‫لس آنجلس یه شهر مهاجر پذیره.
‫از چوماشی‌ها و ایرانی‌ها گرفته
‫تا ویتنامی‌ها و اقلیت‌های دیگه‌ای ‫که این وسط جا می‌گیرن.
‫از این نقطه میان.
‫یه نویسنده یه بار گفت: ‫لس آنجلس بیشتر از شهر دیگه‌ای که می‌شناسم
‫حس آینده رو به آدم میده.
‫آینده بد هم هست.
‫صبر کن، باشه؟
‫- اما من مطمئن نیستم. ‫- هی.
‫فکر کنم منم مهاجر هستم.
‫به نظرم لس آنجلس نکات مثبتی داره.
‫اونجاست.
‫بریم تو کارش.
‫ولی قبول دارم. ‫شهر سنگدلیه، جای بحث نداره.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫استخر قشنگیه.
‫هی. تعمیرکارت چی گفت؟
‫گوش کن، اکثر اوقات، ‫یه ماشین خفن رو ببری...
‫مکانیک چهره مغموم به خودش می‌گیره،
‫قیمت واقعی رو حساب می‌کنه ‫و یه صفر کنارش می‌ذاره.
‫ولی شوگر، امروز روز شانسته،
‫چون رفیقم بیلی...
‫اون مثل گندالف صادق و راستگوئه.
‫فکر کردم رفته بودی ‫روغن ماشینو عوض کنی.
‫نمی‌تونی همچین ماشینی رو ‫شش ماه تو خیابون بذاری
‫و توقع داشته باشی روغنشو عوض کنی ‫و مثل روز اول کار کنه.
‫خب؟ ولی الان درسته. ‫هیچ عیب و ایرادی نداره.
‫خیلی‌خب.
‫بفرما.
‫اینجا می‌مونی، ها؟
‫زندگی می‌کنم.
‫اینجا زندگی می‌کنی؟
‫حتما پول هنگفتی میدی.
‫طبق چیزی که بهم گفتن، ‫با قیمت عرف نشستم.
‫عرفِ خوبیه.
‫بدک نیست.
‫هی. دنبال کار نیستی، ول؟
‫چند ساعت دیگه باید جایی باشم، ‫ولی چرا که نه. چه کاری هست؟
‫نه، نه، نه. کار میگم. ‫کار واقعی و درست.
‫با خودم کار کنی.
‫می‌دونی؟ شغل دائمی.
‫نه، جدی میگم. درسته تازه آشنا شدیم، ‫ولی آدم منظم و خلاقی هستی.
‫و صادقانه بگم، می‌تونم...
‫کمکت به کارم میاد.
‫صحیح.
‫نه، اما نمی‌خوام جسارت کنم.
‫نه اگه تو...
‫نه، خب من...
‫من همیشه دنبال کار و فرصت‌های شغلی جدیدم.
‫- پس بهش فکر می‌کنی؟ ‫- حتما.
‫آره، ردیفه. بذار فکر کنم.
‫خوبه. فکر کن.
‫- خوبه. ‫- خوبه.
‫خیلی‌خب.
‫همین جاست.
‫آفرین. یالا.
‫پاهاتو حرکت بده. پاهاتو حرکت بده.
‫اسمشو «علم شیرین» گذاشتن. ‫[بوکس]
‫وحشیانه‌ست ولی میگن ورزشه.
‫دنی.
‫دنی!
‫باید اعتراف کنم،
‫هر اسمی می‌خوای روش بذار، ‫نمیشه تماشا نکرد.
‫از بیمارستان دارو می‌دزده؟
‫آخرین بار اونو اونجا دیدن.
‫خدای من. عادت همیشگیش نیست.
‫- خب، این روزها این‌طوری شده، اما... ‫- لازم نیست توضیح بدی.
‫توضیح نمیدم، دارم میگم چطوریه.
‫باشه.
‫و پلیس دنبالش نیست؟
‫تا جایی که می‌دونم، نه.
‫- ببخشید. ‫- یادت باشه،
‫وقتی وارد رینگ شدی، ‫پاهاتو حرکت بده.
‫سلام تام. چی دستگیرت شد؟
‫دست‌ها بالا و شجاعت به خرج بده. ‫دستتو پایین نیار.
