؟
‫۹:۲۶ صبح.
‫پلیس گشت بزرگراه، یه‌کم قبل از ۱۰ رسیده سر صحنه.
‫خیلی‌خب. این همون بازۀ زمانیِ ماست.
‫تئو توی اجواتر کسی رو می‌شناخت؟
‫کسی که شاید بخواد بهش صدمه بزنه؟
‫نه، جفت‌مون برای کار اومدیم اینجا.
‫کس دیگه‌ای می‌دونست کجا اقامت دارید؟
‫خب، توی پرونده نوشته بودن،
‫ولی فقط شماها دیدینش.
‫گفتی وسایلتون رو گذاشتین. چه وسایلی؟
‫وسایل... همون...
‫وسایلِ مربوط به تستِ نفوذ رو.
‫اون... اون فلش‌ها. ما...
‫ما اونا رو اینجا قایم کردیم.
‫همونا رو برداشتن.
‫چرا یه نفر باید اونا رو بدزده؟
‫ملت همه‌جور چیز خصوصی‌ای رو ‫توی کامپیوتر کاری‌شون نگه می‌دارن.
‫چیزهایی که شاید نخوان با هیئت ناظران ‫در میون گذاشته بشه.
‫دقیقاً. دیگه کی از تستِ نفوذ خبر داشت؟
‫تحقیق رو ما داریم می‌کنیم، نه تو.
‫- ولی می‌تونم کمک کنم. ‫- نه، نمی‌تونی.
‫خیلی‌خب، می‌گیم یه تیمِ بررسی صحنۀ جرم ‫این اتاق رو بگرده.
‫اگه اتفاقی افتاد، با چه شماره‌ای می‌تونیم ‫بهت دسترسی پیدا کنیم؟
‫مراقب خودت باش.
‫فلش دزدیده‌شده قطعاً نشون می‌ده کسی بوده
‫که از تستِ نفوذ خبر داشته.
‫با در نظر گرفتنِ اون بازۀ زمانیِ کوتاه،
‫می‌تونیم فرض رو بر این بذاریم ‫که هر کی تئو رو کشته
‫اون و راید رو
‫از دادگاه تا مسافرخونه‌شون تعقیب کرده.
‫در مورد نگهبان امنیتی چی پیدا کردی؟
‫راسل کاونر. حالا اینو داشته باشید.
‫قفل مسافرخونۀ تئو و راید رو باز کرده بودن، نه؟
‫خب، کاونر قبلاً قفل‌ساز بوده.
‫راه و روشش رو بلده.
‫و قطعاً بعد از اخراج‌شدنش، صبح رو بیکار بوده.
‫آدرسی ازش پیدا کردی؟
‫آدرس و یه شماره موبایل، که جواب نمی‌ده.
‫- خیلی‌خب، بون، برو بهش سر بزن. ‫- اوهوم.
‫کسیدی، من و تو یه لیست از همۀ آدمایی که
‫امروز صبح توی دادگاه بودن تهیه می‌کنیم.
‫راسل کاونر. افسر بون هستم،
‫فقط چندتا سؤال ازت دارم.
‫آقای کاونر؟
‫تکون نخور.
‫- تکون نخور. ‫- من انجامش ندادم، خب؟
‫من کاری نکردم. خب؟ بعد...
‫بعد از اینکه اخراج شدم رفتم جلسۀ معتادان ناشناس.
‫- که می‌بینی چقدر مفید بوده! ‫- بیا بیرون!
‫چیزی نمونده بود با تیر بزنمت.
‫برگرد. دست‌ها روی سر.
‫بشین.
‫قسم می‌خورم.
‫به اون یکی مَرده هم همین رو گفتم.
‫اون یکی مَرده؟ کسِ دیگه‌ای اینجاست؟
‫ببینم، «اون یکی مَرده»...
‫همون پسره بود که امروز صبح توی دادگاه بود؟
‫آره، مدتی می‌شه که رفته.
‫[ادعاش حقیقت داره.]
‫[راید جیکوبز]
‫حتی می‌شه تحسینش کرد.
‫نه، نمی‌شه!
‫راسل توی بیمارستانه.
‫با رفتن به کمپ ترک اعتیاد موافقت کرد، ‫و ثابت شد ادعاش درست بوده.
‫در ضمن، وقتی از نئشگی دراومد ‫یه چیزی یادش اومد.
‫وقتی توی دادگاه بودیم،
‫قاضی مک‌ری ازش پرسید
‫که می‌دونه تئو و راید کجا اقامت دارن یا نه.
‫مک‌ری؟
‫قاضیِ دادگاهِ نوجوانان؟
‫یه مؤسسه خیریه هم داره؛
‫«صندوق کودکانِ مک‌ری».
‫نورا هِی بهم می‌گه
‫بیوکِ قدیمی‌م رو به اونجا اهدا کنم. عمراً. ‫(بیوک: نوعی ماشین)
‫اون در رو ببند.
‫خیلی‌خب، پس به‌جز راسل
‫هشت نفر دیگه توی دادگاه بودن.
