‫آره، پشت خط بودم، ولی قطع شدم.
‫از یانکرز.
‫شهردار شهر.
‫بله، واسیسکو.
‫و ا س ی سـ...
‫نه، نه، نه، س مثل سندی.
‫س مثل سم. ‫[سپتامبر ۱۹۸۸]
‫ک، آره، خیلی‌خب.
‫آره، آره، یه بار دیگه زنگ زده بودم.
‫از یانکرز، بله. ‫یانکرز نیویورک.
‫چون اگه فرماندار وارد عمل بشه
‫و شاید چند تا ‫از نماینده‌های سرکش رو برداره،
‫اونوقت شاید بتونیم کاری کنیم شهر ‫از زیر حکم تمرد دربیاد
‫و کنترل پیدا کنیم روی...
‫بله، حتما، پشت خط می‌مونم.
‫باور کن، من...
‫پشتِ هم به دفتر فرماندار کومو زنگ میزنم،
‫و یه‌سره سعی دارن
‫منو به جمهوری‌خواه‌های وستچستر پاس بدن.
‫انگار جمهوری‌خواه‌ها قراره
‫برای نجات طرح مسکن عمومی ‫یه شهردار دموکرات وارد عمل بشن.
‫من... درسته، شکی در این موضوع نیست،
‫اما سناتور موینیهان
‫به موضع‌های شجاعانه سیاسی‌شون معروفه.
‫و فکر می‌کنم اگه به یانکرز می‌اومد...
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟
‫به ماریو بگو من خبر دارم که اون می‌دونه
‫قدرت اینو داره تا این دلقک‌ها رو
‫به خاطر تخلف، سوء استفاده از قدرت، ‫کوتاهی در وظیفه اخراج کنه...
‫کلا هر تخلف و خطایی.
‫اگه سناتور بیانیه‌ای بده و بگه
‫که از شهر یانکرز ‫بابتِ اطاعت از حکم قاضی حمایت می‌کنه چی؟
‫خیلی‌خب، باشه، ‫می‌دونی...
‫یه پاراگراف که بگه ما قصد داریم ‫کار درست رو انجام بدیم. نه!
‫بله، حتما. میشه... ‫میشه با فرماندار حرف بزنم؟
‫میشه لطفا؟ ‫میشه صحبت کنم؟
‫خب، چون من این برداشت رو داشتم
‫که ماریو کومو، می‌دونی،
‫امید سفید بزرگ برای لیبرال‌های همه‌جاست.
‫و الان یه‌کم امیدواری ‫زندگی‌مو دگرگون می‌کنه.
‫س ی س...
‫نه، نه، س مثل سگ.
‫س مثل سم.
‫ک مثل کایت، و.
‫بله، و مثل و ای بابا،
‫دوباره اون بابا از یانکرزه،
‫می‌خواد ببینه هیچ‌کس پیدا نمیشه
‫توی اون حزب دموکرات لعنتی ‫ایالت نیویورک بهش کمک کنه.
‫باشه، پشت خط می‌مونم. ‫چرا که نه؟
‫موردی نداره.
‫[قسمت سوم]
‫آره. دو تا دختر سیاه‌پوست ‫توی تیم بولینگم هستن.
‫خونه‌ی اون‌ها رفتم،
‫ولی اون‌ها رو تا جلوی خونه‌شون رسوندم
‫منطقه رانیون هایتس.
‫پس مسئله نژادی نیست؟
‫نه، نه.
‫پس مسئله چیه؟
‫مسئله اقتصادیه.
‫مردم نگران ارزش ملک‌شون هستن.
‫نگران مواد مخدر و جرم و جنایت موجود
‫در این مجتمع‌ها هستن.
‫عکس‌های نماینده اسپالونه رو دیدی؟
‫آره، یه چیزهایی شنیدم.
‫اما آقای اسپالونه نماینده‌ی شماست؟
‫فکر می‌کنم اون نماینده ‫اکثر مردم یانکرزه. بله.
‫اما چرا با من حرف میزنی؟ ‫با اون صحبت کن.
‫این همه راه رو اومدی ‫تا گزارش این خبر رو کار کنی.
‫صحبت می‌کنم، ولی شما
‫به یکی از سخنگوهای اهالی یانکرز تبدیل شدید.
‫خب، من در همه جلسات شورا حضور دارم.
‫توی همه جلسات جامعه ‫و اعتراضات شرکت می‌کنم.
‫بله، کاملا درسته، خانم دورمن.
‫من به «نجات یانکرز» پیوستم
‫به خاطر قاضی سند ‫و کاری که سعی داره انجام بده.
‫می‌خواد طرح مسکن اقشار کم درآمد رو برداره
‫و همه واحدها رو توی یه منطقه ‫از یانکرز شرقی بسازه.
‫میشه هفتصد هشتصد نفر...
‫و اون‌ها رو اینجا بذاره.
‫خب، اگه مجتمع‌های مسکونی ساخته بشه،
‫از این منطقه میرید؟
‫من این خونه رو دوست دارم. ‫همیشه عاشق خونه نقلی‌مون بودم.
‫بلوکِ محبوبم تو شهره.
‫راست میگم. ‫همیشه به شوهرم می‌گفتم،
‫«ببین، اگه نمی‌تونم تو خیابون سنت‌جان ‫یه خونه آجری داشته باشم،
‫اصلا خونه نمی‌خوام.»
‫خونه قشنگی دارید.
‫آره. ممنون. واقعا قشنگه.
‫اولین باری که پامو توی این خونه گذاشتم ‫یه دل نه صد دل عاشقش شدم.
‫از نظر شما خانواده‌هایی که ‫ممکنه به این خونه‌ها نقل‌مکان کن...
‫به نظر شما ممکنه اون خونه‌ها رو
‫با دیدگاهی ببینن ‫که شما خونه خودتون رو دیدید؟
‫خب، اگه این‌طور بود، ‫اونوقت آقای اسپالونه
‫اون عکس‌ها رو به همه نشون نمی‌داد، درسته؟
‫اگه این‌طور بود، اونوقت نیاز نبود
‫در وهلهٔ اول از مجتمع‌ها جابه‌جا بشن.
‫از خونه‌شون مراقبت می‌کردن.
‫از نظر من نباید...
‫مردمی با سبک زندگی خاص رو برداری
‫و اون‌ها رو بیاری وسط...
‫جایی که سبک زندگی متفاوتی دارن.
‫زود باشید. زود باشید.
‫ما منطقه مالفورد گاردنز اقامت داشتیم،
‫با چند نفر، اما...
‫خونه مادربزرگ شوهرمه،
‫و شوهرم فوت شد، ‫و نمی‌تونیم مدت زیادی رو اونجا بمونیم.
‫تو یانکرز فامیل دیگه‌ای نداری؟
‫پدر و مادرم نیوجرسی زندگی می‌کنن.
‫من اینجا زندگی می‌کنم.
‫خب، چون بچه‌داری،
‫توی لیست انتظار با اولویت بالا قرار دارید.
‫ولی الان، می‌دونید، ‫جای خالی نداریم...
‫نه اسکول، نه اشلوبام، ‫نه مالفورد گاردنز...
‫- یه واحد خالی هم ندارید؟ ‫- تو یانکرز نه.
‫یه اتاق توی اسکان اضطراری
‫در یورک‌تاون هایتس داریم، ‫اگه تمایل دارید.
‫یورک‌تاون هایتس؟
‫کجا میشه؟
‫هیس.
‫- کی اینجا زندگی می‌کنه؟ ‫- هیچ‌کس.
