‫هی، کسی اونجاست؟
‫پی.
‫این دیگه چه…
‫گشنمه-پی.
‫«ترجمه از وحید فرحناکی»
‫«قسمت ۱: برای تو در سال ۲۰۱۶»
‫من یه خوشحالستانی‌ام.
‫من تو یه مأموریتم تا خوشحالی رو
‫تو کل جهان پخش کنم-پی.
‫بعد از خداحافظی از خونه‌ام، سیاره‌ی خوشحالستان،
‫امروز روی این سیاره‌ی سبز و آبی فرود اومدم-پی.
‫ولی نزدیک بود دستگیر بشم و هیچی
‫برای خوردن نداشتم.
‫خیلی سخت بود-پی.
‫همون موقع بود که
‫شیزوکا چان به دادم رسید-پی.
‫ممنونم-پی!
‫این نون خیلی خوشمزه‌ست-پی!
‫پس تو واقعاً یه موجود فضایی هستی؟
‫اسمت چیه؟
‫اسم من نوئینوکفه-پی.
‫چی؟
‫نوئینوکف.
‫پی! شیزوکا چان گیج شده-پی!
‫اوه، ولی می‌تونی
‫هر چی دوست داری صدام کنی-پی.
‫اومم. اگه اینطوره…
‫تاکوپی.
‫[دایرةالمعارف موجودات دریایی]
‫حتماً شبیه همیم که شیزوکا چان اینو میگه.
‫شیزوکا چان یه جور «انسان»
‫تو دسته‌ی «کلاس چهارمی‌ها»ست-پی.
‫اون در مورد «موجودات زنده»
‫خیلی چیزا می‌دونه و خیلی مهربونه.
‫نگاه کردن بهش باعث میشه حس کنم…
‫ش-ش-شیزوکا چان.
‫لطفاً بذار مهربونیت رو جبران کنم-پی.
‫بال‌های پروازی!
‫این یکی از ابزارهای خوشحالیِ منه.
‫با این می‌تونی آزادانه تو آسمون پرواز کنی-پی.
‫درست اینجوری!
‫نظرت چیه-پی؟
‫بیا. حالا تو امتحان کن-پی، شیزوکا چان.
‫امم، نه ممنون.
‫ها؟
‫من باید برم یه تخته شاسی ‫بخرم که زیر برگه‌هام بذارم.
‫خداحافظ.
‫ها؟ چی؟
‫آهان، اون نون هم از ناهار مدرسه‌ام
‫اضافه اومده بود، پس نگرانش نباش.
‫فردا بازم برات میارم.
‫چرا-پی؟
‫خیلی حال میده! ‫باید امتحانش کنی-پی!
‫خب، ببین…
‫حتی اگه می‌تونستم پرواز کنم،
‫هیچی عوض نمی‌شد.
‫فردا می‌بینمت.
‫نکنه…
‫که شیزوکا چان…
‫قبلاً پرواز کرده-پی؟
‫این سیاره کلی موجود پرنده داره-پی.
‫پس شاید آدما هر شب میرن بیرون
‫تا پرواز کردن رو تمرین کنن؟
‫شیزوکا چان، اینم بخشی از تمرینته-پی؟
‫نه.
‫یواش‌تر.
‫اینا بچه‌های مدرسه‌مونن.
‫اگه ببیننت، میبرنت پناهگاه حیوانات.
‫پی!
‫«مدرسه» جاییه که
‫شیزوکا چان هر روز میره-پی.
‫آره، همون کاری که ‫گفتی کردم، مارینا چان.
‫تخته شاسیش رو شکوندم که
‫دیگه نتونه ازش استفاده کنه.
‫نمی‌تونم تا فردا صبح صبر کنم.
‫این سومین باره تو این هفته.
‫دوباره باید یکی دیگه بخره.
‫فکر می‌کنی پول توجیبی‌هاش تموم شده؟
‫عمراً.
‫می‌تونه با پول کمیته امدادش بخره.
‫به نظر میاد خیلی خوش میگذره.
‫دارن در مورد یه کار ‫باحال با هم حرف میزنن-پی؟
‫فکر کنم آره.
