‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫اون یه کتاب درباره مطالعات غربیه. ‫واقعاً داره می‌خونتش؟
‫آره، حتی خودش تنهایی ‫کتاب‌های اصلی کنفوسیوس رو هم خونده.
‫شاید اون بچه یه روزی ‫قهرمانی بشه که این میتو رو تکون بده...
‫نه، کل این کشور رو تکون بده.
‫[سریزاوا کامو]
‫چقدر حوصله‌سربره.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[اوکیتا سوجی]
‫هی، تمومش کن!
‫ولش کن!
‫بس کن!
‫ای لعنتی...
‫همه‌ش همین بود؟
‫چقدر کسل‌کننده.
‫بس کن!
‫یالا!
‫اون بچه از همون بدو تولد، قوی‌ترین بود.
‫- تمومش کن! ‫- بس کن!
‫نیا جلو!
‫نه! کمکم کنید!
‫بکش... بکش!
‫مردم به اون پسر می‌گفتن بچه اهریمنی.
‫ای بابا. به همین زودی نیفت، اوکیتا.
‫یه عمره منتظرم.
‫چت شد؟
‫دیگه شروع شده، پس پاشو بیا.
‫همون‌طوریه که فکرشو می‌کردم.
‫خیلی فک می‌زنی.
‫ازت حالم به هم می‌خوره.
‫عاشقشم.
‫قراره یه نمایش معرکه برام راه بندازی، نه؟
‫هی، قضیه چیه، اوکیتا؟
‫تو که جا نزدی، هان؟
‫فکر کردی این‌طوری می‌تونی حریفم بشی؟
‫اوه اوه.
‫می‌گن آدمای ضعیف همیشه ‫دور حریفشون می‌چرخن.
‫شاید عقلت پسش بزنه، اما بدنت ‫خوب می‌فهمه چی به چیه، مگه نه؟
‫می‌دونه کی قوی‌تره، نه؟
‫چرت نگو!
‫اوه.
‫عجب، چقدر ناامیدکننده بودی، اوکیتا.
‫این‌همه وقت منتظر این مونده بودم؟
‫بی‌خیال. دیگه برام مهم نیست.
‫اگه قرار نیست شکوفا شی، ‫پس پرپر شو. پرپر شو!
‫اوه؟
‫بکش.
‫پس رفتی اون‌ور مرز تاریکی.
‫بکش.
‫بکش... بکش.
‫بکش.
‫سوجی.
‫توشی!
‫رئیس، شما... برای چی اومدید اینجا؟
‫هی، داری اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫مگه بهت نگفته بودن از جات تکون نخوری؟
‫همه‌شون نمردن، نه؟
‫نه، قضیه این نیست.
‫هاجیمه و سانوسوکه رفتن ‫تا به یامانامی و بقیه کمک کنن.
‫من نمی‌تونستم همین‌طوری وایستم ‫و هیچ کاری نکنم.
‫بدجوری زخمی شدی.
‫بی‌خیال من. نباید می‌اومدید، رئیس.
‫سوجی کجاست؟
‫رئیس...
‫سوجی کجاست؟
‫خودش تنهایی رفت.
‫- توشی، تو همین‌جا بمون. ‫- منم باهاتون میام.
‫- با این زخما نمی‌تونی. ‫- گفتم وایسا.
‫من جلوی سوجی رو می‌گیرم.
‫باید جلوشو بگیرم!
‫ای لعنتی! بیا دیگه!
‫- اوکیتا، شکی نیست که قوی هستی. ‫- بکش... بکش.
‫اما تو چشمات فقط تاریکیه. ‫اینا چشمای یه آدم‌کشه.
‫عجب خشونت مسخره‌ای.
‫اوکیتا؟
‫می‌کشمت...
‫فایده نداره. دیگه صدامو نمی‌شنوه. ‫خب، فکر کنم دیگه وقتشه.
‫پس این شکار اهریمن رو تموم کنیم؟
‫بکش... بکش!
‫می‌رم، حتی اگه به قیمت جونم تموم بشه.
‫می‌رم!
‫عجب دردسری هستی.
‫این حرف از دهن تو خیلی خنده‌داره.
‫هی!
‫بکش... بکش!
‫بکش... بکش.
‫واقعاً همه‌ش به همین ختم می‌شه؟
‫بکش!
