‫[تمامی اسم‌ها، مکان‌ها و محصولات ‫ خیالی و به صورت نمایشی در آمده‌اند]
‫[و بیانگر واقعیت نیستند.]
‫«ترجمه از خشایار»
‫زمان ملاقات شروع شد.
‫حالا تازه‌کارها رو می‌فرستن.
‫هوم.
‫اولین پرونده‌ته؟
‫آره.
‫و با این لباس اومدی؟
‫اوه.
‫کارتت رو هم گذاشتی جلو چشم همه.
‫خوب گوش کن،
‫چون حرفم رو تکرار نمی‌کنم.
‫تا حالا اسم بودوآر رو شنیدی؟
‫رئیس منطقه.
‫سارا کیم.
‫بذار درباره اون زنیکه روانی برات بگم.
‫[هنرِ سارا]
‫[قسمت دوم: سارا کیم]
‫سلام.
‫مزد می‌گیری آدم بکشی؟
‫ببین خانم،
‫تابلو جلوی در رو ندیدی؟
‫ما فقط بدهی‌های ‫پرداخت‌نشده رو وصول می‌کنیم. همین.
‫خب حالا بگو ببینم،
‫چقدر می‌خوای پس بگیری؟
‫پونزده میلیارد.
‫من آدم نمی‌کشم، ولی خب،
‫می‌تونم کاری کنم آرزو کنن کاش مرده بودن.
‫- خودشه، نه؟ ‫- آره، هدفمونه.
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- فکر کنم دستکش‌هاش رو بهش می‌ده.
‫از اون کارهاست که ‫آدم‌ها رو ازت متنفر می‌کنه.
‫همین جور ترحم‌هاست که ‫آخرش آدم رو به کشتن می‌ده.
‫مطمئنم دستکش‌های گرونی بودن، نه؟
‫چرا به یه بی‌خانمان دادشون؟
‫این آدم اصلاً نمی‌دونه دنیا چه جوری می‌چرخه.
‫ببین، شالش رو هم داد.
‫دیگه شورش رو درآورده.
‫باور کن، من فقط می‌خواستم ‫یه‌کم تهدیدش کنم، بترسونمش.
‫اصلاً قصد نداشتم ‫به زور متوسل بشم.
‫- یالا! ‫- لطفاً! ولم کن!
‫چرا این کار رو باهام می‌کنین؟
‫وای، این زنیکه رو ببین. ‫داره مظلوم‌نمایی می‌کنه.
‫اون پونزده میلیارد وون چی شد؟
‫سرمایه‌گذاری. این کلمه رو بلدی؟
‫بهش می‌گن کسب و کار.
‫جشن افتتاحیه گرفتم، حقو‌ق‌ها رو دادم، ‫بیعانه مغازه رو هم دادم.
‫باهاش مشکلی داری؟
‫پس یعنی هیچی ازش نمونده؟
‫وقتی کاری می‌کنی، ‫حداقل درست انجامش بده.
‫اگه یه‌کم صبر کنی، ‫کالکشنم هفته بعد عرضه می‌شه،
‫اونوقت همه‌ش رو پس می‌دم...
‫چی؟
‫یعنی می‌گی نمی‌تونی بدی؟
‫ها؟
‫بذار... بذار وثیقه بدم.
‫گوش می‌کنم.
‫کیف‌های بودوآر.
‫کیف بودوآر؟
‫نشنیدم. برام سرچ کن.
‫باشه.
‫بیونگ‌کوان،
‫هر کدومش حدود صد میلیونه.
‫کیف صد میلیونی نداریم! مزخرفه.
‫سیستم امنیتی غیرفعال شد.
‫اوه! پس «بودوآر» اینه، ها؟
‫حتی ورودی‌شم خفنه. کف رو ببین.
‫این رو ببین، فرشه؟ این فرشه؟
‫نکنه از اون فرش‌های ایرانیه؟ ها؟
‫حواست به پله‌ها باشه.
‫اوه!
‫هی!
‫این لعنتی‌ها رو ببین!
‫صد میلیون، نه؟
‫دویست میلیون. سیصد میلیون.
‫- چرا وایستادین؟ بردارین! ‫- چشم.
