‫وقتی تو دردسر بودم
‫یه آرزو کردم.
‫آرزو کردم یه بابا داشته باشم که ترکم نکنه.
‫آرزو کردم ناهار مدرسه‌م خوشمزه باشه.
‫آرزو کردم یه مدرسه‌ی باحال بدون قلدر داشته باشم.
‫ولی…
‫چی بود که واقعاً می‌خواستم؟
‫«ترجمه از وحید فرحناکی»
‫خب همونطور که گفتم،
‫من به زمین برگشتم تا
‫مارینا چان رو خوشحال کنم.
‫نه شیزوکا کوزه پی.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری میگی!
‫می‌دونی، حرفات اصلاً معنی نمیده.
‫میگم باید بریم شیزوکا چان رو پیدا کنیم-پی.
‫وقتی بیدار شدم رفته بود.
‫و بعد تو اومدی، آزوما.
‫نمی‌تونم کمکت کنم دنبالش بگردی.
‫ها؟
‫فقط نمی‌تونم.
‫دیگه نمی‌تونم
‫کوزه سان رو ببینم.
‫این آخرین باریه که تو رو هم می‌بینم.
‫پی؟
‫کلینیک آزوما
‫خانواده‌م الان دوران سختی رو می‌گذرونه. ‫[کلینیک آزوما ‫ببخشید، امروز تعطیل هستیم.]
‫مادرم به‌خاطر استرس افتاده تو رختخواب.
‫پدرم برگشته، ولی کی می‌دونه
‫چه بلایی سر کلینیک میاد؟
‫پس دیگه نمی‌تونم برای خانواده‌م دردسر درست کنم.
‫باید زود برگردم.
‫ولی می‌خواستم
‫آزوما
‫چرا همچین حرفی می‌زنی-پی؟
‫نه-پی.
‫نمی‌خوام هیچ جا بری-پی.
‫ ندیدن همدیگه ناراحتم می‌کنه-پی.
‫وقتی با من بازی می‌کردی بهت
‫خوش نگذشت-پی، آزوما؟
‫البته که گذشت.
‫پس چرا داری خداحافظی می‌کنی-پی؟
‫به‌خاطر اینه که من احمق و بدم؟
‫نمی‌فهمم-پی.
‫اصلاً نمی‌فهمم-پی.
‫بهت که گفتم…
‫چرا هنوز می‌خوام
‫لبخند شیزوکا چان رو ببینم-پی؟
‫نمی‌فهمم-پی.
‫شیزوکا چان دختر بدیه،
‫و منو اذیت کرد.
‫اون دلیل ناراحتی مارینا چانه.
‫ولی اون مهربون هم هست
‫و نونش رو با من تقسیم کرد.
‫و وقتی با هم بازی می‌کردیم خیلی خوش می‌گذشت.
‫پس نمی‌فهمم-پی.
‫چطور می‌تونه دختر خوبی باشه
‫وقتی اینقدر هم بده؟
‫خب. همینه که هست دیگه.
‫ها؟
‫آدما می‌تونن همزمان هم خوب باشن هم بد.
‫تازه الان داری اینو می‌فهمی، هشت‌پای احمق؟
‫پی؟
‫تو واقعاً احمقی.
‫ها؟
‫کوزه سان هم همینطوره.
‫اون تکلیفش رو انجام نمیده.
‫و اما من…
‫من از همه احمق‌ترم.
‫پس، امم، چرا داری...
‫حتی اگه اینطور باشه…
‫وقتی ما سه تا با هم بودیم خوش می‌گذشت.
‫برای اولین بار تو زندگیم،
‫واقعاً برای مدرسه رفتن ذوق داشتم.
‫و این به‌خاطر این بود که
‫ما با هم دوست بودیم.
‫با اینکه یه خنگِ کله‌پوکی که
‫فرقی با آشغال نداری، ولی مهربونی.
‫تو منو فوق‌العاده صدا کردی با اینکه
‫من فقط یه احمق بی‌مصرف و ناامیدم.
‫و می‌دونم که جدی گفتی
‫چون تو اونقدر احمقی ‫که نمی‌تونی دروغ بگی.
‫پس اومدم که تشکر کنم.
‫این ابزار توئه، مگه نه؟
‫ببخشید که بدون اجازه برداشتمش.
‫می‌تونی پسش بگیری.
‫وقت گذروندن با شما دو تا خیلی خوش گذشت.
‫ولی فکر کنم من براش کافی نبودم.
‫سعی کردم کوزه سان رو نجات بدم فقط ‫برای اینکه خودم رو تحت تاثیر قرار بدم،
‫ولی در نهایت، نتونستم کاری بکنم.
