‫[مارس ۲۰۲۱]
‫سلام آقا.
‫لازم نیست پیش ما این‌طوری خم و راست بشی.
‫باشه.
‫دم صبح واسه برنامه‌نویسی وقت خوبیه.
‫خیلی ساکته.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫در مورد مامان‌بزرگ و بابابزرگ،
‫این‌قدر از کار پیدا کردنم ذوق‌زده‌ن
‫که همه‌ش دارن تو شهر پول میز بقیه رو حساب می‌کنن.
‫هوی‌سو هم که…
‫از اونا هم خوشحال‌تره.
‫همه‌ش میگه که خیلی خوشحاله.
‫تا حالا کسی رو ندیدم
‫که اینو بلند به زبون بیاره.
‫فکر می‌کردم فقط یه کلمه‌ست.
‫عجیبه.
‫اما من…
‫خب…
‫اصلاً مگه فرقی هم می‌کنه؟
‫قطار در حال ورود به ایستگاه است.
‫[سپتامبر ۲۰۲۵]
‫سر جامم.
‫درها باز شدن. درهای محافظ باز شدن.
‫درها دارن بسته می‌شن.
‫درهای محافظ دارن بسته می‌شن.
‫[راهبر قطار ۲۳۱ ‫یون ته‌سو]
‫سلام.
‫- ته‌سو، بیا این‌ور. ‫- سلام.
‫- من دیگه رفتم. ‫- هی، ته‌سو. داری میری؟
‫- قطار آخره؟ ‫- آره.
‫حداقل همو دیدیم. می‌بینمت.
‫- خسته نباشی. ‫- فعلاً. خسته نباشی.
‫- خانم، من… ‫- واسه‌ت سفارش دادیم.
‫مرسی
‫یه نوشیدنی می‌خوری؟
‫فردا با قطار ۶:۰۱ صبح شیفتم.
‫باید همون موقع برم.
‫می‌دونم به‌خاطر کارمون تندتند غذا می‌خوریم، ‫ولی یه کم یواش‌تر پسر.
‫کی رسیدی اینجا؟
‫می‌خواستم بعدِ انجام دادن کارای بابا
‫برم دیدن میجو، ولی سرش شلوغ بود.
‫وای، گشنمه.
‫بیا یکم رامیون درست کنیم.
‫یادم رفت گاز رو وصل کنم.
‫می‌دونی که تو خونه غذا درست نمی‌کنم.
‫سه ساله که یادت رفته. ای بابا.
‫ای وای.
‫باشه. پیش میاد دیگه.
‫هرچی باشه، هر کاری که خودت بخوای رو می‌کنی.
‫این دیگه خیلی زیاده‌رویه.
‫باشه. انگار این‌جوری زندگی کردن هم بد نیست.
‫این چیه؟
‫ممکنه یکم صداش بلند باشه.
‫واسه این وقت شب صداش خیلی بلنده.
‫هی، آخه تو چرا این‌جوری زندگی می‌کنی؟
‫می‌بینمت.
‫اون‌جوری بهم نگاه نکن.
‫- با انگشت بهم اشاره نکن. این کار رو بکن. ‫- برو دیگه.
‫آخه چرا به من میگی برم
‫عروسی خواهر آقای مو؟
‫باید بری خب.
‫می‌دونی که آخر هفته‌ها تعطیل نیستم.
‫ای بابا.
‫همه‌ش میگی سرم شلوغه ‫و اصلاً بهمون سر نمی‌زنی.
‫اگه چیزی خراب شد بهم خبر بده.
‫سریع میام درستش می‌کنم.
‫حتماً باید چیزی خراب بشه
‫که بیای خونه؟
‫اصلاً دلت به حالم نمی‌سوزه؟
‫خدایی، من که بهت زحمتی نمیدم و چیزی نمی‌خوام
‫خودم هوای مامان‌بزرگ و بابابزرگ رو دارم.
‫چرا هر وقت بهت زنگ می‌زنم ‫سرت شلوغه؟
‫باز شروع کرد.
‫اگه سرت با قرار گذاشتن شلوغ بود، یه چیزی.
‫ولی واسه ازدواج کردن ‫بالاخره باید با یکی بگردی.
‫اونوقت منم می‌تونم برادرزاده داشته باشم.
‫این‌جوری، می‌تونم یه عموی باحال بشم.
‫نظرت راجع‌به سه تا بچه چیه؟
‫- من دیگه قطع می‌کنم. ‫- چی؟ الو…
‫[لیست پخش]
‫[حساب کاربری شما در حال حاضر روی یک دستگاه دیگر در حال پخش است]
‫[حساب کاربری شما روی یک دستگاه دیگر در حال پخش است]
‫[پخش در دستگاه دیگر متوقف و روی این دستگاه پخش شود؟]
‫[لغو]
‫قطار در حال ورود به ایستگاه است.
‫اون‌آئه.
‫[ایستگاه دونگ‌جاک]
‫- خانم مو اون‌آ؟ ‫- بله.
