‫[این داستان بر اساس رویدادهای واقعی است]
‫[و یه اثر داستانی محسوب می‌شود]
‫[قسمت اول]
‫[سال ۲۰۰۵]
‫[بیش از ۳۰ هزار خودکشی برای هفتمین سال متوالی]
‫«ترجمه از حـامـد»
‫روز بخیر، خانم.
‫سلام.
‫آمار بیننده‌های زنده دیشبمون ۲۵.۳ بود.
‫- دو نمره بیشتر از هفته گذشته. ‫- که اینطور.
‫می‌خوام بگم که صحبت‌های ‫دیروزتون واقعاً بی‌نظیر بود.
‫- آمار بیننده‌ها سر به فلک کشید... ‫- کازوکو هوسوکی.
‫معروف‌ترین پیشگو در ژاپن.
‫صف مشتریان واسه خدمات پیشگویی اون
‫پایانی نداره.
‫کتاب اون، «طالع‌بینی شش‌ستاره»
‫که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد،
‫بیش از ۵۰ میلیون نسخه فروش داشته.
‫این کتاب رکورد جهانی گینس رو
‫به عنوان پرفروش‌ترین کتاب پیشگویی در اختیار داره.
‫[بالاترین آمار بیننده برای شش سال]
‫وقتی شروع به حضور در برنامه‌های تلویزیونی کرد،
‫نظرات رک و بی‌پرده‌اش ‫محبوبیتش رو به اوج رسوند.
‫اون که لقب «ملکه بینندگان» رو یدک می‌‎کشه،
‫دنیای سرگرمی رو تحت سلطه‌ی خودش داره
‫و شهرت و ثروت عظیمی به دست آورده.
‫در این میان، کم نیستن آدم‌هایی که
‫از شخصیت مغرور اون متنفرن.
‫هر از گاهی شایعات سیاهی تیتر اخبار میشن،
‫که اونو به پیشگوی قلابی بودن متهم می‌کنن.
‫کازوکو هوسوکی واقعاً کیه؟
‫من تمام زندگیش رو تا الان
‫تبدیل به یک کتاب می‌کنم.
‫خانم هوسوکی، صبح بخیر.
‫صبح بخیر، کاواتانی.
‫ایشون همون ویراستاریه ‫که می‌خواد درباره من کتاب چاپ کنه.
‫ذکر و خیرتون رو شنیدم.
‫من یازاوا هستم، کارگردان اصلی.
‫من کاواتانی هستم. امروز اومدم تا برنامه رو ببینم.
‫لطفاً راحت باشید و لذت ببرید.
‫ممنونم.
‫اوه، خانم هوسوکی، ‫ایشون نویسنده، خانم اوئوزومی هستن.
‫بی‌ادبانه‌ست که به یه مؤلف فقط بگی نویسنده.
‫اوه، عذر می‌خوام.
‫اوه، از آشناییتون خوشبختم. من مینوری اوئوزومی...
‫نیازی بهش ندارم.
‫واسه یه مؤلف، اثرش همون کارت ویزیتشه.
‫کتابت رو خوندم.
‫واقعاً خوندنی بود.
‫انتظار کارهای بزرگی ازت دارم.
‫ممنونم.
‫خب پس،
‫کسانی که نشان «زحل مثبت» دارن
‫طی سه سال آینده
‫وارد یه دوره فاجعه‌بار میشن.
‫اگه الان ازدواج کنی، می‌میری.
‫اما من واقعاً دلم می‌خواد توی ‫بیست و چند سالگیم ازدواج کنم.
‫پس باید پارسال این کار رو می‌کردی.
‫فرصتش رو داشتی، مگه نه؟
‫از کجا فهمیدین؟
‫به نظرت من کی هستم؟
‫ایشون خانم کازوکو هوسوکی هستن.
‫تمام مردم ژاپن ایشون رو می‌شناسن.
‫اوه، که اینطور؟
‫پس گوش کن.