‫هی، عکس‌العمل‌های خیلی سریع ‫هم خودش یه دردسره.
‫توشی.
‫سوجی!
‫حالت خوبه؟
‫از تب داره می‌سوزه.
‫دیگه از این وحشی‌بازی‌های ‫حوصله‌سربرش خسته شدم.
‫جدی می‌گم.
‫سریزاوا!
‫خب، شما هم پایه‌ بازی هستین؟
‫بدم نمیاد جفتتونو با هم حریف بشم. ‫یه نمایش حسابی برام راه بندازید.
‫توشی، مراقب سوجی باش.
‫سریزاوا مال منه!
‫توشی، تو به‌زور رو پاهات وایسادی.
‫از همه‌چیز مهم‌تر، نمی‌تونم بذارم ‫سوجی بیشتر از این بجنگه.
‫رئیس.
‫رئیس، صبر کنید!
‫من اومدم اینجا که با این یارو بجنگم.
‫بذار حداقل یه بار من خفن به نظر برسم.
‫این چیه، کندو؟ واقعاً فکر ‫کردی می‌تونی تنهایی حریفم بشی؟
‫که این‌طور.
‫خب، باشه. بیشتر از اون بچه سرگرمم کن. ‫هر چی تو چنته داری رو کن.
‫حالمو نگیر.
‫از شینسنگومی...
‫کندو ایسامی!
‫بگیر که اومدم!
‫گارد بالا، حالت آتش. خوبه. خوشم اومد.
‫دقیقاً همون چیزیه که ازت انتظار داشتم، کندو.
‫نه رحمی، نه شفقتی. ‫اما بازم توش عشق هست.
‫رئیس!
‫آره، خوبه. تو معرکه‌ای، کندو. ‫این شد یه چیزی.
‫حتی وقتی می‌دونی زورت بهم نمی‌رسه، ‫بازم آتیش چشمات خاموش نشده.
‫این همون آدمیه که ‫دلم می‌خواد باهاش بجنگم. یالا!
‫خوبه.
‫چی شد، کندو؟ همه‌ش همین بود؟
‫که این‌طور.
‫دیگه تمومه، آره؟
‫شرمنده، سوجی!
‫نتونستم جلوی غرق شدنت ‫تو تاریکی رو بگیرم.
‫اما...
‫اما حداقل...
‫ایول!
‫اما خودم...
‫بهت نشون می‌دم!
‫بکش...
‫بکش... بکش!
‫دیگه کافیه.
‫حالت خوبه، آبجی؟
‫نه!
‫آبجی؟
‫نیا جلو!
‫ایسامی، تو یه بچه اهریمنی ‫رو آوردی پیش خودت.
‫می‌خوای باهاش چی‌کار کنی؟
‫بزرگش می‌کنم.
‫چی؟
‫حتی با اینکه حریفش یه هیولا بود
‫این‌طوری وحشیانه ‫جون یه نفر رو گرفتن...
‫این کار دست کمی از دیوونگی نداره.
‫کاملاً حق با شماست.
‫اما، اگه از یه زاویه دیگه بهش نگاه کنید
‫می‌شه گفت از کوره در رفت ‫تا از خواهرش محافظت کنه.
‫ریشه اصلی این کار
‫مهربونیه.
‫پدر.
‫این پسر...
‫سوجی...
‫قوی
‫و مهربونه.
‫سوجی، می‌دونی سامورایی یعنی چی؟
‫خب، یعنی قدرت کشتن دشمنا؟
‫ببخشید!
‫گوش کن، سوجی. این چیزیه ‫که من همیشه بهش باور داشتم.
‫زندگیت رو پای باورهات می‌ذاری، ‫و آخر سر هم با یه لبخند می‌میری.
‫یه سامورایی واقعی یعنی این.
‫طوری نیست.
‫خیلی خب. بریم بالا.
‫وای، چقدر بزرگه! خیلی بزرگه! معرکه‌ست!
‫چیزی نیست، سوجی.
‫یه روزی می‌فهمی.
‫بهت قول می‌دم.
‫رئیس.
‫رئیس!
‫طوری نیست. حالا دیگه خودم باهاش می‌جنگم.
‫یکم بهمون خوش گذشت، مگه نه کندو؟
‫اما دیگه داره حوصلم از این سر می‌ره.