‫لطفاً از این طرف بیاین بالا.
‫بیشتر مهمونای ما مسافرای تنها هستن.
‫خیلی‌هاشون نویسنده‌هایی‌ان
‫که مدت طولانی اینجا می‌مونن.
‫واسه ساعت نظافت باید از مهمونای طولانی‌مدت بپرسین.
‫ما کارای نظافت رو میدیم به یه شرکت دیگه.
‫ایشون مدیر جدیدمون هستن.
‫- این لیست موجودیه‌. ‫- باشه.
‫حتماً رأس ساعت ۴:۱۰ عصر خروج بزنید.
‫رئیسمون گفت که شما خیلی کاربلدین
‫و تأکید کرد که حتماً ساعت خروج رو بهتون یادآوری کنم.
‫تو صفحه رزرو به مهمونا میگیم
‫که اینجا یه هتل بدون پرسنله،
‫ولی همیشه یه عده هستن که تو نظرات شاکی می‌شن.
‫پس لطفاً موقع پذیرش بهشون یادآوری کنین.
‫در ضمن،
‫باید بالاتنه سفید و پایین‌تنه مشکی بپوشین.
‫فقط کافیه رنگ‌ها رو رعایت کنین.
‫لباساتون رو آوردین؟
‫بله. دفترچه‌های راهنما چی؟
‫همه‌شون رو روی مانیتور گذاشتم.
‫اتاق استراحت چطور؟
‫از این طرف.
‫اینجا اتاق استراحته.
‫- فعلاً اینو می‌ذارم اینجا. ‫- باشه.
‫می‌خوام یه نگاهی به این اطراف بندازم.
‫شنیدم قبلاً خودتون مهمون‌خونه داشتین.
‫کجا بود؟
‫چی شد پس؟
‫حداقل تونستین کسب‌و‌کار خودتون رو راه بندازین.
‫جایی واسه موندن پیدا کردین؟
‫مجبور شدم با عجله بیام، برای همین…
‫خونه من خیلی خوبه.
‫هم‌خونه‌ام هم آدم خیلی خوبیه.
‫منم دو هفته دیگه اسباب‌کشی می‌کنم.
‫همین نزدیکیاست. واقعاً پیشنهادش می‌کنم.
‫اینو میگم چون به نظر آدم خوبی میاین.
‫می‌تونم شمارتون رو داشته باشم؟
‫خیلی وقت گذشته.
‫هی.
‫اون‌آ.
‫حالت چطوره؟
‫بریم.
‫برو.
‫خیلی خوشحالم.
‫چیه؟
‫عکس بابامه.
‫اومدم اینجا که برش دارم.
‫می‌تونی این ملحفه‌ها رو برداری.
‫نوئن.
‫هتل‌های لوکس از اینا استفاده می‌کنن.
‫تو هم باید ازشون استفاده کنی.
‫اگه می‌خوای اینجا مستقر بشی، به دردت می‌خورن.
‫گرون به نظر میان.
‫اینا رو پست کردم که بدمشون به تو.
‫چون با عجله اومدم، نتونستم وسایلمو جمع‌وجور کنم.
‫فقط همینا رو تونستم بردارم.
‫گشنته؟
‫آره.
‫حتی فرصت نکردم به تونگ‌یانگ سر بزنم.
‫چطور ممکنه همه‌چی این‌جوری بشه؟
‫دیگه همه‌چی تموم شد.
‫راستش الان خیالم راحت‌تره.
‫وقتی مهمون‌خونه رو بستم،
‫تا چند ماه ناراحت، گیج و دل‌شکسته بودم.
‫ولی الان که بی‌خیالش شدم، احساس سبکی می‌کنم.
‫این کیمچی مامانته؟
‫آره.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫بخور.
‫همه‌ش واسه خودت.
‫می‌تونی اینجا بمونی و سر فرصت دنبال خونه بگردی.
‫با اینکه یکم دوره،
‫ولی می‌تونی از همین‌جا رفت‌و‌آمد کنی.
‫نه، نیازی نیست اینجا بمونم.
‫می‌تونم محل کارم بخوابم.
‫از کِی تا حالا؟
‫خیلی خوش‌شانس بودم.
‫تو چند ساعت یه کار تو سئول پیدا کردم.
‫نفری که قبلاً اونجا کار می‌کرد، ‫منو به صاحبخونه‌ش معرفی کرد.
‫و از اونجایی که یکی ‫از آشناهام یهو باید یه
‫هفته بره مسافرت، ‫گفت می‌تونم اونجا بمونم.
‫تو سئوله.
‫از وقتی تصمیم گرفتم بیام سئول،
‫همه‌چی داره خوب پیش میره.
‫با این حال،
‫اگه جایی که می‌مونی خوب نیست،
‫می‌تونی برگردی اینجا.
‫سونگ‌جون هم گفت که می‌تونی بیای.
‫باز زد به سرش.
‫بهش گفته بودم امروز زود بیاد خونه.
‫چرا همه‌ش رمز در رو عوض می‌کنی؟
‫اون‌آ! لازم نیست بیای بیرون!