‫چه خبرا، مربی؟
‫- مدیر برنامه‌ست؟ ‫- کاش.
‫نه، یه یاروییه به جی کمک می‌کنه.
‫- جی. داداش دیوونه‌ات، جی؟ ‫- آره.
‫گوش کن، اون شب عالی بودی.
‫ادی بانفو دو وزن از تو بالاتره.
‫عین یه خوک چاق حرکت می‌کنه، ‫اما حریف راحتی نیست.
‫ممنون تدی.
‫طرف کند بود.
‫کافی بود بدنشو هدف بگیرم ‫و کاری کنم نتونه حرکت کنه
‫و بعد با دو تا ضربه نقش‌زمینش کنم.
‫آینده روشنی در انتظار توئه، دنی.
‫- تمرکزتو حفظ کن. ‫- باشه.
‫- خیلی‌خب، رسیدم پیام میدم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫- ببخشید. ‫- دیگه سوالی نداری؟
‫فقط... می‌دونی، منو بی‌خبر نذار.
‫باشه، حتما. من باید برم. ‫ممنون که اجازه دادی بیام.
‫خواهش می‌کنم.
‫میگم... اون تلفن. ‫در مورد جی بود؟
‫بهت خبر میدم.
‫باشه.
‫همه‌چیز تموم میشه.
‫گاهی زودتر از چیزی که آدم فکر می‌کنه.
‫از خورشیدهای حاشیه‌ای آندرومدا گرفته، ‫تا دتامورف‌های پالوما.
‫همه‌چیز نابود میشه.
‫ولی با این‌حال...
‫امیدوارم جی رو اینجا پیدا نکنم.
‫دارن میارنش.
‫- تام فلایبرگ. ‫- لعنتی...
‫چند سال پیش، وقتی زنش موقع کوه‌نوردی ‫در اوهای مفقود شد، بهش کمک کردم.
‫بگو ببینم، ‫بلدی تو اینستاگرام چیزمیز بذاری؟
‫مشخص شد، از دست تام فرار کرده بود.
‫فلایبرگ، بیام.
‫بریم.
‫مرد آسیایی بیست ساله.
‫شباهت دارن.
‫خیلی‌خب. خبر خوبیه.
‫واسه اون خبر خوبی نیست.
‫گفتی تو نزاع خلافکارها کشته شده؟ ‫شبیه خلافکارها نیست.
‫احتمالا یه شهروند عادی باشه. ‫تو مکان و زمان اشتباه بوده.
‫- وسایل اونه؟ ‫- آره.
‫کیف پول، عکس، چند تا قبض، ‫کارت تلفن. اما کارت شناسایی نداشت.
‫- اجازه هست؟ ‫- بله.
‫مهاجره. تازه اومده. ‫احتمالا هنوز منتظر مدارکش بوده.
‫آمار این کارت تلفن رو دربیار ‫و می‌تونی پدر و مادرشو پیدا کنی.
‫احتمالا فقط به یه شماره ‫چندین و چند بار زنگ زده.
‫درست میگی.
‫نیمه پر لیوان رو ببینیم،
‫در دسته‌بندی چرخش تاریخ ‫به سوی عدالت قرار می‌گیره،
‫کیتی، تیرانداز کجاست؟
‫اون‌طرف.
‫انگار کارناوال ماردی گراست.
‫پلیس دو تا بلوک بالاتر پیداش کردن.
‫ایزی۴؟
‫احتمالا تتوی خلافکاری باشه. ‫پرس‌وجو می‌کنم.
‫عضو گروه خلافکاری ‫یه شهروند معمولی رو کشته؟
‫پیش میاد.
‫می‌تونه آیین ورود به اکیپ ‫و ثابت کردن ارزش باشه.
‫یا کودن بوده، ‫آدم اشتباهی رو کشته.
‫اجازه هست؟
‫راحت باش.
‫بعضی‌وقت‌ها بازم جواب میده ‫اگه فقط... مرده باشه.
‫چیزی نپرس که از کجا یاد گرفتیم.
‫فکر کنم حق با تو بود.
‫در مورد چی؟
‫آدم اشتباهی رو کشتن.
