‫#تمامی اسم ها، سازمان ها، گروه ها...#
‫#و مذاهب در این سریال ساختگی هستند.#
‫میخوای الان بکشمت؟
‫باشه، چجوری بکشمت؟
‫عزیزم.
‫بهم بگو.
‫داری کجا میری؟
‫بیا، بیا اینجا.
‫بیا اینجا گفتم ‫بیا.
‫به چیه اتاقم دست زدی؟
‫چرا دزدکی رفتی توی اتاقم؟ ‫بگو ببینم عوضی.
‫- تفنگ رو بده! ‫- من....
‫- تفنگ رو بده. ‫- من نبودم.
‫بده من، صاف وایستا.
‫از اتاقم چی برداشتی؟
‫چرا یواشکی رفتی توی اتاقم؟
‫نرفتم، واقعاً کار من نبود.
‫چی برداشتی، عوضی؟
‫چی برداشتی؟
‫دارم میگم، من نبودم.
‫میدونم تو بودی.
‫اگر نباشم چکار میکنی؟
‫میخوای سر مچ دستت شرط ببندیم؟
‫چیز خنده داری اینجا هست؟
‫شما عوضی ها منو مسخره خودتون کردین؟
‫چی؟ دوقلو هستن؟
‫باید مچ دستت رو بهم بدی، نه؟
‫این چطوره؟ پات رو میشکنم.
‫از سر راهم برو کنار.
‫- آروم باش. ‫- از سر راه برو کنار.
‫چی شده؟
‫چرا آروم نمیشی؟
‫کی تو رو وسط انداخت؟
‫همه ـمون همسایه هستیم، مگه نه؟
‫همش یواشکی میاد توی اتاقم!
‫خودت دیدی که اون میره داخل؟
‫واقعاً رفتی توی اتاقش؟
‫دارین منو سر کار میذارین؟
‫چرا باید اون تو برم
‫وقتی که خودم اتاق دارم؟
‫عوضی!
‫چرا آروم نمی گیری؟ یک تازه وارد داریم.
‫عذر خواهی کن.
‫چونکه همش میخندی ‫در موردت بد فکر میکنند.
‫نباید باعث ناراحتی بقیه بشی.
‫باشه، ببخشید، قربان.
‫عذرخواهیش رو قبول میکنی، نه؟
‫میدونم که دست همتون توی یک کاسه هست.
‫منظورت چیه؟
‫برگرد داخل.
‫فقط چونکه مدت زیادی هست....
‫اینجا زندگی میکنی نباید اینجوری رفتار میکردی.
‫ما معمولاً اینجوری نیستیم ‫حتماً وحشت کردی.
‫خوبم.
‫مطمئنی؟
‫آره، به هر حال...
‫باید بخوابم چون فردا باید برم سر کار.
‫- که اینطور، توی شرکت کار میکنی. ‫- آره.
‫خیلی جوون به نظر میرسی، ‫فکر کردم دانشجویی.
‫خدانگهدار.
‫لعنتی.
‫باید دنبالش کنم؟
‫(قسمت دوم: طبیعت انسان) W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم داود کریمی
‫مرد جوان! چرا ترسیدی؟
‫مرد جوونی مثل تو نباید اینقدر ترسو باشه.
‫- چیه حال نداری؟ ‫- چیزی میخواین بگین؟
‫شنیدم که دیشب سر و صداهایی درست کردند.
‫خیلی بابتش متاسفم.
‫معمولاً که پانسیون ما خیلی ساکته.
‫آدم های زیادی زیر یک سقف زندگی میکنند...
‫این اتفاقات ممکنه پیش بیاد، ‫من خوبم، باید برم.
‫ممنون که اینجوری فکر میکنی.
‫یکم پیش اون
‫اون جاهله بهم گفت که ‫داره اسباب کشی میکنه.
‫پس نگران نباش.
‫که اینطور.
‫آدم ترسناکی بود.
‫وقتی که توی دفترم نشسته بودم،
‫بدجوری خیره بهم نگاه میکرد.
‫- خیلی ترسناک بود. ‫- ببخشید...
‫ولی من باید برم سر کار.
‫باشه، برو.
‫مرد جوان.
‫فقط آدم های خوش قلب الان توی پانسیون موندن ‫اینطور فکر نمیکنی؟
‫آره، اون یکی.
‫داری حتماً میری سر کار.
‫- خب... ‫- داری میری سر کار؟
‫آره.
‫کجا کار میکنی؟
‫توی دهانگنو کار میکنم.
‫خیلی دوره که.
‫آره.
‫راستی، گرمتون نیست؟
‫چشه؟ به زور لبخند میزنه.
‫خدانگهدار.
‫ممنون.
‫| قتل های سریالی گربه |
‫| جسد دومین گربه، ششمین گربه، سیزدهمین گربه |
‫" قتل های سریالی گربه در اینهه دونگ؟
‫آره.
‫اگر روی این پرونده های مسخره وسواسی بشی
‫نمیتونی پرونده های بزرگتر رو حل کنی.
