‫یه بار یکی ازم پرسید ‫اینجا کدوم دنیاست.
‫سوال عجیبی بود که...
‫بعد از سالیان سال توی ذهنم موند.
‫جواب قاطعی که براش داشتم،
‫این بود که تنها دنیاییه که خودم می‌شناسم.
‫که این جواب همچنان صادقه.
‫آیا من خارق‌العاده‌ام؟
‫بله.
‫آیا من کاملا عادی‌ام؟
‫بله.
‫هم جفتشم، هم هیچ‌کدوم.
‫مگه همه همین نیستن؟
‫نیویورک.
‫توی این شهر بزرگ شدم.
‫دعوا کردن رو توش یاد گرفتم.
‫بگیرش!
‫عشق رو توش پیدا کردم.
‫ولی دیگه اون اشتباه رو تکرار نمی‌کنم.
‫قبلا لقبم عنکبوت بود.
‫قهرمان شهر بودم.
‫همیشه گوش به زنگ بودم،
‫همیشه آماده بودم وارد عمل بشم ‫و آدم‌ها رو نجات بدم.
‫که این وضع با مرگ روبی تموم شد.
‫قرار بود بهار اون سال ازدواج کنیم.
‫حتی رسماً برای عروسیمون ‫انگشتر هم گرفته بودم.
‫انگشتری که هیچ‌وقت ‫فرصت نشد به خودش بدم.
‫روبی یه بار بهم گفت...
‫که قدرت زیاد، مسئولیت به همراه میاره.
‫در حالی که خودش بزرگترین مسئولیت...
‫کل زندگیم بود.
‫[روبی ج. ویلیامز]
‫ولی شرمنده‌اش شدم.
‫یعنی عنکبوت شرمنده‌اش شد.
‫بعد از اون دیگه نه قدرت رو ‫و نه مسئولیتش رو نخواستم.
‫واسه همین برگشتم ‫سراغ زندگی معمولیم.
‫این ماجرا پنج سال پیش بود.
‫نظرت چیه؟
‫به نظرم زدی تو خال.
‫راستی، خوشتیپی‌ها.
‫باید به بیناییت شک کرد.
‫بامزه هم هستی.
‫خب، متاهلی؟
‫- نه. ‫- چه حیف.
‫من که متاهلم.
‫ولی دلیل نمی‌شه بذارم ‫سوهان روحم بشه.
‫متوجه منظورم هستی؟
‫من یه فکر درست و حسابی دارم.
‫هر موقع شوهرت هم به این فکر رسید، ‫بگو بهم زنگ بزنه.
‫[دفتر کارآگاهی ب. رایلی]
‫هوم. باشه.
‫ببخشید آقا! آقا!
‫کلاهتون جا موند.
‫ممنون.
‫اگه همچنان بخوای تعقیبم کنی، ‫به پیامد مطلوبت نمی‌رسی.
‫هیچ‌وقت نرسیدم.
‫آدیسون!
‫شرمنده رفیق. آهای.
‫بی‌خیال شو آدیسون.
‫همون‌قدر که ممکنه دنبالت کنم، ‫ممکنه با تیر هم بزنمت.
‫گندت بزنن!
‫وای خدا. مرد؟
‫آقا. آقا، بهتره...
‫- نباید... ‫- کجا رفتن؟ کدوم طرفی بود؟
‫[شرکت نفت استاندارد]
‫آدیسون، تقصیر من که نیست ‫با آدم‌های ناجوری طرف شدی.
‫زود باش، کارت رو تموم کن. ‫داره دیر می‌شه و اینجا بوی گند میاد.
‫من که هشدار دادم.
‫چی؟
‫وای.
‫حالا باید بسوزی.
‫خدایا خودت رحم کن.
‫وای... ای وای. خدایا!
‫وای، وای!
‫آها.
‫[پاتریک دونگال، کارآگاه خصوصی]
‫خیلی‌خب.
‫وای! اون بابا کاملا آتیش گرفته بود.
‫به عمرم ندیده بودم.
‫وقتی پنجاه دلار بهم دادن ‫که یه آس و پاس رو تعقیب کنم،
‫باید می‌فهمیدم موضوع بو داره.
‫کی استخدامت کرد؟ ‫اسمش وینستون بود؟
‫- آره. ‫- عوضی به من سی دلار داد.
