‫[آنچه گذشت...]
‫سلام، رابی رابرتسون هستم.
‫آقای رابرتسون، شما هیچوقت ‫برنمی‌گردید سرِ شغل قبلی‌تون.
‫یه خبرِ داغ و معرکه به دستم رسیده!
‫سه اسیر جنگی از یه اردوگاه ‫با قدرت‌های ماورایی تصادفی نیست.
‫قدرت تنها چیزیه که سیلورمین ازش لذت می‌بره.
‫اگه اون اینا رو بهم داده، ‫پس می‌تونه همه چی رو ازم بگیره.
‫اونا یه کاری باهات کردن، مگه نه؟
‫فقط می‌دونم وقتی که شروع میشه، ‫خیلی سریع بدتر میشه.
‫ولی باید با دکتر فابر حرف بزنی.
‫اون خیلی بهتر از من ‫می‌تونه توضیح بده چه خبره.
‫یکی از اون ابرهیولاها داره ‫منطقه‌ی الماس رو داغون می‌کنه.
‫عنکبوت اونجاست.
‫این یارو دیگه کیه؟
‫- من و عنکبوت باهم متحد شدیم... ‫- متحد نیستیم.
‫- ...که این شهر رو نجات بدیم. ‫- متحد نیستیم. نه، متحد نیستیم.
‫هر چهار سال، من تصمیم می‌گیرم ‫کی روی صندلیِ تو می‌شینه.
‫من عقب نمی‌کشم.
‫از آشنایی باهات خوشحالم، آقای عنکبوت.
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫هی، بجنب.
‫هی.
‫هی خانم، عجله‌ات واسه چیه؟
‫بیا، بیا، بذار درو باز کنم.
‫اول شما.
‫خب...
‫خب، خودت تعریف کن.
‫داریم کیک‌ها رو برمی‌گردونیم.
‫این یکی رو مهمونِ ما هستید.
‫چیه، بیشتر بلوبری دوست داری؟
‫نه، فقط این روزها چیزهای مجانی ‫زیادی پیدا نمیشه.
‫ممنون.
‫خیلی لطف کردی.
‫منتظرم، می‌دونی.
‫تو که می‌دونی تهش چطور تموم میشه.
‫خب، پس از اول شروع کن.
‫ما رو فرستادن تا یه شهر کوچیک ‫توی شرق فرانسه رو آزاد کنیم.
‫آلمانی‌ها هم خیلی مشتاق نبودن از دستش بدن.
‫بجنبین، بجنبین، بجنبین!
‫لعنتی.
‫حمله!
‫جونز. جونز!
‫اونا رو بیار بیرون!
‫- بیارشون بیرون. ‫- لطفاً.
‫- سرباز، دنبالم بیا. ‫- بله، قربان.
‫بجنب.
‫بریم.
‫اگه من اون کسی بودم که تیر خورد،
‫و تقریباً هم بودم،
‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات برام نمی‌افتاد.
‫خیلی بهش فکر می‌کنم.
‫من و سرباز اسمیت ‫بیشتر توی مجتمع پیش‌روی کردیم.
‫خدایا.
‫بیا اونا رو از اینجا ببریم بیرون.
‫کمکم کن.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫از اینجا می‌برمت بیرون.
‫خوبی؟
‫رایلی.
‫خوبی؟
‫گروهبان، گروهبان!
‫گروهبان!
‫- چیکار کنیم؟ ‫- آتیشش بزنید.
‫همه رو آتیش بزنید.
‫آماده.
‫یک، دو، سه.
‫و همین بود؟
‫بعدش تو...؟
‫آره.
‫اولش یه مدت طول کشید تا بتونم دوباره ‫یاد بگیرم چطور بیشتر شبیه آدم‌ها باشم.
‫باورت بشه یا نه، رفتم سینما، ‫بازیگرها رو تماشا کردم،
‫طرز حرف زدن ‫و طرز حرکتشون رو بررسی کردم.
‫ژن‌های عنکبوتی هنوز توی بدنم هستن.
‫تیک‌ها... فکرها، وسوسه‌ها.
‫ولی می‌تونم مهارشون کنم.
‫بیشتر وقت‌ها.
‫یه بار بهم گفتی بُزدلی.
‫و فکر کن من نزدیک بود باورش کنم.
‫اگه فلینت اونجا بوده، ‫قدرتش باید از همون‌جا اومده باشه.
‫سخته غیر از این فکر کرد.
‫واقعاً به همین خاطر پرونده رو گرفتی؟
‫آره.
‫تا حدی، ولی، آره، من این کارو کردم ‫چون می‌خواستم یه چیزی از فلینت یاد بگیرم.
‫اگه چیزی به هر دومون این قدرت‌ها رو داده، ‫شاید یه چیزی هم بتونه پسشون بگیره.