‫آمار همه‌شون رو درمیاریم
‫ولی می‌خوام از قاضی‌ها شروع کنم.
‫کسیدی، تو مک‌ری رو به عهده بگیر.
‫بون، تو برو سراغ کفی.
‫انگیزه‌های احتمالی رو بررسی کنید.
‫ببینید ماشین‌هاشون کجاها رفتن. ‫بی‌سروصدا انجامش بدید.
‫این دو نفر روی هم ۵۰ سال سابقۀ قضاوت دارن،
‫اصلاً خوش‌شون نمیاد که ما تو کارشون سرک بکِشیم.
‫فردا دوباره با هم بررسی‌ش می‌کنیم.
‫من نگرانشم.
‫باید باشم؟
‫همه‌مون هواش رو داریم، می‌دونی؟
‫خانواده‌ش مراقبش هستن.
‫خوشحالم که برگشتی، بون.
‫خوشحالم که برگشتم، رئیس.
‫هی.
‫اوه، اوه، اوه، اوه. صبر کن... وایستا.
‫بابات نزدیکای خونه‌ست. غذا رو با هم می‌خوریم.
‫باید در مورد یه چیزایی حرف بزنیم.
‫می‌دونم، و برای همینه که
‫من طبقه بالا غذام رو می‌خورم.
‫بی‌خیال، اسکای.
‫نمی‌شه مثل آدم‌بزرگ‌ها در موردش صحبت کنیم؟
‫ببخشید، مامان، ولی من این وسط گیر کردم
‫و واقعاً دلم نمی‌خواد که باشم، پس...
‫منظورت چیه؟ چطور این وسط گیر کردی؟
‫ببین، می‌دونم قضیۀ بابات غافلگیرت کرد
‫ولی واقعاً انقدر غافلگیریِ بزرگیه؟
‫فقط... با بابا حرف بزن، باشه؟
‫خب، دارم با تو حرف می‌زنم.
‫می‌دونم، ولی...
‫داریم در مورد دوتا موضوع متفاوت حرف می‌زنیم.
‫موضوع اینه که من و بابات دوباره با همیم.
‫موضوع تو چیه؟
‫سلام. اینجا بوی خوبی میاد.
‫تو بهش می‌گی یا من بگم؟
‫- چی رو بهم بگید؟ ‫- آممم...
‫ببین، من از اینکه تو و بابا ‫برگشتین به هم عصبانی نیستم.
‫از این عصبانی‌ام که بهت نگفته موکلِ جدیدش کیه.
‫ببخشید، بابا،
‫ولی دفترِ کوچیکیه و دیوارهاش هم نازک‌ان.
‫بهش بگو.
‫ایناک بارلو.
‫من وکالت ایناک بارلو رو قبول کردم.
‫اصلاً چطور همچین چیزی قانونیه؟
‫تو یه شاهدی.
‫یکی از آدمای اون بهت تیر زد.
‫قاضی هنوز تأیید نکرده.
‫منتظر بودم اول تأییدیه دادگاه رو بگیریم
‫- بعدش بهت بگم. ‫- «بگیریم»؟
‫تو و بارلو؟
‫اوایل این هفته از زندان بهم زنگ زد.
‫شروع کردیم به حرف‌زدن،
‫و...
‫نمی‌دونم، یه‌جوری، توی اون محاصره، ‫رابطه‌مون نزدیک‌تر شد.
‫خدای من.
‫اون داره ازت سوءاستفاده می‌کنه، تراویس.
‫برای حفظ ظاهره. حتی نمی‌تونی اینو بفهمی.
‫میک، اون یه پرونده داره.
‫همه‌چیز با یه دستگیریِ بد شروع شد.
‫اف‌بی‌آی با یه پروندۀ فرار مالیاتیِ آبکی اومد اونجا...
‫یادت میاد روی زمین
‫توی اتاق تأسیسات دراز کشیده بودی ‫و داشتی از دست می‌رفتی؟
‫جنگ بود، تراویس.
‫بون گلوله خورد.
‫کسیدی جون یه نفر رو گرفت.
‫مثل بقیه‌مون.
‫و تو می‌خوای از کسی دفاع کنی
‫که می‌تونست جلوی اون خشونت رو بگیره
‫- ولی نگرفت؟ ‫- از طرفی، اون همون کسیه
‫که منو زنده نگه داشت.
‫مجبور نبود این کار رو بکنه.
‫ضمناً ایناک نبود که محاصره رو شروع کرد،
‫افرادش بودن.
‫کاری رو کردن که بهشون آموزش داده بود.
‫و اگه هیئت‌منصفه با تو موافق باشه،
‫اون‌وقت تا آخر عمرش می‌ره زندان.
‫هنوزم حق داره از خودش دفاع کنه.
‫من نمی‌گم نداره، ولی چرا حتماً باید تو وکیلش باشی؟
‫چون نزدیک بود بمیرم، میک.
‫اون تقریباً پایان کار بود.
‫آره، یادمه اونجا دراز کشیده بودم و خونریزی داشتم،
‫نمی‌تونستم نفس بکشم،
‫و می‌دونی مدام به چی فکر می‌کردم؟
‫به این فکر می‌کردم ‫که زندگی‌م در این حد بوده.