‫آهان، راستی-پی!
‫بذار امروز لطفت رو جبران کنم-پی!
‫ابزار خوشحالی امروز…
‫یه دوربین خوشحالیه!
‫شاید شبیه یه دوربین معمولی باشه،
‫ولی وقتی باهاش عکس میگیری-پی…
‫فوراً عکس رو روی کاغذ خوشحالی چاپ می‌کنه-پی.
‫هوم.
‫ولی چرا از گوشی استفاده نکنیم؟
‫از چیزی که به نظر میاد هم سنگین‌تره.
‫پی! ولی، ولی…
‫این دوربین یه کارکرد ویژه داره.
‫اوه، بهتره برم یه تخته شاسی بخرم
‫وگرنه لوازم تحریری می‌بنده.
‫پی؟
‫داری «یکی دیگه» می‌خری؟
‫[بمیر، عوضی، آشغال، کثافت]
‫آره.
‫چون مال من دوباره گم شده.
‫فردا می‌بینمت.
‫شیزوکا چان خیلی سرش شلوغه-پی.
‫ولی فردا حتماً خوشحالش می‌کنم-پی.
‫[روز سوم بعد از فرود از سیاره‌ی خوشحالستان]
‫شیزوکا چان!
‫این یه ابزاره که وقتی می‌خوای ‫مهمونی یهویی بگیری استفاده میکنی-پی…
‫می‌بینمت.
‫پی.
‫[روز چهارم]
‫نون امروز خیلی شیرینه.
‫آره.
‫آقای همه‌چی دان!
‫یه ابزار که همیشه بهت
‫مشاوره‌های عالی میده و بهترین دوستت میشه-پی!
‫اوه.
‫[روز ششم]
‫ابزار امروز فوق‌العاده‌ست-پی!
‫یه خودکار که دقیقاً صدای ‫یه خرگوش از زحل رو میده!
‫چیزه تاکوپی.
‫من امروز باید زود برم خونه.
‫فردا می‌بینمت.
‫پی.
‫چیزی شده-پی؟
‫باید به چَپی غذا بدم.
‫چَپی؟
‫ااا…
‫اوه.
‫می‌خوای بیای؟
‫پی!
‫پی.
‫پی. پس این چَپیه؟
‫خیلی گنده‌ست-پی.
‫باشه، باشه.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫من اومدم. من اومدم، چَپی.
‫شیزوکا چان داره می‌خنده-پی.
‫پی!
‫نخوریش، باشه؟
‫امروز نوبت منه بهش غذا بدم.
‫اوه، می‌تونی بیای تو.
‫مامانم رفته سر کار.
‫مسافرکشی می‌کنه.
‫پی؟ «مسافرکشی» چیه؟
‫مشتری‌هاش رو به جاهای مختلف همراهی می‌کنه.
‫به نظر میاد آدم پرمشغله‌ایه-پی.
‫اوه، بابات کجاست-پی؟
‫من بابا ندارم.
‫پس آدما فقط به مادر نیاز دارن
‫تا بچه‌دار بشن-پی؟
‫چه فوق‌العاده-پی.
‫من و چپی از وقتی توله بود با هم بودیم.
‫بابا اونو برای من گذاشت.
‫خیلی دوستش دارم.
‫پی.
‫تا وقتی چپی رو دارم حالم خوبه.
‫فقط همینو می‌خوام.
‫مهم نیست چه اتفاقی بیفته، من خوبم.
‫مهم نیست اوضاع چقدر
‫دردناک یا وحشتناک بشه.
‫یه کم بو میدی.
‫چی؟ آب شدم رفتم تو زمین-پی.
‫تا حالا اینجوری نشده بودم-پی.
‫ها؟ پس بالاخره بابا داره-پی؟
‫هی، کدوم یکیش سیاره‌ی خوشحالستانه؟ ‫پی. از اینجا نمیشه دیدش-پی.
‫خیلی دوره-پی.
‫سیاره‌ی خوشحالستان
‫کلی میوه‌ی خوشحال داره،
‫و خیلی خوشمزه‌ان-پی!
