‫[کانتو - خانواده‌‎ی ماتسوبارا]
‫- سلام، اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- خوب پول در میاری، نه؟ ‫- آره، مرسی.
‫هر جایی که پول باشه، یاکوزا هم پیداش می‌شه.
‫این هرگز عوض نشده.
‫ضعیف‌ها وجود دارن که حقشون خورده بشه.
‫من از وقتی بچه بودم قبول ‫نکردم که اینطوری زندگی کنم.
‫[فیلمی بزرگ از شوچیکو، مراسمی در منزل آنجو]
‫[۲۷۰ روز مانده به بازی‌های المپیک توکیو]
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- بقیش باشه. ‫- مرسی.
‫سال نو مبارک.
‫پنج تا اضافه گذاشتی.
‫سودشه.
‫لازم نیست.
‫فقط یه هفته شده.
‫خب نمی‌خوام فکر کنی که من یه کلاهبردارم.
‫بابت اون معذرت می‌خوام.
‫بگیرش لطفا.
‫پس با کمال میل قبول می‌کنم.
‫باز هم کمکی از دست من برمیاد؟
‫همین که به ما سر می‌زنید کافیه.
‫نه، این واسه من کافی نیست.
‫پول شما واقعا به من کمک کرد.
‫هر چیزی خواستید بگید.
‫چرا ازش نمی‌خواید واستون یه خونه پیدا کنه؟ ‫در این زمینه حرفه‌ای هستن.
‫درسته.
‫خونه؟
‫آپارتمانم فضاش یه مقدار کمه.
‫در اون صورت، همین الان ‫یه لیست خونه‌ی خوب دارم.
‫بفرمایید.
‫- بعدازظهر بخیر. ‫- سلام.
‫منتظرت بودم.
‫مشکلی هست؟
‫نه، آخه تا حالا هرگز هم رو صبح ندیده بودیم.
‫متاسفم.
‫انقدر عجله داشتم که وقت نکردم آرایش کنم.
‫نه، به نظرم همینجوری خوبی.
‫حرفم بی‌ادبی بود.
‫خب، بریم سر املاک.
‫باشه.
‫راحت نیست که ملکی پیدا ‫کنیم که مناسبشون باشه.
‫درواقع ایشون مالک سه کلوپ در گینزا هستن.
‫واو. تحسین‌برانگیزه.
‫- مخصوصا واسه شخصی به این جوانی. ‫- همینطوره.
‫خوب می‌شه که شخصی به زیبایی ‫شما در این خونه اقامت داشته باشه.
‫گفت که...
‫خوب می‌شه که شخصی به زیبایی ‫شما در این خونه اقامت داشته باشه.
‫خب من می‌رم دیگه، بفرمایید، عجله نکنید.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫یه دیپلمات آمریکاییه.
‫می‌خواد بفروشش چون داره برمی‌گرده آمریکا.
‫متوجه‌ام.
‫بیا بریم یه نگاهی بندازیم.
‫چه ملک قشنگی.
‫به نظرم این خونه واست خیلی خوبه.
‫می‌خوای با خانواده اینجا زندگی کنی؟
‫پارسال طلاق گرفتم. الان تنهام.
‫آهان.
‫خوشحال می‌شم توی چنین خونه‌ای زندگی کنم...
‫ولی ممکنه واسه تنهایی ‫زندگی کردن خیلی بزرگ باشه.
‫شاید به زودی ازدواج کنید.
‫خوشحال می‌شم.
‫اگه به این کارت ادامه بدی، ‫مجبورم به حسابت برسم!
‫اون موقع من رو مقصر ندون! ‫خود دانی.
‫من...
‫فقط به املاک معمولی رسیدگی نمی‌کنم.
‫توی کارهای غیرقانونی هم هستم.
‫مردم رو گول می‌زنم. تهدیدشون می‌کنم.
‫ملکشون رو به زور می‌گیرم...
‫و با سود می‌فروشمش.
‫من...
‫توی جنگ یتیم شدم.
‫برای این که توی هرج‌ومرج ‫بعد جنگ زنده بمونم...
