‫[11 سال قبل]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫با همه‌ی موکلام حرف بزنم، ‫بعدش همه ‌چی رو ردیف می‌کنیم.
‫فعلاً.
‫کجا داری می‌ری؟
‫می‌رم خونه؟
‫آره.
‫همون‌طور که توی قانون ششم رفتار اومده،
‫دروغ گفتن، کلاهبرداری، ‫یا هر جور سوءاستفاده از آدم‌ها...
‫یا از نهادهای انسانی، ‫صرفاً برای منفعت شخصی.
‫اسمت چیه؟
‫من شوگرم.
‫پس این بازی‌ها رو بذار کنار، شوگر، ‫من خودم می‌دونم چیکار کردم.
‫تازه رسیدی؟
‫- چند هفته‌ای می‌شه. ‫- خب؟
‫اینجا چطوره؟
‫جالبه.
‫- آره؟ ‫- آره، منظورم اینه که خیلی جاها رو ندیدم...
‫و خب زیاد سفر نکردم.
‫شغلی هم انتخاب نکردم. ولی...
‫جالبه.
‫من معلم مهدکودک بودم، ‫و عاشقش بودم.
‫خانم روزنتال. ‫صبح بخیر، خانم روزنتال.
‫اونا بیشتر از هر چیزی بهم چیز یاد دادن.
‫و یه روز، موقع خواب بچه‌ها،
‫داشتم با کامپیوتر مدرسه ور می‌رفتم،
‫و با چیزی که بهش می‌گن ‫بازارهای مالی آشنا شدم و اسیرش شدم.
‫همین شد که شد.
‫یهو،
‫نقاشی با انگشت با بچه‌های شش ساله ‫دیگه برام جذابیتی نداشت.
‫نقاشی با انگشت چیه؟
‫دستشون رو می‌زنن توی رنگ،
‫و با انگشتاشون نقاشی می‌کشن.
‫واسه همین، معلمی رو گذاشتم کنار،
‫یه صندوق سرمایه‌گذاری راه انداختم و بعد...
‫- می‌دونی چی دوست داری؟ ‫- پاپایا؟
‫- پاپایا نه. ‫- نون تست، برشته، بدون کره، بدون مربا.
‫- و بدون دارچین، بهش حساسیت دارم. ‫- من سالاد سزار می‌خورم،
‫یه استیک هنگر با سیب‌زمینی خلالی ‫و لوبیا سبز.
‫و آره، دارم قانون نخوردن ‫گوشت حیوون رو نادیده می‌گیرم.
‫چی گفتی؟
‫با اون بودم.
‫واسه دسر، لیدی‌فینگر دوست داری یا تارت شکلاتی؟
‫از هر کدوم یکی، ولی دارچین نداشته باشه.
‫منم همون حساسیت رو دارم.
‫ما باید به این بدن‌ها احترام بذاریم.
‫من تا حالا...
‫با دادن چیزی که می‌خواد، بهش احترام گذاشتم.
‫همه‌ چی کار می‌کنه، می‌دونی.
‫اگه یه وقت کنجکاو شدی.
‫خوبه که داری می‌ری خونه.
‫ببخشید.
‫بفرمایید.
‫چیز دیگه‌ای لازم داشتی بهم بگو.
‫سلام.
‫آره، دوستت دارم.
‫خواهرم بود.
‫خب، واسه کار چه فکری داری؟
‫شاید روانشناسی، ‫یه چیزی در مورد حیوونا.
‫باشه، دیگه چی؟
‫بگو.
‫پلیس.
‫توضیح بده.
‫خب، آدم‌هایی که تو بحران‌ان...
‫و از بی‌عدالتی...
‫بدبختی کمک می‌خوان.
‫نمی‌دونم، اونا کلی تجربه مشترک دارن، ‫یه جورایی...
‫برام هیجان‌انگیزه.
‫می‌فهمم.
‫یه مقدار خشونت توشه.
‫منظورم اینه، نه خیلی. شاید، ولی...
‫می‌دونی، مراقبم.
‫- هستی؟ ‫- آره.
‫یا شاید اونم بخشی از هیجانشه؟
‫نه.
‫نه، نه، من...
‫خشونت؟
‫نه. حواسم هست.
‫بسیار خب. استیکت زود آماده می‌شه.
‫ممنونم.
‫این چیز خوبیه.
‫خانواده‌ت، دوستات...
‫خونه منتظرتن.