‫من که تشنمه، تو چی؟
‫باشه. ولی زیاد گرون نباشه، چون کلا...
‫سه دلار دارم.
‫بلند شو دونگال. یه جا رو می‌شناسم.
‫شاید حتی با یکی آشنا بشی. ‫اگه از آدم‌های بدبخت خوشت میاد.
‫عه. لابد خوشم میاد دیگه.
‫چون همه زن‌هام بدبخت بودن.
‫صبح به خیر.
‫صبح که رد شده.
‫الان این بعدازظهر نسبتا معمولیه که قراره...
‫به یه شب کسالت‌بار برسه. ‫قهوه می‌خوری؟
‫نوشیدنی بهتر نداری؟
‫خودم همیشه از شوهرم ‫این سوال رو می‌پرسم.
‫- توی همین بریز دیگه. ‫- ولی فقط همین.
‫چون نباید زیاد بخوری.
‫- تماس نداشتیم؟ ‫- اگه می‌خوای...
‫کسی باهات تماس بگیره، ‫باید قبض بل سیستم رو بدی.
‫تا اونموقع فقط کار دفتری داریم.
‫جریان آدیسون چی شد؟
‫عجب. انقدر خوب پیش رفت؟
‫آلیسون مرده.
‫- نگو... ‫- نه.
‫یکی دیگه بود. ‫امان از این شهر...
‫خدمات دارین؟
‫- نه! ‫- بله!
‫اول زنگ زدم، ولی...
‫- تماسم وصل نشد. ‫- آقای رایلی باور دارن...
‫که بحث‌های کاری بهتره ‫رو در رو صورت بگیرن.
‫قبول دارین آقای...؟
‫کارمدی هستم.
‫تشریف بیارین آقای کارمدی.
‫موضوع همسرمه.
‫آقای کارمدی، شما ثروتمندی؟
‫نه. یعنی ثروت خاصی ندارم.
‫پس هوش سرشاری دارین؟
‫ها؟
‫آها.
‫ببینید، امروز بعد از ظهر ‫تماس همسرم رو شنیدم.
‫همین امشب ساعت هشت ‫قراره این فلانی رو ببینه.
‫حتی آدرسش رو نوشتم. ‫وایستین، وایستین.
‫عاشق متقاضی‌هایی هستم ‫که دست پر میان.
‫یعنی قبوله؟ ‫پرونده رو قبول می‌کنین؟
‫ببین کارمدی، نرخ من روزانه ده دلاره، ‫به علاوه اینکه...
‫ولی عکس هم می‌گیرین، نه؟
‫چون اگه عکسی در کار نباشه موضوع ‫این گفت اون گفت می‌شه.
‫آقای کارمدی، به نظرم زیادی نگرانین.
‫ولی اگه به اونجا کشید، نگران نباشین. ‫بن عکاس ماهریه.
‫لحظات رو شکار می‌کنم.
‫ده دلار روزانه؟
‫به علاوه هزینه‌های کار.
‫جنت اطلاعات و پیش‌پرداختتون رو می‌گیره.
‫پس‌فردا برگردین و...
‫مدارک رو بهتون می‌دم.
‫ممنونم.
‫بیاین آقای کارمدی.
‫بریم اطلاعات و پیش‌پرداخت رو ثبت کنیم.
‫انفجار در نفت استاندارد! ‫بیاید بخونید!
‫انفجار در نفت استاندارد!
‫انفجار بیخ گوشمون! ‫توی نفت استاندارد!
‫شرمنده دیر رسیدم. ‫پیگیر یه ماجرایی بودم.
‫یه جنایتکار دیگه بالاخره...
‫داره یه اقدامی واسه سیلورمین می‌کنه.
‫چند شب پیش عمارتش رو آتیش زد،
‫شیش تا از محافظ‌هاش رو کشت،
‫ولی نمی‌دونم چطور، ‫اما خود پیرمرده زنده موند.
‫به نظرت فین برن خوشش میاد ‫سیلورمین خطاب بشه؟
‫ممکنه از نظرش به... ‫جذبه و عمرش ربط داشته باشه؟
‫اگه من اونقدر پولدار بودم می‌ذاشتم...
‫- هر لقبی صدام کنی. ‫- این خیارشور رو دارم می‌خورم.