‫باید بیای یه سر بزنی-پی، شیزوکا چان.
‫نمی‌تونم.
‫این درست نیست-پی.
‫سفینه‌ی خوشحالستان من فوراً تو رو می‌بره اونجا-پی.
‫من به جادو اعتقاد ندارم.
‫جادو نیست. یه ابزار خوشحالی…
‫من هیچ جا نمی‌تونم برم.
‫نه به سیاره‌ی هپی.
‫نه اونجایی که بابام هست.
‫بچه‌ی شیرینم.
‫با این ابزارهای شادی،
‫خوشحالی رو تو کل جهان پخش کن.
‫ولی مراقب باش.
‫هرگز نباید قوانین رو زیر پا بذاری.
‫مامان، من خیلی از زیر ‫پا گذاشتن قوانین دورم.
‫اون هنوز از هیچکدوم از
‫ابزارهای استفاده نکرده-پی.
‫ولی…
‫می‌خوام شیزوکا چان بیشتر بخنده-پی.
‫شیزوکا چان.
‫یه روزی، تو رو به
‫سیاره‌ی خوشحالستان دعوت می‌کنم-پی.
‫ما اونجا کلی ابزار خوشحالی داریم-پی. پس با اونا…
‫گفتم که به جادو اعتقاد ندارم…
‫با اونا…
‫کاری می‌کنم بزرگ‌ترین لبخندی
‫که تا حالا داشتی رو بزنی-پی!
‫اوه، ولی نمی‌تونم همین الان ببرمت اونجا-پی،
‫چون یه اتفاقی افتاده و فعلاً نمی‌تونم
‫برگردم به سیاره‌ی خوشحالستان-پی.
‫ولی یه روزی! یه روزی، من…
‫تاکوپی.
‫تو هیچ بویی نمیدی.
‫پی!
‫پی؟
‫من دیگه باید برم خونه.
‫شیزوکا چان؟
‫فردا می‌بینمت.
‫شیزوکا چان!
‫تو که اینجایی-پی؟
‫منتظرت بودم-پی! ‫بذار امروز یه ابزار «ویژه» نشونت بدم.
‫وایسا، ها؟
‫صورتت حسابی تزئین شده.
‫آه! این همون چیزیه که چپی
‫دور گردنش می‌بنده، درسته-پی؟
‫با دوستم دعوام شد.
‫آه! پس وقتی آدما دعواشون میشه،
‫رنگ صورتشون عوض میشه-پی؟
‫منم وقتی خجالت می‌کشم،
‫سرخِ سرخ میشم-پی.
‫می‌دونم.
‫یه ابزار خوشحالی عالی برات دارم-پی.
‫روبان آشتی!
‫نظرت چیه-پی؟
‫با گره زدن انگشت کوچیکت
‫به انگشت دوستت با این روبان،
‫فوراً دوباره با هم دوست میشین. ‫آهان، و خیلی محکمه
‫و تا بی‌نهایت کش میاد.
‫پس می‌تونی با دوستی که خیلی دوره هم ازش استفاده کنی-پی.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫می‌خوام ازش استفاده کنم.
‫واقعاً-پی؟ ‫پس، بیا دوستت رو پیدا کنیم تا روبان رو به انگشت کوچیکه‌ش گره بزنیم…
‫می‌خوام خودم با حوصله انجامش بدم.
‫می‌تونم قرضش بگیرم؟
‫ها؟
‫چی؟
‫قوانین یه ابزار خوشحالی.
‫یه ابزار فقط باید تحت نظارت
‫یه خوشحالستانی استفاده بشه.
‫هرگز نباید به یه موجود بیگانه سپرده بشه.
‫لطفاً، تاکوپی.
‫ولی این شیزوکا چانه که داره ازم می‌خواد-پی.
‫می‌تونی قرضش بگیری-پی.
‫هر وقت سوالی داشتی بیا ازم بپرس-پی.
‫باشه.
‫امیدوارم بتونی با دوستت آشتی کنی-پی.
‫آره.
‫بای‌بای.