‫چرا باید الان منو بخوان؟
‫فقط رابطه و غذا و پول نبود.
‫سراشیبی خطرناکیه.
‫یه کار به کار دیگه ختم می‌شه.
‫در آخر، کارهای بدتری کرده بودم.
‫خونه هنوز خونه‌ست، می‌دونی.
‫مهم نیست چیکار کردیم.
‫خونه هنوز خونه‌ست.
‫خوشحالم که اونا تو رو فرستادن...
‫که برگردونیم.
‫منم همین‌طور.
‫من قبلاً هیچ‌وقت گریه نکرده بودم.
‫می‌شه وایستیم دستمال کاغذی بگیریم؟
‫حتماً.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫و هر شب متفاوته.
‫دلم برای نقاشی با انگشت تنگ می‌شه.
‫یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫اون واقعاً یکی از بخش‌های مورد علاقه‌‌م بود.
‫نه.
‫نه! نه، نه!
‫نه!
‫نه.
‫سراشیبی خطرناک.
‫یه کار به کار دیگه ختم می‌شه.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هی، کلی کاکتوس میکروداسیس برات آوردم.
‫بیا تو.
‫آره، از گونه‌ی گلابی خاردارن.
‫آروم هم هست.
‫این چیزیه که بیشتر از همه دوست دارم، سکوت.
‫و اگه اشکال نداره بپرسم، ‫چطوری از پس هزینه‌هاش برمیایید؟
‫برنمیایم.
‫مجانیه.
‫- مجانیه؟ چطور ممکنه؟ ‫- یه کمک‌هزینه فدراله.
‫یه برنامه جدید میلیارد دلاری ‫که واسه مسکن جدید شروع کردن.
‫- اونا؟ اونا کین؟ ‫- شهرداری.
‫باید واجد شرایط می‌شدیم.
‫آره، شغل داشته باشی یا دنبالش باشی،
‫تست مواد بدی، این جور چیزا...
‫«تعهد سازنده به جامعه رو ثابت کن.»
‫اینو گفتن؟
‫با این حال، خیلی قدردانیم.
‫شک ندارم.
‫خدا، چه خوبه، بچه‌ها. خیلی براتون خوشحالم.
‫آدم‌ها...
‫چه بلاهایی که سر همدیگه که نمیارن.
‫مجبور کردن همدیگه به واجد شرایط بودن ‫واسه زنده موندن...
‫واقعاً آرومه.
‫تیلور کو؟
‫جانم؟
‫آره، می‌خواستم چند تا سوال ‫در مورد جی مون ازت بپرسم.
‫اون جی لعنتیه.
‫هنوز باورم نمی‌شه.
‫یعنی می‌تونم باور کنم چون معتاده، ‫ولی بازم...
‫خیلی ضدحاله.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫آره، هر چی.
‫آخرین باری که جی لعنتی رو دیدم...
‫چطور شنیدم که مرده، از این جور چیزا.
‫- و تو بهش چی گفتی؟ ‫- هیچی، همون‌طور که تمرین کردیم.
‫- کارم حرف نداشت. ‫- شک ندارم.
‫- فکر می‌کنی حرفت رو باور کرد؟ ‫- فکر کنم.
‫- من تو دروغ گفتن خیلی خوبم. ‫- ولی مطمئن نیستی؟
‫نه، ببخشید رفیق، مطمئن نیستم.
‫وگا شک کرده.
‫دیر یا زود می‌فهمه.
‫جی؟ هی. منم.
‫سلام.
‫برات گردو آوردم.
‫خوندم که واسه ترک اعتیاد خوبه.
‫وای، نه. بدم میاد.
‫امیدوار بودم پاستیل بیاری.
‫پاستیل ندارم. می‌تونم بشینم؟
‫گری بهم گفت که... می‌دونی، حالت بهتره.
‫آره، دیگه نمی‌خوام بمیرم.
‫وای. خب، پس این مکان ارزش ‫تک‌تک پنی‌ها رو داره.
‫نه داداش، به لطف تو. جدی می‌گم.
‫عقلت رسید که همراهت داشته باشی. ‫منظورم نالوکسانی که توی کیفته.
‫فقط خوشحالم که اونجا بودم ‫و تونستم ازش استفاده‌ کنم.
‫خب، راست می‌گی، پس من یه نابغه‌ی لعنتی‌ام.
‫- من که اینو نگفتم. ‫- خب...
‫- دنی چطوره؟ ‫- خوبه. دلتنگته.
