‫[ماه می ۲۰۱۸]
‫خب، تو که همیشه می‌اومدی و همه کار می‌کردی.
‫بعد از ترخیص خیلی حالم گرفت،
‫ولی کار با چوب آرومم کرد.
‫وای، چقدر خیالم راحت شد.
‫کار رو قبول کرده بودم،
‫ولی آقای مو یهو فوت کرد،
‫و نتونستم دخترش رو پیدا کنم.
‫پولی هم نگرفتم، ولی بازم رو دلم سنگینی می‌کرد.
‫حالا دیگه می‌تونم راحت بخوابم.
‫می‌خوای باز و بسته‌اش ‫کنی ببینی چطوره؟
‫باشه.
‫خوب کار می‌کنه.
‫میرم تو ببینم چیز دیگه‌ای ‫هم هست که کار بخواد.
‫باشه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫دقیقا مثل تو عکسه،
‫هرجا که هست، حتما حالش خوبه.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫من از همین‌جا می‌تونم برم.
‫منم باهات میام.
‫کجا باهام میای؟
‫همون‌جا که داری میری.
‫تا اونجا همراهت میام.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫همین‌طوری موقتی یه جا هستم.
‫خب، کجا؟
‫باورم نمیشه این‌طوری همو دیدیم.
‫من فقط اتفاقی اونجا بودم،
‫ولی هی همو میدیدیم.
‫خنده‌داره.
‫اصلا چرا اتفاقی اونجا بودی؟
‫خب اگه بری پیاده‌روی، ‫ممکنه سر از اونجا در بیاری.
‫پیاده‌روی تو سکوی مترو؟
‫همون آپارتمانه‌ست.
‫نباید برم اونجا؟
‫چی؟
‫اگه کسی ببینتت ‫برات دردسر میشه؟
‫مثلا…
‫چون ازدواج کردی؟
‫نه.
‫دلیلش این نیست…
‫من ازدواج نکردم.
‫این‌قدر مسخره‌ست که حرفم نمیاد.
‫من اونجا کار می‌کنم. «مراقبت از خونه خالی.»
‫این اسم رو همین‌طوری از خودم درآوردم، ولی…
‫واقعا فقط حواسم به خونه‌ست ‫تا وقتی که صاحبش نیست.
‫فقط خونه‌های آدماییه که می‌شناسم ‫و حیوون خونگی یا گل و گیاه دارن.
‫در واقع دارم ازشون مراقبت می‌کنم.
‫تا کی می‌خوای ادامه بدی؟
‫من تازه چند روزه اومدم سئول.
‫اومدی سئول
‫که از این کارا کنی؟
‫من یه کار روزانه جدا دارم.
‫این فقط موقتیه.
‫پس، کجا زندگی می‌کنی؟
‫می‌دونم کلی سوال داری،
‫ولی رسیدیم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫ته‌سو.
‫اشکالی نداره
‫اگه در تماس باشیم؟
‫باشه.
‫رائل؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫تو دختر پارک سوهیونی؟
‫بعد از اینکه هوشیک ‫به‌خاطر اون داغون شد،
‫می‌دونی چند سال طول کشید
‫تا بتونم آرومش کنم؟
‫واقعا، چطور تونستی؟
‫نایونگ.
‫باید بهم می‌گفتی!
‫هوشیک یهو پیشنهاد داد بریم کمپینگ.
‫گفت باید ازت بخوایم ‫مراقب خونه باشی.
‫دختر سوهیون یه جا واسه موندن می‌خواد،
‫اونوقت خونه‌ی ما رو تعارف می‌کنی؟
‫حتی بهش آمار هم می‌داد، می‌دونی؟
‫مچش رو موقع تلفن حرف زدن باهاش گرفتم.
‫من دختر اون نیستم.
‫دیگه هیچ‌وقت اینو نگو.
‫اگه مامانت نیست، پس چیه؟
‫نامزد بابات؟
‫پس چی صداش کنم؟
‫هرچقدر هم که عصبانی باشی،
‫نباید پای پدر و مادر رو وسط بکشی.
‫به هرحال،
‫- به‌خاطر پارک سوهیون… ‫- اسمشو نیار.
‫بابای من به‌خاطر اون مرد.
‫منظورت چیه؟
‫هی.