‫شرط می‌بندم تلاش برای
‫نجات دادنش از اولش هم اشتباه بود.
‫با اینکه نهایت تلاشم رو کردم.
‫آزوما.
‫من دیگه باید برم.
‫فقط می‌خواستم امشب ‫یه کم یواشکی بیام بیرون.
‫امم، لطفاً یه لحظه وایسا-پی.
‫امم، خب…
‫اون چیزایی که دور چشماته
‫با قبل فرق کرده-پی.
‫وقتی آدما بزرگ میشن،
‫شکل چیزای دور چشمشون عوض میشه؟
‫اون با آخرین حقوقش از کارش برام خریدشون.
‫چون اخراج شد.
‫جونیا شاید نتونه بره دانشگاه.
‫آزوما؟
‫هی، هشت‌پا.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫تو سیاره‌ی خوشحالستان یه ابزاری هست
‫که می‌تونه زمان رو به ‫عقب برگردونه، درسته؟
‫پی؟
‫اگه… اگه دوباره به من برخوردی،
‫به اون نسخه‌ی من بگو:
‫«از دعوا کردن با داداش بزرگت نترس.»
‫بای‌بای
‫تاکوپی.
‫بای‌بای
‫آزوما.
‫تلاش برای کمک کردن بهش کافی نبود.
‫توکیو ‫دو دختر جوان مفقود شدند
‫فریاد اندوه: ‫«دخترانمان را به ما برگردانید!»
‫حقیقت پشت پرونده‌ی آدم‌ربایی؟!
‫بالاخره پیدات کردم-پی.
‫شیزوکا چان!
‫شیزوکا چان، یه چیزی هست که می‌خوام بهت...
‫برو کنار.
‫دارم میرم پناهگاه ‫حیوانات تا چَپی رو پیدا کنم.
‫باید شکم کارمندای اونجا رو هم بگردم.
‫تکون نمی‌خورم-پی!
‫اگه این کار رو بکنی
‫آدمای پناهگاه حیوانات ‫رو ناراحت می‌کنی-پی.
‫نباید کارهایی بکنی که به بقیه آسیب می‌زنه-پی.
‫نمی‌خوام به آدما آسیب بزنی-پی، شیزوکا چان.
‫چون این کار منم ناراحت می‌کنه-پی.
‫می‌دونم که تو هم ناراحت میشی-پی، شیزوکا چان.
‫می‌دونم که خیلی سختی کشیدی
‫و برای مدت طولانی تنها بودی-پی.
‫پس شیزوکا...
‫ها؟
‫پس باید چی‌کار می‌کردم؟
‫بابام جوری نگام کرد
‫انگار منو نمی‌شناسه.
‫پس باید چی‌کار می‌کردم؟
‫شیزو…
‫اگه بابا دیگه فقط بابای من نیست،
‫باید چی‌کار می‌کردم؟
‫وقتی بهم گفتن نمی‌تونم ‫تنها سوار کشتی بشم،
‫دیگه چه کاری می‌تونستم بکنم؟
‫شیزوکا چان، درد داره.
‫من هیچ آدم بزرگی رو ندارم که مراقبم باشه.
‫وقتی مامان دیگه خونه نیومد…
‫اون موقع باید چی‌کار می‌کردم؟!
‫و وقتی دفترم گم شد چی؟!
‫پی!
‫همه میگن بو میدم، ولی ‫«کجای» من بو میده؟
‫پی!
‫مامان هیچوقت بهم نگفت!
‫خب؟!
‫پی! پی!
‫وقتی نمی‌تونستم هر وقت دلم می‌خواد
‫بابا رو ببینم باید چی‌کار می‌کردم؟
‫وقتی روز اولیا و مربیان هیچکس
‫نیومد مدرسه باید چی‌کار می‌کردم؟
‫وقتی همه سر صدای بلند پارس کردن
‫چَپی ازم عصبانی شدن باید چی‌کار می‌کردم؟
‫وقتی یه بزرگسال پرسید، «پدر و مادرت
‫خونه‌ان؟» ولی هیچکس ‫نبود باید چی‌کار می‌کردم؟
‫باید چی‌کار می‌کردم؟
‫بگو، باید با کی در مورد این چیزا حرف می‌زدم؟
‫هیچکس هیچوقت
‫بهم اهمیت نداد، یادت نیست؟
‫پس جواب بده.
‫همه‌شو.
‫همه‌شو!
‫داری میگی من باید چی‌کار می‌کردم؟!
‫نمی‌دونم-پی.
‫ها؟
‫متاسفم،
‫شیزوکا چان.
