‫[دسامبر ۲۰۱۵]
‫کارآموزیت تموم شده،
‫ولی اصلاً می‌تونی تو این هوا بری خونه؟
‫هیچی کار نمی‌کنه.
‫ولی باید برم.
‫شنیدم تنها کارآموزی هاوایی رو تو گرفتی.
‫شرط می‌بندم قبل از کریسمس اونجایی.
‫خوش به حالت.
‫قرار نیست برم.
‫فکر نکنم واسه این کار ساخته شده باشم.
‫می‌خوام برگردم دانشگاه.
‫اون…
‫یه قطار دریایی مینیاتوریه. سوغاتی محلیه.
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫تلفنی به هم زدن
‫که به هم زدن حساب نمیشه، نه؟
‫تلفنی به هم زدن؟
‫این یکم…
‫پس
‫ما به هم نزدیم.
‫مشکلی نداره برم ببینمش.
‫من باید امروز برگردم.
‫می‌تونم اینو با کارت حساب کنم؟
‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫لطفاً بهم پیام بده. پولشو برات کارت به کارت می‌کنم.
‫باید برم.
‫- ممنون. ‫- مراقب باش، به سلامت.
‫ته سو، دلم خیلی برات تنگ شده.
‫فکر دیدنت باعث میشه از خودم بپرسم
‫اصلاً چطوری بدون تو دووم آوردم.
‫خیلی حرفا دارم بهت بزنم
‫و کلی چیز هست که باید توضیح بدم.
‫باید همین الان بیام ببینمت.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. M O V I E S H O . C O M
‫امداد،
‫می‌تونید الان اعزام بشید به یونوو؟
‫منم دارم میرم یونوو.
‫می‌تونید منم با خودتون ببرید؟
‫دریافت شد، می‌تونیم.
‫تماس‌گیرنده از یونوو تو راه مونده.
‫شماره تماس‌گیرنده رو فرستادیم.
‫مستقیم باهاشون تماس بگیرید.
‫دریافت شد.
‫الو؟ از واحد امداد تماس می‌گیرم.
‫بفرمایید.
‫ما تو جاده‌ای هستیم که می‌خوره به تالار روستای یونوو.
‫ما همینجا تو یونوو زندگی می‌کنیم.
‫می‌دونم کجاست. منم اهل یونووم.
‫من کمک می‌کنم.
‫خانم، من با کسی‌ام که این منطقه رو می‌شناسه.
‫ماشینتونو بذارید همونجا و برگردید تو خونه‌تون.
‫جاده‌ها خیلی خرابن، برای همین یکم طول می‌کشه تا برسم.
‫وای، نوه‌ام امروز صبح رفت سربازی،
‫ولی تنها رفت.
‫همه‌ش به‌خاطر اینکه وانت‌مون تو برف گیر کرد. ‫لطفاً بیاین وانت‌مون رو در بیارین.
‫حتی اگه دیر هم می‌شد،
‫می‌خواستیم بعد از درآوردن وانت بریم،
‫ولی دوباره تو برف گیر کرد.
‫حداقل باید اونجا می‌بودیم
‫تا کوتاه کردن موهای ته سو رو ببینیم.
‫خدایا، اون پسر طفلکی تک و تنها رفت اون جای ترسناک.
‫اون تنهایی خیلی چیزا رو تحمل کرده.
‫وای خدای من، حداقل باید می‌رفتیم
‫رفتنش به مرکز آموزشی رو میدیدیم.
‫ولی ته سو تنها رفت.
‫نباید تنها می‌رفت.
‫[امداد آتش‌نشانی]
‫[واحد ایمنی محله]
‫وای، خیلی ممنون.
‫چرخ‌ها فقط بکسواد می‌کنن.
‫- هوا سرده، لطفاً تو ماشین ما منتظر بمونید. ‫- باشه.
‫بیاین بیرون.
‫باشه.
‫خب، مراقب باشین.
‫بفرما.
‫مراقب باش. یواش.
‫می‌تونم بهش توضیح بدم؟
‫تونگیونگ رو هم خط بزن.
‫نرو اونجا.
‫ته سو.
‫الان
‫وقت خوبی واسه حرف زدن نیست.
‫زود بهت زنگ می‌زنم.