‫همون‌جا بمون، اون‌آ! مشکلی نیست!
‫خیلی سروصدا می‌کنی!
‫بهت گفتم زود بیا خونه.
‫اون‌آ.
‫خب…
‫ببین همه‌مون به کجا رسیدیم!
‫بچه‌های راهنماییِ تو روستا،
‫حالا تو سئول دور هم جمع شدیم.
‫اینجا سوونه.
‫حالت خوب بوده؟
‫آره جون خودت.
‫اون‌آ، تو دنیا بیشتر از همه به تو حسودیم میشه.
‫دهنتو ببند و برو اون‌ور.
‫- می‌دونی چرا؟ الان بهت میگم. ‫- زود باش.
‫- برو دستاتو بشور. ‫- تو از یه کار استعفا میدی.
‫- بوی گند میدی. ‫- بعد یه کار جدید پیدا می‌کنی.
‫استعفا میدی و یه کار جدید میگیری.
‫میری به جاهای خیلی توپی مثل نامهه و تونگ‌یانگ.
‫- هاوایی که دیگه جای خود داره، نه؟ ‫- برو تو!
‫منم می‌خوام از این به بعد آزادانه زندگی کنم!
‫وای، میشه دهنتو ببندی؟
‫خیلی وقت بود ندیده بودیمش…
‫ایستگاه دونگ‌جاک.
‫درها به سمت راست باز می‌شن.
‫درها دارن بسته می‌شن.
‫قطار به مقصد بورامسان در حال ورود به ایستگاه است.
‫مسافرین محترم لطفاً توجه فرمایید.
‫برای حفظ فاصله مناسب بین قطارها،
‫لحظاتی توقف خواهیم داشت.
‫[سونگ‌چان]
‫درها دارن بسته می‌شن.
‫درها بسته شدن. درهای محافظ بسته شدن. ‫قطار در حال حرکته.
‫بابا، همون‌طور که تو یه مدت تو یونوو موندی،
‫منم از امروز یه مدت تو سئول می‌مونم.
‫سئول می‌مونم.
‫فقط واسه یه مدت کوتاه.
‫- شماره اتاقمون چند بود؟ ‫- اتاق ته‌راهروئه.
‫۱۳ میلی‌متره.
‫سیزده.
‫الو؟
‫باشه. فهمیدم. عوضش می‌کنم.
‫یادم رفته بود.
‫باشه، فعلاً.
‫یادم رفته بود که اکانتم رو به اشتراک گذاشته بودم
‫و دلیلش هم یادم رفته بود.
‫کلاً همه‌چیز رو فراموش کرده بودم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- هتل استی یانگوون؟ ‫- بله.
‫بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. روز خوبی داشته باشین.
‫شما هم همین‌طور.
‫خسته نباشین خانم.
‫این گل‌ها واسه چیه؟
‫واسه جشن گرفتن اولین روز کاریمه.
‫فقط واسه هفته اوله.
‫یه عادت شخصیه.
‫ایستگاه ایسو، دانشگاه چونگ‌شین.
‫درها به سمت راست باز می‌شن.
‫سر جامم.
‫- درهای محافظ دارن باز می‌شن. ‫- درها دارن باز می‌شن.
‫درها باز شدن. درهای محافظ باز شدن.
‫لطفاً مراقب قدم‌هاتون باشین.
‫قطار ۴۶۵۴، لطفاً یک دقیقه بیشتر توقف کنید.
‫قطار ۴۶۵۴ هستم. درخواست توقف دریافت شد.
‫مسافرین محترم لطفاً توجه فرمایید.
‫جهت حفظ فاصله مناسب با قطار جلویی،
‫قبل از حرکت یک دقیقه توقف خواهیم داشت.
‫ته‌سو.
‫قطار ۴۶۵۴، می‌تونید حرکت کنید.
‫درها دارن بسته می‌شن.
‫درها بسته شدن. درهای محافظ بسته شدن.
‫قطار در حال حرکته.
‫لطفاً مراقب قدم‌هاتون باشین.
‫[آخرین قطار به مقصد اویدو ‫آخرین قطار به مقصد آنسان]
‫[واحد ۶۱۰]
‫تو راهم. ایستگاه ایسوام.
‫راستی، اون پسره سونگ‌چان یهو بهم زنگ زد.
‫بعد از اینکه بهش گفتم
‫امروز میای خونه‌م،
‫فهمیدم اگه یهو سرزده بیاد اینجا، برامون دردسر میشه.
‫نایونگ فکر می‌کنه ما از طریق سونگ‌چان همدیگه رو می‌شناسیم.
‫بهش گفتم وقتی رسیدی ایستگاه ایسو بهم زنگ می‌زنی
‫و همونجا همو می‌بینیم.
‫همین‌جوری یه مشت چرت‌وپرت سر هم کردم.
‫نکنه اونجا منتظرت وایساده باشه؟
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اون‌آ.
‫بیا بریم تونگ‌یانگ.
‫نه.