‫فقط همین یه چمدون رو داری؟
‫پسش بده.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫چمدونم رو بده.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫جواب دادنش این‌قدر سخته؟
‫تو سئولی و جایی واسه موندن نداری؟
‫بهت که گفتم تازه چند روزه اومدم اینجا.
‫یه هفته دیگه اسباب‌کشی می‌کنم یه جا.
‫وقت داشتم، واسه همین می‌خواستم اینجا بمونم.
‫پس امشب جایی رو نداری بری.
‫چرا، دارم. چرا نداشته باشم؟
‫نگران من نباش. فقط برو.
‫بیا همین‌جا از هم خداحافظی کنیم.
‫این دیگه خیلی افتضاحه.
‫[سونگ‌چان]
‫داریم میریم خونه تو، درسته؟
‫من فقط کیفم رو پیشت می‌ذارم.
‫اگه اینو ببرم، ‫دوستم سین‌جیمم می‌کنه.
‫فقط برام نگه‌ش دار.
‫دوستت؟
‫یه دوست از دوران راهنمایی.
‫نمی‌شناسیش.
‫دبیرستان رفت تو شهر.
‫پیش هر کی که می‌خوای بمونی،
‫تو داری قضیه رو عجیب می‌کنی.
‫همون‌طور که گفتی، به یه همکلاسی قدیمی ‫که تو هچل افتاده بود برخوردم.
‫چطور می‌تونستم همین‌طوری ول کنم برم؟
‫تو بودی بیشتر از اینا کمک می‌کردی.
‫صبر کن.
‫من تو زندگیم یکی رو دارم.
‫الان از هم جداییم.
‫تصمیم گرفتیم یه مدت از هم دور باشیم.
‫خیلی
‫فکرت رو درگیر کرده؟
‫نه.
‫به‌خاطر توئه.
‫بهت میگم چون فکر می‌کنم
‫باید باهات روراست باشم.
‫اینا رو بپوش.
‫باشه.
‫می‌تونی همون‌جا بخوابی.
‫باشه.
‫دستشویی هم اونجاست.
‫یه کم استراحت کن.
‫باشه.
‫اینا چیه؟
‫چوب از یونوئه.
‫آها. داری چیزی می‌سازی؟
‫قاب.
‫باید استراحت کنی.
‫تو چی؟
‫من یه کاری دارم که باید انجام بدم.
‫از قبل برنامه داشتم انجامش بدم.
‫سلام، هوی سو.
‫آره، مشکلی نیست.
‫آره، خودم بهشون میگم.
‫هنوزم هوای هوی سو رو داره.
‫باشه، خداحافظ.
‫اصلا عوض نشده.
‫[لیست پخش]
‫می‌تونی بذاری روشن بمونه.
‫چند وقت پیش،
‫وارد اکانتت شدم ‫و آهنگ‌ها رو گوش دادم.
‫این دومین بار بود.
‫تو ده سال فقط دو بار وارد شدم.
‫می‌دونستی؟
‫چی شده؟
‫اگه کل شب رو بیدار بمونی، کارت چی میشه؟
‫شیفت بعدازظهرم.
‫می‌تونی یه کم بیشتر بخوابی.
‫نه، خوب خوابیدم.
‫واقعا خوب خوابیدم.
‫این چند روز اصلا نتونسته بودم درست بخوابم.
‫فردا می‌تونم بیام چمدونم رو ببرم؟
‫می‌تونی موقع ناهار بیای؟
‫البته. یه کاریش می‌کنم.
‫شیفت بعدازظهرت کی شروع میشه؟
‫ساعت ۱:۳۰ می‌زنم بیرون.
‫قبل از اون میام.
‫من دیگه باید برم.
‫بیا غذا بخور.
‫چی بخورم؟
‫تو واقعا عوض نشدی.
‫منظورت چیه؟
‫شیر سویا.
‫از اینکه راهبر قطاری تعجب کردم،
‫ولی اینم غیرمنتظره بود.
‫آها، راست میگی.
‫یه کارگاه نجاری نزدیک خونتون بود.
‫الان یادم اومد.
‫بعد از اینکه از سربازی ترخیص شدم،
‫بعضی وقتا از اونجا هیزم می‌گرفتم.
‫و گهگداری هم کمکشون می‌کردم.