‫[یون نامسان]
‫[اگه خونه‌ای، بیا همو ببینیم.]
‫من سئول نیستم.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم.
‫سلام، پدربزرگ. من الان دیگه دارم راه می‌افتم.
‫آره، شما به وانت نیاز دارین.
‫حتماً بعد از یه روز کامل روندن قطارها خسته‌ای.
‫نیازی نیست عجله کنی.
‫من دیگه میرم.
‫باشه، خداحافظ.
‫[سئول نیستم فردا بهت زنگ می‌زنم]
‫امروز کی کارت تموم میشه؟
‫شیفتت تموم شد؟
‫من بیمارستانم.
‫تو گانگ‌نیونگ.
‫تو کجایی؟
‫سئول.
‫و دیروز؟
‫ازت خواستم تونگیونگ رو خط بزنی،
‫ولی هنوز بهم جوابی ندادی.
‫همه‌چیز رو حضوری توضیح میدم.
‫پس یه چیزی هست که از دیروز باید توضیحش می‌دادی؟
‫چیه؟
‫خیلی خب. بیا همو ببینیم.
‫می‌تونم قبل از نیمه‌شب سئول باشم. کجا بیام ببینمت؟
‫خب…
‫من…
‫فقط الان وقت دارم.
‫قرار بود یه لحظه منو ببینی
‫تا توضیح بدی تو اون مدت کوتاه چی یهو تغییر کرد
‫و بعد برگردی؟
‫همین چند روز پیش داشتیم
‫درباره آینده‌مون حرف می‌زدیم.
‫پس کی می‌تونم ببینمت؟
‫سه روز دیگه.
‫باشه.
‫ته سو.
‫هنوز ساعت ملاقات نیست، درسته؟
‫نه.
‫خدای من.
‫وای.
‫هی، وانت راحته؟
‫اگه با اتوبوس بری، حداقل می‌تونی یکم چشمتو هم بذاری.
‫خوبه. شما لازمش دارین.
‫بیا بشین.
‫حتماً بعد از کل روز رانندگی خسته‌ای.
‫پدربزرگ، من الان میام.
‫- الو؟ ‫- پنجره رو برام ببند.
‫من همین الان…
‫نشد که همو ببینیم.
‫ندیدن همدیگه، از نظر احساسی تخلیه شدن،
‫و با این حال تمام سعیمون رو بکنیم که واسه دیدن هم وقت بذاریم…
‫این همون چیزیه که باهاش مشکل داشتی.
‫می‌خوای دوباره همین کار رو بکنی؟
‫حتی اگه از دستم عصبانی هستی، می‌خوام حضوری بشنومش.
‫اونقدر میام اینجا تا ببینمت.
‫برام مهم نیست چند بار نتونیم همو ببینیم.
‫اتفاقی افتاده که باید نگرانش باشم؟
‫نه، اینطور نیست.
‫من فقط…
‫واقعاً دلم می‌خواد حضوری باهات حرف بزنم.
‫خواهش می‌کنم.
‫حالا که اینجام، قبل از رفتن یکم اینجا رو مرتب می‌کنم.
‫کف زمین خیلی کثیفه.
‫حتماً از راه رسیدی خسته‌ای. نباید تمیزکاری کنی.
‫اون‌آ.
‫نمی‌خوام تو سختی بیفتی.
‫ولی…
‫منم واسه خودم اینو نمی‌خوام.
‫حداقل…
‫حداقل به‌خاطر خودمون،
‫بیا کار رو واسه همدیگه سخت نکنیم.
‫کار نمی‌کنه.
‫گاز پیک‌نیکی…
‫اینجاست؟
‫سونگ‌چان، عوض کردن فقط یدونه از فیوزهای مهمون‌خونه فایده نداره.
‫همه‌شون باید عوض بشن.
‫اون‌آ ازم خواست فقط یکیشو عوض کنم، ‫ ولی اینطوری هیچی درست نمیشه.
‫لطفاً همه‌شون رو عوض کن.
‫آقای به، شکایت داریم که اتاق
‫با اونی که رزرو شده فرق داره.
‫متوجهم. باشه.
‫- مامان، من زودتر میرم تو. ‫- باشه.
‫- سلام گا اون. ‫- سلام.
‫سلام، رسیدی.