‫واقعاً این رو می‌خوای؟
‫که همه‌ی قدرت‌هات رو از دست بدی؟
‫برگردی به این‌که فقط... بن رایلی باشی؟
‫از وقتی روبی مُرد، ‫این تنها چیزیه که بهش فکر کردم.
‫این‌که فقط بن رایلی باشم.
‫بازم قهوه می‌خوای؟
‫[هاوارد والترز] ‫[سردبیر]
‫ممنون، تلما.
‫[عنکبوت دشمنِ برق‌آسای جدید را شکست داد]
‫گفتی یارو بازیگره؟
‫می‌تونیم اسمش رو بذاریم مرد ستاره‌ای.
‫آرزوی بازیگر شدن داره.
‫هنوز به عنوان راننده مترو مشغول کاره.
‫راننده مترو؟
‫یه جورایی زیادی خوبه.
‫رسانا.
‫هوم.
‫به برق مربوطه، اون رساناست.
‫اوه، نه، مشکلِ من ناتوانی در فهمیدن نبود.
‫عکسی ازش داری؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫به یک شرط اجازه میدم ‫بیوگل گزارشم رو چاپ کنه.
‫اجازه میدی؟
‫خیلی خب، آروم باش.
‫شرطش چیه؟
‫مطلبم رو همون‌طور که هست چاپ می‌کنی، ‫یا اصلاً چاپ نمی‌کنی.
‫حالا، باید بهم قول بدی، والترز، ‫بدون هیچ تغییری.
‫مگر این‌که، البته، ترجیح بدی ‫من این رو ببرم پیش هرالد.
‫خیلی رو داری،
‫به من میگی کارم رو چطور انجام بدم.
‫این دیگه چیه؟
‫باشه، خیلی خب، هر چی تو بخوای.
‫و می‌خوام بیوگل یه اصلاحیه چاپ کنه ‫در مورد لانی لینکلن و فلینت مارکو.
‫این دوتا شرطه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫خب، حالا که گفتی...
‫[جو رابرتسون]
‫خوشحالم که برگشتم.
‫سلام.
‫منم از دیدنت خوشحالم.
‫پس پسرِ ناخلف برگشت خونه، ها؟
‫گمونم سیلورمین با آغوش باز ازت استقبال کرد.
‫می‌تونی هرچی دلت می‌خواد در موردش بگی.
‫اون مرد هوای آدم‌هاش رو داره.
‫- یه خانواده‌ی بزرگ و شاد. ‫- آره.
‫برای یه نفر دیگه هم جا هست، برادر.
‫جسارت نباشه، ولی من دیگه حاضر نیستم ‫جونم رو برای مردهای سفیدپوست به خطر بندازم.
‫قرار نیست اون‌طور باشه، لانی.
‫نه؟
‫پس چی؟
‫سیلورمین می‌خواد برم لباس‌هاش رو بشورم؟
‫یا شایدم می‌خواد برم اجرا کنم، ‫یکم دلقک‌بازی دربیارم.
‫نمی‌تونی تا ابد این‌جوری زندگی کنی، لانی.
‫رفیق، با اتفاقی که توی بدنمون می‌افته،
‫من خیلی نگرانِ تا ابد زنده موندن نیستم.
‫همین دلیل بیشتریه که باید تا وقتی می‌تونیم ‫هرچی می‌تونیم به دست بیاریم.
‫من خلافکار نیستم.
‫چرا این رو به شهردار یا پلیس‌ها نمیگی؟
‫هر کدوم رو خواستی انتخاب کن.
‫ما تحت تعقیبیم، چه خوشمون بیاد یا نیاد.
‫فکر می‌کنی این برام تازگی داره؟
‫از روزی که به دنیا اومدم ‫این زندگی من بوده.
‫دقیقاً.
‫تو جونت رو برای این کشور به خطر انداختی
‫و اونا هنوز باهات ‫مثل یه شهروند درجه دو رفتار می‌کنن.
‫ببین، خودت گفتی، ما قرار نیست ‫به خانه‌ی سالمندان برسیم،
‫پس بیا تا هنوز یه ذره جون برامون مونده، ‫زندگی رو سفت بچسبیم.
‫به حرف‌های سیلورمین گوش بده.
‫این تنها چیزیه که ازت می‌خوام.
‫مشغول بودی.
‫آره، اینجا یه نفر باید کار کنه.
‫بیا، یه نگاه به اینا بنداز.
‫چهار کهنه‌سرباز، همه از یه اردوگاه اسرا، ‫همه با قدرت‌های ماورایی.
‫ظاهراً آلمانی‌ها داشتن روشون آزمایش می‌کردن.
‫یه جور برنامه‌ی ناموفق ابرسرباز بوده.
‫ببخشید، داریم حوصله‌ات رو سر می‌بریم؟
‫جنگ ۱۵ سال پیش تموم شد.
‫مسئله این نیست که اون موقع ‫چه اتفاقی براشون افتاده.
‫مسئله اینه که چرا الان دارن ‫قدرت‌هاشون رو به دست میارن؟
‫واسه همینه که اون...