‫خب، تو چه پرونده‌ای داره؟ ‫دوباره تحقیقات بی‌وفاییه؟
‫نگفتی از این پرونده‌ها قبول نمی‌کنی؟
‫چند ماهه حقوق جنت رو ندادم. ‫باید خدا رو هم شکر کنم.
‫تو خودت انتخاب کردی دستت تنگ باشه. ‫از دست تو بن...
‫رابی، شروع نکن. خب؟ ‫حداقل امروز نکن.
‫دیدی چه خبر شده؟
‫شهر به آشوب کشیده شده.
‫از وقتی که عنکبوت غیبش زده،
‫سیلورمین خون این شهر رو توی شیشه کرده.
‫جرم و جنایت سر به فلک کشیده،
‫و کل نیروی پلیس رو توی مشتش گرفته.
‫ولی بد نیست...
‫بد نیست مردم قهرمان داشته باشن.
‫خب...
‫امیدوارم یکی رو پیدا کنن.
‫- خود تو قبلا... ‫- من گذشته خودم رو یادمه.
‫ولی خود فعلیم هم می‌شناسم.
‫رابی، امثال این سیلورمین تمومی ندارن.
‫جنگیدن باهاشون فایده نداره.
‫اگه روبی الان اینجا بود و این ‫حرف‌ها رو می‌شنید چی می‌گفت؟
‫روبی خیلی وقته مرده.
‫دیگه خودم رو درگیر ‫نظر اون نمی‌کنم.
‫سلام فرانکی. امروز زود اومدی.
‫سلام رایلی. حالت چطوره؟
‫راستی، داشتم تمرین جیب‌بری می‌کردم.
‫جدی؟ چقدر یاد گرفتی؟
‫تو باید بگی.
‫متشخصه، نه؟
‫مگه تو چی سرت می‌شه؟
‫خیلی چیزها. عقل و هوش که دارم.
‫اگه انقدر باهوشی سعی کن ‫به مدرسه رفتن فکر کنی.
‫مدرسه واسه چیه؟ ‫ای به علاوه بی می‌شه سی.
‫بچه‌جون، ریاضی با حروف نیست.
‫دونگال. رایلی‌ام.
‫ببین، گمونم بهتره درباره ‫دیشب صحبت کنیم.
‫خب، چه پیشنهادی برام داری؟
‫دیشب یکی رو ول کردی که بمیره.
‫با اینکه شبیه مصبتیه که ممکنه سر آدم بیاد،
‫در عین حال مثل فرصتیه که ارزش ‫دنبال کردن داشته باشه. در کل،
‫به نظرم مردم باید بدونن ‫کی ما رو استخدام کرد،
‫و چرا انقدر دنبالش بودن.
‫یعنی نقشه‌ای داری؟
‫تقریبا. می‌تونی ساعت نه ‫سر حال و هوشیار باشی؟
‫عه، سلام خوشتیپ. ‫پارسال دوست، امسال آشنا.
‫نه صبح رو گفتی؟
‫هوم... معلومه.
‫سیلورمین با مشقت قسر در می‌ره.
‫ممنون آقا.
‫خبر داغ داریم.
‫سیلورمین با مشقت قسر در می‌ره.
‫از زمانی که عنکبوت ناپدید شده،
‫سیلورمین خون اهالی ‫این شهر را در شیشه کرده،
‫و هر کسی که سد راهش باشد را می‌کشد.
‫اما فردی شجاع اقدامی انجام داد،
‫تا شهر ما را از وحشت ‫این باند مافیا نجات دهد،
‫و در حالی که سیلورمین ‫در طبقه بالای عمارتش خواب بود،
‫آنجا را به آتش کشید.
‫اما قادر به کشتن پیرمرد نبود،
‫پس باید آماده باشید تا انتقام خونینی،
‫از سیلورمین و زیردستانش شاهد باشیم.
‫ای کاش عنکبوت هنوز بود،
‫تا شهر ما را از این آشوب نجات دهد.
‫از دست تو رابی.
‫نمی‌شه بی‌خیال شی؟
‫عصر به خیر آقا. امرتون چیه؟
‫یه بسته پستی واسه بوریس کارلوف دارم.
‫شرمنده رفیق. ‫کارلوف اینجا زندگی نمی‌کنه.