‫فهمیدنش برای من خیلی سخته-پی.
‫برو بابا.
‫این بهونه نمیشه.
‫آخ!
‫پس تو بی‌فایده‌ای.
‫دستم رو ول کن.
‫این یه دست دادنِ خوشحالیه-پی.
‫این دیگه چیه؟
‫متاسفم.
‫متاسفم، شیزوکا چان.
‫متاسفم که نمی‌تونم هیچ کاری برات بکنم-پی.
‫و متاسفم که همیشه
‫سعی می‌کردم کاری برات بکنم
‫وقتی که هیچ ایده‌ای نداشتم
‫چه حسی داری، شیزوکا چان.
‫من…
‫متاسفم که به حرفات گوش ندادم-پی.
‫متاسفم که سعی نکردم درکت کنم-پی.
‫شیزوکا چان،
‫متاسفم که تو رو تنها گذاشتم-پی.
‫خفه شو.
‫فقط خفه شو.
‫شیزوکا چان.
‫هر چقدر هم که
‫عذرخواهی کنی بابام برنمی‌گرده.
‫پی.
‫مامانم هم منو دوست نداره.
‫شیزوکا چان.
‫چَپی هم برنمی‌گرده.
‫برای همه چی دیگه خیلی دیره.
‫می‌دونم، شیزوکا چان.
‫متاسفم، شیزوکا چان. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫فقط وقتی استفاده کن که ‫تو دردسر جدی افتادیم!
‫شیزوکا چان، من خیلی خوشحالم-پی.
‫فقط من و توایم.
‫و…
‫آره.
‫و خب…
‫راستش یه ابزار ویژه دارم
‫که می‌خوام بهت نشون بدم-پی.
‫یه دوربین خوشحالی!
‫وقتی با این یه عکس بگیری
‫و برش گردونی به دوربین،
‫می‌تونی به زمانی که اون عکس گرفته شده برگردی-پی.
‫خرابه، پس کاری نمی‌کنه-پی.
‫هوم.
‫ولی…
‫ولی می‌دونی چیه، شیزوکا چان؟
‫راستش خاطراتم برگشتن-پی.
‫یه کار آخر مونده که فقط
‫من می‌تونم برات انجام بدم.
‫وایسا.
‫قدرت‌های خوشحالی من.
‫وایسا.
‫با استفاده از اونا…
‫نه.
‫…دوربین برای آخرین بار دوباره کار می‌کنه.
‫وایسا!
‫صبر کن!
‫وای...
‫اگه تو رو هم از دست بدم…
‫شیزوکا چان.
‫کاری می‌کنم بزرگ‌ترین لبخندی
‫که تا حالا داشتی رو بزنی-پی!
‫وقت گذروندن با تو خیلی خوشحالم کرد-پی.
‫ولی من به لبخندت احتیاج دارم-پی، شیزوکا چان.
‫می‌تونم لبخند بزنم.
‫خیلی خوب هم می‌تونم لبخند بزنم.
‫برای تو، عزیزترینم،
‫امیدوارم چیزی که واقعاً می‌خوای رو پیدا کنی.
‫ممنونم، شیزوکا چان،
‫که باهام بازی کردی.
‫ممنونم که باهام دوست بودی.
‫و برای اینکه اون موقع
‫نونت رو با من تقسیم کردی…
‫ممنونم، شیزوکا چان.
‫خداحافظ.
‫مطمئنم تو...
‫نه، وایسا!
‫تاکوپی!
‫ها؟
‫من اینجا چی‌کار می‌کردم؟
‫«قسمت ۶: برای همه‌ی شما در سال ۲۰۱۶»
‫شیزوکا چان. شیزوکا چان!
‫وقت بیدار شدنه.
‫باید عجله کنی،
‫وگرنه مدرسه‌ت دیر میشه.
‫شیزوکا چان.
‫باشه.
‫صبح بخیر، شیزوکا چان.
‫امروز چه روز خوبیه.
‫یه روز عالی برای مدرسه رفتنه-پی.
‫اوه، «مدرسه» همون جاییه که هر روز میری،
‫درسته-پی، شیزوکا چان؟
‫بمیر!
‫امکان نداره اون رو فراموش کنم-پی.
‫چون تو بودی که منو بردی اونجا.
‫و…
‫صبح بخیر، انگل.
‫این دختر مارینا چانه.
‫اون عاشق حرف زدن با شیزوکا چانه-پی.
