‫این واقعاً…
‫تاکوپی.
‫ممنونم، تاکوپی.
‫که کشتیش.
‫تو زبان شما،
‫ به عمل گرفتن جون یکی دیگه میگن «کشتن».
‫شیزوکا چان داره لبخند می‌زنه.
‫باشه، بیا بریم.
‫سیاره‌ی سوم منظومه شمسی: زمین.
‫روز هفتم بعد از فرود از سیاره‌ی خوشحالستان.
‫اینجاست که داستان واقعی من،
‫داستانی که دیگه تکراری توش نیست،
‫شروع میشه-پی.
‫«ترجمه از وحید فرحناکی»
‫«قسمت ۳: اعتراف تاکوپی»
‫نگران شدم، برای همین دنبالتون اومدم.
‫آزوما.
‫بله؟ ااا…
‫«اون» دیگه چیه؟
‫قیافه‌ش ترسناکه.
‫آزوما
‫وای، حرف می‌زنه.
‫جادوی تاکوپی، مارینا چان رو کشت.
‫پی. شیزوکا چان، جادو نبود.
‫یه ابزار خوشحالی بود.
‫آهان، تاکوپی از سیاره‌ی خوشحالستانه.
‫من یه خوشحالستانی‌ام.
‫گفتی… چی بود دوباره؟
‫ها؟
‫میوه‌های خوشحال اونجا خوبن، درسته؟
‫پی.
‫نه، این وضعیت خیلی خرابه.
‫چی خرابه؟
‫پی؟
‫«چی خرابه»؟
‫نمی‌فهمم چرا حالیت نیست.
‫چرا کشتیش؟
‫باید یه راه دیگه‌ای هم می‌بود.
‫ولی مارینا چان…
‫و چرا می‌خواستی همینجا ولش کنی؟
‫نمی‌فهمی این مشکل‌ساز میشه؟
‫آ-آزوما، داری ترسناک میشی-پی.
‫باید خوشحال‌تر باشی.
‫گوش کن ببینم.
‫یه آدم مرده.
‫حواست به حرف زدنت باشه.
‫فکر می‌کنی خنده‌داره؟
‫متاس…
‫فقط یه لحظه ساکت شو.
‫آزوما
‫جادو بود که مارینا چان رو کشت،
‫پس من چی‌کار می‌تونم بکنم؟
‫جادو نبود.
‫و حتی اگه بود،
‫قتل، قتله.
‫احتمالاً می‌فرستنت کانون اصلاح و تربیت، کوزه سان.
‫ها؟
‫اگه تقصیر رو بندازی
‫گردن یه موجود فضایی، ‫هیچکس باورت نمی‌کنه.
‫[بمیر]
‫اونوقت نمی‌تونم برم چَپی رو ببینم.
‫یه بار تو یه کتابی خوندم که
‫تسلیم شدن مجازاتت رو سبک‌تر می‌کنه.
‫باید الان بری پیش پلیس.
‫آزوما
‫راه دیگه‌ای نیست؟
‫راه دیگه؟
‫غیر از تسلیم شدن.
‫من هیچ کتابی نمی‌خونم.
‫ولی تو به نظر میاد خیلی چیزا می‌دونی.
‫بعضی وقتا، تو رمانا
‫بقیه تقصیر رو گردن میگیرن.
‫هوم.
‫ولی رمانا داستانن.
‫فکر کنم رایج‌ترین راه
‫لاپوشونی کردن جرمه.
‫این بهترین راه حله.
‫که اینطور.
‫پس فکر کنم همون کار رو بکنم.
‫آره.
‫چی؟
‫نمی‌خوام برم کانون اصلاح و تربیت،
‫پس فکر کنم همون کار رو بکنم.
‫امم، به نظرت چجوری باید انجامش بدم؟
‫ها؟ نه، وایسا،
‫اونم یه جرمه.
‫تازه، امکان نداره فقط ما بچه‌ها بتونیم…
‫می‌تونیم از جادوی تاکوپی استفاده کنیم.
‫پس می‌تونی یه راه خوب برای
‫پنهان کردن همه‌ی مدارک پیدا کنی، آزوما؟
‫امکان نداره بتونم… ‫هی.
