‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫باید از اونجا درش بیاریم!
‫دست نگه دارین! ‫هنوزم ممکنه سم داخل باشه.
‫ناکس! بس کن!
‫- به حرفم گوش بده. ‫- هی!
‫همه‌مون می‌خوایم نجاتش بدیم، باشه؟
‫همه‌مون می‌خوایم نجاتش بدیم، ‫ولی اگه...
‫این در رو باز کنین، ‫دیگه هیچ...
‫- خدایا! لطفا. نه! ‫- همگی بس کنین!
‫- همه‌مون می‌خوایم نجاتش بدیم. ‫- متوقف شد!
‫- ناکس، باید فکرت رو به کار بندازی... ‫- آتیش خاموش شد!
‫- باید در رو باز کنیم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫تا حالا کسی داخل نرفته.
‫قفل تا 48 ساعت...
‫- بعد از پاکسازی باز نمیشه. ‫- اون...
‫- 48 ساعت بعد از... ‫- ژولیت داره تکون می‌خوره!
‫لعنت به 48 ساعت.
‫کافه‌تریا رو تخلیه کنین.
‫در رو باز می‌کنیم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫برو کنار!
‫زود باش!
‫- برو تسمه‌ها رو بیار. ‫- زود باش.
‫تو پاهاش رو بگیر.
‫- آروم. آروم. ‫- بگیرش.
‫بیرون که بردیمش، دورش رو می‌بندیم.
‫مراقب باش.
‫آروم. شرل. شرل. ‫مراقب باش.
‫هنک! هنک!
‫بیا اینجا، کمک لازم دارم!
‫زود باشین، بچه‌ها! ‫زود باشین. بریم. برو!
‫تدی، دارن میان!
‫- برین کنار! راه باز کنین! ‫- ببرشون عقب!
‫برین عقب. برین کنار! ‫راه باز کنین! یالا!
‫برین عقب! برین کنار! ‫برین عقب! بجنبین!
‫ببرشون عقب! ‫برین عقب!
‫- بریم! ‫- برین عقب!
‫از پله‌ها می‌ریم بالا. ‫مراقب باشین.
‫طاقت بیار. طاقت بیار.
‫یالا. لطفا از سر راه برین کنار! ‫برین عقب! برین کنار!
‫برین! ‫لطفا جلو نیاین. عقب وایسین.
‫- آماده شین. ‫- یالا.
‫طناب رو ببندین.
‫یالا. بجنبین. ‫بجنبین.
‫- نگه دارین. ‫- بکِشین.
‫آروم و بااحتیاط.
‫هی!
‫♪ صدای ناقوس رو بشنوین ♪
‫♪ داره ما رو فرا می‌خونه ♪
‫♪ برای انجام وظیفه ♪
‫برین کنار.
‫♪ آواز صداها رو بشنوین ♪
‫♪ چقدر رسا و غرورآفرین ♪
‫بهم گفتن...
‫♪ در ستایش زیبایی آزادی ♪
‫وقتی داشتن ما رو می‌بردن پایین
‫کل سیلو داشتن تماشا می‌کردن.
‫ولی چی...
‫همه فکر می‌کنن تو مُردی...
‫پس چطور از اینجا سر در آوردی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫قاضی سیمز، ‫تو و پسرت باید اتاق امن رو ترک کنین.
‫کامیل می‌تونه بمونه.
‫چی؟
‫چیزی نیست.
‫بابا؟
‫همه‌چیز روبراهه.
‫مامان در امانه
‫و حالا یه جای امن برای خودم و خودت ‫پیدا می‌کنیم.
‫باشه؟
‫حالت خوبه؟
‫- آنتونی... ‫- خوابیده. بالاخره.
‫نمی‌تونم خیلی بمونم.
‫ولی باید می‌دیدمت.
‫چی؟
‫بعد که از پیشت رفتیم ‫چه اتفاقی توی اتاق امن افتاد؟
‫راب، من...
‫نمی‌تونم راجع‌بهش حرف بزنم.
‫منظورت چیه که نمی‌تونی ‫راجع‌بهش حرف بزنی؟
‫خیلی‌خب...
‫تا حالا برنارد بهت گفته بود که ‫توی اون اتاق چه اتفاقی افتاده؟
‫یا صدا چی بود؟
‫یا اصلا گفته بود که صدایی هست؟
‫می‌دونستم که از اونجا دستورات می‌گرفت.
‫ولی چطوریش رو نمی‌دونستم.
‫و تو بهم نمیگی؟
‫اگه می‌تونستم...
‫ما یه راست اومدیم اینجا. ‫نرفتم بیرون.
‫اصلا نمی‌دونم چه خبره. ‫اوضاع آرومه.
‫برنارد و ژولیت برگشتن داخل.
‫داخل؟
‫- چطوری؟ ‫- از آتیش زنده موندن. به زور.
‫سم وارد سیلو شده؟
‫اینطوری به نظر نمیاد.