‫چرا، همین‌جاست. ‫شاید اسم هنریش اقامت گرفته.
‫عه، استاین.
‫فرانک ن. استان.
‫خیلی‌خب. شما زحمت نکشین. ‫خودم می‌رم بیرون.
‫نه، بسه.
‫- بی‌خیال... ‫- نه.
‫اذیت نکن.
‫ولم کن!
‫وای!
‫این چیه؟
‫زود اومده.
‫تو دیر کردی.
‫برو. برو.
‫صبح به خیر وینستون.
‫قهوه میل داری یا چایی؟
‫یا می‌خوای جفتش رو سفارش بدی ‫و ببینی کدوم زودتر می‌رسه؟
‫این حرف‌ها رو بذار کنار رایلی.
‫گفتی می‌دونی آدیسون کجاست.
‫پس پولت رو بگیر و مُقُر بیا.
‫راستش نرخ بالا رفته.
‫چی گفتی؟
‫اون یکی کارآگاه خصوصیت گفت ‫بهش پنجاه دلار پیشنهاد دادی،
‫از این جهت من به کمتر از ‫دویست دلار راضی نمی‌شم.
‫بامزه‌ای.
‫ولی چه دلیلی داره ‫با یه تیر خلاصت نکنم؟
‫سی و هشت تا دلیل بیارم؟
‫البته این کالیبر سی و دو بود.
‫ولی بعید می‌دونم واسه ‫اجزای مغزت فرقی کنه.
‫یکی مثل تو که همچین ‫کت و شلواری می‌پوشه،
‫قطعا خودت این ماجرا رو نساختی.
‫خب، پس بهتره برگردی ‫پیش کسی که فرستاده بودت،
‫و دویست دلارم رو بیاری.
‫بعدش بهت می‌گم آدیسون کجاست.
‫این کلتت هم به عنوان ‫انعام پیشم می‌مونه.
‫در واقع انعام جنت محسوب می‌شه.
‫بامزه‌ای.
‫خیلی رو داری. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫جالبه.
‫طرف اومد خونه من رو آتیش کرد.
‫به جونم سوء قصد کرد.
‫باعث می‌شه حس جوونی بهم دست بده.
‫رایلی بهت گفت آدیسون کجاست؟
‫زد زیرش.
‫تا پول بیشتر نگیره حاضر نیست ‫بگه آدیسون کجاست.
‫هر چقدر گفته بده.
‫بچه‌ها کاملا بر این باورن ‫که آدیسون یه قدرت‌هایی داره.
‫اگه درست باشه، ‫باید باهاش صحبت کنم.
‫به هر قیمتی که شده.
‫آدیسون رو پیدا کن.
‫باورم نمی‌شه! شانسمون رو دیدی؟
‫متاسفانه دیدم. ‫چون درگیر مخمصه‌های ناجور شدن...
‫از استعدادهای ویژه منه.
‫خل شدی؟ برن یکی از ‫ثروتمندترین آدم‌های نیویورکه.
‫فقط هم ما می‌دونیم آدیسون مرده.
‫می‌تونیم چند هزار دلار بگیریم.
‫اینکه زیر قرارمون با سیلورمین بزنیم ‫خودش فکر خوبیه.
‫موضوع مسخره اونجاست که من ‫ترجیح می‌دم زنده بمونم.
‫تو هر کاری می‌خوای بکن. ‫من که دستم رو شستم.
‫رایلی، بزدل نباش. ‫ثروت از آن دلیران می‌شه.
‫نمی‌بینی چقدر فقیرم؟
‫من اینجام.
‫چطور بود؟
‫به بن‌بست خوردیم.
‫این چطوره؟
‫عه... جالبه.
‫عکس‌های خوبی گرفتی.
‫دست خودم نبود.
‫ولی یه سوالی داشتم.
‫احیانا من دارم خل می‌شم، ‫یا این واقعا شهردار نیویورکه؟
‫من به شما ایمان دارم.
‫به شما زحمتکشان که دنبال ‫لقمه‌ای نان هستید ایمان دارم.
‫به شما زنان متعهد و وفادار ایمان دارم.
‫شهر ما وارد دوران سختی شده.
‫سایه قهرمانانمون کم شده.
‫حس می‌کنیم کسی قرار نیست ‫به داد ما برسه.