‫یه آقا بود که تا مرز ازدواج باهاش رفتی، درسته؟
‫آره، اما رفت با یه نفر دیگه.
‫پس از هم جدا شدید؟
‫بله.
‫و حالا بدون اینکه درس عبرت بگیری، ‫می‌خوای با یه مرد دیگه ازدواج کنی؟
‫چرا؟
‫آخه ارزش یه زن توی ازدواج
‫وقتی به ۳۰ سالگی می‌رسه سقوط می‌کنه. واسه همین.
‫زن احمق.
‫تو واقعاً احمقی.
‫«احمق» یکم تنده...
‫واسه تلویزیون، بهتره یه کلمه دیگه...
‫چرا به یه آدم احمق نگیم «احمق»؟
‫هی، با توام.
‫اصلاً واسه چی می‌خوای ازدواج کنی؟
‫واسه پیداکردن خوشبختی.
‫اشتباهه.
‫تو فقط اون امنیتی رو می‌خوای ‫که به واسطه ازدواج به دست میاد.
‫میگی کمدین هستی،
‫اما هیچ دستاوردی نداری
‫و هیچ جذابیت زنانه‌ای هم درون تو نیست.
‫خودتم اینو می‌دونی، واسه همین تنها چیزی که ‫بهش تکیه کردی جوونیته.
‫گوش کن.
‫می‌خوای تمام عمرت به یه مرد وابسته باشی؟
‫زنی که روی خودش کار نکنه،
‫فقط گول یه بازنده رو می‌خوره
‫و زندگیش نابود میشه.
‫تو به چه حقی اینو میگی؟
‫چون آینده‌ات رو مثل روز روشن می‌بینم.
‫با این وضعیتی که الان داری،
‫خودت رو می‌کشی.
‫من هرگز این کار رو نمی‌کنم.
‫چرا، می‌کشی.
‫- نمی‌کشم. ‫- می‌کشی!
‫این مسخره‌ست.
‫آزادی که به حرف‌هام شک داشته باشی.
‫اما...
‫یکراست میری جهنم.
‫وای، خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫سر جام میخکوب شده بودم. مگه نه؟
‫مردم عاشق اینجور چیزها هستن.
‫تمام مردم دنیا به ته خط رسیدن.
‫بزرگسال‌های امروزی خیلی ترسو شدن،
‫حتی نمی‌تونن بچه‌های لوس احمق رو دعوا کنن.
‫واسه همینه که یه زن رک مثل منو می‌خوان.
‫که اینطور.
‫اما فکر می‌کنید اون کمدین اوضاعش روبراه میشه؟
‫نصفش واسه نمایشه.
‫و نصف دیگه‌اش؟
‫کاملاً واقعیه.
‫تو آدم ساکتی هستی، مگه نه؟
‫اگه الان سؤالاتت رو نپرسی،
‫می‌رسیم رستوران.
‫خانم اوئوزومی هنوز استرس داره.
‫درسته؟
‫تیارا.
‫همونجا بشین، خب؟
‫الو؟
‫الان توی راهم.
‫اوه، جدی؟
‫بهتره واسم جبران کنی.
‫آره، متوجه شدم.
‫در تماس هستیم.
‫احیاناً معاون نخست‌وزیر بود؟
‫کار واجبی واسش پیش اومد، ‫واسه همین قرار شاممون رو لغو کرد.
‫می‌خواید به جاش شما بیاید؟
‫سر شام همه چیز رو درمورد خودم بهتون میگم.
‫ممنونم. با کمال میل.
‫این ماجرا چطوری واستون شروع شد، خانم هوسوکی؟
‫پرسیدید سؤالی دارم یا نه.
‫ببخشید که این‌قدر رک پرسیدم.
‫تو آدم بامزه‌ای هستی.
‫مثل یه مؤلف واقعی توی دنیای خودت زندگی می‌کنی.
‫چطوری شروع شد، ها؟
‫با گرسنگی.