‫گمونم همچنان امیدوار بودم ‫هر مخمصه‌ای که جی پاش بهش باز شده
‫نتیجه حماقت‌های خودش باشه.
‫اما واقعا یه نفر دنبال اونه.
‫آدمی که شوخی نداره.
‫حق داره بترسه.
‫با این‌حال، بهم نشون داد کجا رو بگردم.
‫یا اینکه دوباره کجا رو بررسی کنم.
‫گندش بزنن!
‫هی.
‫خوبی؟
‫خوبم. تازه اخراج شدم، ‫پس، روز بدی دارم.
‫متاسفم. ناراحت‌کننده‌ست.
‫- جمع کردم. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫هی. موفق باشید.
‫ممنون.
‫بلین.
‫اگه کازابلانکا دسامبر ۱۹۴۱ئه، ‫نیویورک ساعت چنده؟
‫ساعتم کار نمی‌کنه.
‫- اون فیلمو دیدی؟ ‫- آره!
‫- نظرت چیه؟ ‫- معرکه‌ست.
‫خوبه.
‫یه زحمتی واست دارم.
‫خودشه.
‫اوهوم.
‫- دنبال اون می‌گردی؟ ‫- آره.
‫از طبقه چهارم خارج میشه.
‫راه‌پله دوربین داره؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، می‌تونی خروجی ‫راه‌پله رو بهم نشون بدی؟
‫باشه.
‫کجا رفت؟
‫نه، ده دقیقه گذشت و هنوز...
‫اومد.
‫چرا انقدر طول کشید ‫از پله‌ها پایین بیاد؟
‫حتما یه طبقه دیگه رفته.
‫- دوربین‌ها رو نگاه می‌کنی؟ ‫- آره.
‫راست گفتی. اینجاست.
‫از راه‌پله طبقه پنجم خارج میشه.
‫چند دقیقه بعد میاد.
‫وایسا. برگرد عقب.
‫خیلی‌خب، برو جلو، آروم. ‫آروم، آروم، آروم، نگه دار.
‫یه چیزی اونو ترسونده.
‫آره.
‫جلوی آسانسور یا استیشن پرستاری نمیاد،
‫اون چند دقیقه‌ای که غیبش زده، ‫حوالی همین راهرو بوده.
‫راهروی طبقه پنجم.
‫خسوس الخاندرو خاکز، ۲۲ ساله.
‫تاریخ پذیرش:‌ ۲۷ آوریل.
‫سه روز قبل اینکه جی بیاد.
‫بیمار با چندین جراحت ‫ناشی از شلیک گلوله پذیرش شد.
‫چندین واحد خون دریافت کرده است.
‫به‌دلیل سوراخ شدن ریه ‫لوله‌گذاری تنفسی انجام شد.
‫برداشتن طحال به صورت اورژانسی انجام شد.
‫بچه‌ی بیچاره.
‫زنده نموند.
‫اینجا چیکار می‌کردی، جی؟
‫یه مرد مُرده چطور عکس می‌گیره؟
‫مگه اینکه...
‫یه نفر دیگه اینجا بود.
‫خیلی‌خب. الان دنبال یه نفر دیگه هستیم.
‫یه ملاقاتی طبقه پنجم اومده باشه، ‫همون ساعتی که آدمم بوده.
‫دیروقت بود، ‫اون زمان پرستارا و خدمتکارا بودن...
‫اون.
‫صورتشو از دوربین‌ها قایم می‌کنه.
‫اون کیه؟
‫جی‌هو! اومدی!
‫سلام.
‫راکی شدی!
‫سلام لوسی.
‫سلام دنی.
‫گرسنه‌ات نیست؟ ‫یه مقدار سوندوبو جیگه مونده.
‫میل ندارم، ممنون.
‫خواستم شب بخیر بگم.
‫شب بخیر.
‫راستی...
‫بابت اجاره...
‫بزودی پرداخت می‌کنی؟
‫هنوز اجاره رو نگرفتید؟
‫جی‌سئوک اجاره رو نداده؟
‫مسخره‌بازیت گل کرده، جی؟
‫کدوم گوری هستی؟ ‫فورا بهم زنگ بزن!