‫بده من بیارمش برات.
‫خیلی سختی کشیدی.
‫الان برگشتی. مهم همینه.
‫ممنون.
‫مهمون‌خونه که خالی شد بهم خبر بده.
‫خیلی سریع همه‌چیز رو عوض می‌کنم.
‫سونگ چان ازم خواست این کار رو بکنم.
‫[مو اون‌آ]
‫اگه برگشته، همونم خوبه.
‫اون‌آ، من جلوی مهمون‌خونه‌ت تو تونگیونگم.
‫نیومدم سورپرایزت کنم. ‫می‌خواستم تو راه بهت پیام بدم.
‫ولی آخرش یه کله روندم.
‫یون ته سو.
‫همین‌جاست؟
‫نه، اون یکی.
‫گفتی باید همو ببینیم.
‫نه اینجا.
‫اینجا.
‫من اول صبح میام اینجا.
‫یه نفس عمیق می‌کشم
‫و تا دلم بخواد به آدمایی فکر می‌کنم که دلم براشون تنگ شده.
‫امروز صبحم اومدم اینجا و خیلی بهت فکر کردم.
‫خیلی خب.
‫برات توضیح میدم.
‫وقتی شنیدم اینجا قراره بسته بشه،
‫مغزم هنگ کرد.
‫شنیدم اگه برنگردم اینجا رو جمع می‌کنن،
‫برای همین اومدم.
‫- جمعش می‌کنن؟ ‫- می‌خواستن خرابش کنن.
‫هر روز یه کامیون اینجا جلوش پارک بود.
‫حتی الانم؟
‫نه، اون که حل شد.
‫ولی وقتی شنیدم می‌خواد بسته بشه،
‫همون کامیون سریع اومد تو ذهنم.
‫همه‌ش تصور می‌کردم اون کامیون داره
‫مهمون‌خونه‌مو خراب می‌کنه.
‫تو که منو می‌شناسی.
‫وقتی یه چیز بدی رو تصور می‌کنم،
‫نمی‌تونم از سرم بیرونش کنم.
‫می‌خواستم خودم همه‌چیز رو درست و حسابی تموم کنم.
‫برای همین اومدم.
‫هیچ دلیل دیگه‌ای نداشت.
‫پس کارت تو سئول چی؟
‫یه اتاق هم پیدا کرده بودی.
‫مدیر قبلی قراره دوباره همونجا کار کنه.
‫اتاق مال اون بود، برای همین ‫ قرار گذاشته بودیم وقتی رفت اونو بده به من.
‫ولی کاری که پیدا کرده بود رو هوا موند،
‫منم این وسط بلاتکلیف موندم.
‫همه‌ش همین بود؟
‫دلیلی که اومدم همین بود.
‫چیزی که مهمه اینه که از این به بعد چی میشه.
‫من فقط وقتی لازم باشه میام اینجا.
‫وقتایی که رزرو ندارم میرم سئول.
‫قراردادش تا مارس سال دیگه‌ست.
‫واسه بعدشم،
‫با هم یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫من تنها کسی‌ام که قراره تو مسیر باشم،
‫پس لازم نیست نگران باشی.
‫ما با همیم. چرا باید همه‌ش تو تنهایی این کار رو بکنی؟
‫من کسی بودم که اصرار داشتم،
‫پس خودم باید مسئولیتشو قبول کنم.
‫بیشتر برات توضیح میدم.
‫درباره اینکه چطور خودم تنهایی میرم و میام…
‫به اندازه کافی توضیح دادی.
‫اینجا جایی بود که توش کار و زندگی کردی،
‫و می‌خوای همه‌چیز رو جمع‌وجور کنی.
‫می‌فهمم.
‫من هر جوری شده خودمو با برنامه‌ت هماهنگ می‌کنم.
‫تمام تلاشمو می‌کنم.
‫با وقتایی که ۲۰ سالمون بود فرق می‌کنه.
‫باشه.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫وقتی قطار می‌رونم،
‫بعضی وقتا همچین منظره بازی دارم.
‫از یه زاویه‌ایه که تو هیچ جای دیگه سئول نمی‌تونی ببینی.
‫ولی اینجا هر طرفی رو نگاه کنی همینه.