‫۱۸ سالگی پدر شدم، هیچ‌وقت از اجواتر بیرون نرفتم.
‫دوستت دارم، میکی، ‫اسکای رو هم دوست دارم.
‫و هیچ پشیمونی‌ای در موردش ندارم
‫ولی هیچ‌وقت همچین پرونده‌ای نداشتم.
‫هیچ‌وقت به خودم فشار نیاوردم.
‫پس برو توی ماراتُن بدو!
‫نمی‌دونم، برو صخره‌نوردی.
‫گوش نمی‌دی چی می‌گم.
‫اف‌بی‌آی بی‌ملاحظگی کرد ‫و خیال می‌کنن هیچ تبعاتی براشون نداره؛
‫بدون هیچ هشدار یا نیروی کمکی‌ای ریختن اونجا.
‫هیچ‌کدوم از ما نباید توی اون موقعیت قرار می‌گرفت.
‫و یه نفر باید این داستان رو به هیئت‌منصفه بگه، میکی.
‫من باید برای چیزی که برام مهمه بجنگم.
‫- مثلاً من؟ ‫- تو...
‫خودت گفتی، قبل از محاصره...
‫گفتی حاضری برام بجنگی.
‫این‌طوری می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫چه ربطی داره، میک؟
‫من این پرونده رو به تو ترجیح نمی‌دم.
‫ولی مجبوری.
‫یا من یا پرونده.
‫نمی‌تونی جفتش رو داشته باشی.
‫داری اتمام‌حجت می‌کنی؟
‫می‌دونی...
‫واقعاً فکر می‌کردم که اگه...
‫درست برات توضیح بدم،
‫اون‌وقت درک می‌کنی.
‫ولی گمون کنم باید می‌دونستم که ‫ حتی تلاش نمی‌کنی درک کنی.
‫من می‌رم بخوابم، ولی محض اطلاع...
‫اون شب همه‌مون تا پای مرگ رفتیم.
‫گندش بزنن.
‫عمه میراندا.
‫سلام. بیا تو.
‫چطوری، عزیزم؟
‫با مامانت کار داشتم.
‫خونه‌ست؟
‫نه، هم اون هم بابام، رفتن سر کار.
‫ای بابا. این برای مامانته.
‫باید سوار هواپیمای نیویورک بشم،
‫برای همین نمی‌تونم به مراسم اهدای مدال برسم.
‫فقط می‌خواستم براش آرزوی موفقیت کنم.
‫آخرین باری که من و اون حرف زدیم...
‫خب، فقط...
‫فکر کردم یه هدیۀ آشتی‌کنون لازم باشه.
‫لطف کردی.
‫مطمئنم که خوشحال می‌شه.
‫گفتی بابات هم رفت.
‫اون اینجا زندگی می‌کنه؟
‫آممم...
‫آره، وقتی داشت دورۀ نقاهتش رو می‌گذروند، اینجا بود.
‫الان رو دقیق نمی‌دونم.
‫اوه اوه. با هم نمی‌سازن؟
‫تا همین دیشب که خیلی خوب با هم می‌ساختن.
‫یعنی... واقعاً عالی بودن.
‫- اسکای، منظورت این نیست که... ‫- چرا.
‫خدای من. دوباره با همن؟
‫به گمونم نباید تعجب کنم.
‫اون دوتا همیشه یه راهی پیدا می‌کنن.
‫گرچه، به نظر نمیاد تو خیلی هیجان‌زده باشی.
‫نه، این‌طوریا هم نیست.
‫فقط اینکه...
‫من خیلی متأثر از زندگیِ مامان و بابامم...
‫با مامانم زندگی می‌کنم،
‫برای بابام کار می‌کنم...
‫حس می‌کنم یه بچۀ ۱۴ ساله‌ام.
‫می‌دونستی منم سعی کردم برای پدرم کار کنم
‫ولی اون استخدامم نمی‌کرد؟
‫آره، بابابزرگت همیشه می‌خواست
‫بابات شرکت رو دستش بگیره.
‫مجبور شدم برم برای یه رقیب کار کنم
‫و فروش‌شون رو دوبرابر کنم،
‫تا بالأخره بابام، جذب‌کردنِ منو مد نظر بگیره.
‫- باورنکردنیه! ‫- ولی برای من خوب بود.
‫باعث شد بهتر بشم.
‫گاهی وقتا مجبوری خودت رو ‫از آشیونه پرت کنی بیرون.
‫تو واقعاً بااستعدادی، اسکای.
‫بیا برای من کار کن.
‫توی «فریلی تیمبر»؟
‫ما الان «فریلی هورایزنز» هستیم.
‫تغییرات زیادی داره توی شرکت اتفاق می‌افته.
‫دورۀ خیلی هیجان‌انگیزیه.