‫پرپر شو.
‫که این‌طور.
‫پس بالاخره اهریمن رو بلعیدی، هان؟
‫اوکیتا سوجی از شینسنگومی.
‫شروع می‌کنم.
‫خیلی لفتش دادی.
‫به خاطر این باید از تو تشکر کنم.
‫هان؟
‫تو بودی که باعث شدی چشمامو باز کنم.
‫به این‌که واقعاً برای چی دارم می‌جنگم.
‫و به خاطر کی شمشیر می‌کشم.
‫سوجی.
‫بالاخره فهمیدم.
‫پس، ازت ممنونم.
‫بی‌خیال شو. فاز رسمی برندار.
‫من فقط به خاطر خودم اینجام.
‫فقط دنبال یه حریف می‌گشتم ‫که بتونم حسابی خودم رو روش خالی کنم.
‫یه جایی که بتونم با افتخار بمیرم.
‫بیا تا آخرش شکوفا بشیم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫سوجی!
‫خوشحالم که باهات آشنا شدم...
‫اوکیتا سوجی.
‫منم همین‌طور، سریزاوا کامو.
‫کارش رو ساخت.
‫واقعاً کار سریزاوا کامو رو ساخت.
‫فکر می‌کردم قوی‌تر از این حرفا باشن
‫ولی حسابی شکننده بودن.
‫خب حالا چی؟
‫نکنه می‌خوای دنیا رو فتح کنی؟
‫هی، هیرایاما.
‫دیگه دوران جنگیدن با این داره به سر می‌رسه.
‫چی؟
‫اگه رو لبه تیغ بین مرگ و زندگی نباشی
‫نمی‌فهمی که زنده‌ای یا نه. ‫سامورایی بودن یعنی همین.
‫بی‌صبرانه منتظر اینم ‫که باهاش روبه‌رو بشم...
‫اون‌جور خشونت خالصی ‫که قراره منو کامل ببلعه.
‫مردن به دست اون، بزرگ‌ترین افتخاره، مگه نه؟
‫کارت عالی بود.
‫ممنون.
‫سوجی!
‫چه حس خوبیه.
‫پس زخم کشنده یه همچین حسی داره.
‫فکر می‌کردم یه چیزیه...
‫که هیچ‌وقت تو زندگیم نقشی نداره.
‫دلم می‌خواد بیشتر تجربه‌ش کنم.
‫اما بهشت بدجوری خسیسه.
‫کامو!
‫شرمنده.
‫دیگه جون ندارم یه دور دیگه بجنگم.
‫هی، کامو! صبر کن!
‫کامو! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫تو هنوز وقت شکفتنت نیست.
‫هی، بس کن.
‫از اینجا به بعد
‫دنیا قراره بدجوری کسل‌کننده بشه
‫برای احمقایی مثل ما.
‫هی، وایسا!
‫اما...
‫حتماً یه جایی پیدا می‌شه
‫که توش بتونی کامل شکوفا شی
‫و اون جوری که باید، پرپر بشی.
‫هی، کامو؟ کامو! هنوز نه! هی!
‫هی.
‫این هدیه خداحافظیه، نه؟
‫عجب زنیه، مگه نه؟
‫هی، وایسا!
‫هیجیکاتا توشیزو!
‫به غریزه‌ت اعتماد کن.
‫تا آخر شکوفا شو
‫و پرپر شو
‫دقیقاً به همون شکل.
‫بعداً می‌بینمت، توشی.
‫هی، کامو.
‫هی.
‫هی، کامو.
‫نرو.
‫ما هنوز یه حساب‌کتابی داریم ‫که باید تسویه کنیم، مگه نه؟ هی!
‫هی، کامو!
‫اونجایی که تقدیرمه توش پرپر بشم...
‫اونجایی که پرپر می‌شم...
‫هی، هنوز نه!
‫هنوز نه، کامو!
‫هی، هنوز نه!
‫هی، نرو!
‫تو قرار بود با من بجنگی! کامو!
‫چرا داری جلوجلو می‌ری؟
‫پاشو! یالا پاشو لعنتی عوضی!
‫پس سریزاوا کامو این‌طوری مرد؟
‫آره.
‫این با اون قصه‌ای که من شنیدم فرق داره.