‫بی‌شرف! لعنتی!
‫گاهی تنها بودن آسون نیست.
‫قبلا، هزار نفر بودیم.
‫می‌تونستم بیام خونه ‫و با یکی حرف بزنم. اما الان؟
‫شما پیغام جدید ندارید.
‫خب، الان کار دارم.
‫کی دنبال جیه؟
‫لس آنجلس اراذل و اوباش داره. ‫همه این موضوع رو می‌دونن.
‫از خیابون ۱۸ گرفته تا گلندیل.
‫از لانگ‌بیچ گرفته تا ونتورا.
‫اخبار مدام از مواد و اسلحه ‫و تیراندازی‌های بی دلیل میگه.
‫اما این تمام ماجرا نیست.
‫درست یا غلط، ‫دسته‌های خلافکاری مثل خانواده می‌مونن.
‫و خانواده به آدم حس هویت و تعلق میده.
‫و قدرت بالایی داره.
‫همون‌طور که گفتم، ‫تنها بودن راحت نیست.
‫بازم سلام.
‫سلام.
‫- تصمیمتو گرفتی؟ ‫- لطفا همون همیشگی، اریک.
‫ماش با روغن حیوانی و پاپایا.
‫یه سوال داشتم.
‫مصاحبه دوم چطور پیش رفت؟
‫به مصاحبه دوم نرسید.
‫نه!
‫- می‌دونم مشتاق اون شغل بودی. ‫- آره.
‫منم فکر می‌کردم قبولم.
‫خیلی ضد حاله. ‫یادم میاد سیدنی گرین‌استریت
‫وقتی فیلم شاهین مالت رو بازی کرد ‫به موفقیت رسید،
‫و اون‌موقع ۶۱ ساله‌ش بود.
‫آدم از فردای خودشم خبر نداره.
‫کار قشنگی کردی.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫حرفی که زدی. ‫مطمئنم شب‌شو ساختی.
‫مردها اصولا دوست ندارن ‫برچسب خوب بودن بخورن.
‫نه همه مردها. نه صرفا مردها،
‫اما فکر می‌کنن نشونه‌ی ضعفه.
‫من کاملا برعکس فکر می‌کنم.
‫ویژگی قدرتمندیه.
‫این دنیا به مردهای خوب نیاز داره.
‫حداقل تجربه‌ی من اینو میگه.
‫- از غذای امشب راضی بودید؟ ‫- ممنون. خوشمزه بود.
‫تو هم خوب و مهربونی.
‫نیستی؟
‫فکر نمی‌کنم در نگاه اول مردم ‫این ویژگی رو به زبون بیارن.
‫خب چی میگن؟
‫سخت‌کوش، پرشور، انسان‌دوست.
‫عجب.
‫خدای من. خیلی کسل‌کننده‌ام.
‫نه، این‌طور نیست.
‫خیلی‌خب، بذار از اول بگم.
‫میگن...
‫از هم‌صحبتی با مردهای خوب و مهربون ‫تو رستوران لذت می‌بره.
‫ببخشید، باید جواب بدم.
‫راحت باش.
‫ادامه داره.
‫عجیب بود.
‫نه، نه، نه.
‫اجازه ندارم.
‫لعنتی.
‫هی، هی، هی! ‫چه خبرا، پهلوون؟ هستی یا نه؟
‫برای برنامه بعدی واسه من جا دارید؟
‫آره عزیزم! فردا شب برنامه داریم.
‫می‌خوای پول دربیاری؟ ‫می‌تونم فردا بیام دنبالت.
‫- باشه. پایه‌م. ‫- ایول.
‫تا بعد، عوضی.
‫صبح بخیر، سناتور پویچ.
‫باید بگم سناتور سابق.
‫الان مدیرعامل یه شرکت فناوری نوپاست.
‫بیانیه‌ای منتشر کردن
‫که تمرکز خودشون رو برای پیدا کردن ‫روش‌های جدید برای مشکلات قدیمی گذاشتن.
‫یا داره روی درمان سرطان کار می‌کنه یا...
‫یا چی؟
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫هر چی که هست،
‫انگار داره نیرو استخدام می‌کنه.
‫احتمالا باید برم.