‫اما من باور دارم که ما در کنار یکدیگر، ‫می‌تونیم قهرمانان خودمون باشیم.
‫مطمئنید نرفته بود کسی رو ببینه؟
‫همونطور که گفتم، همسر شما...
‫اون شب کاملا تنها بود.
‫ساعت هشت چی؟ ردکلیف رو می‌گم. ‫جریان اون چی بود؟
‫بی‌خیال کارمدی، خوشحال باش. ‫بهت خبرهای خوش دادم.
‫- نه، می‌دونم. فقط... ‫- می‌فهمم.
‫- زندگی زناشویی گاها وحشتناکه. ‫- عه.
‫اینکه سفره دلت رو جلوی ‫شخص دیگه‌ای باز کنی و...
‫جلوش آسیب‌پذیر باشی.
‫من حتی راضی نیستم ‫دستمزدم رو ازت بگیرم.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫برو خونه کارمدی. برو پیش خانم...
‫- دلسوز و متشخصت. ‫- عه.
‫تو که می‌دونی چقدر دوستت داره.
‫- من... ‫- خیلی مرد خوش‌شانسی هستی.
‫- جدی؟ ‫- حالا برو خونه.
‫عه...
‫پولش رو لازم داشتیم‌ها.
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه. ‫ولی رکود اقتصادی رخ داده.
‫خبر دارم، ولی این قضیه طوری بود ‫که نمی‌خواستم قاطیش بشم.
‫به نظرت کار کی بود؟
‫خدا می‌دونه. لابد یکی که می‌خواد ‫شهردار رو بدنام کنه.
‫اون زنه اگه خانم کارمدی نبود...
‫پس دقیقا کی بود؟
‫تنها چیزی که می‌تونم ‫با قاطعیت بگم...
‫اینه که بدون شک ‫زن اون گرازماهی نیست.
‫دوباره سردرد شدی؟ ‫حس شیشمت فعال شد؟
‫بهتره بهش گوش کنی.
‫از وقتی می‌شناسمت ندیدم ‫این حست اشتباه کنه.
‫از خدامه. مشکل اینجاست که دقیقا ‫نمی‌دونم می‌خواد بهم چی بگه.
‫وایستا ببینم.
‫آها، دارم می‌شنوم.
‫داره می‌گه...
‫«حقوق منشیت رو پرداخت کن.» ‫ولی نمی‌تونی.
‫چون کل دستمزد این ماهت رو دادی رفت.
‫تو برای من اولوت داری.
‫باشه، ولی بهتره خیلی زود ‫یه اقدامی براش بکنی.
‫چون تازگی رفته بودم گیمبلز ‫واسه موقعیت فروش مصاحبه کاری کنم.
‫تقصیر شوهرمه. ‫یه عادت زشت داره که هر روز...
‫باید یه غذایی توی شکمش بریزه.
‫بهتر نیست عکس رو به خانمه بفروشیم؟
‫اگه می‌خوای درگیر شهردار نشی، ‫هیچ مشکلی نداره،
‫ولی شاید بتونیم این وسط ‫یه پولی به جیب بزنیم.
‫یعنی باج‌گیری کنیم؟
‫خیلی فکر بدی نیست.
‫- فکر خوبی هم نیست. ‫- آره.
‫ولی فکر بدی هم نیست.
‫آره بابا، شوخی ندارم،
‫تا همین‌جای لباسم خامه‌ای شده بود.
‫دختر، رابی واسه مقاله‌هاش ‫از جون مایه می‌ذاره.
‫یا خدا. چه سر و وضع داغونی داری.
‫در واقع داغون‌تر از همیشه‌ای.
‫- من هم خوشحالم می‌بینمت. ‫- کار مهمت چی بود که گفتی...
‫نمی‌تونی صبر کنی برگردم مرکز شهر؟
‫احیانا تو این زن رو می‌شناسی؟
‫عه؟ شوخیت گرفته؟
‫کت هاردیه دیگه.
‫اگه قدیم بود حتی لازم نبود ‫بیای از من بپرسی.
‫پنج دقیقه وقت دارین. قفسه سومه.
‫الان دنبال چی هستی؟
‫عه، یه بدبخت بیچاره ‫چند شب پیش زمین خورد.
‫رفیقم بهم این سرنخ رو داد ‫که جنازه‌اش داستان داره.