‫نگاه کردن بهش آدمو سر حال میاره.
‫من یونوو رو خط نمی‌زنم.
‫شاید بتونم تو هتل اونجا کار پیدا کنم.
‫برام جالبه بدونم رفت‌وآمد از خونه چه حسی داره.
‫به جز وقتایی که کارآموزی بودم، همیشه تو خوابگاه زندگی کردم.
‫یه لحظه همین‌جا بمون.
‫چی؟
‫اینا رو بذار تو اتاق مادربزرگت تا وقتی بیدار شد ببینتشون.
‫از گل خوشش میاد.
‫دلش هنوزم جوونه.
‫بردن اینا تو آی‌سی‌یو ممنوعه.
‫تا حالا از هیچ زنی گل نگرفته بودی، نه؟
‫نه.
‫پس من اولین نفرم.
‫ممنون که این همه راه رو اومدی تا منو ببینی.
‫الو؟
‫شما لیست تراکنش‌های کارت اعتباری‌تون
‫و رسید هزینه‌هاتون رو نفرستادین.
‫من اونا رو از طریق ایمیل درخواست کردم.
‫لطفاً تو یه فایل اکسل برام بفرستین.
‫پدرتون هیچ‌وقت رسید نمی‌خواست.
‫تنها چیزی که لازم دارین صورت‌حساب کارت اعتباری منه.
‫چرا، ایشون هم می‌خواستن.
‫یعنی چی که هیچ‌وقت نمی‌خواست؟ من چک کردم.
‫لطفاً تا آخر این هفته بفرستینشون.
‫باشه.
‫باشه، خدانگهدار.
‫[یون هوی‌سو]
‫من امروز مرخص میشم.
‫بابت اون روز ممنونم.
‫اگه گذرت به اینورا افتاد، لطفاً بهم خبر بده.
‫برات فرش قرمز پهن می‌کنم.
‫چقدر بامزه.
‫حتی جون تایپ کردن هم ندارم.
‫کل روز نشسته بودم.
‫عضله‌هام دارن از بین میرن.
‫نمی‌دونم کی قراره بیاد این کار رو بکنه.
‫ته سو.
‫سلام.
‫چرا انقدر خسته به نظر میای؟
‫امروز مسیر تونل خیلی طولانی به نظر می‌رسید.
‫وای، خیلی تمرکز کرده بودم.
‫وقتی خسته‌ای هیچی مثل این نمی‌چسبه.
‫ممنون. بهش نیاز داشتم.
‫عالیه.
‫می‌تونم اینو ببرم؟
‫آره.
‫ممنون.
‫الان سر کاری؟
‫یا داری می‌دوی؟
‫یا با دوچرخه‌های کرایه‌ای برگردی خونه؟
‫بعد از این مهمون دیگه رزروی ندارم.
‫میام سئول.
‫این دفعه حتماً برنامه‌ی تو رو دنبال می‌کنم.
‫همیشه برام سؤال بود که هر روز
‫تو راه برگشت به خونه به چی نگاه می‌کنی.
‫گائون می‌گفت پادشاه دایناسورهاست.
‫- آره، همین رو می‌گفت! ‫- تا اون پایین رفت.
‫- دارین در مورد چی حرف می‌زنین؟ ‫- برای آروم کردنش…
‫وقتی داشت با داگیونگ بازی می‌کرد…
‫اگه یه کم از گوانگ‌هوامون رد می‌شدم،
‫می‌تونستم حداقل یه لحظه ببینمش.
‫پدربزرگ؟
‫بله، بگو.
‫خب، راستش…
‫دکتر یه چیزایی بهم گفت،
‫ولی یک کلمه هم از حرفاش سر در نیاوردم.
‫شاید دارم کر میشم.
‫یه لحظه می‌شنوم، لحظه‌ی بعد نمی‌شنوم.
‫وای، می‌دونم سرت شلوغه. شرمنده‌ام.
‫خب،
‫به ساعت ملاقات بعدازظهر می‌رسم.
‫امروز و فردا رو مرخصی دارم.
‫پدربزرگ، الان میام اونجا.
‫فشار داخل جمجمه و فشار خونشون ناپایداره.
‫هنوز به هوش نیومدن،
‫برای همین نمی‌تونیم طبق برنامه به بخش عادی منتقلشون کنیم.
