‫پی. پی.
‫بیا بریم…
‫اونجایی که بابام هست!
‫سال چهارم، کلاس ۱: ‫نائوکی آزوما
‫پس اینجا جاییه که
‫بابات زندگی می‌کنه-پی؟
‫میرم ببینمش.
‫بالاخره میرم چَپی رو می‌بینم.
‫و بابا رو!
‫اومدم.
‫بابا!
‫اا…
‫شیزوکا؟
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫بابا...
‫بابایی!
‫چی شده، ساتسوکی؟
‫باید مراقب باشی.
‫اِری‌چان خوابه. ‫بابا…
‫بیا با من بازی کن.
‫گفتم که مراقب باش. ‫- نه، منم بغل کن! ‫- بابا.
‫بابا،
‫من اومدم چَپی رو ببینم.
‫ها؟
‫چَپی؟
‫ببین! این صدای پارس کردن چَپیه!
‫اون چَپی نیست.
‫بابایی
‫این دختره کیه؟
‫ها؟
‫چرا هی تو رو
‫«بابا» صدا می‌کنه؟
‫اوه، برای اینکه…
‫منم برام سواله.
‫شاید اون بچه‌ها
‫چَپی رو خوردن.
‫درست مثل تو که جیرجیرک‌ها رو
‫از رو زمین می‌خوری، تاکوپی.
‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫شیزوکا چان.
‫پس باید چَپی رو نجات بدم.
‫شیزوکا چان...
‫اگه شکمشون رو باز کنیم می‌فهمیم.
‫شیزوکا چان.
‫تاکوپی.
‫یه ابزار بهم بده که بتونه آدما رو بگیره
‫و چک کنه تو شکمشون چیه.
‫من همچین چیزی نمی‌شناسم.
‫همچین ابزاری وجود نداره-پی.
‫چی؟
‫داری بهم دروغ میگی.
‫شیزوکا چا...
‫پس فراموشش کن.
‫خودم یه فکری می‌کنم.
‫آخ!
‫خواهش می‌کنم بس کن-پی، شیزوکا چان.
‫هی، با این می‌تونم آخر شب یواشکی برم تو خونه‌شون.
‫شیزوکا چان، لطفاً به حرفم گوش کن.
‫شیزوکا چان.
‫بیا برگردیم خونه.
‫متاسفم.
‫من اونقدر باهوش نیستم که
‫بتونم کمکت کنم-پی.
‫به‌خاطر من خودت رو
‫تا مرز جنون کشوندی-پی.
‫متاسفم.
‫پس بیا برگردیم خونه-پی.
‫در عوض می‌تونم بهت ابزارهایی
‫بدم که باهاشون بازی کنی-پی.
‫با بال‌های پروازی می‌تونی
‫یه کم تو هوا شناور بمونی.
‫شرط می‌بندم تبدیل شدن به
‫ یه کرم ابریشم با پالت تغییر شکل هم باحاله-پی.
‫پس لطفاً به خودِ قبلیت برگرد-پی، شیزوکا چان.
‫من فقط می‌خواستم لبخندت رو ببی...
‫اوه؟
‫پس تو هم دیگه
‫نمی‌خوای کمکم کنی، ها، تاکوپی؟
‫پس فراموشش کن.
‫ها؟
‫اون چشما…
‫یادمه قبلاً یه جایی دیدمشون.
‫می‌خوای؟
‫من همیشه تنها بودم.
‫چندشی!
‫تو مهم‌ترین قانون برای
‫یه خوشحالستانی رو شکستی.
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫از اون روز، من…
‫گناهِ...
‫تو بودم.
‫اوه.
‫درسته.
‫چطور تونستم فراموش کنم؟
‫ها؟
‫هی، کسی اونجاست؟
‫این دیگه چه…
‫پی.
‫من یه خوشحالستانی‌ام.
‫اومدم تا همه رو خوشحال کنم-پی.