‫مثلاً بیام چی‌کار کنم؟
‫می‌تونم همین‌جا وایستم و تمام چیزهایی که ‫براشون کمک می‌خوام رو بهت بگم،
‫ولی جواب واقعی اینه که
‫قراره سخت‌تر از کل عمرت کار کنی
‫و یه عالمه چیز یاد بگیری.
‫خیلی ممنون که با اینکه دیر خبر دادم اومدی. ‫[کافه‌رستورانِ «میت‌آپ»]
‫من به پنج‌تا وکیلِ نوجوانان پیام دادم
‫ولی هیچ‌کدوم جوابم رو ندادن.
‫خب، تعجب نمی‌کنم.
‫قاضی مک‌ری برای کمتر از اینا هم ‫ملت رو توبیخ کرده.
‫اون کینه‌توز و حسابگره.
‫آه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫اون به این چیزها معروف نیست.
‫خب، کل این شهر رو متقاعد کرده
‫که فرشته‌ست.
‫پس واقعاً چه‌جور آدمیه؟
‫وقتی توی دفتر وکلای تسخیری بودم،
‫یه موکل داشتم، ۱۲ ساله بود.
‫قاضی مک‌ری به‌خاطر دزدیدنِ یه بسته آدامس ‫ اونو به سه روز حبس
‫ توی کانون اصلاح و تربیت محکوم کرد.
‫و این علاوه بر اون ۱۴ روزی بود
‫که به‌خاطر رنگ‌پاشی روی تابلوی ایست گرفته بود.
‫فرض کن ۱۲ ساله باشی و ۱۷ روز توی یه سلول بمونی.
‫وحشتناکه.
‫و چیزی که واقعاً منو داغون می‌کرد
‫این بود که اونا رو می‌فرستاد به یه بازداشتگاه خصوصی،
‫خیلی دورتر از حریم شهرستان،
‫اون‌قدر دور که ملاقات رو برای خانواده‌ها سخت کنه.
‫بی‌رحمیِ کاملاً غیرضروری!
‫اون بازداشتگاه... اسمش چی بود؟
‫مهمون‌ها تا یه ساعت دیگه می‌رسن.
‫خواهر من وقتی ۱۴ سالش بود یه محصول بهداشتی دزدید.
‫مامانم به قاضی التماس کرد که بهش تخفیف بده.
‫زویی تا اون‌موقع دستگیر نشده بود.
‫یه ماه حبس خورد.
‫کلاً ۱۱ سالم بود، ولی ملاقات‌ها رو یادمه.
‫مرکز اصلاح و تربیت «داونی»،
‫با ماشین، دو ساعت تا حریم شهرستان فاصله داره.
‫بعد از این اتفاق، اون دیگه هیچ‌وقت مثل قبل نشد.
‫بدقلق شده بود، ‫با مامانم دعوا می‌کرد.
‫فکر نکنم اگه اون حکم براش بُریده نمی‌شد، غیبش می‌زد.
‫خیلی‌خب.
‫چرا داری اینا رو بهم می‌گی؟
‫قاضی‌ش «مری مک‌ری» بود.
‫سال‌هاست که داره این کار رو می‌کنه.
‫برای بچه‌ها به‌خاطر جرائم کوچیک ‫حکم‌های سنگین می‌بُره
‫بعد می‌فرسته‌شون «داونی».
‫و قسر در می‌ره
‫چون پرونده‌های نوجوانان مهر و موم می‌شن.
‫موافقم، وحشتناکه، ولی این چه ربطی
‫به قتلِ تئو داره؟
‫بخشداری هر سال میلیون‌ها دلار ‫برای حبسِ بچه‌ها خرج می‌کنه.
‫«داونی» خصوصیه، برای همین این رقم حتی بیشتر هم هست.
‫این یه زندان برای کسبِ درآمده، میکی.
‫پس هر چی بچه‌های بیشتری رو بندازی زندان، ‫پولِ بیشتری درمیاری.
‫تو فکر می‌کنی مک‌ری داره رشوه می‌گیره؟
‫قطعاً داره تخت‌ها رو پر نگه می‌داره.
‫و مدرک جرم هم توی اون فلش‌ها بوده.
‫همین الان فیلم‌های دوربین مداربستۀ ‫پارکینگِ دادگاه رو درآوردم.
‫می‌خواستم ببینم ماشینِ قاضی کفی کجاها رفته.
‫یه چیز خیلی بهتر پیدا کردم.
‫اون «ویم گالدین»ـه. مأمورِ دادگاهِ مک‌ری.
‫این فیلم برای دیروزه،
‫چند ساعت بعد از اینکه تئو کشته شد.
‫گالدین سوار یه شاسی‌بلندِ قرمزه.
‫ولی صبح همون روز...
‫سوار یه نیم‌شاسیِ آبی بوده.
‫نکته‌ش اینجاست که اون...
‫مال قبل از اینه که با ماشین از روی تئو رد بشن، ‫و بعد...
‫اونو با شاسی‌بلند قرمز عوض کرده.
‫خیلی‌خب، باید پلاک‌های ثبتیِ
‫- جفتِ این ماشین‌ها رو دربیاریم. ‫- قبلاً درآوردم.