‫میبینی که، همیشه ی خدا نگرانم.
‫- فکر نمیکنم ما باید... ‫- چی میگه؟
‫واست مهم نباشه.
‫با یک گوش، گوش کن ‫با گوش دیگه فراموش.
‫توی یک ماه، 13 گربه به روش های ‫وحشتناکی کشته شدن.
‫کجا میری؟
‫سر صحنه.
‫صحنه جرم بخوره تو سرت.
‫میری جایی که گربه ها پیدا شدن، نه؟
‫آره.
‫میدونستم.
‫آقای جو.
‫میدونستی که افسر جونگ هوا، پر کار ترین
‫افسر پلیسه؟
‫ولی همه ی کاراش بی فایده هست.
‫- میخوای باهات بیام؟ ‫- فراموشش کن.
‫چرا توی این گرمای ‫شدید میخوای بری بیرون؟
‫فراموش کن و برای نودل های ‫لیوانی آب جوش بیار.
‫قربان، خودتون که میتونید ‫به این کار میگن سو استفاده از قدرت.
‫- قبلاً هم از این کارا کرده. ‫- خداحافظی.
‫چی؟ جدی؟
‫اگر نکردی، فراموش کن.
‫| پلیس |
‫| 203-3 یونجی- دونگ، هایوا گو، سئول |
‫اینجاست؟
‫اینجاست.
‫- سلام؟ ‫- چیه؟
‫کارآموزی اومدم.
‫- کارآموز؟ ‫- بله.
‫کسی چیزی نگفته بود.
‫واقعاً؟
‫آقای شین جی هو؟
‫خب.. یک بسته هست.
‫میتونید بدینش به من.
‫چرا اینقدر باید سرد برخورد میکرد؟
‫ببخشید شما کی هستین؟
‫- صبح بخیر جه هو. ‫- اینجایی.
‫- سلام. ‫- یک تازه کار داریم.
‫خیلی جوون به نظر میرسه.
‫باید منو آقای شین صدا بزنی.
‫همگی، بهش سلام کنید.
‫همون جوونی هست که ‫واستون تعریف کرده بودم.
‫- اسمش یون جونگ ووـه. ‫- اونم به همون دانشگاه رفته؟
‫سلام، من یون جونگ وو هستم و ‫امروز اولین روز کاری منه.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫- سلام. ‫- من کو سانگ من هستم.
‫من سو یو جونگ هستم، طراح.
‫آقای پارک بیونگ مین،
‫- سلام کردین؟ ‫- آره، قبلاً کردم.
‫مراقبش باش، بیونگ مین.
‫بچه ی باهوشیه.
‫اگر خوب بهش آموزش بدی ‫مفید واقع میشه.
‫میتونی کنار آقای پارک بشینی.
‫10 دقیقه دیگه جلسه داریم.
‫- باشه. ‫- بله، قربان.
‫جونگ وو.
‫شارژر دوباره کار نمیکنه.
‫جه هو،
‫فکر میکنم اون یارو عجیبه.
‫کی؟ کله گنده؟
‫- کله گنده؟ ‫- سرش گندس.
‫- درسته. ‫- کارش رو تموم کرده.
‫اگر فقط یکم مدارا کنی ‫آدم مهربون تری میشه،
‫پس سعی کن خوب رفتار کنی.
‫شبیه داداش کوچیکترش هستی.
‫- باشه. ‫- هی.
‫بزرگ شدن واقعی توی زندگی نه توی دانشگاه هست ‫نه توی ارتش.
‫دقیقاً همینجا از سر کار شروع میشه.
‫حتی اگر ندونی که اوضاع اینجا چجوریه
‫- فقط باید به کار بچسبی. ‫- چشم.
‫میدونی که پول درآوردن چقدر سخته.
‫میفهمم.
‫درسته، باید تو رو آقای "شین" صدا بزنم.
‫وقتی که خودمون دوتا بودیم ‫منو با اسم خودم صدا بزن.
‫- باشه. ‫- خوبه، من میرم دستشویی.
‫- این چیه؟ ‫- چی؟
‫اینگار یکی تف کرده.
‫اون یارو، لعنت بهش.
‫در مورد کی داری صحبت میکنی؟
‫با یک یارویی توی پانسیون برخورد داشتم.
‫این کارا چیه؟
‫واقعاً آدم های عجیبی توی جامعه هستن.
‫کسایی که شب قبل به ‫اورژانس رفتن رو میشناسی؟
‫ظاهراً غریبه بودن،
‫ولی بدون هیچ دلیلی دعوا میکردند.
‫مسخره نیست؟
‫میتونست توی همون قبری ‫که برای تو کندن، بمیره.
‫آدمی که روت تف کرده.
‫اون توی کنترل اعصابش مشکل داره ‫فقط محلشون نکن.
‫تو هم باید مراقب باشی ‫گاهی اوقات نمیتونی اعصابت رو کنترل کنی.
‫بهم اخم نکن.
‫به چی زل زدی؟
‫چقدر عجیب.
