‫«ترجمه از حـامـد»
‫مامان، کازوکو بیدار شد.
‫کازوکو! صدامو می‌شنوی؟
‫مامان.
‫دختر احمق.
‫کدوم دختری قبل از مادرش می‌میره؟
‫چرا این‌قدر مادرت رو نگران می‌کنی؟
‫بهمون بگو چی شده.
‫آقای ناکازونو.
‫می‌خوام کسب‌وکار خودم رو داشته باشم.
‫متنفرم از اینکه بقیه ازم استفاده کنن.
‫می‌خوام واسه خودم یه مکان داشته باشم.
‫این حرف‌ها از کجا میاد؟
‫مطمئنم یه روزی بهش می‌رسی.
‫این کافی نیست. می‌خوام همین الان اتفاق بیفته.
‫اگه نمردم، حتماً تقدیرم این بوده.
‫کازوکو...
‫و می‌خوام دبیرستان رو هم ول کنم.
‫تلاش واسه منصرف کردنم بی‌فایده‌‌ست
‫دیگه حاضر نیستم پخمه باشم.
‫[قسمت دوم]
‫[«زنان شفاف» نوشته مینوری اوئوزومی] ‫[جایزه تازه‌وارد ادبی واکوشا]
‫درباره نظریه خورشیدمرکزی و زمین‌مرکزی شنیدی؟
‫همین ایده‌ها درباره اشتغال هم صدق می‌کنن.
‫تو واسه کمک به بقیه می‌چرخی،
‫یا اونا واسه کمک به تو می‌چرخن؟
‫راه‌اندازی کسب‌وکار خودم
‫همون چیزی بود که در نهایت آزادم کرد.
‫به عنوان یه مؤلف، مطمئنم که درک می‌کنی.
‫مؤلف بودن تو رو آزاد نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫برو.
‫مامان، حمام کردم.
‫خیلی خسته‌ام. دیگه حوصله‌ی ‫حمام کردن رینا رو ندارم.
‫خیلی هیجان‌زده میشه، می‌دونی؟
‫بفرما.
‫از فردا مسئولیت حمامش با توئه، فهمیدی؟
‫باشه.
‫خوب شد.
‫بذار خشکت کنم.
‫بریم.
‫- هی. ‫- بله؟
‫می‌تونم فردا از توپ خرسی جوشان استفاده کنم؟
‫- حتماً، اما می‌تونی بگی توش چیه؟ ‫- نه.
‫تا وقتی درنیاد معلوم نیست.
‫بفرما.
‫خیلی‌خب، وقت خوابه.
‫دراز بکش.
‫- مامان. ‫- بله؟
‫می‌تونیم یه هاپو بیاریم؟
‫بهت که گفتم.
‫توی خونه مادربزرگ نمی‌تونیم ‫حیوون خونگی داشته باشیم.
‫اما وقتی بابا رو دیدم،
‫گفت می‌تونم.
‫کی می‌تونیم برگردیم خونه بابا؟
‫ارزش یه زن توی ازدواج ‫وقتی به ۳۰ سالگی می‌رسه...
‫بعد از اینکه یکم اینجا موندیم،
‫من و تو میریم به یه خونه بزرگ‌تر.
‫اونوقت می‌تونی یه سگ بیاری.
‫واقعاً؟
‫مامان دیگه باید بره سر کار.
‫شب بخیر!
‫هی، با توام.
‫اصلاً واسه چی...
‫هی، کازوکو هوسوکی چطور آدمیه؟
‫تازه باهاش آشنا شدم، واسه همین هنوز مطمئن نیستم.
‫شرط می‌بندم یه روی پنهان داره.
‫خدا می‌دونه!
‫میگی کمدین هستی،
‫اما هیچ دستاوردی نداری و هیچ ‫جذابیت زنانه‌ای هم درون تو نیست.
‫خودتم اینو می‌دونی، واسه همین تنها چیزی که ‫بهش تکیه کردی جوونیته.
‫مامان، تو برنامه‌شو زیاد می‌بینی.
‫ازش خوشت میاد؟
‫آره، خوشم میاد.
‫از چیش خوشت میاد؟
‫خیلی آدم رو سر ذوق میاره.
‫رک حرفشو می‌زنه.
‫این روزا آدم این‌طوری کم پیدا می‌شه.
‫و تازشم...
‫چی؟
‫اون پولداره.
‫خدا بده شانس!
‫تو که یه «مؤلف جدید آینده‌دار» هستی،
‫بالاخره می‌تونی بعد از یک دهه ‫کتاب دومت رو چاپ کنی.