‫نیم‌شاسی آبی مالِ گالدینه.
‫شاسی‌بلند قرمز به اسمِ «استیو هیلی» ثبت شده.
‫هیچ ارتباط شناخته‌شده‌ای بینشون نیست.
‫به هیلی زنگ زدم، ‫هیلی گفت...
‫شاسی‌بلند قرمز رو سه هفته پیش اهدا کرده به...
‫صندوقِ کودکانِ مک‌ری.
‫مؤسسه خیریۀ مک‌ری.
‫این نمی‌تونه اتفاقی باشه.
‫باید یه حکم بازرسی بگیریم.
‫جینا.
‫قاضی آلیس تامپسون... ‫امروز توی لیستِ مهمون‌هاست؟
‫- آره، میاد اینجا. ‫- یه زنگ بهش بزن،
‫ببین می‌تونه یه‌کم زودتر بیاد یا نه.
‫می‌فهمم که چرا نمی‌خواستین ‫این کار رو توی دادگاه انجام بدین.
‫باید حتماً به ماشین نیم‌شاسی ویم گالدین ‫دسترسی پیدا کنیم.
‫بنابراین، یه حکم بازرسی برای خونه‌ش
‫و برای انبارِ «صندوق کودکان مک‌ری» نیاز دارم.
‫به نظرت براش شواهد کافی داریم؟
‫من که واقعاً فکر می‌کنم مدارکمون تکمیله.
‫توی یه پروندۀ عادی، شاید.
‫توی درافتادن با یه قاضیِ مشغول به کار، ‫هیچ‌چیزِ عادی‌ای وجود نداره.
‫اگه مک‌ری رو هدف می‌گیرید،
‫بهتره که تیرتون خطا نره.
‫به نظرم مدارک بیشتری نیاز دارید.
‫چی؟ مسخره‌ست.
‫ممنون، قاضی تامپسون.
‫الان میایم اونجا.
‫قاضی تامپسون داشت به ما لطف می‌کرد.
‫شاید همین الان پرونده‌مون رو نجات داده باشه.
‫اصلاً این‌طور حس نمی‌کنم.
‫ببین، ما فقط یه شانس برای این کار داریم.
‫خیلی‌خب. باید از ادارۀ حمل‌و‌نقل بخوایم
‫فیلم‌های دوربین‌های راهنمایی و رانندگیِ
‫بین مسافرخونه و دادگاه رو دربیاره.
‫اگه ماشین گالدین رو هر جای این مسیر ببینیم،
‫ممکنه کفۀ ترازو به نفع ما برگرده.
‫توی این مدت
‫بیاید همه‌مون یه نفس عمیق بکشیم
‫و این مراسم رو بگذرونیم.
‫یا من می‌تونم مراسم رو بی‌خیال شم
‫و می‌تونم ماشین خودم رو ‫به «صندوق کودکانِ مک‌ری» اهدا کنم.
‫و اگه اون نیم‌شاسی آبی رو ببینم که جلوش داغون شده،
‫اون‌وقت می‌تونیم طبق قانون «دید آشکار» توقیفش کنیم
‫و بگیم گور بابای حکم قضایی.
‫قانون «دید آشکار» این‌جوری نیست، کسیدی.
‫خودتم اینو می‌دونی.
‫می‌دونم ارتباط این پرونده با خواهرت
‫باعث شده برات خیلی شخصی بشه،
‫ولی حواست اصلاً سر جاش نیست.
‫دلم می‌خواد مدالت رو بگیری
‫و بعد بری خونه و یه‌کم استراحت کنی.
‫من اون مدال لعنتی رو نمی‌خوام.
‫تئو مُرده.
‫زندگی این بچه‌ها داره نابود می‌شه.
‫اون‌وقت حتی نمی‌تونیم یه حکم بگیریم؟
‫از اون‌طرف، من زدم یکی رو به قتل رسوندم و ‫می‌خوان برام مهمونی بگیرن؟
‫ببین...
‫تو کسی رو به قتل نرسوندی.
‫نه‌خیر.
‫داشتی از خودت دفاع می‌کردی. ‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫همه هِی همینو می‌گن.
‫ولی اگه درسته
‫پس چرا نمی‌تونم بخوابم؟
‫میکی، خبرنگارها دارن بی‌قرار می‌شن.
‫و بون، نورا داره دنبالت می‌گرده.
‫الان میایم.
‫کسیدی.
‫هی.
‫منو ببین.
‫همه‌مون اینجا کنارتیم.
‫اون شب رو با حمایت همدیگه پشت سر گذاشتیم.
‫توی عواقبش هم همدیگه رو حمایت می‌کنیم.
‫باشه؟
‫چند دقیقه استراحت کن.
‫[راید جیکوبز، شمارۀ تماس: ]
‫راید؟
‫افسر کمبلم. دیروز همدیگه رو دیدیم.
‫یه پیشنهادی برات دارم.
‫[شواهد جرم در کلانتری اجواتر]
‫چطور این کار رو می‌کنن؟
‫هر روز صبح از خونه می‌زنن بیرون،
‫با عزیزانشون خداحافظی می‌کنن
‫بدون اینکه بدونن اصلاً قراره ‫دوباره اونا رو ببینن یا نه؟
‫نمی‌دونم.