‫این‌طوری شروع کردی؟
‫مبلمان خیلی جاگیر میشه، ‫ولی قاب‌ها کوچیکن،
‫واسه همین کار باهاشون راحت‌تر بود.
‫تو همیشه یه راهی پیدا می‌کنی.
‫ممکنه پات بلغزه و زمین بخوری،
‫ولی در نهایت به خواسته‌ت می‌رسی.
‫وقتی بهت فکر می‌کنم، ‫همین میاد تو ذهنم.
‫تو همیشه راهت رو پیدا می‌کنی.
‫تو چی؟
‫تو
‫به من فکر نمی‌کردی، نه؟
‫نه.
‫من ترجیح میدم به عقب نگاه نکنم.
‫این‌جوری بهتره.
‫تو خونه‌تون…
‫یه عکس جدید ازت دیدم.
‫یه مدت بعد از اینکه از سربازی اومدم بیرون بود.
‫وقتی رفتم اونجا در خونه رو عوض کنم، دیدمش.
‫خود عکس
‫فقط برق می‌زد.
‫اون آخرین خاطره‌ای بود که ازت داشتم.
‫انگار که خوشحال بودی و همه‌چی رو به راه بود.
‫فکر کنم این تو عکسا هم معلومه.
‫اون موقع به عنوان کارآموز رفتم هاوایی،
‫و برای یه لحظه همه‌چی عالی بود.
‫فقط برای یه مدت کوتاه.
‫حالم خوب بوده.
‫فقط این اواخر نه.
‫من…
‫روز دومم تو سئول بهت برخوردم.
‫امیدوار بودم حداقل یه بار ببینمت.
‫ولی بعد از اینکه اون‌طوری دیدمت،
‫حس کردم باید درست‌وحسابی ببینمت.
‫واسه همین عمدا منتظرت موندم.
‫کی تو سکوی مترو میره پیاده‌روی؟
‫چرا عمدا منتظرم موندی؟
‫یه چیزی بود که باید بهت می‌گفتم.
‫بگو. الان بهم بگو.
‫فکر نکنم دیگه نیازی باشه.
‫بیا همین‌جا از هم خداحافظی کنیم.
‫ممنون.
‫قول میدم جبران کنم.
‫دنبالم بیا.
‫- سلام. ‫- بفرمایید تو.
‫انگار هنوزم مشتری زیاد نداری.
‫این روزا که این‌طور به نظر میاد.
‫دو تا اضافه گذاشتم.
‫یه امتحانی بکن.
‫اینا که خیلی کمیابن… ممنون.
‫هی، دیدم که امشب ‫آخرین قطارها دست توئه.
‫اشکالی نداره شیفتت رو باهام عوض کنی؟
‫الو؟
‫فقط باید یه ساعت زودتر بیای.
‫منم که باید ازت تشکر کنم.
‫باشه، خداحافظ.
‫آب.
‫ته‌سو.
‫صدای نزدیک شدن ته‌سو.
‫- بیا. ‫- این چیه؟
‫اسکونه، مردم از صبح زود واسش صف می‌کشن.
‫اینجا فقط دو بار در هفته بازه.
‫مهمون‌خونه‌ی ما باهاشون کار می‌کنه،
‫و اون خانم امروز دو تا اضافه بهم داد.
‫نگهشون داشتم واسه تو.
‫مهمون‌خونه داری؟
‫کجا؟
‫یه جایی تو یه منطقه تاریخی.
‫بیا.
‫ممنون.
‫می‌تونیم یه لحظه حرف بزنیم؟
‫اول از همه، چیزی که می‌خوام بدونم اینه که…
‫گفتی یه مدت از هم دورین.
‫دقیقا چه خبره؟
‫موقت جدا شدین و تصمیم گرفتین ‫به خودتون زمان بدین تا قبولش کنین؟
‫یا دارین به خودتون زمان میدین که درستش کنین؟
‫هر کدوممون یه جور می‌بینیمش.
‫اینکه تو چطور می‌بینیش مهمه.
‫برام مهم نیست اون کیه ‫یا اون چطور می‌بینتش.
‫چرا می‌خوای بدونی؟
‫اگه دارین سعی می‌کنین ‫همه‌چی رو درست کنین، به عنوان
‫به عنوان یه دوستی که یه زمانی باهات صمیمی بود،
‫برام سوال شد که نکنه پامو از گلیمم درازتر کردم.
