‫|تمامی اسم ها، سازمان ها، گروه ها...|
‫|و مذاهب در این سریال ساختگی هستند.|
‫واحد 310؟
‫باید تخلیه کنی.
‫چندتا کیسه لازم داری که جمع و جور کنی؟
‫وقت کاره.
‫جونگ وو.
‫جی اون!
‫جی اون ‫جی اون!
‫میتونم توضیح بدم، جی اون!
‫- ولم کن! ‫- ببخشید.
‫- ببخشید، میتونم توضیح بدم. ‫- ولم کن.
‫لطفاً بهم گوش کن.
‫میتونم همه چی رو توضیح بدم.
‫- فقط یک لحظه بهم فرصت بده. ‫- چی رو توضیح بدی؟
‫دوباره در مورد اون استدیو توضیح بدی؟
‫وقتی شروع کردی به اون رفتارهای عجیب و غریب
‫فکر کردم که بخاطر اینه که ‫هنوز به سئول عادت نکردی.
‫صبر کردم برگردی به وضع قبلی خودت.
‫فکر کردم درست میشه اگر صبر کنم
‫ولی چی شد؟
‫جی اون.
‫منو ببین.
‫بیا...
‫مدتی جدا بشیم.
‫| قسمت نهم: اختلال شناختی | W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: داود کریمی
‫فقط یک هفته رو ضبط کرده.
‫هیچ فیلمی از اومدن ماشین نیست.
‫سلام.
‫یک سوالی دارم.
‫این منطقه رو خوب میشناسی؟
‫مثل کف دستم میشناسم.
‫که اینطور.
‫ماشینی رو ندیدی که اینجا ولش کرده باشن؟
‫- ماشین؟ ‫- آره.
‫فکر نکنم.
‫باشه.
‫چرا می پرسی؟
‫ببخشید.
‫من سو جونگ هوا از کلانتری اینهه هستم.
‫- پلیسی؟ ‫- آره، پلیسم.
‫یک سوال دیگه دارم.
‫پس...
‫جای دوری رو میشناسی
‫که بشه توش یک ماشین قایم کرد؟
‫وقتی میری اون سمتی
‫یک جایی هست که هم ‫دوره و هم یک ذره ترسناک
‫فکر نمیکنم یک زن تنها بتونه اونجا بره.
‫چقدر باید برم؟
‫مستقیم همینجور برم؟
‫500 متری میری و از اونجا می بینی.
‫یک مسیری هست که نمیتونی ‫با ماشین پایین بری.
‫پیاده میری و اونجا رو پیدا میکنی.
‫فقط آب پس مونده غذاس.
‫پیداش کردم.
‫بذار یک زنگ بزنم.
‫| جو هیون هو |
‫- الو؟ ‫- هیون هو.
‫- بله؟ ‫- میتونی شماره شاسی این ماشین رو چک کنی؟
‫- شماره شاسی؟ ‫- آره.
‫KNAJC5213.
‫| هی، دیوونه شدی؟ |
‫یک چیزی سر جاش نیست.
‫شماره ای که با آن تماس گرفته اید ‫در دسترس نمی باشد، تماس شما...
‫سوک یو پیام رو نفرستاده.
‫چهارراه اینهه دونگ ‫لطفاً.
‫| حالت خوبه؟ |
‫| تلفن رو جواب بده! |
‫- اینجا پیداش کردی؟ ‫- آره.
‫- مطمئن شو درست بررسیش میکنی. ‫- چشم.
‫ببخشید،
‫ولی نمیشه یک جای دیگه وایستی؟
‫- ببخشید. ‫- باشه.
‫هی.
‫شما خانم سو جونگ هوا هستین؟
‫بله.
‫من کاراگاه لی کوانگ جه هستم.
‫سلام.
‫خوبه که کارت رو به عنوان ‫یک پلیس انجام میدی
‫اما روندی توی تحقیقات وجود داره.
‫- درسته. ‫- نمیدونی چه اتفاقی می افته اگر...
‫نادیده بگیریشون؟
‫ببخشید.
‫ولی پشت تلفن بهتون گفتم....
‫کاراگاه چا ممکنه که دزدیده یا کشته شده باشه.
‫در مورد سوزنی که پیدا کردم بهتون گفتم.
‫- سوزن سرنگ؟ ‫- آره.
‫چیز دیگه ای هم پیدا کردی؟ ‫مضنونی؟
‫در حال حاضر
‫دندون پزشکم بنظر مشکوک میرسه.
‫- دندون پزشکت؟ ‫- این...
‫داری میگی که یک دندون پزشک...