‫برای مسابقه هیجان داره.
‫آره؟ باید از اینجا بزنم بیرون، ‫باید برگردم سر تمرین.
‫کمتر از دو هفته تا وگاس وقت داریم.
‫نمی‌شه.
‫- هنوز امن نیست. ‫- کِی قراره امن بشه؟
‫نمی‌دونم. باید بفهمم چطور با این معاون کلانتری ‫که می‌خواد بکشتت برخورد کنم.
‫خب، نقشه‌ت کو پس؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- نقشه‌ت واسه گیر انداختن این یارو.
‫ببین، بابت این کیسه آجیل خیلی ممنون،
‫ولی دقیقاً داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم... روش کار می‌کنم.
‫خب، یه نگهبان دم در داری. ‫سلاح هم نداره، درسته؟
‫ما بخش خصوصی‌ایم، دنجیم، ‫ولی دژ مستحکم که نیستیم.
‫نمی‌تونه بره.
‫باشه، من شدیداً توصیه می‌کنم ‫که جی درمانش رو همین‌جا تموم کنه.
‫- خوبه. ‫- ولی...
‫- ما زندان هم نیستیم. ‫- متوجه‌ام.
‫- این یارو کیه؟ ‫- پسر خوبیه.
‫فقط یه کم...
‫اون بیرون بدشانسی آورد.
‫بدشانسی آورد و موقع بدی برای سرقت ‫از بیمارستان انتخاب کرد، پس...
‫- درسته. ‫- انگار مادر ترزاست.
‫تازه ۳۳ سالشه، شوگر، ‫اصلاً هم پسر کوچولو نیست.
‫همه‌ی حرفات درسته.
‫- ممنون، گری. ‫- بسیار خب.
‫براش گردو آوردم. خوشش نیومد.
‫- می‌گه تو کیفش شکلات داره. ‫- آره.
‫سعی می‌کنیم وقتی تو دوره ترک‌ان ‫دور و بر شیرینی نپلکن،
‫ولی بدترین بخشش رو رد کرده.
‫هی، این چیه؟
‫گوشیشه، فکر کنم.
‫گفتی با کسی اینجا بود؟
‫نمی‌دونم.
‫پول رو بردار. گوشی رو بگیر. ‫ردیابش رو بردار. بزن بریم.
‫ولی اون نباید گوشی داشته باشه.
‫این از کجا اومده؟
‫- داداش، چی می‌گی؟ ‫- گوشی رو می‌گم، از کجا گرفتیش؟
‫گوشی خودته؟
‫چه مرگته یارو؟ ‫یادت رفته بود اینو داری؟
‫آره، فکر کنم. نمی‌دونم. ‫درگیری‌های جدی‌ای داشتم!
‫- معلومه. ‫- خیلی خب. بریم. ممنونم.
‫باید ببینیم چی می‌شه.
‫خب، اینم از بار بعدیت.
‫۳۰ هزار واحد دیگه از دوستای جنوبیم.
‫هنوز همون جنس خفنه؟
‫آره. آپاچی خالص.
‫همون قرارداد؟ ده سنت واسه هر قرص؟
‫- آره، آره. همون قرارداد. ‫- ایول.
‫یه بار دیگه اون فایر سیل لعنتی رو ‫برام توضیح بده،
‫به زبون بیزنس، چون سر در نمی‌آرم.
‫زبون بیزنس؟
‫ببین، مشتری‌ها رو شناسایی می‌کنی،
‫قلمرو رو زیر نظر می‌گیری، ‫بعدش بازار رو پر می‌کنی.
‫خب، چرا اینطوری؟
‫هیچ ‌کی که سودی نمی‌بره.
‫خیلی سوال می‌پرسی، رفیق.
‫اصلاً... به درک! ‫ما که داریم سودمون رو می‌کنیم.
‫فقط کنجکاو بودم. همین.
‫آره، آره. می‌بینم.
‫نزدیکیم.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی داریم به یه پرونده می‌رسیم.
‫نه، تام، ما نزدیک نیستیم. ‫این... همینه. همین‌جاییم.
‫باشه، ولی دب می‌گه تو پرونده‌هایی مثل این...
‫پرونده‌های چی، تام؟ ‫درست... توی ویدیو هست.
‫توی ویدیو هست ولی ‫هیچ مدرک تصویری‌ای از مواد نداره.
‫حدس و گمان‌هایی هست، ولی اون... ‫اون توی حرفاش خیلی محتاطه.
