‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫[آنچه گذشت...]
‫- دارم از شهر می‌رم. ‫- باورم نمی‌شه.
‫واقعاً برات خوشحالم.
‫قضیه‌ی وینستون رو می‌دونم.
‫می‌دونم براش پاپوش دوختی،
‫و می‌دونم به خاطر اون این کار رو کردی.
‫به رئیس نگفتم چون...
‫جفتتون رو می‌کشت.
‫هر چهار سال یه بار، من تصمیم می‌گیرم ‫کی روی اون صندلی بشینه.
‫همین‌طوری می‌ری سراغ نفر بعدی ‫و انتظار داری منم بی‌سروصدا بکشم کنار؟
‫این جهش‌یافتگیم داره من رو...
‫با سرعت نور پیر می‌کنه.
‫دکتر فابر...
‫آخرین شانس من برای زنده‌موندنه.
‫- من کجام؟ ‫- آزمایشگاه خصوصی من.
‫اگه آروم باشی و بذاری کارم رو بکنم،
‫همه‌چیز خیلی راحت‌تر پیش می‌ره.
‫من معتقدم هر فرآیندی که باعث شده این جهش
‫در بدن شما تثبیت بشه،
‫می‌تونه برای درمان کامل...
‫بقیه‌ی جهش‌ها هم شبیه‌سازی بشه
‫اوه!
‫خیلی خوشگله،
‫همون دختری که بهم گفت چطوری پیدات کنم.
‫کت.
‫کنجکاوم بدونم بازم مثل اینا هست یا نه.
‫- خدایا. ‫- این آدما هم‌رزم‌های خودمون بودن.
‫اینجا هیچی برای ما نیست.
‫تو دلت می‌خواست درمان بشی؟
‫عنکبوت هیچ‌وقت قهرمان نبود.
‫فقط به خاطر هیجانش این کار رو می‌کردم.
‫شاید اون موقع نبودی،
‫ولی هنوز وقت داری که به یه قهرمان تبدیل بشی.
‫- فلینت، خواهش می‌کنم. ‫- نیا جلو!
‫دیگه چی اینجا برامون مونده؟
‫روبی که رفت، کار فلینت هم از کار گذشته.
‫ما دنبال هیچ و پوچیم.
‫ولی من و تو می‌تونستیم کنار هم باشیم.
‫اگه بهت بگم...
‫قول می‌دی بهش آسیبی نرسونی؟
‫یه نوشیدنی می‌خوام.
‫عجب طنزی.
‫یه آدم بازار نوشیدنی ‫یه شهر هفت میلیون نفری رو کنترل می‌کنه،
‫ولی بازم گلوی خودم مثل یه شتر توی طوفان شن خشکه.
‫توی آزمایشگاه چه خبر بود؟
‫چیز جالبی پیدا کردین؟
‫آره.
‫یه عالمه سرباز مرده.
‫که بعضیاشون دوست‌های قدیمیمون بودن.
‫خانم دکترِ مهربون داشت توی زیرزمینش هیولا می‌ساخت.
‫اگه از من می‌پرسی، یه کثافت‌کاریِ به تمام معنا بود.
‫همین؟
‫هیچی جز یه مشت گوشت تو شیشه‌های بزرگ نداشت،
‫واسه همین اونجا رو آتیش زدیم.
‫اونجا رو آتیش زدید؟
‫با خاک یکسانش کردیم.
‫واسه تو چه اهمیتی داره؟
‫راست می‌گی.
‫چرا باید برام مهم باشه که یه دانشمند دیوونه ‫داره کهنه‌سربازها رو می‌کشه؟
‫من فقط یه دختر خوشگلم که دوست داره بخونه و بره وسط.
‫خب، راستش خیلی وقت‌ها آرزو می‌کردم کاش اینطوری بودی.
‫نه، اینطور نیست. بعدِ شش ماه ازم خسته می‌شدی.
‫یه نوشیدنی دیگه؟
‫مگه می‌شه نه بگم؟
‫که چی بشه؟
‫بهترین نوشیدنی رو می‌خوری، ‫بهترین ماشین رو می‌رونی،
‫صاحب بهترین کلوپی.
‫دیگه واسه چی می‌جنگی؟
‫خود جنگیدن مهمه.
‫همینه که به نوشیدنی مزه می‌ده.
‫به کلوپ حس خطر می‌ده.
‫به هر حال، یه تشکر هم به شهردار بدهکارم.