‫یک نفر رو با سرنگ کشته؟
‫منظورم این نبود ‫من سوزن رو فرستادم...
‫- که بررسی بشه. ‫- صبر کن.
‫صبر کن.
‫- خانم سو. ‫- بله.
‫میدونی که دقیقاً کاراگاه چا کجا رفته بود...
‫و دقیقاً کجا ماشینش رو پارک کرده بود؟
‫این همون کاریه که ‫میخواستم ازتون انجام بدین.
‫- از من میخوای بر اساس... ‫- شما میتونید....
‫تنها از روی یک سوزنی که پیدا کردی ‫این کار رو انجام بدم.
‫فکر نمیکنی داری سر همچین مدرک ‫کوچیکی زیاده روی میکنی؟
‫تو میتونی هر جایی سوزن سرنگ رو پیدا کنی.
‫باید یک لحظه باهات صحبت کنم.
‫بگو.
‫یک جسد پیدا شد...
‫- دنبالم بیا. ‫- باشه.
‫- خدای من. ‫- کاراگاه.
‫میشه بهم بگین چی شده؟
‫یک جسد توی اوموک دونگ پیدا شده....
‫یک جسد؟
‫و روی گردنش هم جای سوزن بود.
‫من فقط باید برم داخل ‫سوک یون رو از اینجا خارج کنم.
‫نمیتونم اینجا تنها بذارمش ‫چون خیلی خطرناکه.
‫| کلیسای مائوم |
‫هی!
‫میشه به آدم های طبقه ‫بالا بگی آروم تر راه برن؟
‫چرا یک جوری راه میرین ‫که اینگار لگد میکوبین؟
‫نمیتونم روی دعاهام تمرکز کنم.
‫اون چیه؟ نه....
‫خدای من.
‫سوک یون.
‫سوک یون!
‫جونگ وو.
‫ترسوندمت؟
‫فکر کردم خنده داره سر به سرت بذارم.
‫- خنده دار؟ ‫- آره.
‫احمق.
‫فکر کردی این بامزه هست؟
‫فکر کردی کل این اوضاع خنده داره؟
‫- ببخشید. ‫- حرف بزن.
‫فکر میکنی الان وقت شوخی هست؟
‫ببخشید.
‫تو هم با اونا دستت توی یک کاسه هست؟
‫منظورت از کاسه چیه؟ ‫من طرف تو هستم.
‫چی فکر میکنی؟
‫فکر نمیکنی که گرمای ‫دست هات رو حس نمیکنی؟
‫آروم باش.
‫اون موقع ‫فکر کردم،
‫" اونم اگر یکی از اونا باشه چی"؟
‫صبر کن، جونگ وو.
‫آروم باش. ‫بیا با هم اینجا بمونیم.
‫میدونی که ازت خوشم میاد.
‫احمق، از اینجا برو.
‫نمیتونم.
‫دیوونه ای.
‫تو هم مثل اونایی.
‫می دونی چیه؟
‫جونگ وو، من...
‫داشتم فکر میکردم،
‫لازم نیست از آدم های اینجا بترسیم.
‫- چی؟ ‫- داشتم باهاشون حرف میزدم...
‫و متوجه شدم همشون ‫آدم های خوبی هستند.
‫- ولم کن. ‫- خب تو هم باید....
‫به خودت سخت نگیری ‫و با ما زندگی کنی.
‫- روانی هستی. ‫- بیا اینجا باهم زندگی کنیم.
‫نباید آدم ها رو از ظاهرشون قضاوت کرد.
‫جونگ وو، میخوای بیای و اجرام رو ببینی؟
‫لطفاً!
‫میخوای بیای و اجرام رو ببینی؟
‫خواهش میکنم.
‫خواهش میکنم با من بمون.
‫دیدی؟
‫فکر میکنی بهش نزدیکی ‫ولی تهش همه با هم غریبه این.
‫من...
‫سعی م رو کردم.
‫همه چی رو شنیدی.
‫- پس لطفاً... ‫- میدونم.
‫میدونم تلاشت رو کردی.
‫ولی شکست خوردی،
‫پس باید مجازات بشی.
‫خدای من.
‫فکر میکردم تا الان مردی.
‫خانم یک مقدار زیاده روی کرده، مگه نه؟
‫میخوای زندگیت رو نجات بدم؟
‫فقط صبر کن.
‫خودم تو و همه ی کسایی که اینجان رو....
‫تیکه تیکه میکنم.
‫ولی امروز،
‫بذار یکم مزه خونت رو بچشم.
‫لعنتی!