‫حتی همین الان رودررو شدن باهات
‫برام راحت نیست.
‫واسه من همه‌چی تموم شده‌ست.
‫ولی خب خودم به‌تنهایی این تصمیم رو گرفتم.
‫فکر می‌کردم هردومون به زمان نیاز داریم ‫تا باهاش کنار بیایم.
‫ولی الان که حرفاتو شنیدم، فهمیدم ‫فقط داشتم عقبش می‌نداختم.
‫ولی بیا دیگه در این مورد حرف نزنیم.
‫اینکه با تو در مورد جدا شدنمون حرف بزنم، ‫اصلا درست نیست.
‫من فقط بدترین روی ‫خودم رو بهت نشون دادم،
‫واسه همین خیلی حس بدی دارم…
‫اگه می‌دونی تکلیفت چیه، ‫پس میرم سر اصل مطلب.
‫باید برم سر کار، واسه همین خلاصه‌ش می‌کنم.
‫امروز و فردا رو اینجا بمون.
‫بهت که گفتم یه جا واسه موندن دارم.
‫بعد از شیفت شبم، واسه شیفت صبحِ فردا ‫تو خوابگاه می‌خوابم.
‫بعد از کار هم یه راست میرم یونو.
‫واسه همین دیروز با هوی سو حرف زدم.
‫باید برم به مادربزرگم سر بزنم.
‫اتفاقی افتاده؟
‫موضوع مهمی نیست.
‫بعد از اینکه شب تو یونو موندم،
‫یه راست میرم سر کار.
‫گفتی مراقبت از خونه خالی انجام میدی؟
‫خونه‌ام دو روز خالی می‌مونه.
‫فقط وقتی این کار رو می‌کنم که همدمی ‫مثل گل و گیاه یا حیوون خونگی داشته باشن.
‫به‌خاطر من خونه رو خالی نکن.
‫معنی «همدم».
‫«شریک یا دوست.»
‫همدم من میشه
‫دوستم، یعنی تو.
‫مراقب خودت باش.
‫شاید تا وقتی من نیستم کل روز رو بخوابی.
‫گفتی این روزا خوب نخوابیدی.
‫مطمئنم تو زندگیت ‫همیشه تمام تلاشت رو کردی.
‫و الان فقط واسه یه مدت کوتاه متوقف شدی.
‫دوباره راهت رو پیدا می‌کنی.
‫برای قدم بعدی، ‫فقط این دو روز رو حسابی استراحت کن،
‫و بعد برگرد
‫به زندگی کردن با سرعت خودت.
‫واقعا تمام تلاشم رو کردم.
‫همون‌طور که بهت گفتم، ‫حتی یه لحظه از وقتم رو هم هدر ندادم.
‫خب، واسه من که اصلا زحمتی نداره،
‫پس حس بدی نداشته باش.
‫کلی آب خریدم،
‫پس زحمت خریدن آب رو به خودت نده.
‫ممنون.
‫سعی می‌کنم حسابی استراحت کنم.
‫[گوشی خاموش، ایمنی روشن]
‫این رمز دره.
‫۴۶۷۵.
‫یه کم غذا و کپسول گاز خریدم.
‫یادت نره غذا بخوری.
‫بیا هوای اتاق رو عوض کنیم.
‫اینا هم باید اندازه‌ت باشن. جادویین.
‫اینا شلوارک‌های جادویین.
‫هم تو راهنمایی ‫اندازه‌ن، هم تو بزرگسالی.
‫همیشه اندازه‌تن. معرکه است. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫خونه‌ی ته‌سو.
‫دیرم شد.
‫برمی‌گردم.
‫جاگیر شده.
‫- مامان‌بزرگ. ‫- بله؟
‫این موضوع جدیه.
‫وقتی دیدم تو سوپرمارکت افتادی،
‫اصلا طبیعی به نظر نمی‌رسید.
‫ببین.
‫اگه این‌طوری بیفتی، بوم!
‫اگه این‌جوری زمین بخوری، یعنی زانوهات خرابه.
‫ولی اگه مثل یه تیکه چوب بیفتی،
‫سرت آسیب می‌بینه.
‫این خیلی خطرناکه.