‫به سمت خلاف رفتم.
‫و اینطوری بود که عاقبتم شد این.
‫نمی‌تونی به آدمی مثل من اعتماد کنی، نه؟
‫ممنون که حقیقت رو بهم گفتی.
‫من هم همینم.
‫من هم خیلی تلاش کردم که حین جنگ دوام بیارم.
‫کارهایی کردم که بهشون افتخار نمی‌کنم.
‫ولی الان یه کارآفرین موفق...
‫با سه تا کلوپ در گینزا هستی.
‫کارآفرین که نمی‌شه گفت.
‫می‌خوام از شر این کارهای خلاف خلاص بشم...
‫و یه روزی به آرزوهام برسم.
‫معذرت می‌خوام.
‫و حالا که این همه راه اومدی...
‫فراموش کن که چنین مکالمه‌ای داشتیم.
‫می‌خوام اون خونه رو بخرم.
‫پس یه مشاور املاک خوب ‫می‌فرستم که به کارهاش رسیدگی کنه.
‫نه.
‫می‌خوام از تو بخرمش.
‫مرسی.
‫هی.
‫چطوره بریم یه دوری با هم بزنیم؟
‫قشنگه.
‫مرسی.
‫آرزوت چیه آقای سودو؟
‫چی؟
‫گفتی می‌خوای یه روزی به آرزوهات برسی.
‫آهان، درسته.
‫دوست دارم یه روزی یه کلوپ افتتاح کنم.
‫با غذا و نمایش‌های درجه یک.
‫می‌دونی...
‫یه چیزی که از لاتین کوارتر بهتر باشه.
‫وای، انتظارش رو نداشتم.
‫وقتی بچه بودم...
‫معمولا شب‌ها بخاطر گرسنگی بیدار بودم.
‫من هم خیلی این رو تجربه کردم.
‫چنین شب‌هایی تصورش می‌کردم.
‫اجراهای قشنگ داخلش رو...
‫خوردن غذاهای خوشمزه‌ای که دوستشون داشتم.
‫اینطوری یکم حواس خودم رو پرت می‌کردم.
‫من آرزو داشتم یه بازیگر بشم.
‫تصور می‌کردم که مثل فیلم‌های آمریکایی ‫لباس‌های قشنگ می‌پوشم...
‫و توی جشن‌های باشکوه شرکت می‌کنم.
‫جدا؟
‫در حال حاضر مردی نیستم که لایق تو باشم.
‫ولی لطفا بهم وقت بده.
‫قول می‌دم...
‫کارهای غیرقانونیم رو می‌ذارم کنار.
‫و...
‫وقتی که تموم شد...
‫می‌فهمم.
‫منتظرت می‌مونم.
‫- مرسی. ‫ -من می‌برم.
‫خانم، ما می‌بریم.
‫این رو می‌تونم خودم ببرم.
‫- مرسی. ‫- شرمنده.
‫- این می‌ره کنار دیوار. ‫- باشه.
‫این صندلی می‌ره اتاق پشتی.
‫- بله خانم. ‫- مرسی.
‫- حواست هست؟ ‫- کازوکو.
‫بله؟
‫یه آقایی به اسم ناکازونو ‫واسه خونه‌ی جدید کادو فرستاده.
‫وای، لازم نبود...
‫- مراقب باش. ‫- مرسی.
‫این آقای ناکازونو کیه؟
‫سرمایه‌گذار و شریک کاریم. ‫واقعا ازش ممنونم.
‫پس شریک کاری داری.
‫فقط اسما.
‫توی همه‌ی کارها آشنا داره، ‫هر از گاهی بهم مشاوره می‌ده.
‫این رو بذاریم اینجا خانم؟
‫الان میام.
‫سال ۱۹۶۴.
‫اگه یه نفر ازم می‌پرسید بهترین ‫سال زندگیم چه سالی بوده...
‫احتمال می‌گفتم ۱۹۶۴.
‫سال خیلی خوبی بود.
‫یه ملک خوب خریده بودم. ‫کلوپ‌هام سود خوبی می‌دادن.