‫بهت گفته بودم که به یه استراحت نیاز دارم.
‫گفتی میری مهمون‌خونه رو می‌بندی و بعدش غیبت زد.
‫درها دارن باز می‌شن.
‫تو هم باید بدونی!
‫اون‌آ!
‫اون‌آ.
‫یون ته‌سو.
‫سونگ‌چان
‫ما ده ساله که همکاریم.
‫ما که اصلاً با هم نبودیم، پس استراحت دادن به رابطه‌مون چه معنی‌ای میده؟
‫این‌جوری نمی‌تونستی بهم زنگ بزنی و خبرای بد بهم بدی.
‫ما شریک بودیم، پس تو بستن
‫مهمون‌خونه هم باید شریک باشیم.
‫آره، ما همکاریم. خیالت راحت شد؟
‫این کار همیشگیشونه.
‫اگه کاسبی خوب باشه، ‫اونایی که می‌گردوننش رو
‫ میندازن بیرون و ‫خودشون همه‌کاره می‌شن.
‫ما گول یه مشت آدم عوضیِ غریبه رو خوردیم.
‫تقصیر تو نبود. وقتی تو دادگاه برنده شیم…
‫خب که چی به ما می‌رسه؟
‫نمی‌تونیم بذاریم اونجا رو بگردونن…
‫ما هم نمی‌ذاریم به کاسبیشون برسن.
‫اگه دادگاه طول بکشه، به ضرر اونا هم میشه.
‫تا تهش پاش وایمیستم.
‫واقعاً نمی‌خوام بدونم.
‫نمی‌خوام چیزی در موردش بشنوم.
‫چه راه دوری اومدی.
‫چرا سئول؟
‫تندتند بهت سر می‌زنم.
‫این کار رو نکن. بدم میاد هی برم و
‫بیام و برنامه‌هامون ‫رو با هم هماهنگ کنیم.
‫کار اینجا ساده و راحته.
‫واسه وقت‌گذرونی عالیه.
‫احساس راحتی می‌کنم.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫صحیح و سالم برو خونه. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫سلام، آقای مو.
‫هی، آخه چرا این‌قدر پول واسه کادوی عروسی فرستادی؟
‫قابلی نداشت.
‫باید خودم میومدم.
‫نیازی نبود بیای. سرت شلوغه.
‫هوی‌سو هم خیلی کمک کرد.
‫دم درِ ورودی همه پول‌ها رو جمع کرد
‫و ژتون‌های غذا رو پخش کرد.
‫شاگردای بیشتری نسبت به چیزی که فکر می‌کردیم اومدن، ‫واسه همین حسابی شلوغ‌پلوغ شد.
‫ولی هوی‌سو همه‌چی رو مدیریت کرد.
‫هم‌کلاسی‌های منم اومده بودن؟
‫این که بخوای بهشون بگی هم‌کلاسی‌هات، یکم…
‫اونایی که شاید تو واقعاً بشناسیشون…
‫اون‌آ…
‫تو ازش خبری نداری، نه؟
‫نه.
‫هیچکس ازش خبری نداره.
‫تو هم باهاش در ارتباط نیستی، درسته؟
‫نه.
‫ماه پیش بود؟
‫یه درخواست به اسم اون‌آ ثبت شد.
‫شنیدم یه مدرکی رو خیلی ناشیانه پر کرده بودن،
‫و درخواست تخریب خونه‌ش رو داده بودن.
‫همون‌طور که می‌دونی، زنم تو بخشداری کار می‌کنه.
‫تخریب یه خونه خالی کلی مدرک پیچیده می‌خواد،
‫ولی فقط یه برگ کاغذ با اسم اون‌آ بود.
‫با پست اومده بود.
‫این مدرک اصلاً اعتبار نداره.
‫تخریب یه خونه خالی کلی کامیون نخاله تولید می‌کنه،
‫واسه همین یه آدرس برای تخلیه لازم داره.
‫آدرس خونه‌ی خود اون‌آ رو نوشته بودن.
‫یعنی می‌خواستن بعد از تخریب خونه،
‫زباله‌ها همون‌جا تلمبار بشه؟
‫هیچ شماره تلفنی هم نیست، واسه همین گیج شدم و نمی‌دونم چیکار کنم.
‫هی، ته‌سو!
‫این دیگه کیه؟
‫داداشمه.
‫- که این‌طور. ‫- هی، ته‌سو!
‫اون مایه افتخار یونووئه.
‫آره.
‫چی شد اومدی اینجا؟
‫باید بهم می‌گفتی.
‫این همون کسیه که همیشه ازش حرف می‌زدم.
‫همکارام تو اداره پست هستن.
‫سلام.
‫- ایشون استادم هستن. ‫- هوی‌سو خیلی از شما برامون گفته.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سه سال پیش، وسط هفته یهو پیدات شد
‫و مثل یه بمب خبر دادی که از اون شرکت بزرگ استعفا دادی.
‫لعنتی، هنوز از اون موقع تو شوکم.