‫داره چه اتفاقی می افته؟
‫چاقوم کجاست؟
‫ولم کنید!
‫حالا نوبت توئه.
‫لعنت بهتون.
‫| پانسیون عدن، طبقه چهارم، طبقه بانوان |
‫خدایا.
‫| پلیس |
‫سلام؟
‫شما صاحب ماشینی ‫با پلاک 9688 هستین؟
‫بله.
‫من سو جونگ هوا از پلیسم.
‫میشه دوربین ماشینتون رو بررسی کنم؟
‫این یارو از دبیرستان ‫فنی حرفه ای یوسانگه.
‫ببخشید؟
‫توی مغازه ی سر چهارراه هست، نمیدونستی؟
‫چهارراه؟
‫خب...
‫اون چهاراه رو میبینی؟ ‫- آره.
‫- سالن آرایش رو میبینی؟ ‫- آره.
‫از اونجا بپیچ راست.
‫سمت راست.
‫از اونجا مستقیم برو.
‫اون موقع کلی پسرهای نوجوون هستند.
‫که اینطور.
‫- اشکالی نداره بره دور تند؟ ‫- نه.
‫صبر کن.
‫این مرده اغلب اوقات اینجا میاد؟
‫مرده؟
‫توی محله ای زندگی میکنه ‫که قراره بازسازی بشه.
‫بازسازی؟
‫کمتر کسی اونجا زندگی میکنه.
‫اسم پانسیون چی بود؟
‫مدیوم؟ عدن؟
‫یه همچین چیزی.
‫نمیدونستم همچین ‫جاهایی این اطراف هست.
‫خیلی جای ترسناکی هست ‫خیلی از آدم ها در موردش چیزی نمیدونن.
‫بالای تپه هست.
‫"پانسیون عدن"؟
‫| پانسیون عدن |
‫| پلیس |
‫سلام.
‫چی یک افسر پلیس رو به اینجا کشونده؟
‫سلام.
‫- حتماً گرمته، داری عرق میریزی. ‫- خوبم.
‫- میتونی از این استفاده کنی. ‫- واقعاً حالم خوبه.
‫- شما مالک هستین، درسته؟ ‫- بله، منم.
‫فقط یک سوال دارم.
‫این مرد،
‫اینجا زندگی میکنه، درسته؟
‫تو واحد 306 زندگی میکنه.
‫ساکن اینجاست؟
‫آره، اینجا زندگی میکنه.
‫چطور؟
‫فقط چندتا سوال ازش داشتم.
‫چی؟
‫بهش گفتم اون کار رو نکن ‫ولی فکر کنم بازم کار خودشو کرده.
‫مرد خوبیه، ولی معلول ذهنیه.
‫واحد 306 بیا اینجا.
‫یک افسر پلیس اینجاست.
‫بهت گفتم...
‫اگر حیوون ها رو آزار بدی ‫توی دردسر می افتی.
‫من کاری نکردم.
‫وقتی برای خودم گرفتم، گرفتمش ‫ارزون بود.
‫یکی بخر دوتا ببر بود.
‫بگیرش، منکه یکی دارم.
‫قشنگن.
‫بنظرم به جونگ وو بیشتر میان.
‫آقای پارک، جونگ وو میتونه پاش کنه، درسته؟
‫- الان؟ ‫- آره، مشکلی نیست.
‫خیلی باهاشون ناز شدی.
‫یو جونگ،
‫صاحب داره، حتی سعی هم نکن.
‫من کاری نکردم.
‫جونگ وو باید خوشحال باشه ‫چون نیومده دل ها رو برده.
‫ولی من نه، دارم میریم ‫بیرون، الان جلسه دارم.
‫- میبینمت. ‫- میبینمت.
‫قربان.
‫اگر همینجور گربه بکشی
‫طبق قانون حفاظت از حیوانات، تو...
‫به دو سال زندان یا 20هزار ‫دلار جریمه مجکوم میشی.
‫میفهمی چی میگم، نه؟
‫خواهشاً مسخره بازی در نیار.
‫بنگ.
‫هی، نمیتونی توی کلانتری با ‫یک تفنگ اسباب بازی، بازی کنی.
‫جناب، مسخره بازی در نیار.
‫تو 13تا گربه کشتی ‫13تا.
‫وحشیانه 13 تا گربه کشتی.
‫عذاب وجدان نگرفتی؟ نه؟
‫13تا گربه نیست.
‫جانم؟
‫خانم سو.
‫من یکی کشتم.
‫کاری نکن، همینجا بمون.
‫آقای پارک بهم گفت.
‫هیچ مدرکی نیست که اون همشون رو کشته.
‫عزیز، بیا اینجا.
‫- اینو ببین. ‫- اینور.
‫با توجه به گزارشات حوادث قبلی
‫بیشتر گربه ها سوزانده شده بودن....
‫یا یکم سوختگی داشتند.
‫این حادثه فرق نداره؟
‫دقیقاً. برای همین باید روش تحقیق کنیم.