‫- مالک اینجا کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از وقتی یادم میاد واسه فروش گذاشته بودن.
‫حدود یک سالی میشه میام.
‫نگاه کن. منظره رو ببین.
‫- وای. ‫- قشنگه، نه؟
‫خب...
‫خودم رو اینجا تصور می‌کنم،
‫همین بالا.
‫من، تو، و چند تا بچه ‫که می‌دوان و بازی می‌کنن.
‫خب، می‌تونم پیاده برم دفتر.
‫بچه‌ها می‌پرسن بابا کجاست؟ ‫و تو با دست اشاره می‌کنی.
‫میگی: امشب جلسه شوراست. ‫می‌بینید؟
‫چراغ‌ها روشنه. توی دفتره.
‫مگه اینکه کنگره باشم،
‫که در اون صورت، ‫یه جایی اون سمت‌ها اشاره می‌کنی.
‫خب می‌خوای همچین جایی رو بخری؟
‫دیوونه‌ای؟
‫آره، احتمالا.
‫بیا.
‫یعنی... ممکنه
‫بهترین خونه یانکرز باشه.
‫می‌دونی، یه‌کم کار داره ‫و یه مقدار پول می‌خواد.
‫- پول زیادی می‌خواد. ‫- همیشه آرزوی همچین خونه‌ای رو داشتم.
‫- چنده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫نه، نه، نه. ‫هیچ‌وقت زنگ نزدم.
‫لعنتی، تو رو نداشتم.
‫شهردار یانکرز نبودم.
‫- جوون‌ترین شهردار آمریکا، درست میگم؟ ‫- اوهوم.
‫نه، یه نماینده شورای ساده بودم.
‫کاری نکرده بودم ‫که لایق چنین خونه‌ای باشم.
‫می‌دونی، من... من مخالف ‫طرح مسکن بودم و بردم؟
‫و الان موافق طرح مسکن هستم،
‫و دارن دمار از روزگارم درمیارن،
‫پس شاید حقم بوده.
‫ولی فکر می‌کنم برای اولین بار تو زندگیم،
‫سمتِ درست چیزی ایستادم،
‫و تنهای تنهام.
‫شورا، حزب بهم کمک نمی‌کنن...
‫کومو، موینیهان... هیچ‌کدوم.
‫چرا فرماندار اسپالونه و بقیه رو ‫از سر راه برنمی‌داره، می‌دونی؟
‫اون... حتی حاضر نیست ‫تلفنی باهام صحبت کنه،
‫چه برسه که ممکنه ‫از این بابت رای از دست بده.
‫ولی مسئله اینجاست، ‫مردم خونه و سرپناه می‌خوان، درسته؟
‫برای همه یکسانه.
‫این جنجال به خاطر دویست تا خونه‌ست
‫اونم تو شهری که ده‌ها هزار خونه وجود داره، ‫خب که چی؟
‫سر این موضوع مسخره ‫عین سگ و گربه بهم می‌پریم.
‫داریم شهر رو ورشکست می‌کنیم،
‫و خب، از یه جایی ‫مردم سر عقل میان
‫و من پیروز میشم.
‫و آخرش از این قضیه ‫سربلند بیرون میام.
‫شاید موفق بشم و بتونم با داماتو
‫تو انتخابات رقابت جدی داشته باشم، می‌دونی؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید سنا گام بزرگی باشه،
‫ولی حداقل می‌تونم به کنگره فکر کنم.
‫درست میگم؟
‫آره، می‌تونه خونه قشنگی باشه.
‫- دقیقا. ‫- اوهوم.
‫می‌خوای زنگ بزنی؟
‫آره.
‫خب، شاید از قیمت مد نظر ما ‫خیلی ارزون‌تر باشه.
‫شاین جن‌زده باشه.
‫- شاید روی قبرستون سرخ‌پوست‌هاست. ‫- نه!
‫لعنتی، شاید توی لیست جایگزینِ
‫سایت‌های مسکن اسکار نیومن باشه.
‫مامان، جواب نه رو قبول نمی‌کنیم.
‫اسم این کار مداخله‌ست.
‫خب، من ۴۷ ساله‌مه،
‫هر دوی شما رو از وقتی پوشک داشتید ‫و شلوارتون رو خیس می‌کردید بزرگ کردم،
‫و الان توی زندگی من دخالت می‌کنید؟
‫تو به کمک نیاز داری.
‫پت و فیلیس تقریبا هر روز میان.
‫- و تاشا هم هست... ‫- وقت‌هایی که مدرسه هستم چی؟
‫دولت هزینه بهیار خونگی رو پرداخت می‌کنه.
‫فقط باید درخواست ثبت کنیم.
‫همین دولتی که مدارک ناتوانی‌مو رد کرد؟
‫- ولی بالاخره بهش رسیدی. ‫- اونم به خاطر پت.
‫ولی گیرت اومد، ‫و اینو هم بدست میاریم.
‫مامان، بازم می‌تونی بری بیرون،
‫و ما هم همچنان کنارت هستیم. ‫لجبازی نکن.
‫کارمن. کارمن، کارمن؟
‫کارمن!
‫مامانت از دی‌آر زنگ زد.
‫گفت تونستی بهش زنگ بزن.
‫ممنون.
‫آنیتا، کارمنـم.
‫فلیپه؟
‫کمیته اضطراری مدیریت مالی یانکرز ‫اکنون در حال برگزاری‌ست.
‫در پی جریمه‌هایی
‫که دادگاه ناحیه‌ای ‫ایالات متحده در نظر گرفته،
‫تصمیمی که باید درباره‌اش رای‌گیری شود،
‫ توقف همه استخدام‌ها و هزینه‌های اختیاریِ
‫ شهر یانکرز است.
‫خانم رئیس، اجازه هست؟
‫به جای محدود کردن هزینه‌های شهر،
‫چطوره کمیته از فرماندار کومو درخواست کنه
‫پا پیش بذارن و یه کاری انجام بدن؟
‫آقای د‌لوکا، این مشکل شهر یانکرزه.
‫شما در قبالِ
‫خود و آینده شهر مسئولیت دارید
‫تا نگرانی منطقی خود را
‫نسبت به چهار شخصی که انتخاب کردید
‫و شما رو به این پرتگاه رسوندن، ابراز کنید.
‫اگر شورای شهر ‫دست از این رفتار تمردآمیز برندارد،
‫با احتمال قطع کامل خدمات شهری
‫روبه‌رو می‌شوید.
‫وقتی درخواست کمک می‌کنید ‫هیچ مامور پلیسی وجود ندارد.
‫وقتی خانه شما در آتیش می‌سوزد ‫آتش‌نشانی در کار نیست.
‫جمع‌آوری زباله‌ها متوقف می‌شود ‫و انبوه آشغال‌ها در کنار خیابان انباشته خواهد شد.
‫خدمات مربوط به سالمندان قطع می‌شود،
‫آبِ لوله‌ها قطع خواهد شد.
‫سوال اینجاست،
‫آیا می‌توانید معقولانه ‫این تبعات را بپذیرید،
‫که نتیجه مستقیم نادیده گرفتن قانون
‫از سوی شورای شهر شماست؟
‫هیس. هیس.
‫چیزی نیست.
‫ما می‌تونیم، کوچولو، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫هیس.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. بذار نگاه کنم.
‫هیس.
‫به خدا قسم، خاویر، ‫اگه فلیپه برنگرده
‫از بدنیا اومدنت پشیمون میشی.
‫همین الان، بی‌شرف.
‫با من یا اون همچین کاری نمی‌کنی.