‫وقتی اون عوضی رو چال کردم، ‫حتماً روی قبرش گل می‌فرستم.
‫ولی شما پسرها کار دارید.
‫حالا که دکتر از سر راه برداشته شده،
‫می‌دونیم اوضاع از چه قراره. شما سه‌تا...
‫در برابر یک نفر شهردارید.
‫پس برید و غارت کنید.
‫یه کم آشوب و بلوا به پا کنید.
‫قلک شهردار رو خالی کنید.
‫برای هادسون رأی بخرید.
‫وقتشه به اون سیاستمدارِ عوضی نشون بدیم کی واقعاً رئیسه.
‫عاشق این قضیه‌ای، خودتم می‌دونی.
‫[شهردار آلفرد موریس را دوباره انتخاب کنید] ‫[من به شما ایمان دارم]
‫[آلفرد موریس برای شهرداری، شهر نیویورک]
‫دا، دا، دا، دا...
‫می‌بینی، خب این... این جای قشنگیه.
‫اوه، نه. اوه، نه، پسرهای آبی‌پوش اومدن.
‫اوه، نه.
‫هی، این رو می‌بینی؟
‫خب، رفقا،
‫معمولاً بابت...
‫همچین مزاحمتی عذرخواهی می‌کنم،
‫ولی امروز احتمالاً بهترین روزِ...
‫زندگی‌های حقیر و بدبختانه‌ی شماست.
‫چی؟ تشویق نمی‌کنین؟
‫هوم.
‫تو مسئول اینجایی؟
‫کسی خونه نیست؟
‫آقای نوبل رئیس این دفترن،
‫ولی من می‌تونم توی هر کاری که دارین کمکتون کنم.
‫هوم.
‫مطمئنم می‌تونی عزیزم.
‫- هی. ‫- هی، آروم باش.
‫ما فقط داریم حس می‌گیریم.
‫- مگه نه... ‫- آلیس.
‫- و من اصلاً از تو نمی‌ترسم.
‫خب، بهتره بترسی.
‫- بکش عقب. ‫- اوه.
‫باشه، آلیس.
‫حالا، اگه بهمون نشون بدی ‫شهردار پول‌هاش رو کجا نگه می‌داره،
‫خیلی ممنونت می‌شیم.
‫خدایا، یه کم وقت آزاد می‌خوام، رفقا. بریم.
‫هی آلیس، خودت که می‌دونی قانون چیه.
‫هیچ‌کس نباید بیاد این پشت...
‫آلیس رو سرزنش نکن. ایده ما بود.
‫اوه، نگاهش کن، نگاهش کن.
‫اشکالی که نداره ما یه کم از اینا رو برداریم، مگه نه؟
‫نه؟ خوبه.
‫ما قراره این ثروت رو بین مردم نیویورک پخش کنیم.
‫هی دِرک. بیا بریم سر کارمون.
‫اوه، و وقتی دیدیش،
‫به دوستِ سرشناسمون موریس بگو...
‫بهش بگو سیلورمین سلام رسوند.
‫خیلی ممنون.
‫خداحافظ.
‫ترسیدی؟
‫آره، ترسیدی.
‫بیا تو.
‫تو رئیسم و کارم رو ازم گرفتی.
‫چی رو فراموش کردی؟
‫دارم شوخی می‌کنم.
‫واقعاً برای جفتتون خوشحالم. از ته دل.
‫- چی شده؟ ‫- اون رو دیدی؟
‫منظورت... منظورت چیه؟ ‫قرار بود پیش تو باشه.
‫- اصلاً پیداش نشد. ‫- چی؟
‫چند روز گذشته.
‫و تازه الان داری دنبالش می‌گردی؟
‫راستش، نمی‌دونم تو چطوری هستی،
‫ولی وقتی مردها من رو می‌کارن، معمولاً نمی‌رم...
‫اوه خدایا، آره. گرفتم چی می‌گی.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫احتمالاً یه بطری هنوز یه گوشه‌ای پیدا می‌شه.
‫نه، ممنون.
‫آخرین بار کِی ازش خبر داشتی؟
‫شنبه بعدازظهر.
‫با یه پاکت پر از پول پیداش شد.
‫- این... ‫- چیه؟
‫فقط...
‫بن دقیقاً آدمی نیست که راحت پول خرج کنه.
‫یعنی می‌گی خسیسه؟
‫می‌گم بهش نمی‌خوره یه عالمه پول بده دست من،
‫مگه اینکه واقعاً در موردش فکر کرده باشه.