‫- واسه همین اون کارش... ‫- واسه همینه که اون...
‫واسه همینه که اسمش روی دره.
‫- اسمش روی دره. ‫- می‌دونم.
‫- من تحقیق کافی نکردم. ‫- منم همینطور.
‫خب، این یعنی شماها یه چیزی می‌دونید؟
‫می‌دونیم.
‫اوه، قراره به منم بگید؟
‫- می‌خوای سرش اذیت کنی؟ ‫- اوه، آره،
‫راستش، قراره حسابی اذیت کنم.
‫خیلی خب. همه‌شون پیش یه دکتر توی بیمارستان ‫کهنه‌سربازان توی کوئینز می‌رفتن.
‫اون دکتر ده ساله که ‫روی اسرای جنگی تحقیق می‌کنه.
‫طبق گفته‌های لانی،
‫مشخصاً در مورد اتفاقی بوده ‫که تو فرانسه براشون افتاده.
‫هی بهت میگم، خبرنگارِ محشری میشی ‫اگه یه وقت بخوای...
‫این جنازه رو ول کنی.
‫چند جا فرمِ استخدام پر کردم.
‫پس این دکتر آدمِ ماست؟
‫اون یه متخصص ژنتیکه، آلتیا فابر.
‫یکی از بهترین‌های کشوره.
‫مدارک دانشگاهی از استنفورد و کرنل داره، ‫یعنی هر افتخاری که فکرش رو بکنی.
‫با وجود همه‌ی اینا، تصمیم گرفته ‫توی بیمارستان کهنه‌سربازانِ کوئینز کار کنه،
‫و طبق گفته‌ی لانی، دکتره خودش
‫۹ ماه پیش رفته سراغ اونا ‫و همه چی رو در مورد اردوگاه می‌دونسته.
‫پس منتظر چی هستید؟
‫تو، عوضی، منتظر تو بودیم.
‫خب، پس بیا بریم، رابی.
‫- قابلت رو نداشت. ‫- هولم نکن، مرد.
‫[ولتاژ بالا]
‫خاموشی، بچه‌ها.
‫اینجا کافه‌تریا یا همچین چیزی داره؟
‫هی.
‫مال من کو؟
‫چرت و پرت نگو، لیدن.
‫اگه بخوای، می‌تونیم تا صبح ادامه بدیم.
‫هی، برام سؤاله با زنتم ‫این‌طوری رفتار می‌کنی؟
‫یا اون باهات این‌طوری رفتار می‌کنه؟
‫ها!
‫خامه یا شکر داری؟
‫آره، خامه و شکر دارم.
‫حالا دوباره ازت می‌پرسم.
‫تو و دوست‌های عجیب‌الخلقه‌ات از کجا...
‫اومدید؟
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، بهت میگم، باشه؟
‫اوهوم.
‫نمی‌تونم از طرف بقیه‌شون حرف بزنم، ‫ولی من...
‫اهل پوکیپسی هستم.
‫اوه، حالا عصبانی شد.
‫آره، این نگاه رو می‌شناسم.
‫هی، می‌دونی، تو من رو ‫خیلی یاد پدرم میندازی.
‫اوه!
‫این رو دوست داری؟
‫دوست دارم.
‫برای سلیقه‌ی من یکم زیادی مدرنه.
‫این عنکبوته عجب مارموزیه.
‫[عنکبوت دشمنِ برق‌آسای جدید را شکست داد]
‫اصلاً هدفش چیه؟
‫خب، مطمئنم فقط سعی داره دوام بیاره، ‫مثل همه‌مون.
‫تو هم اینجوری هستی؟
‫فقط سعی داری دوام بیاری؟
‫به نظر میاد اوضاعت ‫یکم بهتر از این حرف‌هاست.
‫برام سؤاله چرا.
‫احساس می‌کنی قدرِت دونسته نمیشه، فین؟
‫خب، شاید همین‌طوره.
‫خب، من هر روز شکر می‌کنم، باور کن.
‫می‌دونی، هر شب قبل از خواب ‫یه دعای کوچیک می‌خونم.
‫خب، باید هر روز صبح که ‫از خواب بیدار میشی دعا کنی.
‫وینستون انقدر خوش‌شانس نیست، مگه نه؟
‫بالأخره اومدن.
‫انتظار نداشتم به این زودی بیاید، بچه‌ها.
‫لانی، با آقای برن آشنا شو.
‫از آشنایی باهات خوشحالم.
‫فلینت خیلی ازت تعریف کرده.
‫خوش برگشتی.
‫مطمئن نبودم چه بلایی سرت اومده.
‫روزنامه‌ها رو می‌خونی، مگه نه؟
‫اون یه آدمِ کاملاً جدید شده.
‫باید ببینی وقتی راه می‌افته چه می‌کنه. ‫توقف‌ناپذیره.
‫دستِ راست جدیدم.