‫فقط این سردردهای لعنتی رو می‌گیرم.
‫دارو هم اصلا جواب نمیده.
‫سردرد به این بدی تو سن شما؟
‫این قطعا یه چکاپ می‌خواد.
‫مگه نمی‌خوای عروسی نوه‌ت ‫رو ببینی و بچه‌هاش رو بغل کنی؟
‫هوی سو خودش به‌اندازه کافی ‫سرم رو برده.
‫من که فقط برای اینکه دست از ‫غر زدن برداره، تا الان رفته بودم.
‫یه سره داره غر می‌زنه.
‫با یه حرف هم تمومش نمی‌کنه. همین‌طور کشش میده…
‫وای، هیانگ گی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مگه نباید نامه‌ها رو برسونی؟
‫اومدی بیرون کار کنی یا دید و بازدید؟
‫نکنه داری واسه همه پیرزن‌های شهر سوزن نخ می‌کنی؟
‫رسوندن یه نامه باید چند ثانیه طول بکشه،
‫نه اینکه واسه هر خونه ‫نیم ساعت وقت بذاری.
‫رفتم بابا.
‫دستت درد نکنه عزیزم.
‫کباب شکم خوک؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫دفعه بعد منم خبر کن.
‫برو به کارت برس.
‫خداحافظ.
‫می‌تونی چک کنی ببینی بیمارستان چه روزایی وقت خالی داره؟
‫چی شده یهو؟
‫تو که همیشه اصرار داشتی پاتو اونجا نمی‌ذاری.
‫هیانگ گی یه‌جوری قشنگ توضیح داد که
‫خیلی راحت فهمیدم چی به چیه.
‫سلام!
‫امشب واسه شام کباب شکم خوک دارین!
‫کباب شکم خوک؟
‫این گوشتِ خیلی خوبیه.
‫گوشت امروزشون عالیه.
‫من خریدمش.
‫همیشه بهترین تیکه‌ها رو به من میدن.
‫هوی سوی ما اینه دیگه.
‫- ته سو، حسابی گوشت بخور. ‫- باشه.
‫برم یکم کاهو بیارم.
‫بابابزرگ.
‫مامان‌بزرگ باید بره بیمارستان.
‫گفتی می‌خواد بره؟
‫خودش گفت میره.
‫خوبه.
‫یه دختری تو اداره پست هست به ‫اسم هیانگ گی که کارش نامه‌رسونیه.
‫تو این شهر خیلی محبوبه.
‫همه پیرزن‌ها عاشقشن.
‫نمی‌دونم چی گفت،
‫ولی اونقدر مامان‌بزرگ رو ترسوند که راضی شد وقت بگیره.
‫دختر بامزه‌ایه.
‫خیلی بامزه است.
‫اصلا یه چیز دیگه‌ست.
‫وای.
‫شب بخیر.
‫ته سو.
‫بله؟
‫چیزی هست
‫که ازش بترسی؟
‫می‌دونی، برای من…
‫فوت کردن پدربزرگ و مادربزرگه.
‫از این موضوع وحشت دارم.
‫حتی وقتی دارم کار می‌کنم، با فکر کردن بهش
‫اشکم درمیاد.
‫به هر حال هر رابطه‌ای
‫یه جایی تموم میشه.
‫همیشه یه پایانی هست.
‫وای خدا، فقط همین رو بلدی بگی؟
‫«هر دوشون سالمن. چیزی نمیشه.»
‫نمی‌تونستی به جاش اینو بگی؟
‫آره، سالمن.
‫مگه نه؟
‫مخصوصا تو این سن و سال.
‫چیزی نمیشه.
‫کاش…
‫یه خانواده بزرگ داشتم.
‫و کلی برادرزاده و خواهرزاده.
‫نظرت چیه؟
‫قبلا گفتم سه تا، ‫ولی شاید چهار تا بهتر باشه.
‫بیا بکنش چهار تا.
‫در کل چهار تا برادرزاده و خواهرزاده.
‫زوج بهتر از فرده.
‫باز شروع کردی.
‫ای بابا.
‫هر چی بیشتر بهتر، مگه نه؟
‫وای، چهار تا برادرزاده و خواهرزاده عالی میشه.
‫به تنهایی کار بزرگی کردی.
‫یکم استراحت کردی؟
‫مراقب خودت باش.