‫خب، مردها بعضی وقتا جا می‌زنن.
‫نه.
‫نه، اگه فکر می‌کردی قضیه اینه، الان اینجا نبودی.
‫تو خیلی مغرورتر از این حرف‌هایی.
‫پس، کار کیه؟
‫سیلورمین؟
‫موریس؟
‫دکتر؟ هر وقت نزدیک شدم بهم بگو.
‫نزدیک هستی، ولی منم بیشتر از این نمی‌دونم.
‫دیلی بیوگل، لطفاً.
‫رابی رابرتسون.
‫بعد زنگ نزد یا به هر شکلی پیغامی چیزی نذاشت؟
‫آره، بهش بگید جنت زنگ زد. ‫خودش می‌دونه چطور پیدام کنه.
‫باشه، ممنون.
‫گوش کن، اون مثل گربه می‌مونه...
‫اگه چیزی شنیدی، می‌تونی توی «آلکاو» پیدام کنی.
‫باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫لعنت بهش، بن، کجایی؟
‫دیلی بیوگل، لطفاً.
‫راجع به ماهیچه‌های عنکبوت چیزی می‌دونی ایمون؟
‫نه.
‫خب، برای اینه که اصلاً ماهیچه ندارن.
‫اونا با یه سیستم هیدرولیکی کار می‌کنن،
‫برای حرکت دادن پاهاشون مایع پمپاژ می‌کنن، یه جورهایی.
‫دست و پاهاشون بیشتر شبیه نِی می‌مونه.
‫دقیقاً مثل سوتک‌های تولد!
‫ولی اون من رو دوست نداشت.
‫عیبی نداره.
‫هیچ‌کس مجبور نیست کسی رو دوست داشته باشه.
‫ولی اینکه اونطوری از پشت بهم خنجر بزنه؟
‫اونم با دکتر. اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫یعنی... اون بدتر از خیانته،
‫اون نمک زدن به زخم آدمه.
‫هوم.
‫ولی ایمون، دارم از بحث دور می‌شم،
‫چون دقیقاً همینجا کف دستم،
‫پادزهرِ...
‫تمام مشکلاتم رو دارم.
‫آره، خب، تو اولین کسی نیستی که این رو فهمیده، رفیق.
‫یه جورایی ما اینطوری کاسبی می‌کنیم دیگه.
‫بازم بریز ایمون.
‫بفرما.
‫دارن از پول کمپین من ‫برای تأمین مالی رقیب لعنتیم استفاده می‌کنن.
‫لطفاً، کمکم کن... کمکم کن بفهمم
‫چطور ممکنه همچین اتفاقی بیفته.
‫یعنی، می‌تونه هر چیزی باشه، هر دلیلی،
‫هر چیزی که من رو روشن کنه که چطوریه که...
‫تو داری به سیلورمین اجازه می‌دی ‫توی شهر من هر غلطی دلش می‌خواد بکنه.
‫منظورت به جز این حقیقته که اون سه تا آدم دور و برش داره
‫که نمی‌شه با روش‌های معمولی جلوشون رو گرفت؟
‫دو تا از پلیس‌های من سعی کردن و با برق خشکشون کرد.
‫این روشنت می‌کنه آقای شهردار؟
‫باشه. می‌دونی چیه؟
‫تموم شد، اینا مال گذشته‌ست.
‫ولی چیزی که می‌خوام بدونم ‫اینه که الان چه برنامه‌ای براش داری.
‫تو رئیس پلیس لعنتیِ این شهری.
‫و اگه نمی‌تونی این قضیه رو درست کنی، ‫یکی رو پیدا می‌کنم که بتونه.
‫راستش، آقای شهردار...
‫فکر نمی‌کنم دیگه مدت زیادی این موقعیت رو داشته باشی،
‫که بتونی کاری بکنی.
‫داری من رو تهدید می‌کنی؟
‫هر جوری دوست داری برداشت کن.
‫ولی بدونِ عنکبوت...
‫تو مثل یه اسب سه‌پایی که داره توی شن روان می‌دوئه.
‫اگه اون اینقدر برات رفیق خوبیه،
‫الان وقتشه که بهش زنگ بزنی.
‫یالا، یالا.
‫اوه!
‫- خیلی خفن بود. ‫- محشر بود.
‫- چقدر گیرمون اومد؟ ‫- حداقل صدتا. شاید هم دویست‌تا.
‫این رو ببین.
‫اصلاً بپرسم؟
‫- نه. ‫- آخ، باید می‌دیدی، ایمون.
