‫«ترجمه از آرام متین»
‫[اوتارو، سال 1912]
‫ممنون که اومدید!
‫[چایخانه]
‫هی! چته...
‫موقع راه رفتن حواست رو جمع کن!
‫مشکلت چیه، عوضی؟
‫صبر کن ببینم. چقدر خوشگله، نه؟
‫بکش کنار.
‫یه زن جسور. دقیقا همونی که می‌خوام.
‫داری چه غلطی می‌کنی...
‫تو چی میگی، پیری؟ ‫برو پی کارت!
‫هی، مشکلت چیه، پیرمرد؟
‫ولش کن. بیاید بریم!
‫هی! بیاید بریم!
‫عالیه. هنوز هم استعدادت رو از دست ندادی.
‫فرمانده یگان دوم شینسنگومی
‫ناگاکورا شینپاچی.
‫شما کی هستی؟
‫من ایچیکاوا ماکوتو هستم.
‫از توکیو اومدم. ‫یه چیزی هست که باید ازتون بپرسم.
‫درمورد شینسنگومی‌ـه.
‫از اینجا برو!
‫خواهش می‌کنم، صبر کن.
‫من حرفی برای گفتن ندارم.
‫تا باهام حرف نزنید جایی نمیرم.
‫کسی جواب سوالم رو نمی‌دونه. ‫فقط شما می‌دونی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تو...
‫عمدا گذاشتی این اراذل اذیتت کنن، درسته؟
‫ازتون خواهش می‌کنم. ‫می‌خوام درمورد شینسنگومی...
‫نه.
‫باید حقیقت رو درمورد هیجیکاتا توشیزو بدونم.
‫هیجیکاتا توشیزو؟
‫اون...
‫توی چشم‌هاش ‫همون نگاهی رو داشت که تو داری.
‫بدقلق و پرخاشگر، ‫مثل یه تکه چوب خاردار.
‫یا شاید هم بی‌پروا
‫مثل کسی که حاضر بود با سر بره تو دل خطر.
‫اگه زخمی شدی، بهت دارو می‌فروشم.
‫ما به این‌جور آدم‌ها می‌گفتیم باراگاکی، ‫یعنی بچه‌های سرکش.
‫این دقیقا توصیف هیجیکاتا توشیزو بود.
‫آماده باش!
‫بیا جلو.
‫مطمئن باش برات دارو میارم.
‫- استاد! ‫- استاد!
‫تو! این ضربه نامردی بود، ترسو!
‫هنر شمشیرزنی واسه میدون جنگه، مگه نه؟
‫وسط جنگ، کی اهمیت میده ‫که شرافتمندانه بجنگی یا نه؟
‫یه تاجر ساده انقدر گستاخ میشه؟!
‫بیاید ببینم چی تو چنته دارید!
‫اگه باز هم دارو خواستی خبرم کن!
‫- هی، بیا بگیر. ‫- دستت درد نکنه.
‫همیشه از این شیرین‌کاری‌ها می‌کنی؟
‫آره. خیلی سریع‌تر از پیدا کردن زخمی‌هاست.
‫مگه نه؟ بگیر!
‫- ممنون از خریدتون! ‫- دیگه پات رو اینجا نذار!
‫باید قیافه‌ت رو می‌دیدی. ‫ببخشید که داغونت کردم.
‫- فقط برو بیرون! ‫- باشه دیگه، دارم میرم.
‫«دوجوی شیکان.» ‫[دوجو: باشگاه شمشیرزنی]
‫این چه وضعشه؟
‫هی. اینجا باشگاه شمشیرزنی‌ـه؟
‫- هایا! ‫- هایا!
‫بسه دیگه! تمومش کنید، کره‌خرا!
‫باید بیفتی زمین.
‫چون اونا بهت ضربه زدن.
‫اوکیتا سوجی.
‫هرچند بیشتر اوقات مهربونه
‫ولی وقتی شمشیر می‌کشه، ‫یه دیو به تمام معنا میشه
‫یه نابغه واقعی در شمشیرزنی.
‫- هایا! ‫- هایا!
‫عجب حمله غافلگیرکننده‌ای! آفرین.
‫این یعنی من بردم.
‫من بودم که استادمون رو ‫شکست دادم. پس من بردم.
‫مگه نگفتم دعوا نکنید؟ ‫شما دو تا با هم دوستید، مگه نه؟
‫آبیرو ایسابورو.
‫یکم کمروئه
‫ولی همین مهربونیش، ‫وجدان دوجوی شیکان‌ـه.
‫خیلی خب، پسر خوب.
‫سوجی! ایسابورو! غذا حاضره.
‫[ناگاکورا شینپاچی]
‫به من توجه نکنید.
‫بیاید بریم. باشه؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم!
‫سانوسکه! هاجیمه! هیسوکه! ‫بجنبید بیایید غذا بخورید.
‫این چیه؟
‫هارادا سانوسکه.
‫هارادا سانوسکه
‫غذا رو از هر چیزی بیشتر دوست داره
‫و از حرف‌های الکی خوشش نمیاد.
‫این عالیه، پسر.
‫بازم سبزیجات؟ ‫داریم صرفه‌جویی میکنیم، آره؟
‫اگه نمی‌خوری، ‫میشه سهمت رو بدیم به بچه‌ها؟
‫اونا هنوز در حال رشدن.
‫باشه. بدید بهشون.
‫تا حالا کسی رو ندیدم ‫که بتونه مثل اون شمشیر بزنه.
‫اون سایتو هاجیمه‌ست.
‫- پس تو هم می‌تونی یه ذره از غذای منو بخوری. ‫- واقعا؟ ممنون.
‫تودو هیسوکه.
‫تودو هیسوکه
‫مهربون‌ترین آدمیه که تو عمرت می‌بینی، ‫ولی درعوض سریع هم دعوا راه میندازه.
‫شوخیت گرفته؟
‫یامانامی کیسوکه منطقی‌ترین آدم شیکان‌ـه.
‫موقع غذا خوردن وحشی‌بازی درنیارید!
‫گن، پاشو. وقت غذا خوردنه.
‫بزرگ‌تر جمع‌مون، اینوئه گنزابورو...
‫پاشو! هی!
‫[اینوئه گنزابورو]
‫همیشه خوابه. آره.
‫شکست داد اینا خیلی آسونه.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫ببخشید که وسط غذا خوردنتون مزاحم شدم.
‫من یه دست‌فروش دوره‌گردم ‫که دارو می‌فروشم. چیزی لازم ندارید؟
‫هیچی لازم نداریم! پس بزن به چاک!
‫میگن «کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کنه.» ‫تا حالا نشنیدید؟
‫مشکلت چیه؟
‫اومدم دوجوی شما رو به مبارزه دعوت کنم!
‫استادِ دوجو!
‫بیا بیرون!
‫و مردی که...
‫قرار بود چهارمین استاد سبک «تنن ریشین‌ریو» بشه.
‫اگه شیکان رو یه خانواده بزرگ ‫در نظر بگیرید، اون پدر این خانواده بود.
‫رئیس.
‫مردی که لایق این عنوان بود، کندو ایسامی.
‫رئیس. یه مهمون عجیب‌غریب داریم.
‫[کندو ایسامی]
‫نمیشه صبر کنه؟
‫عجله کن.
‫- چه خبره؟ ‫- این یارو خیلی پرروئه.