‫اول، می‌تونی یه چیزی بهم بگی-پی؟ امم…
‫اسمت چیه؟
‫مارینا.
‫اسم من مارینا کارازاکاست.
‫«قسمت ۵: برای تو در سال ۲۰۲۲»
‫مُچ، مُچ، مُچ.
‫من یه خوشحالستانی‌ام.
‫اگه اشکالی نداره، می‌تونی یه اسم شاد
‫تو زبان خودتون برام بذاری-پی؟
‫پس، کُپه صدات می‌کنم.
‫این همون دختریه که در موردش حرف می‌زدم.
‫جای زخم رو صورتش رو دیدی؟
‫شرط می‌بندم یاکوزاست.
‫ترسناکه.
‫شنیدم خیلی بداخلاقه.
‫قضیه‌ی اون گل دم‌مارمولکی چیه؟
‫با این حال، یه جورایی باحال به نظر میاد.
‫مارینا چان.
‫بذار غذات رو جبران کنم-پی.
‫این ابزار خوشحالی منه...
‫خفه شو.
‫گل‌سر گُلی.
‫بیا با این گل‌فروشی بازی کنیم...
‫عمراً. ‫پی!
‫مارینا چان، این یه خودکاره که
‫دقیقاً صدای یه خرگوش از زحل رو میده...
‫هی. وقتی تو خونه‌ایم
‫ساکت باش، فهمیدی؟
‫دهمین دور واکسیناسیون برای
‫ویروس جدید از اوایل این هفته آغاز شد. ‫با این حال، نگرانی‌ها در مورد تعداد
‫دوزهای یادآور مورد ‫نیاز در حال افزایش است.
‫خوش برگشتی، ماری چان.
‫مامانی.
‫ماری چان.
‫بیداری.
‫فکر کردم خوابی.
‫پی؟
‫الان شام رو درست می‌کنم.
‫گوش کن، ماری چان.
‫کامبوجا…
‫ببخشید که دیر اومدم خونه.
‫خیلی اتفاقا افتاد.
‫اوه، کامبوجا بود، درسته؟
‫حتماً. میرم برات بیارم.
‫ماری چان.
‫داروهات رو خوردی؟
‫دکتر گفت کابوس دیدن از عوارض جانبیشه.
‫خب، بذار ببینم.
‫کامبوجا، کامبوجا.
‫کامبوجا
‫ببخشید، تموم...
‫بهت گفته بودم.
‫چرا قبل از اینکه تموم بشه
‫آنلاین سفارش کلی نمیدی؟
‫یعنی میگی لیاقت مامانی نوشیدن این آشغالای ارزونه؟
‫مامانی به نوشیدنی
‫کامبوجای خالص احتیاج داره.
‫تو هم موافقی، ماری چان؟
‫مامانی، نه، من…
‫تو حتی نمی‌تونی از خونه مراقبت کنی.
‫برای همینه که پسرا ازت خوششون نمیاد!
‫مامانی، متاسفم.
‫یعنی میگی تقصیر منه؟
‫می‌خوای تقصیر رو بندازی گردن من،
‫بگی بهت به اندازه‌ی کافی شیر ندادم؟!
‫چه سر و صداییه!
‫داری میگی من یه بدبختم؟
‫من از لیوان می‌ترسم…
‫لیوان…
‫وقتی هنوز کوچیک بودم
‫ناراحتش کردم.
‫و یه لیوان… فنجون شکست،
‫و اینجوری این زخم رو صورتم ایجاد شد.
‫ل-لی… لیوان…
‫پی.
‫لیوان… ‫می‌خوام یه روزی
‫یه مامان خوشحال بشم.
‫یه بچه‌ی خوشحال به دنیا میارم
‫و مطمئن میشم که خوشحاله.
‫پی!
‫اگه این اتفاق بیفته، مطمئنم مامانی…
‫پی. پس تو فقط داشتی ازش تقلید می‌کردی.