‫گوش کن. ‫گوش کن، خاویر،
‫چون می‌خوام به انگلیسی بگم.
‫انگلیسی، آره. می‌دونی چرا؟
‫چون فلیپه شهروند آمریکاست،
‫و حق نداری یه شهروند آمریکا رو بدزدی.
‫چون اگه بدزدی، ‫کاری می‌کنم تو زندان بپـ...
‫احمق!
‫خاویر؟
‫لطفا قطع کنید.
‫به نظر می‌رسد گوشی تلفن ‫در جای خود قرار ندارد.
‫واسه همین میگن شمال، نه؟
‫شمال نیویورک؟
‫همم. فکر کنم.
‫میگن مقر کو کلاکس کلن اینجاست.
‫خب، مردم میگن.
‫ما دختر جنوبی هستیم، نه؟
‫طرح آخرالزمان
‫طبق این طرح، باید تا روز شنبه ۴۴۷ نفر
‫یعنی نزدیک به یک چهارم کارمندان اخراج شوند،
‫تا هزینه جریمه‌های روزی یک میلیون دلار
‫که از جمعه آغاز می‌شود جبران شود.
‫خانم رئيس؟ ‫لزومی نمی‌بینم که ۴۴۷ کارمند
‫و خانواده‌هاشون آسیب ببیند.
‫طبق برنامه شهر خدمات ‫تا ۲۴ نوامبر برقرار خواهد بود.
‫بعلاوه، احتمال داره این هفته ‫راه‌حل مناسب پیدا بشه.
‫خیلی سخت‌گیرانه‌ست.
‫با کمال احترام نسبت به مدیر شهر،
‫نظر کمیته مبنی بر اینه که
‫اولویت اصلی حفظ نیروی پلیس
‫و آتش‌نشانی تا جای ممکنه.
‫و به همین خاطر، از همین ابتدا ‫تعدیل‌های بیشتری رو در نظر گرفتیم.
‫شهر یانکرز بایست با شیوه قاطعی
‫با واقعیت مواجه بشه.
‫زمان اتهام‌زنی به پایان رسیده.
‫زمان طفره رفتن تمام شده.
‫این کمیته از شهر آلبانی فرستاده شده
‫تا یانکرز رو از دست خودش نجات بده.
‫می‌خوای بریم تاکهو، یه چیزی بخوریم؟
‫منظورت چیزی جز مزخرفاتیـه که ‫گیل شیفر به خوردمون داد؟
‫- تحقیرآمیزه. ‫- نیک، اگه آرا رو داری، اونوقت...
‫لعنت به یانکرز و سیستم شهرداری ضعیفش.
‫می‌دونی، حتی اگه حمایت بیشتری داشتم،
‫حداقل شانس داشتم ‫رای بیشتری جمع کنم.
‫اما با وجود اسپالونه، لانگو ‫و حتی د‌لوکا،
‫انگار اضافی‌ام.
‫مارتینلی چیکار می‌کرد؟
‫آنجلو مجبور نبود ‫با این طرح مسکن مسخره سر و کله بزنه.
‫- حواسم بود. ‫- آقای شهردار؟
‫بازم خبر خوب آوردی؟
‫دادگاه تجدید نظر حکم تمرد از دادگاه ‫که قاضی سند
‫علیه شهر و شورای شهر ‫صادر کرده بود رو تایید کرد.
‫نکته امیدوار کننده اینه که ‫برای جریمه سقف روزی یک میلیون دلار گذاشتن،
‫رقمی که شهر روز پونزدهم بهش میرسه،
‫و بعد از اون جریمه شهر ‫روزی یک میلیون دلار میشه.
‫پس شهر با سرعت کم‌تری ورشکست میشه؟
‫دیوان عالی چی؟
‫دادگاه استیناف روی همین حساب باز کرده.
‫اجرای جریمه‌ها رو یک هفته به تاخیر انداختن
‫تا بتونیم از دیوان عالی ‫درخواست تعلیق حکم رو بگیریم.
‫خیلی‌خب. و اسپالونه، لانگو، ‫چیما و فیگن چی؟
‫همچنان حکم تمرد از دادگاه رو دارن؟
‫هر کدوم روزانه ۵۰۰ دلار جریمه میشن.
‫و هنوز باید برن زندان ‫که از پنج سپتامبر شروع میشه.
‫باشه. ‫آدم بهش فکر می‌کنه ته‌دلش ذوق می‌کنه.
‫می‌دونی، اون چهار تا کله‌خر ‫پشت میله‌ها میفتن؟
‫شاید نظر یه سری‌ها عوض شد.
‫وضعیت دیوان عالی چطوره؟ ‫نظر تو چیه؟
‫دل‌خوش نباش.
‫- باشه. از هیچی بهتره. ‫- آره.
‫شهردار کوچولو اومد.
‫واسیسکو!
‫هی، هی، هی.
‫نه، پیت. موردی نداره. ‫بهشون اجازه بده.
‫سلام، چه کاری از دستم برمیاد؟
‫- کاری که می‌تونی واسه من انجام بدی... ‫- یالا.
‫کاری که می‌تونی برای ما انجام بدی اینه که
‫- با طرح مسکن مقابله کنی یا استعفا بدی. ‫- آره!
‫هیچ‌کدوم رو نمی‌تونم، جک. شرمنده.
‫آره، چون جربزه‌شو نداری.
‫عذرخواهی می‌کنم. اسم شما چیه؟
‫- انگار واست مهمه. ‫- بابی. بابی آمالفیتانو.
‫- خونه‌ام خیابون نواداست. ‫- باشه.
‫- و به تو رای دادم. ‫- ما همه به تو رای دادیم.
‫بهت اعتماد کردیم.
‫بابت رای‌ـت متشکرم، بابی.
‫الان توضیح بده چیکار کردم که ناامید شدی.
‫بهت توضیح بدم چیکار کردی ناامید شدم؟
‫- جدی میگی؟ ‫- تو با شعار مخالفت با طرح مسکن اومدی،
‫و ما فکر کردیم برای ما مبارزه می‌کنی.
‫- بهت ایمان داشتیم. ‫- مری، درسته؟
‫- بله. ‫- حالت چطوره؟
‫ما به تو اعتماد کردیم، ‫و الان ۲۰۰ واحد از اون گداخونه‌ها
‫یه قدمی خونه من قرار دارن،
‫- و من مخالفم. ‫- درک می‌کنم...
‫می‌فهمی؟ دویست خانواده
‫که خدا می‌دونه توی هر خونه ‫چند نفر زندگی می‌کنن.
‫- مری، ناامیدی‌تو می‌فهمم. ‫- نمی‌فهمی!
‫اگه تو محله خودت بود ‫واکنشت چی بود؟
‫اما نیست، درسته؟ ‫و اگه نمی‌تونی برای ما مبارزه کنی،
‫پس کناره‌گیری کن، ‫مثل چیزی که جک گفت،
‫و بذار آدمی بیاد راس کار ‫که از هیچی واهمه و ترس نداره!
‫یالا، کناره‌گیری کن.
‫اونو بردم دکتر،
‫و دکتر چدا گفت که بچه
‫با این وضع نمی‌تونه سالم زندگی کنه،
‫چون برونشیت داره.
‫باباش آسم شدید داشت. ‫به همین خاطر فوت شد.
‫«بیمار من، جارون واتس...
‫ضرورت دارد جارون در خانه‌ای ‫با تهویه‌ای مناسب ساکن باشد
‫تا مادرش بتواند به او رسیدگی کند.