‫هر وکیل کاربلدی می‌تونه ‫یه تفسیر جایگزین براش جور کنه.
‫وگا قسر در می‌ره؟
‫می‌دونه که فاسده.
‫تابلوئه که فاسده.
‫فقط می‌دونی، ممکنه طول بکشه.
‫من وقت ندارم، تام!
‫اون معاون کلانتریه. قسم خورده. ‫نشون پلیسی زده سینه‌ش، تام.
‫این بدترش می‌کنه!
‫باید گرفتنش آسون‌تر باشه، نه سخت‌تر!
‫می‌فهمی؟
‫یه راه واسه خلاص شدن از دستش هست.
‫- راه اول هیچ ‌کی نیست. ‫- بهم بگو.
‫نه تاییدش می‌کنم، نه تکذیب.
‫دنیای لعنتی و دیوانه‌واریه!
‫- ما قوانینی می‌سازیم که واسه خودمون کار کنه. ‫- چی می‌گی؟
‫وگا طلاق گرفته، نه؟
‫بچه‌ها پیش مادرشونن؟
‫تک‌وتنها زندگی می‌کنه.
‫فقط گفتم.
‫نه، نه، نه، نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫باشه.
‫نه، نمی‌تونم.
‫خوبه.
‫باید کار کنم، ‫ولی هیچ ایده‌ای ندارم.
‫یا شایدم ایده‌ای که دوست داشته باشم ندارم.
‫دلم می‌خواد اینجا باشم...
‫با اون.
‫چیه؟
‫خنده‌داره.
‫آکیلا، عقاب.
‫و بعد، سگنوس.
‫و بعد، لایرا.
‫لایرا دقیقاً مثل یه مستطیل و یه مثلث وارونه‌ست.
‫می‌بینی؟
‫- اون چی؟ ‫- کدوم؟
‫اونی که شبیه اسبیه که داره جفتک می‌زنه؟
‫- اونجا؟ ‫- آره.
‫اون بووتس هست.
‫گله‌بان.
‫بووتس؟
‫و اون‌طرف‌تر، اگه...
‫اگه آلودگی نوری نبود ‫و آرکتوروس انقدر پرنور نبود،
‫می‌تونستیم کهکشان سه‌سو رو ببینیم،
‫که ۲.۹ میلیون سال نوری فاصله داره.
‫چیِ اون انقدر خاصه؟
‫هیچ چیز خاصی نداره. فقط...
‫دوستش دارم.
‫خب...
‫بدک نیست.
‫شام و فیلم و یه درس ستاره‌شناسی.
‫قرار خوبی بود.
‫- آره. ‫- مگه نه؟
‫بود.
‫غذا لای دندونام مونده؟
‫نه. نه، دندونات مشکلی ندارن.
‫شاید آماده نیستی؟
‫شاید هم نه.
‫به هر دلیلی...
‫که نمی‌خوام شخصیش کنم.
‫نباید هم بکنی.
‫به هر حال، قرار خیلی خوبی بود.
‫آره، بود.
‫- خب، شب بخیر. ‫- شب بخیر، شارلوت.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫سعی کردم چیزی نگم، آقای شوگر، ‫ولی اون ترسوندم.
‫واقعاً متاسفم. همه چی رو بهش گفتم.
‫ببین، می‌تونم تا ۶ ساعت دیگه سوار هواپیما کنمش.
‫می‌تونم براش یه آپارتمان بگیرم، ‫هر چی لازم داری.
‫کره؟
‫لعنتی، رفیق. راه دیگه‌ای نیست؟
‫باید سریع بفرستیمش اونجا. ‫دنی، این تنها راه امن موندنشه.
‫باشه، ولی نمی‌شه اول جاشو عوض کنیم، می‌دونی؟
‫- یه جای دیگه قایمش کنیم؟ ‫- کجا؟
‫چی بگم، یوتا، نیومکزیکو؟ فرقی نمی‌کنه.
‫ببین، من امکاناتی دارم، ولی نه در حد اون یارو.
‫- تا حالا اسم اعلام وضعیت رو شنیدی؟ ‫- نه.
‫یعنی تحت تعقیب. یعنی می‌تونه با یه تماس،
‫۱۰ هزارتا پلیس رو به جون جی بندازه.
‫- هیچ‌جایی برای قایم شدن نیست! ‫- فقط تا وقتی اون پلیسه دستگیر بشه؟
‫اگه دستگیر بشه، تازه اون موقع...