‫گفتم شاید خبر جالبی بشه.
‫شرمنده‌ها، می‌شه اونطرف رو نگاه کنی؟
‫می‌دونی این خانم کت هاردی رو ‫کجا می‌شه گیر آورد؟
‫آره بابا.
‫در حال حاضر ستاره اصلی آلکاوه.
‫عه. واقعا عجیبه‌ها.
‫ببینم، به نظر تو این بابا ‫توی آتیش‎‌سوزی مرده؟
‫به نظر نمیاد، ولی همینطوره. ‫چون خودم شاهد بودم.
‫خب؟
‫هنوز شناسایی نشده؟
‫جیمز آدیسون.
‫گندش بزنن.
‫اگه پزشک قانونی می‌دونه، ‫پلیس می‌فهمه،
‫بعدش سیلورمین می‌فهمه ‫که دوناگل می‌خواست بهش نارو بزنه.
‫اگه می‌شه این خبر رو فعلا کار نکن.
‫می‌خوام به رفیقم هشدار بدم ‫که خودش رو به کشتن نده.
‫چیه؟ میگرنه دیگه.
‫داستان چیه بن؟
‫این بابا ابرقدرت داشته؟
‫عین توئه؟
‫بی‌خیالش شو رابی. دیگه مرده.
‫دوناگل نگفت کی برمی‌گرده؟
‫اصلا هیچ حرفی نزد.
‫حرفی که به تو می‌زنم رو ‫به بقیه هم زدم.
‫اگه دیدیش بهش بگو ساعت نه شب ‫بره پیش بن رایلی توی آلکاو.
‫بهش بگو مهمه.
‫سبک قدیم بده.
‫خانم‌ها و آقایون:
‫کت هاردی.
‫♪ ستاره‌ها بالای سرت... ♪
‫♪ برق می‌زنن. ♪
‫♪ انگار که نسیم شبانه... ♪
‫♪ «عاشقتم» رو زمزمه می‌کنه. ♪
‫♪ پرنده‌ها توی درخت‌های چنار... ♪
‫♪ زیر آواز می‌زنن. ♪
‫♪ می‌گن حتی اگه ذره‌ای شده... ♪
‫♪ خوابم رو ببین. ♪
‫♪ من رو کنارت نگه دار... ♪
‫♪ و بگو که دلت برام تنگ شده. ♪
‫♪ در حالی که تنهام... ♪
‫♪ و توی ناراحتیم غوطه‌ورم... ♪
‫♪ حتی اگه شده یه‌کم... ♪
‫♪ خوابم رو ببین. ♪
‫♪ ده و ربع شده، داریم می‌گیم و می‌خندیم. ♪
‫♪ ولی عین گذشته‌ای توی خیالات واهیه. ♪
‫♪ زیر مهتاب کم‌نور قدم می‌زنیم... ♪
‫♪ و تمام حرف‌هامون رو ♪ ‫♪ با افعال ماضی می‌زنیم. ♪
‫♪ از دل شب گرفته تا شبنم صبحگاهی، ♪
‫♪ از سیاه و سفید تا رنگارنگ، ♪
‫♪ عزیزم، اگه کنارت نبودم، ♪
‫♪ من رو عین پاپیونی توی خوابت ببین ♪ ‫♪ که خیلی زیبا باشه. ♪
‫♪ ما توی آب‌های آشنای خودمون... ♪
‫♪ داشتیم شنا می‌کردیم. ♪
‫♪ ولی سیلی که از راه افتاده... ♪
‫♪ از جنس توهمه. ♪
‫♪ خوابم رو ببین. انقدر خوابم رو ببین... ♪
‫♪ که تمام نقش و نگار جلوی چشمت بشم. ♪
‫♪ خوابم رو ببین. ♪
‫♪ انقدر خوابم رو ببین ♪ ‫♪ که تبدیل به واقعیتت بشم. ♪
‫♪ ولی زیاد خیال‌پردازی نکن. ♪
‫♪ فقط وقتی خواب می‌بینی، ♪ ‫♪ یه‌کم هم خواب من رو ببین. ♪
‫♪ می‌خوام حتی ذره‌ای که شده... ♪
‫♪ من رو توی خوابت ببینی. ♪
‫♪ فقط یه‌کم خوابم رو ببین. ♪
‫♪ فقط یه‌کم خوابم رو... ♪
‫دونگال، گندت بزنن. چرا جواب نمی‌دی؟
‫بلندش کن.