‫- خیلی پرروئه. ‫- همون‌جاست. دقیقا همون‌جا.
‫تو باید همون...
‫داروفروش دوره‌گردی باشی که شنیدم...
‫داره دوجوهای کل کانتو رو شکست میده؟
‫اگه باشم چی؟
‫شنیدم که حسابی دردسر درست می‌کنی.
‫اسمت چیه؟
‫از دهکده‌ی ایشیدا در تاما اومدم.
‫هیجیکاتا توشیزو.
‫چیشد؟
‫اگه مبارزه واقعی بود، الان مرده بودی.
‫حرکات اضافه خیلی داری.
‫چطور جرات می‌کنی اینجوری با من حرف بزنی؟!
‫این چیزها توی یه نبرد واقعی به دردت نمی‌خوره.
‫لگد زدن اینجوریه.
‫- آخ. رئیس اصلا رحم نداره. ‫- به نظرت اون یارو حالش خوبه؟
‫کارت درسته!
‫بالاخره، بعد از این همه مدت ‫یکی پیدا شد که از من قویترـه.
‫اگه ادامه بدیم، ممکنه کار به جاهای باریک بکشه.
‫اگه به اندازه کافی قوی نباشم، می‌میرم. ‫همه‌چی همین‌قدر ساده‌ست.
‫چرا انقدر اصرار داری که قوی‌تر بشی؟
‫این توی خون منه.
‫توی خونت؟
‫نمی‌تونم جلوی به جوش اومدن خونم رو بگیرم.
‫فقط وقتی دارم با یه آدم قوی می‌جنگم...
‫واقعا احساس زنده بودن می‌کنم.
‫توی این دوره و زمونه...
‫دیگه شمشیرزنی از مد افتاده.
‫هرچقدر هم که شمشیرزنیت قوی باشه، ‫نمی‌تونی مسیر این کشور رو عوض کنی.
‫تو احمقی؟
‫انجام دادن کارهای معمولی چه لذتی داره؟
‫کاری که بقیه نمی‌تونن انجام بدن، ‫همون چیزیه که تو رو خفن می‌کنه.
‫موافقم.
‫عذر می‌خوام.
‫در این صورت، با تمام وجودم می‌جنگم.
‫آره!
‫بهم رحم نکنیا!
‫یه لحظه صبر کن!
‫گرفتمت!
‫به اندازه کافی خوب نبود.
‫حالش خوبه، مگه نه؟
‫مطمئنم نمرده.
‫هی.
‫بیهوشه ولی داره لبخند می‌زنه.
‫- راست میگی. ‫- خیلی ترسناکه.
‫بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کردی اذیتت کرد، نه؟
‫خیلی وقته که ندیده بودم ‫انقدر جدی بشی، کندو.
‫- هی. ‫- بله.
‫فکر نمی‌کردم انقدر پتانسیل داشته باشه. ‫شاید این یارو به دردمون بخوره.
‫تنن ریشین‌ریو.
‫سبکی که برای نبرد تا پای مرگ ساخته شده...
‫یه سبک رزمی کاربردی که نیازمند اینه که ‫با تمام وجود و بی‌پروا با دشمنت روبرو بشی.
‫خیلی خوبه، نه؟
‫بیا.
‫در بهار سال ۱۸۵۹...
‫هیجیکاتا توشیزو به دوجوی ‫شیکان سبک تنن ریشین‌ریو ملحق شد...
‫در سن ۲۴ سالگی.
‫بیدار شدی.
‫چهار سال طول کشید تا اسم شینسنگومی
‫توی کیوتو بپیچه.
‫[آواز سامورایی]
‫اون زمان، قدرت اصلی شوگون ‫دست وزیر اعظم، ئی نائوسوکه بود. ‫[شوگون: حکومت نظامی ژاپن]
‫از وقتی کشتی‌های سیاه اومدن، ‫اون به‌شدت از گشودن درهای ژاپن حمایت کرد.
‫اگه با آمریکا وارد جنگ بشیم، ‫کشورمون هیچ شانسی برای پیروزی نداره.
‫حتی اگه نتونیم رضایت امپراتور رو بگیریم،
‫چاره‌ای جز امضای این معاهده نداریم!
‫ولی در ۲۴ مارس سال ۱۸۶۰
‫اون توسط رونین‌های میتو ‫بیرون دروازه ساکورادامون کشته شد.
‫بعد از این اتفاق، شوگون‌های طرفدار ‫گشودن درها و جناح مخالف سونو جوئی
‫وارد یه درگیری همه‌جانبه شدن.
‫[دوجوی شیکان سبک تنن ریشین‌ریو]
‫حالا وقتشه! برید!
‫خیلی عذر می‌خوام!
‫آخ!
‫بسه!
‫نائوسوکه‌ی عوضی، کله‌ت رو کندیم!
‫نائوسوکه‌ی عوضی!
‫نائوسوکه!
‫- ئی نائوسوکه. که! ‫- نائوسوکه‌ی عوضی! عوضی!
‫۹۹۸.
‫۹۹۹.
‫۱۰۰۰!
‫هی، سوجی.
‫بله؟
‫یه سال کامل گذشت.
‫هزار بار تمرین شمشیرزنی.
‫هر روز، بدون استثنا. ‫دیگه کافی نیست؟
‫یه حرکتی چیزی بهم یاد بده! ‫یه تکنیک واقعی!
‫اگه می‌تونی غر بزنی، پس می‌تونی شمشیر بزنی.
‫خفه شو!
‫چطور قراره با این تمرین‌ها رئیس‌مون رو شکست بدم؟
‫تمام دلیلی که اومدم اینجا این بود که شکستش بدم.
‫گفتی می‌خوای رئیس رو شکست بدی؟
‫- به همین خیال باش! ‫- باشه.
‫یه تکنیک خاص بهت یاد میدم.
‫- سوجی. ‫- ولی فقط اگه...
‫بتونی من رو شکست بدی.
‫قبوله.
‫برو یه شمشیر چوبی بردار. قراره نفله‌ت کنم.
‫همین که دستمه خوبه.
‫مسخره‌م نکن.
‫حیلی خوشمزه‌ست.
‫وای، دلم درد گرفت.
‫خیلی داری می‌خندی.
‫بی‌خیال، این یارو یه سال تمام،
‫هر روز هزار بار تمرین شمشیرزنی کرد
‫اونوقت نتونست حتی یه ضربه بهش بزنه.
‫و از همه مهم‌تر، ‫با چوب گردگیری تشک حالشو گرفتن!
‫این یعنی تو خودت تشکی!
‫یه تشک!
‫واقعا گل گفتی.
‫جوگیر نشو! ‫مسابقه‌مون همین الان شروع میشه، هاجیمه!
‫اگه به من ببازی، یعنی از یه تشک باختی!
‫- حریفت میشم، تشک وا رفته! ‫- به کی میگی تشک وا رفته؟
‫هی، شما دوتا، دعوا نکنید!
‫تمومش کنید! داریم غذا می‌خوریم.
‫ولشون کن. غذا و دعوا. ‫درست مثل یه خانواده!
‫توشیزو! هاجیمه! دیگه تمومش کنید.
‫از روم بلند شو.
‫کندو، تو استاد این دوجویی. ‫باید وقار بیشتری داشته باشی.
‫میهن‌پرست‌های گمنام ‫توی حادثه‌ی ساکورادامون تاریخ رو عوض کردن.