‫چطور میتونیم اینکار رو بکنیم؟
‫نگاش کن، فکر میکنی بتونی واقعاً باهاش صحبت کنی؟
‫- یکی بردار. ‫- الان فقط بهش اخطار بده.
‫- و بفرستش خونه. ‫- قربان.
‫این تنها پرونده ای هست که روش کار میکنی؟
‫آقا، شلیک نکن ‫بدش من.
‫- هی! ‫- تفنگه.
‫اگر دوباره این کار رو بکنی، تو...
‫می افتی زندان.
‫فهمیدی؟
‫ببخشید،
‫قربان.
‫دوباره اینکار رو نکن، باشه؟
‫به علاوه
‫نباید سمت مردم شلیک کنی، متوجه شدی؟
‫- باشه. ‫- بفرستش خونه.
‫باشه.
‫میتونی حالا بری، پاشو.
‫باشه، برو.
‫درسته، خدانگهدار.
‫خداحافظ.
‫قربان، ولی هنوزم، نمیشه ‫همینطوری بفرستینش بره...
‫- هی. ‫- بدون بازجویی کردن.
‫گربه ها...
‫حس بدی در موردشون دارم.
‫ولی به هر حال، چندتا شکایت ‫بخاطر گربه های مرده داشتیم؟
‫راستش، خیلی شکایت داشتیم، نه؟
‫واسم مهم نیست، دیشب ‫زیادی خوردم، حالم خوش نیست.
‫خدای من.
‫- گشنمه. ‫- باشه، ببرشون.
‫سلام، پیشی.
‫خدای من.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫- هی. ‫- بله؟
‫اینا رو بچسبون.
‫چندتا اثر انگشت ثبت کردیم که ‫میتونه کمکمون کنه، گمشده ها رو پیدا کنیم.
‫اگر ثبت شده باشه ‫میتونیم سریع پیداش کنیم.
‫فقط بچه ها و پیرها رو توی ‫سیستم ثبت کردیم.
‫- بذار ببینم. ‫- بیا.
‫| افراد گمشده |
‫صبر کن ببینم " بلندی های بونگ ‫توی منطقه اینهه دونگ"؟
‫هی.
‫این نزدیک پانسیون عدن نیست؟
‫| پانسیونعدن | مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باید با تبر گردنت رو بزنم.
‫ولی قرارمون فقط مچ دستت بود.
‫ترسیدی؟
‫ترسیدی؟ ترسیدی؟ ترسیدی؟
‫اگر بخاطر اون یارو نبود، ‫تا الان تیکه تیکه ت میکردم.
‫شنیدم که بردنت کلانتری.
‫ازم سوال کردند.
‫بهشون گفتم که هیچی نمیدونم.
‫خب اونا هم فرستادنم خونه.
‫بنظر که هیچی نمیدونند.
‫بهت گفتم مراقب باش، نه اینی که ‫خودتو انگشت نما کنی.
‫هیچکی متوجه نشد.
‫پلیس رو نمیگم، نذار ‫اون یارو گیرت بندازه، احمق.
‫چشم.
‫فهمیدم.
‫بیشتر از یک ساعت شده ‫ولی بهم کاری برای انجام دادن، ندارن.
‫قربان، باید چیکار کنم؟
‫قربان؟
‫سلام، سون یو جونگ هستم.
‫پخشش کردین؟ آخرین بار که...
‫قربان، کاری هست که کمکتون کنم؟
‫کمکی لازم ندارم.
‫نه؟
‫اگر حوصله ـت سر رفته، ‫برو برام قهوه بیار.
‫قهوه؟ بله.
‫این همون چیزه که میخواین، درسته؟
‫تاریخش چی؟
‫بررسی میکنم و دوباره بهتون زنگ میزنم.
‫باشه.
‫قربان، اینم قهوه ـتون.
‫توش که تف نکردی، نه؟
‫چی؟ نه.
‫بیا.
‫برای نمایش ماه بعد، یک گزارش در موردش بنویس.
‫برای قالبش هم، میتونی... چی بهش میگن؟
‫کلی مرجع وجود داره، آنلاین ببینشون.
‫چشم.
‫آقای شین گفت که باهوش بودی. ‫چک میکنم ببینم چقدر خوبی.
‫چشم.
‫| دمپایی راحتی زنانه |
‫"دمپایی راحتی زنانه"
‫خدایا، یعنی دوستش داره؟
‫- جونگ وو. ‫- بله؟
‫میخوایم شماره ی دفتر رو ‫روی تلفنت دایورت کنم.
‫- مردم بعد از ساعت کاری هم زنگ میزنن. ‫- بله، متوجه ام.
‫- متوجه ام. ‫- گیج نشو.
‫- جوابشون رو بده و حواست بهشون باشه. ‫- چشم.
‫اگر هم سوالی داشتی از آقای پارک بپرس.
‫- چشم. ‫- جونگ وو.
‫- بله؟ ‫- میخوای همینطوری ادامه بدی؟
‫- جانم؟
‫مجبور نیستی که...
‫مثل بچه های ابتدایی هی از جات بلند بشی.