‫از ذهنشون بیرونش می‌کنن. بهش فکر نمی‌کنن.
‫آره.
‫آره، فکر کنم همین‌طور باشه.
‫ولی عزیزانشون چی؟
‫اونا باید چی‌کار کنن؟
‫همون کار رو.
‫[شهرستان اجواتر] ‫[کالیفرنیا]
‫تعداد نفرات و سلاح‌هاتون کمتره.
‫به یه نفر شلیک کردم.
‫- تو من رو زنده نگه داشتی. ‫- خوبی، کَس؟
‫خوبم.
‫[شهرستان اجواتر] ‫[کالیفرنیا]
‫اون تیکه رو جا انداختین.
‫می‌خواستیم تعمیرش کنیم،
‫ولی دلم نمی‌خواست کسی فراموش کنه
‫که شماها اون شب چی کشیدین
‫و برای این شهر چی‌کار کردین.
‫باید به کاری که کردین افتخار کنین.
‫اجازه هست با یه قهرمانِ اجواتر دست بدم؟
‫قاضی مک‌ری هستم. ‫مری صدام کن.
‫- کسیدی کمبل. ‫- من خوب می‌شناسمت.
‫تیتر همۀ خبرها بودی.
‫می‌شه یه عکس بگیریم؟
‫خیلی‌خب.
‫راستش،
‫فکر کنم تو خواهرم رو می‌شناختی، ‫زوئی کمبل.
‫اسمش که خیلی برام آشنا نیست.
‫عجب عکس خوبی شد.
‫چون جفت‌مون خدمتگزار مردم هستیم بهت می‌گم:
‫ممنونم.
‫ماهایی که نشان پلیس داریم
‫می‌دونیم که این فقط یه تیکه فلزه.
‫آدم رو قوی‌تر یا شجاع‌تر نمی‌کنه.
‫فقط چیزی که از قبل
‫درون اون شخص وجود داره رو تقویت می‌کنه.
‫ولی مدال‌های شجاعت فرق دارن.
‫اونا داستان شجاعت و فداکاری
‫و ازخودگذشتگی در برابر موانع غیرممکن رو ‫روایت می‌کنن.
‫هیچ‌وقت توی ۲۰ سال خدمتم
‫دوتا افسر پلیس ندیدم که ‫بیشتر از کسیدی کمبل و نیتن بون
‫مستحق این افتخار باشن.
‫افسر کمبل جونش رو به خطر انداخت
‫تا توی درگیری اولیه یه غیرنظامی مجروح رو
‫به جای امنی بکشونه.
‫اون به‌تنهایی جلوی موج اول مهاجم‌ها رو گرفت،
‫در نتیجه فرصت کردیم ‫که تدابیر دفاعی‌مون رو تقویت کنیم.
‫افسر کمبل.
‫باعث افتخارمه
‫که این مدال شجاعت رو به شما تقدیم کنم.
‫بعدش، وقتی که بیشتر از 30 دقیقه...
‫جلوی حمله‌کنندگان رو گرفتیم،
‫من و ستوان بون گیر افتاده بودیم،
‫دقیقاً اونجا.
‫تقریباً مهماتمون تموم شده بود ‫و زیر آتیش سنگین بودیم.
‫همون‌موقع بود که یه گلوله به بازوی ستوان بون خورد.
‫و اگه یک سانتی‌متر اون‌ورتر می‌خورد،
‫یه شریان رو قطع می‌کرد و می‌کُشتش.
‫اونجا بود که فرستنده‌مون دوباره به کار افتاد.
‫ستوان بون...
‫در حالی که مجروح بود، جون خودش رو به خطر انداخت
‫تا خودش رو به اون فرستنده برسونه،
‫و از بین بارونی از گلوله‌ دوید.
‫چند دقیقه بعد تماسی که گرفت
‫نیروهای ما اونجا رو محاصره کردن.
‫محاصره تموم شد.
‫ستوان بون.
‫باعث افتخارمه
‫که این مدال شجاعت رو به شما تقدیم کنم.
‫نورا.
‫هی...
‫«سرِ کار گیر کردم.»
‫«به‌زودی می‌بینمت.»
‫اینا رو قبل از اون عملیات انتحاری
‫برام فرستادی یا بعدش؟
‫ببخشید.
‫نمی‌خواستم بترسونمت.
‫نه، می‌فهمم. درک می‌کنم. ولی خب...
‫عکس‌ها رو دیدم،
‫و بعدش اون سخنرانی رو شنیدم ولی...
‫تو هیچ‌کدوم از اینا رو بهم نگفتی.
‫خودت نمی‌خواستی در موردش حرف بزنی.
‫نمی‌خواستی اخبار رو ببینی.
‫باید چی‌کار می‌کردم؟
‫جیسون یه‌بار گفت...
‫که هیچ‌کس بعد از اینکه تیر می‌خوره ‫دیگه به خدمت برنمی‌گرده.