‫این تو رو ناامید نمی‌کنه؟
‫امیدوارم یه خبری از کوبوشو بشه.
‫کوبوشو؟
‫متاسفانه هنوز هیچ خبری نیست.
‫لعنتی، یادش ننداز.
‫هی، این کوبوشو چیه؟
‫آکادمی نظامی رسمی شوگون‌ـه.
‫از وقتی کشتی‌های سیاه اومدن اوضاع متشنج شد.
‫برای آماده شدن در برابر بدترین شرایط،
‫شوگون اون آکادمی رو برای ‫تقویت قوای نظامی‌شون تاسیس کرد.
‫اونجا شمشیرزنی، نیزه‌زنی
‫و حتی توپخونه‌ی به سبک غربی رو یاد میدن.
‫مربی‌هاش بهترین مربی‌هایی ‫هستن که از سراسر کشور به اونجا آورده شدن.
‫پس بهترین مرکز آموزشی‌ـه، ‫که توسط قوی‌ترین افراد دنیا آموزش داده میشه.
‫کندو داره تمام تلاشش رو می‌کنه ‫تا یکی از اون مربی‌ها بشه.
‫مربی‌هاش درجه‌یک هستن و ‫توسط شوگون‌ها تایید شدن.
‫اون‌وقت اسم شیکان هم شناخته میشه.
‫حقوق می‌گیریم و ‫بالاخره از این خراب‌شده میزنیم بیرون!
‫و می‌تونیم به کلی شاگرد دیگه هم آموزش بدیم.
‫رئیس، با مهارت‌های شما ‫این باید مثل آب خوردن باشه.
‫نه، قضیه اون‌قدرها هم ساده نیست.
‫منظورت چیه؟
‫در هر صورت،
‫با این وضع، شیکان همیشه ‫فقط یه دوجوی قدیمی و درب‌وداغون می‌مونه.
‫معروف شدن‌مون ‫چیزی جز یه خیال خام نخواهد بود.
‫این چیه؟
‫در مورد اون شمشیرزن چهارراهه؟
‫آهان، همونی که تازگی‌ها سروکله‌ش پیدا شده؟
‫آره. سه روز پیش یه حادثه‌ی دیگه هم پیش اومد.
‫یه شمشیر چوبی. ‫فکر کردی می‌تونی با اون من رو به چالش بکشی؟
‫با من در نیفت، عوضی به‌دردنخور!
‫اون واتانابه نوبورو رو که شمشیر واقعی داشت،
‫با یه شمشیر چوبی شکست داد؟
‫این یارو واتانابه اصلا چیزی بارش هست؟
‫اون استاد ارشد رنپیکانِ سبک شیندو مونن‌ریوـه،
‫یکی از سه دوجوی برتر ادو.
‫حتما خیلی اعتمادبه‌نفس داشته که ‫با شمشیر چوبی با یه استاد روبرو شده.
‫باشه.
‫اگه بتونم این شمشیرزن عوضی رو شکست بدم، ‫یه نامی برای شیکان دست‌ و پا می‌کنم.
‫جالبه.
‫باشه، انجامش میدم.
‫باز این آقای تشک وا رفته حرف مفت زد!
‫موافقم. فکر نکنم بتونی انجامش بدی.
‫با این وضعی که داری، هیجیکاتا، ‫حتی با ۱۰۰ بار تلاش هم نمی‌تونی ببری.
‫سوجی، تو هم عوضی شدی؟
‫آخ!
‫دیگه بس کنید! با شماهام!
‫هاجیمه‌ی عوضی! به من میگی تشک وارفته؟!
‫یه روزی این سوجی رو هم شکست میدم.
‫حال همه‌شون رو می‌گیرم.
‫می‌خوای شمشیرزن چهارراه رو شکست بدی؟
‫رئیس.
‫منم باهات میام.
‫چی؟ اگه اومدی که مسخره‌م کنی، بیخیال شو.
‫قهر نکن.
‫خب؟ چه نقشه‌ای برای ‫پیدا کردن این شمشیرزن داری؟
‫نمی‌خوای که کل شب رو بچرخی و ‫امیدوار باشی که خودش بپره جلوت، نه؟
‫واسه اون یه نقشه دارم.
‫خودشه.
‫چی باعث شد فکر کنی که اون هدف بعدیشه؟
‫کاشیوای شونسوکه استاد «ایای»ـه. ‫[هنر سریع بیرون کشیدن شمشیر]
‫اون شمشیرزن عوضی ‫تا حالا با یه استاد ایای نجنگیده، درسته؟
‫فهمیدم.
‫خیلی هوشمندانه بود، توشیزو.
‫زبون‌درازی نکن.
‫این چیه؟
‫تو باید کاشیوای شونسوکه باشی، درسته؟
‫خودمم.
‫بهم افتخار...
‫مبارزه رو میدی؟
‫خودشه.
‫منتظرت بودم، شمشیرزن چهارراه.
‫توشیزو!
‫بیا! غرق خونت می‌کنم...
‫لعنت به تو شمشیرزن چهارراه!
‫من هیجیکاتا توشیزو از سبک تنن ریشین‌ریو هستم.
‫و تو کدوم خری هستی؟
‫اوکادا ایزو.
‫تو شمشیرزن چهارراهی
‫اونوقت انقدر راحت اسمت رو لو میدی؟
‫یهو از دهنم پرید. لعنتی!
‫اهل توسا هستی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫لهجه‌ی غلیظ توساییت تابلوئه.
‫این یارو چشه؟
‫اوکادا ایزو، خودت رو آماده کن!
‫اگه یهو بهم حمله کنی، ‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم.
‫عجب سرعتی.
‫این یارو یه هیولاست.
‫اگه می‌خوای فرار کن.
‫فرار کنم؟
‫بعد از اینکه قوی‌ترین آدم ادو رو ‫شکست دادی می‌تونی کُری بخونی.
‫قوی‌ترین؟
‫تو قوی‌ترین هستی؟
‫درسته.
‫اگه ادعا می‌کنی که قوی‌ترین آدم ادو هستی...
‫[اوکادا ایزو]
‫...پس فقط کافیه تو رو ‫شکست بدم تا قوی‌ترین آدم اینجا بشم.
‫هی، تو! گنده‌بک!
‫با منی؟
‫اون شمشیری که ‫به کمرت بستی رو بده به این یارو.
‫نمی‌خوام غر بزنه که ‫چون شمشیر واقعی نداشته، شکست خورده.
‫چطور جرات می‌کنی منو دست‌کم بگیری؟
‫اگه تو از شمشیر چوبی ‫استفاده می‌کنی، منم همین‌طور.
‫واقعا؟ هرجور راحتی.
‫چی شد؟ فقط زبونت درازه؟
‫خیلی نزدیک بود.
‫باورنکردنیه!
‫کاملا برابر دارن پیش میرن.
‫دیدی؟ من قوی‌ترین آدم اینجام!
‫نه، من قوی‌ترینم.
‫هی، توشیزو... توشیزو!
‫کارت خیلی درسته، لعنتی.
‫تو هم مهارت‌های خودت رو داری.
‫ببینم، چرا می‌زنی بیرون و ‫با شمشیر چوبی دخل مردم رو میاری؟
‫با این، واقعا حریف‌هام رو نمی‌کشم.
‫و این یعنی می‌تونم ‫بارها و بارها با افراد قوی بجنگم.
‫ولی اگه تو رو بکشن، همه‌چیز تمومه.