‫نگران نباش، رئیس، زیر نظر من ‫هیچ اتفاقی برات نمی‌افته.
‫خب، پس گمونم ترفیعت رو تبریک میگم.
‫مطمئنم زوج فوق‌العاده‌ای می‌شین.
‫بهش توجه نکن. ‫امروز خیلی شر و شور شده.
‫حیف، باید با بچه‌ها در مورد کار حرف بزنم.
‫خب، پس من مرخص میشم.
‫بالا یکم رنگ هست که می‌تونم ‫بشینم خشک شدنش رو ببینم.
‫خب، اگه انقدر حوصله‌ات سر رفته، ‫شاید بتونی یه گروه موسیقی جدید برامون پیدا کنی.
‫یکی که کلاسیک‌ها رو بلد باشه.
‫و وقتی داری این کارو می‌کنی، ‫یه خواننده دیگه هم پیدا کن.
‫یکی که جَوون‌تر باشه.
‫شر و شور.
‫سلام خانم، اوضاع چطوره؟
‫باید کتاب جالبی باشه.
‫دکتر فابر هستن؟
‫وقتِ قبلی داری؟
‫ندارم.
‫جو رابرتسون، خبرنگار بیوگل.
‫فقط می‌خوام چند تا سؤال ازش بپرسم.
‫به دفترش اطلاع میدم که اینجایی.
‫اگه لطف کنی.
‫می‌دونی، پاول آخرش می‌میره.
‫[عنکبوت دشمنِ برق‌آسای جدید را شکست داد] [شهردار شخصاً از عنکبوت تشکر کرد]
‫یه خبرنگار از دیلی بیوگل پایینه.
‫[نویسنده: جو رابی رابرتسون] ‫- رابرتسون.
‫می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫آقای رابرتسون؟
‫من آلتیا فابر هستم.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫و شما کی هستی؟
‫دقیقاً می‌خواستید در مورد چی ‫با من صحبت کنید؟
‫گمون نکنم امروز صبح گزارشم ‫توی بیوگل رو خونده باشید.
‫فقط چند دقیقه از وقتتون رو می‌گیره.
‫شاید بتونیم در مورد کاری که ‫انجام می‌دید اطلاع‌رسانی کنیم.
‫این نباید چیز بدی باشه، درسته؟
‫بیاید بیرون صحبت کنیم.
‫چی می‌تونید در مورد اون مردها بهم بگید؟
‫متأسفانه، آقای رابرتسون،
‫ما مردانِ بسیار زیادی رو ‫به اون جنگ فرستادیم،
‫و تقریباً همه‌شون با جراحاتِ فیزیکی ‫یا روحی برگشتن.
‫به یاد آوردن تمام بیمارهایی که ‫در طول سال‌ها دیدید سخته.
‫خب، امیدوارم باعث نشه ‫بی‌احساس به نظر بیام.
‫اوه، نه، نه، نه، البته که نه.
‫باعث هم نمیشه حرفتون رو باور کنم.
‫داری به دکتر میگی دروغگو؟
‫ببخشید، آقا، هنوز اسمتون رو نفهمیدم.
‫این منشی‌ام آگدنه.
‫اون مدت زیادی با من بوده، ‫و می‌تونه یکم زیادی محافظه‌کار باشه.
‫نه، بهش احترام می‌ذارم، ‫ولی شما زن باهوشی هستید.
‫واقعاً ازم انتظار دارید باور کنم ‫که شما خبر نداشتید
‫که چهار تا از بیمارهاتون ‫قدرت‌های ماورایی داشتن؟
‫یا چرا؟
‫آقای رابرتسون، معلومه شما هم ‫مرد خیلی باهوشی هستید،
‫پس می‌دونید که من اجازه ندارم ‫در مورد اطلاعات خاص بیمارانم
‫با کسی جز پلیس صحبت کنم.
‫خب، این کارو کردید؟
‫با پلیس صحبت کردید؟
‫متأسفم، نمی‌تونم کمکی بهتون بکنم.
‫هوم.
‫به اون مردها کمک کردید؟
‫می‌دونید، شنیدم که قدرت‌هاشون تازه ‫بعد از مراجعه به شما شروع شده.
‫چطور جرأت می‌کنی؟ ‫چطور جرأت می‌کنی؟
‫که بدون هیچ اطلاعی بیای اینجا ‫و بعد من رو متهم کنی
‫به سهل‌انگاری در مراقبت از بیمارانم؟
‫هر کاری که انجام میدم، یه دلیلی داره.
‫هر کاری.
‫رو جای حساسی دست گذاشتم، هان؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫[پرونده پزشکی] ‫[نام و نام خانوادگی: فلینت مارکو]
‫زیاده‌رویه.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫خیلی خب، حالا چیکار باید بکنیم؟
‫آروم باش، آگدن.
‫چیکار کنیم؟
‫درو ببند.
‫اون سیاه‌پوسته. ‫شاید هیچکس حرفش رو باور نکنه.