‫چرا اعداد یهو این‌جوری تغییر کردن؟
‫هنوز هم دارن تغییر می‌کنن، پس باید همچنان تحت نظر باشن.
‫ممکنه با به هوش اومدن، ‫ وضعیتشون بدتر بشه؟
‫چقدر احتمال داره حالشون بهتر بشه؟
‫الان سخته در این مورد نظر بدیم.
‫نه، اعداد.
‫- می‌تونین فقط با عدد و رقم بهم بگین. ‫- ته سو.
‫مادربزرگ، من اینجام.
‫صدام رو می‌شنوی، مگه نه؟
‫گفتم شاید حوصله‌ت سر بره،
‫برای همین به جای تلویزیون اومدم اینجا.
‫از فردا به جای ته سو من میام اینجا.
‫هیانگ‌گی هم میاد.
‫می‌دونم خیلی باهاش صمیمی هستی. عالی نیست؟
‫خیلی خب. آروم بیا بیرون.
‫هی، به اینجا تکیه بده.
‫مراقب باش.
‫صبر کن، وایسا.
‫ته سو.
‫ته سو!
‫بیا اینجا.
‫- من انجامش میدم. ‫- باشه.
‫- اول یه پات رو بیار پایین. ‫- باشه.
‫یواش.
‫خدای من.
‫بیا.
‫اون رو بریز دور و آب تازه بریز.
‫بعد از اینکه پدر و مادرت فوت کردن
‫و وقتی مادربزرگت زمین‌گیر شد،
‫برای اولین بار تو زندگیم برنج درست کردم.
‫تو هم باید یاد بگیری چطوری این کار رو بکنی.
‫مادربزرگت نگران بود که همیشه بیرون غذا می‌خوری.
‫بعدها،
‫وقتی کسی که کنارته مریض بشه،
‫حداقل باید بتونی براش یه غذای حسابی درست کنی.
‫باشه.
‫هوی سو.
‫هوی‌سو!
‫آدمای سالم باید هر کاری از دستشون برمیاد بکنن.
‫از اونجا بیا بیرون. خیلی خطرناکه.
‫- یون هوی‌سو. ‫- اونجان.
‫همین الان بیا بیرون!
‫ولم کن!
‫دنبال من نیا. برو خودت یه کم پیدا کن.
‫ته سو.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫چطوری می‌تونه این‌قدر تاریک باشه؟
‫کل دنیا ظلمات محضه.
‫فقط یه تاریکی بی‌پایانه.
‫ناامیدی یعنی همین؟
‫اتفاقی که قبلاً افتاد دیگه تکرار نمیشه.
‫تو بیرون اتاق آی‌سی‌یو مامان تنها بودی.
‫مادربزرگ بهم گفت.
‫می‌گفت بیشتر از همه شرمنده‌ی توئه.
‫بعد از اینکه از حال رفت،
‫پدربزرگ نتونست بلافاصله بره.
‫و تو کاملاً تنها موندی.
‫هفت ساعت برای بابا.
‫دو روز برای مامان.
‫می‌گفت تمام مدت بیرون آی‌سی‌یو تنها موندی.
‫حتماً خیلی احساس
‫بی‌پناهی
‫و ترس می‌کردی.
‫اون موقع از الانِ منم کوچیک‌تر بودی.
‫ته سو.
‫مادربزرگ حتی اگه شده به‌خاطر تو،
‫دوباره سر پا میشه. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫چه خوبه.
‫نگاه کردن به آتیش من رو یاد اون موقع می‌ندازه.
‫اون‌آ، پارسال بود یا سال قبلش؟
‫اون روزی که برق رفت.
‫- پارسال بود. ‫- پارسال؟
‫- همون روزی که شمع روشن کردیم؟ ‫- آره، وقتی شمع روشن کردیم.
‫اون‌آ یه‌جوری بود انگار می‌خواست گریه کنه.
‫ولی گائون خیلی ذوق داشت، می‌گفت انگار اومدیم کمپ.
‫- داشت این‌ور و اون‌ور می‌دوید. ‫- سلام.
‫- گائون. ‫- عمو سونگ‌چان!
‫سلام، گائون.
‫- چه خبره؟ ‫- سونگ‌چان.