‫توکیو در تکاپو بود...
‫و من هنوز جوان بودم.
‫رویاهام بزرگ‌تر می‌شدن.
‫«فردا از این هم بهتر می‌شه.»
‫واقعا چنین اعتقادی داشتم.
‫این چیه؟
‫- امنه دیگه؟ ‫- آره.
‫مطمئنی...
‫نه، این چیه؟
‫- هی! ‫- چیزی نیست.
‫دو.
‫سه.
‫حالا به سمت چپ.
‫- چپ؟ ‫- آره.
‫مستقیم.
‫آروم.
‫چیزی نیست.
‫- امنه. ‫- جدا؟
‫خیلی‌خب.
‫رسیدیم.
‫چی؟
‫اینجا کجاست؟
‫ارتباطم با کارهای غیرقانونیم رو قطع کردم.
‫چی؟
‫اینجا...
‫جاییه که آرزوهام واقعی می‌شن.
‫کلوپت؟
‫گینزا دیگه این نسل رو رهبری نمی‌کنه.
‫از حالا آکاساکا می‌کنه.
‫آخه جای به این بزرگی حتما خیلی گرونه.
‫با هزینه‌ی افتتاح و راه انداختنش...
‫دویست میلیون ین می‌شه.
‫انقدر زیاد؟
‫می‌تونم صد میلیون جور کنم.
‫همچنان باید یه فکری به حال باقیش بکنم.
‫اگه طبق برنامه پیش بره...
‫هان؟ چیه؟
‫نه، الان وقتش نیست.
‫چیه؟ بگو دیگه.
‫قول می‌دم یه روزی بگم.
‫بی‌خیال...
‫خیلی کله‌شقی.
‫تو شریک کاریم می‌شی؟
‫چی؟
‫خب من توی تجارت خدمات نیستم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫اگه بخوای، خوشحال می‌شم.
‫جدا؟
‫پس من باقی صد میلیونش رو می‌دم.
‫نه، نه.
‫نمی‌تونم چنین چیزی ازت بخوام.
‫اگه خونه و کلوپ‌هام رو وثیقه ‫بذارم می‌تونم صد میلیون جور کنم...
‫واقعا...
‫در این مورد مطمئنی؟
‫من شریک کاریتم دیگه؟
‫مرسی.
‫صحنه می‌ره اونجا.
‫غذاخوری می‌شه اونجا.
‫کلی فضا هم واسه میز مشتریان می‌ذاریم.
‫اوه.
‫درسته.
‫اگه تفریح اصلی نمایش باشه، ‫یه پشت‌صحنه‌ی بزرگ هم لازمه.
‫- هی. ‫- بله؟
‫آقای ناکازونو چه آدمیه؟
‫چی؟ قبلا هم گفتم.
‫سرمایه‌گذار و شریک کاریمه.
‫نه، منظورم این نبود.
‫به هم علاقه دارید؟
‫هان؟
‫معلومه که نه! وای.
‫صبر کن، حسودیت شد؟
‫نه.
‫اگه امکانش باشه...
‫می‌خوام باهاش قطع ارتباط کنی.
‫اینجا...
‫می‌خوام فقط خودمون باشیم.
‫باشه.
‫درک می‌کنم.
‫کاری که می‌گی رو می‌کنم.
‫سلام.
‫از الان خودم به اوضاع رسیدگی می‌کنم.
‫خیلی ممنون که...
‫این همه سال کنارم بودی.
‫تو باعث شدی کلی سود کنم.
‫من باید از تو تشکر کنم.
‫از هیسائو شنیدم.
‫با یه نفر آشنا شدی.
‫دلیلش اینه؟
‫یوتاکا سودو.
‫شرمنده ولی در موردش تحقیق کردم.
‫درگیر کارهای کثیفیه.
‫دیگه درگیر اون‌ها نیست.
‫همه‌چیز رو در مورد گذشته‌اش بهم گفته.
‫آدم صادقیه.
‫یه پیشنهادی بهت می‌کنم.
‫راهت رو ازش جدا کن.
‫کازوکو.