‫چرا نمی‌تونی انجامش بدی؟
‫اگه فقط من و تاکوپی باشیم، زود لو میریم.
‫پس می‌خوام تو کمکم کنی، آزوما.
‫من هیچ دوستی ندارم،
‫و نمی‌تونم از مامانم کمک بخوام.
‫هیچ کس دیگه‌ای رو ندارم.
‫آزوما.
‫داداش بزرگ تو از پسش براومد.
‫لطفاً.
‫من فقط تو رو دارم.
‫لطفاً کمکم کن.
‫می‌تونم انجامش بدم.
‫پی.
‫«کانون اصلاح و تربیت» چیه-پی؟
‫هی، هشت‌پا.
‫ها؟
‫و این یکی؟
‫اوه، اون یه جعبه‌ی خاطراته-پی.
‫اسمش رو نپرسیدم.
‫اوه، امم…
‫هر چیزی که توش بذاری
‫رو می‌تونی سالم نگه داری.
‫مثلاً یه برگ خوشگل.
‫می‌تونی اندازه‌ش رو عوض کنی، ها؟
‫اوه.
‫فعلاً بیاین تو این دفنش کنیم.
‫هشت‌پاهه می‌تونه سلاح قتل رو روی خودش قایم کنه.
‫پی.
‫میمونه فقط…
‫پی. پی. پی.
‫مطمئنی می‌تونی از پس این بربیای؟
‫پی! پالت تغییر شکل بهت اجازه میده
‫دقیقاً شبیه یکی دیگه بشی-پی.
‫ولی…
‫باشه. میریم یه بیل بیاریم.
‫مراقب باش خودت رو پیش خانواده‌ش لو ندی
‫وگرنه همه چی خراب میشه.
‫باشه.
‫امم…
‫هی!
‫«مطمئنی» می‌خوایم این کار رو بکنیم-پی؟
‫یعنی، کل این قضیه‌ی اینکه من
‫تظاهر کنم مارینا چان هستم،
‫و اینکه چطوری قراره قایمش کنیم.
‫مطمئنی…
‫تاکوپی.
‫اگه اینجوری حرف بزنی لو میری.
‫انجامش میدم-پی!
‫بازم که شروع کردی.
‫ورود ممنوع
‫اگه این کار لبخند رو به لب شیزوکا چان بیاره…
‫پس از این به بعد تمام تلاشم رو می‌کنم
‫تا نقش مارینا چان رو بازی کنم-پی.
‫بیاین شاد و شنگول باشیم، درست مثل مارینا چان.
‫از پسش برمیام-پی!
‫- من اومد… ‫- گفتم…
‫این منگوله‌ها دیگه به چه دردی می‌خورن؟!
‫برا پرده.
‫می‌خوام به پرده‌ها بزنمشون.
‫چطور جرأت می‌کنی پول منو
‫خرج این آشغالا کنی! انگل! ‫من اوم…
‫تو و اون کافه‌ت چی… ‫این پول «منه»!
‫هر جور دلم بخواد خرجش می‌کنم! ‫اوه، من اوم…
‫…دم.
‫اگه می‌خورد تو چشمش می‌خواستی چی‌کار کنی؟
‫اون یه دختره.
‫اگه رو صورتش جای زخم می‌موند چی؟
‫بیخیال شو.
‫آسیب ندیده،
‫و میگه حالش خوبه. ‫ماری چان کاملاً حق داره ازت شکایت کنه. ‫اینقدر نقش قربانی رو بازی نکن.
‫داری وقتم رو تلف می‌کنی.
‫ولی تو اینو نمی‌فهمی چون یه روزم کار نکردی.
‫پدر و مادر مارینا چان
‫هر روز کلی حرف می‌زنن.
‫معلومه که خیلی همدیگه رو دوست دارن-پی.
‫فکر می‌کنی با گریه کردن می‌تونی از زیر همه چی در بری!
‫هوم.
‫باشه، بیا بریم دنبال چَپی بگردیم.
‫اوه، فکر خوبیه-پی.
‫نه، نه، نه، نه!
‫گفتم الان نمی‌تونیم بریم دنبالش.