‫لعنتی.
‫درسته.
‫اینجوری بیشتر خوش میگذره.
‫میخوای خوش بگذرونی؟
‫همینو میخوای؟
‫این کیه دوباره زنگ میزنه؟
‫استراحت کن.
‫بله، آقای پارک ‫چه خبر؟
‫الان کجایی؟
‫کجا؟، مشخصه که خونه.
‫اون هیولاها.
‫هیچ وقت دیگه اینجا برنمیگردم.
‫هیولاها.
‫بنظر که باطری ردیاب مچ پات تموم شده.
‫برو تو اتاقت و شارژش کن.
‫اگر تا 10 دقیقه دیگه شارژش نکنی، پلیس میاد.
‫پس باید برم شارژش کنم.
‫خیلی خب.
‫باید به محض اینکه تونستم از اینجا برم.
‫کجا بری؟
‫خانم، شما چینی صحبت میکنی؟
‫بهت نگفته بودم؟
‫شوهر قبلیم...نه.
‫شوهر قبلیم از مهاجرین کره بود.
‫تو مردها خوب شانس داری.
‫من به نظرت چطورم؟
‫اگر احساس تنهایی کردی، روی من حساب کن.
‫وقتی که یتیم خونه داشتم،
‫خوب میتونستم بفهمم که ‫بچه ها دارن دروغ میگن یا نه.
‫اون بچه ها همچین نگاهی ‫توی چشم هاشون بود.
‫مثل همین حالای تو.
‫باید بهت بگم که شوهر سابقم چجوری مرد؟
‫کور بود.
‫پاش سر خورد و از پله ها افتاد.
‫اون زن دیوونه س.
‫مراقب پله ها باش.
‫پس دوربین های مداربسته خاموش بودن؟
‫هیچ چیزی بجز پارازیت ضبط نکردن.
‫- این؟ ‫- آره.
‫سرنگ چی؟
‫اثر سوزن روی گردنش بود؟
‫- سرنگ پیدا کردین؟ ‫- نه، اینجا نبود.
‫- مهاجم... ‫- صبر کن، منو ببخشید.
‫وقتی که نتیجه کالبد شکافی بیاد
‫میفهمیم که چه دارویی...
‫توی سیستم بدن قربانی بوده.
‫سرنگی که پیدا کردی رو یادته؟
‫اگر تایید بشه که یک دارو بوده،
‫میرم سراغ استدیو و بعدش...
‫- بررسی میکنم.... ‫- ولی....
‫آخرین بار در مورد استدیو که گفتم.
‫آره، و بررسیش میکنم.
‫ممکنه خیلی دیر بشه ‫ممکنه یکی دیگه هم بکشن.
‫میشه... ببینید، خانم سو.
‫- بله؟ ‫- میبینی که دارم کار میکنم؟
‫هر کاری که بتونیم داریم میکنیم.
‫برگرد کلانتریت و صبر کن.
‫- بریم. ‫- حالا برو.
‫برو.
‫نجاتم بده.
‫میخواستی که بدونی....
‫طبقه چهارم چه خبره.
‫نجاتم بده.
‫چه بلایی سر کسی که توی ‫اتاقت زندگی میکرده اومده.
‫همشون اینجا بودن.
‫نجاتم بده...
‫فهمیدم، فهمیدم.
‫وقت غذا خوردنه.
‫این چیه؟
‫کی جرات کرده روی اموال من خط بندازه؟
‫کجا بری؟
‫خانم، شما چینی بلدی؟
‫یک کفش دارم شاه نداره ‫مدلی داره، ماه نداره...
‫داداشم بهترینه.
‫نه، نه.
‫فقط داشتم رد میشدم ‫فقط داشتم رد میشدم.
‫مشکلت چیه؟
‫مطمئنی؟
‫اگر الان بری، چیز معرکه ای رو از دست میدی.
‫چه چیز معرکه ای؟
‫در مورد قاتل سریالی هست.
‫سریالی؟
‫میتونم بهت نشون بدم.
‫از من چی میخوای؟
‫- پول؟ ‫- پول لازم ندارم.
‫فقط میخوام به یکی درسی بدم.
‫اون یارو...
‫که همین الان رفت توی استدیو؟
‫یک نفر نیست، دو نفرن.
‫دو نفر؟
‫- مدرکی داری؟ ‫- بهت میدم.
‫فقط باید داستانی که من میخوام رو بنویسی.
‫چی میگی؟ ‫آره یا نه؟
‫کدوم رو انتخاب میکنی؟
‫سریع فکرات رو بکن.
‫این بازی رو بردم.