‫برای اطمینان از راحتی شما در قطار،
‫دمای هوا رو تنظیم می‌کنیم.
‫ته سو، به لطف تو حسابی استراحت کردم.
‫کمکم کردی بفهمم باید چیکار کنم.
‫می‌دونم دیر شده،
‫اما مستقل شدنت مبارک.
‫همینو می‌برم.
‫خیلی خوب سالم مونده.
‫می‌تونین اینطوری حاشیه بذارین.
‫یا اگه قاب رو ضخیم‌تر کنین،
‫یه حالت دربرگرفته بهش میده که اونم خیلی قشنگه.
‫دربرگرفته… ازش خوشم اومد.
‫هر پنج تا یه اندازه‌ن، ‫پس باید وقت کمتری بگیره.
‫پس، می‌تونه زود آماده بشه؟
‫بازگشایی ماه دیگه‌ست.
‫ولی بازم باید سه بار دیگه صبر کنیم.
‫سه بار دیگه؟
‫یه روز برای چسب‌کاری،
‫نصف روز برای لبه‌ها، و یه روز هم برای روغن‌کاری.
‫تحت هر شرایطی باید برای این سه مرحله صبر کنین.
‫که اینطور.
‫سه مرحله انتظار؟
‫چرا این…
‫باز کردن این یکم سخته.
‫نکنه کلیدش اشتباهه؟
‫ببخشید.
‫امروز هم قراره یه روز گرم دیگه باشه.
‫دارم برای اولین بار رودخونه ‫هانگانگ رو با یون ته سو می‌بینم.
‫کریسمس پیشاپیش مبارک.
‫ببخشید؟
‫ببخشید، همین‌طوری یهو…
‫خاطرات غیرمنتظره یهو به ذهنتون هجوم آوردن، نه؟
‫آره، خیلی واضح بودن…
‫خونه‌های قدیمی همین کار رو با آدم می‌کنن.
‫یه نفری حتی چهره مادرش
‫که تو ۳ سالگیش فوت کرده بود رو یادش اومد.
‫خاطرات خوبی که فراموش کرده بودین یهو دوباره زنده می‌شن.
‫انتظارشو نداشتم.
‫می جو…
‫همه‌ش قرارامون رو کنسل می‌کرد،
‫برای همین به نظرم عجیب بود.
‫اما اون…
‫اون افتضاح…
‫این دفعه واقعا جدی بودم.
‫تا حالا دیدی من بیشتر از سه ماه با کسی باشم؟
‫واقعا خیلی دوسش داشتم.
‫ببخشید.
‫چطوری می‌تونی فراموشش کنی؟
‫من باهاش خیلی خوب بودم.
‫خدایا، داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫دقیقا.
‫ازش خواستم بهم وقت بیشتری بده.
‫نمی‌تونی یهو یه نفر رو اینطوری از زندگیت حذف کنی.
‫زیر بار نرفت.
‫یهویی و بدون هیچ وقفه‌ای کامل جدا بشی…
‫این بهترین راهه.
‫برو داخل.
‫بیرون نیا.
‫برگرد داخل.
‫اون آ…
‫فقط یه نگاه سریع به داخلش می‌ندازم.
‫قیمتش خوبه،
‫به مسافرخونه هم نزدیکه.
‫می‌تونم دو هفته دیگه اسباب‌کشی کنم، درسته؟
‫آره، نهایتاً دو هفته دیگه.
‫پس تصمیمت رو گرفتی؟
‫آره.
‫وقتی اولین بار دیدمت،
‫حس کردم همین‌طوری یهویی اومدی اینجا،
‫واسه همین انتظار نداشتم زنگ بزنی.
‫همین خونه‌ست.
‫- فقط برو جلوتر. ‫- باشه.
‫وای خدای من.
‫چطور تونستی اونطوری بری؟
‫نایئونگ، اون آ اومده.
‫بیا تو.
‫به سلامتی.
‫وای،
‫الان خیلی حالم بهتره.
‫چیز مهمی نبود،
‫ولی ازش یه کوه ساختن، پس فکر کن چقدر اعصابم خرد شد.
‫کلی داستان سرهم کردم درباره ‫اینکه چطوری با هم آشنا شدیم.
‫باید بهم می‌گفتی.