‫اینجا نوشته. می‌تونی ببینی.
‫نه، اون سه خوابه‌ست.
‫نه، اون یه خوابه‌ست.
‫امروز ظهر زنگ زد محل کارم
‫و گفت فلیپه رو نمیاره.
‫اونو نگه می‌داره.
‫نباید اونو می‌بردم دی‌آر.
‫اشتباه کردم.
‫هر چقدر می‌خواستم پس انداز کنم،
‫خرج تماس تلفنی شد.
‫و آره، از اینجا بهتره، می‌دونم!
‫داما، خدای من، ‫دلم واسه بچه‌هام لک زده.
‫بهش گفتم...
‫بهش گفتم، خاویر، ‫اگه اون تا ۲۴ ساعت آینده برنگرده،
‫خودم میام دی‌آر.
‫و میام خونه‌ات
‫و تو و همه خانواده‌تو می‌کشم.
‫- خدای من. کارمن... ‫- بهش گفتم،
‫مردم فکر می‌کنن تو دیوونه‌ای؟ ‫آدم دیوونه ندیدن.
‫- من دیوونه‌ام. ‫- اون چی گفت؟
‫قطع کرد.
‫تصور کن.
‫نه. تنها چیزی می‌دونم اینه که ‫فلیپه بیاد خونه.
‫اون پنج ساله‌شه. ‫باید کنار من باشه.
‫و خاویر قبول نکرد چی؟
‫خانواده‌شو قتل‌عام می‌کنم.
‫ناراحت‌کننده‌ست. ‫چون یه‌جورایی از مادرش خوشم میاد.
‫اون‌ها کی هستن عکس می‌گیرن؟
‫ما کاری نمی‌کنیم.
‫وقتی بخش اول عکس‌ها رو ‫تو جلسه شورای شهر نشون دادم،
‫یه عده فکر می‌کردم ‫سعی دارن بزرگ‌نمایی کنم.
‫حالا خودتون ببینید.
‫چه توقعی داری؟
‫اگه آدم به خودش احترام نذاره،
‫نمی‌تونه برای بقیه هم احترام قائل بشه.
‫جناب نماینده، با اسکار نیومن حرف زدم،
‫و استدلال اون اینه با جمع کردن
‫افراد فقیر در چنین مجتمع‌های مسکونی،
‫نتیجه‌ی کار از اول مشخصه.
‫گفت با ساخت مسکن اقشار کم درآمد ‫در سراسر شهر...
‫من تمام حرف‌های اسکار نیومن رو از بَرم،
‫و کارساز نیست.
‫فقط یک یا دو تا خونه فاسد کافیه،
‫و خیلی زود کلِ بلوک به قهقرا کشیده میشه.
‫برو از مردم بپرس عاقبت برانکس چی شد.
‫- خب، برانکس... ‫- الان می‌خوای بگی برانکس
‫به کجا رسید؟
‫زحمت نکش. می‌دونم. خودم اونجا بودم.
‫اسکار نیومن و ساسمن و اون قاضی کودن،
‫حالیشون نیست دارن چی میگن.
‫آخه ببینید. خودتون نگاه کنید.
‫ساختمون‌ها، زباله، مواد مخدر...
‫اونوقت اون احمق‌ها می‌خوان این آدم‌ها رو
‫به محله‌های ما توی یانکرز شرقی بیارن.
‫خودِ تو دلت می‌خواد ‫کنارت زندگی کنن؟ ها؟
‫نه، معلومه که نمی‌خوای.
‫آره، بنویس.
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمن ‫چطوری دست از سر آدم بردارن.
‫بگذریم، با مامبو حرف میزدم،
‫و قراره جمعه شب بریم و...
‫مگه امروز مدرسه نداری؟
‫تا بعد، بیلی.
‫چرا اومدی خونه؟
‫ها؟
‫رفتم خرید. خرید کردم.
‫دیگه مدرسه نمیرم.
‫واقعا؟ مدرسه نمیری؟
‫و اونوقت می‌خوای چیکار کنی؟ بری خرید؟
‫چند وقته مدرسه نمیری؟
‫دختر جون، خل شدی.
‫باشه، مدرسه رو ول کردی، ‫باید کار پیدا کنی.
‫- زندگی رایگان نیست. ‫- دنبال کار بودم.
‫خب، محل کار من نیرو می‌خواد.
‫با اون بچه‌ها کار کنی خیلی خوب می‌فهمی
‫قراره زندگیت چطوری باشه
‫وقتی مدرسه نری ‫و تا آخر عمر کار کنی.
‫- من... ‫- تو چی، بیلی؟
‫کار نمی‌کنی؟
‫خوب گوش کن، دختر جون. ‫کار نمی‌کنم نداریم.
‫- هی! ‫- ولم کن!
‫الو؟ بله که بیدارم.
‫باید تلفن جواب می‌دادم.
‫بله؟
‫باشه.
‫نصفه‌شب
‫لعنتی، من...
‫امیدوار بودم جریمه‌ها ‫تا اکتبر اجرایی نشه.
‫می‌دونی؟ فرصت مانور داشته باشم.
‫چی؟
‫چرا؟ چه منطقی پشت این کاره؟
‫اوه، باشه.
‫صبر کن خودمو جمع کن.
‫بهت زنگ میزنم، باشه؟
‫چی شده؟
‫دیوان عالی با تعلیق حکم تمرد دادگاه
‫یا جریمه‌های شهر مخالفت کرده،
‫و جریمه‌ها از نیمه‌شب شروع میشه.
‫این وسط، مجازاتِ
‫اون چهار شگفت انگیز بی‌همه‌چیز رو برداشتن
‫تا وقتی که دادگاه پرونده رو بررسی کنه.
‫یعنی اسپالونه و بقیه قِسر در رفتن؟
‫خیال می‌کردم برعکس باشه.
‫خدای من.
‫من می‌گیرم.
‫نه، خودم می‌تونم. خیلی‌خب.
‫تشک رو میارید؟
‫من صندلی‌ها رو میارم.
‫ممنون.
‫هی.
‫به چی فکر می‌کنی، کوچولو؟
‫از مسافرخونه مددجویی بهتره، نه؟
‫آره، خوب می‌دونی.
‫اوه.
‫آره، درسته. تو سوپر استاری.
‫آره.
‫- سلام. ‫- ممنون که تشریف آوردید.
‫خواهش می‌کنم.
‫احیانا... قهوه ندارید؟
‫- حتی دونات هم دارم. ‫- عالیه.
‫فوتبال‌دستی؟
‫معترضین در اینجا،
‫در کتابخانه گرینتون وال جمع شدند ‫و خواستار بازگشایی دوباره هستند.
‫این تصمیم به دستور شهردار واسیسکو
‫به پیروی از کمیته اضطراری
‫مدیریت مالی شهر گرفته شده.
‫همین موضوع که شهردار
‫به صحبت مردم در مورد ‫طرح مسکن گوش نمیده بد هست،
‫الان می‌خواد کتابخونه‌ی ما رو تعطیل کنه؟
‫آره، درسته. ‫آره، دارم تعطیلش می‌کنم.
‫دیگه کافیه.
‫کریستینا آندرادا هستم،
‫به صورت زنده از کتابخانه‌ی...
‫الان دیگه کافیه.
‫همه‌چیز تا الان راحت و آسون بود.
‫تهدید می‌کنی ۶۰۰ تا کارمند اخراج میشن، ‫کسی کَکش نمی‌گزه.
‫میگی شهر داره ورشکسته میشه، ‫عین خیالشون نیست.