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫میگم تو همیشه با من خشنی ‫چون داری از مامانت تقلید می‌کنی، درسته-پی؟
‫حتماً اینجوریه که آدما
‫بچه‌داری رو تمرین می‌کنن، ها-پی؟
‫تو یه مادر عالی میشی-پی، مارینا چان.
‫نزدیک بود!
‫حواست باشه کجا میری.
‫باشه، کمکت می‌کنم یه مادر خوب بشی-پی.
‫ها؟
‫اول، باید برات یه بابا پیدا کنیم-پی.
‫بیا همین الان بریم دنبال یه بابا بگردیم-پی.
‫ها؟ من ازت نخواستم
‫کارازاکا سان؟
‫ها؟
‫و اینطور شد که ما تو تابستون برای اولین
‫بار از دوران دبستان همدیگه رو دیدیم.
‫و یه جورایی شروع کردیم به دوست شدن ‫وای خدا جون!
‫واقعاً، ماری چان؟
‫باید زودتر بهم می‌گفتی.
‫آره. پس دفعه‌ی بعد بهت معرفیش می‌کنم.
‫عالیه. نمی‌تونم برای دیدنش صبر کنم.
‫کار بابات به‌خاطر کووید خوب پیش نمیره،
‫پس مطمئنم به زودی برمی‌گرده خونه.
‫و وقتی برگشت، باید همگی با هم بریم بیرون شام بخوریم.
‫درسته.
‫اون قراره اون کلینیک رو به ارث ببره، درسته؟
‫آینده‌ی درخشانی در انتظارشه.
‫اوه، در مورد اون…
‫برادرم کلینیک رو به ارث می‌بره.
‫بیا نریم اونجا.
‫ولی خیلی وقت بود که
‫همچین گپ خوبی با مامانی نداشتم.
‫اینطور به نظر میاد-پی؟
‫نمی‌دونم نائو شیرینی‌جات ‫دوست داره یا نه.
‫ظاهراً عاشق پنکیکه.
‫شاید دفعه‌ی بعد براش درست کنم.
‫و مهم‌تر از همه…
‫اون به جای زخم رو صورتم اهمیت نمیده.
‫داره با خودش حرف می‌زنه؟
‫دیوونه شده.
‫من…
‫وقتی بچه بودم خیلی سختی کشیدم. ‫بابا ما رو ترک کرد
‫و مامانی یه آدم دیگه شد.
‫هیچ دوست صمیمی‌ای هم نداشتم،
‫پس همیشه تنها بودم.
‫ولی این اواخر...
‫خوشحالی-پی؟
‫پی.
‫ولی فکر کنم…
‫اگه تو نبودی شاید این مسیر رو انتخاب نمی‌کردم.
‫اونوقت، به نائو برنمی‌خوردم.
‫پس چطور بگم؟
‫این روزا اونقدرها هم بد نیست.
‫ممنون.
‫در مورد دانش‌آموز انتقالی جدید شنیدی؟
‫آره. ‫شنیدم خیلی خوشگله.
‫در واقع اهل همینجاست، درسته؟
‫ولی شنیدم دوران خیلی سختی داشته.
‫یادت میاد؟
‫چندین سال پیش بود. می‌دونی…
‫دختری که سعی کرد خودکشی کنه؟
‫وای. جدی؟
‫ظاهراً، طناب پاره شده.
‫ببخشید، نائو.
‫این باعث شد حس بدی پیدا کنی؟
‫دستم یه جورایی به دستت خورد.
‫ها؟
‫چی شده؟
‫کوزه سان فقط منو داره.
‫اون خانواده یا فامیلی نداره.
‫تنها برگشته به شهرش.
‫پس دوباره دیدنش یه معجزه‌ست.
‫مامانی، این طرف!
‫من از دبستان دوستش داشتم.