‫دو تا از اون ابرقهرمان‌ها وایساده بودن سر نبش،
‫اینا رو پرت می‌کردن هوا.
‫فریاد می‌زدن: به هادسون رأی بدین.
‫به هادسون رأی بدین. رفیق، تو همین‌طوری پول بریز هوا،
‫من به خود اهریمن هم رأی می‌دم.
‫اونا صندوق مالی کمپین موریس رو خالی کردن،
‫و هیچ پلیسی هم اون دور و بر نبوده.
‫- عنکبوت چی؟ ‫- عنکبوت؟
‫آره، حتماً.
‫بیا دلمون رو برای اون صابون نزنیم.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫آخه، اصلاً دیدیش؟
‫شبیه مامانم بعد از شستن ده تشت لباسه.
‫نمی‌دونم توی این نیم‌دهه گذشته...
‫مشغول چه کاری بوده، ولی این سال‌ها...
‫اصلاً بهش نساخته، ‫این رو می‌تونم بهت بگم.
‫از همون اولش هم اونقدرها عالی نبود.
‫خب، من که دلم براش تنگ نشده بود.
‫احتمالاً فقط برگشته که... می‌دونی،
‫دوباره عکسش بره توی روزنامه‌ها.
‫آره، هیچ فرصتی رو برای عکس گرفتن از دست نمی‌داد، ‫این که معلومه.
‫اون یارو بیشتر از موریس عاشق توجه و شهرته.
‫شاید مرکز توجه بودن رو از دست داده باشه، ‫ولی هیچ وعده غذایی‌ای رو از دست نداده.
‫شاید، شاید، شاید، شاید عنکبوت هم یه آدمیه مثل بقیه.
‫تا حالا به این فکر کردید؟
‫تا حالا با خودتون فکر کردید مشکلات اون چین؟
‫اون توی ساختمون‌های در حال سوختن تاب می‌خوره، ‫مردم رو نجات می‌ده،
‫تا حالا فکر کردید اونم گرما رو حس می‌کنه؟
‫یا غمگین می‌شه؟
‫یا خسته می‌شه؟
‫یا احساس تنهایی می‌کنه؟
‫پسر، ایمون، این یارو رو از کدوم گوری پیدا کردی؟
‫وای، بیچاره من،
‫من عنکبوتم، زندگی خیلی سخته.
‫اوه، به من توی این نقاب کوچولوم نگاه کنید.
‫هی مامانی، من یه عنکبوت گنده‌م...
‫هی، تو... تو عنکبوتی.
‫بیا اینجا ببینم!
‫خوشت میاد، ها؟
‫ها؟
‫هی! هی!
‫دارن لت‌وپارش می‌کنن!
‫اوه، آره، اونا... آره، دارن لت‌وپارش می‌کنن.
‫آدم با خودش فکر می‌کنه ‫اصلاً انرژی‌ای واسه امروز براشون مونده یا نه.
‫تار!
‫تار! تار! ‫
‫تار! تار! تار! تار! تار!
‫ها! هاچاچا!
‫دیدی؟
‫با لگد زدنش و ناک‌اوتش کردن.
‫یالا... اوه!
‫این یکی مهمون من رفیق.
‫غنایم به فاتح می‌رسه، مگه نه؟
‫فوق‌العاده‌ست.
‫اوه، لعنتی.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫جنت من رو فرستاده کل شهر رو دنبالت بگردم.
‫دارم نوشیدنی می‌خورم. به نظرت دارم چیکار می‌کنم؟
‫پاشو بریم. تو نباید با این وضع اینجا باشی.
‫خب، تو نمی‌خوای عنکبوت اینجا باشه،
‫اونا عنکبوت رو نمی‌خوان، ‫و حدس بزن چی شده؟
‫منم عنکبوت رو هیچ‌جا نمی‌خوام.
‫ولی می‌دونی چیه؟ می‌تونم این رو درستش کنم.
‫اون چیه؟
‫این یه معجون کوچیکه که فابر درست کرده.
‫آدم‌های جهش‌یافته رو تبدیل می‌کنه ‫به یه مشت آدم معمولیِ احمق.
‫مثل این دلقک‌ها.
‫- داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- دارم خودم رو درمان می‌کنم.
‫- اوه، عمراً. ‫- هی!
‫- پسش بده. ‫- نه.
‫همین الان پسش بده رابی.
‫نه.