‫می‌گن اون تو عمارت یاگی ترور شد، مگه نه؟
‫اون ترور نبود.
‫اون یه نبرد واقعی و ‫تمام‌عیار جلو یه اهریمن بود.
‫آره، برای تاریخ، اون ‫بدنام‌ترین مستبد شینسنگومی بود.
‫اما مردی که من به اسم ‫سریزاوا کامو می‌شناختم،
‫هیچ‌وقت حتی یه ذره از اون ‫بی‌رحمی ترسناک رو نداشت.
‫اما اون نبرد توشی رو عوض کرد.
‫چی؟
‫[مارس ۱۸۶۴]
‫۶ ماه بعد از مرگ فرمانده کل، سریزاوا کامو
‫شینسنگومی زیر نظر فرماندهی ‫کندو ایسامی دوباره سازماندهی شد.
‫- همونجاست. ‫- آره.
‫بفرما. بعدی!
‫اوه، عجب شلوغ‌پلوغه اینجا.
‫همینو بگو.
‫- لعنتی، حروم‌لقمه... ‫- به نظر کاربلد میان، اما...
‫همه‌شون انگار یه پا دردسرن.
‫بله، قربان. همه‌شون به خاطر ‫مهارت‌شون دست‌چین شدن.
‫به دستور معاون فرمانده،
‫تنها چیزی که اینجا مهمه مهارت شمشیرزنیه.
‫دعوا می‌خوای، عوضی؟
‫فقط امیدوارم بتونیم این ‫اراذل اوباش رو کنترل کنیم.
‫تو این مدت، بیشتر از ۱۰۰ ‫عضو جدید به گروهان ملحق شدن.
‫اونا تو ده تا دسته سازماندهی ‫شدن، از دسته اول تا دهم.
‫هی... هی!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫اونجا که جاش نیست.
‫برای اینکه به حریفت واقعاً صدمه بزنی...
‫باید اینجا ضربه بزنی. اینجا!
‫می‌بینی؟ حتی همینم نمی‌تونی بفهمی؟
‫از کاپیتان همین انتظار ‫می‌رفت! کاملاً بی‌رحمه.
‫- انجامش بده. ‫- چشم، قربان!
‫- بزن به خشتکش! همونجا رو هدف بگیر! ‫- چشم، قربان!
‫یالا، محکم‌تر بزن!
‫یالا، بزن!
‫[کاپیتان دسته سوم، سایتو هاجیمه]
‫- ۸۲! ‫- ۸۲!
‫- ۸۳! ‫- ۸۳!
‫گوش کنید! هیچ‌وقت یادتون نره!
‫هیچ استعدادی بالاتر از ‫زور بازو و کار سخت نیست.
‫تمرین بی‌وقفه روی هر ‫استعداد ذاتی‌ای غلبه می‌کنه!
‫- چشم، قربان! ‫- خیلی خب! شروع کنین!
‫آره!
‫[کاپیتان دسته دوم، ناگاکورا شینپاچی]
‫- ۸۴! ‫- ۸۴!
‫هی! زور بزنید!
‫کلید نبرد تن‌به‌تن، داشتن یه کله‌ی سفته.
‫مهم نیست در برابر کی قرار می‌گیری، ‫شمشیراتون رو که درگیر کردین،
‫سر‌شون رو خرد کنید!
‫جون بگیرید!
‫[کاپیتان دسته هشتم، تودو هیسوکه]
‫هی!
‫خیلی وقته داریم راه می‌ریم، نه؟ وای!
‫خب، من نمی‌تونم چیزی بگم.
‫این فشار بی‌صدا خیلی ترسناکه. وای!
‫چی؟ چیه؟
‫[کاپیتان دسته ششم، اینوئه گنزابورو]
‫چرا ما همیشه باید گیر وظیفه‌ی غذا بیفتیم؟
‫می‌گن: «الآن به غذا بخندی، ‫بعداً پشیمون می‌شی.»
‫[کاپیتان دسته دهم، هارادا سانوسوکه]
‫دسته اول پر از یه مشت قیافه‌ی داغونه.
‫- هی، سوجی. ‫- صبح بخیر.
‫[کاپیتان دسته اول، اوکیتا سوجی]
‫صبح همگی بخیر.
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫امروز چطورید؟
‫بذار یه ماساژ بدم!