‫گرسنگی؟
‫اینکه ندونی وعده غذایی بعدیت چه موقعست
‫بیش از حد تصور ترسناکه.
‫تو احتمالاً درک نمی‌کنی.
‫دقیقاً ۶۰ سال پیش،
‫تمام این منطقه بر اثر آتش‌سوزی ویران شد.
‫[سال ۱۹۴۶]
‫هی، بچه پررو! ‫داری کاسبیم رو خراب می‌کنی!
‫بزن به چاک!
‫برو!
‫برید کنار!
‫- ول کنید! ‫- مال منه!
‫لطفاً بذارید رد بشم!
‫عذر می‌خوام!
‫شرمنده، لطفاً بذارید رد بشم!
‫عذر می‌خوام.
‫لطفاً بذارید رد بشم.
‫عذر می‌خوام.
‫آکیکو، هل بده!
‫کازوکو!
‫هیسائو. ساچیکو.
‫محکم‌تر هل بدید!
‫برو!
‫کازوکو.
‫من گرسنمه.
‫می‌بینی ساچیکو چقدر صبوره؟
‫تو یه پسری، مگه نه، هیسائو؟
‫عذر می‌خوام.
‫شرمنده، لطفاً بذارید رد بشیم.
‫دارم رد میشم.
‫شرمنده، لطفاً بذارید رد بشیم.
‫این کشور حسابی به هم ریخت.
‫به خاطر جنگی که مردها مجبور شدن انجام بدن ‫و نمی‌تونستن توش پیروز بشن.
‫و کسانی که تاوانش رو دادن...
‫زن‌ها بودن، درسته؟
‫آره.
‫زن‌ها همیشه بیشترین ضرر رو دیدن.
‫کازوکو، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫بیا کمکم کن.
‫می‌خوای اینجا مغازه باز کنی؟
‫با همدیگه می‌سازیمش.
‫منم هستم؟
‫درسته. یالا عجله کنید و کمک بدید.
‫بیاید اینجا.
‫ظاهرمون کمترین اهمیت رو واسمون داشت.
‫هر روز،
‫فقط واسه زنده موندن تقلا می‌کردیم.
‫واقعاً متأسفم!
‫قول میدم تا هفته آینده پولتون رو پس بدم.
‫نمی‌تونی با فروش کیمونو یا هرچیزی ‫یکم پول جور کنی؟
‫آخرین کیمونوم رو فروختم تا اینو بخرم.
‫همون شندرغازی که داشتی رو دادی تا سرت کلاه بره.
‫این نوشیدنی وارداتی فقط چای جو هست.
‫چقدر احمقی.
‫چطوره خودت رو بفروشیم؟
‫دلم می‌خواست اینو بگم،
‫اما همچین بر و رویی هم نداری.
‫ضعیف‌ها در نهایت طعمه میشن.
‫توی این دوره و زمونه،
‫مقصر آدم‌های ساده‌لوح هستن، نه دروغگوها.
‫بریم.
‫هیسائو، بریم.
‫چی؟!
‫پدرم اینا رو از ستاد فرماندهی کل گرفته.
‫گفت تا همه‌اش رو نفروختیم برنگردیم.
‫گمونم چاره‌ای ندارم.
‫هر بطری بیست ین.
‫میشه ۴۰۰ ین.
‫پنجاه ین.
‫هر بطری پنجاه ین. میشه ۱۰۰۰ ین.
‫نوشیدنی آمریکاییه.
‫باشه.
‫ممنونم!
‫ممنو... آخ!
‫این چای جوئه!
‫گولم زدی، توله‌سگ نکبت!
‫وایسید!
‫وایسید! وای!
‫صبر کنید! هی!
‫وایسید!
‫هی، بچه پرروها!
‫برید کنار!
‫- سر راهید! ‫- برو کنار!
‫سر راهم هستین!
‫وایسید، بچه‌پرروها!
‫- صبر کنید! ‫- آخ!