‫خدای من.
‫وقتی جونگ وو اینو بگیره چه حسی داره؟
‫نمیخوای بدونی؟
‫منو نکش.
‫میرم و اینو تمومش میکنم ‫همینجا بمون.
‫بیا یک مدتی جدا بشیم.
‫| جی اون... ‫متاسفم |
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫|کلانتری اینهه |
‫جونگ هوا.
‫اینجا خوابیدی؟
‫اینا چی هستن؟
‫پرونده.
‫- استدیو؟ ‫- آره.
‫خبریه؟
‫باید بری خونه بخوابی.
‫من میرم لباس عوض کنم.
‫| ببخشید سر صبحی پیام دادم، آقای شین ‫دیروز فوت کردند، میدونستی؟ |
‫هی، مو خوشگل.
‫وقتی که نامزدت از ...
‫ماشینش پیاده شد میخواستی بکشیش.
‫قطعاً قاتل خودشه.
‫صبر کن، جونگ وو
میدونی برات ارزش قائلم
‫از اینجا برو.
‫نمی تونم.
‫جونگ وو، خواهش میکنم.
‫لطفاً پیش من بمون.
‫پس دیروز، سوک یون هم....
‫نه، نه.
‫110، افسر کیم هستم، ‫چطور می تونم کمک ـتون کنم؟
‫قاتل ها، چندتا قاتل هستن.
‫چی؟ قاتل ها؟
‫فکر میکنم توی استدیویی که زندگی میکنم ‫چندتا قاتل هست.
‫استدیو؟
‫توی استدیو،
‫باهم پیمان بستن، و اونا ممکنه...
‫- قربان، میشه آروم باشین. ‫- 1،2،...
‫3، نه 4 نفرن.
‫ممکنه بیشتر از اینا هم آدم کشته باشند.
‫شما مستقیماً شاهدش بودین؟
‫نه، نبودم.
‫- حالتون طبیعی هست؟ ‫- ببخشید؟
‫قربان، اگر تو حال خودتون نباشین ‫و سر شوخی زنگ بزنید
‫ممکنه دادگاهی بشین.
‫چی گفتی؟
‫مزاحمت تلفنی...
‫- محکومیت قضایی داره. ‫- مزاحمت تلفنی؟
‫فکر میکنید این تماس مزاحمت هست؟
‫ملت دارن کشته میشن! ‫و تو فکر میکنی این تماس مزاحمت هست؟
‫چرا نزدیک ترین کلانتری نمیرین و ...
‫- و یک گزارش پر نمیکنید؟ ‫- کثافت عوضی!
‫بهت گفتم ملت دارن کشته میشن!
‫خدایا.
‫باید چیکار کنم؟
‫| مامان |
‫سلام، مامان.
‫جونگ وو.
‫چه خبر شده؟ همه چی مرتبه؟
‫چیزی نیست.
‫مطمئنی؟
‫به هر حال.
‫چرا صبح به این زودی زنگ زدی؟
‫داداشم باز کتک خورده؟
‫نه، فقط یادت بودم.
‫مطمئنی همه چی مرتبه؟
‫آره ولی الان باید برم سر کار.
‫- باشه، صبحانه ی درست و حسابی بخور. ‫- باشه.
‫دیگه قطع میکنم...
‫جونگ وو.
‫من همیشه کنارت هستم.
‫- خودت که خوب میدونی؟ ‫- آره.
‫سلام، خانم.
‫سلام.
‫برای پسرت دعا میکنی؟
‫آره، امتحانش چند روز دیگه س.
‫گفتی که آزمون استخدامی آموزش و پرورشه؟
‫نه.
‫آزمون خدمات اجتماعیه.
‫اگر اینطوریه که باید بفرستینش ‫استدیوی ما.
‫اگر اینجا درس بخونه ‫راحت قبول میشه.
‫اینو نگو، اینجا...
‫پسرم توی یک مدرسه خصوصی داره درس میخونه.
‫من باید برم.
‫خانم.
‫این روزها، روحم به پاکی همیشه نیست.
‫چند دقیقه وقتت رو بهم میدی؟
‫- میخوام باهات صحبت کنم. ‫- ببخشید؟
‫منم مسیحی هستم.
‫برای همین اسم استدیو رو "عدن" گذاشتم. ‫( عدن= اسم باغی که آدم و حوا درش بودند...)
‫خب، پس...
‫چرا نریم یک جای دیگه و صحبت کنیم؟
‫- خب....ولی... ‫- فقط با من بیا.
‫- ولی من...
‫این روزا خیلی درگیری فکری دارم.