‫فکر نمی‌کنم.
‫سلام دکتر کالینز، ‫کدوم گوری بودی؟
‫من دارم اینجا دیوونه میشم.
‫هی، تو کالینز نیستی.
‫چه خبره؟
‫نه، دکتر کالینز طبقه‌ی دومه.
‫طبقه‌ی دوم؟
‫طبقه‌ی دوم؟ طبقه‌ی دوم؟
‫خیلی خب، آگدن، میشه لطفاً ‫این آقا رو ببری طبقه‌ی پایین
‫به مطب دکتر کالینز؟
‫طبقه‌ی دوم.
‫طبقه‌ی دوم؟
‫طبقه‌ی دوم.
‫تو زیاد از من خوشت نمیاد.
‫من اون مرد رو می‌شناسم.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫اون... اونجا توی فرانسه بود.
‫اون همون کسی بود که ما رو نجات داد.
‫خودشه.
‫جلوش رو بگیر. برو.
‫میشه عجله کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم.
‫پس، لابد این از اون کارهای دو نفره‌ست.
‫خیلی خب.
‫بتی...
‫بتی یه ذره کره خرید
‫تا خمیرِ کره‌اش رو بهتر کنه.
‫بتی یه ذره خمیر خرید.
‫بتی یه کره‌ی بهتر خرید ‫تا خمیرِ بهتر رو بهتر کنه.
‫بتی یه کره‌ی بهتر خرید، ‫که خمیر رو بهتر کنه.
‫هی، رفیق.
‫دهنت رو ببند، خب؟
‫بتی یه بسته کره‌ی بهتر خرید.
‫بتی یه بسته کره‌ی بهتر خرید...
‫لعنتی.
‫خوبی؟
‫این کت و شلوار نو بود.
‫لعنتی!
‫گوش کن.
‫چه صدایی از آن‌جا می‌آید؟
‫تو چی فکر می‌کنی، رفیق، ها؟
‫به نظر من که صدای تفنگ اسباب‌بازی میاد.
‫خفه شو، لیدن.
‫فریاد ویرانی سر دهید، دوستان...
‫و سگ‌های جنگی را رها کنید.
‫خب، منتظر چی هستید؟
‫فرار کنید.
‫خواهش می‌کنم، لطفاً بهم آسیب نزنید.
‫سلام، بچه‌ها.
‫خیلی وقته ندیدمتون.
‫فکر ‌می‌کردم ساعت ملاقات تموم شده.
‫آقای لیدن، دیشب عجب نمایشی راه انداختی.
‫اوه، ممنونم، ممنونم.
‫می‌دونی، دلم می‌خواست بهت امضا بدم، ‫ولی خودکار ندارم.
‫فرض رو بر این میذارم که می‌دونی من کی‌ام.
‫مردی با یال نقره‌ای.
‫زاده شده از هیچ.
‫امپراتوری‌اش را با جرأت و حیله‌گری ساخته.
‫تأمین‌کننده‌ی بهترین معجون‌های ممنوعه.
‫پادشاه پنج منطقه،
‫شخص جناب آقای فینبار برن.
‫می‌بینم که از حرف زدن خوشت میاد.
‫فکر می‌کنی بتونی یه لحظه گوش بدی؟
‫اوه، من مثل مزرعه‌ی ذرتِ نبراسکا هستم.
‫سراپا گوشم.
‫گوش میدم.
‫انگار شهردار موریس فراموش کرده ‫این شهر دست کیه.
‫من و آدم‌هام قصد داریم بهش یادآوری کنیم.
‫می‌خوام تو بهم کمک کنی.
‫من؟
‫اوه، خب، تنها افسوسم اینه که ‫فقط یه جون دارم که فدات کنم.
‫ولی بهت قول میدم،
‫خیلی‌ها رو با خودم می‌برم.
‫از اونجا بیاریدش بیرون.
‫اوه، آره.
‫ممنون، رفیق.
‫خواهش می‌کنم.
‫من فقط داشتم انجام وظیفه می‌کردم.
‫و حالا من وظیفه‌ی خودم رو انجام میدم.
‫زندگی چیزی جز سایه‌ای لرزان نیست،
‫یک بازیگر بیچاره
‫که روی صحنه می‌خرامد ‫و خود رو هلاک می‌کند
‫- و بعد صدایی ازش نمیاد. ‫- خواهش می‌کنم...
‫قصه‌ای که توسط یک احمق روایت می‌شود،
‫پر از قیل و قال.
‫نه، نه، نه.
‫و پایان صحنه.
‫عجیب بود.
‫«به زندانیان گیاهان و مواد معدنی پرتوزا تزریق می‌شد
‫و همچنین مواد ژنتیکیِ جانورانی ‫مثل عنکبوت، عقرب، مار...»
‫مارماهی هم هست.
‫اوهوم.