‫اینقدر شلوغش نمی‌کردم.
‫فقط یکم عصبانی می‌شدم.
‫هی…
‫من بیشتر از این عصبانیم که بهم دروغ گفتی.
‫هیچ چیزی بدتر از دروغ گفتن به همسرت نیست.
‫همه چیز رو میریزی رو دایره، ‫سرش دعوا می‌کنی و بعدش آشتی می‌کنی.
‫زندگی زناشویی اینطوری کار می‌کنه، فهمیدی؟
‫ببین، اگه بهت گفته بودم، هیچ‌وقت اون آ رو نمیدیدی.
‫- فقط غذاتو بخور، باشه؟ ‫- به‌خاطر من،
‫- اقامت خوبی تو هتلمون داشتین. ‫- دقیقا.
‫قبول دارم. یه لطف بزرگ بهت بدهکارم.
‫حتی رائل رو هم با خودمون برده بودیم بیرون.
‫چقدر باید دور باشیم؟
‫هر چی تو بخوای همون کار رو می‌کنیم.
‫چند روز زمان نیاز داری؟
‫- بیا برگردیم! ‫- کی؟
‫فردا.
‫داشتیم می‌رفتیم سمت یه کمپی
‫که یه نفر ازمون خواست بریم چکش کنیم.
‫هر چقدر که دوست دارین بمونین.
‫و اون آ.
‫خب…
‫اون حرفی که زدی درباره اینکه بابات ‫به‌خاطر سو هیون مرد…
‫اینطوری فکر نکن.
‫می‌فهمم چه حسی داری،
‫ولی گفتن همچین حرفی اشتباهه.
‫در موردش ازش پرسیدم.
‫حرفی که زدی خیلی تند بود.
‫من هر چی دلم بخواد میگم.
‫این کار درستی نیست، اون آ.
‫آره، نیست.
‫منم از سو هیون خوشم نمیاد،
‫ولی این کار اشتباهه.
‫گفتن اون حرف حس بهتری بهم میده
‫تا اینکه خودم رو مقصر بدونم.
‫اگه بخوام خودم رو سرزنش کنم، دیگه پایانی نداره.
‫مجبور میشم خیلی برم به گذشته.
‫و نمی‌تونم با این موضوع کنار بیام.
‫متنفر بودن از اون زن
‫کار رو راحت‌تر می‌کنه.
‫پس هر چی دلم بخواد میگم.
‫خدای من. بهتره بری بخوابی، هو شیک.
‫- بیا بریم. ‫- نه، بیا بیشتر بخوریم.
‫کافیه دیگه. ‫ظرفیتش رو هم نداری.
‫پاشو.
‫هی، من حالم خوبه.
‫بشین، اون آ.
‫- ولش کنین. ‫- تمیز نکنین.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫چمدونم رو بده.
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫جواب دادنش اینقدر سخته؟
‫حالا می‌تونم جواب روشنی بهش بدم
‫که کجای سئول زندگی می‌کنم.
‫دیگه باید چیکار کنم؟
‫چیکار باید بکنم تا اون
‫این کار رو با من نکنه؟
‫باید انجامش بدم.
‫نمی‌تونم عقب بندازمش.
‫بعد از اون…
‫باید برم کیفم رو بردارم
‫تا بتونم تو چشماش نگاه کنم،
‫و درست و حسابی ازش خداحافظی کنم.
‫کیفش رو جا گذاشت،
‫اما کنجکاو نیستم.
‫فقط یه دلیل می‌تونه داشته باشه.
‫سئونگ چان، باید باهات حرف بزنم.
‫بگو. چی شده؟
‫می‌خوام تو سئول موندگار بشم.
‫برنمی‌گردم.
‫به اندازه کافی وقت داشتم که فکر کنم.
‫این جواب منه.
‫می‌دونم یه مدته که داری بهش فکر می‌کنی.
‫همون کاری که میگی رو می‌کنم، پس بیا همو ببینیم.
‫نمی‌تونیم تلفنی جدا بشیم.
‫باید حضوری باشه.
‫تو سر اون قضیه خیلی سختی کشیدی.
‫اون اشتباه رو تکرار نکن.
‫تکرار…
‫من میام سئول.
‫نه، من میام اونجا.
‫تو ترمینال اتوبوس می‌بینمت.