‫آخ!
‫هیسائو، حالت خوبه؟
‫بچه پررو.
‫پولم رو بده، وگرنه زنگ می‌زنم به پلیس!
‫- بیا... ‫- کازوکو.
‫ولش کن!
‫پسش بده! اون پول منه!
‫چی؟!
‫پسش بده!
‫خیلی رو مخی!
‫بچه پررو.
‫چشم‌های ترسناکی داری.
‫بچه احمق، هر کاری دلت می‌خواد می‌کنی.
‫امکان نداره بچه‌ای مثل تو ‫بتونه اون چیزهای تقلبی رو بفروشه.
‫آکیکو.
‫تقصیر کازوکو نیست.
‫اما ممکن بود پلیس دستگیرش کنه.
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫متأسفم.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫ضعیف‌ها طعمه به حساب میان، مگه نه؟
‫مقصر آدم‌های ساده‌لوح هستن، نه دروغگوها.
‫دروغ گفتن به مردم اشتباهه.
‫خدا از بالا حواسش به ماست.
‫کازوکو.
‫آدم‌هایی که کارهای بد می‌کنن، یکراست میرن جهنم.
‫کازوکو.
‫ساچیکو، بیداری؟
‫من گرسنمه.
‫منم همینطور.
‫منم گرسنمه.
‫بیا.
‫تو چی، کازوکو؟
‫نگران من نباش.
‫چیزی نیست.
‫یالا. بخورید دیگه.
‫متأسفم. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫مزه‌ی اون کرم
‫تا لحظه‌ی مرگم از خاطرم نمیره.
‫ده سال از جنگ گذشته. ‫[سال 1955]
‫ساختمان‌ها از خاکستر برخاستن،
‫و زندگی کم‌کم به شهر برگشت.
‫پس از رهایی از گرسنگی،
‫حالا مردم توسط خواسته‌هاشون کنترل می‌شدن.
‫خواسته؟
‫آره.
‫بعد از اینکه خواسته‌شون رو بدست آوردن،
‫چشمشون میره دنبال چیز بعدی.
‫بیشتر و بیشتر می‌خوان.
‫مثل همیشه ممنون.
‫خیلی خوشمزه بود.
‫بازم بهمون سر بزنید، باشه؟
‫ممنون که اومدید.
‫اوه، ساچیکو، برو جلو.
‫باشه.
‫۲۸ ثانیه شد!
‫واقعاً توی کمتر از ۳۰ ثانیه گریه کرد.
‫این فوق‌العاده‌ست، کازوکو.
‫بهتون که گفتم. اشک ریختن الکی آسونه.
‫آقایون، همونطور که قول دادید،
‫میشه نفری ۱۰۰ ین.
‫- بفرما. ‫- حسابی اسکلمون کردی.
‫بسیار خب، ممنونم.
‫کازوکو، چطور تونستی واقعاً ازشون پول بگیری؟
‫اشکالی نداره، خانم مینه.
‫آقای ناکازونو، لطفاً تشویقش نکنید.
‫شرط‌بندی شرط‌بندیه. کازوکو عادلانه برد.
‫واقعاً می‌تونه بازیگر بشه.
‫اون اشک‌ها روی هر مردی جواب میده.
‫وقتی معروف شدی، ‫یادت نره واسه یه نوشیدنی بهمون سر بزنی.
‫خب، زیاد در این مورد مطمئن نیستم.
‫یه ستاره سینما رو نمی‌شه ‫توی این بخش داغون شهر پیدا کرد.
‫- دقیقاً. ‫- درسته.
‫ببخشید. قرارمون روی پرده سینما.
‫اینقدر چرت و پرت نگو.
‫لطفاً مغرورش نکنید.
‫بعد از دبیرستان، می‌فرستمش ‫سراغ یه کار درست و حسابی.
‫من اومدم.
‫خوش اومدی.
‫آکیکو، رنگت پریده.