‫«آلمانی‌ها سپس ژن‌های سوژه‌ها را
‫از طریق پیوندشان ‫با ژن‌های موجوداتِ دیگر تغییر می‌دادند.
‫با گذشت زمان، ماده‌ی ژنتیکی بیماران ‫شروع به زوال کرد.
‫خیلی‌ها دچار جهش‌های مرگبار شدند
‫در حالی که دیگران ماه‌ها یا سال‌ها ‫در وضعیتِ تغییر یافته زنده ماندند.»
‫فابر دنبال درمان بوده، ‫ولی تنها کاری که تونسته بکنه
‫فعال کردن جهش‌های نهفته
‫و سرعت بخشیدن به اونا بوده.
‫یعنی سعی داره نجاتشون بده، ‫ولی داره اونا رو می‌کشه.
‫- اون یارو که گازت گرفت. ‫- آره.
‫اون داشت می‌مرد.
‫ولی من زنده موندم.
‫چرا؟
‫هوم.
‫دکتری که توی یه آزمایشگاه مخفی ‫توی برانکس، هیولا می‌سازه.
‫عجب گزارشی از توش در میاد.
‫اولین جایزه‌ی پولیتزرِ یه سیاه‌پوست؟
‫خب، بالأخره یه روز باید اتفاق بیفته.
‫رابی، یه درخواستی دارم.
‫هرچی باشه.
‫بذار قبل از این‌که چاپش کنی، به کت بگم.
‫اگه فلینت قراره به خاطر این بمیره،
‫نمی‌خوام توی روزنامه خبرش رو بخونه.
‫گفتم هر چی باشه، نگفتم؟
‫بهت یه روز وقت میدم.
‫ولی این گزارش رو از دست نمیدم.
‫خب...
‫اوضاع چقدر بده؟
‫چقدر دلت رو بهش باختی؟
‫گمونم می‌خوای بهم بگی مراقب باشم.
‫اوه، نه، نه، نه.
‫مراقبت برای پیشنهادهای خرید سهام و سس تنده.
‫به نظر من توی مسائل قلبی،
‫یا باید دل رو به دریا بزنی، ‫یا اصلاً سراغش نری.
‫دل رو به دریا بزنم، هان؟
‫زیاد سخت نیست.
‫رایلی.
‫آقای رایلی،
‫بفرما بشین.
‫چیزی برات بیارم؟
‫یه لیوان نوشیدنیِ اعلاء؟
‫چه میزبانِ مهمون‌نوازی.
‫حدس می‌زنم همکارهای جدیدم رو می‌شناسی.
‫روزنامه‌ها رو می‌خونم. ‫تبریک میگم.
‫یه کلکسیون کامل از عجیب‌الخلقه‌ها جمع کردی.
‫فیلم «عجیب‌الخلقه‌ها» ‫به کارگردانی تاد براونینگ رو دیدید؟
‫هنوز هم روی پرده‌ست.
‫شما سه تا می‌تونید ‫برای بازسازی‌اش ثبت‌نام کنید.
‫آروم باش.
‫آقای رایلی یکم زبون‌درازه، ‫ولی اینجا همه باهم دوستیم، درسته؟
‫آره، حتماً.
‫خب، با روحیه‌ی دوستی،
‫می‌خوام بهت یه فرصت بدم ‫که به عنکبوت هشدار بدی...
‫که این دعوا بین من و موریسه،
‫و اگه بخواد توی کار من فضولی کنه، ‫احتمالاً خودش رو به فنا میده.
‫شیرفهم شد؟
‫کاملاً. دیگه فرمایشی نیست؟
‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم، ‫ولی، بلیت تئاتر دارم.
‫تا حالا برادوی رفتی؟
‫نه؟ ولی احتمالاً یه قطار ‫از زیرش روندی، درسته؟
‫آقای «بودن یا نبودن».
‫♪ دوربین روشنه، چراغ‌ها روشنن ♪
‫♪ کارگردان میگه «حرکت»، ‫کارگردان میگه «کات» ♪
‫♪ آقای لیدن، دِرک ♪
‫به دوستت بگو
‫به نفع همه‌مونه که عاقلانه رفتار کنه.
‫ردیفه.
‫هی.
‫شنیدم همه‌ی خانم‌ها ‫برات غش و ضعف میرن.
‫کاری کن منم غش و ضعف برم.
‫من از ماجرای وینستون خبر دارم.
‫تسلیت میگم.
‫خیلی به هم نزدیک بودید؟
‫می‌دونم تو براش پاپوش دوختی، رایلی،
‫و می‌دونم به خاطر اون زنه این کارو کردی.
‫اون زنه؟
‫من رو احمق فرض نکن.
‫به رئیس نگفتم چون جفتتون رو می‌کشت.
‫و با این‌که خیلی عصبانی‌ام، ‫نمی‌خوام کت بمیره.
‫حالت خوبه، رفیق؟
‫خیلی داغون به نظر میای.
‫من خوبم.