‫و می‌دونم که حتی با این وضعی که داری،
‫اگه حس می‌کردی خوردن این کار درستیه،
‫تا الان از دستم قاپیده بودیش و تمومش کرده بودی.
‫باشه. باشه، باشه، خیلی خب، باشه.
‫بیا بریم.
‫و این‌طوری شد که، اون دختره‌ی بی‌وفا...
‫بهم خیانت کرد.
‫آخ، این خیلی سخته رفیق. متأسفم.
‫بقیه چی؟
‫کدوم بقیه؟
‫بقیه مردم نیویورک.
‫تو عاشق یه زن شدی و اون عاشقت نشد.
‫نمی‌فهمم چرا این یعنی کل شهر...
‫باید تنها کسی رو از دست بدن ‫که می‌تونه بهشون کمک کنه.
‫چرا باید برام مهم باشه؟
‫من سال‌ها جونم رو براشون به خطر انداختم و...
‫دقیقاً همون لحظه‌ای ‫که کاری که اونا می‌خوان رو انجام نمی‌دم،
‫ازم متنفر می‌شن.
‫من هیچ‌وقت به خاطرش ازت متنفر نشدم.
‫وقتی تو کشیدی کنار، من همه‌چیزم رو از دست دادم.
‫و من هیچ‌وقت ازت نخواستم که برگردی.
‫چون، ببین، تو رفیقم بودی و من می‌فهمیدم
‫برای قهرمان بودن چه بهایی رو داری می‌پردازی.
‫شاید کلاً اشتباه می‌کردم. شاید...
‫فقط برای اینکه تحسینت کنن این کارها رو می‌کردی.
‫عجب قهرمانی. واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫من... من این کار رو نکردم که قهرمان باشم.
‫این کار رو کردم چون اون موقع...
‫بهم حس خوبی می‌داد، ولی الان دیگه نمی‌ده، باشه؟
‫خب، پس شاید باید به این فکر کنی ‫که چرا بهت حس خوبی می‌داده.
‫و بعدش به این سؤال جواب بده:
‫اگه پادزهر رو بخوری و هیچ کاری نکرده باشی، ‫راحت‌تر می‌خوابی
‫یا اگه بعد از اینکه به درمان ‫لانی و فلینت کمک کردی، بخوریش؟
‫ببین، اون مردها سربازن، درست مثل تو.
‫مردهایی که درست مثل تو دارن زجر می‌کشن.
‫ولی برخلاف تو، اونا قراره بمیرن.
‫پس چی باعث می‌شه ‫تو بیشتر از اونا مستحق این پادزهر باشی؟
‫و چی باعث می‌شه جون تو ‫از اون عوضی‌های توی کافه مهم‌تر باشه؟
‫یه خصومت خونی بین سیلورمین و موریس در جریانه.
‫آدما قراره بمیرن.
‫ولی حدس می‌زنم ارزش نجات دادن ندارن
‫چون دیگه بهت حس خوبی نمی‌دن.
‫پس، اگه قراره این رو بخوری ‫فقط برای اینکه همون بنی باشی
‫که توی پنج سال گذشته بودی، پس راستش رو می‌گم...
‫من واقعاً دلم نمی‌خواد برای دیدنش اینجا باشم.
‫اوه، بی‌خیال.
‫تو از وقتی روبی مرده رفتی توی یه چاه،
‫و هیچ‌وقت دست از کندن زمین برنداشتی.
‫این فرصتته که اون بیل رو بذاری زمین.
‫تو نتونستی روبی رو نجات بدی چون خبر نداشتی.
‫این دفعه، حق انتخاب داری.
‫فقط باید انتخاب کنی.
‫بفرما.
‫خدایا، کجا بودی؟
‫- بی‌حاله. ‫- ظاهرش هم داغونه.
‫می‌دونم.
‫صبر کن.
‫زرد شدی؟
‫یعنی چی زرد؟ یعنی مثل... مثل یه ترسو؟
‫نه، مثل موز. چه بلایی سرش اومده؟
‫خب می‌دونی، جنت...
‫اول، کت دورم زد،
‫بعد یه پیرمرد به اسم آگدن چیزخورم کرد
‫و من رو برد پیش دکتر فابر ‫که من رو شکافت و روده‌هام رو برید.
‫اوه، بعد اون پیرمرد...
‫در واقع پسر فابر بود، ولی اون درمانش کرد.
‫دوباره جوونش کرد.
‫بعد سیلورمین و نوچه‌هاش پیداشون شد،
‫من فرار کردم، اونا آزمایشگاه رو آتیش زدن
‫منم دل و روده‌م به هم ریخت.