‫تب داری؟
‫مامان، می‌تونم یه ساعت برم خونه استراحت کنم؟
‫مطمئنی؟ به خودت فشار نیار.
‫فقط باید یکم استراحت کنم.
‫برمی‌گردم.
‫هی! صبر کن، آکیکو!
‫- چیه؟ ‫- برو خونه حسابی استراحت کن.
‫گفتم حالم خوبه!
‫آکیکو...
‫کار روزانه‌اش خیلی سخته؟
‫هر روز داره اضافه‌کاری می‌کنه.
‫از زمان رونق جنگ کره،
‫کارخونه‌ها حسابی سرشون شلوغه.
‫تا حد مرگ ازت کار می‌کشن ‫و شندرغاز میندازن جلوت.
‫اقتصاد عالیه،
‫اما کارگرها سهمشون رو نمی‌گیرن.
‫من نمی‌خوام هیچوقت مثل آکیکو بشم.
‫اما حقوق اون داره شهریه تو رو میده.
‫قدردان باش.
‫من اومدم!
‫می‌بینمت، ستاره‌ی آینده.
‫ممنونم!
‫ممنون.
‫اون حسابی از زن‌ها خوشش میاد.
‫من که ترجیح میدم پولم رو خرج نوشیدنی کنم.
‫یه لیوان دیگه، کازو.
‫حتماً.
‫بعد از اینکه دبیرستان رو تموم کردی ‫می‌خوای چیکاره بشی؟
‫خب...
‫واقعاً قصد داری بازیگر بشی؟
‫می‌دونم به این راحتی‌ها نیست.
‫اما...
‫اما من نمی‌خوام فقیر باشم. ‫می‌خوام پول زیادی دربیارم.
‫که اینطور.
‫[دومین مسابقه چهره‌های جدید] ‫[به دنبال ستاره‌های جدید]
‫[کلوپ مهمانداری دستکش سفید] ‫[استخدام مهماندار]
‫[درآمدهای بالا، سن ۲۰ سال به بالا]
‫[دستکش سفید]
‫عذر می‌خوام.
‫مسئول اینجا کیه؟
‫خودم هستم.
‫[رزومه: کازوکو هوسوکی] ‫[متولد ۴ آوریل ۱۹۳۵]
‫بیست سالته، ها؟
‫دبیرستان نمیری؟
‫نه.
‫اینجا میگیم ۲۰ سالته، فهمیدی؟
‫از کی می‌تونی شروع کنی؟
‫اوه، از امروز هم می‌تونم شروع کنم.
‫پس استخدام شدی.
‫ممنونم.
‫به نظر میاد تا حالا اصلاً آرایش نکردی.
‫چیزی نیست. یادت میدیم.
‫یه چیزی هست که می‌خوام همین اول بگم.
‫چی؟
‫حاضر نیستم خودمو بفروشم.
‫به هیچ وجه.
‫نگران نباش. ما از اونجور جاها نیستیم.
‫صبح بخیر.
‫اوه، یه تازه‌وارد؟
‫آره.
‫کازوکو از امروز کارش رو اینجا شروع می‌کنه.
‫ایشون لیلی، مهماندار شماره یک ما هستن.
‫از آشناییتون خوشبختم.
‫به نظر میاد اولین بارته که همچین کاری انجام میدی.
‫اما من به پذیرایی از مشتری‌ها عادت دارم.
‫توی دکه اودن‌فروشی خانواده‌ام کمک می‌کنم.
‫دکه اودن‌فروشی؟
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫لیلی، لطفاً هواشو داشته باش، باشه؟
‫آره، باشه.
‫- خوش اومدید. ‫- درها باز شدن.
‫- سلام. ‫- بفرمایید داخل.
‫روز سختی بود، ها؟
‫مواظب جلوی پاتون باشید. خوش اومدید.
‫حالا دیگه یه زن شدی.
‫حالا برو سر میز شماره پنج.