‫- فقط باهام بیا. ‫- باشه.
‫من معمولاً اینجا میام، ‫و اینجا خیلی آروم و ساکته.
‫میتونیم اینجا سرود مذهبی بخونیم و ‫روحمون به فیض برسه.
‫- بیا بریم داخل. ‫- ولی...
‫خیلی بزرگه.
‫ولی خوب و عالی نیست؟
‫در حالی که طوفان دریای چین "جیمی"...
‫کره را در برمیگیرد، دولت با ‫نظارت بر روی طوفان مشکل دارد.
‫پیشبینی میشود در استان گیونجی...
‫بارش ها 30 تا 40 میلیمتر بر ساعت برسد...
‫تبلیغات برنامه میتونه 8 هفته قبلش شروع بشه.
‫شرکت اطلاعات لیست بازیگرها رو میفرسته.
‫توی همین هفته براتون میفرستمش.
‫باشه.
‫لطفاً تمرکز بیشتری روی لیست بازیگرها بکن.
‫تو که میدونی شروعش برامون خیلی مهمه.
‫البته که میدونم.
‫زمانی که لیست بازیگرها نهایی شد،
‫لطفاً روی شبکه های اجتماعی مون پخشش کن.
‫میتونیم اینجوری آنلاین کلی توجه جلب کنیم.
‫چشم.
‫تبلیغمون آماده س؟
‫بو می، میتونی به جی اون زنگ بزنی؟
‫من هی زنگ میزنم ولی برنمیداره.
‫اصلاً مسئولیت پذیر نیست.
‫اشکالی نداره.
‫میتونیم دوباره روی دوربین شماره ی سه بریم؟
‫آماده؟ اکشن!
‫تنها اشک هایی که جاری میشند
‫میدونند که چه حسی دارم
‫اون شخص تویی
‫بیا.
‫- از خوندن خوشت نمیاد؟ ‫- نه زیاد.
‫من میخواستم خواننده بشم.
‫میتونم بدون مرد زندگی کنم ‫ولی بدون خوندن هرگز.
‫- چرا با هم نخونیم؟ ‫- من جام خوبه.
‫حالت از این چیزا بهم میخوره؟
‫فکر میکنی شوهرم رو کشتم، نه؟
‫اگر اینجوری فکر نمیکنی ‫بیا باهم بخونیم.
‫بیا، وایستا.
‫با من بخون.
‫- اون آدم رو نمیخوام. ‫- اون آدم رو میخوام.
‫نمیخوامش.
‫- فقط میخوام دوستش داشته باشم. ‫- فقط میخوام دوستش داشته باشم.
‫- نمیدونی. ‫- نمیدونی.
‫- منم یک عاشق معرکه دارم. ‫- منم یک عاشق معرکه دارم.
‫اینقدر خوبه که از دست مردم قایمش میکنم.
‫جونگ وو.
‫جونگ وو؟ ‫اون یارو رو دیدی؟
‫چه مرگشه؟
‫چرا؟
‫چرا این اتفاق ها داره می افته؟
‫واقعاً نمی دونی؟
‫تو کشتیش.
‫تو جه هو و سوک رو کشتی.
‫بیا رو راست باشیم.
‫خوشحال بودی، نه؟
‫کار من نبود.
‫من نکشتمشون.
‫من نکشتم.
‫کار من نبود.
‫جونگ وو؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫" او بیدار شد و به اطرافش در تاریکی مطلق ‫نگاهی انداخت"
‫" پس از آن بود که متوجه شد ‫نمیتواند بدنش را تکان دهد."
‫" ولی برایش عجیب نبود."
‫"حتی فکر کرد غیر طبیعی است...."
‫" که میتوانسته مسافت هایی طولانی را ‫با آن پاهای لاغر برود."
‫" از طرفی دیگر،"
‫"نسبتاً احساس راحتی میکرد."
‫شاید جونگ وو الان همچین حسی داشته باشه.
‫تق ‫تق.
‫داری یک کتاب کسل کننده میخونی؟
‫اتاق رو تمیز کردم.
‫اگر واحد 303 برنگرده چی؟
‫بعدش چیکار کنیم؟
‫به زودی برمیگرده، نگران نباش.
‫پیشگویی، چیزی هستی؟
‫از کجا میدونی؟
‫یک هدیه برای جونگ وو دارم.
‫قطعاً برای گرفتنش میاد.
‫خوبه که با ما باشه.
‫میتونی هر کی رو که میخوای بکشی.
‫بقیه ش با تو.
‫واقعاً؟
‫آره، من لازمه...