‫کسی سعی کرد در رو باز کنه؟
‫نه.
‫راب، همین که ژولیت بالای تپه ظاهر شد ‫شورش به پایان رسید.
‫ولی هنوزم تهدیدهایی برای سیلو وجود داره.
‫- کی؟ ‫- برنارد هالند.
‫لوکاس کایل.
‫و ژولیت نیکولز.
‫داری از من می‌خوای که ‫ترتیبش رو بدم؟
‫دارم بهت میگم که یه مشکلی هست.
‫و هر دومون می‌دونیم ‫این اولین باری نیست که رئیس فناوری اطلاعات...
‫- حلش می‌کنم، باشه؟ ‫- ازت می‌خواد براش...
‫به مشکلی رسیدگی کنی.
‫نگرانیت چیه؟
‫اونا چیزهایی می‌دونن
‫که می‌تونه سیلو رو تهدید کنه.
‫چیزهایی که من نباید بفهمم.
‫این چیزیه که داری بهم میگی.
‫چیزهایی که من نباید بفهمم.
‫ترتیب اولویت‌ها چطوریه؟
‫لوکاس کایل کمترین اولویت رو داره. ‫وقتی پیداش کردی، فقط مطمئن شو...
‫- که با کسی حرف نمی‌زنه. ‫- بگیریم و ببریمش.
‫بله.
‫بزرگترین تهدید ژولیت و برنارد هستن.
‫از بین دوتاشون؟
‫هر کسی که احتمال داره زودتر دهن باز کنه.
‫حقیقتش، هنوز زوده که بشه فهمید.
‫هیچ کدومشون چیزی نگفتن؟
‫ژولیت نیکولز بیهوشه.
‫برنارد هالند صداهایی در آورده، ‫ولی کلمه‌ای به زبون نیاورده.
‫واکنش به درده. ‫بدجور سوخته.
‫نیکولز؟
‫لباسی که پوشیده بود ‫ازش محافظت کرده.
‫هالند سوختگی‌های عمیق زیادی داره.
‫نیکولز جاهایی که فلز یقه‌اش و مچ‌بندهاش داغ شده ‫دچار سوختگی شده.
‫و اگه زنده نموندن، برنامه‌ات چیه؟
‫ما پروتکلی برای این وضعیت نداریم،
‫ولی گفتم توی اتاق‌هاشون روکش پلاستیکی ‫و کیسه جنازه بذارن.
‫فکر نمی‌کنم خاکسپاری سنتی امن باشه. ‫به خاطر سم...
‫- پس می‌سوزونیمشون. ‫- بله.
‫ولی کوره 140 طبقه پایین‌تره.
‫و اگه جسدها آلوده باشن ‫که باید فرض کنم هستن،
‫باید اول با پلاستیک پوشونده بشن ‫و بعد توی کیسه گذاشته بشن.
‫باربرها باید لباس محافظتی بپوشن.
‫پله‌ها رو تخلیه کنیم.
‫کار راحتی نیست.
‫پس بیا امیدوار باشیم که زنده بمونن.
‫رابرت.
‫می‌دونم که صدا می‌خواد بمیرم...
‫ولی... من...
‫اونا هر موقع که بخوان ‫می‌تونن ما رو بکشن.
‫کل سیلو رو.
‫این چیزیه که لوکاس کایل فهمیده بود.
‫همینو بهم گفت.
‫ولی ژولیت...
‫ژولیت می‌دونه چطور جلوش رو بگیره.
‫- چه لباس قشنگی. ‫- یه کاری برات دارم.
‫مطمئنی که نمی‌خوای بری بالا؟
‫نزدیک بخش پزشکی باشی؟
‫من دکتر نیستم.
‫کاری براش از دستم برنمیاد.
‫ولی این پایین،
.خیلی کارها هست که می‌تونه مشغولم نگه داره
‫خب، بهتره یه آپارتمان توی بخش مکانیکی داشته باشیم،
‫چون من عمرا توی این آشغالدونی بخوابم.
‫می‌خوای بمونی؟
‫داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫- به کمکتون نیاز دارم. ‫- آره، بعد چرا فکر کردی...
‫- که ما کمکت می‌کنیم؟ ‫- ما ازت متنفریم.
‫چون همسر من رئیس جدید فناوری اطلاعات شده،
‫و می‌خواد ژولیت نیکولز بمیره.
‫حالا اگه کمکم کنین، ‫می‌تونیم جلوی این اتفاق رو بگیریم.
‫- می‌خوای علیه زن خودت عمل کنی؟ ‫- تا پنج دقیقه دیگه،
‫قراره برم توی اتاق کوره ‫پیش یه گروه باربر.
‫وقتی اونا رفتن،
‫باید یه جسد رو ناپدید کنم،
‫و برای انجامش به کمک شما نیاز دارم.
‫سیلو باید باور کنه که این شخص مرده.
‫بیاین اونجا پیشم.