‫نوشتن یه کتاب درمورد اون باید جالب باشه.
‫این بار کتابت حتماً فروش میره.
‫من رفتم.
‫اوه، مینوری.
‫کِی می‌خوای از اینجا بری؟
‫هنوز مطمئن نیستم.
‫کیس ازدواج دور و برت نیست؟
‫معلومه که نه.
‫اگه می‌خوای طولانی‌مدت بمونی،
‫باید اجاره بدی.
‫منم داشتم از رینا مراقبت می‌کردم،
‫پس ماهی ۳۰ هزار ین چطوره؟
‫آزادی که به حرف‌هام شک داشته باشی.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫یکراست میری جهنم.
‫پسر، درباره اینجا شنیده بودم،
‫اما واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫مثل یه موزه هنریه.
‫درسته.
‫پس بریم داخل؟
‫باشه.
‫بله؟
‫کاواتانی هستم، واسه قرار ملاقاتمون اومدم.
‫بفرمایید.
‫منتظرتون بودیم.
‫بفرمایید داخل.
‫تیارا.
‫شرط می‌بندم این فسقلی هم حسابی گرونه.
‫اوه، لطفاً بشینید.
‫شما مهمون‌های من هستید.
‫ببخشید که توی زحمت افتادید.
‫نگرانش نباشید.
‫من حتی الانم به خدمتکارها متکی نیستم.
‫تمام کارها رو خودم انجام میدم.
‫بقول معروف، ترک عادت موجب مرضه.
‫وقتی توی یه خانواده فقیر بزرگ بشی همین میشه.
‫چای گیاهی خونگیه.
‫بفرمایید.
‫چه عطر خوبی داره.
‫ممنونم.
‫خوشمزه‌ست.
‫آره. گیاهش رو توی حیاط پشتی خودم می‌کارم.
‫عجب.
‫و باید اضافه کنم که
‫خونه زیبایی دارید.
‫کل این خونه ۱.۵ میلیارد ین می‌ارزه،
‫پس چیز خاصی نیست.
‫۱.۵ میلیارد...
‫خونه‌ام توی کیوتو سه میلیارد واسم آب خورد.
‫چی؟
‫نجارهای سنتی درجه یک رو استخدام کردم
‫که بیشتر از انتظارم خرج کردن.
‫بیشتر از انتظارتون...
‫باورنکردنیه.
‫یه‌جور نمایش بیخود ثروته، مگه نه؟
‫نه، اصلاً.
‫اشکال نداره، راحت باش. واقعیته.
‫چیزی که درمیارم رو بی‌درنگ خرج می‌کنم.
‫از ولخرجی واسه چیزی که می‌خوام پشیمون نمیشم.
‫به خاطرش سرزنش می‌شم،
‫اما به نظرم تازه‌به‌دوران‌رسیده بودن ‫هیچ ایرادی نداره.
‫در واقع بهش افتخار می‌کنم.
‫و به اینکه از صفر و هیچی به اینجا رسیدم.
‫[سال 1955]
‫[مغازه جهت اجاره]
‫رسیدیم.
‫آدم‌های زیادی از اینجا رد میشن.
‫یه راه فرعی به سمت ایستگاهه.
‫مغازه کوچیکیه،
‫اما توی بهترین نقطه قرار داره.
‫می‌تونی هر کسب‌وکاری خواستی راه بندازی.
‫اجاره‌اش چقدر درمیاد؟
‫با پول پیش و اجاره،
‫اول کار به ۳۸۰ هزار ین نیاز داری.
‫این‌قدر زیاد؟
‫هرچقدرش رو کم داشته باشی من می‌دم.
‫لابد وثیقه‌ سنگین ازم می‌خوای؟
‫چنین فکر ناجوری در موردم داری؟
‫من سرمایه‌گذارم. این فقط یه بیزینسه.
‫بیزینس؟
‫می‌خوام روی دل و جرئت
‫و اراده‌ات ریسک کنم.
‫خب؟
‫آقای ناکازونو.
‫قبولش می‌کنم.
‫از اینجا شروع می‌کنم ‫و مسیرم رو به سمت جاهای بزرگ‌تر می‌سازم.
‫به این میگن روحیه.
‫روز بعد، از دبیرستان انصراف دادم
‫و واسه روز افتتاحیه آماده شدم.
‫فضای خیلی کمی داشتم،
‫واسه همین خیلی فکر کردم که چه کاری راه بندازم.
‫خواهرم رو راضی کردم تا بهم ملحق بشه،
‫چون از کار کردن توی کارخونه متنفر بود.