‫و چند نفر رو توی یه کافه کتک زدی.
‫و چند نفر رو...
‫توی یه کافه کتک زدم.
‫چرا فابر بن رو دزدید؟
‫چون من عنکبوتم.
‫اوه، نباید این رو بهت می‌گفتم.
‫قبلاً بهم گفته بودی.
‫وای، یا خدا!
‫من عنکبوتم، جنت.
‫من عنکبوتم.
‫عنکبوت سرش شلوغه جنت.
‫نمی‌بینی عنکبوت سرش شلوغه؟
‫باشه.
‫♪ من عنکبوتتم ♪
‫♪ عنکبوت من باش ♪
‫♪ تا واقعی باشه ♪
‫تو می‌دونستی؟
‫و می‌دونستی که اون می‌دونه؟
‫چیه، می‌خوای عصبانی بشی که از همدیگه راز پنهون کردیم؟
‫خب، شاید بهتر بود این رو بهم می‌گفتی.
‫فکر کردم کمتر نگران بشی
‫اگه ندونی که من می‌دونم.
‫تازه، این اواخر که خیلی هم شبیه عنکبوت نبودی.
‫این برای چیه؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫اولین باری که دیدمت همین رو پوشیده بودی.
‫باورم نمی‌شه یادت مونده.
‫خیلی چیزها رو یادمه.
‫خب، یادت میاد اولش چقدر خجالتی بودی؟
‫چطور یه سال طول کشید تا فقط بهم سلام کنی؟
‫اوه، خجالتی نبودم.
‫می‌ترسیدم.
‫تو جنگ حتی یه آلمانی هم نبود ‫که به اندازه تو من رو بترسونه.
‫- این مسخره‌ست. ‫- نه، حقیقته.
‫قبل از تو، اصلاً فکر نمی‌کردم ‫زن‌هایی مثل تو وجود داشته باشن.
‫بیشتر بگو.
‫آه...
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی، زن‌های زیبا رو، این‌ور و اون‌ور می‌بینی.
‫زن‌های باهوش رو هم همینطور. زن‌های سرسخت.
‫زن‌های بااستعداد.
‫باکلاس، جذاب، بامزه.
‫بااعتمادبه‌نفس.
‫مصمم.
‫ولی همه‌ش با هم یه جا؟ این...
‫فکر نمی‌کردم هیچ‌وقت همچین چیزی پیش بیاد.
‫و بعد تو اونجا بودی.
‫و بعد، اینکه تو بین همه‌ی مردهای دنیا ‫من رو انتخاب کنی...
‫اینکه توی من چیزی رو ببینی ‫که خودم حتی نمی‌تونستم ببینمش، من...
‫و می‌دونی چرا راهت دادم توی زندگیم؟
‫نمی‌دونم.
‫چون...
‫هر کسی می‌تونست خوبی‌های من رو ببینه.
‫ولی تو می‌دونستی که می‌تونم بدجنس هم باشم،
‫و عصبانی و سرد.
‫تو توی بدترین حالم عاشقم بودی،
‫و هُلم دادی که بهتر بشم.
‫من دوستت دارم.
‫چرا این توی کله‌ت فرو نمی‌ره؟
‫نمی‌فهمی؟
‫باورت می‌کنم.
‫ولی دیگه راه برگشتی از این نیست.
‫نمی‌تونی خورشید رو لمس کنی ‫و بعد دوباره برگردی پایین روی زمین.
‫این زندگی...
‫دیگه هیچ مزه‌ای نداره.
‫هیچ حسی نداره.
‫- بدون تو... ‫- ولی من همینجام.
‫دقیقاً روبه‌روت وایسادم.
‫و من خیلی وقته رفتم.
‫ما رفتیم آزمایشگاه دکتر.
‫حقیقت رو دیدیم.
‫هیچ راه فراری نیست. هیچ‌وقت قرار نبود راه فراری باشه.
‫تو که مطمئن نیستی.
‫- گوش کن، تو... ‫- بس کن.
‫برام مهم نیست که بمیرم.
‫- نه... ‫- این چیزی که اذیتم کرد نیست.
‫چیزی که اذیتم کرد اینه که حتی نتونستی صبر کنی
‫خاک بریزن روی تابوتم و بعدش با اون کارآگاه خصوصی بری.
‫بردیش اون تئاتر قدیمیه.
‫جایی که برای اولین بار دیدمت.