‫در موردش شوخی می‌کرد،
‫و می‌گفت این یه بلیت طلاییه.
‫که...
‫فقط کافیه یه خراش روی دستت بیفته،
‫بعدش می‌تونی با تمام مزایا بازنشسته بشی.
‫دیگه تموم می‌شه.
‫تا آخر عمرت تأمین می‌شی، نه؟
‫پس...
‫چرا تو نمی‌تونی این کار رو بکنی؟
‫چون من دنبالِ یه بلیت طلایی نیستم.
‫من کارم رو دوست دارم.
‫هنوز ازش خسته نشدم.
‫تا حالا مد نظر گرفتی‌ش؟
‫یعنی، تا حالا منو مد نظر گرفتی؟
‫- آره. معلومه. ‫- نه، نه...
‫معلومه که مد نظر گرفتمش.
‫می‌دونم آدما بازنشسته می‌شن.
‫ولی من بدون این کار نابود می‌شم.
‫بی‌هدف می‌شم.
‫و این اون مَردی نیست که باهاش ازدواج کردی.
‫من عاشق مَردی‌ام که باهاش ازدواج کردم.
‫فقط فکر می‌کردم که می‌تونیم...
‫توی این شهر امن ‫یه زندگی خوب و خوش داشته باشم، ولی نمی‌شه!
‫خیلی متأسفم، بیست‌وچهارساعته نگران می‌شم.
‫خودم رو مریض می‌کنم و خب...
‫یه‌بار این راه رو رفتم ولی دیگه نمی‌تونم.
‫دیگه نمی‌تونم زن یه پلیس باشم، خیلی متأسفم.
‫خداحافظ.
‫سلام بابا. چیزی خوردی؟
‫این کیش‌های مینیاتوری بدک نیستن واقعاً.
‫عه.
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫- حالم خوبه. ‫- میکی.
‫گزارش شده که یه مورد ورود غیرقانونی...
‫توی... عه، ببخشید.
‫عیبی نداره. چی شده؟
‫یه ورود غیرقانونی به...
‫انبارِ «صندوق کودکان مک‌ری» داشتیم.
‫همون‌جا نیست که می‌خواستی ‫دنبال نیم‌شاسی بگردی؟
‫چرا.
‫هی. من باید برم. خوبی؟
‫- مراقب باش. ‫- باشه.
‫حواسم هست.
‫کلانتر، حاضر نشد تا شما نیومدین ‫از اینجا تکون بخوره.
‫شاسی‌بلند مأمور دادگاه.
‫امکان نداره این کار قانونی باشه.
‫یعنی می‌گین ‫همین‌طوری اتفاقی رفتین توی اون انبار؟
‫به یه دزدیِ در حال وقوع ‫واکنش نشون دادیم.
‫وقتی رسیدیم، ‫ماشین شما رو در دید آشکار دیدیم.
‫این یه بازرسی و توقیف قانونیه.
‫رد لاستیک ماشینتون با ردهای صحنۀ جرم مطابقت داره،
‫رنگ آبی هم همین‌طور.
‫شاید بهتر باشه به این فکر کنی که ‫کسی که داری براش لاپوشونی می‌کنی
‫همون کسی که به خاطرش آدم کشتی، ‫پشتت درمیاد یا نه.
‫من کسی رو نکشتم!
‫فکر می‌کنی هیئت‌منصفه
‫بعد از دیدنِ اینا
‫همین برداشت رو می‌کنه؟
‫قرار نبود اونجا باشه.
‫من برای گرفتن فلش‌ها رفتم مسافرخونه،
‫یهویی وارد شد، بعدش پا به فرار گذاشت.
‫خانم بهم گفت کار رو تموم کنم.
‫- خانم گفت باید... ‫- خانم؟
‫کلانتر فاکس. افسر بون.
‫چه کمکی به دوتا از قهرمان‌های اجواتر می‌تونم بکنم؟
‫می‌تونی بی‌سروصدا همراهمون بیای.
‫این‌جوری لازم نیست...
‫با دستبند از دادگاه ببریمت بیرون و ‫آبروت بره.
‫شما بازداشتی، قاضی مک‌ری.
‫خیلی مسخره‌ست. به چه اتهامی؟
‫خودت انتخاب کن.
‫همدستی در ارتکاب قتل. کارشکنی.
‫ناگفته نمانَد، میلیون‌ها دلاری
‫که از دارالتأدیب داونی...
‫زیرمیزی می‌گرفتی.
‫با زندانی‌کردنِ بچه‌ها، خودتو پولدار می‌کردی.
‫عجب خدمتگزار مردمی هستی تو!
‫همون‌طور که گفتم،
‫این لطف رو در حقت می‌کنیم ‫که بذاریم خودت از اینجا بری بیرون،
‫ولی اگه لازم بشه، آماده‌ایم به زور متوسل شیم.
‫- زوئی کمبل. ‫- کسیدی، برو عقب.
‫- حالا یادت میاد. ‫- می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫راید ادعا می‌کنه که همه‌ش ایدۀ خودش بوده.