‫یا هم نیاین.
‫ولی پای جون ژولیت در میونه.
‫کی رو می‌خوای ناپدید کنی؟
‫آخه چطور بعد از تمام این اتفاقات ‫داری لبخند می‌زنی؟
‫به خاطر داروهاییه که بهم دادین.
‫کمک ما یه شرط داره.
‫اگه بلایی سر دختر ما بیاد،
‫به کامیل می‌گیم که تو بهش خیانت کردی.
‫و هالند رو هم جدی می‌ندازیم توی کوره.
‫- پس بیاین دست به کار بشیم. ‫- صبر کن.
‫از کجا می‌تونی اینقدر مطمئن باشی
‫که وقتی این پایینی، ‫زنت ترتیب ژولیت رو نمیده؟
‫چون کاری کردم که مطمئن بشم ‫ژولیت نیکولز غیرقابل کشتن بشه.
‫جریان چیه؟
‫هنوز خبری نیست؟
‫چرا پله‌ها رو بستن؟
‫سم یکیشون رو کشته. ‫گفتن ژولیت نیست.
‫هالند بوده. ‫مجبور شدن ببرنش به کوره.
‫اگه برنارد هالند مرده، ‫پس شهردار کیه؟
‫چی؟
‫شهردار کیه؟
‫ما یه شهردار نیاز داریم، مگه نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫و اگه ما یکی رو انتخاب نکنیم، ‫مطمئن باشین که اونا به جامون انتخاب می‌کنن.
‫خب، کی؟
‫ما تازه یه شورش داشتیم.
‫به یه رئیس مورد اعتماد نیاز داریم، ‫درست میگم؟
‫بله.
‫یه نفر که رفته بیرون و برگشته چطوره؟
‫آره. درسته. ‫درسته.
‫من که میگم شهردارمون ژولیت نیکولز باشه. ‫آره؟
‫- آره، ژولیت! ‫- آره، ژولیت نیکولز شهردار ماست!
‫- آره! ژولیت! ‫- آره! ژولیت نیکولز شهردار ماست!
‫- ژولیت شهردار ماست! ژولیت شهردار ماست! ‫- ژولیت شهردار ماست! ژولیت شهردار ماست!
‫ژولیت شهردار ماست! ‫ژولیت شهردار ماست!
‫بوش جوریه که انگار داره می‌سوزه.
‫نمی‌سوزه.
‫خب، دفعه قبل که سوزوندیش.
‫آره. خب...
‫شاید تو یکم به سوختن چیزها حساسی.
‫تا حالا به این فکر کرده بودی؟
‫آره. نباید اینقدر بامزه باشم. ‫ببخشید.
‫هنوز یکم داغه.
‫می‌دونی، من یه سوال دارم.
‫همه اون سیلوهای دیگه.
‫همه‌شون مثل مال مان؟
‫فکر کنم.
‫پس همه‌شون رادیو دارن؟
‫درسته.
‫پس چطوره که تا حالا صداشون رو نشنیدیم؟
‫چون داری به سیگنال اشتباهی گوش میدی.
‫یه رادیو برام بیار
‫تا بهت نشون بدم چی می‌دونم.
‫- تموم شد؟ ‫- شهردار ژولیت نیکولز...
‫از روی تخت بیمارستان ‫سوگند یاد کرد.
‫قراره همین هفته مرخصش کنن.
‫که یعنی شروع کردن به داروی فراموشی بهش دادن.
‫باید مطمئن بشن که
‫یادش نیاد چی توی سیلو 17 دیده.
‫اگه مدت طولانی‌ها داروها رو مصرف کنه، ‫همه‌چیز رو فراموش می‌کنه.
‫پس باید مصرف اون داروهاش رو قطع کنیم.
‫کار سختیه.
‫کامیل بدجور زیر نظرش داره.
‫نمیشه اثرش رو خنثی کرد؟ ‫حافظه‌اش رو برگردوند؟
‫یه چیزهایی توی "فرمان" هست.
‫"فرمان" چیه؟
‫فرمان...
‫مثل پیمان می‌مونه،
‫ولی فقط مختص رئیس فناوری اطلاعات ‫و دست راستشه.
‫توش توضیح داده که وقتی اوضاع خراب بشه ‫باید چیکار کرد.
‫وقتی درباره استفاده داروی فراموشی ‫روی آدم‌ها حرف می‌زنه،
‫میگه حیاتیه که...
‫اونا رو از اشیاء گذشته‌شون دور نگه داریم،
‫چون اون اشیاء می‌تونن خاطرات رو ‫به یادشون بیارن.
‫پس به خاطر همین هم این همه سال ‫قلچماق‌هات رو می‌فرستادی دنبال عتیقه‌ها بگردن.
‫من هیچوقت در مورد "فرمان" خبر نداشتم.
‫ولی پیمان خیلی در مورد چیزهای غیرقانونی میگه.
‫ولی اصلا دلیلش رو نگفته.