‫اگه به انجام کارهای کثیف سیلورمین ‫ادامه بدی، شاید دیگه خوب نباشی.
‫تو نگران خودت باش، رایلی.
‫این بار رو نادیده می‌گیرم ‫چون نجاتش دادی.
‫دیگه تکرار نشه.
‫می‌دونی...
‫یه هات‌داگ توی استادیوم خیلی بهتر ‫از استیکِ رستوران ریتزه.
‫بهش فکر کن.
‫حالا که دیگه رازی نداریم، ‫دیگه از پله‌ها نمیای؟
‫نمی‌خواستم دیده بشم.
‫فلینت برگشته پیش سیلورمین.
‫می‌دونم.
‫امروز صبح دیدمش.
‫طوری رفتار می‌کرد انگار اصلاً نمی‌شناستم.
‫و این ناراحتت کرد؟
‫اومدی اینجا که این رو ازم بپرسی؟
‫می‌دونه سعی کردی سیلورمین رو بکشی.
‫اون شب حرف‌هامون رو شنیده.
‫- و بهش گفته؟ ‫- نمی‌خواد تو رو به کشتن بده.
‫اون حالش خوب نیست، بن، نگرانشم.
‫باید هم باشی.
‫می‌تونی اون وقفه‌ی دراماتیک رو بی‌خیال شی.
‫هر چی هست، می‌تونم تحملش کنم.
‫فلینت و چند نفر دیگه ‫از افراد توی اون اردوگاه،
‫پیش یه دکتر توی بیمارستان کهنه‌سربازان می‌رفتن، ‫یه زن به اسم فابر.
‫سعی داشته درمانی پیدا کنه، ‫ولی فقط وضعشون رو بدتر کرده.
‫منظورت از بدتر چیه؟
‫کاری که آلمانی‌ها کردن بالأخره اونا رو می‌کشت. ‫ولی اون داره سرعتش رو بیشتر می‌کنه.
‫منظورت اینه که فلینت می‌میره؟
‫کِی؟
‫فقط می‌دونم هر بار که از قدرت‌هاش استفاده می‌کنه، ‫یه قدم به مرگ نزدیک‌تر میشه.
‫- ممنون که بهم گفتی. ‫- کت.
‫اگه اون یه کلام حرف بزنه، ‫هردومون می‌میریم.
‫می‌خوام تنها باشم، لطفاً.
‫اینجا دیگه چی برامون مونده؟
‫روبی مُرده، فلینت کارش از کار گذشته.
‫داریم ارواح رو دنبال می‌کنیم.
‫ولی من و تو می‌تونیم یه چیزی داشته باشیم.
‫اگه از نیویورک بریم چی؟ ‫بریم یه جایی که هیچکس ما رو نمی‌شناسه.
‫اسمِ اون جزیره با شن‌های سیاه چی بود؟
‫سانتورینی.
‫سانتورینی. می‌تونیم بریم اونجا،
‫هر جا که بخوای، ‫می‌تونی باشگاه خودت رو باز کنی.
‫تو چی؟
‫خب، من مدیریتش می‌کنم ‫یا پیشخدمتی می‌کنم.
‫واست کار می‌کنم.
‫نمی‌دونم اسم این رابطه چیه، ‫ولی می‌دونم برای اولین بار بعد از سال‌ها
‫حاضرم ریسک کنم و ببینم چی پیش میاد.
‫باشه.
‫باشه؟
‫من یه... یه...
‫اوه، من یه هات‌داگِ مخصوص می‌خوام.
‫می‌دونی چیه؟ نه، نه، ‫فقط یه اسکوپ پنیر محلی می‌خورم.
‫پنیر محلی؟
‫رژیمی چیزی هستی؟
‫شاید توی آینده‌ام یه ساحل باشه.
‫و صبحونه رو مهمون منی، ‫پس هرچی دلت می‌خواد سفارش بده.
‫خیلی خب، حالا حسابی گیج شدم.
‫عه... تخم‌مرغ همزده، بیکن.
‫چیزکیک نیویورکی هم دارن.
‫- می‌خواستم فقط... ‫- فقط همه رو بیار.
‫♪ من عاشقِ چیزکیکم ♪
‫♪ توی صبح ♪
‫♪ با تو ♪
‫خب، این تازگی داره.
‫هیچوقت ندیدم بخونی.
‫اصلاً نمی‌دونستم بلدی.
‫خیلی چیزها هست که درباره‌ام نمی‌دونی.
‫واقعاً؟
‫تعجب می‌کنی.
‫جدی؟
‫راستی، موهات خیلی قشنگ شدن.
‫فِرشون کردی؟
‫سه هفته پیش.
‫حالا حرفت رو بزن.
‫ای وای.
‫چیه؟
‫دارم از شهر میرم.
‫برای همیشه؟
‫فکر کنم آره، ولی نگران نباش، ‫قول میدم هوات رو داشته باشم.
‫دفتر چی میشه؟
‫خب، یا بفروشش یا نگهش دار.