‫فقط ۳۰ دقیقه وقت دارم.
‫صبح زود کار دارم،
‫برای همین باید برگردم سئول.
‫[ترمینال اتوبوس تانگ‌یئونگ]
‫واقعا اومدی.
‫تو سئول مثل یه غریبه بودی.
‫اما اینجا، همون آدمی هستی که می‌شناسم.
‫[بیون‌نوی]
‫بندازش دور.
‫نمی‌تونی…
‫می‌دونم
‫با چه حسی اومدی اینجا،
‫اما ما فقط چند ماه با هم بودیم.
‫همکار بمونیم بهتره.
‫این حرفای جدایی اصلا منطقی نیست.
‫تو هیچ‌وقت حسی بهم نداشتی.
‫فقط من بودم.
‫همه‌چیز فقط یه طرفه بود،
‫پس حداقل در ارتباط باشیم.
‫باید یه ارتباطی باشه
‫تا خیالم راحت بشه
‫و بدونم که حالت خوبه.
‫ما خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم، خودت که می‌دونی.
‫بیشتر از ده سال میشه.
‫وقتی تو
‫به همه کارای مراسم ختم پدرم رسیدگی کردی
‫و بدون حضور من یا سو هیون همه چیز رو انجام دادی،
‫ته دلم حس می‌کردم
‫که یه روزی عاشقت میشم.
‫هی میگی همه‌چیز یه طرفه بود،
‫ولی اشتباه می‌کنی.
‫منم بهت حس داشتم.
‫تو همیشه داشتی معذرت‌خواهی می‌کردی
‫و سعی می‌کردی کارای بیشتری برام بکنی.
‫مجبور نیستی.
‫فقط سعی داشتی مهربون باشی.
‫من فقط به‌خاطر اینکه مهربون باشم از کسی خوشم نمیاد.
‫یه دلیلی داشتم.
‫که چی بود؟
‫حداقل بذار دلیلش رو بدونم.
‫من واقعا…
‫بهت وابسته بودم.
‫اگه تو سئول مشکلی برات پیش اومد بهم زنگ بزن.
‫حداقل بیا دوست بمونیم.
‫حداقل در همین حد باشیم.
‫من این‌همه راه رو نیومدم
‫که فقط دوست بمونیم.
‫خیلی اذیتت کردم.
‫ببخشید.
‫از وقتی دبیرستانی بودی ‫می‌شناسمت.
‫مراقب خودت باش.
‫بی‌خیال.
‫فقط برو.
‫وگرنه نمی‌تونم ازت دل بکنم.
‫نه فقط به‌خاطر بابام،
‫به‌خاطر همه چیز ازت ممنونم، سئونگ چان.
‫برای گفتن همین اومدم اینجا.
‫- هنوز اینجایی. ‫- آره.
‫راستی،
‫همه تو کلوپ عکاسی اداره‌مون می‌خوان تو این کار رو انجام بدی.
‫البته، تنها کاری که تا حالا کردیم
‫برگزاری نمایشگاه ‫شعر و هنر تو مترو بوده.
‫ولی حالا که نمایشگاه عکس راننده‌های قطاره،
‫همه یه قاب خوب می‌خوان.
‫همه همون قابی رو می‌خوان که برای من ساختی.
‫کلاً چند تا میشه؟
‫با مال من میشه یازده تا.
‫آخر ماه دیگه‌ست.
‫پیج قاب‌سازی‌ت رو براشون می‌فرستم و بهشون میگم برن ببینن.
‫بهشون بگو همون اندازه و همون نوع چوب رو انتخاب کنن.
‫اگه یکی باشن،
‫می‌تونی هر ۱۱ تا رو آماده کنی؟
‫خب، سعیم رو می‌کنم.
‫ولی همه موافقت می‌کنن؟
‫معلومه.
‫هی.
‫این چیه؟
‫یه در.
‫اولین چیزیه که ساختم.
‫این عکس دیگه چیه؟
‫هی، باید یه‌جوری عکس می‌گرفتی که حداقل شبیه در باشه.
‫این فقط…
‫[ویرایش پروفایل]
‫ته سو.
‫من برگشتم.
‫چمدونم رو اینجا جا گذاشتم.
‫اون آ…
‫اون آ.
‫می‌دونستم برمی‌گردی.