‫اون می‌تونه بدجنس باشه، ولی در باطن…
‫و امروز اون گل دم‌مارمولکی رو نزدی، ها؟
‫خوبه. حتی یه موش فاضلاب مثل تو هم
‫بالاخره فهمید چقدر کثیفی…
‫ها؟ من الان گفتم «امروز»؟
‫یه گل دم‌مارمولکی؟
‫ااا…
‫مارینا چان؟
‫حالم ازت بهم می‌خوره، آشغال!
‫اوه، درسته.
‫باید در مورد تو هم حرف بزنیم-پی…
‫آزوما.
‫خب من دیروز با داداش بزرگم دعوام شد.
‫ها؟ تو برادر بزرگتر داری؟
‫اون تو بازی کردن افتضاحه ولی شریک نمیشه.
‫منم می‌خوام پی‌اس‌فور بازی کنم.
‫ها؟
‫تو پی‌اس‌فور داری، آزوما؟!
‫خب، آره…
‫چه باحال!
‫خوش به حالت!
‫بیا یه روز با هم بازی کنیم.
‫حتماً.
‫باید کلاسامون رو عوض کنیم.
‫درسته، آره.
‫بیا بریم.
‫نمی‌دونستم تو اهل بازی هستی.
‫منم جدیدترینش رو می‌خوام.
‫من فقط یه دسته دارم.
‫که باهاش چی‌کار کنی؟
‫بابام تازه خریدتش.
‫امم…
‫یالا، نائوکی.
‫باشه.
‫درسته.
‫تو همیشه تنها بودی.
‫و همین قضیه برای تو هم صدق می‌کرد.
‫دیگه بسه، انگل عوضی.
‫به‌خاطر تو، مامانم گریه می‌کنه
‫و بابام هر روز داد می‌زنه.
‫همه‌ش تقصیر «توئه».
‫همه‌ش! همه‌ش! همه‌ش!
‫مامان و بابای قبلیم رو بهم برگردون.
‫خانواده‌م رو بهم برگردون!
‫متاسفم.
‫مارینا چا...
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم.
فقط یه نقاشی الکیه که کشیدم.
‫چندش‌آوره.
‫شبیه آشغاله. اه.
‫به طرز فاجعه‌باری احمقانه به نظر میاد.
‫شرط می‌بندم بی‌فایده هم هست.
‫آشغال.
‫فقط یه آشغال تمام عیار.
‫ولی شرط می‌بندم یه کاری می‌کنه.
‫و هر جا بری دنبالت میاد.
‫و بی‌وقفه باهات حرف می‌زنه.
‫با اینکه تا مغز استخون احمقه،
‫ولت نمی‌کنه.
‫نجاتت نمیده.
‫به جاش فقط حرف می‌زنه.
‫چون…
‫خوشحالی از حرف زدن به وجود میاد-پی.
‫آره، دقیقاً.
‫این مهم‌ترین چیزه.
‫برای چی گریه می‌کنی؟
‫خیلی چندشه.
‫تو هم همینطور، مارینا چان.
‫این دیگه چه… این چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫مهم‌ترین قولی که
‫فراموش کرده بودم…
‫متاسفم، مامان.
‫که قبل از رفتن باهات حرف نزدم.
‫سیاره‌ی سوم منظومه شمسی: زمین.
‫برای همه‌ی شما در سال ۲۰۱۶.
‫خیلی کارا بود که نتونستم برای همه‌تون بکنم.
‫اعضای خانواده‌ای که ترکتون کردن،
‫و احساساتی که دیگه هیچوقت برنمی‌گردن.
‫مامانت بهت توجه نمی‌کنه.
‫و بابات دیگه فقط بابای تو نیست.
‫هیچ کاری از دستم برنمیاد،
‫ولی امیدوارم که تو…
‫و تو…
‫هیچکدومتون دیگه تنها نیستید،
‫پس امیدوارم همگی با هم به بزرگسالی برسید.
‫ممنون.
‫بای‌بای.
‫چی رو نگاه می‌کنی؟
‫هیچی.
‫«ترجمه از وحید فرحناکی»
‫(بعد از تیتراژ ادامه دارد)
‫خب، مثلاً، امروز برای مامانم روز سختیه،
‫پس براش چند تا کیک می‌خرم.
‫مامان تو هر روز روز سختی داره، مارینا چان.
‫و این تقصیر کیه؟
‫بهتر از پدر و مادر توئه.
‫اوه، من یه سایه چشم می‌خوام.
‫اصلاً گوش نمیدی.
‫هی، وایسا.
‫این چیز تو رو یاد چیزی نمیندازه؟
‫ها؟ چی بود دوباره؟
‫این…
‫یه خودکار از یه خرگوش زحلیه!
‫وایسا، اون چیه؟
‫من چه می‌دونم؟
‫تو خودت گفتی.