‫من تنها کسی بودم که می‌تونست روش حساب کنه.
‫و حالا دارم می‌فهمم که منم فقط اون رو دارم.
‫پس…
‫ماری چان.
‫آزوما کی میاد؟
‫خیلی وقته که همچین شام خوبی درست نکرده بودم!
‫حتی کرم باواریایی که دوست داری رو هم درست کردم.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫امیدوارم از غذایی که ‫درست کردم خوشش بیاد.
‫نگاه کن. حتی برای امروز
‫موهام رو سشوار کشیدم.
‫پی، میرم آزوما رو برات میارم-پی.
‫همینجا بشین-پی.
‫ببخشید که اینقدر یهویی ازت خواستم بیای.
‫مشکلی نیست.
‫امیدوارم برنامه‌ی دیگه‌ای نداشته باشی؟
‫تو تنها کسی هستی که اینجا می‌شناسم.
‫هیچکس هیچوقت با من حرف نمی‌زنه.
‫اوه، بیخیال! کوزه سان، تو خیلی…
‫جذابی.
‫تو چطور، آزوما شرط می‌بندم
‫تو برخلاف من کلی اتفاق برات افتاده.
‫اینطور نیست.
‫گوش کن.
‫نائو امروز نمی‌تونه بیاد.
‫چی؟
‫چرا اینقدر یهویی؟
‫خب دیگه.
‫کاریش نمیشه کرد.
‫دفعه‌ی بعد. برای دفعه‌ی ‫بعد کی وقت بذاریم؟
‫کی براش روز خوبیه؟
‫ماری چان.
‫امم، ببین، من…
‫متاسفم.
‫تقصیر منه.
‫شرط می‌بندم کارازاکا الان خیلی دلشکسته‌ست.
‫من هیچوقت کارها رو به سرانجام نمی‌رسونم.
‫نمی‌تونم مثل جونیا کارها رو درست پیش ببرم.
‫چی‌کار کردی، ماری چان؟
‫اگه چیزی نگی نمی‌فهمم!
‫بازم به‌خاطر اون جای زخمه؟
‫من مامان خیلی بدی هستم،
‫مگه نه؟ تقصیر منه که تو یه جنس بنجلی.
‫نه، اینطور...
‫ولی برای همینه!
‫من امروز همه چیز رو ‫بی‌نقص انجام دادم، مگه نه؟
‫نگاه کن چقدر غذا پختم!
‫نائو یکی دیگه رو دوست داره.
‫مشکلی نیست.
‫تو همینطوری که هستی خوبی.
‫خودت رو با بقیه مقایسه نکن.
‫من همیشه حواسم بهت هست، آزوما.
‫بازم شروع کردی! همیشه! ‫متاسفم، متاسفم! ‫- داری مسخره‌م می‌کنی، مگه نه؟! ‫- متاسفم، متاسفم!
‫دیگه تو یه تیم نیستیم، ماری چان؟!
‫بعد از همه‌ی کارهایی که برات کردم!
‫چرا داری بهم نارو می‌زنی، ماری چان؟!
‫این دیگه چه…
‫یعنی میگی تقصیر منه؟
‫همه چی. همه چی. ‫همه چی.
‫همه چی!
‫من؟!
‫بالاخره نتونستم باهاش حرف بزنم-پی.
‫مارینا چان!
‫مارینا چان، من برگشتم-پی.
‫متاسفم-پی.
‫نتونستم آزوما رو با خودم برگردونم-پی.
‫اون کسی که باهاش بود چشمای ترسناکی داشت.
‫اون ترسناک بود-پی.
‫داری چی‌کار می‌کنی-پی، مارینا چان؟
‫متاسفم…
‫باید همون کلاس چهارم می‌کشتمش.
‫شیزوکا کوزه.
‫اونوقت، بابا… نائو هم.
‫شاید می‌تونستیم…
‫هی…
‫مامانی، تنهام نذار.