‫هر روز صبح ساعت چهار بیدار می‌شدیم،
‫قابلمه‌های بزرگ برنج رو می‌پختیم،
‫و با دست‌هامون اون‌قدر کوفته‌برنجی درست می‌کردیم ‫که چروک می‌شدن.
‫[غذاخوری پونی]
‫صبحانه کوفته‌برنجی و سوپ میسو بود.
‫با قهوه مجانی، مجموعاً می‌شد ۵۰ ین.
‫واسه اینکه مشتری‌های ثابت رو حفظ کنیم،
‫هر روز مواد داخل کوفته‌برنجی‌ها ‫و سوپ میسو رو عوض می‌کردیم.
‫بفرمایید. ممنونم.
‫ناهار یه ساندویچ یا سرویس تونجیرو و برنج بود.
‫با قهوه مجانی، مجموعاً می‌شد ۵۰ ین.
‫الان میارم. آکیکو، ترشی آلوی بیشتری نیاز داریم.
‫عجله کن.
‫اینم آلو.
‫- ممنونم. ‫- خیلی ممنونم.
‫یه تونجیرو می‌خوام.
‫حتماً، ممنونم.
‫آکیکو، یه تونجیرو.
‫ممنونم.
‫داری چی‌کار می‌کنی، آکیکو؟
‫تونجیرو رو زود آماده کن.
‫- باشه. ‫- ممنونم.
‫ممنونم.
‫بقیه پولتون ۵۰ ین میشه.
‫توی این کار، زمان حرف اول رو می‌زد.
‫مشتری‌ها غذای خودشون رو با عجله می‌خوردن،
‫واسه همین تونجیرو رو ولرم ‫با تکه‌های کوچیک سرو می‌کردیم.
‫ممنونم.
‫آکیکو، ظرف‌ها رو بعداً بشور.
‫- شرمنده. ‫- باشه.
‫یه ساندویچ، درسته؟
‫باشه، یه لحظه.
‫آکیکو، اول ساندویچ رو بده.
‫- باشه. ‫- یه لحظه.
‫ممنونم.
‫اهل کجایی؟
‫ساندویچ؟ ممنونم.
‫- یه تونجیرو. ‫- الان میارم.
‫سود کم با حجم فروش بالا یه موفقیت بزرگ بود.
‫نکته مهم کسب‌وکار اینه که بدونی ‫مشتری‌هات چی می‌خوان.
‫هر روز یه مسابقه سرنوشت‌ساز با آدم‌های واقعی بود.
‫اگه فقط پشت میزت بشینی و به فکر فرو بری،
‫هیچی درمورد مردم نمی‌فهمی.
‫و چه مدت اون مغازه رو اداره کردید؟
‫شاید شش ماه؟
‫با اون همه سود فقط شش ماه؟
‫سر و کله‌ی یه نفر پیدا شد که ‫می‌خواست مغازه رو بخره
‫اونم با سه برابر پولی که بابتش داده بودم.
‫چرا اول با من حرف نزدی؟
‫مدیریت اونجا با من بود،
‫پس تصمیم بستن یا فروختنش هم با من بود.
‫تو فقط داشتی کمک می‌کردی، آکیکو.
‫لزومی نداره درباره هر چیزی باهات حرف بزنم.
‫«فقط داشتم کمک می‌کردم»؟
‫اوه، به هر حال،
‫می‌خوای توی کسب‌وکار جدیدم کمکم کنی؟
‫این واسه چی بود؟!
‫اصلاً نباید به خاطر تو شغلم رو ول می‌کردم.
‫وایسا!
‫نباید این‌طوری می‌گفتی.
‫خودت مقصری!
‫چرا؟ اون بهم سیلی زد.
‫باورم نمی‌شه. آروم...
‫هی! بسه دیگه!
‫کازوکو!
‫برو بریم!
‫سرمایه‌گذاری بعدی من یه لمکده توی شینباشی بود.
‫یه مکان می‌خواستم که مشتری‌های ثابت پونی،
‫یعنی تاجرهای جوون، بتونن توش خوش بگذرونن.
‫ما خدمات ارزونی ارائه می‌دادیم
‫و از آماتورهای تازه‌کار به عنوان ‫مهماندار استفاده می‌کردیم.
‫[تبریک بابت کلوپ جون] ‫[از طرف ایچی ناکازونو]
‫این طرف.
‫عذر می‌خوام.
‫الان برمی‌گردم.
‫لطفاً شما مشغول باشید. ببخشید.
‫خوش اومدید. براتون روشنش می‌کنم.