‫من دیگه بهتره دست به کار بشم.
‫کجا میری؟
‫اگه قرار باشه کاری کنیم که ‫مصرف اون داروهای نیکولز قطع بشه،
‫باید برم دیدن یکی.
‫فقط امیدوارم که دیگه دیر نشده باشه.
‫عزیزم؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫در خونه‌ات رو باز گذاشته بودی.
‫این هیچوقت تمومی نداره؟
‫ازت می‌خوام که این قرص‌ها رو ‫به ایمی هنسن برسونی.
‫اون پرستار مسئول شهردار نیکولزه.
‫رجینا، به من نگاه کن.
‫من اصلا اونو نمی‌شناسم.
‫چرا باید چیزی از دست من بگیره؟
‫تو رو می‌فرستم پیش یه واسطه.
‫یکی که ایمی هنسن رو می‌شناسه.
‫- کی؟ ‫- تو به این واسطه میگی...
‫که از یه جایی به بعد،
‫هنسن باید ویتامین‌های نیکولز رو ‫با اینا عوض کنه.
‫چی توشونه؟ ‫سم؟
‫- فقط شکره. ‫- توی قرص‌هایی که الان مصرف می‌کنه چیه؟
‫بهتره فقط چیزهایی که لازمه رو بدونی.
‫این کارو می‌کنی؟
‫چاره‌ای هم دارم؟
‫داری.
‫بعد اگه قبول نکنم چی میشه؟
‫یهو خانواده‌ام رو می‌گیرن ‫و به قوه قضاییه می‌برن؟
‫دوستم با یه مأمور قضایی برخورد می‌کنه ‫و یهو از روی پله‌ها پرت میشه پایین؟
‫هیچ کدوم از این اتفاقات نمی‌افته.
‫- متوجه نمیشم. ‫- فقط دارم ازت می‌پرسم که حاضری کمک کنی؟
‫شنیدم زنت رئیس جدید فناوری اطلاعات شده.
‫اون از این قضیه خبر داره؟
‫خبر نداره.
‫باشه.
‫حالا ازت می‌خوام که دوباره عتیقه معامله کنی.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫ببین، هرچی که متعلق به نیکولز باشه.
‫مأمورهای قضایی و افسرها ‫اینو نادیده می‌گیرن.
‫خیلی از وسایلش رو زنی که ‫شبیه اون لباس می‌پوشه جمع کرده.
‫یه چیزی برای معامله کردن نیاز دارم.
‫مثلا چی؟
‫یه چیز کوچیک.
‫شاید چیزی که اسمش روش باشه.
‫نشان کلانتریش.
‫ده‌تا ازش باید کافی باشه.
‫نشان‌ها رو از کجا گرفتی؟
‫یه اوستا توی بازار هست که بهم بدهکار بود.
‫منظورت اینه که ازت می‌ترسه.
‫50 سیلو، به همه‌شون یه رادیو داده شده.
‫هر سیلو از یه فرکانس متفاوت استفاده می‌کنه.
‫گفتی اسمشون چی بود؟
‫توی کتاب بهشون میگه کانال.
‫کانال، درسته. ‫کانال.
‫پس من این رادیو رو ‫روی کانال یه سیلوی دیگه تنظیم کردم،
‫تا بتونم اینجا بدون شنیدن کسی ‫حرف بزنیم.
‫سیلوی شماره 1، ‫روی همه فرکانس‌های فعال نظارت می‌کنه،
‫پس خیلی کم ازش استفاده کن.
‫و بصورت رمزی.
‫باشه. ‫خب، من باید برم بازم غذا بیارم.
‫اشتهاش داره برمی‌گرده.
‫به زودی میری بالا؟
‫قرنطینه‌ی من رسما تا ظهر تموم نمیشه.
‫می‌خوای به زنت چی بگی؟
‫اون بهم گفت ترتیب هرکسی که ممکنه ‫زودتر دهن باز کنه رو بدم.
‫اون شخص هم تو بودی.
‫مطمئنی که الان نمی‌خوای داروهای نیکولز رو قطع کنیم؟
‫نباید مدت کوتاهی بعد از برگشتت از قرنطینه ‫این کارو انجام بدیم...
‫هرچی بیشتر صبر کنیم،
‫- سخت‌تر میشه. ‫- نمی‌تونیم ریسک از دست دادن تو رو بکنیم، رابرت.
‫وجود تو ضروریه.
‫من تحت تاثیر قرار گرفتم
‫که تو چطور
‫به همه‌چیز رو رسیدگی کردی.
‫تو معاون عالی‌ای می‌شدی...
‫ولی خوشحالم که اون شغل رو بهت ندادم.
‫رئیس فناوری اطلاعات بودن...
‫یه کارِ بی‌رحمانه،
‫بی‌مزد و غیرممکنه.
‫برای معاون همین وضع رو داره.
‫کارهایی که اون صدای کوفتی توی اتاق امن ‫مجبورم کرد انجام بدم.