‫وقتِ جی مون داره تموم میشه.
‫شما با دنی مون تماس گرفتید. ‫پیغام بذارید.
‫دنی، شوگرم.
‫چند بار بهت زنگ زدم. ‫پیغاممو گرفتی، زنگ بزن.
‫فهمیدم بهترین سرنخم اینه که ‫در مورد خسوس خاکز اطلاعات جمع کنم،
‫همون بچه‌ای که کنار جی ‫توی اتاق بیمارستان مُرد.
‫توی فرم خویشاوند نزدیک رو هانا نوشته بود.
‫خانم خاکز.
‫بله؟
‫فوت خسوس رو تسلیت میگم.
‫من جان هستم.
‫اجازه هست بیام تو ‫و چند تا سوال درباره اون بپرسم؟
‫چند لحظه بیشتر وقتتون رو نمی‌گیرم.
‫بفرمایید.
‫زن بیچاره.
‫داغداره. درکش می‌کنم.
‫وقتی که خواهرمو از دست دادم، ‫به‌زور می‌تونستم تکون بخورم.
‫خانم.
‫امکانش هست برم اتاق خسوس؟
‫ممنون.
‫هنر آزتک.
‫علایق خاصی داشته.
‫خونه.
‫اونو دوست داشتن.
‫از اینکه بیشتر از این اذیتتون می‌کنم ‫عذرخواهی می‌کنم،
‫ولی امیدوارم خانواده دیگه‌ای رو ‫از دردی که متحمل میشید، حفظ کنم.
‫گوش میدم.
‫ممنون.
‫این شخص رو می‌شناسید؟
‫اونو با خسوس دیدید؟
‫اون چی؟
‫اون عکس...
‫تو اتاق خواب.
‫اون زن کیه؟
‫ساندرا.
‫مامانشه.
‫دخترتون؟
‫بله.
‫کجاست؟
‫تو خیابون.
‫معتاد شده.
‫دیوونه شده.
‫خسوس هنوز با اون در ارتباط بود؟
‫آره، صمیمی بودن.
‫رازدار هم بودن.
‫اسم خسوس رو چویی گذاشته بود.
‫چویی؟
‫کاری از دستم برمیاد واستون انجام بدم؟
‫مثل چی؟
‫هی.
‫می‌خوام به رئیست زنگ بزنی، ‫درست مثل چند ساعت پیش.
‫من رئیس ندارم، رفیق.
‫من خودم مدیرعاملم ‫و حقوق بازنشستگی دارم.
‫اوهوم. اینو می‌بینی؟
‫دیدی.
‫تو این عکس رو گرفتی؟
‫نه، نگرفتی.
‫خیلی‌خب. ازت می‌خوام به رئيست بگی
‫می‌خوام با آدمی که ‫این کار رو کرده حرف بزنم.
‫صبر کن.
‫بگیر. من پلیس نیستم.
‫شنیدم سوء تفاهم شده. ‫خواستم برطرف کنم.
‫باشه.
‫بیا برطرفش کنیم.
‫تا اون‌موقع، رفیق؟ ‫احتمالا بخوای بزنی به چاک.
‫هی. چند بار زنگ زدم.
‫ببخشید رفیق. سرم شلوغ بود.
‫یه سرنخ دارم که می‌خوام ازت سوال بپرسم.
‫باشه، ولی کار دارم.
‫دوستم تا چند دقیقه دیگه میاد دنبالم، پس...
‫باشه. سریع تمومش می‌کنم.
‫احیانا اسم ایزی۴ رو از دهنِ جی نشنیدی؟
‫- چی؟ ‫- ایزی۴، اراذل لس آنجلس هستن.
‫آره، به دلایل نامعلوم ‫داداشتو زیر نظر دارن.
‫اراذل خیابونی؟ جدی میگی؟
‫هنوز نمی‌دونم چقدر پاش گیره. ‫شاید کار اشتباهی نکرده باشه...
‫گفتی از بیمارستان دارو دزدیده، درسته؟
‫- درسته. ‫- پس چی میگی
‫کار اشتباهی نکرده؟ ‫جی چندین ساله فقط و فقط اشتباه میکنه.
‫ببخشید.