‫یه کتابخونه و مرکز سالمندان رو می‌بندی؟
‫فکر می‌کردن ساختگی بوده؟ خدای من.
‫خب، می‌دونی چیه؟ راست میگه.
‫حرف حساب جواب نداره.
‫واسه اون چهار تا رای لعنتی به هر دری میزنم
‫یا موقع تلاش می‌میرم.
‫- الو؟ ‫- به لانگو وصل کن.
‫و سانچز، به رودریگو میده.
‫رودریگو توپ رو به سانچز برمی‌گردونه،
‫که توپ رو جلو می‌ندازه ‫و به ساسمن میرسونه.
‫ساسمن، لژیونر یهودی تنها
‫در تیم فوتبال برزیلی، ‫ساسمن شوت میزنه.
‫گل! نمیشه جلوشو گرفت!
‫طرفداران عزیز، نمیشه ‫جلوی چکش یهودی رو گرفت.
‫می‌خواستم سرِ طرح مسکن باهاش بازی کنم
‫تا اینکه تکنیک‌شو دیدم.
‫هفت هیچ تحقیرم کرد.
‫آره. من واسه برد بازی می‌کنم آقایون.
‫نه، امشب.
‫همین امشب رای رو می‌خوام.
‫گور بابای فیگن و اسپالونه.
‫برن به جهنم. ‫خودشون هم نمی‌دونن دارن چیکار می‌کنن.
‫من هستم، آکسمن و کولا. ‫میشه سه نفر.
‫و اگه بتونم لانگو یا چیما رو راضی کنم ‫اونوقت موفق میشم.
‫اخراج‌ها و تعطیلی‌ها رو به رخ‌شون می‌کشم
‫و انقدر بهشون فشار میارم تا تسلیم بشن.
‫آره.
‫ببین، باید همین الان متقاعدشون کنم.
‫می‌ترسیدم به زبون بیارم،
‫ولی راستش داره خوب پیش میره.
‫سیاستمدارا رو از اتاق بیرون کن،
‫وکیل‌ها منطقی میشن.
‫هی، من سیاستمدارم. ‫خب، بگی‌نگی.
‫تو مدیر شهر هستی.
‫تو... نصف مشکل حساب میشی.
‫شاید بهتر باشه یه نفر به شهردار بگه
‫مشغول چه کاری هستیم.
‫نه. الان باید
‫به خونه‌ی چیمو و لانگو زنگ بزنیم،
‫بهشون بگیم بیان اینجا،
‫و ببینیم امضا می‌کنن یا نه.
‫باشه.
‫هیچ‌کدوم نیستن؟ مگه میشه؟
‫رفتن بازی کنن؟
‫رای آکسمن و کولا رو دارم.
‫سه تا می‌خوام ‫تا به حد نصاب برسه.
‫این بی‌کفایت‌ها رو پیدا کن.
‫صبر کن.
‫- الو؟ ‫- بله؟
‫- نیک، جیم هستم. ‫- بله، جیم؟
‫ببیند، پیداشون کردم. باورت نمیشه.
‫خونه‌ی پیکل هستن.
‫چی؟ گفتی کجا هستن؟
‫خونه‌ی پیکل.
‫خب، یه کدوم‌شون فکر نکردن شاید بهتر باشه
‫به شهردار وامونده‌ی شهر زنگ بزنن؟
‫خدای من!
‫لعنت بهتون!
‫- کجا بریم، رئيس؟ ‫- هر قبرستونی
‫که دولت یانکرز هستن.
‫خب، باورم نمیشه
‫بعد این قضایا باید رای‌مو تغییر بدم
‫خب، چطوری انجام بدم؟
‫- سمت چپت. ‫- ممنون.
‫بهت زنگ میزنم.
‫دسیسه‌ی توئه؟
‫سعی داریم وضعیت رو درست کنیم، نیک.
‫آره، باشه. خیلی‌خب.
‫خب، از عصبانی بودن خسته شدم، خب؟
‫وضعیت چطوره؟ به جایی رسیدید؟
‫همین فکر رو می‌کردم. ‫تازه با قاضی تماس گرفتیم.
‫گوشش به هیچ طرح سازشی بدهکار نبود.
‫سند سرمون رو برید.
‫می‌دونی، حتی منو هم غافلگیر کرد.
‫زیر بار نمیره هیچ تغییر ‫یا پیشنهاد مصالحه‌ای رو بشنوه،
‫نه تا زمانی که شهر از دستورش اطاعت کنه.
‫می‌دونی، ببین.
‫بهش فکر کردم، می‌دونی. ‫چیزه...
‫نمی‌دونم چه کاری ازم ساخته‌ست، می‌دونی؟
‫- با رای‌دهنده‌هام حرف زدم... ‫- لعنتی.
‫من تازه با گیل شفر حرف زدم،
‫و کمیته اضطراری قبول کرد ‫اخراج‌ها رو به حالت تعلیق دربیاره
‫در صورتی که امشب رای بدیم ‫و حکم دادگاه رو بپذیریم.
‫و قاضی گفت
‫در این صورت مجبور نیستیم جریمه‌های
‫دیروز و امروز رو پرداخت کنیم
‫به شرطی که تا قبل نیمه‌شب ‫حکم تایید بشه.
‫و میشه هشت میلیون دلار.
‫ببینید، ما پنج نفر هستیم.
‫حد نصاب رو داریم، درسته؟
‫خب میریم شورای شهر
‫و وظیفه کوفتی‌مون رو انجام میدیم.
‫حکمرانی می‌کنیم.
‫شاید جریمه‌ها برداشته شده باشه،
‫اما قاضی سند همچنان ممکنه به علت تمرد ‫حکم زندان شما رو صادر کنن، جناب نماینده.
‫- نظر شما چیه؟ ‫- قاضی سند منو بازداشت کن، آماده‌ام.
‫بدون مسواکم جایی نمیرم.
‫آفرین، اد.
‫اکنون صحبت‌های نماینده اد فیگن رو شنیدید،
‫که می‌گوید رای خود در مخالفت ‫با طرح مسکن را تغییر نمی‌دهد
‫و دیگر آخر هفته خود را صرف صحبت
‫درباره این موضوع نمی‌کند.
‫دیگه... می‌تونه چیکار کنه؟
‫فکر کردن نداره.
‫دیوان عالی شما رو بلاتکلیف گذاشته،
‫و تغییر رای بدتره.
‫مردم فکر می‌کنن مسئله پول بوده.
‫میشه گفت ب خاطر احتمال اخراج
‫کارمندهای شهر نظرت عوض شده.
‫خیلی بهتره.
‫بی‌خیال، نیکی، ‫چی می‌خوای راضی بشی؟ ها؟
‫پیت، تو چی؟
‫ببین، با این وضعیت فعلی نمی‌تونم ‫تو رای‌گیری حمایت کنم، خب؟
‫باید جای مذاکره وجود داشته باشه.
‫آخه با کی مذاکره کنی، قاضی سند؟
‫نیکی، به خودت بیا.
‫هیچ راهی واسه ما نمونده.
‫از اول معلوم بود هنک ‫به هیچ طرحی رای نمیده.
‫بدون اون اوضاع‌مون بهتره.
‫آره، و فیگن.
‫الان دستِ شما دو تاست مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫رای منفی! رای منفی! رای منفی!
‫خدای بزرگ. چه فکری می‌کنید؟
‫فکر می‌کنید نیکی و پیت متوجه بشن؟
‫تو این سر و صدا گم میشن؟
‫آره. نابودشون می‌کنه.