‫تو هیچی در موردش نمی‌دونی.
‫این آخرین باریه که هم رو می‌بینیم.
‫صبر کن. به حرفم گوش کن.
‫[قرارداد وام مصرف‌کننده‌ی مالی. ‫کازوکو هوسوکی]
‫[مبلغ، صد میلیون ین، ‫تاریخ: بیست و پنجم آوریل سال ۱۹۶۸.]
‫بیا.
‫- مدارک وام تکمیل شد. ‫- مرسی.
‫خانم هوسوکی، لطفا تایید کنید.
‫من می‌رم خونه.
‫کارت امروز خوب بود.
‫خیلی به خودت فشار نیار.
‫شب خوبی داشته باشی.
‫پلکان ورودی باید محشر باشه.
‫می‌خوام وقتی مهمون‌ها به سمت ‫صندلیشون می‌رن احساس لوکسی داشته باشن.
‫انگار که نمایش از اونجا شروع شده.
‫باید جلوه‌ی خوبی به کلوپمون بده.
‫متوجه‌ام.
‫کازوکو.
‫مرسی.
‫این طرحیه که کشیدم.
‫پول مسئله‌ای نیست.
‫پلکان باید کاملا با این طرح جور باشه.
‫خوبه. امتحانش می‌کنیم.
‫مرسی!
‫[سال 1965] مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫حالا یه لحظه‌ای رو اختصاص می‌دیم که...
‫مالکین کلوپ، کازوکو ‫هوسوکی و یوتاکا سودو...
‫به شما یعنی حضار خوشامد بگن.
‫وای، انگار بازیگر هالیووده.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫ممنونیم که امشب به ما...
‫در کلوپمون یعنی انکا پیوستید.
‫این کلوپ رویای مشترک من و سودو بود.
‫حالا الان بعد افتتاحش...
‫همچنان...
‫احساس می‌کنم که دارم خواب می‌بینم.
‫از پسش برمیای!
‫ما نهایت تلاشمون رو می‌کنیم...
‫که این صحنه مختص رویاها باشه...
‫و شما در اون لوکس بودن رو تجربه کنید.
‫پس با افتخار منتظریم...
‫که تشویق و راهنمایی شما رو بشنویم.
‫[آشپزخانه‌ی دختر]
‫ظاهرا کسب‌وکارش خیلی موفقه.
‫امیدوارم نگرانیم الکی بوده باشه.
‫یعنی کازوکو دیگه از دسترس من خارج شده؟
‫مامانم این روزها فقط همین رو می‌گه.
‫راستش آقای ناکازونو...
‫از یه پیشگو خواستم که ‫آینده‌ی کازوکو رو بگه.
‫اون توی کارش موفق می‌شه...
‫چی شده؟
‫- مینه! ‫- مامان، خوبی؟
‫مامان؟
‫خوبم.
‫یکم استراحت کنم خوب می‌شم.
‫مامان...
‫خوبی؟
‫چی؟ چی شده؟
‫همین‌جا لطفا.
‫خیلی‌خب.
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫می‌دونم اون داخلی!
‫پولمون رو بده عوضی!
‫- ما منتظریم! ‫- ببخشید.
‫ببخشید. شرمنده.
‫می‌دونیم اون داخلی.
‫شما با کلوپ من کار دارید؟
‫شما مالک اینجایی؟
‫بله.
‫پول لوله‌کشی رو بده!
‫- هی! من اول اومدم! ‫- نه، من اومدم!
‫یه لحظه صبر کنین.
‫نمی‌فهمم.
‫خودت رو زدی به نفهمی؟
‫واقعا نمی‌فهمم چه خبره.
‫ما واسه سیم‌کشی اینجا ‫یک ین هم دریافت نکردیم.
‫اون‌ها هم چیزی دریافت نکردن.
‫- آره! ‫- آره!
‫امکان نداره. سودو به تمام ‫اون کارها رسیدگی کرد.
‫سودو به ما فقط یه مشت سفته داده!
‫مهلت پرداخت تا فرداست! ‫با این وضعیت عقب میفته!