‫من فکر می‌کردم...
‫بزرگترین خطر
‫یه احمقه که سعی کنه در رو باز کنه.
‫اوضاع کامیل خیلی بدتره.
‫مجبور شدن درباره فرایند حفاظت بهش بگن،
‫و اونم نمی‌تونه در موردش ‫با کسی حرف بزنه.
‫تصور می‌کنم...
‫که داره از درون می‌سوزه.
‫من برگشتم بالا و منتظر موندیم.
‫با توجه به اینکه چقدر فراموش کردی ‫شاید زیادی صبر کردیم.
‫پس وقتی تو اتاق پمپ دیدمت، ‫می‌خواستی منو بیاری اینجا؟
‫قرار بود با رادیو باهام حرف بزنی.
‫ما اصلا نمی‌خواستیم کسی بیاد اینجا،
‫ولی تو و دوستت خرابش کردین.
‫اون خوابی که از خودت و برنارد ‫توی هوابند دیده بودی.
‫- آره؟ ‫- اون...
‫رویا نبود.
‫یه خاطره بود.
‫اتفاق افتاد.
‫نه، نه، صبر کن ‫تو...
‫- تو یه اسلحه داشتی؟ ‫- آره.
‫و می‌خواستی بری بیرون که بمیری، درسته؟
‫آره.
‫و بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫تو اتفاق افتادی، ژولیت.
‫من بهت گفتم، "اونا می‌تونن هر موقع که بخوان ‫همه‌مون رو بکشن".
‫و تو گفتی، "شایدم نه".
‫منظورت از شاید نه چی بود؟
‫یادم نمیاد. ‫نمی‌تونم.
‫اشکال نداره، یه نقشه داریم.
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫بار اولی که این کارو کردم، ‫چیزی نمونده بود شلوارم رو خراب کنم.
‫چطوره که تو وحشت نکردی؟
‫چی؟ کردم، باشه؟ ‫فقط توی معدن‌ها یاد می‌گیری که وحشتت رو بروز ندی.
‫آره، تا قلدهای گنده‌بک اذیتت نکنن؟
‫نه، چون فایده‌ای نداره.
‫بریم. زود باش.
‫50تا سیلو؟
‫آره.
‫- و همه‌شون مثل مان؟ ‫- تا جایی که می‌دونم آره.
‫ولی یکی هست که می‌تونه بکشتمون؟
‫آره.
‫تو چند ماهه که اینو می‌دونی،
‫بعد تازه الان داری بهمون میگی؟
‫نمی‌تونستم بهتون بگم.
‫دقیقا همونطور که شما ‫نمی‌تونین به کسی بگین.
‫گوش کنین، ‫اینجا در امانیم،
‫ولی اگه کسی آزادانه در موردش حرف بزنه، ‫ما رو می‌کشن.
‫این اتفاق چطور می‌افته؟
‫خب، اگه اینو می‌دونستم که ‫دیگه نیازی به ژولیت نداشتیم.
‫- چرا باید ما رو بکشن؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫فقط می‌دونم که می‌تونن.
‫در همین حد هم بدونم ‫برام کافیه.
‫گوش کنین،
‫به این خاطر دارم اینو بهتون میگم ‫و زهره‌ترک‌تون می‌کنم
‫چون به کمکتون نیاز دارم.
‫رفتن ژولیت به خلاء حفاری ‫غیر منتظره بود،
‫پس یعنی کامیل ممکنه بره اونجا سرکشی کنه،
‫و یه چیزی اون پایین هست که ‫نباید بذاریم پیداش کنه.
‫من باید جابجاش کنم و سبک هم نیست.
‫وزنش چقدره؟
‫حدود 110 کیلو و مایه‌ی عذابه.
‫حتما شوخیت گرفته؟
‫اون زنده‌ست؟
‫- اونجا خوابیدی؟ ‫- والا اسمش رو خواب نمی‌ذارم.
‫سه طبقه بالاتر یه مسافرخونه هست.
‫اوضاع زندگی شخصیت روبراهه، کلانتر؟
‫بهت گفتم که باید فورا ببینمت.
‫این فورا نیست.
‫واقعا؟
‫بعد از تمام سختی‌هایی که باهم گذروندیم،
‫می‌خوای کارتِ کلانتر بودنتو رو کنی؟
‫کارت نیست.
‫یه نشان‌ـه.
‫و آره، همین کارو می‌کنم.
‫باشه، پل.
‫به محض اینکه تونستم اومدم.
‫اگه اورلا اینجا نیست، ‫پس نمی‌دونم کجاست.
‫اون توی سردخونه‌ طبقه‌ی 62ـمه.
‫- چی؟ ‫- به قتل رسیده.
‫متاسفم،
‫ولی باید پیگیر این قضیه بشم.
‫- باید ازت بپرسم... ‫- تقصیر منه.
‫تقصیر منه.