‫- چشم. ‫- بشین.
‫حالا توی دفتر بچه ی ابتدایی داریم.
‫خیلی خب، اینجا رو ببین.
‫مسواک رو اینجوری نگه دار.
‫از پایین به بالا ‫و از بالا به پایین.
‫و از داخل به بیرون هم مسواک کن.
‫میتونی لثه هات هم اینجوری ‫مسواک کنی، فهمیدی؟
‫بله.
‫اگر مسواک نزنی، دوباره دندون هات درد میگیرن.
‫پس باید سر قولی که بهم دادی بمونی.
‫چشم.
‫فقط حواستون باشه که دندون هاش رو مسواک میکنه ‫نگران نباشین.
‫خیلی ممنون.
‫وقتی می برمش پیش بقیه دندون پزشک ها ‫گریه میکنه و غش میکنه.
‫ولی وقتی پیش شما میاد ‫خیلی خوب رفتار میکنه.
‫پسرم خیلی از شما خوشش میاد ‫میگه خیلی باحالید.
‫| دندونپزشکی یو اسپرینگ |
‫که اینطور.
‫باشه.
‫میخوام ببینمش.
‫مستقیم بعد از کار میام.
‫بعد از اینکه کار رو تموم کردیم بریم خونه...
‫یا نریم.
‫میتونیم بریم شام بگیریم، ‫روز اول جونگ وو هست.
‫من یک مهمونی خانوادگی دارم...
‫یا ندارم.
‫- من پایه ام. ‫- خدایا.
‫من امروز کار دارم.
‫جونگ وو.
‫حالا که تو تازه واردی، هر چی میگیم ‫بگو چشم و دنبالمون بیا.
‫- درسته. ‫- بله.
‫سریع بله رو گفت.
‫چه ناز.
‫یو جونگ.
‫بهت گفتم که صاحب داره. ‫اینقدر بهش گیر نده.
‫چرا که نه؟ خدا میدونه قسمت چیه، مگه نه؟
‫دقیقاً.
‫خیلی از خود متشکر هست، بریم.
‫خوش بحالت، خیلی محبوبی.
‫اینطوریا هم نیست.
‫سرخ شدش، چقدر ناز.
‫داره خودنمایی میکنه.
‫جی یون.
‫چرک نویس برنامه تلوزیونی فردا...
‫قبل از رفتنت برام بفرست.
‫- ممنون. ‫- خانم.
‫بله؟
‫بو می مسئول اون برنامه س.
‫البته، میدونستم.
‫بو می امروز مریض بود، ‫خواهشاً برای خودم بفرست.
‫ولی هنوزم....
‫هر کدوم از ما به دلایلی وظایفی داریم.
‫جی اون...
‫اینجوری فکر نمیکنی که اینو من از تو میخوام...
‫چون تو قابل اعتماد تری؟
‫ولی الان، وقتی که نگاه ـت میکنم....چطوری بگم؟
‫به نظر یک غریبه میای.
‫ببخشید.
‫بعلاوه، سر این چیزا هم اخم نکن.
‫نمیخواد سر همچین چیزهایی دلخوری پیش بیاد.
‫اخم نکن، لبخند بزن، باشه؟
‫همه ـمون باهم تلاش میکنیم، درسته؟
‫ایمیل کن، خداحافظ.
‫| جونگ وو، متاسفم، ولی فکر نمیکنم برسم بیام |
‫| به شام شرکت دعوتم |
‫| چیزی هست که...|
‫| وقتی که تموم شد بهت زنگ میزنم |
‫| یک مکان خوب برای شامی خانوادگی |
‫| گومجاتنگ محلی |
‫کی میدونست که اینجا کار میکنم؟
‫جونگ وو، شنیدم که تو هم قبلاً می نوشتی.
‫خیلی کارش خوبه.
‫بقیه دانش آموزها نابغه صداش میکردند.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫همه ی استادها میگفتند که اون....
‫پرچم دار ادبیات کره س.
‫چطور میشه که یک نویسنده به تنهایی...
‫- پرچم دار ادبیات کره باشه؟ ‫- چرا انکارش میکنی؟
‫- این تقصیر زمونه س... ‫- بیخیال.
‫که نابغه ای مثل تو رو نشناخته.
‫اون مسابقه ای که براش نوشتی رو یادته؟
‫- چرا بحث اونو پیش کشیدی؟ ‫مگه قبول نشده بودی؟
‫- بیخیال، بس کن. ‫- جفتش یکی نیستن؟
‫- به هر حال! ‫- نمیتونم باور کنم.
‫همچین نابغه ای فقط کارآموزه.
‫چقدر غم انگیزه؟
‫کلی سختی برای نوشتن کشیده.
‫سه سال تمام، توی انجمن میخوابید.
‫چونکه فقیر بودی ترم جدید برنداشتی؟
‫به هر حال، اون تقریباً...
‫توی سه سال آخر توی انجمن می خوابید.
‫خیلی چیزا رو تحمل کرد.
‫ولی الان ببینید کجاست، ‫قلبم رو به درد میاره.