‫خیلی‌خب، رئیس‌پلیس رو بیار.
‫افتضاحه.
‫احمق‌ها.
‫قهوه بیارم؟
‫به نظرت الان می‌تونم قهوه بخورم؟
‫بله؟
‫محض رضای خدا.
‫چه خبر؟
‫جو، ببین، ممکنه
‫که سر و صدا رو کم کنیم؟
‫چیزه... خیلی مهمه شورش آمیز نباشه.
‫و نمی‌خوام پیت و نیکی دلسرد بشن.
‫جلسه‌ای در کار نیست.
‫اگه جلسه بود، دلیل داشتم.
‫خیلی‌خب.
‫رای منفی! رای منفی! رای منفی!
‫دستور نظم جلسه جمعه،
‫۹ سپتامبر ۱۹۹۸ رو صادر می‌کنم.
‫ثبت شود که جلسه
‫در ساعت ۱۱:۵۷ شروع شده است.
‫اکنون اعلام تنفس ۱۵ دقیقه‌ای می‌کنیم.
‫از صبر و شکیبایی شما سپاسگزارم.
‫چیکار می‌کنه؟
‫هنک! هنک!
‫خیلی‌خب. الان بهشون بگو خفه بشن.
‫چشم.
‫- عدالت! ‫- کِی می‌خواید؟
‫الان!
‫- چی می‌خواید؟ ‫- عدالت!
‫- کِی؟ ‫- الان!
‫- چی می‌خواید؟ ‫- عدالت!
‫- کِی؟ ‫- الان!
‫چی می‌خواید؟
‫مرد! برو به درک، خوک کثیف!
‫خانم‌ها و آقایون؟
‫خانم‌ها و آقایون،
‫اکنون جلسه شورا در حال برگزاری‌ست.
‫بنابراین، اگه پافشاری کنید، ‫ازتون درخواست می‌کنم
‫سیصد متر از منطقه فاصله بگیرید
‫تا شورای شهر بتواند ‫به امور خود رسیدگی کند.
‫برو به درک! ‫بمیر، عوضی!
‫اونو ببرید. ‫اونو از اینجا خارج کنید.
‫- اخراج ۶۳۰ نفر. ‫- خدای بزرگ.
‫درسته. ‫هزینه بالایی داره.
‫دیگه نباید خودمون رو گول بزنیم.
‫راست میگه، پیت.
‫از فدایی داریم به قاتل تبدیل میشیم.
‫قراره از نظر اقتصادی ۶۳۰ خانواده ‫رو به قتل برسونیم.
‫نگاه کنید.
‫خدای من.
‫اسم افرادی توی لیسته
‫که باهاشون کباب زدم.
‫تو عروسی‌شون شرکت کردم،
‫تو مراسم غسل تعمید بچه‌هاشون شرکت کردم،
‫نه به‌عنوان نماینده، ‫بلکه به‌عنوان دوست.
‫الانه بالا بیارم.
‫نظر شما چیه؟
‫صادقانه بگم، باورم نمیشه
‫داره تو یانکرز چنین اتفاقی میفته.
‫بعد از چیزهایی که تجربه کردیم،
‫اینکه روز و شب‌مون به این شکل بشه؟
‫- خب، من... ‫- نابودشون کن، هنک!
‫شک نکن. شک نکن!
‫برای شهر می‌جنگم.
‫رای منفی! رای منفی! رای منفی!
‫خائن!
‫تو جهنم می‌سوزید!
‫اتمام تنفس و ادامه جلسه را اعلام می‌کنم.
‫می‌خوای از صبر و شکیبایی همه تشکر کنم.
‫می‌خوام به همه یادآوری کنم
‫که این مهم‌ترین جلسه شورای شهره
‫که فکر می‌کنم شهر یانکرز تابه‌حال داشته،
‫- و از شما تقاضا دارم که... ‫- ترسو!
‫از همگی تقاضا دارم
‫که شما حضار عزیز ‫با نمایندگان محترمانه برخورد کنید
‫و اجازه بدید کارشون رو انجام بدن.
‫و بنده به رئيس‌پلیس دستور دادم ‫این موضوع رو تایید کنه.
‫آقای لانگو، تمایل دارید ‫در این مورد صحبت کنید؟
‫- بله، متشکرم آقای شهردار. ‫- خدای من، نه!
‫این...
‫اکنون زمان چندان مناسبی
‫برای خدمت در دولت نیست.
‫خانم‌ها و آقایون، خواهش می‌کنم.
‫برای افرادی که...
‫برای افرادی که دولت
‫شهر یانکرز کار می‌کنند.
‫یا اهالی این شهر!
‫خانم‌ها و آقایون، خواهش می‌کنم.
‫از نظر من ما...
‫در این مقطع چاره‌ای
‫جز قبول حکم صادر شده نداریم ‫و ادامه‌ی...
‫لانگو، مرد آشغال!
‫ما با حکم رضایت موافقت نکردیم ‫چون...
‫تا دیروز که هیچ مشکلی نبود، عوضی!
‫ما مبارزه می‌کنیم! امکان نداره!
‫نیکی، بی‌مصرف...
‫زمان رای‌گیریه، آقای منشی.
‫- شهردار واسیسکو؟ ‫- خیر.
‫- معاون اسپالونه؟ ‫- منفی.
‫رهبر اکثریت کولا؟
‫مثبت.
‫- رهبر اقلیت لانگو؟ ‫- مثبت.
‫- نماینده فیگن؟ ‫- منفی.
‫- نماینده چیما؟ ‫- مثبت.
‫- نماینده آکسمن؟ ‫- مثبت.
‫پنج رای مثبت در برابر دو رای منفی. ‫مصوبه به تصویب رسید.
‫چطور تونستید با ما این کار رو کنید؟
‫- جلو نیاید. ‫- شرم بر تو، شهردار! خجالت بکش!
‫این مردم چه مرگشونه؟
‫- آقای شهردار، باید برید! ‫- چیزی نیست، عزیزم.
‫خدای من.
‫زود باشید.
‫منشی رای‌گیری اسمی را انجام خواهد داد.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫مامان؟
‫منم، مامان.
‫اینجام.
‫بهیار کجاست؟
‫قرار بود از این هفته شروع کنه، درسته؟
‫دیروز منتظر موندم و نیومد.
‫به سازمان‌شون زنگ زدم،
‫و گفتن نتونسته آپارتمان رو پیدا کنه.
‫چی؟
‫به نظرم یکی داره چرت و پرت میگه.
‫خب، الان یکی دیگه رو فرستادن، ‫یکی که نقشه داره؟
‫گفتن فرستادیم، ‫اما تا الان کسی نیومده.
‫این سازمان‌ها تاییدیه دولتی دارن.
‫باید از قوانین پیروی کنن.
‫شماره‌شون کجاست؟
‫آشپزخونه.
‫بهشون زنگ میزنم.
‫امکان نداره. من برنمی‌گردم.
‫نه با اون پسره. ‫نه، استعفا میدم.
‫تو اون کار رو قبول کردی. ‫نمی‌تونی کنار بکشی.
‫تو دوست داری هر روز سر کار بری؟
‫من کاری که نیازه رو انجام میدم.
‫فکر می‌کنی چند نفر تو دنیا هستن ‫که هر روز صبح از خواب بیدار میشن
‫و سرِ کاری که دوست دارن میرن؟
‫چند نفری هستن.
‫و فکر می‌کنی چند نفرشون
‫تو اشلوبام زندگی می‌کنن؟
‫یا خیابون اسکول؟ ‫شغل و کار همینه، بیلی.