‫مطمئنم شیزوکا چان از پسش برمیاد،
‫پس جای نگرانی نیست-پی.
‫مطمئنم-پی…
‫ولی یه کم نگرانم-پی.
‫فقط یه کم.
‫اینطور نیست که کنجکاو باشم
‫ببینم با دوستش آشتی کرده یا نه-پی.
‫ولی چون روبانه تا بی‌نهایت کش میاد،
‫اغلب گره می‌خوره-پی.
‫چپی
‫و اگه گره بخوره، خودش ‫به سختی می‌تونه بازش کنه-پی.
‫پس باید کمکش کنم.
‫شیزوکا چان. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫شیزوکا چان؟
‫داری چی‌کار می‌کنی-پی؟
‫اون روبان کاری نمی‌کنه
‫اگه به یه تیرک ببندیش-پی.
‫دوباره برات توضیح میدم چجوری ازش استفاده کنی-پی.
‫مشکلی نیست.
‫بیا پایین-پی، شیزوکا چان.
‫شیزوکا چان؟
‫شیزوکا…
‫مرده؟
‫چرا؟
‫چرا مرده؟
‫شیزوکا چان مرده-پی.
‫روبان دور گردنشه.
‫روبان من-پی.
‫قرار بود برای آشتی کردن ‫با دوستش استفاده بشه.
‫هرگز نباید…
‫به یه موجود بیگانه سپرده بشه.
‫همه‌ش به‌خاطر اینه که
‫من از قوانین پیروی نکردم.
‫شیزوکا چان، متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫در سراسر این جهان پهناور و بی‌انتها،
‫مرگ حکمی برابر برای همه است.
‫و هیچ چیز نمی‌تونه برش گردونه.
‫حتی بزرگ‌ترین ابزار هم
‫نمی‌تونه مرده رو زنده کنه.
‫ولی…
‫ولی وقتی باهاش عکس میگیری-پی…
‫فوراً عکس رو روی کاغذ خوشحالی چاپ می‌کنه-پی!
‫ولی چرا از گوشی استفاده نکنیم؟
‫ولی می‌دونستی، شیزوکا چان؟
‫این دوربین یه کارکرد ویژه داره-پی.
‫یه قابلیت دوربین زمان.
‫هر بار فقط می‌تونی یه عکس ذخیره کنی-پی.
‫ولی وقتی دوباره عکس رو به دوربین برگردونی،
‫می‌تونی به زمانی که اون عکس گرفته شده برگردی.
‫[روز هفتم بعد از فرود از سیاره‌ی خوشحالستان]
‫سیاره‌ی سوم منظومه شمسی: زمین.
‫موجود هوشمند: انسان.
‫تو زبان شما، به عمل
‫گرفتن جان خودتون میگن «خودکشی».
‫چرا همچین رفتاری وجود داره؟
‫و چرا تو تصمیم گرفتی این کار رو بکنی؟
‫من نمی‌فهمم.
‫ولی چون نمی‌فهمم می‌خوام ازت بپرسم-پی.
‫می‌خوام کلی باهات حرف بزنم
‫تا بهتر بشناسمت،
‫تا بتونیم راهی پیدا کنیم که تو آینده‌ای
‫داشته باشی که مجبور نباشی توش بمیری-پی.
‫شیزوکا چان، لطفاً.
‫امیدوارم فردا لبخند بزنی.
‫تاکوپی؟
‫چت شده؟
‫چرا یهو با اون دوربین تو دستت خشکِت زد؟
‫الو؟
‫پی.
‫آره.
‫دوربین-پی.
‫عکس چاپ شد-پی.
‫حتما.
‫تاکوپی؟
‫هیچی نیست-پی.
‫باشه.
‫اوه، بهتره برم یه تخته شاسی بخرم
‫پی؟
‫وگرنه لوازم تحریری می‌بنده.
‫می‌بینمت.
‫وایسا-پی!
‫پی!
‫باید بیشتر در مورد شیزوکا چان بدونم-پی.
‫اول از همه،
‫اونجایی که هر روز میره. اسمش…
‫شیزوکا چان.