‫بیام یه چیزی میگی، نیام هم یه چیزی میگی.
‫کار چطوره؟
‫اداره پست بدون من نمی‌چرخه.
‫قبلاً اینو بهت نگفته بودم؟
‫نگران من نباش.
‫راست میگی.
‫تو کل عمرت خیلی مسئولیت‌پذیر بودی.
‫چرا الان این‌جوری می‌کنی؟
‫فقط هر کاری دلت می‌خواد رو می‌کنی.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫وقتی بزرگ شدم بخوام نگران تو بشم.
‫هی. اول غذاتو بخور. باشه؟
‫چون بی‌خبر اومدی ‫نتونستم چیز زیادی درست کنم.
‫حالا که اینجام خودم انجامش میدم.
‫کار دیگه‌ای هم هست؟
‫نه. فقط بیا غذاتو بخور.
‫اینو بذاریم اینجا.
‫پدربزرگ چقدر طولش داد.
‫وقتی رو زمین بقیه کار می‌کرد
‫خیلی زحمتکش بود.
‫حالا که مزرعه خودمون رو داریم،
‫دیگه رسماً همون‌جا زندگی می‌کنه.
‫می‌دونی، داشتن مزرعه خودمون خیلی خوبه.
‫تو این سن به لطف نوه‌هامون ‫داریم تو رفاه زندگی می‌کنیم.
‫وای. کیمچی رو یادم رفت.
‫میرم بیارمش.
‫پس منم میرم اینو بذارم تو انبار.
‫باشه.
‫[سوپرمارکت]
‫بله؟ بفرمایید؟
‫وای، ببین کی اینجاست.
‫چطوری؟
‫اون آ اینجا بود، نه؟
‫این نقاشی‌های سبزیجات کار اونه.
‫اون اینجا نمیاد.
‫ببخشید.
‫لطفاً اینو بهش بدین.
‫۰۱۰-۰۹۲۲-۱۱۰۹ یون ته سو
‫اتفاقی تو سئول دیدمش.
‫اوضاع اون آ تو سئول خوبه؟
‫فکر نکنم.
‫من فقط اتفاقی دیدمش.
‫اشتباه می‌کنی.
‫حالش خوبه.
‫بیا.
‫هر سال برام کارت کریسمس می‌فرسته.
‫از هتل‌ها و مسافرخونه‌ها فرستاده شدن.
‫اونجاها کار می‌کرد.
‫این یکی.
‫مال پارساله.
‫مامان‌بزرگ، حالت چطوره؟
‫فکر کنم همین‌جا موندگار بشم.
‫حالش خوب بوده.
‫بس کن.
‫بیا دست از
‫این نگرانی‌ها و بقیه چیزا برداریم.
‫دیگه کافیه.
‫عکس رو ضمیمه می‌کنم ‫چون قابل انتشاره.
‫اندازه‌اش ۵ در ۷ اینچه.
‫بدون شیشه.
‫با حداقل ۱۰ سانتیمتر حاشیه.
‫می‌تونین «میراث فرهنگی شهروندان: ‫خانه قدیمی» رو تو اینترنت پیدا کنین.
‫[اگه دنیا معنی رو پیدا نکنه، من پیداش می‌کنم]
‫به ترتیب،
‫چوب بلوط، گیلاس، گردو و افرا هستن.
‫ببینین چطور به نظر میان.
‫هم می‌تونین حاشیه بذارین
‫هم می‌تونین قاب رو تنگ‌تر بگیرین.
‫این یکی.
‫حاشیه داشته باشه قشنگ‌تر میشه.
‫می‌تونیم از کاغذ سنتی استفاده کنیم؟
‫آره، می‌تونیم.
‫شغل اصلی‌تون چیه؟
‫راهبر قطارم.
‫آها.
‫و امروز کار نمی‌کنین؟
‫فردا بعدازظهر کار می‌کنم.
‫شیفت شبم.
‫کلاً میشه پنج تا. و اسمتون؟
‫ایم آسول.
‫خانم ایم آسول.
‫جنس چوب بلوطه.
‫برای هفته سوم
‫ماه آینده. درسته؟
‫راهبر قطار بودن چه خوبی‌ای داره؟
‫خب…
‫خوبیش اینه که نمی‌تونم کارم رو بیارم خونه.
‫این که خیلی عالیه.
‫منم یه سؤال دارم.
‫چی شد تصمیم گرفتین ‫این کار رو به من بسپارین؟
‫من تا حالا این کار رو برای کسی ‫غیر از همکارام انجام ندادم.
‫تو یه رستوران بود.
‫یه عکس منظره قابی داشت که
‫در حد یه گالری هنری ‫بود، برای همین پرسیدم.
‫و اکانت شبکه‌های اجتماعی که ‫پشتش نوشته بود رو چک کردم.
‫راستی، می‌تونم یه قاب دیگه هم ‫بهتون سفارش بدم؟
‫این یکی عجله‌ای نیست.
‫برای یه نقاشی رنگ روغنه.