‫جونگ وو، دست از نوشتن بردار.
‫پول از همه چی بهتره، بیخیال شو!
‫بخش هنر داره فاسد میشه.
‫هنر مسخره س.
‫تنها چیزی که داره اینو آدم های کنارت رو ‫میتونی باهاش تغذیه کنی.
‫من با هنرمندهای زیادی نوشیدنی خوردم.
‫تو کی هستی که میگی بیخیال شو؟
‫فقط بیخیال شو.
‫بخش هنر داره فاسد میشه.
‫خودتو درگیر این مسخره بازی ها نکن.
‫- نوشتن این چیزا.... ‫- چی؟
‫دنیا رو تغییر نمیده.
‫بیاین بریم.
‫قربان، برگردیم خونه، باید فردا برگردیم سر کار.
‫- بیا اینجا تمومش کنیم. ‫- فردا سر کار نیا.
‫- خدایا. ‫- یالا.
‫تو که جنبت بالا بود، چرا اینطوری شدی؟
‫من خوبم.
‫- اول میریم خونه. ‫- باید خیلی خوشحال باشه که تو رو داره.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫یک نوشیدنی دیگه بخوریم؟
‫البته.
‫من باید برگردم خونه ‫وگرنه خوابم به اندازه کافی نمیشه.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫چه بد.
‫پس منم باید برم خونه.
‫- جونگ وو، کجا زندگی میکنی؟ ‫- یک سوپر مارکت شبانه روزی اونجاست.
‫ایونیون گو زندگی میکنم.
‫خیلی دوره که.
‫خوب میشد اگر باهم دیگه تاکسی می گرفتیم.
‫- خداحافظ، فردا می بینمت. ‫- خداحافظ.
‫قربان، من باید برم خونه.
‫هی، کارآموز.
‫بله؟
‫بذار یک نصیحتی بهت بکنم.
‫چونکه با رئیس صمیمی هستی دلیل نمیشه ‫سریع با همه گرم بگیری.
‫- منظورت چیه؟ ‫- جایگاه خودت رو بدون، عوضی.
‫آروم باش. ‫آروم باش..
‫لعنتی.
‫| کاراگاه چا |
‫- الو؟ ‫- قربان، منم، ان هی جوونگ.
‫هی، کجایی؟
‫چندتا روانی...
‫- میخوان منو بکشند. ‫- هی!
‫لعنتی!
‫بهت گفتم که حواست بهش باشه.
‫ببخشید.
‫گشنه بودم.
‫چرا دارین دعوا میکنید؟
‫چیزی خوردی؟
‫من به تازه واردمون گفتم....
‫فقط آدم های خوش قلب موندن.
‫این چه کاریه؟
‫- برید بیرون! ‫- ببخشید...
‫ببخشید، خانم.
‫تنها کاری که این پسرها میکنند دعوا کردنه.
‫پشیمون شدم!
‫منم متاسفم.
‫سو جونگ هوا هستم، برای ساعت 9 وقت داشتم.
‫ممنون.
‫- افسر سو. ‫- سلام.
‫تاریخ ویزیتتون که امروز نیست.
‫یک قضیه ای پیش اومد ‫برای همین تاریخش رو عوض کردم.
‫دندون پزشکی که امشب شیفت داره ‫کارش از من بهتره.
‫- امیدوارم زودتر خوب بشین. ‫- ممنون.
‫قرار دارین؟
‫خب...
‫امروز آدم مهمی رو قراره ببینم.
‫منکه دختره رو نمیشناسم، ولی خوش به حالش.
‫می بینمت.
‫- شب بخیر. ‫- خداحافظ.
‫| دندون پزشکی یو اسپرینگ |
‫| یک طرفه |
‫فقط یک روز گذشته، ولی نمیخوام اون تو برگردم.
‫حتماً از سر کار برمیگردی.
‫بله.
‫شام خوردی؟ اگر نخوردی ‫میتونم برات تخم مرغ درست کنم.
‫با همکارام شام خوردم ‫ممنون.
‫تازه آب پز کردم ‫یک دونه میخوای؟
‫با نمک خوشمزه میشن.
‫سو هاضمه دارم.
‫جدی؟
‫- آره. ‫- خدایا، بذار کمکت کنم.
‫- با نودل خوشمزه میشن. ‫- میل ندارم.
‫میرم استراحت کنم.
‫هر وقت خواستی بگو برات درست کنم.
‫بیچاره.
‫چرا همش تعارف میکنه که تخم مرغ بخورم؟
‫خدایا.
‫اینجا خیلی کوچیکه.
‫خدایا، کاری هم ندارم.
‫لعنتی.
‫| ممنون |
‫بذار ببینم، حتما مال مستاجر قبلی هست.
‫| خیلی تنهام، خسته م |
‫| دارم دیوونه میشم، میخوام بمیرم ‫باید بکشم، خیلی میترسم. |
‫| بمیر |
‫ممکنه که...
‫متوجه هستم که این منطقه داره بازسازی میشه....