‫تو کاری از دستت برنمیاد! سودو رو خبر کن!
‫الان رسیدگی می‌کنم.
‫می‌شه لطفا امروز برید خونه؟
‫- شوخیه دیگه؟ ‫- من دست‌خالی نمی‌رم!
‫اینجا چه خبره؟
‫آقای سودو کاجست؟
‫کاروایزاوا. قراره فردا برگرده.
‫کازوکو، من قبل‌تر به بانک زنگ زدم، ‫حساب خالی شده.
‫می‌گن آقای سودو تخلیه‌اش کرده.
‫گول خوردیم! واقعا کلاهبردار بود!
‫چیکار کنیم؟
‫[آژانس کارآگاهی ایجیما]
‫[به دفتر املاک سودو. گزارش تحقیقات]
‫من مشتری ثابت شدم چون ‫می‌خواستم باهات آشنا بشم.
‫[ایجاد حس صمیمیت، یتیم جنگی؟]
‫من توی جنگ یتیم شدم.
‫[ترک‌ تحصیل، عقده‌ی حقارت]
‫درواقع ایشون مالک سه کلوپ در گینزا هستن.
‫[بی‌تجربه در احساسات، گولش بزن.]
‫[صادقانه رفتار کن]
‫قول می‌دم ارتباطم رو با ‫کارهای غیرقانونیم قطع کنم.
‫[دارایی: صد میلیون. تجارت جدید: کلوپ؟]
‫پس من صد میلیون دیگه‌اش رو می‌دم.
‫[ایچی ناکازونو]
‫آقای ناکازونو چه آدمیه؟
‫[باید حذف بشه]
‫اگه امکانش هست...
‫می‌خوام ارتباطت رو باهاش قطع کنی.
‫جهنم من از اون روز شروع شد.
‫[برای فروش]
‫[اطلاعیه‌ی تعطیلی]
‫[ملک فروشی]
‫[تعطیلی موقت]
‫کیه؟
‫هیسائو.
‫طلبکارها هنوز بیرونن؟
‫چی شده؟
‫مامان...
‫توی غرفه بیهوش شد.
‫گفتن حمله‌ی قلبی بوده.
‫تا آخرش نگران تو بود.
‫پیشگو ظاهرا بهش گفته بود...
‫تو جهنم رو می‌بینی.
‫فکر نمی‌کردی که طلبکارها ‫سراغ ما هم بیان، نه؟
‫مامان...
‫سرش رو می‌انداخت پایین...
‫و همون قدر پولی که داشت رو بهشون داد.
‫تو همیشه هر کاری که دلت می‌خواد می‌کنی.
‫تو مامان رو به کشتن دادی.
‫توی مراسم تشییع جنازه هم نیا.
‫اینطوری طلبکارهات همراهت میان!
‫آقای ناکازونو.
‫بهتون تسلیت می‌گم.
‫آقای تاکیگوچی.
‫کار احمقانه‌ای نکن.
‫خواهشا بذار بمیرم.
‫اون وسیله‌ی خطرناک رو بذار کنار.
‫خب؟
‫من بدهیت رو پرداخت می‌کنم.
‫سند کلوپت رو پس می‌گیری...
‫و تجارتت رو ادامه می‌دی.
‫فقط باید پولم رو آرام آرام از سودت پس بدی.
‫مرسی.
‫هر چند...
‫به یه شرط.
‫از امروز...
‫زیردست منی.
‫کارت خوب بود.
‫ولی خیلی طول کشید.
‫خب به اون آسونی که فکر می‌کنی نیست.
‫ناسلامتی طرف ملکه‌ی گینزا بود.
‫زن خوبی رو انتخاب کردی.
‫از الان زیردستیه که به شاه خدمت می‌کنه.
‫اون زن توی پول درآوردن استعداد داره.
‫درخت پوله...
‫و می‌شه باهاش خیلی سود کرد.
‫خیلی خوبه.
‫خب همینطوری نگهش می‌داریم...
‫و ازش سود می‌کنیم.
‫زیردست پس؟
‫تسلیت می‌گم.
‫بس کن! برو عقب! نه!