‫تا حالا...
‫به ذهنت نرسیده که ممکنه خودت شکست بخوری؟
‫نه.
‫ولی از کشتن مردم خوشم نمیاد.
‫پس اصلا چرا این بساط ‫شمشیرزن چهارراه بودن رو راه انداختی؟
‫برای اینکه...
‫قوی‌ترین آدم روی زمین بشم.
‫عجب تصادفی.
‫منم همین‌طور.
‫دوباره با هم مبارزه می‌کنیم، توشیزو.
‫حتما.
‫هنوزم باورم نمیشه!
‫توشیزو، تو واقعا با اون ‫شمشیرزن چهارراه مساوی کردی؟
‫چند بار باید بهت بگم؟ آره.
‫این‌قدر ادای قهرمان‌ها رو درنیار.
‫خیلی پست‌فطرتی.
‫رفیقت پا‌به‌پای یه آدم خیلی سرسخت جنگیده.
‫کمترین کاری که ‫می‌تونی بکنی اینه که بهش اعتبار بدی.
‫خب، الان اون شمشیرزن چهارراه کجاست؟
‫کی می‌دونه؟
‫به هم گفتیم دوباره مسابقه میدیم، ‫بعدش هرکدوم رفتیم پی کارمون.
‫با خودت چه فکری کردی؟ ‫شمشیرزن رو پیدا کردی و همین‌جوری ولش کردی؟
‫چون...
‫آدم کاردرستی بود.
‫فهمیدم!
‫چطوره ازش بخوایم بیاد پیش ما؟
‫با وجود آدم قدرتمندی مثل اون، ‫اسم شیکان سریع می‌پیچه.
‫صبر کن، مگه اولش نرفته بودی ‫باهاش بجنگی که اسم ما رو سر زبون‌ها بندازی؟
‫آره، درسته.
‫رئیس، اون واقعا با اون شمشیرزن مساوی کرد؟
‫هنوزم باورت نمیشه؟
‫همین دیروز بود که توشیزو
‫نتونست حتی یه امتیاز در برابر ‫سوجی با اون چوب گردگیر تشک بگیره.
‫درسته.
‫اولش شمشیرزن دست برتر رو داشت،
‫ولی کم‌کم مبارزه برابر شد.
‫شمشیرزنی توشیزو...
‫شاید فقط تو شرایط سخت ‫ارزش واقعیش رو نشون میده.
‫شاید اون مرد بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کنیم استعداد داشته باشه.
‫اوه، گارد هیراسیگان.
‫لعنتی، خیلی نزدیک بودم!
‫نه، اشتباه کردی. گاردت کاملا باز بود.
‫آره، می‌دونم.
‫بی‌صبریت جلوی پیشرفتت رو گرفته.
‫هیراسیگان یه گارد خطرناکه ‫که ریسک ضربه‌ی متقابل داره.
‫نباید عجله کنی.
‫می‌دونم، ولی...
‫چه خبر، ایسابورو؟ ‫تو هم داری گارد هیراسیگان تمرین می‌کنی؟
‫منم می‌خوام بهش مسلط بشم.
‫خب برو بگو سوجی یادت بده.
‫قبلا ازش خواستم، ولی گفت نه.
‫چرا؟
‫گفت هیراسیگان خیلی خطرناکه.
‫سوجی این رو فقط ‫به کسایی یاد میده که رئیس تاییدشون کرده.
‫واسه همین خودم دارم یاد می‌گیرم.
‫خب بهش بگو یه تکنیک دیگه یادت بده.
‫نه.
‫باید حتما هیراسیگان باشه.
‫منظورت چیه؟
‫چون شکست خوردن جزو گزینه‌هام نیست.
‫کسی هست که دلت می‌خواد شکستش بدی؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هدف‌گیری!
‫[آکادمی کوبوشوی شوگون در ادو]
‫خواهش می‌کنم!
‫التماستون می‌کنم.
‫لطفا یه بار دیگه تجدیدنظر کنید.
‫فکر کنم قبلا بهتون گفتم.
‫سبک شمشیرزنی دهاتی شما ‫جایی در کوبوشوی ما نداره.
‫هر چند بار هم که بیاید، جوابم عوض نمیشه!
‫با کمال احترام!
‫سبک تنن ریشین‌ریوی ما سابقه درخشانی داره.
‫- سابقه؟ ‫- بله.
‫معبد نیکو توشوگو، ‫جایی که ارباب ایه‌یاسوی مقدس دفن شده.
‫بین هاچیوچی سنین دوشین ‫که به عنوان نگهبان اونجا خدمت می‌کنن،
‫تعداد زیادی از تمرین‌کننده‌های ‫سبک تنن ریشین‌ریو هستن.
‫به‌علاوه، در فهرست ‫ثبت شده توسط سانادا هانوسوکه
‫رئیس گنبوکان هوکوشین ایتوریو،
‫از ۶۳۳ رزمی‌کاری که لیست شدن، ‫64 نفرشون از تنن ریشین‌ریوی ما هستن.
‫از بین ۲۱ مکتب موجود در لیست، ‫مکتب ما سومین رتبه رو از نظر تعداد داره.
‫گذشته از این، کوبوشو
‫توسط شوگون تاسیس شد ‫تا قدرت نظامیش رو تقویت کنه، اینطور نیست؟
‫پس هیچ سبکی ‫مناسب‌تر از تنن ریشین‌ریوی ما که برای
‫نبرد واقعی کامل شده، نیست.
‫خیلی ممنونم، یامانامی!
‫بالاخره می‌تونم یه مربی رسمی بشم!
‫تبریک میگم.
‫بالاخره قبول شدید، ‫درست همونطور که آرزوش رو داشتید.
‫این باعث میشه اسم ‫دوجوی شیکان سر زبون‌ها بیفته.
‫خداحافظ فقر و بدبختی!
‫می‌تونیم برای بچه‌ها ‫شمشیرهای بامبوی نو بخریم.
‫و غذای بیشتری هم سر سفره‌مون میاد.
‫بهتره انقدر زود قضاوت نکنیم. ‫هنوز هیچی قطعی نیست.
‫شاید حق با تو باشه، ‫ولی بالاخره یه پیشنهاد غیررسمی دریافت کردیم.
‫بیشتر از هر چیزی،
‫حرف‌هات واقعا منو تحت‌تاثیر قرار داد، یامانامی.
‫دلخوش کردن خودمون اشتباهه. ‫همیشه همین‌طور بوده...
‫بیخیال، یامانامی.
‫فقط از این لحظه لذت ببر. ‫ناسلامتی خودت باعث این اتفاق شدی.
‫باید برای یه بار هم که شده به خودت افتخار کنی.
‫ازش خوشم نمیاد.
‫یعنی چی؟ ‫مشکلی با من داری؟ بگو می‌شنوم.
‫منظورم این نیست.
‫کسی که ازش خوشم نمیاد...
‫خودمم، که نمی‌تونم ‫فقط از این لحظه لذت ببرم.
‫حالت خوبه؟
‫زیاده‌روی نکن. ‫یامانامی جنبه نوشیدنی نداره، می‌دونی که؟
‫اینجا دیگه کدوم جهنم‌دره‌ایه؟ ‫شبیه آشغالدونیه و بوی گند میده.
‫- هی. ‫- از اینجا متنفرم.
‫تو دیگه چه خری هستی؟
‫هی... هی!