‫ولی چرا اینقدر ارزونه؟
‫میخوام باهات رو راست باشم
‫مردی که قبلاً اینجا زندگی میکرده خودشو کشته.
‫باید فراموشش کنم.
‫باید قبل از خواب یک نوشیدنی بخورم.
‫| تعطیل شدی، جی یون؟ |
‫سلام؟
‫جی اچ نیستش؟
‫جانم؟
‫بله، بله درسته.
‫یو جونگ معمولاً تلفن رو جواب میداد.
‫تو باید جدیداً اومده باشی.
‫بله، اسم من یون جونگ وو هست و کارآموزم.
‫که اینطور ‫ایم جو او؟
‫نه، یون جونگ...
‫ایم جو او ‫فهمیدم.
‫میتونی اطلاعات بیشتری از ‫برنامه رو پیامک برام بفرستی؟
‫صبر کن، این...
‫- حالا؟ ‫- سریع بفرست، خداحافظ.
‫چه...
‫| پانسیون عدن |
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫خدایا.
‫- کی هستی؟ ‫- ترسوندیم.
‫پلیسم.
‫- پلیس؟ ‫- تو...
‫این مرد رو میشناسی؟
‫میخواستم تا فردا صبر کنم ‫و بعد بیام گزارش کنم.
‫- صبر کن. ‫- در مورد این مرده؟
‫نه، گوش کن.
‫- اون مرد. ‫- آره.
‫هیچی از اجاره ش رو نداد.
‫- اجاره ش؟ ‫- آره، اجاره ش عقب افتاده.
‫- امروز فرار کرد. ‫- اینجا زندگی میکنه؟
‫آره، توی واحد 310.
‫- واحد 310؟ ‫بذار یک نگاهی بندازم، باشه.
‫خدایا، بهش اعتماد کردم ولی سرم رو کلاه گذاشت ‫بیا اینجا.
‫چندین و چند بار سرم رو کلاه گذاشتن.
‫چرا اینقدر راهرو تاریکه؟
‫خدایا، وضع اقتصادی بد خرابه ‫روشن باشه که چی بشه؟
‫بیا.
‫- اسرافه. ‫- اتاقش اینه؟
‫- خدایا، خیلی میخورد... ‫- خدایا.
‫- و چیزی هم شکونده. ‫- باشه.
‫مستاجر کناری هم تهدید کرده بود ‫که می کشدش و اینا.
‫باید خیلی وقت پیش مینداختمش بیرون
‫ولی چه کنم که دل رحمم.
‫امروز غیبش زد؟
‫دیشب که حالش دست خودش نبود ‫یکی از همسایه ها رو زد.
‫- ملت رو میزنه؟ ‫- آره، منم عصبانی شدم
‫بهش گفتم که بره.
‫حتماً با خودش گفته دیگه وقت فراره و رفته.
‫کی رو زد؟
‫اون...او...خدایا.
‫هی، واحد 306 بیا اینجا.
‫- اینجاست؟ ‫- همینجاست.
‫اومده که آدم واحد 310 رو دستگیر کنه ‫باهاش صحبت کن.
‫- با اون اول صحبت کن. ‫- سلام.
‫باشه، یک دفعه
‫بهم گفت که صدام بلنده و ‫خوابوند توی گوشم.
‫لکنت داره.
‫بهش هی میگفتم که بس کن ‫ولی میدونید....
‫خب اون...
‫روی صورتش زخم بود و ‫ترسناک به نظر میرسید.
‫قیافه ش ترسناک بود ‫کارت خوب بود.
‫گرفت و زدت و میگیری میخندی؟
‫باید خنده دار باشه؟ مگه کتک نخورده؟
‫معلول ذهنیه.
‫باشه، فهمیدم.
‫اگر برگشت ‫با این شماره باهام تماس بگیرین.
‫ما هم دنبالش هستیم.
‫اون مردم رو زده و بدون اینکه ‫اجاره ش رو بده فرار کرده.
‫باید این آدم رو بگیرین.
‫باید برین کلانتری محل و گزارش کنید.
‫باید جداگونه با پلیس هم تماس بگیرم؟
‫خدایا.
‫ولی جناب کاراگاه شما از کجا میشناسینش؟
‫اینگار بعد از درست کردن دردسر پیچونده.
‫هی، صبر کن.
‫توی این پانسیون زندگی میکنی؟
‫آره.
‫من از طرف پلیسم.
‫- باشه. ‫- احتمال داره
‫این مرد رو بشناسی؟
‫- این مرد... ‫- میشناسیش؟
‫خب به خوبی نمیشناسمش.
‫فقط یکی دوباری باهاش صحبت کردم ‫من تازه اومدم اینجا.
‫که اینطور.
‫مورد غیر عادی در موردش نبود؟
‫- غیر عادی؟ ‫- آره.
‫تغییری کرده باشه....
‫یا رفتار عجیب و غریب و چیزی بکنه.
‫واسش اتفاقی افتاده؟
‫جانم؟
‫چرا یک دفعه همچین سوالی کردی؟
‫خب شما از طرف پلیس دارین در موردش پرس و جو میکنید.