‫- یه نفر چای بیاره! ‫- هی... هی.
‫اوه، ببخشید.
‫ها؟
‫شنیدم روز اول اوکیتا رو دوره ‫کردن و تو یه ثانیه همه‌شون نفله شدن.
‫آخی. طفلکیا.
‫چی گفتی، عوضی؟
‫فقط یه بار اینو می‌گم!
‫کاپیتان هارادای ما از ‫همه قوی‌تره، می‌فهمی؟
‫فکر می‌کنی اون شکموی بی‌حدومرز ‫می‌تونه کاپیتان سایتو رو شکست بده؟
‫واقعاً این‌قدر احمقی؟
‫- هی، یه بار دیگه بگو ببین چه‌ کارت می‌کنم! ‫- بیا جلو ببینم!
‫- سر یه مشت چرت و پرت دعوا می‌کنن. ‫- دسته سوم از همه قوی‌تره!
‫بیا جلو!
‫هی. نباید زودتر جداشون کنیم؟
‫آره، آشغال عوضی! بیا تمومش کنیم!
‫- هی! معاون فرمانده داره میاد! ‫- معاون فرمانده‌ست!
‫خیلی داغ کردی، نه؟
‫ادامه بده.
‫اون قبلاً ادبشون می‌کرد و ‫داد می‌زد که خودش از همه قوی‌تره.
‫آره.
‫چت شده، توشی؟
‫آره، این خوبه.
‫پس من این یکی رو هم برمی‌دارم!
‫هاجیمه و هیسوکه، آروم باشین.
‫پسر، خیلی وقت بود
‫که فقط جمع خودمون نبود.
‫عالیه که نفرات بیشتری داریم،
‫اما من دارم بین یه مشت تازه‌کار ‫بی‌مصرف غرق می‌شم، واقعاً دردسره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫آدمای دسته من همه‌شون قابل‌اعتمادن.
‫شوخی می‌کنی.
‫ما یه رئیس یاکوزای سابق داریم، ‫یکی که قبلاً دزد دریایی بوده،
‫و یه نفر که بهش می‌گن «آدم‌خوار».
‫آدم‌خوار؟ قضیه اون چیه؟
‫کی می‌دونه.
‫بحث درباره سربازای جدید دیگه کافیه.
‫خب، یامانامی.
‫همه‌مون رو به یه دلیلی جمع کردی، درسته؟
‫آره.
‫خاندان چوشو
‫دوباره داره یه حرکتایی می‌زنه.
‫چوشو.
‫کار کوساکا گنزویه؟
‫آره.
‫طبق گفته یامازاکی، فقط کوساکا ‫نیست که خاندان چوشو رو می‌چرخونه.
‫می‌گه پای یه نفر دیگه هم وسطه.
‫یه نفر دیگه؟ اون کیه؟
‫هیجیکاتا، حرفم تموم نشده بود.
‫می‌رم گشت‌زنی تا اثر الکل بپره.
‫بدون من ادامه بدین.
‫هیجیکاتا!
‫پیش خودش چی فکر کرده؟
‫کی می‌خواد مثل یه معاون فرمانده رفتار کنه؟
‫بی‌خیال، اینقدر بهش سخت نگیر.
‫به خاطر اینه که شما همیشه ‫بهش آسون می‌گیرید، فرمانده.
‫توشی غصه‌های خودش رو داره.
‫از زمان مرگ سریزاوا، اون...
‫به عنوان یه سامورایی
‫مدام دنبال یه حریف که ارزش به خطر ‫انداختن جونش رو داشته باشه می‌گرده.
‫با محوریت فرمانده کندو، ‫شینسنگومی هر روز متحدتر می‌شه.
‫در حال حاضر، هیچ نشانه‌ای از ناآرامی ‫از طرف گروه‌های مخالف دیده نمی‌شه.
‫با این حال، شایعاتی هست که چوشو ‫دوباره داره دردسرسازی می‌کنه.
‫ساتسوما هم همینطور.
‫- کانبی. ‫- سرورم.
‫این کشور فقط قراره ‫بیشتر تو هرج‌ومرج فرو بره.
‫اما...
‫مهم نیست چه اتفاقی بیفته، ‫ما تا آخرین نفس می‌جنگیم.
‫قضیه از این قراره.