‫هی، فکر کردم نمی‌تونی بیای.
‫حداقل قبل از رفتنت باید ببینمت.
‫اینا چیه؟
‫- برامون چیزی خریدی؟ ‫- نوشیدنی می‌خوای؟
‫- ممنون. ‫- بیا بشین.
‫- ممنون که با این سر شلوغت اومدی. ‫- کاری نکردم.
‫داشتین در مورد چی حرف می‌زدین؟
‫پارسال که برق رفت و اون‌آ حسابی ترسیده بود.
‫هنوزم وقتی به اون روز فکر می‌کنم مو به تنم سیخ میشه.
‫یه کم صبر می‌کنم تا ناخوشیم بپره.
‫با ماشین اومدم اینجا.
‫دونگ‌شیک اومده بود، نه؟
‫می‌دونی که سخته برای ویزیت تو خونه گیرش بیاری.
‫پسر، اون یارو تو کارش خیلی ماهره.
‫ما باید اینجا رو به حالت اولش برگردونیم،
‫پس بهتره همین الان تعمیرش کنیم.
‫به عنوان شریک کاریت فقط همین رو میگم.
‫می‌دونم بقیه‌ش رو خودت مدیریت می‌کنی.
‫چرا داری می‌نوشی؟
‫به هر حال نمی‌تونم رانندگی کنم.
‫حتی اگه دیر وقت بود، ‫اتفاقی افتاد به دونگ‌شیک زنگ بزن.
‫اون قابل‌اعتمادترین آدم این دور و بره.
‫از اونجایی که دارم میرم یه جای دیگه،
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫کجا داری میری؟
‫جزیره ججو.
‫چند وقت پیش بهم پیشنهاد شد،
‫ولی فکر کنم الان بتونم برم.
‫با این حال
‫اگه یه وقت به مشکل خوردی،
‫می‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫به عنوان همکار سابقت،
‫از پس این یه کار برمیام.
‫چیزی که بیشتر از همه رو اعصابمه در مورد پارک سو‌ هیون اینه که
‫هیچ رابطه‌ای رو تموم نمی‌کنه.
‫با تمام شوهرای سابقش دوسته.
‫هر بهونه‌ای می‌تونه بیاره.
‫اینم یه جور استعداده.
‫بدون اینکه کسی رو ناراحت کنه دوست پیدا می‌کنه.
‫بیا.
‫همونیه که نگهش داشته بودی.
‫روزی که مهمون‌خونه رو باز کردیم این رو آوردم.
‫می‌خواستم همون روز بازش کنم،
‫ولی خیلی سرمون شلوغ بود.
‫همین جا نگهش دار.
‫خودت گفتی خیلی گرونه.
‫برش دار.
‫بابات این رو به من داد.
‫از شر تمام نوشیدنیاش خلاص شد.
‫تو ترک کردن جدی بود.
‫این رو داد به من و گفت باارزش‌ترین بطریشه.
‫برنامه‌م این بود که وقتی چیزی برای
‫جشن گرفتن داشتیم با هم بخوریمش.
‫مال تو.
‫وقتی حالت گرفته‌ست نخوریش، باشه؟
‫فقط برای جشن گرفتنه.
‫تا حالا ندیده بودم بابام به کسی کادو بده.
‫تو ارتباط برقرار کردن با آدما خیلی خوب نبود.
‫حتماً خیلی دلش می‌خواسته تو این رو داشته باشی.
‫مال توئه.
‫بیا امروز بخوریمش.
‫امروزم روزیه که ارزش جشن گرفتن رو داره.
‫رابطه‌ای که ازش خسته شده بودی بالاخره تموم شد،
‫پس می‌تونی جشن بگیری.
‫تو میانه‌ی خوبی با نوشیدنی نداری،
‫پس می‌تونم خودم تنهایی بخورمش.
‫فقط یه کم بچش.
‫یه جوری رفتار کردی انگار دیگه برنمی‌گردی.
‫گفتی اینجا رو تمیز می‌کنی.
‫من رو یاد اون کامیونه انداخت.
‫اون آشغالای عوضی.
‫از برگشتنت پشیمون نیستی که؟
‫از حالا به بعد باید کارم رو درست انجام بدم
‫تا پشیمون نشم.