‫از فردا…
‫می‌خوام منو با خودت به مدرسه‌ات ببری-پی!
‫بمیر!
‫پس این «مدرسه» است؟
‫اینجا می‌تونم بیشتر در مورد شیزوکا چان یاد بگیرم-پی.
‫هی.
‫صبح بخیر، انگل.
‫مارینا چان؟
‫این همون دختره‌ست که اون روز تو پارک دیدم-پی.
‫«انگل» چیه-پی؟
‫مثل همیشه بو میدی.
‫پی!
‫دقیقاً بوی سگ کثیفت رو میدی.
‫ش-ش-ش-شیزوکا چان.
‫م-م-مشکلی نیست-پی.
‫به مدرسه‌ام؟ خب، باشه،
‫ ولی اگه مردم ببیننت می‌برنت پناهگاه حیوانات.
‫پی! اگه اینطوره…
‫گل‌سر گُلی!
‫وقتی اینو به موهات بزنی،
‫مردم منو به شکل یه گل خوشحالی می‌بینن-پی.
‫یه گل خوشحالی؟
‫چرا گل دم‌مارمولکی زدی به موهات؟
‫عجیب و غریب.
‫چقدر ضایع.
‫کلاس داره شروع میشه. سر جاهاتون بشینید.
‫به هر حال، اول باید بدونم
‫اوضاعش تو مدرسه چطوره-پی.
‫شاید بفهمم چرا مرد.
‫جواب این مسئله چیه؟
‫بذار ببینم… کوزه.
‫استاد!
‫کوزه سان تکلیفش رو یادش رفته.
‫نه، دفترم…
‫اینطوره؟
‫باشه پس، آزوما.
‫حالا فهمیدم-پی.
‫شیزوکا چان مرد چون از اینکه
‫تکلیفش رو فراموش کرده بود ناراحت شد-پی.
‫من می‌تونم درستش کنم.
‫تاکوپی؟
‫شیزوکا چان!
‫برای تکلیف فردا،
‫جواب مسئله‌ی اول ۳۵ئه.
‫مسئله‌ی دوم ۱۶۲ئه.
‫درسته.
‫مسئله‌ی بعدی… کارازاکا.
‫ها؟ اوه، اا، بذار ببینم…
‫یادت رفته بیاریش؟
‫باشه پس، آزوما.
‫وقت ناهاره.
‫از اینکه غذات رو تموم نمی‌کنی حس بدی نداری؟
‫اصلاً عذاب وجدان نداری؟
‫لابد وقتی پول ناهارت رو نمیدی
‫همینجوری میشی دیگه.
‫ها؟ دوباره-پی؟
‫شیزوکا چان می‌میره ‫چون از اینکه نمی‌تونه
‫ناهارش رو تموم کنه ناراحته؟
‫اگه اینطوره…
‫شیزوکا چان!
‫تاکوپی؟
‫بسپارش به من-پی.
‫نام، نام، نام
‫چوب ذرت رو هم خورد؟
‫ترسناکه.
‫الان دیگه حالش خوب میشه-پی.
‫[بمیر. بدبخت.]
‫ها؟
‫یعنی ممکنه؟
‫همینه؟
‫تو و مارینا چان دعوا کردین-پی؟
‫وقتی خوشحالستانی‌ها دعوا می‌کنن،
‫کاغذ هپی همدیگه رو قایم می‌کنن.
‫این یه راهه برای جلب توجهشون
‫تا بتونیم آشتی کنیم.
‫مارینا چان هم احتمالاً به همین دلیل
‫دفتر شیزوکا چان رو قایم کرده-پی.
‫دلیل اینکه اینقدر به شیزوکا چان زل زده بود اینه که…
‫می‌خواست باهاش آشتی کنه.
‫به اون میگی «دعوا»؟
‫پس فکر کنم هستیم.
‫می‌دونستم-پی!
‫اگه اینطوره، باید زود آشتی کنن.
‫اوه، اینجایی، کوزه سان.
‫مارینا چان می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫وقت ناهار برو تو انبار تجهیزات.