‫آم...
‫گمون نکنم کار راحتی باشه.
‫چون مرده.
‫گفته بودم آدمکش کاردست دارم.
‫شرمنده رئیس.
‫شب به خیر رفیق.
‫من دنبال انتقام و تلافی نیستم.
‫پس می‌خوام سریع حرفم رو بزنم، خب؟
‫عه، عه. نمی‌خواد گریه کنی.
‫فقط کافیه بهم بگی آدیسون کجاست.
‫خبر داری؟
‫پرسیدم خبر داری؟
‫خودم... با تیر زدمش.
‫یه‌سری قدرت‌های عجیب داشت.
‫- شعله‌ور می‌شد. ‫- اسم کسی که آدیسون رو...
‫اجیر کرده بود تا من رو بکشه چی بود؟
‫عه...
‫نمی‌دونم.
‫منطقیه.
‫به همین راحتی.
‫تموم شد.
‫برو سردخونه.
‫مطمئن شو آدیسون واقعا مرده.
‫اون یکی کارآگاه عوضیه رو بیارین پیشم.
‫رایلی؟ اون هم بیشتر از این خبر نداره.
‫پس لزومی نداره بخواد نگران بشه، نه؟
‫اجازه هست؟
‫بفرمایید.
‫اجراتون به دلم نشست.
‫لطف داری عزیز.
‫می‌شه جای دیگه‌ای صحبت کنیم؟
‫همین‌جا خوبه.
‫موضوع کاریه.
‫نمی‌دونستم با هم کاری داشتیم، آقای...؟
‫رایلی هستم.
‫مربوط به دیدار دیشبتون از ردکلیفه.
‫فلینت.
‫نه، من می‌خوام کمکتون کنم.
‫عه...
‫آقای رایلی، می‌خوام با دوست عزیزم ‫فلینت مارکو آشنا بشین.
‫- ایشون... ‫- گوریله؟
‫دستت رو می‌کشی؟
‫- آروم. ‫- شامپانزه حرف هم می‌زنه. باورم نمی‌شه.
‫گفتم شاید این به کارتون بیاد.
‫- همه‌چی روبه‌راهه خانم هاردی؟ ‫- آره.
‫آقای رایلی مرد محترمی هستن، ‫ولی دیگه دارن تشریف می‌برن.
‫- کی گفته؟ ‫- که تشریف می‌برین؟
‫- اینکه محترمم. ‫- صرفا حدس زدم.
‫می‌تونین ثابتش کنین و بدون اینکه ‫فلینت به خودش زحمت بده تشریف ببرین.
‫چون کامل بلد نیست کراواتش رو ‫گره ویندسور بزنه و من هم لاک ناخن زدم.
‫تیزشون هم کردین.
‫فلینت، تو به خودت زحمت نده.
‫خودم دلم می‌خواد بدون اینکه ‫مشت یکیتون چشمم رو از کاسه در بیاره،
‫رفع زحمت کنم.
‫آم، شما یه نگاه دیگه ‫به این عکس بندازین،
‫شاید فردا بتونیم به صرف ناهار ‫درباره قیمت...
‫نگاتیوها صحبت کنیم. ‫حالا که انقدر محترمم،
‫ممکنه حتی شما رو مهمون کنم.
‫انگار خیال کردی خیلی زرنگی.
‫اتفاقا اکثر اوقات خیال می‌کنم...
‫سرم رو توی فر روشن بذارم ‫و این فلاکت رو تموم کنم.
‫چی مانعت می‌شه؟
‫معلومه دیگه. چون ترسوئم.
‫به پسر یتیم پول خرد می‌دین؟
‫کسی دنبالمه؟ لباسش سفیده؟
‫بله آقا. مرسی.
‫این بالا چه نمایی داره.
‫می‌شه همه چراغ‌های جرسی رو دید.
‫اگه می‌شه نگاتیوها رو بده.
‫یه راست سراغ اصل مطلب رفتی؟
‫حتی نمی‌خوای یه نفس تازه کنی؟
‫آقا، برخلاف شغلی که انتخاب کردم،
‫واقعا خوشم نمیاد ‫به کسی صدمه بزنم.