‫ممنون.
‫در نتیجه کسب‌وکارم رونق گرفت.
‫برعکس هر جای دیگه توی گینزا ‫حس و حال تازه‌ای داشت،
‫که مردها رو جذب خودش می‌کرد.
‫پول سرمایه‌گذارم رو ظرف یک سال پس دادم
‫و توی پنج سال بیش از سه میلیون ین پس‌انداز کردم.
‫حقوق پایه‌ی یه کارمند
‫اون زمان کمتر از ۲۰ هزار ین بود.
‫به پول امروز چقدر میشه؟
‫مطمئن نیستم. فقط در 20 ضربش کن.
‫شصت میلیون؟
‫توی بیست و یکی دو سالگی.
‫عجب، حتماً هر روز خیلی بهتون خوش می‌گذشته.
‫خب، راستش این‌طور نبود.
‫مهماندارهای گینزا می‌تونن پابه‌پای ‫این سطح از بحث‌های اقتصادی پیش برن.
‫بابت نادانیم عذر می‌خوام.
‫گمونم وقتی دبیرستان رو ترک کنی همین میشه.
‫ناامیدکننده بود.
‫تا قبل از اون با دل و جرئت و اراده جلو می‌رفتم،
‫اما فهمیدم که این کافی نیست.
‫مصمم بودم بهشون ثابت کنم ‫که اشتباه می‌کنن و رفتم دانشگاه.
‫وایسا ببینم، دانشگاه؟
‫به عنوان یه آدم ترک تحصیل‌کرده؟
‫البته، ثبت‌نام نکرده بودم.
‫[مرگ بر کیشی!] ‫[نه به معاهده امنیتی!]
‫اونجا پر از سروصدای جوون‌هایی بود ‫که درگیر آرمان‌هاشون بودن،
‫اما واسه من پشیزی هم اهمیت نداشت.
‫بدجور دنبال این بودم که ‫از سختی‌های این دنیا جون سالم بدر ببرم.
‫روزها دانشگاه، شب‌ها کار.
‫هر دو رو همزمان پیش می‌بردم.
‫و خیلی بیشتر از اکثر دانشجوهای اونجا درس می‌خوندم.
‫البته، بدون پرداخت حتی یک ین.
‫سیاست. اقتصاد.
‫فلسفه.
‫هر چیزی که دستم می‌رسید رو می‌خوندم.
‫اولش همه‌اش واسم نامفهوم بود،
‫اما بعد از یکی دو سال کم‌کم واسم منطقی شد.
‫شروع کردم به لذت بردن ازش.
‫میلم به علم و دانش قوی‌تر شد،
‫و می‌فهمیدم که روزبه‌روز دارم رشد می‌کنم.
‫اما خب من از اون آدم‌هایی‌ام که حریص میشه.
‫از دست مشتری‌های شینباشی خسته شدم.
‫می‌خواستم توی بالاترین سطح رقابت کنم.
‫منظورتون گینزاست؟
‫[سال 1962]
‫می‌دونم تواناییش رو داری، ‫اما چرخوندن یه کسب‌وکار توی گینزا؟
‫تو فقط ۲۳ سالته.
‫یکم عجله نمی‌کنی؟
‫المپیک توکیو دو سال دیگه‌ست.
‫این خیابون‌ها پر از آدم میشه.
‫یا الان یا هیچوقت.
‫اما استانداردهای اینجا از هر جای دیگه‌ای ‫توی ژاپن بالاتره.
‫واسه همینه که می‌خوام امتحانش کنم.
‫بی‌رحمانه‌ترین جای ژاپن هم هست.
‫به این راحتی که فکر می‌کنی نیست.
‫رسیدیم.
‫[ملک جهت فروش]
‫ملکی به این خوبی به‌ندرت پیدا میشه.
‫نظرت چیه؟
‫درسته. بهترین موقعیت مکانی رو داره.
‫یه عالمه واسه فضای داخلیش هزینه می‌کنم
‫و به عنوان یه کلوپ لوکس رقابت می‌کنم.
‫و چقدر نیاز داری؟
‫حتی با پس‌اندازم، بازم به پنج میلیون ین نیاز دارم.
‫کازوکو.
‫می‌دونی این پول چقدر زیاده؟
‫می‌شه باهاش یه خونه شیک توی ستاگایا خرید.
‫این نوع سرمایه‌گذاری توی یه سطح دیگه‌ست.
‫عزمم رو جزم کردم که یه کار اینجا راه بندازم.
‫خواهش می‌کنم، آقای ناکازونو.