‫به هر حال تو نسبت به من ‫کارآگاه خصوصی بهتری هستی، پس...
‫خاک به سرم.
‫پای کت وسطه، مگه نه؟
‫آره...
‫دیوونگی به نظر میاد،
‫- می‌دونم، دیوونگیه، دیوونگی، دیوونگی... ‫- بن...
‫چون ما فقط چند هفته‌ست ‫که همدیگه رو می‌شناسیم،
‫ولی اگه کت بود که من رو از این گودالی ‫که توش قایم شده بودم بیرون کشید،
‫خب، پس به جفتمون مدیونم که تا تهش برم...
‫- بن... ‫- چون بعد از سال‌ها
‫این اولین باره که احساس سرزندگی می‌کنم.
‫- محض رضای خدا... ‫- یعنی، توی مسائل قلبی،
‫باید دل رو به دریا بزنی.
‫- بن، بن... ‫- رابی میگه فقط...
‫- توی مسائل قلبی، باید... ‫- اوه، محض رضای خدا، بن!
‫من واقعاً برات خوشحالم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫کیه؟
‫لانی لینکلن هستم، خانم.
‫باید باهاتون حرف بزنم.
‫در مورد فلینته.
‫نه.
‫فلینت.
‫- نکن. ‫- لطفاً، فلینت.
‫- نکن. ‫- بگذار یه نگاهی بهت بندازم.
‫داره بدتر میشه.
‫- فقط می‌خوام کمک کنم. ‫- فکر نمی‌کنی به اندازه کافی گند زدی؟
‫سیلورمین هیچوقت اجازه نمیده ‫ما با هم باشیم.
‫کاری که کردم، برای خودمون کردم.
‫بدون این‌که بهم بگی؟
‫- چرا، چون احمقم؟ ‫- نه.
‫من فقط یه کله‌پوکم که ‫مغزش توی مشت‌هاشه؟
‫نه، بهت نگفتم چون می‌دونستم میگی نه.
‫و فکر می‌کنی چه حسی بهم میده، فلینت،
‫که وفاداریِ تو به اون مرد ‫بیشتر از وفاداریت به منه،
‫که می‌خوای زیر یوغ اون زندگی کنم، ‫و نتونم بدون اجازه‌اش نفس بکشم؟
‫این برات خنده‌داره؟
‫نه، خنده‌دار اینه که من به خاطرت می‌کشتمش.
‫من هر کاری واست می‌کردم ‫اگه فقط می‌خواستی،
‫ولی هیچوقت بهم فرصتش رو ندادی.
‫ولی چرا باید می‌دادی؟
‫من چیزی جز قلچماقِ یه گانگستر نیستم، هان؟
‫خب، شاید وقتشه قبولش کنم، ‫و باهاش کنار بیام.
‫مگه نه، لانی؟
‫من و تو، رفیق، قراره غرق در شکوه بمیریم.
‫- فلینت، خواهش می‌کنم. ‫- نزدیکِ من نیا.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نزدیکم نیا!
‫- فلینت. ‫- بذار بره.
‫این زنه فابر.
‫واقعاً نتونست کمکتون کنه؟
‫واقعاً هیچ امیدی نیست؟
‫فابر گفت فقط یه چیز مونده که امتحان کنیم.
‫ولی نتونست انجامش بده.
‫چی بود؟
‫چیز نبود.
‫شخص بود.
‫عنکبوت.
‫چرا؟
‫چرا اون باید بتونه اوضاع رو تغییر بده؟
‫فابر فکر می‌کنه جهش اون متفاوته، ‫پایدارتر از مال ماست.
‫گفت اون می‌تونه حل تمام این مسائل باشه.
‫مشکل اینجاست که اون نمی‌دونه عنکبوت کیه...
‫یا کجا پیداش کنه.
‫باید بریم.
‫باید آزمایشگاه رو تخلیه کنیم.
‫شاید اون‌قدر که فکر می‌کنیم بد نباشه.
‫نه، نمی‌تونیم ساده‌لوح باشیم.
‫یعنی، به محض این‌که اون خبرنگار ‫گزارشش رو چاپ کنه،
‫میان سراغمون.
‫نمی‌تونیم به همین راحتی تسلیم شیم.
‫تو هر کاری از دستت برمی‌اومد کردی.
‫حالا وقتِ رفتنه.
‫خیلی خب، اینجا مواظب باش.
‫دکتر فابر.
‫فقط می‌خوام بدونم
‫اگه عنکبوت رو پیدا کنی، ‫واقعاً می‌تونی بهشون کمک کنی؟
‫فلینت، لانی، همه‌شون؟
‫تو می‌دونی عنکبوت کیه، مگه نه؟
‫اگه بهت بگم...
‫قول میدی که بهش آسیب نزنی؟
‫قول میدم.
‫اسمش...
‫بن رایلیـه.
‫«ترجمه از سینا صداقت»