‫مارینا چان.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫تو هنوز اینجا بودی؟
‫مارینا چان.
‫چی می‌خوای؟
‫چرا این…
‫اگه می‌دونستم اینجوری میشه،
‫حداقل می‌تونستم یه اسم برات بذارم.
‫درسته؟
‫باشه-پی!
‫می‌کشیمش-پی.
‫اگه برگردم به زمانی ‫که «کلاس چهارم» بودی
‫و «شیزوکا کوزه رو بکشم»،
‫این خوشحالت می‌کنه،
‫درسته-پی، مارینا چان؟
‫این کار با ساعت بزرگ خوشحالی آسونه-پی.
‫بسپارش به من. زود برمی‌گردم-پی.
‫بای‌بای!
‫آره.
‫حداقل باید یه اسم براش می‌ذاشتم.
‫تاکوپی…
‫شاید؟
‫می‌تونی اون میوه‌ی خوشحال رو بهم بدی-پی؟
‫بفرما-پی.
‫ممنونم-پی.
‫پس مامان، من باید با استفاده از
‫ساعت بزرگ خوشحالی برگردم به سال «کلاس چهارم»
‫تا «شیزوکا کوزه رو بکشم»-پی.
‫بسیار خب.
‫پی!
‫اگه این نتیجه‌ای هست که بهش رسیدی…
‫پی! پی!
‫من خاطراتت رو پاک می‌کنم
‫و تو رو به حالت شاد ‫یک نوزاد برمی‌گردونم.
‫تو خودت تنها اومدی اینجا.
‫تو مهم‌ترین قانون سیاره‌ی خوشحالستان رو شکستی.
‫تو از این سیاره تبعید خواهی شد.
‫برای همینه که باید دوباره متولد بشی…
‫و هر اتفاقی که افتاده رو فراموش کنی.
‫یعنی… ولی این خیلی…
‫نمی‌ذارم این اتفاق بیفته-پی!
‫آخ!
‫ترسیدم-پی.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫مامان، تو اصلاً نمی‌فهمی-پی!
‫من…
‫باید برم-پی!
‫ولی حافظه‌ت…
‫پی!
‫نوئینوکف.
‫«کشتن» یعنی چی؟
‫چرا با من اینقدر خشن بودی؟
‫لطفاً باهام حرف بزن و بگو چرا-پی.
‫مشکلی نیست، مارینا چان.
‫قول میدم هر طور که شده ‫خوشحالت کنم-پی.
‫حتی اگه خاطراتم رو از دست بدم…
‫***نا-چان. ***نا-چان.
‫ها؟
‫کی بود که می‌خواستم
‫لبخندش رو ببینم-پی؟
‫چطور تونستم فراموش کنم؟
‫باید بکشمش.
‫باید شیزوکا کوزه رو بکشم.
‫من باید شیزوکا کوزه رو بکشم.
‫باید زندگی‌ش رو کاملاً تموم کنم.
‫حالا همه چیز یادم اومد.
‫به‌خاطر شیزوکا کوزه، مارینا چان مجبور شد
‫ از باباش و آزوما دست بکشه،
‫و مامان عزیزش رو از دست داد.
‫باید بکشمش. باید بکشمش.
‫شیزوکا کوزه شیطانه.
‫باید بکشمش.
‫ها؟ ولی…
‫مارینا چان اون موقع
‫کارهای وحشتناکی کرد.
‫اون‌ها چی میشن؟
‫و من…
‫اونی که مارینا چان رو کشت…
‫هی.
‫گشنته؟
‫یه کم نون از ناهار مدرسه‌م می‌خوای؟
‫به هر حال نمی‌تونم تمومش کنم.
‫اون روز…
‫وقتی شیزوکا چان نونش رو با من تقسیم کرد، اون….
‫هی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی، هشت‌پای احمق؟
‫آزوما؟