‫من یه آدم حرفه‌ایم.
‫اگه این کار شکست بخوره،
‫واسه پس گرفتن پولم حسابی می‌چلونمت،
‫تعارف هم ندارم.
‫واسش آماده‌ای؟
‫آره.
‫قول میدم موفق میشم.
‫نباید به این راحتی قول بدی.
‫بازم روی من ریسک کنید.
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫کازوکو، بس کن. اینجا این کار رو نکن.
‫خواهش می‌کنم، آقای ناکازونو!
‫اگه روم سرمایه‌گذاری نکنی، می‌میرم!
‫زندگیم دیگه به آخر رسیده.
‫باشه، پول رو بهت میدم!
‫فقط بلند شو دیگه!
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫ممنونم، آقای ناکازونو!
‫عاشقتم!
‫واقعاً که پردردسری!
‫تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫صبر کن!
‫هی، وایسا!
‫سلام!
‫سلام. عجب هوای خوبی داریم.
‫واقعاً هوا خوبه.
‫دفعه بعد میام پیشتون.
‫چه دختر خوبی هستی، آیا.
‫من خواهر بزرگ‌ترم. این وظیفه منه.
‫که اینطور.
‫نزدیک شو. آینده‌ی موفق.
‫کازوکو هوسوکی.
‫بخت بهش رو کرده.
‫موفقیت بزرگی پیدا می‌کنه.
‫جدی؟ مطمئنید؟
‫بله.
‫ممنونم.
‫هرچند...
‫هرچند... چی؟
‫از اینجا به بعد، طمعش به سرعت بیشتر میشه.
‫ممکنه یه روز اونو کامل ببلعه.
‫چقدر نازه.
‫بالاخره یه کلوپ توی گینزا، ها؟
‫تو واقعاً شگفت‌انگیزی، کازوکو.
‫مطمئنی که زیاد به خودت فشار نمیاری؟
‫اصلاً به خودم فشار نمیارم.
‫اوه، نه. واسه چی گریه می‌کنی؟
‫- خیلی‌خب، بیا اینجا. ‫- آروم باش.
‫آروم باش. چی شده؟
‫- گرفتمت. چی شده؟ ‫- آروم باش.
‫مشکل چیه؟
‫گمونم ترجیح میده پیش مادرش باشه.
‫آکیکو، الان واقعاً شبیه یه مادر شدی.
‫خوش می‌گذره؟
‫همه‌چیز یه چالشه.
‫و شوهرمم پول زیادی درنمیاره.
‫اما بدون مادرشوهر یا خواهرشوهر خوب نیست؟
‫گل گفتی.
‫حتی نمی‌تونم کار کردن توی ‫یه کلوپ در گینزا رو تصور کنم.
‫خوشحالم که بعد از دعوامون ول کردم رفتم.
‫هی، ساچیکو.
‫می‌خوای کار اداریت رو ول کنی و بیای پیش من؟
‫عمراً.
‫پول درمیاری.
‫می‌خوام با پسری ازدواج کنم که خونه و ماشین داره ‫و مادرشوهر هم نداشته باشم.
‫اگه من یه مدیر بشم چی؟
‫تو که گفتی می‌خوای کار اداری گیر بیاری، هیسائو.
‫از صبح‌ها متنفرم، واسه همین دست و دلم داره می‌لرزه.
‫- واقعاً میگی؟ ‫- خب؟
‫گمونم بتونی کمک کنی.
‫پس استخدام شدم؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫ایول! این یه پیشنهاد کاریه!
‫تو یه احمقی.
‫این کاملاً یه پیشنهاد کاری بود.
‫- کازوکو. ‫- بله؟
‫به مامان گفتی؟
‫نه.
‫به‌زودی میگم.
‫اینم سفارش شما.
‫بقیه‌شو من می‌شورم.
‫مامان.
‫- گوش کن... ‫- از آقای ناکازونو شنیدم.
‫که اینطور.
‫تو واقعاً محشری.
‫به لطف درآمدهای تو،
‫تمام بدهی‌هامون رو پرداخت کردیم.
‫اما می‌دونی، کازوکو،
‫پنج میلیون ین وحشتناکه.
‫چیزی نیست. خاطرجمع میشم که موفق شه.
‫من به خودم مطمئنم.
‫وقتی یه زن سرسختانه رفتار می‌کنه،
‫به عنوان یه زن خوشبختی رو پیدا نمی‌کنه.
‫من یه روزی ازدواج می‌کنم،
‫و بچه هم می‌خوام.