‫واسم مهم نیست. ‫من پامو اونجا نمی‌ذارم.
‫من اونو نمی‌شورم.
‫میره تو وان،
‫کلهٔ عقب‌مونده‌شو به دیوار می‌کوبه،
‫آب همه‌جا پخش میشه ‫و جیغ و داد می‌کنه.
‫این دنیای واقعیه، دختر جون.
‫کنار بیا!
‫خودت کنار بیا.
‫چی گفتی؟
‫- هیچی. ‫- اوهوم. همین فکر رو می‌کردم.
‫پرواز ۹۵۳ امریکن ایرلاینز
‫چرا انقدر طول کشید؟
‫ اکنون در گیت شماره ۶ ‫در حال سوار کردن مسافران است.
‫پرواز ۹۵۳ امریکن ایرلاینز...
‫اگه نیاد چیکار کنیم؟
‫آروم باش.
‫نمی‌دونم.
‫خدای من...
‫فلیپه!
‫مسافر امریکن ایرلانز ‫با نام مری‌جین دانهو،
‫لطفا به اطلاعات مراجعه نمایید.
‫- بوس بده. ‫- ممنون.
‫مسافر امریکن ایرلانز ‫با نام مری‌جین دانهو...
‫حالت خوبه؟
‫ببخشید. این مشکل دادگاه نیست.
‫جناب قاضی، دیدید برای اینکه
‫موافقت شورای شهر رو ‫نسبت به حتی یک اظهاریه کلی
‫مبنی بر تبعیت از حکم دادگاه، ‫چه دردسری کشیدیم.
‫به هر چی که می‌پرستید، ‫ازتون خواهش می‌کنم،
‫لطفاً یک محل جایگزین برای واحدهای مسکونی
‫که قبلا در مدرسه علوم دینی سنت‌جوزف ‫مستقر بودند، معرفی کنید.
‫سال سختی برای شما بوده، آقای شهردار.
‫آره، میشه گفت.
‫و حالا موعد انتخابات آینده شما ‫داره نزدیک میشه.
‫دوره دو ساله. خیلی هم عالیه.
‫خب، برای آینده شما ‫بهترین آرزوها رو دارم، آقای واسیسکو.
‫ممنون، جناب قاضی.
‫ولی بهتره این احساسات رو ‫بین خودمون نگه داریم.
‫می‌دونی، تاییدِ شما
‫باعث نمیشه مردم یانکرز به من رای بدن.
‫عدالت در محبوبیت خلاصه نمیشه.
‫خیر، ولی سیاست چرا.
‫لطفا؟
‫خب، با توجه به اینکه شورای شهر ‫بار دیگه حاضر به اقدام نیست
‫و شهردار واسیسیکو درخواست دارن که
‫تصمیم رو از عهده شهر خارج کنم،
‫به طور رسمی مکان گرامرسی رو
‫به عنوان جایگزینِ ‫سایت مدرسه علوم دینی سن‌جوزف انتخاب می‌کنم.
‫ممنون، جناب قاضی.
‫جناب قاضی، اجازه هست؟
‫آقای نیومن.
‫می‌دونم گزینه‌های ما محدوده،
‫اما یک سری مشکلات در محل گرامرسی وجود داره
‫که باید پیش بکشم.
‫- دوباره بگو. ‫- دوباره.
‫اول از همه، چون تنها هفت سایت
‫ظاهرا برای ما در دسترس است،
‫باید ۴۸ خونه سازمانی رو
‫- تو سایت گرامرسی بسازیم. ‫- خب؟
‫خب اینکه تحقیقات من نشون میده ‫که جرم و جنایت
‫با افزایش تعداد واحدها ‫در مجتمع‌های مسکونی افزایش پیدا می‌کنه.
‫من سعی کردم در هر سایت تعداد واحدها ‫رو نهایت ۲۴ واحد بذارم.
‫الان می‌خوایم دو برابر کنیم.
‫اسکار، تو هنوز درگیر مسائل گذشته‌ای.
‫ولی نگاه کنید، به خاطر وضعیت این سایت،
‫ساخت این خونه‌های سازمانی در اینجا
‫ملزم به اینه یه شبکه جاده داخلی
‫با هزینه به طور قابل توجه‌ای بیشتر احداث بشه.
‫خب، همون‌طور که گفتم، هر گونه ‫افزایش هزینه‌ای خارج از مقررات وزارت مسکن رو
‫باید خودِ شهرداری متقبل بشه.
‫نگرانی اصلی من اینجاست.
‫در سایت گرامرسی،
‫نمی‌تونم این خونه‌های سازمانی رو
‫طوری در بافت محله‌های متوسط‌نشین جا بدم ‫که به چشم نیان.
‫خیلی پرت میشه.
‫و نگرانی من اینه که این دور افتادگی
‫سبب بشه عامل جرم و جنایت خودش رو نشون بده
‫که ساکنین مسکن عمومی ‫قابل مدیریت نیستن.
‫اسکار، داری ترس‌پراکنی می‌کنی،
‫و بازتاب‌دهنده بار ایدئولوژیکِ توئه.
‫نمی‌تونم نگم... این حرفت ‫عملا نژاد پرستانه‌ست.
‫درک چه چیز این مسئله دشواره؟
‫هر چی سایت مسکونی کوچیک‌تر باشه، ‫برخورد آدم‌ها بیشتر میشه،
‫و همسایه طبقه‌ی متوسط بیشتر
‫ارزش‌ها و کنترل خودشون رو اعمال می‌کنن.
‫به همین سادگی.
‫ما قراره این خونه‌ها رو بسازیم.
‫تصمیم قاضی و شورای شهره.
‫ولی یه سوال، ‫می‌خوایم این پروژه موفقیت آمیز بشه یا نه؟
‫می‌دونه.
‫اگه مرخصی بگیرم، ‫اگه دیر برم می‌فهمه،
‫اگه زود برم خونه.
‫نمی‌فهمم. بهش بگو.
‫هیچ‌جوه نمی‌ذاره استعفا بدم،
‫مگه اینکه برگردم مدرسه.
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫باید یه کاری کنم اخراج بشم.
‫خانم‌ها، خانم‌ها.
‫سلام جذاب.
‫جذاب، ایشون بیلیـه.
‫اسم اصلیم جانه.
‫نوشیدنی می‌خورید؟
‫واسه من تو لیوان بریز.
‫لیوان، ها؟
‫- میکا، تو چی؟ ‫- تو بطری.
‫با خانم کلارکسون حرف زدم.
‫باید بهش می‌گفتی
‫یه بهیار جاماییکایی بفرسته.
‫اون جاماییکایی‌های پیر نمی‌ترسن.
‫مطمئنم دیر کرده.
‫هیچ‌کس نمیاد، پسرم.
‫مشکل یانکرز چیه؟
‫مثل... اون بازی می‌مونه که...
‫با چکش میزنی تو کله حیوون... ‫و اون حیوون مدام ظاهر میشه؟
‫- موش و چکش رو میگی؟ ‫- آره.
‫هر بار یه مشکل رو حل می‌کنم، ‫یه مشکل دیگه ظاهر میشه.
‫اما... پافشاری رو ساختِ ‫خونه‌های دو طبقه بدون آسانسور
‫به‌جای خونه‌های ویلایی، ‫خیلی کوته‌نظرانه‌ست.
‫آقای اسمیت، امور مسکن موافقت کرده؟
‫بله، جناب قاضی. ‫نظریه محیط دفاع‌پذیر اسکار رو باور کردیم.
‫متعقد هستیم راه درستیه.