‫خوشحالم که با اون عوضیا روبرو شدم.
‫تو این تأثیر رو داری.
‫وقتی بهت نگاه می‌کنم،
‫حس می‌کنم همه‌چیز ارزشش رو داره.
‫گفتی خیلی بهم وابسته بودی،
‫ولی شاید من بیشتر بهت وابسته بودم.
‫تو همیشه باهام خوب بودی.
‫وقتایی که به عنوان همکار کنار هم بودیم
‫روزای خوبی بودن.
‫کار روزانه رو تموم می‌کردیم،
‫اینجا با یه نوشیدنی خستگیمون رو در می‌کردیم،
‫و برنامه‌های جدید میریختیم.
‫این برنامه‌ی همیشگیمون بود،
‫ولی فکر کنم این بار آخره.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫نه، من فقط…
‫چی، فکر کردی می‌خوام کاری کنم؟
‫نه، این‌طور نیست.
‫دم صبح وقتی ناخوشیم پرید بی‌سروصدا میرم،
‫پس بیا همین الان خداحافظی کنیم.
‫مراقب خودت باش.
‫راستی،
‫اون کامیونه دیگه پیداش نمیشه.
‫ولی اگه اومد، باهاشون درگیر نشو و فقط به پلیس زنگ بزن.
‫یا حداقل به دونگ‌شیک زنگ بزن.
‫خودت رو به دردسر می‌ندازی.
‫باشه، فهمیدم. ازشون دور می‌مونم.
‫الان دیگه خیالم راحت شد.
‫می‌گفت اون خونه نبوده.
‫[هوی‌سو]
‫[تماس از دست‌رفته هوی‌سو]
‫این موقع شب اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫بهم بگو.
‫تو کی هستی؟
‫هی.
‫هی، برو بیرون.
‫گفتم برو بیرون!
‫[هوی‌سو]
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫اون‌آ.
‫برای همینه که سئول…
‫تو از پارک سوهیون هم بدتری.
‫ته سو.
‫دنیا دوباره این‌شکلی شده.
‫[اکسپرس سئول (گانگنام)]
‫باجه بلیت
‫یون نامسان
‫مادربزرگ بیدار نمیشه.
‫می‌ترسم، و خیلی خسته‌ام.
‫بیا همدیگه رو ببینیم.
‫[مجتمع بین‌راهی دائه‌جون]
‫گفتن مادربزرگ به هیچ محرکی واکنش نشون نمیده.
‫فشار داخل سرش مدام داره بالا میره.
‫و الان تو کماست.
‫کجایی، ته سو؟
‫آیا تو
‫دکتر رو دیدی؟
‫چی گفت؟
‫باید چی‌کار کنیم؟
‫هنوز که…
‫مامان…
‫مامان.
‫[تماس با یون نامسان]
‫خونه‌ی پشتی در واقع دفتر مدیریته.
‫ما رفت و آمد می‌کنیم،
‫و هر کدوممون یه اتاق جدا داریم…
‫مادربزرگ بیدار نمیشه، می‌ترسم، و خیلی خسته‌ام
‫بیا همدیگه رو ببینیم
‫تماس از دست‌رفته اون‌آ
‫ته سو.
‫قبلش…
‫اون‌آ.
‫بذار برات توضیح بدم.
‫- قبلش… ‫- نیازی نیست توضیح بدی.
‫ الان
‫همه‌چیز برام خیلی سخته.
‫تو راست میگی،
‫و منم راست میگم.
‫اونجا برای تو مناسبه،
‫و اینجا برای من.
‫هر دومون باید
‫یک ماه گذشته رو فراموش کنیم.
‫خیلی خب.
‫همین کار رو می‌کنیم.
‫درک می‌کنم.
‫پس همین کار رو می‌کنیم.
‫متأسفم.
‫خداحافظی کردن برام خیلی وحشتناکه.
‫تلاش برای درست کردن همه‌چیز،
‫وارد شدن به زندگی آروم تو…
‫کافیه.
‫بیا واقعاً با هم دوست باشیم.
‫دلمون برای هم تنگ شده بود.
‫چند روز پیش…
‫اون اومد خونت.
‫اشکالی نداره
‫که این‌طوری برگردم پیشت؟
‫مو اون‌آ.