‫صاحب یه کلوپ بودن توی گینزا ‫تنها چیزی نیست که بهش می‌رسم.
‫قصد دارم به هر چیزی که می‌خوام برسم.
‫من امروز از یه پیشگو خواستم فال تو رو بگیره.
‫گفت طمعت یه روز تو رو کامل می‌بلعه.
‫مسخره‌ست.
‫این چیزا از پایه دوز و کلکن...
‫نگرانتم.
‫این تنها کاریه که الان می‌تونم برات بکنم. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫مگومی الان یه خواهشی ازم کرد.
‫اوه، که اینطور.
‫بالاخره این روز فرا رسید، کازوکو.
‫- الان برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫سلام به همگی.
‫سلام، خانم کازوکو.
‫بالاخره روز افتتاحیه «کازوسا» فرا رسید.
‫روی همگیتون حساب می‌کنم.
‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم.
‫بیاین به افتخارش بنوشیم.
‫تبریک میگم.
‫تمام اینا به لطف شماست.
‫امیدوارم به‌زودی دوباره همگیتون رو ببینم.
‫ممنونم.
‫خوش اومدید.
‫اوه، آقای ناکازونو!
‫هی.
‫فعلاً فقط کنار پیشخوان جا داریم.
‫فقط اومدم یه سر و گوشی آب بدم.
‫چی؟ لطفاً یه نوشیدنی بخورید.
‫شاید فقط یکی.
‫بسیار خب!
‫از این طرف.
‫- یه نوشیدنی، لطفاً. ‫- خوش اومدید. الان میارم.
‫حواست باشه آقای ناکازونو رو یادت بمونه.
‫ایشون سرمایه‌گذار ما هستن.
‫یادم نمی‌ره.
‫ممنونم.
‫آقای ناکازونو.
‫خوش اومدید.
‫شروع فوق‌العاده‌ای داشتی.
‫بدون کمک شما نمی‌تونستم انجامش بدم.
‫تصور کن یه نفر وسط گینزا ‫به پات بیفته و التماس کنه.
‫همه جوری نگاهم می‌کردن ‫انگار این وسط آدم‌بده هستم.
‫مگه چاره دیگه‌ای هم داشتم؟
‫یه تهدید توأم با مظلوم‌نمایی بود، ها؟
‫دقیقاً.
‫خب، نوش جان.
‫ممنون.
‫میشه منم همراهی‌تون کنم؟
‫نمی‌تونم بهت نه بگم، کازوکو.
‫ممنون.
‫شاید خودت اینو بدونی،
‫اما هیولاهایی توی گینزا کمین کردن.
‫همیشه گاردت رو بالا نگه دار.
‫تا حد مرگ کار می‌کنم
‫تا مجبور نشید منو بچلونید.
‫خب، به افتخار موفقیت آینده کازوسا...
‫کلوپ به رونق خودش ادامه داد؟
‫آره، اون ایام دوران خوش‌شانسی هم بود.
‫درست وسط رشد سریع اقتصادی بودیم.
‫به لطف مطالعاتم،
‫کله‌گنده‌های سیاسی و مالی هم ‫کم‌کم اومدن پیش ما.
‫در نهایت کسی منو نچلوند.
‫در عوض، تونستم پول آقای ناکازونو رو ‫توی یک سال پس بدم.
‫وای، واقعاً دوران امید و آرزوها بوده، ها؟
‫الان مردم زیر واقعیت له میشن ‫و حتی تلاش هم نمی‌کنن.
‫رویاپردازی رو فراموش می‌کنن.
‫- قهوه درست می‌کنم. ‫- ها؟
‫- ممنونم. ‫- بدید من ببرم.
‫ممنونم.
‫دوران خسته‌کننده‌ایه، مگه نه؟
‫بدون رویا، هیچ چیزی شروع نمیشه.
‫بدون خواسته، هیچ چیزی به دست نمیاد.
‫شما زنی هستید که بیشتر از یه آدم معمولی ‫خواسته داره، مگه نه؟
‫حتی شاید حریص.
‫اوه، این یه تعریف بود.
‫حق با توئه. من حریصم.
‫[سال 1963]
‫[تغییرات پرسنل]
‫[وزیر جدید حمل‌ونقل] ‫[آکیمیتسو نابشیما]
‫[با تمام وجودم، کازوکو هوسوکی]
‫اینم از این.
‫هی، خانم!
‫- منتظرتون بودم! ‫- خوش اومدید.
‫ببخشید.
‫یه نوشیدنی میل کنید، خانم.
‫ممنونم.