‫داری چه غلطی می‌کنی که ‫همینجوری با کفش وارد دوجوی ما شدی؟
‫ای بابا. اینجا مثلا دوجوـه؟
‫انقدر بوی گند میداد که ‫فکر کردم چاه فاضلابه.
‫- عوضی... ‫- توشیزو!
‫رئیس.
‫از صمیم قلب ازتون عذرمی‌خوایم، ساساکی.
‫چه غیرمنتظره. ‫میمون‌ها تو این چاه فاضلاب زندگی می‌کنن.
‫جرات داری دوباره بگو، آشغال!
‫تمومش کن. اون ساساکی تاداسابوروـه. ‫نمی‌خوای که باهاش در بیفتی.
‫اون دیگه چه خریه؟
‫استاد بزرگ مکتب شینتو سیبو. ‫ماهرترین شمشیرزن کداچی در کل ژاپن.
‫اون استاد ارشد شمشیرزنی در کوبوشوـه.
‫[ساساکی تاداسابورو]
‫اگه باهاشون در بیفتیم، ‫انتصاب کندو منتفی میشه.
‫استاد...
‫چه کاری با ما دارید؟
‫شما یه شاگرد اینجا دارید
‫یه عوضی به اسم سایتو هاجیمه، درسته؟ ‫بیاریدش بیرون.
‫مگه سایتو چیکار کرده؟
‫اون ریونوسوکه، پسر ارشدِ هاتاموتو، ‫ارباب تاجیما یاماتونوکامی رو کشته.
‫حتما یه اشتباهی شده.
‫آره، راست میگه.
‫شاید هاجیمه یه کم اخلاقش ‫عجیب‌غریب باشه، ولی قاتل نیست.
‫بزنید به چاک.
‫نه، اشتباهی در کار نیست.
‫اونی که تاجیما ریونوسوکه رو از پا درآورد، من بودم.
‫هی، هاجیمه.
‫چی داری میگی؟
‫ازش خوشم نمی‌اومد، ‫واسه همین کشتمش. تموم شد رفت.
‫کندو داره به خاطر ما ‫خودش رو کوچیک می‌کنه...
‫اصلا می‌دونی چه غلطی کردی؟
‫کندو...
‫نه.
‫تو داری روی تمام آرزوهامون پا می‌ذاری!
‫هی، گور بابای این حرف‌ها.
‫من هر وقت بخوام، هر کاری که ‫دلم بخواد می‌کنم. این تنها قانون منه.
‫تازه
‫من از همون اول هم ‫خودم رو شاگرد تو نمی‌دونستم.
‫هاجیمه.
‫همه‌تون واقعا رو اعصابید.
‫از این نمایش خانواده‌ی ‫خوشبخت‌تون حالم بهم می‌خوره.
‫هی، هاجیمه! ‫جرات داری دوباره بگو، عوضی!
‫بیا گورمون رو از اینجا گم کنیم، پیرمرد.
‫خب دیگه، اون همچین آدمیه.
‫بهتون تسلیت می‌گم.
‫هی!
‫هیجیکاتا.
‫هی، ایسابورو!
‫تو یه چیزی می‌دونی، مگه نه؟
‫چرا هاجیمه
‫تاجیما ریونوسوکه رو کشت؟
‫من و هاجیمه...
‫قبل از اینکه بیایم شیکان، به طور منظم ‫تو دوجوی ایتوریو تمرین می‌کردیم.
‫نفر بعد!
‫هاجیمه!
‫ریونوسوکه.
‫و ریونوسوکه هم اونجا بود.
‫نفر بعد!
‫هنوز کارم تموم نشده!
‫ریونوسوکه عاشق شمشیرزنی بود. ‫هیچوقت ازش سیر نمی‌شد.
‫هنوز نه!
‫با اینکه ضعیف بود و پدرش ‫هیچ اعتقادی بهش نداشت، یه همچین آدمی بود.
‫هاجیمه، تو خیلی قوی هستی. خیلی!
‫به چی می‌خندی؟
‫با این حال، ریونوسوکه تسلیم نشد.
‫اون می‌خواست قوی باشه، درست مثل هاجیمه.
‫هر روز با همین یه هدف تمرین می‌کرد.
‫ولی بعد، یه روز خبر رسید که...
‫ریونوسوکه سل گرفته.
‫من...
‫من زیاد زنده نمی‌مونم.
‫قیافه‌ت رو اونجوری نکن.
‫هاجیمه.
‫یه درخواست ازت دارم.
‫چیه؟
‫برای آخرین بار.
‫می‌خوام با شمشیر واقعی باهات دوئل کنم.
‫دیوونه شدی؟ اگه این کارو کنی، تو...
‫من که در هر صورت می‌میرم!
‫فقط...
‫نمی‌تونم تحملش کنم.
‫اینکه یه سامورایی به دنیا اومده باشی...
‫و بدون هیچ دستاوردی بمیری.
‫می‌خوام یه مدرک واسه اثبات داشته باشم ‫که واقعا به عنوان یه سامورایی زندگی کردم.
‫خیلی هم عالی.
‫تو همیشه رو اعصابم بودی.
‫واسه همین قبل از اینکه ‫بمیری، خودم می‌کشمت.
‫هاجیمه.
‫چرت و پرت نگو! ‫ما نمی‌تونیم با هم بجنگیم!
‫ایسابورو!
‫پس فکر کردی واسه چی تمرین می‌کنی؟
‫که کل عمرت رو اینجا ‫با بازی کردن با شمشیر بگذرونی؟
‫من اینجوری نیستم.
‫ریونوسوکه هم همینطور.
‫ریونوسوکه.
‫با تمام توانت بهم حمله کن.
‫نتونستم جلوشون رو بگیرم.
‫چون می‌فهمیدم ریونوسوکه چه حسی داره.
‫که اینطور؟
‫کجا داری میری؟
‫میرم به هاجیمه کمک کنم. ‫توقع داری کجا برم؟
‫اگه بری، اخراج میشی.
‫چرا؟
‫هاجیمه فقط ‫آخرین آرزوی رفیقش رو برآورده کرده!
‫این بهش این حق رو نمیده که آدم بکشه.
‫خودم می‌دونم!
‫ولی یادت میاد رئیس چی گفت؟
‫«اگه با هم غذا بخوریم و ‫با هم بجنگیم، پس یه خانواده‌ایم.»
‫سایتو یه نفر رو کشت. ‫این اون رو تبدیل به یه مجرم می‌کنه.
‫اگه بهش کمک کنیم، ‫انتصاب کندو به عنوان مربی لغو می‌شه.
‫بالاخره...
‫بالاخره داره اتفاق میفته.
‫مسخرمون کردن و به عنوان ‫دهاتی‌های شمشیربه‌دست نادیده‌مون گرفتن.
‫این تنها شانس ماست ‫که اسم‌مون رو سر زبون‌ها بندازیم!
‫پس اخراجم کن.
‫اگه حتی نتونیم از خانواده خودمون محافظت کنیم
‫پس به شهرت رسیدن چه فایده‌ای داره؟
‫پس من رو هم اخراج کنید.
‫اگه هاجیمه رو هم از دست بدم، ‫دیگه نمی‌تونم تحملش کنم!
‫بیا بریم!
‫بگیر که اومد!
‫همین بود؟ ‫اصلا دردم نیومد.
‫ریونوسوکه بهتر از شماها می‌جنگید.