‫- خیلی‌خب. ‫- هی، می‌دونی...
‫بیا.
‫میشه یه کبریت روشن کنی، مرد حسابی؟ ‫هیچی نمی‌بینم.
‫آره، فقط می‌خوام بدونی که کبریت بی‌نهایت ندارم...
‫می‌دونم که نداری. ‫می‌دونم.
‫- می‌خوای از چاله بیفتی پایین؟ ‫- نه، نمی‌خوام از چاله بیفتم پایین.
‫باشه. ‫پس کبریت روشن کن.
‫باشه. روشن می‌کنم.
‫وقتی رسیدم پایین پله‌ها، چراغ رو روشن می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫یعنی چی آخه!
‫شما باید خیلی خیلی ساکت باشین.
‫- آها. باشه. آره. ‫- می‌تونیم ساکت باشیم.
‫یه دقیقه صبر کنین.
‫اونا چرا اینجان؟
‫اونا چیزهای زیادی می‌دونن که .بشه جای دیگه‌ای ولشون کرد
‫اشیاء رو آوردی؟
‫چیزی یادت نیومد؟
‫نه. ‫یعنی، می‌دونم، می‌دونم...
‫می‌دونم اینا چی‌ان و...
‫می‌شناسمشون. ‫فقط نمی‌دونم...
‫اشکال نداره.
‫چیزی درباره اینکه چطور جلوشون رو بگیرم ‫که مارو نکشن، یادت نمیاد؟
‫شرمنده. ‫کی می‌تونه چیکار کنه؟
‫واقعا ازت می‌خوایم الان ساکت باشی. ‫لطفا.
‫پس شما در مورد فرایند حفاظت می‌دونین؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫پس می‌دونین که هروقت بخوان ‫می‌تونن بکشنمون؟
‫آره، اینو می‌دونیم ‫ولی نمی‌دونم چرا،
‫و هیچی هم یادم نمیاد.
‫باشه، این جعبه چطور قراره کمک کنه؟
‫امیدمون اینه که وسایل گذشته‌اش ‫بتونن حافظه‌اش رو راه بندازن.
‫صحیح. خیلی‌خب. ‫ببخشید.
‫آخه اینا اسباب‌بازی‌ان.
‫هرچی که تونستم گیر آوردم.
‫حرفم اینه که اگه یه چیزی گیر بیاریم
‫که به شروع این جریانات ربط داشته باشه ‫شاید بهتر جواب بده.
‫درسته؟ ‫هی، وقتی ما باهم آشنا شدیم،
‫آره، تو داشتی سوالات مهمی می‌پرسیدی: ‫ما چرا اینجاییم. همه اینا واسه چیه.
‫ولی درواقع،
‫تو فقط می‌خواستی بدونی که ‫چی به سر جرج اومده بود.
‫وقتی من به تَه سیلو رفتم،
‫تونلی پیدا کردم که به یه در رسید،
‫و دم در یه صدا گفت
‫که فقط سه نفر تا حالا اونجا رفتن.
‫می‌دونم، مری مدوز ‫و جرج ویلکینز.
‫توی هارد درایو. ‫یه...
‫یه یارو بود که داشت با تو حرف می‌زد ‫و دنی گفت که یارو جرجـه.
‫چیزی درباره جلوگیری از فرایند حفاظت نگفت؟
‫نه. نه. یه مشت حرفای احساساتی زد. ‫چه می‌دونم.
‫و یه چیزی درباره پیدا کردن یه در گفت.
‫اون خیلی وقت بود که می‌خواست ‫اون در رو پیدا کنه.
‫ببخشید. ‫تو هم جرج رو می‌شناختی؟
‫- آره. ‫- خب، چیزی پیدا کردی...
‫که مال جرج باشه ‫و شاید ارزشی واسه ژولیت داشته باشه؟
‫چیزی که می‌خواستم گیر بیارم ‫شدنی نبود.
‫چرا؟
‫ساعت.
‫جرج یه ساعت بهت داد.
‫می‌دونم کدوم ساعت رو میگی.
‫ببخشید. ‫چرا گیر آوردنش شدنی نبود؟
‫قبل از اینکه واسه پاکسازی بفرستنش بیرون ‫ازش گرفته بودنش.
‫برنارد ساعت رو به پدرت داد.
‫وقتی داشت پله‌ها رو منفجر می‌کرد ‫دستش بود.
‫نه. ساعت دستش نبود.
‫به یکی دیگه دادش.
‫بابات ازم خواست که ‫اگه دوباره دیدمت
‫اینو بهت پس بدم.
‫ولی...
‫ولی تو وقتی برگشته بودی ‫خود واقعیت نبودی.
‫- منم نگهش داشتم. ‫- خیلی‌خب.
‫یه چیزی هست...
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم، ژولز.
‫چی؟
‫- میشه... ‫- اونا می‌تونن گوش بدن.
‫نه. ‫اینو فقط باید خودت بشنوی.