‫- اوه؟ ‫- تازه‌وارد ما، میتا.
‫ایشون مسئول هتلی هستن ‫که داریم توی آکاساکا افتتاح می‌کنیم.
‫از آشناییتون خوشبختم. من کازوکو هستم، صاحب اینجا.
‫اوه، من میتا هستم. خوشبختم.
‫چرا توی هپروت بودی؟
‫بگو ببینم، عاشق شدی؟
‫بهرحال پیدا کردن همچین خانم زیبایی سخته.
‫شما خیلی چرب‌زبونید، آقای نیشیوکا.
‫اما می‌دونی، میتا،
‫اگه بخوای بیفتی دنبالش، ‫رقابت سختی در پیش داری.
‫اکثر مشتری‌های اینجا خرپولن.
‫مردهایی مثل ما که با پول شرکت شام می‌خورن ‫شانسی ندارن.
‫مشتری‌های ما مثل خدایان هستن.
‫من با همه یکسان رفتار می‌کنم.
‫اوه؟ شاید منم یه شانسی داشته باشم.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫- اجازه بدید. ‫- ممنونم.
‫میتا، نظرت چیه واسه «افتر» دعوتش کنی؟
‫«افتر» چیه؟
‫هی، حتی اسم افتر هم به گوشت نخورده؟
‫بعد از بسته شدن کلوپ میرید سر قرار.
‫که اینطور.
‫امشب برنامه‌ای دارید؟
‫هی، صاف رفتی سر اصل مطلب؟
‫شرمنده، یه قرار قبلی دارم.
‫زدنِ مخش به این راحتی‌ها نیست.
‫باید هر شب بیای دیدنش.
‫ولی نمی‌تونیم بذاریم یه تازه‌وارد ‫از پول شرکت استفاده کنه.
‫اساساً اون زنیه که کاملاً خارج از دسترس توئه.
‫اینطور نگید.
‫لطفاً هر روز بهمون سر بزنید.
‫باشه، جناب میتا؟
‫خانم، اون‌طوری ورشکست میشه.
‫- جدی، ها؟ ‫- آره.
‫عذر می‌خوام.
‫گل می‌فروشم.
‫گل می‌خواید؟
‫منتظرتون هستیم.
‫آقای کامیاما، سه نفر، تا نیم ساعت دیگه میان.
‫که اینطور.
‫- خوش اومدید. ‫- خوش اومدید.
‫جناب میتا، اومدید بهمون سر بزنید؟
‫بدید کیفتون رو بگیرم.
‫امروز تنها هستید؟
‫بله، این امروز به دفترم تحویل داده شد.
‫اوه...
‫بفرمایید.
‫ممنونم.
‫لطفاً از این طرف.
‫اوه، چیزی نیست...
‫عذر می‌خوام.
‫می‌تونم شما رو واسه افتر دعوت کنم؟
‫این ماه هرشبش وقتم پره.
‫متأسفم.
‫فهمیدم.
‫نوش جان.
‫اوه، خوش اومدید.
‫خوش اومدید.
‫کازوکو.
‫بله؟
‫آقای میتا هفته‌ای سه بار میاد. حالش خوبه؟
‫می‌دونم، حسابی داره خرج می‌کنه.
‫همیشه با لبخند پول نقد میده.
‫اون یه کارمند اداری جوونه، می‌دونی؟
‫به نظرت داره اختلاس می‌کنه؟
‫عمراً. خیلی آدم قانونمندیه.
‫اتفاقاً باید مراقب همین آدما باشی.
‫واو!
‫خدای من، چقدر عالی!
‫شما خانم‌های زیبا باعث میشید ‫نوشیدنی راحت‌تر پایین بره.
‫وزیر، خیلی ممنون که امروز اومدید.
‫مدتیه که از کلوپ شما خبر دارم،
‫واسه همین دلم می‌خواست یه سر بزنم.
‫شایعات حقیقت داشتن. همه زیبا هستن.
‫امیدوارم بازم بهمون سر بزنید.
‫بله، البته.
‫لطفاً این کار رو بکنید.
‫خانم، جناب میتا اومدن.
‫الان برمی‌گردم.
‫حتماً.
‫- جناب میتا. ‫- بفرمایید.
‫ممنونم.
‫شرمنده، ما امروز کاملاً رزرو هستیم.
‫اوه، که اینطور؟
‫پس میرم بعداً میام.
‫متأسفم.
‫هی، تویی، ماروهیکو؟
‫اوه، آقای نابشیما!
‫چه تصادفی.