‫آره. اگه می‌خواید من رو بکشید، ‫بهتره جدی باشید.
‫ممنون که منتظر موندید.
‫ارباب تاجیما.
‫این همون آدمه، سایتو هاجیمه.
‫اون قاتل پسرتونه. ‫لطفا، انتقام پسرتون رو بگیرید.
‫انتقامش رو بگیرم؟
‫اینکه وارث یک سامورایی ‫به دست یه رونین ولگرد کشته بشه...
‫بزرگترین ننگه!
‫مگه نیومدی انتقام پسرت رو بگیری؟
‫این مجازات بی‌احترامیه که به خاندانم کردی
‫نه واسه انتقام یه بچه‌ی به‌دردنخور مثل ریونوسوکه.
‫خوشبختانه، پسر دومم، کوتورا، ‫قراره رئیس خاندان بشه.
‫ریونوسوکه هیچ‌وقت عرضه رهبر بودن رو نداشت.
‫ننگ واقعی تویی.
‫وایسا ببینم، چی گفتی؟
‫گفتم ننگ واقعی تویی!
‫بهتره حواست به حرف زدنت باشه.
‫ریونوسوکه با اینکه مریض بود، ‫باز هم تونست بهم ضربه بزنه!
‫من رو زخمی کرد!
‫فقط همین رو بلدی؟
‫هاجیمه...
‫می‌ترسی بهم ضربه بزنی، آره؟
‫تو فقط داری جا خالی میدی!
‫خودت بهم گفتی ‫با تمام توانم بهت حمله کنم!
‫همین بود؟
‫هی!
‫فقط همینقدر زور داری، ریونوسوکه؟
‫ریونوسوکه! هی!
‫رهاش کن! هرچی داری نشونم بده!
‫ممنون...
‫هاجیمه.
‫ریونوسوکه فوق‌العاده بود.
‫اون مثل یه سامورایی باافتخار مُرد، افتخاری که ‫یه آشغالی مثل تو هیچ‌وقت بهش نمی‌رسه.
‫دهن کثیفت رو ببند، کرم خاکی.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫به به! خوش اومدید.
‫اشتباه برداشت نکنید. ‫نیومدم اون رو نجات بدم.
‫من قوی‌ترین آدم ادو هستم. ‫فکر کردید می‌تونم بیخیالش بشم؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫- اینا دیگه کین؟ ‫- لطفا عقب وایستید.
‫خودمون شر این مگس‌های مزاحم رو کم می‌کنیم.
‫فقط دو نفر واسه کمک بهت اومدن؟ ‫خیلی محبوب نیستی، نه؟
‫احمق. تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫احمق واقعی تویی هاجیمه، ‫که می‌خوای تنهایی همه چیز رو به دوش بکشی.
‫همین الان از اینجا برید!
‫هاجیمه!
‫خب، چجوری می‌خوای بمیری؟
‫خودم آرزوم اینه که در حال مبارزه ‫با یه حریف قوی با تمام وجودم بمیرم.
‫شرط می‌بندم اون پسره ‫ریونوسوکه هم همین حس رو داشت.
‫بیا جلو.
‫خیلی پرانرژی هستی، نه؟
‫ازت خوشم میاد.
‫شماها دخالت نکنید.
‫این یکی مال منه.
‫بیا جلو!
‫آخ!
‫فکر کنم چاره‌ای ندارم.
‫وقتشه تمومش کنم.
‫هیراسیگان؟
‫تو...
‫قصد داری اینجا بمیری؟
‫از نظر من که خوبه.
‫روحیه‌ت رو تحسین می‌کنم.
‫تنن ریشین‌ریو: شمشیر بی‌نور!
‫به نظر میاد اوضاع داره داغ می‌شه! ‫بذارید منم وارد عمل بشم!
‫رئیس!
‫مهمونی رو بهم ریختیم!
‫چه خبره؟ همه‌تون اومدید؟
‫این یه دورهمی دوستانه نیست.
‫جشن واسه اینه که همه لذت ببرن، نه؟
‫پس بالاخره نمیاد؟
‫رئیس.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫عوضی! ‫من که شاگردت نیستم!
‫مگه قبلا بهت نگفته بودم؟
‫هاجیمه!
‫راست میگی، تو شاگردم نیستی.
‫تو خانواده‌ی...
‫عزیز منی.
‫یامانامی؟
‫قضیه چیه؟
‫فکر کردم کمک کردن یعنی اخراج.
‫برخلاف منطقمه، ولی...
‫ولی نمی‌تونم از دستور استاد دوجو سرپیچی کنم.
‫خیلی خب.
‫حالا همه اینجان.
‫بیاید تمومش کنیم.
‫لطفا یه لحظه صبر کنید
‫ارباب تاجیما.
‫می‌شه لطفا یه نگاه به این بندازید؟
‫این یه یادداشت از طرف پسرتونه.
‫دست شما چیکار می‌کنه؟
‫همسرتون این رو پیدا کرد و آوردش پیش من.
‫اینجا نوشته که پسرتون ‫قصد داشته با این مرد دوئل کنه.
‫این کاملا تصمیم پسرت بوده.
‫اگه هنوز هم می‌خوای کوتاه نیای...
‫پس ما چالشت رو می‌پذیریم.
‫ببین چقدر مگس این دور و بر ‫ویزویز می‌کنن. چقدر رو اعصابن.
‫تک‌تک‌تون رو می‌کشم.
‫دیگه کافیه! بس کنید!
‫بیاید بریم.
‫کندو.
‫حکم کوبوشوی تو دیگه باطله.
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫همه‌ی این کارها واسه یه سگ ولگرد مثل اون؟ ‫عجب آدم‌های عجیب‌غریبی هستید.
‫بیاید بریم.
‫چشم، قربان.
‫هاجیمه.
‫آخ!
‫کارت عالی بود!
‫دردم اومد. رئیس، دردم اومد.
‫هاجیمه، کجا داری میری؟
‫به لطف بقیه، ‫قبول کردن که شکایت نکنن.
‫دلیلش هرچی که باشه...
‫من باز هم یه نفر رو کشتم. ‫نمی‌تونم جوری رفتار کنم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫من واسه...
‫رئیس و بقیه خیلی دردسر درست کردم.
‫چقدر آدم سخت‌گیری هستی.
‫نمی‌خوام این رو از زبون تو بشنوم.
‫فعلا.
‫هاجیمه بعدها اسمش رو به فوجیتا گورو تغییر داد.
‫می‌گن توی پرونده‌های ‫خاندان فوجیتا این‌طور ثبت شده:
‫«سایتو هاجیمه در اواخر نوجوانی‌اش، ‫یک نفر را کشت و مجبور شد ادو را ترک کند.»
‫[سه سال بعد]
‫اون سال، همزمان با سفر شوگون چهاردهم،
‫ایه‌موچی به سمت کیوتو
‫گروه روشیگومی تشکیل شد تا بادیگاردش باشن.
‫اعضای این گروه پر از رونین‌ها، ‫کشاورزان و حتی مجرمین بود.
‫جنگجویان ماهر از همه‌ی قشرهای جامعه.
‫و ما از دوجوی شیکان ‫تصمیم گرفتیم بهشون ملحق بشیم.
‫ولی باید بگم که...
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم توی کیوتو باشیم ‫و از خود شوگون محافظت کنیم.
‫ما آخرش بادیگارد مخصوص شوگون می‌شیم، مگه نه؟
‫ببین چقدر زندگیمون داره پیشرفت می‌کنه!