‫در حالی که همین لباس تنت بود.
‫آره.
‫من به سیلورمین چیزی نمی‌گم.
‫ولی اون باهوشه.
‫بالاخره می‌فهمه چیکار کردی.
‫و وقتی مردم نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫مجبورم به همه‌شون تزریق کنم.
‫وقتی که اونا آزاد و پاک شدن، نوبت منه.
‫خب، این یه نقشه‌ست.
‫آره، یه نقشه افتضاح.
‫ممنون بابت اعتمادتون. به نظرم نقشه فوق‌العاده‌ایه.
‫خب، می‌خوای چی بگیم؟
‫هیچی. فقط می‌خوام بدونی که این پایان داستانه.
‫دیگه خبری از کهنه‌سربازهای مریض نیست،
‫دیگه رنجی در کار نیست...
‫دیگه عنکبوتی در کار نیست.
‫خوب بهش فکر کردی؟
‫برای یه مدت طولانی.
‫تو مرد خوبی هستی بن رایلی.
‫- هه. ‫- هستی.
‫ببین، دوباره داری به مردم کمک می‌کنی.
‫به خاطر این نیست که این کار رو می‌کنم.
‫پس واسه چی این کار رو می‌کنی؟
‫چون وقتی قدرتی نداشته باشی،
‫مسئولیتی هم همراهش نمیاد.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫اخبار فوری دیگه‌ای برای گزارش داریم.
‫همین الان مطلع شدیم که گروه سیلورمین ‫هنوز دارن به کارشون ادامه می‌دن،
‫این بار در هارلم، جایی که در حال غارت...
‫یه انبار پلیس دیده شدن ‫و دارن تمام نوشیدنی‌های توقیف شده...
‫از عملیات بزرگ موریس رو دوباره می‌دزدن،
‫و پلیس‌ها همون اطراف ایستادن و هیچ کاری نمی‌کنن.
‫کی مسئول این شهره، آقای موریس؟
‫هارلم.
‫ببین، یه لطفی بهم بکن.
‫فقط بذار من باهاش حرف بزنم ‫قبل از اینکه بپری وسط و دعوا راه بندازی.
‫فکر می‌کنی من می‌خوام دعوا کنم؟ ‫بهم نگاه کن. اشتباه می‌کنی.
‫یه بطری موقع رفتن بردار، ‫و به هادسون رأی بده.
‫- به هادسون رأی بده. ‫- از طرف سیلورمین.
‫به هادسون رأی بده.
‫هی، به هادسون رأی بده.
‫- باشه، حتماً. ‫- به هادسون رأی بده.
‫ممنون، رفیق.
‫- سلام. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- از طرف سیلورمین. ‫- اوه، چیه، بچه‌ای مگه؟
‫بگیرش. بگیرش.
‫برو. برو، آره.
‫فقط از اینجا برو بیرون.
‫لانی.
‫- فقط می‌خوام حرف بزنم. ‫- خودت رو خسته نکن.
‫من طرفم رو انتخاب کردم. ‫الان اوضاع این‌طوریه.
‫ولی چرا؟
‫از این کارها چی گیرت میاد؟
‫یه تخت نرم، غذای گرم.
‫بیشتر از چیزیه که مدت‌ها داشتم.
‫و از اونجایی که چیز زیادی برام نمونده،
‫قراره از هر چیزی که دارم لذت ببرم.
‫بی‌خیال، لانی.
‫بی‌خیال، رفیق، من تو رو بهتر از این می‌شناسم، داداش.
‫- این... ‫- بکش عقب!
‫هدفت هر چی که هست،
‫من...
‫لانی، رابی فقط داره سعی می‌کنه کمکت کنه.
‫منم دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫مجبور نیستیم دعوا کنیم.
‫خب، قراره بکنیم.
‫باشه، این اون جوابی نبود که دنبالش بودم.
‫داری سعی می‌کنی بهم صدمه بزنی؟
‫باید بدونی که من عاشق دردم.
‫با ولع می‌خورمش.
‫اوه اوه.
‫وای!
‫باید می‌ذاشتی به حال خودم بمونم.
‫هی. هی.
‫رایلی؟ هی.
‫من کجام؟
‫این رو می‌بینید؟
‫حالا دیگه اونقدرا هم سرسخت نیستی، مگه نه؟
‫اوه، نه، نه. نه، الان نه.
‫یالا، یالا.
‫سوار شید.