‫لعنتی.
‫خوبی؟
‫چیز دیگه‌ای هست بخوای بهم بگی؟
‫مگه روان‌شناسی؟ ‫هنوز پول کاراگاه‌بازیتو هم ندادم.
‫نگران پول نباش.
‫خب آره، تو پولداری، ‫این حرفا زدن راحته.
‫دلیلش این نیست.
‫نیست؟
‫چند دست کت‌شلوار گرون قیمت داری؟
‫دقیقا چند دست؟
‫نمی‌دونم.
‫چون پولداری، داداش.
‫ببین، دوستم داره میاد. ‫ممنون که اومدی.
‫گوش کن دنی. هر اتفاقی میفته...
‫هر داستانی هست، فقط...
‫بذار بهت کمک کنم.
‫نه.
‫جی بی‌همه‌چیز.
‫هی، اومدی.
‫خوش اومدی، پهلوون.
‫خیلی‌خب، آماده بشید.
‫خیلی‌خب عوضی‌ها. ‫کار رو شروع می‌کنیم.
‫هی، هی، هی، یالا، آروم باش! ‫آروم باش داداش! چیکار می‌کنی؟
‫- برگرد. ‫- چیکار می‌کنی رفیق؟
‫ولم کن رفیق! لعنتی!
‫هی، آروم باش!
‫بریم، بریم، بریم.
‫هی، هی، بریم.
‫بریم، بجنبید.
‫بذارید تو ماشین. بریم.
‫هی، اون نگهبان از کجا اومد؟
‫ندیدمش و اون... بالا سرم بود.
‫چیزی نیست رفیق، آروم باش. ‫ترتیبشو دادی و تموم شد.
‫گندش بزنن.
‫هی.
‫ممنون.
‫چند تا حوله لباسی از استخر دزدیدم.
‫چند تایی‌شو برداشتم. رو هم گذاشتم.
‫از در خارج شدم. ‫هیچ‌کس چیزی نگفت.
‫تو ای‌بی می‌فروشمشون.
‫خوبه.
‫باشه.
‫جریان چیه؟
‫گاهی اشتباه می‌کنم، ولی اکثر اوقات...
‫ذات آدم‌ها رو خوب می‌شناسم.
‫ذات آدم‌ها رو می‌شناسی.
‫ذاتِ منو چی می‌بینی؟
‫صرفا یه دزد نیستی.
‫آره. اینو درست گفتی.
‫و یه همکارم می‌خوام.
‫تو حیطه تحقیقات خصوصی. ‫من اصلا نمی‌دونم چی هست...
‫بهت یاد میدم.
‫خیلی‌خب، دوربین داری؟ ‫دوربین موبایل نه، دوربین عکاسی.
‫نه. منظورتو می‌فهمم. ‫آره، می‌تونم پیدا کنم.
‫ماشین داری؟
‫ماشینی که دزدی نباشه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫این حقوق کافیه؟
‫- آره؟ ‫- هفتگی؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. از فردا شروع به کار می‌کنی.
‫من یه کارهایی کردم.
‫فراتر از دزدی حوله و ماشین.
‫منم یه کارهایی کردم.
‫خیلی‌خب.
‫شروع کنیم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌‌خب.
‫سالاد سزار و استیک نیویورک استریپ.
‫به حسابت زدم.
‫شما پیغام جدیدی ندارید.
‫شوگر، بفرمایید؟
‫شنیدم می‌خوای با مردی حرف بزنی ‫که اون عکس رو گرفته.
‫آره.
‫یه خودکار بردار. آدرسشو بنویس.
‫بگو.
‫نسبت به این پرونده دلشوره خاصی دارم.
‫این حرفو قهرمان تمام فیلم‌های کاراگاهی میگه.
‫و معمولا حق داره نگران باشه.
‫از اون لحظه به بعد، ‫اوضاع بدتر و بدتر میشه.
‫ولی ادامه میده.
‫جا نمیزنه.
‫اونم نه در چنین پرونده‌ای.
‫نمی‌تونه.
‫اون کاراگاه خصوصیه. ‫و شغل کاراگاه خصوصی دونستنه.
‫و ادامه میده...
‫تا آخرین نفس.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M