‫هی، یامانامی. داشتم فکر می‌کردم. ‫اصلا چرا شوگون داره میره کیوتو؟
‫دربار امپراتوری احضارش کرده ‫تا تحت فشار بذارتش که خارجی‌ها رو بیرون کنه.
‫از وقتی کشتی‌های سیاه اومدن، ‫قدرت حکومت شوگون رو به افول رفته.
‫خلاصه بگیم، توکوگاوا داره ‫کنترل اوضاع رو از دست میده.
‫این یه فرصت طلایی تو زندگی ماست!
‫کیوتو الان قلب ژاپن‌ـه!
‫می‌گن واسه محک زدن مهارت‌هاشون...
‫معروف‌ترین شمشیرزن‌ها اونجا جمع شدن.
‫همگی گوش کنید!
‫ما تو کیوتو افتخار کسب می‌کنیم
‫و کاری می‌کنیم اسم شیکان
‫تو کل کشور بپیچه!
‫بیاید شروع کنیم! بریم تو کارش!
‫پس کیوتو این شکلیه، آره؟
‫خیلی داغونه. ‫فکر می‌کردم اینجا پایتخته.
‫اینجا زمین تا آسمون ‫با چیزی که شنیدم فرق داره.
‫از زمین تا آسمون هم اونورتر.
‫من کیوکاوا هاچیرو هستم!
‫آقایان!
‫این گروه روشیگومی تشکیل شد ‫تا شوگون رو در مسیرش به کیوتو همراهی کنه.
‫اما!
‫حکومت شوگون الان چیزی جز ‫یه کشتی در حال غرق شدن و رو به نابودی نیست!
‫از امروز به بعد...
‫ما به عنوان گارد شخصی امپراتور خدمت می‌کنیم،
‫از دربار محافظت می‌کنیم ‫و وحشی‌ها رو بیرون می‌ندازیم!
‫این وظیفه‌ی واقعی...
‫وفاداران به امپراتوره!
‫- این چی داره بلغور می‌کنه؟ ‫- از الان به بعد...
‫- انگار گولمون زدن. ‫- ماموریت ما دیگه...
‫- گولمون زدن؟ ‫- محافظت از شوگون نیست...
‫کیوکاوا می‌خواد از ما واسه اخراج خارجی‌ها ‫استفاده کنه، نه محافظت از شوگون.
‫ولی این خیانت به حکومت شوگون‌ـه.
‫- واسه امپراتور به پا خیزید! ‫- واقعا؟
‫حالا وقت بیرون کردن خارجی‌هاست! ‫برمی‌گردیم به ادو!
‫ادو؟ هی! ما تازه رسیدیم کیوتو!
‫راست می‌گه!
‫- آخ! چه مرگته تو؟ ‫- هی، همونجا وایسا.
‫- ببخشید. ‫- با توام، مرتیکه!
‫- دعوا شده؟ ‫- توشیزو!
‫بهم تنه می‌زنی و عذرخواهی هم نمی‌کنی؟
‫می‌خوای با من دعوا راه بندازی؟ ‫با آراکی عضو گروه شناسایی؟
‫زبونت رو موش خورده؟
‫نزدیک بودا. نزدیک بود ‫کل نوشیدنی که دیروز خورده بودم رو بالا بیارم.
‫هان؟ تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫مرتیکه!
‫کارت تمومه!
‫از این خوشم میاد. خشونت خالص و بی‌دریغ.
‫عاشق این انرژی‌ام. پسر، حالم خرابه.
‫شماها! ‫دارید چیکار می‌کنید؟ بس کنید!
‫تو اهل میتو هستی، درسته؟
‫خب که چی؟
‫رونین‌های میتو تو قضیه ساکورادامون ‫خیلی من رو تحت تاثیر قرار دادن.
‫این موضوع اراده‌م رو برای ‫احترام به امپراتور و اخراج اونا بیشتر کرد.
‫اونا حتما رفقای تو هم هستن.
‫نمی‌خوای با همون اراده، ‫مسیر تاریخ رو عوض کنی؟
‫نه، علاقه‌ای ندارم.
‫من به ادو برنمی‌گردم. ‫امروز حتی یه ذره هم خوش‌گذرونی نکردم.
‫مرتیکه! چطور جرات می‌کنی ‫استاد کیوکاوا رو مسخره کنی؟ غیرقابل‌بخششه‌!
‫دیگه کافیه!
‫هی.
‫شمشیرت رو بکش، کیوکاوا.
‫اگه قراره بکشیم یا کشته بشیم، ‫بیا تا تهش بریم. موافقی؟
‫دیگه کافیه!
‫برو گمشو.
‫پسر، زدی کل فازمون رو خراب کردی.
‫لعنتی. چه حالگیری اساسی. ‫واقعا که حالگیری بود.
‫خب دیگه، کاریش نمیشه کرد. ‫باشه، راه بیفتید بریم شیامابارا.
‫صبر کن!
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫اول تو بگو. باشه؟
‫وقتی اسم کسی رو می‌پرسی، ‫مودبانه نیست اول خودت رو معرفی کنی؟
‫- هوم؟ ‫- هیجیکاتا توشیزو.
‫چی؟
‫هیجیکاتا توشیزو!
‫خب، حالا جالب شد. ‫آره، گرفتم چی شد.
‫من سریزاوا کامو هستم.
‫کلمه مورد علاقه‌م، خشونته. ‫معنی اسمم هم همینه.
‫بعدا می‌بینمت.
‫سریزاوا کامو.
‫پسر، من عاشق کیوتو شدم.
‫اگه قراره با یه همچین آدم‌های دیوونه‌ای ‫کل‌کل کنیم، پس این سفر ارزشش رو داشت.
‫ولی قراره چیکار کنیم؟
‫کیوکاوا که می‌خواد برگرده ادو، درسته؟
‫ما هم قراره برگردیم؟
‫به این سادگی‌ها هم نیست.
‫هان؟
‫با اخراجی‌ها موافق نیستی؟
‫یه مشکل مهم‌تر هست.
‫چه برگردیم به ادو ‫یا همینجا تو کیوتو بمونیم
‫هیچ پولی نداریم.
‫یعنی چی؟ ‫چی داری میگی؟
‫احمق بودم که فکر می‌کردم ‫وقتی به پایتخت برسیم،
‫اوضاع درست میشه.
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫برای کسب شهرت، راه درست و غلط وجود داره.
‫و من از روش کیوکاوا ‫برای فریب دادن مردم خوشم نمیاد.
‫ما راه خودمون رو ‫برای به شهرت رسیدن پیدا می‌کنیم.
‫دپس اول از همه ‫باید خرج خودمون رو در بیاریم.
‫آره. اگه نتونیم، ‫گوشه خیابون از گشنگی می‌میریم.
‫تازه الان ماجرا شروع میشه.
‫خواهش می‌کنم، التماستون می‌کنم.
‫چند روزه که افرادی که ‫دم از اخراج خارجی‌ها می‌زنن
‫دارن به هر کسی که با شوگون ‫ارتباطی داشته حمله می‌کنن!
‫گفتم برید گمشید! برید!
‫چرا باید یه مشت ‫آدم بی‌عرضه دهاتی رو استخدام کنم؟
‫چی زر زر کرد؟ ‫فکر کردی چون یه هاتاموتو هستی خبریه؟ ‫[سامورایی‌های رده بالای شوگون]
‫لعنتی!