‫- بیا اینجا. ‫- باشه.
‫بهم گفت که بهت بگم دوستت داره.
‫می‌خواست به مبارزه کردن ادامه بدی.
‫- و همیشه خودت بمونی، چون... ‫- باشه.
‫"چون اون بی‌نقصه.
‫دقیقا همینطوری که هست".
‫این حتما ساعت‌ها درگیرت کرده.
‫جرج.
‫حالت خوبه؟
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫پس وقتشه بریم بالا.
‫نمی‌دونم می‌خوایم چی بگیم، ‫ولی مدت زیادیه که نیستیم.
‫- کامیل... ‫- چیز دیگه‌ای نداشت؟ اون...
‫چیزی ندارین؟
‫- اگه باشه هم ما اطلاعی نداریم. ‫- نه؟
‫هی. باید بریم.
‫به گشتن ادامه می‌دیم.
‫دسترسی به انبار تدارکات حیاتی
‫فقط توسط سرپرست تدارکات ‫یا معاونش ممکنه.
‫هر وسیله‌ای که از اینجا خارج میشه
‫سه جور تاییدیه نیاز داره.
‫و موقع خارج شدن اونا ‫سرپرست یا دست راستش
‫باید حضور داشته باشه.
‫انبار تدارکات حیاتی شامل چیزهایی میشه ‫که موقع شروع به کار سیلو
‫توش بارگیری شده.
‫از اون چیزهایی که نمی‌تونیم ‫بازم ازشون درست کنیم.
‫به خاطر همین هم بهشون حیاتی می‌گیم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫وقتی تموم کنیم، دیگه تمومه.
‫دقیقا.
‫یکی از اون جعبه‌ها رو بردار.
‫بذار کمکت کنم.
‫حالا اون یکی رو بردار.
‫جعبه‌های خالی رو نگه می‌داریم که اگه کسی پاش به اینجا رسید، ‫نتونه آمار بگیره.
‫وحشتی که بوجود میاره ‫اگه مردم بفهمن...
‫چی رو بفهمن؟
‫اینکه چقدر زمان برامون مونده.
‫بیا انجامش بدیم بره.
‫خانم کمبل. آقای ناکس.
‫می‌خواین منو بکِشین بالا؟
‫تازه اگه ولت نکنیم.
‫از عذاب کشیدنم لذت می‌برین؟
‫به مدت 25 سال، ‫من کاری که بهم گفتن باید برای محافظت از سیلو بکنم
‫- رو انجام دادم. ‫- خب که چی؟
‫انتظار داری ببخشیمت؟
‫بابت کشتن قاضی؟
‫که تقصیرش رو گردن ما انداختی؟
‫به کل سیلو گفتی که ما رو بکشن؟
‫نه، انتظار ندارم.
‫انتظار ندارم.
‫هر دوتون وسط یه شرایط ناگوار ‫اسیر شدین.
‫پس...
‫وقتی منو می‌کشین بالا،
‫اگه ولم کنین
‫نه تعجب می‌کنم، نه بهم برمی‌خوره.
‫این یعنی چی؟
‫20 سال پیش، ‫به اندازه‌ی 70 سال لامپ داشتیم.
‫دقیقا قبل از اینکه به بخش مکانیکی برم، ‫حدودا سه ماه پیش
‫به اندازه 50 سال رسیده بودیم.
‫- باشه. پس... ‫- ولی یک ماه پیش، دوباره بررسی کردم،
‫و فهمیدم مشکل سرقتی که سال‌ها ‫توی بخش تدارکات داشتیم
‫توی انبار تدارکات حیاتی هم رخ می‌داده،
‫و اون موقع بود که اورلا رو دست راستم کردم.
‫چون به گلندا اعتماد نداشتی؟
‫گلندا کاربلده، ولی اخلاقش پاچه‌گیره.
‫ولی جد اندر جد اورلا ‫توی تدارکات کار کردن،
‫بنابراین می‌دونستم که می‌تونم با این کار ‫و یه چیز دیگه بهش اعتماد کنم.
‫تو ازش خواستی کمکت کنه ‫تا کسی که داشت از انبار تدارکات حیاتی دزدی می‌کرد رو پیدا کنی.
‫و فکر می‌کنی که به خاطر همین کشتنش؟
‫کارلا...
‫اگه نتونیم اون لامپ‌ها رو پیدا کنیم،
‫چقدر وقت داریم؟
‫با مقداری که الان داریم...
‫دو سال.
‫بعدش دیگه نمی‌تونیم لامپ‌های سوخته کشاورزی‌ها ‫رو تعویض کنیم.
‫و وقتی اونا بسوزن، ‫دیگه مواد غذایی‌مون نداریم.
‫بنابراین...
‫دیگه دیر یا زود
‫در تاریکی...
‫می‌میریم.
‫به نظرت وقتی برسیم ‫کامیل چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید بهتره بهم دستبند بزنی ‫و معرکه راه بندازی.