‫برم جایی.
‫کجا؟
‫قبل از اینکه از اینجا بریم
‫باید ترتیب چیزهای بدبو رو بدیم.
‫حتماً که میدیم.
‫آره!
‫آره! خیلی ذوق کردم!
‫یکمی قراره درد داشته باشه.
‫سعی کن تا جایی که میتونی تحمل کنی.
‫چی گفتی؟
‫نمیشنوم.
‫چی گفتی؟
‫نمیشنوم.
‫چطوری میتونه یکی رو اینقدر بد بزنه؟
‫اون آدم...
‫- میتونه فقط... ‫- بیرون بودی؟
‫هی.
‫به زودی که از اینجا میرم...
‫پس رفتم که گناهانم رو پاک کنم.
‫کجا میری؟
‫یک کارهایی دارم که باید انجام بدم.
‫خوش به حال واحد 303.
‫راستی،
‫وقتی...
‫از اینجا رفتیم، با اونا قراره چیکار کنیم؟
‫ببخشید؟
‫اگر واحد 303 برگرده،
‫باید ترتیب اونا رو بدیم!
‫آره، باید ترتیبشون رو بدیم.
‫جفتشون، درسته؟
‫آره، جفتشون.
‫بعدا می بینمت.
‫مون جو.
‫الان فقط ما آدم های خوبی ‫هستیم که موندیم، درسته؟
‫برام دلت نسوزه
‫یک روزی
‫بذار ببینم زنده ای.
‫کارت خیلی خوبه!
‫شاید بخاطر اینه که جوونی.
‫هی، یکم گوشت میخوای؟
‫- چی؟ ‫- نه.
‫منو نکش. ‫- خب.
‫دفعه قبلی که خوب میخوردی.
‫دانشجوی خوبی بودی.
‫چرا اشتباهی دزدیدنت؟
‫ولی مطمئن نیستم.
‫عوضی واحد 303 یک دیوانه زنجیره ای هست.
‫خب..
‫تو چی فکر میکنی؟
‫فکر نمیکنی که به من مثل نوکرش نگاه میکنه؟
‫چی فکر میکنی؟
‫فکر میکنی اون عوضی به من ‫به چشم تحقیر نگاه میکنه؟
‫هر کاری میخواد میکنه؟ درسته؟
‫اون عوضی ‫برادرم رو هم کشت.
‫حالا داره اعصابم خورد میشه.
‫لعنتی!
‫آره، ما که باهاش مهربون بودیم...
‫و اون فکر کرد که ما رو مثل ‫پشه میتونه بزنه بکشه؟
‫باید بکشمش؟
‫تو چی فکر میکنی؟ ‫باید بکشمش؟
‫جوابم رو بده!
‫- هی. ‫- ها؟
‫میخوای از اینجا فرار کنی؟
‫درسته؟
‫پس چرا باهم شرط نبندیم؟
‫بیا شرط ببندیم که ‫میتونی فرار کنی یا نه.
‫- آره. ‫- عالیه.
‫باشه.
‫قبل از اینکه اون عوضی برگرده.
‫درسته.
‫چرا شروع نمیکنی؟ ‫نمیری؟
‫یالا. ‫امتحان کن.
‫درسته، شروع کن!
‫از پسش برمیای.
‫یالا، برو.
‫درسته، همینه.
‫میتونی زنده از اینجا بری. ‫نباید تسلیم بشی.
‫بنظرم حتی اگر نتونی راه هم بری ‫میتونی اینکار رو بکنی.
‫ای بازی بازی بازی
‫چراغ سبزه.
‫چقدر دور شدی؟
‫هی!
‫خدای من!
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫لطفاً نجاتم بده.
‫خدای من.
‫اینجا قایم شو.
‫روت رو می پوشونم ‫که نتونه پیدات کنه.
‫خانم دانشجوی واحد 310 رو ندیدین؟
‫خب، یک صداهایی از پشت بوم شنیدم.
‫چرا نمیری سمت پشت بوم؟
‫گرفتمت.
‫تموم شد.
‫داشتین خوش میگذروندین؟
‫بیا اینجا.
‫| کلانتری اینهه. |
‫این چیه؟
‫دیشب یک تماسی داشتم ‫یکی توی غذا سم ریخته بود.
‫بقیه گربه ها به جز این یکی مردن.
‫استدیو عدن...
‫اونجا چه خبره؟
‫ترسیدم.
‫ساکنان اون استدیو...
‫خیلی عجیبن.
‫چیز دیگه ای لازم ندارم.
‫فقط باید فراموشش کنم.