‫صدور کیفرخواست ماه‌ها طول می‌کشه. اون...
‫تمام اون مدت آزاده.
‫ببین، می‌دونم ایده‌آل نیست.
‫می‌دونم سخته، ولی فرستادنش به خونه...
‫نه، نه، رفیق. اونجا دیگه... ‫اونجا دیگه خونه نیست.
‫اینجاست. من خونه‌شم.
‫هی، می‌شه یه لحظه به ما وقت بدید؟
‫لعنتی!
‫این... این پلیسه شوخی‌بردار نیست. ‫می‌فهمم.
‫آره.
‫و جی با این یارو افتاده توی دردسر،
‫و می‌دونم همه جوانب رو سنجیدی، شوگر، ولی...
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫اون تنها چیزیه که برام مونده.
‫می‌دونم.
‫اونو ازم نگیر، رفیق.
‫خواهش می‌کنم؟
‫همون معامله؟ ده سنت واسه هر قرص؟
‫آره، آره. همون معامله.
‫این فایر سیل لعنتی رو دوباره برام توضیح بده،
‫به زبون بیزنس، چون سر در نمی‌آرم.
‫بیزنس...
‫قیمت فنتانیل توی قلمرو ایزی‌4 ‫نود درصد افت کرده.
‫خب، چرا اینطوری؟ ‫منظورم اینه که هیچ ‌کی سود نمی‌کنه.
‫اینجا آمریکاست. ‫یکی یه جایی باید باشه که پول دربیاره.
‫خیلی سوال می‌پرسی، پسر.
‫لازم نیست دنبال دلیلی بگردم که چرا ‫کسی می‌خواد پسرم رو آزار بده. خودم می‌دونم.
‫همه‌ش تقصیر فایر سیل ـه.
‫مراقب باش...
‫وگرنه اونا هم سراغ تو میان.
‫اوردوز مواد.
‫پنجمین مورد امروزم بود.
‫می‌گن آمار شهر خیلی پایین اومده، ولی نمی‌دونم.
‫برای من که شلوغ‌تر از همیشه به نظر می‌رسه.
‫اون تگ‌های رنگی چیه؟
‫وی‌تی‌ان.
‫«به چه کسی اطلاع داده شود.»
‫تگ سبز یعنی بازمانده‌هایی دارن ‫که شناسایی شده‌ن و بهشون اطلاع داده شده.
‫و تگ آبی یعنی ناشناس.
‫ناشناس مثل یه جسد مجهول‌الهویه؟
‫یعنی مردن و کسی نیست که بهش خبر بدن.
‫ولی اعداد دروغ نمی‌گن.
‫آدما می‌تونن.
‫این اعداد از کجا میاد؟
‫اون یه معتاده. آدمی مثل اون...
‫فقط مسئله زمانه.
‫اون یارو از سردخونه.
‫دکتر پیتر برونو.
‫[پیتر برونو]
‫عادت قدیمی دوران خدمتت؟
‫تفنگدار دریایی بودم.
‫درسته. سمپر فای.
‫همیشه وفادار.
‫وگا و برونو با همدیگه دست دارن.
‫اگه همه این آدما دارن می‌میرن، ‫پس کی توی اون آپارتمان‌ها زندگی می‌کنه؟
‫در ۲۰ تا خونه رو زدم.
‫فقط دو نفر جواب دادن.
‫چیزی که بیش از همه دوستش دارم، ‫همین سکوته.
‫فکر می‌کردیم زندگی توی یه بلوک آپارتمانی ‫قراره دور و برمون پر از سر و صدا باشه.
‫ولی خیلی آرومه.
‫وگا بازار رو با فنتانیل ارزون پر می‌کنه.
‫وقتی معتادها می‌میرن،
‫برونو هویت‌شون رو می‌دزده، ‫به اسم داستان موفقیت ثبتشون می‌کنه،
‫و میلیون‌ها دلار بابت قراردادهای مسکن از دولت می‌گیره.
‫می‌تونم جلوی اینو بگیرم. ‫همین الان همه چی رو متوقف کنم.
‫جلوی برونو رو بگیرم. جلوی وگا رو بگیرم.
‫جی و خیلی‌های دیگه رو نجات بدم.
‫وگا فقط یه ابزاره.
‫می‌تونم این ابزار رو بشکنم ‫و کل این تشکیلات رو ساکت کنم.
‫حالا دیگه برام روشنه.