‫خب، اعتراض وزارت مسکن چیه؟
‫هزینه‌ها. فکر می‌کنن ساختِ ‫خونه‌های سازمانی گرون‌تر درمیاد.
‫و ممکنه همین‌طور بشه.
‫اما طرح ساخت خونه‌های بی آسانسور ‫کاملا برخلافِ
‫چیزهاییه که سعی کردم ‫در این پروژه پیاده کنم.
‫نباید هیچ فضای عمومی ‫توی ساختمون‌ها وجود داشته باشه.
‫به واحد دوم پله نداشته باشه. هیچی.
‫و تمامی خانواده‌ها باید ‫حیاط جلو و پشت مختص خودشون رو داشته باشن،
‫و ورودی اصلی باید مستقیم به خیابون برسه.
‫چرا متوجه این موضوع نیستن؟
‫هزینه‌های ساخت و ساز ‫ممکنه مانع بزرگی باشه، اسکار،
‫حتی برای دولت.
‫ساکنین خونه‌های سازمانی
‫با مستاجرین دیگه هیچ تفاوتی ندارن.
‫اون‌ها با حساسیتِ تمام ‫از مال و فضایی که دارن مراقبت می‌کنن.
‫مشکل از جایی شروع میشه که توی این پروژه‌ها
‫فضاهای عمومی بی‌صاحب وجود داشته باشه.
‫اونجاست که خراب میشه.
‫همین فضاهاست
‫که محل ولگردی و فروش مواد میشه.
‫می‌دونی، هر ساله وزارت مسکن ‫میلیون‌ها دلار
‫صرفِ تعمیر و بازسازی خرابکاری‌های انجام شده ‫در مناطق عمومی
‫آسمان‌خراش‌ها ‫و ساختمان‌های بی‌آسانسور می‌کنه.
‫از قبل در نظر گرفته شده. ‫تو بودجه اومده.
‫- خب؟ ‫- خب...
‫می‌خوام ببینم میشه ‫این‌طور استدلال کرد
‫که خانه‌های سازمانی ‫در دراز مدت هزینه کم‌تری داره یا نه.
‫خب، بدون مناطق عمومی،
‫هزینه اضافی
‫بابت حفظ و حراست نداریم.
‫می‌تونیم این استدلال رو بیاریم.
‫می‌خورید؟
‫شرکت دیلوکس هومز، ‫از برویک ایالت پنسیلوانیا،
‫کم‌ترین پیشنهاد رو برای ۱۴۲ واحد اول داده.
‫نکته مثبت اینجاست که ‫خارج از ایالت ساخته میشه.
‫احتمال هر گونه دردسر احتمالی حذف میشه
‫مثل تهدید، اعتراض و خرابکاری.
‫پس واحدهای از پیش‌ساخته رو ‫به یانکرز میارن؟
‫و بعد روی شالوده‌ها نصب میشه.
‫خبر بد اینه که پیشنهادشون
‫پنج میلیون بیشتر از انتظار ماست.
‫با توجه به مقررات وزارت مسکن ‫ما ۱۱.۳ میلیون دلار بودجه داریم.
‫شرکت دیلوکس ۱۶.۱ میلیون پیشنهاد داده.
‫هر واحد ۳۳ هزار دلار آب می‌خوره.
‫شهردار واسیسکو احتمال کسری بودجه ‫با وزارت مسکن رو مطرح کرده، ما هم گفتیم.
‫همچنین، سناتور موینیهان ‫از پشت پرده داره یه کارهایی می‌کنه،
‫و جک کمپ گفت یه راهی پیدا می‌کنه ‫تا این کار رو عملی کنه.
‫باورتون بشه یا نه، ‫ما رابطه خیلی خوبی
‫- با دفتر وزیر داریم. ‫- با وجود کانال‌های گفتگو،
‫انتظار میرفت جنگ آخر ‫ساختمون‌های بی آسانسور پیش نیاد.
‫خب، جناب قاضی، ‫گاهی جادو جواب میده و گاهی نه.
‫نکته مهم اینجاست که وزارت مسکن ‫تصمیم درست رو گرفت
‫و الان کارها روی روال افتاده.
‫الان مشکلات فنی وجود داره، درسته؟
‫امور سیاسی تموم شد.
‫که امروز به همین دلیل در اینجا حضور دارم
‫تا اعلام کنم که برای انتخابات ‫شهرداری یانکرز نامزد میشم.
‫تا به الان هرگز چنین فرصت مناسبی
‫برای ایجاد اصلاحات سیاسی وجود نداشته...
‫و اداره شهر یانکرز رو
‫دوباره بدست مردم می‌سپارم!
‫یانکرز در نقطه حساسی قرار داره.
‫با همدیگه می‌تونیم یانکرز رو
‫به شهری برای زندگی باشکوه تبدیل کنیم.
‫از شما تقاضا دارم برای دور دوم
‫من رو شهردار خودتون انتخاب کنید.
‫و شهردار فعلی، که در تمام مسائل
‫کوته‌بین بوده،
‫اون هیچ‌گونه رحم و مروتی
‫به مالکین خانه ‫یا اهالی یانکرز نشون نداد.
‫و همچنین از شما تقاضا دارم ‫چهار نماینده شورایی که
‫سببِ تحقیر شهر شدن رای ندید،
‫و نامزدهایی که از اون‌ها حمایت می‌کنن.
‫شورای شهر رو پاکسازی می‌کنیم.
‫خیلی ممنون. ممنون.
‫تغییر اساسی! تغییر اساسی!
‫جارون عزیز،
‫تو پسر من هستی
‫و تو رو از جونم هم بیشتر دوست دارم...
‫اما تو در یک مکان دشوار بدنیا اومدی.
‫و تو و مامانت الان تنها هستید.
‫چنین برنامه‌ای نداشتم.
‫راستش، بابام میگه ‫من برای هیچی برنامه نداشتم...
‫چون هیچ برنامه‌ای ‫برای زندگی نداشتم
‫من و تو در این وضعیت نامناسب هستیم.
‫ولی می‌دونم حقیقت نداره.
‫بابات رو دوست داشتم، ‫و می‌خواستم...
‫بخشی از این عشق باشی،
‫نتیجه این عشق باشی.
‫و ذره‌ای پشیمون نیستم.
‫آدم‌هایی که میگن بی برنامه بوده
‫از دل من خبر ندارن.
‫من فقط برای اینکه ‫به این سرعت تنها بشم برنامه نداشتم.
‫می‌دونستم بچه‌دار شدن راحت نیست،
‫می‌دونستم مسئولیت زیادی داره.
‫ولی فکر می‌کردم این مسئولیت رو ‫با بابات تقسیم می‌کنم،
‫و هر روز کمی بهتر میشه.
‫فکر می‌کردم اگه خونه‌دار بشم،
‫و تشکیل خانواده بدم،
‫بقیه مسائل به دنبالش میاد.
‫نمی‌دونم کجا میرم ‫یا حتی کجا هستم.
‫قرار بود اینجا حس خونه داشته باشه.
‫اینجا خونه نیست.
‫ببخشید.
‫و نمی‌دونم چه اتفاقی قراره بیفته.
‫می‌دونم که نمی‌تونم بدون سقوط کردن ‫اینجا بمونم،
‫و می‌دونم نمی‌تونم برم خونه.
‫حوصله ندارم بابام بهم درس بده،
‫و نمی‌دونم چطور خودم باید درس بگیرم.
‫منتظر نشستم.
‫منتظر نشستم، و نمی‌دونم
‫منتظر چی هستم.