‫- موضوع این نیست. ‫- باشه.
‫اون تحت تعقیبه ‫ولی یک دفعه زنگ زد که نجاتش بدیم.
‫- چی؟ ‫- یکی میخواد بکشش.
‫- اون... ‫- چیه؟ چیزی یادت اومد؟
‫نه، نه.
‫- چیه؟ ‫- با آدم های توی پانسیون...
‫دم خور نمیشد.
‫- آدم های که اینجا زندگی میکردند؟ ‫- آره.
‫دیگه چی؟
‫- این تنها نظر منه. ‫- باشه.
‫از آدم های اینجا یکم زیادی می ترسید.
‫که اینطور ‫فهمیدم.
‫ولی اگر چیز دیگه ای یادت اومد ‫بهم، یک زنگی بزن.
‫- باشه. ‫- با این شماره بهم زنگ بزن.
‫- باشه. ‫شرمنده و شب بخیر.
‫باشه.
‫مرد جوان.
‫فراموش کردم بهت بگم ‫بسته ت رو بردار.
‫چی؟
‫- خانم. ‫- بله؟
‫چی شده؟
‫ببین، اینو شما باز کردی؟
‫نه، کار من نیست.
‫واحد 313 فکر کرد مال اونه....
‫و بازش کرد.
‫وقتی با بقیه زندگی کنی ‫این اتفاقات عادیه.
‫اخم نکن.
‫کجا گذاشتم...
‫آدمی که روت تف کرده.
‫اون توی کنترل اعصابش مشکل داره ‫فقط محلشون نکن.
‫آره، بهتره که ولش کنم.
‫اگر لپ تاپ رو درست کردن، نمیتونستن...
‫حداقل خاموشش کنند؟
‫صبر کن ببینم.
‫اون منحرفه...
‫| کاراگاه چا سونگ ریول |
‫هفته دیگه اسباب کشی میکنم.
‫برمیگردم شهرم و یک ماهی فروشی باز میکنم.
‫درسته، گفتش که شهرش برمیگرده.
‫کجا رفتی؟
‫تو هم میخوای بخندی؟
‫میخوای بمیری؟
‫رفتش؟
‫چه کارا که بخاطرت نکردم.
‫سرم شلوغه.
‫ولش کن ‫مطمئنم که حالش خوبه.
‫| جی اون |
‫| داوطلبین |
‫تو...
‫یک شکست خورده ای.
‫دارم اثر هنری خلق میکنم.
‫این تنها یک قتل نیست.
‫چرا...
‫چرا اینکار رو بدون اجازه ی من انجام دادی؟
‫قوانینی داریم، تو که میدونی.
‫تا اینجای کار ‫کارت رو به نحو احسن انجام دادی.
‫عزیزم.
‫نه، نه ‫اینطور نیست.
‫به هر حال، بنظرم که آدم های اینجا نرمال نیستن.
‫شاید...
‫تو زیادی حساسی.
‫- چی؟ ‫- حتماً باید خسته شده باشی.
‫زیاد فکرت رو درگیر نکن و برو بگیر بخواب.
‫جی اون، اگر فقط حرف های در موردشون رو میشنیدی
‫فکر میکنی که الکی نگرانم.
‫- اگر که میدیدی... ‫- جونگ وو.
‫از کله سحر ‫سر کار بودم و حالا خسته م.
‫بذار فردا حرف میزنیم.
‫- اشکالی که نداره؟ ‫- نه، مشکلی نیست.
‫خوب بخوابی.
‫باشه، تو هم همینطور.
‫تو آدم جدیده هستی؟
‫آره.
‫صاحب خونه در موردت بهم گفت.
‫تو اومدی واحد 303.
‫آره.
‫این بالا خوب نیست؟
‫اتاق ها خیلی خفه هستند ‫مثل تابوت می مونند.
‫اگر یک نوشیدنی اینجا بود
‫خیلی حس بهتری داشتی.
‫همینطوره.
‫چرا این مدلی بهم لبخند میزنی؟
‫ببخشید اگر توهین آمیز به نظر میاد.
‫نه.
‫فقط....
‫- خوشت میاد؟ ‫- چی؟
‫وقتی که دیدمت یک فکری به سرم زد.
‫تو...
‫میتونی یکی مثل من باشی.
‫چی؟
‫| بیگانه های از جهنم | W W W . M O V I E S H O . C O M
‫همچین آدم های دور و برمون هستند.
‫ظاهرشون عادی هست ‫ولی درونشون میخوان بکشنت.
‫کسی بدون کلید نمیتونه در اتاقم رو باز کنه، درسته؟
‫طور دیگه ای باز نمیشه.
‫میخوام روی آدم جدیده کار کنم.
‫شرط میبندم خیلی نازک نارنجیه.
‫گفتش که ترسیده.
‫گفتش که یک عده آدم غریبه میخوان بکشنش.
‫جاهله هم یک دفعه ناپدید شد.
‫عجیب نیست؟