‫چَپی خونه‌ی بابات تو توکیوئه، درسته؟
‫اونجا جایی نیست که بچه‌ها بتونن تنها برن.
‫تازه…
‫باید صبر کنیم تا این هشت‌پاهه
‫به خونه‌ی مارینا عادت کنه.
‫راستی، «جلسه‌ی میانجی‌گری طلاق» چیه-پی؟
‫شنیدم مامانِ مارینا چان گفت-پی.
‫جنازه رو دفن کردیم، پس مشکلی پیش نمیاد.
‫ولی نباید تا یه مدتی از شهر خارج بشیم.
‫باید یه نقشه‌ی خوب بکشیم.
‫تو تعطیلات تابستون حرکتمون رو می‌زنیم.
‫تا اون موقع،
‫هر روز جلسات همفکری داریم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫خوبه.
‫وقت این کارا رو ندارم.
‫باید برم خونه درس بخونم.
‫هی!
‫- عجیبه که بیرون بازی می‌کنی. ‫- پی؟
‫اینا دوستای کلاستن؟
‫جونیا.
‫اوه، پس دیگه «داداش» صدام نمی‌کنی، ها؟
‫تو برادرِ آزوما هستی-پی؟
‫«پی»؟
‫آره، هستم.
‫والا برای منم سؤاله، جونیا. ‫زود اومدی خونه.
‫اوه، نه.
‫الان دارم میرم سر کار.
‫یه کاری کن مامان آروم بگیره، باشه؟
‫حتماً.
‫پی.
‫جونیا واقعاً نیازی
‫به کار پاره‌وقتش نداره.
‫هر چقدر که بخواد پول توجیبی می‌گیره.
‫ولی فقط مامانمون رو نگران می‌کنه.
‫و واقعاً-پی؟
‫رفته با پول خودش
‫اون حلقه‌ی مسخره رو خریده.
‫تنها کاری که باید بکنه درسه.
‫همه امیدشون به اونه.
‫آزوما.
‫حلقه‌ش.
‫شرط می‌بندم اونقدر شوکه میشه
‫که کار پاره‌وقتش رو ول می‌کنه.
‫نه، اینجوری فایده نداره.
‫تازه، این دزدیه…
‫نمی‌دونم چجوری بگم، ولی…
‫فکر کنم تو می‌تونی انجامش بدی، آزوما.
‫اینجا زندگی می‌کنی-پی، آزوما؟
‫دوباره بگو چی می‌خواستیم بدزدیم-پی؟
‫هی، خفه شو.
‫اگه اوضاع خراب شد،
‫می‌تونی از جادوی تاکوپی استفاده کنی.
‫پی؟
‫با این حال، باورم نمیشه
‫این موجود رو آوردم خونه.
‫خب. جونیا فقط وقتی میره حموم
‫حلقه‌ش رو درمیاره.
‫بیا یواشکی بریم تو اتاقش.
‫اونجاست.
‫باریکلا-پی.
‫خب، بیا…
‫نگاه کن.
‫بالاخره خریدمشون.
‫یه حلقه‌ی با نامزدم.
‫باید این چیزا رو
‫با پول خودت بخری، می‌دونی؟
‫چرا داره مثل یه آدم معمولی رفتار می‌کنه…
‫وقتی واقعیت اینه که
‫هر چی بخواد می‌تونه داشته باشه؟
‫اوه، می‌دونم.
‫تو که خیلی وقته اونو پوشیدی، مگه نه؟
‫حقوق بعدی، من…
‫اگه اینجا پیدات کنه به دردسر میفتی-پی؟
‫هی، نمی‌تونی با ابزارهات یه کاری کنی؟
‫نمی‌دونم-پی.
‫این نه-پی.
‫اونم نه-پی.
‫لعنتی!
‫گوشی، گوشی…
‫یادم رفت پنجره رو ببندم؟
‫این بده.
‫نباید ما رو ببینه.
‫بیا از اینجا بریم، هشت‌پا!
‫پی! از این طرف-پی، آزوما!
‫باش…
‫وای.
‫وزن بیش از حد مجاز.
‫باتری تمام شد.
‫شوخیت گرفته.
‫ها؟
‫فکر کردم یه صدایی شنیدم.
‫فکر کنم نه.