‫چقدره اندازه‌اش؟
‫خب، حدودِ…
‫این‌قدر میشه؟
‫یا شاید این‌قدر؟
‫لطفاً پنج دقیقه بهم وقت بدین.
‫جان؟
‫این دیگه چیه؟
‫همینه.
‫همین نزدیکی‌ها زندگی می‌کنین؟
‫- آره. ‫- من…
‫این اولین نقاشی‌ایه که خریدم.
‫وقتی نخش پاره شد
‫افتاد رو زمین،
‫و قابش خرد شد.
‫تا حالا رو نقاشی کار نکردم.
‫واقعاً خیلی بزرگه.
‫خوبه. یه قاب کاملاً جدید می‌خواستم.
‫تقریباً چقدره اندازه‌اش؟
‫متر ندارم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫می‌تونین تو خونه اندازه‌گیری دقیقش رو انجام بدین ‫و برام بفرستین.
‫باشه.
‫اول بذارین یه عکس بگیرم.
‫مشکلی که نیست؟
‫صاحب رستوران بهم گفت
‫قاب‌ساز قبلاً برنامه‌نویس بوده.
‫شما همونید، درسته؟
‫کدوم رستوران بود؟
‫همونی که زیر سالن مطالعه‌ست.
‫آها. سالن مطالعه هیونگ‌سوک.
‫پس، فکر کنم خودم باشم.
‫پس قبلاً این کار رو می‌کردین. که این‌طور.
‫چرا؟ اتفاقی افتاده؟
‫راستش، در مورد من،
‫یه اتفاقاتی تو خونه افتاد،
‫و قابی که ده سال هیچیش نبود
‫وقتی نخش پاره شد افتاد رو زمین.
‫عجیب نیست؟
‫فکر کنم پرسیدن همچین سؤالی ‫وقتی تازه با هم آشنا شدیم یکم گیج‌کننده باشه.
‫خب، اتفاقی نیفتاده.
‫همیشه ازم اینو می‌پرسن،
‫برای همین برام مهم نیست.
‫که این‌طور. همیشه ازتون می‌پرسن.
‫روز…
‫برای منم روز عجیبی بود.
‫انگار لحظات گذشته ‫داشتن به هم می‌پیوستن و…
‫نمی‌تونم خوب منظورمو برسونم.
‫ولی یه همچین روزی بود.
‫مطمئنین به کمک نیازی ندارین؟
‫مطمئنم.
‫[بازگشایی پس از بازسازی ‫کافه مطالعه مائوم]
‫دیدی الان شده کافه مطالعه؟
‫آره، دیدم.
‫بعد از اینکه همه پنجره‌ها رو باز کردن
‫خیلی روشن به نظر می‌رسید.
‫اون موقع‌ها، تاریک بودنش
‫باعث می‌شد آدم بهتر تمرکز کنه.
‫ولی الان، همه‌چیز به باز بودن فضاست.
‫با رفت و آمد آدما بهتر تمرکز می‌کنن.
‫خانم، منم.
‫- سلام. ‫- دو تا گوشت خوک سرخ‌شده تند می‌خوایم.
‫اون یکی بود.
‫اون یکی رو تو درست کردی.
‫پس تو بودی که در مورد شغل قبلیم ‫به صاحب اینجا گفتی.
‫یهو داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫می‌خوای یه چیزی بنوشیم؟
‫عجیبه.
‫گوشیت داره زنگ می‌خوره.
‫نه.
‫یه شماره ناشناس بود.
‫پس چرا جواب دادی؟
‫خانم، یه املت رولی هم بدین!
‫باشه.
‫ده سال بود که فراموش کرده بودم.
‫تموم شده بودن.
‫ولی میشه نگرانی‌های قدیمی برگردن؟
‫اگه مال ده سال پیشه،
‫یعنی بعد از اینکه رفتی دانشگاه.
‫پس احتمالاً به خانواده‌ات ربطی نداره.
‫تو در مورد چیزایی که واقعاً نگرانت می‌کنن ‫حرفی نمی‌زنی.
‫قبل از اینکه بری سربازی
‫واقعاً روزای سختی رو می‌گذروندی.
‫حتماً پای یه دختر در میون بوده،
‫ولی تو اصلاً در موردش حرف نمی‌زدی
‫چون می‌گفتی باعث میشه یادت بیاد.
‫می‌گفتی اگه در موردش حرف بزنی می‌میری.
‫پس حالا که داری در موردش حرف می‌زنی، ‫مشکلی نیست.
‫اگه مشکل جدی‌ای بود، ‫هیچ‌وقت به زبون نمی‌آوردیش.
‫می‌ترسی که نگرانت کنه.
‫درسته.
‫وای. همینه.
‫من ده ساله که مدیر این سالن مطالعه‌ام.
‫تو زمینه تشویق و مشاوره دادن به
‫بچه‌هایی که درس نمی‌خونن، به اوج رسیدم.
‫«تو مهمی. در نهایت همه‌چیز به خودت بستگی داره.»
‫«اون یارو طبق میل خودش زندگی می‌کنه.»