‫پس نزن.
‫من یه همبرگرفروشی خفن می‌شناسم. ‫تا دیروقت بازه.
‫بریم بشینیم. با حرف حلش کنیم.
‫پس گرسنه‌ات نیست. ‫نوشیدنی هم نمی‌خوری؟
‫آخرین فرصتته.
‫مواد هم نمی‌زنی؟
‫چرا حرف نمی‌فهمی؟
‫من که در هر صورت قراره ‫اون نگاتیوها رو بگیرم.
‫- لازم نیست سختش کنی. ‫- دقیقا. پس انقدر بهم مشت نزن.
‫نگاتیوها رو بده وگرنه می‌ندازمت.
‫آخه موضوع اینجاست...
‫که من چندان ترس از ارتفاع ندارم.
‫خدایا...
‫فلینت؟
‫اذیتش نکن.
‫- من کجام؟ ها؟ ‫- فلینت؟
‫خوبی؟
‫چی شد؟
‫این چه وضعشه؟
‫لطفا تنهامون بذار.
‫این هم نگاتیوهات. مهمون من باش.
‫باورم نمی‌شه...
‫نگاتیوها رو بهش دادی. مفت و مجانی.
‫به نظرت اغراق نمی‌کنی؟
‫نه بن.
‫اتفاقا واکنش منطقی این شکلیه.
‫چون دارم به محرک عصبیم ‫واکنش فیزیکی می‌دم.
‫همون چیزی که پنج ساله حس نکردی.
‫البته این لامپ منه‌ها. ‫زن عموم بهم داده بود.
‫از مافیا می‌ترسی؟ باشه.
‫نمی‌خوای شهردار عصبی بشه؟ قبول.
‫ولی به خواننده قراردادی می‌بخشی؟
‫من که بهت گفتم به خاطر ‫تخفیف مجازات بود.
‫اون‌قدری که من بهت فضای جبران دادم...
‫باند فرودگاه اون‌قدر بزرگ نیست.
‫ولی اگه یه جایی یکی بهت می‌گه ‫که تصمیم چیه،
‫باید گوش کنی.
‫مگه تصمیم چیه؟
‫بازنشست شده.
‫کت هاردی.
‫ایشون جنت روئیز منشی منه.
‫منشی سابقشم. استعفا دادم.
‫حیف شد. اومده بودم پیشنهاد کاری بدم.
‫دوستم فلینت...
‫همون که دیشب دیدی...
‫غیبش زده.
‫پنجاه دلار باید پیش‌پرداخت بدین.
‫دستمزد روزانه ده دلار ‫به علاوه هزینه جانبیه.
‫دوستم فلینت... ‫همون که دیشب دیدی...
‫غیبش زده.
‫تبدیل به شن شد، نه؟
‫به نظر قضیه خیلی مهم میاد.
‫تو کارآگاهی.
‫پس تحقیق کن.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌شه.
‫انگار بعضی وقت‌ها یادت می‌ره ‫که این کار راه امرار و معاش منه.
‫بی‌خیال.
‫دقیقا چه خبر شده؟
‫الان نمی‌تونم توضیح خاصی بدم.
‫حالا که تنها آدم فرابشری نیویورک تو نیستی،
‫یهو نمی‌تونی توضیح خاصی بدی؟
‫انگار عنکبوت یادش رفته ‫این شهر رو کی اداره می‌کنه.
‫قراره جنگ بشه.
‫می‌خوام کمکم کنی.
‫ما یکی رو داریم که هیچکس جلودارش نیست.
‫- عنکبوت چی می‌شه؟ ‫- عنکبوت؟
‫قشنگ بود.
‫ببین، شاید... شاید، شاید، شاید...
‫که عنکبوت هم یکی عین بقیه باشه.
‫تا حالا به این موضوع فکر کردین؟
‫نرخ جنایت سر به فلک کشیده.
‫باید نظم توی شهر حاکم بشه.
‫گزینه داریم.
‫فقط کافیه انتخابش کنی.
‫دیدی؟
‫یه جوری پرتش کردم که رفت...
‫این بخشی از منه که ای کاش وجود نداشت.
‫چون اگه قدرتی نباشه،
‫مسئولیتی به همراهش نمیاد.