‫می‌گه تو در مورد انبار یا ماشین بهش آمار ندادی.
‫جفتمون می‌دونیم که ‫اگه این کار رو کرده باشی، اصلاً درست نیست.
‫اون آدم صادقیه.
‫فکر نمی‌کنم آماده باشی که برگردی به کارِ میدانی.
‫اختلال پس از سانحه، کم‌خوابی،
‫هر اتفاقی که داره برات می‌افته، ‫نمی‌خوام همچین گندکاری‌ای تکرار بشه.
‫- موقتاً اخراجی. ‫- نه.
‫میکی، خواهش می‌کنم.
‫من باید کار کنم.
‫اگه توی خونه بشینم، دیوونه می‌شم.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- باشه، قبول.
‫کارهای اداری می‌کنی:
‫جواب‌دادن تلفن‌ها، ‫درآوردنِ پرونده‌ها.
‫- تا کِی؟ ‫- ببخشید؟!
‫جواب درست اینه: «ممنونم، کلانتر فاکس.»
‫می‌تونستم خیلی بدتر از این باهات تا کنم.
‫فردا صبح
‫می‌رم سان‌فرانسیسکو.
‫من و بارلو یه جلسۀ استماع شواهد پیش از محاکمه داریم.
‫ببین، امروز که توی کلانتری بودم، درک کردم.
‫این مدت هر روز اونجا بودی
‫و اون کابوس رو دوباره تجربه کردی.
‫متأسفم.
‫اون‌قدر متأسف هستی که وکالتش رو قبول نکنی؟
‫حقیقتاً باور دارم که افرادی در رأس قدرت هستن
‫که باید پاسخگو باشن.
‫از دست تو و اون اصول لعنتی‌ت!
‫تو داری جلوی من «اصول، اصول» می‌کنی؟
‫نه، نه، اون رو بلند نکن. ‫نباید اون رو بلند کنی.
‫ممنون.
‫اگه یه کلمه
‫از تیم دفاعی بارلو بشنوم
‫که واکنش کلانتری بد بوده و مشکل داشته...
‫نمی‌شنوی. قول می‌دم.
‫اون مرتیکۀ آشغال ‫اصلاً نمی‌دونه چقدر خوش‌شانسه.
‫من برمی‌گردم، میک.
‫♪ دیدم که چطور یه نور خیلی روشن ♪
‫♪ یهو خاموش شد... ♪
‫سلام، مامان.
‫دارم با ماشین با بابا می‌رم خونه‌ش ‫تا کمکش کنم وسایلش رو جمع کنه.
‫♪ کاش می‌تونستم برگردم... ♪
‫اگه حالِت رو بهتر می‌کنه باید بگم ‫منم امروز ازش جدا شدم.
‫- استعفای دو هفته‌ایم رو بهش دادم. ‫- به‌خاطر بارلو؟
‫عمه میراندا بهم یه کار پیشنهاد داد، ‫و تصمیم گرفتم قبول کنم.
‫اوه.
‫عزیزم، خیلی مطمئن نیستم که
‫- ایدۀ خیلی خوبی باشه. ‫- مامان.
‫آخه فکر نمی‌کنم خوشت بیاد.
‫خب، اونش رو خودم باید بفهمم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫♪ فکر می‌کنم بهتر باشه بپذیرم ♪
‫♪ که همیشه توی این جاده قدم می‌زنم ♪
‫♪ و این بار به دوش می‌کشم... ♪
‫- الو؟ ‫- شما کسیدی کمبل هستین؟
‫- بله. شما؟ ‫- توی اخبار دیدمتون.
‫یه‌کم طول کشید تا شماره‌تون رو پیدا کنم،
‫ولی وقتی فهمیدم کی هستین، می‌دونستم که باید زنگ بزنم.
‫ببخشید، موضوع چیه؟
‫من خواهرتون زوئی رو می‌شناختم.
‫شبی که غیبِش زد، من باهاش بودم.
‫فکر می‌کنم بهتر باشه با هم حرف بزنیم.
‫♪ خب، سعی کردم ازش فرار کنم ♪
‫♪ تمام تلاشم رو کردم ♪
‫♪ تا تنهایی از پسش بربیام ♪
‫♪ فکر می‌کنم بهتر باشه بپذیرم ♪
‫♪ که همیشه توی این جاده قدم می‌زنم ♪
‫♪ و این بار رو به دوش می‌کشم... ♪
‫جینا بهم گفت نورا رفته.
‫در مورد تو و تراویس هم بهم گفت.
‫♪ زمان برای اینه که... ♪
‫ما ایرادی داریم؟
‫خب...
‫معلومه دیگه.
‫آره.
‫به‌جای اینکه از ستاره‌ها لذت ببرم، ‫اینجا نشستم...
‫و دارم به این فکر می‌کنم که
‫یه جایی، یه نفر، ‫داره یه کار مزخرفی می‌کنه
‫که فردا باید باهاش سر و کله بزنیم.
‫و یه‌جورایی هم براش لحظه‌شماری می‌کنم.
‫به افتخار فردا.
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M