‫- جلوشون رو بگیرین! نذارین در برن! ‫- یالا. بریم، بریم،
‫بریم، بریم.
‫هی!
‫ماشینم!
‫می‌خوای بدونی چرا دارم کمکت می‌کنم؟
‫اوهوم.
‫یه دینی بهت داشتم.
‫حالا بی‌حساب شدیم.
‫اون چی؟
‫وقت نداریم وارد این بحث‌ها بشیم.
‫باید ماشین رو ول کنیم و اون رو ببریم یه جای امن.
‫می‌بریمش خونه من.
‫نباید براش دکتر خبر کنیم؟
‫یا یه کشیش؟
‫نه.
‫فقط باید استراحت کنه.
‫اوه، نه، هنوزم داریم دعوا می‌کنیم؟
‫نه. همه‌چی مرتبه.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫ما اومدیم خونه‌ی من.
‫تو باید استراحت کنی.
‫نمی‌تونم.
‫باید استراحت کنم.
‫اون کیه؟
‫یه بنده‌ی خدا.
‫چرا این کار رو کرد؟
‫چرا جونش رو به خطر انداخت تا کمکم کنه؟
‫داشت سعی می‌کرد نجاتم بده.
‫من نزدیک بود بکشمش.
‫چون، برخلاف چیزی که می‌خواد همه باور کنن...
‫آدم خوبیه.
‫- اون دیگه چه کوفتیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم کی دلش می‌خواد بدونه.
‫کثافت.
‫اه، لعنتی.
‫[شهردار موریس رفتنیه؟]
‫آقای شهردار؟
‫رئیس پلیس توی راهه.
‫یه خبرهایی داره.
‫چه اهمیتی داره؟
‫خب،
‫کجا می‌خوای بری؟
‫نمی‌دونم.
‫مامانم همیشه دلش می‌خواست آبشار نیاگارا رو ببینه.
‫هرجا باشه خوبه.
‫- اوهوم. ‫- شربت افرا دوست داری؟
‫مثل همه.
‫آره...
‫خب، گوش کن،
‫- کاش می‌تونستم بیشتر... ‫- مشکلی ندارم.
‫آره، مشکلی نداری.
‫مشکلی نداریم.
‫هر کاری که برام کردی...
‫آدمای زیادی حاضر نیستن ‫خودشون رو انقدر به زحمت بندازن.
‫و تمام کارهایی که کردی تا شغلت رو توی بیوگل پس بگیری؟
‫امیدوارم بفهمن چقدر ارزشمندی.
‫این شهر به مردهایی مثل تو نیاز داره
‫درست همون‌قدر که به یه آدمی مثل اون نیاز داره.
‫داداش.
‫رفیق.
‫کِی؟
‫چند ساعت پیش.
‫کدومشون؟
‫لانی لینکلن.
‫این واقعیت داره؟
‫- لانی رو از دست دادیم؟ ‫- درسته.
‫با چهارتا چشم خودمون دیدیمش.
‫چطوری؟
‫عنکبوت یهو از ناکجاآباد پیداش شد.
‫- عنکبوت اونجا بود؟ ‫- عنکبوت؟
‫لانی داشت می‌کشتش تا اینکه اون خبرنگاره پرید وسط
‫و یه چیزی بهش زد.
‫- چی بهش زد؟ ‫- آه...
‫وقتی با من حرف می‌زنی یه‌کمی دقیق‌تر حرف بزن لعنتی.
‫یکی از اینا رو زد بهش.
‫دقیقاً توی چشمش.
‫هر چی که هست، غول بیابونی رو از پا درآورد.
‫وادارش کرد چهار دست و پا بیفته و مثل یه بچه زار بزنه.
‫رنج‌های نقش‌بسته در مغز را پاک کن،
‫و با مرهمی شیرین از جنس فراموشی…
‫این سینه‌ی خفقان‌گرفته را...
‫از این بارِ مهلکی...
‫که روی قلب سنگینی می‌کند، رها کن
‫انگار خانم دکترِ مهربون اونقدرا هم دیوونه نبوده.
‫پس، فابر تونسته یه‌کم از اون مواد رو به عنکبوت بده.
‫خب، قراره چیکار کنیم، رئیس؟
‫داری به چی فکر می‌کنی؟
‫بهت می‌گم قراره چیکار کنیم.
‫قراره عنکبوت رو پیدا کنیم.
‫- بن رایلی رو برام پیدا کنید. ‫- بن رایلی رو برام پیدا کنید
‫«ترجمه از رضا فتحی»