‫- روت حساب کردم. ‫- چشم.
‫[مرگ موش]
‫کازوکو، تا این وقت شب کجا بودی؟
‫آرایش کردی؟
‫تصمیم گرفتم توی یه کلوپ مهمانداری کار کنم.
‫کلوپ مهمانداری؟!
‫خیالت راحت، جای مشکوکی نیست.
‫روزها هم همچنان میرم مدرسه.
‫دیگه نمی‌تونم اینجا کمک کنم،
‫اما دستمزدم رو میارم خونه.
‫- این خیلی یهوییه... ‫- خسته‌ام. شب بخیر.
‫کازوکو!
‫الو؟
‫رئیس یوکویاما هستن؟
‫نوش جان.
‫خوش اومدید.
‫عذر می‌خوام که این‌قدر یهویی دعوتتون کردم.
‫مشکلی نیست.
‫خب، مشورت می‌خوای؟
‫به جای مشورت،
‫امیدوار بودم کسی رو پیدا کنم
‫که به داستانم گوش بده.
‫وقتی فکر کردم که به کی می‌تونم اعتماد کنم،
‫چهره شما یادم اومد.
‫جدی؟
‫می‌تونی هر چیزی رو بهم بگی.
‫خانواده من...
‫به شدت فقیر بودن.
‫در طول جنگ و بعد از اون،
‫ممکن بود هر لحظه از گرسنگی بمیریم.
‫ببخشید که این‌قدر بی‌مقدمه مطرحش کردم.
‫چرا دارم در این مورد حرف می‌زنم؟
‫منم همین‌طور بودم.
‫اون زمان‌ها واقعاً سخت بودن.
‫طوری کار کردم که انگار مرگ و زندگیم بهش وابسته‌ست
‫و بالاخره به جایی که امروز هستم رسیدم.
‫مطمئنم واسه تو هم سخته،
‫اما اگه سخت کار کنی...
‫چی شده؟
‫خیلی خوشحالم
‫که شخص فوق‌العاده‌ای مثل شما بهم دلگرمی میده.
‫ممنونم.
‫ممنون که اومدید.
‫از حمایت همیشگیتون ممنونم!
‫- لذت ببرید. ‫- ممنونم.
‫خوش اومدید.
‫فروش ماه گذشته
‫رکورد زده.
‫به خاطر زحمات شماست.
‫ممنونم.
‫خب،
‫وقتشه که اعلامش کنم.
‫تبریک میگم.
‫همین‌طور ادامه بده.
‫چشم.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫شب بخیر.
‫هی، بویی حس نمی‌کنید؟
‫حق با توئه.
‫نمی‌دونم بوی چیه.
‫ترب سفید؟ ژله کونیاکو؟
‫اوه، بوی اودن‌ـه.
‫حالم بهم خورد. بوی فقر میده.
‫شاید وقتی بوش به خوردت بره ‫پاک کردنش سخت باشه.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫شب بخیر.
‫جناب اوچیای.
‫می‌تونم امروز این لباس رو قرض بگیرم؟
‫آره.
‫حتماً.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫کازوکو.
‫چی شده؟
‫که اینطور.
‫متوجه شدم.
‫بهشون میگم تمومش کنن.
‫فایده‌ای نداره.
‫اونا هیچ‌وقت اعتراف نمی‌کنن که این کار رو کردن.
‫اشکال نداره.
‫تحت هر شرایطی ازت محافظت می‌کنم.
‫کازوکو.
‫این یکشنبه وقتت آزاده؟
‫محشر شدی.
‫اما...
‫قیمتش خیلی زیاده.
‫هدیه‌ست.
‫به افتخار شماره یک شدنت.
‫می‌خوام توی این لباس با تو ‫توی خیابان‌های گینزا قدم بزنم.
‫زیاد میاید گینزا؟
‫اینجا جای قدم زدن معمولی نیست.
‫آدم‌ها، مغازه‌ها...