‫«ظرفیت نوشیدنیش پایینه، ‫ولی هروقت می‌نوشه،
‫فقط به این فکر می‌کنه که چیکار کنه ‫و مسیر زندگیش چیه.»
‫«تو هم باید رو همین تمرکز کنی.»
‫«و تو دانشگاه ملی هانگوک قبول شد.»
‫«اون همیشه رو صندلی شماره یک می‌نشست.»
‫و حرفامو با تبلیغ سالن ‫مطالعه تموم می‌کنم.
‫پس، انقدر نگرانی‌های قدیمی رو پیش نکش.
‫باشه؟
‫آینده‌ای که مادرت برات آرزو کرده بود رو ‫به این زودی فراموش کردی؟
‫«یه زندگی امن و آروم.»
‫وقتی ازدواج کردم ‫می‌خوام اینو بذارم شعار خانواده‌ام.
‫پس، درست حفظش کن.
‫این واقعاً آرامش‌بخشه‌.
‫«یه زندگی امن و آروم»
‫«که بتونه بدون سختی ‫توش زندگیشو بگذرونه.»
‫[ژانویه ۲۰۲۲]
‫ته سو.
‫بله؟
‫شما منتقل شدین
‫به شعبه هند.
‫ما با تیم تحقیقاتیشون کار کردیم،
‫برای همین یه سری ‫چهره‌های آشنا اونجا هست.
‫فرصت خوبیه.
‫بله قربان. متوجهم.
‫چیز مهمی نیست.
‫ولی پدربزرگ موقع وجین کردن علف‌های هرز افتاد زمین.
‫رئیس روستا گفت که غش کرده.
‫ولی فقط داره آسپرین می‌خوره.
‫اون باید… باید بره بیمارستان.
‫مجبورش کن بره دکتر دارو بگیره.
‫من آخر هفته یه سر میام اونجا.
‫نگران نباش.
‫همون سال نوی قمری بیا.
‫آدمای پرمشغله فقط سال نوی قمری و چوسوک میان.
‫به لطف من اوضاع اینجا خوب پیش میره.
‫ولی همیشگی نیست.
‫از آزادیت لذت ببر.
‫امروز خاله سوک هوی رو دیدم.
‫مامان قبلاً تو ایستگاه باهاش کار می‌کرد.
‫بهم گفت هر وقت کارش تموم می‌شد و این حرفو می‌زد
‫شبیه مامان می‌شدم:
‫«عاشق تماشای دریام.»
‫- روز عجیبی بود. ‫- فکر کنم شبیه مامانم.
‫صبح یه فرصت شغلی بهم پیشنهاد شد.
‫شنیدم هوی سو در مورد مامان حرف می‌زد
‫در حالی که معمولاً این کار رو نمی‌کنه.
‫و بعدازظهر، بی‌خیال فرصتی شدم
‫که صبح بهم پیشنهاد شده بود.
‫نمی‌خوای آمار اون اتاق رو برات بگیرم؟
‫با اینکه تو سربالاییه، ولی قیمتش خوبه.
‫راستش، دلم می‌خواد ‫یه نگاهی بهش بندازی.
‫ایستگاه بعدی دونگجاک است.
‫- هی، خودم بهت زنگ می‌زنم. فعلاً. ‫- درها به سمت…
‫- درها در حال بسته شدن هستند. ‫- هی، هیونگ‌سوک.
‫- درها در حال بسته شدن هستند. ‫- میشه آمار اون اتاق رو برام در بیاری؟
‫تازه از مترو پیاده شدم.
‫قبلش اصلاً صداتو نمی‌شنیدم.
‫راستش، صبح یه کاری پیش اومد.
‫آره.
‫باشه، خداحافظ.
‫تو اون لحظه، یه حس قوی داشتم که می‌دونم
‫چی برام مهمه.
‫مامان!
‫ته سو!
‫در مقایسه با اینکه مامان چقدر به فکرم بود…
‫یه لحظه صبر کن.
‫من حتی یه ذره هم به فکر خودم نبودم.
‫«کجا؟»
‫برای اینکه اگه اتفاقی تو خونه افتاد،
‫مسافتی باشه که بشه تو یه روز طی کرد.
‫یه روزی تو آینده،
‫کاری رو می‌کنم که خودم دلم می‌خواد.
‫«با کی؟»
‫با خودم.
‫همونی که به لطف هوی سو موقتاً آزاده.
‫با خودم.
‫امکانش هست؟
‫[دانشگاه چونگشین (ایسو)]
‫ماه مارس.
‫هربار نزدیک شروع سال تحصیلی،
‫به یادت می‌افتادم.
‫روز سالگرد پدر و مادرت،
‫فکر می‌کردم که غمگینی.
‫با خودم فکر می‌کردم،
‫«بهت زنگ بزنم؟»
‫و بعد، ماه آوریل می‌رسید.
‫وقتی تابستون میاد، نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫وقتی پاییز میاد، حتی سخت‌تر هم میشه.