‫پی. پی. پی.
‫پی.
‫نزدیک بو…
‫وزن بیش از حد مجاز. پی!
‫یا نبود!
‫پی!
‫پی. پی. پی.
‫آزوما.
‫حالت خوبه-پی؟
‫آره.
‫جایی‌ت زخمی نشده-پی؟
‫نه.
‫باشه-پی.
‫آره.
‫خیلی خوشحالم-پی.
‫اوه، ولی نتونستیم
‫حلقه رو بگیریم-پی.
‫نتونستم…
‫حیف شد.
‫پس به جاش جریمه میشی.
‫پنکیک بی‌ پنکیک.
‫چی؟
‫داداش بزرگت همیشه ۱۰۰٪ می‌گرفت.
‫تو که پسر بزرگی هستی، مگه نه؟
‫مامان!
‫باشه، دفعه‌ی بعد.
‫دفعه‌ی بعد حتماً بهتر عمل می‌کنم.
‫آه، بازم نمی‌تونی بخوریشون.
‫و من فقط برای تو درستشون کرده بودم.
‫متاسفم.
‫قول میدم پسر خوبی باشم
‫و دفعه‌ی بعد بهتر عمل کنم.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫شاید فقط داریم وقتمون رو تلف می‌کنیم.
‫چون هر چقدر هم که تلاش کنیم،
‫تو همیشه شکست می‌خوری.
‫وایسا.
‫لطفاً وایسا.
‫لطفاً هنوز ازم ناامید نشو.
‫چه بلایی سر شما دو تا اومده؟
‫هر دوتاتون داغون به نظر میاین.
‫اینطور به نظر میایم-پی؟
‫آره.
‫[لیست لوازمی که باید ببریم]
‫اون روز تو خونه‌ی آزوما
‫یه چیز تکون‌دهنده فهمیدم-پی.
‫هوم؟ ‫آدما برای استفاده از
‫بال‌های پروازی زیادی سنگینن.
‫پس نمی‌تونیم ازشون برای پرواز تا توکیو،
‫جایی که چَپی هست، استفاده کنیم-پی.
‫مهم نیست.
‫به هر حال روشون حساب نکرده بودم.
‫نکرده بودی-پی؟
‫پس با کشتی و قطار سریع‌السیر میریم.
‫پی.
‫میمونه هزینه‌ی حمل و نقل.
‫پی.
‫هی، چرا همه‌ی ابزارهای خوشحالی تو به درد نخورن؟
‫پی!
‫برام عجیبه که با یه مشت آت‌و‌آشغال اومدی به زمین.
‫آت‌و‌آشغال نیستن-پی.
‫ما تو سیاره‌ی خوشحالستان
‫کلی ابزار شاد و باحال داریم-پی.
‫مثل ماکت یه سگ زحلی.
‫به نظر من که آت‌و‌آشغاله.
‫و ساعت بزرگ خوشحالی.
‫یه ابزار فوق‌العاده‌ست که
‫بهت اجازه میده تو زمان سفر کنی،
‫هرجا و هر زمانی که باشی.
‫پس بیارش اینجا!
‫می‌تونه هر اتفاقی که ‫افتاده رو درست کنه!
‫پی! نمی‌تونم-پی!
‫ای بچه…
‫چون نمی‌تونم برگردم
‫به سیاره‌ی خوشحالستان-پی.
‫هی.
‫اوه، کوزه سان!
‫فکر کنم باید با قطار ‫سریع‌السیر بریم توکیو.
‫هوم. باشه پس.
‫بیا بازی کنیم.
‫حتماً.
‫وقتی ما سه تا با هم وقت می‌گذرونیم
‫خیلی خوش می‌گذره-پی.
‫شیزوکا چان هم داره لبخند می‌زنه.
‫کاش همیشه همینجوری بودیم-پی.
‫ها؟ ولی حالا که فکر می‌کنم-پی، چرا
‫«نمی‌تونم» برگردم به ‫سیاره‌ی خوشحالستان؟
‫هوم.
‫یادم نمیاد چرا-پی.
‫خب، من از قبل برنامه داشتم.