‫فقط بهترین‌ها اینجا جمع میشن.
‫حتی قدم زدن توی اینجا هم ‫حس شیک بودن به آدم میده، مگه نه؟
‫آره.
‫بدون این لباس احساس معذب بودن می‌کردم.
‫گل می‌خواید؟
‫ممنونم.
‫بفرمایید.
‫از خریدتون ممنونم.
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫رؤیام اینه که تشکیلات خودمو توی گینزا باز کنم.
‫وای، چقدر عالی.
‫قسم می‌خورم که عملیش می‌کنم.
‫وقتی اون اتفاق بیفته تو هم با من خواهی بود.
‫خوش اومدید، بفرمایید داخل!
‫اینجا فقط بهترین‌ها رو پیدا می‌کنید!
‫اگه با من باشی، هر جایی می‌برمت، هیتومی.
‫ممنونم.
‫- می‌بینمت. ‫- بله، لطفاً بازم تشریف بیارید.
‫- ممنون که اومدید. ‫- ممنونم.
‫تو منو فروختی؟
‫- بهم بگو که واقعیت نداره. ‫- کازوکو.
‫کازوکو، بیا حرف بزنیم.
‫یه چیزی بگو!
‫خودت گفتی که همینطور پول جمع می‌کنی.
‫- نه با فروختن من! ‫- این واسه رویامونه!
‫واسه عملی کردنش نیاز به پول داریم.
‫بزرگ شو.
‫به نظر میاد از رویات بیدار شدی.
‫نشدی؟
‫اوچیای گولت زد.
‫اون زن‌هایی که به نظرش سودآور باشن رو ‫اغوا می‌کنه و می‌فروشدشون.
‫من اذیتت کردم، چون دستور اوچیای بود.
‫با تظاهر به اینکه نجاتت داده، ‫اعتمادت رو جلب می‌کنه.
‫این روش کارشه.
‫اولین قرارتون توی گینزا بود؟
‫گفت می‌خواد یه جا رو با تو افتتاح کنه، درسته؟
‫اینکه ‌معشوقه‌ی آقای یوکویاما باشی ‫حسابی سود توشه، این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫کجا بودی؟
‫مهم نیست.
‫چون یکدفعه غیبت زد نگران شدم.
‫بیا درباره آقای یوکویاما حرف بزنیم...
‫چه غلطی می‌کنی؟!
‫[نفت سفید موبیل]
‫این...
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫وایسا!
‫این کار رو نکن، باشه؟
‫من اشتباه کردم!
‫منو ببخش! تروخدا، التماست می‌کنم!
‫متأسفم!
‫خواهش می‌کنم منو آتیش نزن!
‫این کار رو نکن!
‫- متأسفم! ‫- چقدر بدبخت.
‫[مرگ موش]
‫اولین مردی که بهش دل بستم، منو فروخت.
‫خب، مقصر آدم‌های ساده‌لوح هستن، نه دروغگوها.
‫خب، زنده موندین؟
‫چقدر احمقانه.
‫اگه مُرده بودم که الان اینجا نبودم.
‫خب، گمونم همینطوره.
‫اون موقع هنوز خام بودم.
‫عجب کار احمقانه‌ای کردم.
‫واقعاً می‌خواستین بمیرین؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه قبلاً خودکشی کردین،
‫گفتن جمله‌ی «تو خودتو می‌کشی» ‫توی تلویزیون دیوونگیه.
‫خانم اوئوزومی.
‫ببخشید، پام رو از گلیمم درازتر کردم.
‫همون‌طور که انتظار داشتم.
‫دل و جرئت داری.
‫با این اوضاع، عاقبت اون کمدین
‫دقیقاً مثل گذشته‌ی من میشه.
‫واسه همین بهش هشدار دادم.
‫اون هنوز می‌تونه اوضاع رو تغییر بده.
‫بعد از اقدام به خودکشی چه اتفاقی افتاد؟
‫«ترجمه از حـامـد»