‫الان فرصت خوبیه-پی!!
‫شیزوکا چان، شیزوکا چان.
‫نمی‌خوای بری-پی؟
‫مارینا چان منتظرته-پی.
‫میرم.
‫فقط یه لحظه بهم فرصت بده.
‫راز آشتی کردن حرف زدنه-پی.
‫خوشحالی از حرف زدن به وجود میاد-پی.
‫اینو فقط برای این میگی که
‫تا حالا باهاش حرف نزدی.
‫پی؟
‫اینطور نیست… پی؟
‫نکنه این یه دعوای جدیه-پی؟
‫شاید یکیشون پودینگ کاستارد ‫خوشحالی اون یکی رو خورده؟
‫ولی باید آشتی کنن.
‫پی.
‫اگه اینطوره…
‫پالت تغییر شکل!
‫با گذاشتن یه تیکه از دی‌ان‌ای تو اینجا و فشار دادن دکمه…
‫می‌تونم تغییر شکل بدم
‫و دقیقاً شبیه تو بشم-پی!
‫واو.
‫تو اینجا منتظر بمون، شیزوکا چان.
‫من به جات میرم باهاش حرف می‌زنم-پی!
‫من جات رو می‌گیرم
‫تا شما دو تا بتونید آشتی کنید-پی.
‫چه عجب!
‫مهم نیست چقدر جدی باشه،
‫مطمئنم با حرف زدن می‌تونن حلش کنن.
‫ببخشید-پی.
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫خیلی عجیبی.
‫گ-گوش کن، مارینا چان.
‫منم می‌خواستم باهات حرف بزنم…
‫اینجوری که حرف می‌زنی صدات مثل یه آدم چندش میمونه.
‫تمومش کن.
‫اوه، اا، ببخشید-پی
‫پس حالا اوتاکوی انیمه شدی؟
‫این قضیه «پی» گفتنت چیه؟
‫می‌دونستم چندشی،
‫ولی تمومش کن چون حالمو بهم می‌زنه.
‫م-من خ..
‫حالا می‌تونیم حرف بزنیم.
‫این چند روزه خیلی پررو شدی.
‫مثلاً سر ناهار.
‫ها؟
‫این که گفتگو نیست.
‫گونه‌ام هم داره می‌سوزه.
‫ما تو سیاره‌ی خوشحالستان
‫هیچوقت با بقیه اینقدر خشن نیستیم-پی.
‫نمی‌تونم بلند شم-پی.
‫چشمام داره پر از اشک میشه.
‫ها؟
‫چی؟
‫- هی… ‫- ترسیدم.
‫لطفاً سعی کن شنونده‌ی بهتری باشی.
‫مارینا چان، ااا…
‫کی گفت می‌تونی اسم منو صدا بزنی؟
‫میکروب‌های خودتو به من نچسبون، فهمیدی؟
‫می‌ترسم.
‫می‌ترسم. می‌ترسم. می‌ترسم
‫درد می‌کنه. درد می‌کنه.
‫نمی‌تونم هیچ صدایی در بیارم-پی.
‫این خیلی بی‌رحمانه‌ست.
‫می‌خوام گریه کنم.
‫می‌خوام فرار کنم.
‫ولی…
‫مارینا چان!
‫گوش کن، من نمی‌دونم چرا
‫داری این کار رو با من می‌کنی.
‫ولی مطمئنم اگه فقط با هم حرف بزنیم
‫می‌تونیم حلش کنیم! ‫پس…
‫تو آخرین کسی هستی که می‌خوام اینو ازش بشنوم.
‫تو یه تیکه آشغالی.
‫چطور دختر یه بی‌شرف جرئت می‌کنه،
‫به من درس اخلاق بده؟
‫بابای منو پس بده.
‫م-مارینا چان، وایسا-پی…
‫مگه نگفتم اونجوری حرف نزن؟
‫آهان، آره…
‫نه.
‫تاکوپی؟
‫برای تکلیف فردا…
‫صبح بخیر!
‫چرا مارینا چان این کارا رو می‌کنه-پی؟
‫آهان، آره. اگه درست یادم باشه…
‫این چند روزه خیلی پررو شدی.