‫اوه، تو هم زیاد میای اینجا؟
‫وزیر، آقای میتا رو می‌شناسید؟
‫البته. پدرش یکی از حامیان منه.
‫یه زمین‌دار بزرگ توی شیزوئوکا.
‫زمین‌دار بزرگ؟
‫اونا واسه قطارهای سریع‌السیر جدید ‫سه تا کوه فروختن.
‫الان به طرز فجیعی پولدارن، مگه نه؟
‫که اینطور.
‫شما در مورد خودتون خیلی رازدار بودید، جناب میتا.
‫چون امشب درباره پدرم شنیدید به من ملحق شدید؟
‫نه، تسلیم اشتیاق شما شدم.
‫نگران کیف پولتون بودم.
‫اما نیازی به نگرانی نبود.
‫خیلی خوشحالم
‫که به فکرم بودی، کازوکو.
‫هنوز به همکارات نگفتی، درسته؟
‫هنوز دارم آموزش می‌بینم، واسه همین نمی‌خوام
‫باهام جور دیگه رفتار کنن.
‫برنامه‌ات واسه آینده چیه؟
‫مجبورم که یه روز کسب‌وکار ‫خانوادگی رو به عهده بگیرم.
‫پدرم و تمام اجدادم
‫به همون زمین‌دار بودن قانع بودن.
‫اما من متفاوتم.
‫قصد دارم از دارایی‌هامون واسه ‫شروع یه کسب‌وکار استفاده کنم.
‫عجب، چه جور کسب‌وکاری؟
‫می‌خوام با دست‌های خودم یه هتل بسازم.
‫هتل؟
‫بله.
‫توی آمریکا، یه شهری هست به اسم لاس‌وگاس.
‫چندین هتل عظیم داره ‫که به سالن‌های تئاتر و کازینو وصلن.
‫خانواده من ۳۳ هکتار زمین کنار ساحل دارن.
‫من از اون زمین استفاده می‌کنم و...
‫خب، این فقط یه رویا توی یه رویای دیگه‌ست.
‫هتل، ها؟
‫چقدر عالی.
‫خوش اومدید.
‫آقای میتا، کاملاً خیس شدید.
‫- واسم یه حوله بیار. ‫- باشه.
‫لطفاً بفرمایید داخل.
‫چی شده؟
‫پدرم
‫یهویی بر اثر سکته قلبی فوت کرد.
‫چی؟
‫الان دارم برمی‌گردم روستا.
‫مجبور شدم شغلم رو هم ول کنم.
‫که اینطور.
‫واقعاً بهتون تسلیت می‌گم.
‫گمون نکنم دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو ببینیم.
‫بابت همه‌چیز ممنونم.
‫آقای میتا.
‫لطفاً از این چتر استفاده کنید.
‫اگه...
‫اگه ازت بخوام باهام بیای چی می‌گی؟
‫ها؟
‫با من ازدواج کن،
‫تا با هم بریم دنبال رویاهامون.
‫متأسفم.
‫دارم چی میگم؟
‫حرفی که زدم رو فراموش کن.
‫وقتی شنیدم کازوکو داره ازدواج می‌کنه ‫باورم نمی‌شد،
‫اما این خونه خودش گویای همه‌چیزه.
‫اون دختر جاه‌طلبی زیادی داره.
‫داره درست همون‌جایی که بهش تعلق داره مستقر میشه.
‫نگران بودی که ازدواج نکنه،
‫و الان نگران اینی که ازدواج کرده، ها؟
‫اینجا این‌قدر بزرگه
‫که ممکنه توش گم بشی.
‫عجب خونه بزرگی.
‫هیسائو، الان تو کلوپ گینزا رو اداره می‌کنی؟
‫درسته.
‫از پسش برمیای؟
‫فقط بسپاریدش به من.
‫امید زیادی ندارم.
‫هر چی دلت می‌خواد بگو.
‫خب، همیشه فکر می‌کردم ‫کازوکو با یه پولدار ازدواج می‌کنه،
‫اما نه تا این حد.
‫آره، این فراتر از خواستن یه خونه و ماشینه.
‫اون واقعاً ازت جلو زد، آکیکو.
‫شرط می‌بندم حسودیت شده.
‫احمق.
‫تو اصلاً معنی ازدواج رو نمی‌فهمی.
‫دردسرهای خودشو داره.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫اولین شب ما به عنوان تازه‌عروس و داماد.
‫حتی واسه منم یکم استرس‌زا بود.
‫اون موقع حتی توی خوابم هم تصور نمی‌کردم
‫که یک هفته بعدش اوضاع چطوری می‌شه.