‫تو زمستون، کلاً بی‌خیال میشم.
‫چند ساله که این روند رو تکرار می‌کنم.
‫ولی دیگه تمومش می‌کنم.
‫چون دیدمت.
‫پیام از طرف مادربزرگِ بقالی
‫ته سو نگرانت شده.
‫۰۱۰-۰۹۲۲-۱۱۰۹ یون ته-سو
‫[تماس بی‌پاسخ]
‫[تماس‌ها]
‫الو؟
‫ببخشید این وقت شب زنگ می‌زنم،
‫یه تماس بی‌پاسخ داشتم.
‫منم.
‫چرا نگران من شدی؟
‫مادربزرگِ بقالی این‌طوری بهم گفت.
‫بیرونی؟
‫آره.
‫میشه یکم دیگه بهت زنگ بزنم؟
‫باشه.
‫سلام.
‫تو راهبر قطاری، نه؟
‫مادربزرگ بقالی بهم گفت
‫که تو سئول راهبر قطاری.
‫به ایستگاه ایسو رفت و آمد می‌کنی؟
‫شنیدم برای هر راهبر متفاوته.
‫ایستگاه دونگجاکه.
‫که این‌طور.
‫راهبر قطار یون ته سو.
‫بهت میاد.
‫زنگ زدم بگم نگران من نباش.
‫اوضاعم خوب نبود،
‫برای همین ممکنه باعث شده باشه نگران بشی.
‫چه اوضاعی بود؟
‫اون می‌خواد ازم عذرخواهی کنه.
‫یه ماجراهایی با هم داشتیم.
‫داستانش طولانیه.
‫همکارت تو هتله، درسته؟
‫تکلیفتو باهاش روشن کن.
‫این‌طوری، دیگه یهو پیداش نمیشه
‫که بخواد عذرخواهی کنه.
‫- اگه جای نگرانی نیست… ‫- نیست.
‫نگران نباش.
‫باشه. دیگه دیروقته.
‫من دیگه قطع می‌کنم.
‫باشه.
‫[جواب ندادن به تلفن بعد از ساعات کاری]
‫سلام، آقا.
‫نمی‌تونین اونجا بمونین.
‫لطفاً به قرارداد پایبند باشین.
‫قرار بود اینجا یه هتل بدون خدمه باشه.
‫متأسفم.
‫با عجله اومدم، برای همین…
‫از امروز یه جا برای موندن دارم.
‫انگار یکی از مشتریا شما رو دیده.
‫ازم پرسید اینجا واقعاً ‫یه هتل بدون خدمه‌ست یا نه.
‫لطفاً قوانین رو رعایت کنین،
‫وگرنه منو تو موقعیت سختی قرار میدین.
‫اون آ.
‫- دیر که نکردم، نه؟ ‫- اصلاً.
‫شنیدم اون روز تا ایستگاه ایسو اومدی
‫ولی به‌خاطر کار مجبور شدی برگردی.
‫اگه اون موقع با هم شام می‌خوردیم ‫خیلی عالی می‌شد.
‫- هو شیک، اون آ اینجاست! ‫- اومدم.
‫- دوربین و باتری‌ها رو آوردی؟ ‫- آره.
‫- همه‌چیز رو برداشتم. حله. ‫- خوبه.
‫سفر کردن شغل ماست،
‫ولی سگ و گیاه‌هامون رفتن
‫به سفرای طولانی رو سخت می‌کردن.
‫همین که یکی حواسش به گیاه‌ها باشه ‫خیلی شانس آوردیم.
‫به لطف اون آ می‌تونیم یه مدت دور باشیم.
‫درسته.
‫کاری نکردم. ‫منم که واقعاً ازتون ممنونم.
‫شما نجاتم دادین.
‫زود باش. بریم.
‫اون منتظر بود تو رو ببینه.
‫عجله کنین و راه بیفتین.
‫لطفاً از سفرتون لذت ببرین.
‫این دیگه چی بود؟
‫شبیه مدیر هتل‌ها حرف زدی.
‫مراقب خونه‌مون باش.
‫- سفر خوبی داشته باشین. ‫- خداحافظ.
‫بریم!
‫بریم! دیرمون شده!
‫ایستگاه دونگجاک.
‫درهای محافظ در حال باز شدن هستند.
‫[درها در حال بسته شدن هستند.]
‫درهای محافظ در حال بسته شدن هستند.
‫لطفاً عقب بایستید.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫واقعاً هیچ فرقی نکردی.
‫همه‌چیز مثل قبله.
‫احساسات منم همونه.
‫تو کسی هستی که ده سال پیش دوستش داشتم،
‫ولی هنوزم همون حس رو بهت دارم.
‫تمام چیزایی که هر روز تو سئول می‌بینی رو،
‫منم می‌خوام ببینم.
‫درست همین‌جا کنار من بمون.
‫مامان‌بزرگ!
‫تو فقط حق خودتو پس بگیر
‫و برگرد به زندگیت برس.
‫آیا اون
‫خیلی رو دوشت سنگینی می‌کنه؟