‫باید جلوی وگا رو گرفت.
‫لعنتی، جسی.
‫قوانین برای محافظت از خودمونن، ‫همون‌قدر که از بقیه محافظت می‌کنن.
‫ما توی دنیاها سفر می‌کنیم...
‫جمعیت‌های زیادی رو می‌بینیم.
‫حس‌های جدیدی رو ‫توی کالبدهای غریبه تجربه می‌کنیم.
‫ولی باید خودمون بمونیم.
‫آقای شوگر، ‫یه آقایی اینجاست که می‌خواد شما رو ببینه.
‫هی، رفیق.
‫دیر وقته؟
‫آره، تو هم همین‌طور؟
‫بالاخره فهمیدم.
‫فکر کنم یه نوشیدنی لازم داریم.
‫یه بار اینجا عروسی بودم.
‫اون پشت یه پیست رقص هست.
‫آهنگ‌های ارث، ویند اند فایر رو می‌ترکوندن.
‫خوش گذشت.
‫نمی‌تونی تا ابد قایمش کنی.
‫ببین، فکر کن اون بچه با چی روبرو ـه.
‫اگه بیاد جلو، ‫اتهام سرقت درجه دو داره.
‫اتهام داشتن مواد کنترل‌شده داره،
‫با قصد توزیع.
‫اتهام سرقت هویت داره،
‫و اگه حرف بزنه، که البته نمی‌زنه، ‫حبس سنگینی در انتظارشه.
‫قول می‌دم. دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیش.
‫ببین، می‌دونم، می‌دونم، باشه؟
‫بارها این حساب و ‌کتاب رو تو ذهنم کردم.
‫بی‌خیال شو، ری.
‫نمی‌تونم ریسک کنم، رفیق، شرمنده.
‫مجبوری بهم بگی کجاست.
‫باشه، پس، نمی‌خوای این کار رو بکنی
‫چون یه جور کد اخلاقی کارآگاه خصوصی یا ‫هر کوفت دیگه‌ای داری.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫ولی، می‌دونی، ‫چند روز وقت داری بهش فکر کنی.
‫آخرش بهم می‌گی.
‫فکر می‌کنی چند نفر ‫بخاطر فایر سیل مردن؟
‫چند تا هویت پاک شده؟
‫اصلاً نمی‌دونی، مگه نه؟
‫نه، معلومه که نه، ‫چون تو فقط بازوی اجرایی هستی.
‫ولی دقیقاً واسه کی کار می‌کنی؟
‫هنوز به اونجاش نرسیدم.
‫اون یکی دستمه.
‫دنی مون.
‫یعنی چی؟
‫بچه‌ها، بیخیال، مهمونی تموم شد!
‫ها؟
‫چند شب پیش، توی یه فروشگاه بگیر و ببر، ‫یه نگهبان رو زد.
‫ببین، قضیه خیلی مهمی نیست.
‫هر وکیل دوزاری می‌تونه ‫تو ۳۰ دقیقه آزادش کنه.
‫مشکل اینه که الان آخر شب جمعه‌ست،
‫و دادگاه‌ها تا صبح دوشنبه باز نمی‌شن.
‫ما سعی می‌کنیم هوای هر کسی ‫که اونجاست رو داشته باشیم
‫و از هر دردسری دورشون کنیم.
‫ولی، می‌دونی، این روزها ‫با این وضعیت اقتصادی و تعدیل نیرو...
‫ببین، ما فقط...
‫نمی‌تونیم همه جا باشیم.
‫و تو می‌تونی کلی دردسر رو ازش دور کنی،
‫ولی این کار رو نمی‌کنی، مگه نه؟
‫سعی می‌کنی با فکر کردن ‫از این وضعیت نجات پیدا کنی.
‫خیلی خب، پس به روش خودت انجامش بده.
‫باشه، پس...
‫چرا یکشنبه همدیگه رو نبینیم، ‫هر جا که خودت بخوای.
‫یه جایی رو انتخاب کن که قهوه داشته باشه.
‫اونجا می‌بینمت.
‫هی، ری.
‫امشب خونه‌ت بودم.
‫چند ساعت پیش.
‫داشتی با سگت تلویزیون می‌دیدی، ‫و من دقیقاً پشت سرت بودم.
‫همون‌جا ایستاده بودم...
‫با یه اسلحه که سمت سرت نشونه رفته بود.
‫می‌تونستم بکشمت.
‫وای، مرد.
‫باید می‌کشتی.