‫سرورم!
‫مشتاقانه منتظرم ببینم...
‫این قضیه چطور پیش می‌ره.
‫تو خیلی نازی.
‫هی! تمومش کن!
‫عجب زن پررویی.
‫فکر می‌کنی کی شماها رو از شر ‫اون اراذل و اوباش بیرون حفظ می‌کنه؟
‫باید از ما تشکر هم بکنی!
‫نوچه‌های شوگون.
‫- ولم کن! خواهش می‌کنم ولم کن! ‫- آره! قدردانی‌ت رو نشون بده!
‫خیلی مسخره‌ست.
‫هی، بیا اینجا.
‫می‌فهمم!
‫خیلی خوب هم می‌فهمم.
‫که چطور شما احمق‌های زشت و کم‌عقل
‫که تازه روی همه‌ی اینا، ‫یه مشت رعیت دهن و پا بوگندویید،
‫فقط یه راه برای ارتباط ‫دخترا بلدین، اونم با زور بازوئه.
‫این چیزیه که من خیلی خوب می‌فهممش.
‫اون یارو دیگه کیه؟
‫اما گوش کنید، احمق‌ها!
‫حالا که من اینجام، خیالتون راحت باشه.
‫من به سرعت شوگون توکوگاوا رو نابود می‌کنم
‫و یه عصر جدید و جالب‌تر رو به ارمغان میارم!
‫این کار رو می‌کنم.
‫شاید حتی آشغالای بی‌ارزشی مثل ‫شما هم بتونن یکم بیشتر خوش بگذرونن.
‫اون...
‫می‌شناسی اون کیه؟
‫یکی از مهره‌های اصلی خاندان ‫چوشوئه، هم‌رده با کوساکا گنزوی.
‫اگه بزنیمش حسابی اسم در می‌کنیم.
‫خیلی خب.
‫ببخشید.
‫اون مال منه.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫من هیجیکاتا توشیزو هستم، ‫معاون فرمانده شینسنگومی.
‫هیجیکاتا!
‫شینسنگومی؟
‫یکی از سگای شوگون با من چه‌ کار داره؟
‫راسته که تویی که خاندان چوشو رو می‌چرخونی؟
‫چطور؟
‫من با چوشو یه خرده‌حساب دارم.
‫اونا آدمام رو قتل‌عام کردن...
‫مثل حشره.
‫شمشیرت رو بکش.
‫فکر می‌کنی می‌تونی با اون ‫اسباب‌بازی منو زخمی کنی؟ منو؟
‫چقدر خنده‌دار.
‫زود باش!‌ حمله کن!
‫جلوی خودتو نگیر.
‫از هر زاویه‌ای که دوست داری بهم حمله کن!
‫کسی که می‌تونه این دنیا ‫رو به وفق مرادش در بیاره
‫منم، فقط من.
‫انگلیسیا برای مردی مثل ‫من یه کلمه دارن: اسطوره.
‫یه اسطوره! آره، یه اسطوره!
‫اسطوره؟
‫دنیای شوگون به شدت خسته‌کننده‌ست.
‫و کرم‌های رقت‌انگیزی مثل شما سامورایی‌ها...
‫من...
‫من، این اسطوره
‫با دستای خالی همه‌شون رو پودر می‌کنم.
‫بیا جلو.
‫دلم می‌خواد ببینم چطوری ‫می‌خوای این کارو بکنی.
‫هیچ‌وقت نگاه توی چشماش رو فراموش نمی‌کنم.
‫مثل چشم یه بچه معصوم ‫بود، اما پر از جنون محض.
‫چشمایی بودن که با آتیش ‫تشنه به خون می‌سوختن.
‫برای توشی، اون رویارویی فراتر از پر کردن
‫خلأ بزرگی بود که باهاش رها شده بود.
‫اون کی بود؟
‫تا جایی که من می‌دونم، ‫اون پست‌ترین مرد دنیا بود.
‫چی؟
‫اما بدون شک، یه قهرمان واقعی بود.
‫اگه فقط ده سال بیشتر عمر می‌کرد،
‫این کشور شاید جای جالب‌تری می‌شد.
‫اسمش...
‫تو. اسمت چیه؟
‫تاکاسوگی شینساکو.
‫«ترجمه از میثم موسویان»