‫یک کابوس بود.
‫| سو جونگ هوا |
‫جونگ وو.
‫گروهبان یون، یک مشکلی داریم.
‫چی شده؟
‫گروهبان چو توی سایت ‫بازیافت باز مشکل درست کرده.
‫عوضیه دیوونه.
‫این چند روز که خیلی ساکت بود ‫چرا دوباره داره اینکارا رو میکنه؟
‫خودتی، درسته؟
‫چانگ هیونم.
‫باورم نمیشه اینجا هم رو دیدیم.
‫این روزها چیکار میکنی؟
‫من دارم از مراسم ختم پدر دوستم برمیگردم.
‫صورتت چرا..
‫همه چی مرتبه؟
‫چی...
‫جونگ وو.
‫چی شد؟
‫- جواب نمیده؟ ‫- نه.
‫بیچاره.
‫من واقعاً پلیسم؟
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد.
‫جونگ هوا.
‫دارم چیکار میکنم؟
‫داشتین پشت سر من حرف میزدین؟
‫- نه بابا. ‫- سخت کار کنید.
‫بله، قربان.
‫بیا اینجا ‫ملوس خوشگل.
‫داره چیکار میکنه؟
‫- آوردیش؟ ‫- قربان.
‫خیلی عجولی.
‫چی داخلشه؟
‫چرا از همچین قوطی بزرگی استفاده کرده؟
‫مطمئنی؟
‫آره، خیلی هم مطمئنم.
‫کی میتونم منتظر مقاله باشم؟
‫امروز عصر پستش میکنم.
‫قراره بترکونه.
‫وقتی منتشر شد ‫زیرش نظرم رو می نویسم.
‫- دیگه میرم. ‫- باشه، خداحافظ.
‫| استدیوی قاتل ها! یک دندون پزشک و همکاران |
‫از قاتل ها خوشتون میاد؟
‫میخوام یک مورد بد رو گزارش کنم.
‫یک جسد اینجاست.
‫نزدیک ورودی پارک اینهه.
‫دقیقاً نمیدونم کجاست ‫خیلی ترسناکه.
‫محله ساکتی بود ها...
‫چه اتفاقاتی داره اینجا می افته؟ ‫خدای من.
‫آره، لطفاً خودتون رو سریع برسونید، خدایا.
‫افسر جو، اول به کاراگاه ها زنگ بزنید، نه.
‫اول به رئیس کلانتری بخش زنگ بزنید.
‫به هیچی دست نزنید، باشه؟
‫داری چیکار میکنی؟ به رئیسمون زنگ بزن.
‫باشه.
‫میدونی که باید روند رو طی کنی.
‫الان تماس بگیر.
‫مجبور بود همونجا حالا بالا بیاره؟
‫باید چیزی سفارش بدیم؟
‫میشه بریم میز گوشه دیوار بشینیم؟
‫چرا؟
‫اینجا بهتره؟
‫آره.
‫چرا اومدی سئول؟
‫خانوادت که اهل بوسان هستن.
‫چی؟
‫یکی از ترم بالایی های دانشگاه یک ‫کاری اینجا برام دست و پا کرد.
‫برای کار اومدی پس.
‫کجا زندگی میکنی؟
‫جونگ وو.
‫کجا زندگی میکنی؟
‫یک چیزی درست نیست ‫چت شده؟
‫جونگ وو.
‫شاید این کاری که میکنم عجیب باشه...
‫وقتی که از بعد ...
‫سربازیمون دیگه بهت زنگ نزدم.
‫خودم شخصاً حس میکنم...
‫که تو مثل داداشم میمونی.
‫خیلی ممنونم.
‫میدونی چرا.
‫وقتی که توی سربازی بودم ‫بابام مرد
‫و خیلی سخت بود که خودم رو به سربازی وفق بدم.
‫تو تنها کسی بودی که بهم اهمیت میدادی.
‫فقط تو بودی که مراقب و...
‫نگران من بودی.
‫مدتی هست که مشغول به کار شدم.
‫و از اون موقع کسی همچین کاری برام نکرده.
‫جدی میگم.
‫بابت اون موقع خیلی ممنونم.
‫هنوزم بهش فکر میکنم.
‫برای همین اگر در شرایط سختی هستی...
‫میخوام که کمک کنم.
‫میتونی بهم بگی چه خبره.
‫پشه های کوفتی ‫میتونیم پلاک ماشین رو پیگیری کنیم.
‫بعد چیزهایی که لازم داریم رو در میاریم.
‫اینا رو منتقل کن.
‫بله، قربان.