‫کلاس خانه‌داری که
‫هیچ پولی برات نداره؟
‫تو هم که هیچوقت خونه نیستی
‫چون همیشه آواره‌ی خیابونایی! ‫اینکه با پول «خودم» برم بیرون
‫و یه چیزی بخورم چه اشکالی داره؟!
‫چطور می‌تونی اینجوری به پدر و مادرم بی‌احترامی کنی؟
‫درست نمیگم، مارینا؟
‫ها؟ اون چی بود-پی؟
‫ماری چان، باز داری اونجوری حرف می‌زنی.
‫این مد جدید مدرسه‌تونه؟
‫خوشحالم که این روزا سرحال‌تری، مارینا.
‫مامانت فقط بلده غر بزنه.
‫چطوره بیای با بابا زندگی کنی؟
‫ها؟
‫خونه‌ی بابا؟
‫ما قبلاً سر حضانت به توافق رسیدیم. تو که اصلاً بهش اهمیت نمیدی.
‫چی گفتی؟
‫یعنی توکیو؟
‫جایی که چَپی هست؟
‫می‌خوام برم-پی!
‫اونجا که بابا هست!
‫ا-اوه. پس،
‫که اینطور.
‫پس واقعاً می‌خوای با بابات زندگی کنی؟
‫بله!
‫ماری چان…
‫بابا امشب خونه نمیاد.
‫پی.
‫تونستم-پی.
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟
‫باید به آزوما خبر بدم.
‫می‌تونیم قبل از شروع ‫تعطیلات تابستون بریم-پی.
‫هی.
‫این عالیه-پی.
‫شیزوکا چان رو خیلی خوشحال می‌کنه.
‫ماری چان؟
‫چیه-پی، مامان؟
‫طرز حرف زدنت…
‫اوه، یادم رفت-پی. آه. ‫باید مراقب باشم-پی.
‫چون از این به بعد،
‫من قراره مارینا چان باشم.
‫خیلی دخترونه نیست.
‫میشه برام درستش کنی؟
‫اوه.
‫متاسفم-پی.
‫مامان…
‫ماری چان.
‫تو درک می‌کنی، مگه نه؟
‫ماری چان.
‫دیگه اونجوری حرف نمی‌زنم.
‫تو عوض شدی، ماری چان.
‫قبلاً، تو همیشه طرف من بودی
‫و مثل یه دختر خوب به حرفام گوش می‌دادی.
‫ق-قبلاً؟ پس، درستش می‌کنم.
‫همونی میشم که قبلاً بودم…
‫نه.
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫همه چیز الان فرق کرده!
‫حتی اگه اون متوجه نشه
‫یا روحشم خبر نداشته باشه!
‫«من» می‌دونم! ‫دختری که جلوی منه ماری چان نیست!
‫تو اون نیستی! ‫خواهش می‌کنم نکن!
‫خواهش می‌کنم.
‫مارینای منو برگردون.
‫نمی‌دونم تو کی هستی،
‫ولی مارینا دختر عزیز منه.
‫تو شکم من رشد کرده و
‫به دنیا آوردمش.
‫خیلی متاسفم، ماری چان.
‫من مامان خوبی نبودم، بودم؟
‫ولی من خیلی دوستت دارم، پس لطفاً…
‫برگرد پیشم.
‫مارینا چان کارهای وحشتناکی ‫با شیزوکا چان کرد.
‫ولی…
‫صمیمی!
‫مارینا چان، متاسفم.
‫بابا و مامانِ مارینا چان،
‫متاسفم که من مارینا چان نیستم.
‫متاسفم که اون رو ازتون گرفتم.
‫مارینا چان.
‫متاسفم که کشتمت.
‫باید فکر کنم…
‫در مورد کاری که کردم.
‫در مورد اینکه به جاش ‫چه کاری می‌تونستم بکنم.
‫تاکوپی.
‫ممنونم، تاکوپی.
‫که کشتیش.
‫بیا دوباره با شیزوکا چان حرف بزنیم.
‫[ورود ممنوع]
‫هی، ما اینجا یه چیزی پیدا کردیم!
‫هی، این دیگه چه کوفتیه؟
‫وای. این دیگه چیه؟
‫این بده.
‫یه بچه؟
‫«ترجمه از وحید فرحناکی»