‫خب، باز هم جوابمون کردن.
‫کندو، چرا باید اینجوری جلوشون دم تکون بدی؟
‫عجله کردن فایده‌ای نداره.
‫پولمون فقط کفاف سه روز دیگه رو میده. ‫باید تا اون موقع یه کاری پیدا کنیم.
‫ببخشید.
‫[محله روشیگومی]
‫چقدر خوشمزه‌ست! خیلی خوشحالم!
‫هی! تو که اصلا لب نمی‌زنی! ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫شماها دارید چه غلطی می‌کنید؟
‫ممنون که اومدید!
‫اینجا چه خبره؟ ‫ما کلی زحمت کشیدیم.
‫آروم باش. بیا، یه کم از این بخور. ‫امشب کامو مهمونمون کرده.
‫کامو؟
‫آره، همین یارو. می‌شناسیش، نه؟
‫سریزاوا.
‫عجب. واقعا آدم دست و دلبازی هستی.
‫پس تو فرمانده‌ای، کندو ایسامی؟ ‫شایعات رو شنیدم.
‫باعث افتخارمه.
‫با این حال، این دقیقا ‫همون چیزیه که از شما انتظار داشتم، سریزاوا.
‫حتما خیلی خوبه که جیبت همیشه پر پوله.
‫نه، من هیچ پولی ندارم.
‫- چی؟ ‫- حتی یه قرون.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫چی داری میگی؟
‫هی، چی شد؟
‫چت شده؟
‫همه پول‌هامون توی این جعبه بود.
‫یه چیزی توش بود.
‫آشغال عوضی! ‫ما رو خر فرض کردی؟
‫میخوای با من در بیفتی؟
‫این فقط معنیش اینه که تو احمقی.
‫هی!
‫خیلی پررویی، عوضی!
‫میخوای با من در بیفتی، آشغال؟
‫بسه دیگه. تمومش کنید.
‫همه‌تون خوش گذروندید، مگه نه؟ ‫الان دیگه نمی‌تونید شکایت کنید.
‫درسته، سریزاوا؟
‫نه، فکر نمی‌کنم لازم باشه تمومش کنن.
‫گل و زن و نوشیدنی خوبه، ‫ولی یه چیزی کم نیست؟
‫هرچی باشه، تنها چیزی که ‫واقعا خون آدم رو به جوش میاره
‫یه خشونت به سبک قدیمیه، مگه نه؟
‫کامو، تو واقعا یه جونوری، میدونی که؟
‫چطوره من و تو با هم مبارزه کنیم؟
‫نه، تو به دلم نمی‌شینی.
‫درسته.
‫در عوض با تو مبارزه می‌کنم، کندو.
‫فعلا، بیا امشب رو استراحت کنیم.
‫یعنی چی؟ عجب ضدحالی هستی.
‫کندو ایسامی از سبک تنن ریشین، ‫دمش رو گذاشته رو کولش و داره فرار می‌کنه.
‫فکر کنم در نهایت چیزی جز ‫سبک شمشیرزنی یه کشاورز دهاتی نیست.
‫حرف مفت نزن!
‫درسته. و شنیدم دوجوی شیکان شما ‫یه چاه فاضلاب پر از اراذل و اوباش گستاخه.
‫تعجبی نداره که بو گند میده.
‫- عوضی! ‫- اگه یه بار دیگه به کندو توهین کنی...
‫می‌کشمت.
‫آره؟ میخوای منو بکشی؟ ‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫من معنی کوتاه اومدن رو نمی‌فهمم.
‫اشکالی نداره. ‫خودمم خیلی توش خوب نیستم.
‫از این بچه خوشم میاد. جیگر داره.
‫شمشیرت رو کشیدی. ‫پس یه دوئل تا پای مرگه.
‫غیر از این هم نمی‌خواستم.
‫اومه، تو همون‌جا منتظر بمون.
‫اگه این بهترین کاریه که ‫از دستت برمیاد، کارت تمومه.
‫ من رو دست‌کم نگیر، بچه.
‫هیچوقت سوجی رو اینجوری ندیده بودم.
‫اون چشم‌ها. فهمیدم. ‫حالا فهمیدم. تو هم از همین قماشی.
‫بیا جلو.
‫عالیه.
‫خوشم اومد.
‫لعنتی، خیلی گرمه.
‫اینجا خیلی تنگ و کوچیکه.
‫این بیرون بهتره.
‫گل و خشونت.
‫خب، ازش خوشم میاد.
‫آره، به این میگن یه هیجان واقعی.
‫هنوز خیلی خامی.
‫به خودت فشار نیار. ‫سرت گیج میره، نه؟
‫سریزاوا! تو یه بزدلی، آشغال!
‫من که مشکلی ندارم.
‫توی خشونت نه افتخار هست نه بزدلی.
‫شکوفه‌های گیلاس دارن می‌ریزن.
‫بالاخره افتادی تو تله، نه؟
‫اگه عقب بکشی یه انگشتت رو از دست میدی.
‫سوجی...
‫شکست خورد.
‫در مورد جونش...
‫فکر کن بهت مدیونم.
‫نه.
‫بی‌حساب شدیم. ‫من که حسابی خوش گذروندم.
‫حالا میشه بهت گفت مَرد.
‫لعنتی، چه ضدحالی. قشنگ هوشیارم کرد.
‫رئیس، دستت.
‫اوکیتا!
‫کندو.
‫متاسفم.
‫دفعه‌ی بعد...
‫نه.
‫قسم می‌خورم، ‫دیگه هیچوقت به هیچکس نمی‌بازم!
‫بسه دیگه سوجی. تو خوبی.
‫الان دیگه خوبی.
‫سوجی چطوره؟
‫آروم شده.
‫آسیب سرش چیز جدی نبود.
‫خوبه.
‫«توی خشونت نه افتخار هست نه بزدلی»، درسته؟
‫سریزاوا اینو بهت گفت.
‫من هم چیزهایی شبیه به این زیاد گفتم.
‫ولی من و سریزاوا با هم فرق داریم.
‫اون آدم می‌دونه نبرد واقعی یعنی چی.
‫یه همچین آدمی خیلی ترسناکه.
‫تا به خودم اومدم، دیدم دست‌هام داره می‌لرزه.
‫ولی بازم...
‫خیلی دلم می‌خواد باهاش مبارزه کنم.
‫احمقانه‌ست، نه؟
‫مخصوصا با بلایی که سر سوجی اومد.
‫تو واقعا احمقی.
‫ولی...
‫مشتاقم ببینم چه آدمی از آب در میای.
‫کسی که خودش رو بشناسه قوی میشه.
‫و همینطور کسی که طعم شکست رو چشیده باشه.
‫چشیدن طعم شکست؟
‫من نمی‌خوام ببازم.
‫اون روزها، قلب ژاپن پایتخت بود، یعنی کیوتو.
‫سامورایی‌هایی که به مهارتشون اطمینان داشتن، ‫به این شهر هجوم آوردن تا خودشون رو محک بزنن.
‫بین اون‌ها مردی بود که ‫یه زمانی بهش می‌گفتن دوست.
‫عوضی! تو یه آدمکشی!
‫[مجازات الهی]
‫قبل از اینکه بفهمیم، ‫توی گردبادی از آشوب گرفتار شدیم.
‫«ترجمه از آرام متین»