‫سلام.
‫اغلب دیگه هم رو می بینیم.
‫آره.
‫این پرونده به شین جه هو مرتبط هست؟
‫روش قتلش تفاوت داره.
‫آقای شین توی گردنش داروی ‫بی حسی تزریق شده بود...
‫قبل از اینکه به سرش ضربه بزنه.
‫این گردنش رو بریدن.
‫شماها اینجا چیکار میکنید؟
‫این دو نفر همدیگه رو میشناختن.
‫هم رو میشناختن؟
‫فکر نمیکنم به استدیو ارتباطی داشته باشه.
‫میتونه بخاطر کینه یا انتقام بشه.
‫به زودی با تحقیقاتمون متوجه میشیم.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫پس به طور اساسی
‫کارت تمومه.
‫بد مخمصه ای افتادی.
‫ببین.
‫پس همه ی کسایی که از استدیو رفتند...
‫بنظر گم شدن.
‫و تو فکر میکنی چندتاشون...
‫طبقه چهارم ساختمون زندانی شدند.
‫از جمله همون ترم بالاییت.
‫- مراسم ختمی که رفتم. ‫- خب.
‫مراسم ترم بالاییم بود.
‫خدای من.
‫جونگ وو.
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫ما وسط سئول هستیم.
‫همچین اتفاقات وحشتناکی داره اینجا می افته؟
‫مگر اینکه اون آدم ها...
‫کاملاً عقلشون رو از دست داده باشند.
‫اونا دیوانه ن.
‫روانین.
‫پلیس زنگ زدی؟ ‫چی گفتن؟
‫پرسیدن که توی حال ‫خودم هستم یا نه....
‫و نباید تماس الکی بگیرم.
‫| جی اون |
‫جی اون.
‫جونگ وو....
‫| من سئول آوردمش و حس بدی دارم |
‫| دم در خونه ـت هستم، میتونی بیای بیرون؟ |
‫| زیاد کارم طول نمیکشه. |
‫| واقعاً جه هو هستی؟ عوض شدی. |
‫| از کجا میدونستی خونه هستم؟ |
‫| جه هو |
‫ببخشید.
‫سلام.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫جونگ وو آدرستون رو بهم داد.
‫اون داد؟
‫آره.
‫ازم خواست اینو بهتون بدم.
‫خودش الان کجاست؟
‫من میدونم کجاست ‫با من بیا.
‫نه، ممنون.
‫جونگ وو....
‫منم.
‫چرا پیش جی اون هستی؟
‫نامزدت میخواد ببیندت.
‫التماست میکنم.
‫به جی اون کاری نداشته باش.
‫خواهش میکنم.
‫باشه؟
‫خب، من فکر دیگه ای دارم.
‫میخوای که...
‫دقیقاً همون چیزی که فکر میکنی.
‫این زن اصلاً برام مهم نیست.
‫مرتیکه روانی.
‫اگر یک مو از سرش کم بشه ‫می کشمت.
‫می کشمت، فهمیدی؟
‫جونگ وو.
‫اون میخواد مثل آدم واحد 310 بمونی.
‫بازم میخوای فرار کنی؟
‫مرتیکه دیوانه.
‫جی اون ‫جی اون
‫می کشمت.
‫می کشمت، کجایی؟
‫کجایی؟
‫هیجان زده م.
‫توی اتاقت منتظرت می مونم.
‫تاکسی!
‫صبر کن! صبر کن!
‫سریع برو به اینهه دونگ.
‫- منم میام. ‫- باید عجله کنم.
‫تو که نمیتونی تنهایی بری پیش یک مشت روانی.
‫برو اونور.
‫میتونید برید.
‫توی راه برگشت بودم.
‫| استدیو عدن |
‫اگر برم داخل
‫میتونم زنده بیرون برگردم؟
‫ولی اون لحظه فهمیدم که...
‫دیگه نه پنهان میشم و نه فرار میکنم.
‫| بیگانه هایی از جهنم | W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: داود کریمی
‫اگر برین داخل ‫جفتتون آسیب می بینید.
‫من دارم میام.
‫- تکون نخور. ‫- جونگ وو.
‫بهت مگه خوش نمیگذره؟
‫هر کی رو که بخوای ‫میتونی بکشی...
‫یا بذاری زنده بمونه.
‫احساس خدایی میکنی.
‫نه، نه هیچ آدمی کاری که ‫تو میکنی رو انجام نمیده.
‫این جهنم وقتی که تو بمیری تموم میشه.
‫باشه.
‫چطوره رمانی که شروع کردی رو تموم کنی؟