‫اون می‌خواست بمیری.
‫دستبند زدن کفایت نمی‌کنه.
‫خب می‌دونی، یه هل محکم که بهم بدی ‫از نرده‌ می‌افتم پایین.
‫به اندازه کافی که وقت داریم، درسته؟
‫نه.
‫من خسته‌ام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫معذرت می‌خوام.
‫یه...
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم...
‫ممکنه چیز خاصی نباشه، ‫ولی...
‫از اون شب که رفتی توی آپارتمانم،
‫یه چیزی درون پسرم تغییر کرد.
‫شاید درون خودمم همینطور.
‫- باشه. ببین، معذرت می‌خوام. گفتم... ‫- مسئله این نیست.
‫- نمی‌دونم چرا... ‫- من...
‫به این دلیل بحثش رو پیش نکشیدم.
‫و یه چیزی بهش دادم.
‫بهش گفتم در امان نگهش می‌داره.
‫و یه جورایی یه چیزی مخصوص بین ما شد.
‫مثل یه رازی بین ما.
‫و هرچی برنارد بیشتر در مورد این حرف زد ‫که اشیاء
‫می‌تونن حافظه‌ یکی رو فعال کنن،
‫بیشتر خودم رو قانع کردم که این چیز ‫به پسرم کمک می‌کنه منو به یاد بیاره...
‫اگه یه وقت کامیل ویتامین‌ دی رو پخش کرد.
‫انگار قرار بود یه جور جادویی انجام بده.
‫ولی مال من بود که بخوام نگهش دارم.
‫مال تو بود.
‫اونو جرج بهت داده بود.
‫مهم بود؟
‫و در دنیایی سرشار از میلیون‌ها چیز ناشناخته، ‫ممکنه که این ساعت...
‫و عتیقه‌های سرسام‌آوری مثل اینا...
‫- جرج. ‫- کلید رسیدن به جواب...
‫- بزرگترین سوالات سیلو باشن. ‫- جرج.
‫...چیزی که از دستگاه حفاری سیلو مونده.
‫تو همه آدم‌های سیلو رو می‌کشتی.
‫کدوم سیلو؟ ‫50تان.
‫یه لوله‌ست.
‫- فرایند حفاظت یه لوله‌ست. ‫- چرا مجبور شدن مسدودش کنن؟
‫توش سم بود.
‫به اندازه‌ای که همه رو بکشه. ‫تمام ده هزار نفر رو.
‫یادم میاد.
‫توی یه لوله سم هست.
‫از بیرون سیلو میاد.
‫تو سیلوی 17 مسدودش کردن. ‫مسدودش کرده بودن.
‫از کجا میاد داخل؟
‫نمی‌دونم.
‫باید با بقیه حرف بزنم.
‫برو.
‫پس من در مرکز ارتباطات بودم ‫و یه تماس گرفتم،
‫که عجیبه، چون نمی‌دونستم ‫که بشه توی اون سیستم تماس دریافت کرد.
‫ولی سم دو سال در آژانس امنیت ملی کار کرده،
‫- پس این چیزها حالیشه. ‫- اون لوبیای سحرآمیز داره. آره.
‫چی گفت؟
‫سرسخت‌ترین حامی کنترل هوش مصنوعی
‫که از قضا هزینه‌های کلینیکی
‫که خواهرم داره توش سعی می‌کنه ‫حافظه‌اش رو به دست بیاره، کیه؟
‫- پِر استنسن. ‫- می‌خوای حدس بزنی...
‫که پِر استنسن ‫در شب عملیات انتقام برحق کجا بود؟
‫روی ناو نیمیتز؟
‫معمولا در سن دیگو مستقر میشه،
‫ولی از وقتی از عملیات برگشته ‫در نورفک هست.
‫سم یکی رو توی پایگاه می‌شناسه
‫که حاضره بصورت غیررسمی ‫باهامون حرف بزنه.
‫چی نظرش رو عوض کرد؟
‫گمونم کنم شارلوت.
‫فقط به خاطر اینکه می‌دونه ‫اون چقدر برام عزیزه.
‫من سم رو می‌شناسم.
‫ما فقط اعضای یه گروه موسیقی نبودیم.
‫ما باهم زیر تیربارون هم بودیم ‫و به ندرت شنیده بودم اینطوری بترسه.
‫باشه، ولی فکر می‌کنی که این جریانات ‫به هوش مصنوعی مربوط میشه؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی بقیه ناوگروه‌ها اون شب ‫20 تا 30 عملیات انجام دادن،
‫بعد ناو نیمیتز کلا یه دونه اعزام کرد؟
‫با چهار جت مجهز به تجهیزات ارتباطی ‫قبل از دوران دیجیتال و بعد یهو...
‫یا خدا.
‫- دفعه بعد یه خبری بده. ‫- اون من نبودم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که کار من نبود.
‫من رانندگی نمی‌کنم. ‫یکی دیگه می‌کنه.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M