‫مثلاً سر ناهار.
‫چطور جرأت می‌کنی
‫جواب تکلیفمون رو هم درست بدی؟
‫ها؟
‫نکنه…
‫مسئله‌ی دوم ۱۶۲ئه.
‫چقدر باهوشه.
‫تقصیر منه-پی؟
‫باشه، من میرم.
‫به‌خاطر من دارن با شیزوکا چان بدرفتاری می‌کنن.
‫یعنی من باید جاش رو بگیرم-پی.
‫شاید این دفعه بتونم اوضاع رو درست کنم.
‫یالا. راه بیفت-پی.
‫برو-پی.
‫اونقدر ترسیدم که
‫نمی‌تونم یه قدم دیگه بردارم-پی.
‫می‌خوام شیزوکا چان رو نجات بدم.
‫می‌خوام جاش رو بگیرم.
‫ولی من خیلی ترسو هستم.
‫با این حال…
‫استاد!
‫استاد! یکی بیاد!
‫بیاین به انبار تجهیزات!
‫کمک!
‫اگه کاری از دستم برمیاد،
‫خجالت نکش بگو.
‫باشه، آزوما
‫تو جلسه بعدی شورای دانش‌آموزی مطرحش کنم؟
‫چهارشنبه هفته دیگه‌ست.
‫نه. من خوبم، واقعاً.
‫می‌بینمت.
‫چطوره به یه معلم دیگه بگی؟
‫مثلاً استاد هودویا، معلم ورزش.
‫من تو جلسات شورای ‫دانش‌آموزی زیاد می‌بینمش. ‫اون یه کم ترسناکه، برای همین…
‫هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫می‌بینمت.
‫مطمئنی لازم نیست با اون پسره حرف بزنی؟
‫آره.
‫فهمیدم-پی.
‫شیزوکا چان، متاسفم…
‫تو اونی بودی که نجاتم داد، درسته، تاکوپی؟
‫معلم حسابی گیج شده بود، ‫می‌گفت: «تو اومدی منو خبر کنی،
‫پس چطور خودت داری کتک می‌خوری؟»
‫به لطف تو، فقط صورتم کبود شد.
‫پی.
‫ولی شیزوکا چان…
‫تو داری پشت سر من
‫کلی کار برام انجام میدی، مگه نه؟ ‫مثل اینکه جواب تکالیف رو می‌دونی.
‫ناهار منو می‌خوری.
‫حتی دفتر گمشده‌م رو پیدا کردم.
‫کاملاً اشتباه می‌کنی-پی.
‫تو امروز به‌خاطر همه‌ی اون کارایی که
‫ من کردم آسیب دیدی-پی.
‫مدرسه برای من از وقتی بابای مارینا چان
‫و مامان من با هم
‫صمیمی شدن همینجوری بوده.
‫من فقط ترسیده بودم
‫و نمی‌تونستم کاری کنم.
‫شیزوکا چان…
‫دیگه هیچی خوش نمی‌گذشت،
‫و باید با مارینا چان روبرو می‌شدم،
‫برای همین از زندگیم متنفر بودم.
‫ولی…
‫این روزا اونقدرها هم بد نیست.
‫شیزوکا چان، متاسفم.
‫ها؟
‫من یه شکست خورده‌ام،
‫ولی قول میدم به کمکت ادامه بدم.
‫تا دیگه مجبور نباشی بمیری.
‫بمیر.
‫چطور می‌تونم ده روز پشت سر هم
‫تو قلدر بازی بعد از مدرسه شکست بخورم؟
‫خیلی ضایع‌ست.
‫جداً، این هفته چش شده؟
‫خیلی داره خودشو می‌گیره…
‫بابا گفت داره با اون زنه شام می‌خوره.
‫چرا نمی‌تونی یه کم زودتر بیای خونه، ماری چان؟
‫دوباره سرم داد زد.
‫ماری چان.
‫تو طرف منی، مگه نه؟
‫به حرفام گوش میدی، مگه نه؟
‫آره.
‫پی… پی…