‫وای. رئیس، چجوری بیاریمشون بیرون؟
‫مگه من می‌دونم؟!
‫فقط با کلید می‌شه.
‫- خب کجاست؟ ‫- اینجان.
‫هوم.
‫- بگیر. حواست باشه. ‫- باشه.
‫از ظاهرشون معلومه خیلی گرونن.
‫کیف‌های اون اتاق، گرون‌ترن.
‫صبر کنین.
‫اول برین اون‌ها رو بردارین.
‫- باشه. ‫- فهمیدم.
‫این احمق‌ها هیچی حالیشون نیست.
‫مگه نه؟
‫تقصیری ندارن، فقیر بزرگ شدن.
‫وای!
‫این دیگه چیه، ها؟
‫حتماً از اون باروک‌ها یا رنسانسه یا هر چی.
‫می‌دونی این کجا قشنگ می‌شه؟
‫ توی دفترم آویزون بشه.
‫دهاتی.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫گفتم دهاتی.
‫فکر کردی با این سلیقه
‫می‌تونی اجناس چند میلیاردی رو ببری؟
‫الان مال خودته. ‫از جنس قلابیت لذت ببر.
‫آه.
‫قلابیه، ها؟ عوضی!
‫دیوونه‌ای، نه؟
‫ها؟ کرکره‌ها! دارن بسته می‌شن!
‫هی، هی، هی، اونجا رو ببین!
‫شاید اونجا کلید باشه بازش کنه.
‫باشه، نگاه می‌کنم. اوه لعنتی!
‫زنیکه! پاشو! بیا ببینم!
‫گفتم بیا بیرون، آشغال!
‫بازش کن! کرکره‌ها رو باز کن!
‫کرکره‌های لعنتی رو باز کن!
‫زود باش!
‫عوضی! زنیکه‌ی روانی! زود باش!
‫ببخشید، ببخشید. ‫خواهشا من رو نکش.
‫- من رو نکش! ‫- اگه نمی‌خوای بمیری، بازش کن!
‫- در رو باز کن! ‫- بازش کن زنیکه!
‫کلیدها کو؟
‫- هنوز نفهمیدی چی شده؟ ‫- چی؟
‫چند دقیقه دیگه می‌رسن.
‫شاید همین الانم دارن ‫با دوربین نگاه می‌کنن.
‫چی؟
‫تو رو خدا من رو نکش!
‫خیلی ببخشید.
‫خواهشا من رو نکش.
‫التماس می‌کنم، خواهشا.
‫من رو نکش. تو رو خدا من رو نکش!
‫- اوه لعنتی! ‫- ببخشید، تو رو خدا.
‫تو رو خدا من رو نکش!
‫کلیدهای لعنتی رو پیدا کنین!
‫بعد از اون قضیه؟
‫اون زنیکه به خاطر آدم‌ربایی، ‫ضرب و شتم و اخاذی، ازم شکایت کرد.
‫بعد جونگ یوجین همه‌ش رو انداخت گردن من.
‫«من فقط پولم رو می‌خواستم. ‫هیچوقت نگفتم از خشونت استفاده کن.»
‫بدترین بخشش چی بود؟
‫می‌دونی شاکی کی بود؟
‫سارا کیم نبود، وو هیو-اون بود.
‫فامیلیش کیم نبود، ‫پس فهمیدم اسم واقعیش نیست،
‫ولی پیگیری کردم.
‫به افرادم گفتم بررسی کنن.
‫یه کارمند داشت که قبلاً تو مغازه کار می‌کرد،
‫ولی تازه رفته بود، وو هیو-اون.
‫سارا کیم موقع شکایت ‫اسم وو رو استفاده کرده بود.
‫این یه ترفنده.
‫حقه‌ی همیشگی کلاهبردارهاست.
‫اخاذی می‌کنن تا بتونن خشونت به بار بیارن.
‫آخرش گناه رو می‌ندازن گردن تو.
‫بعد دیگه اون برتری سابق رو نداری.
‫پرونده قتل سارا کیم، سه مظنون داره.
‫جونگ یوجین، ‫مین بیونگ‌کوان با وو هیو-اون.
‫این چیزیه که از خبرچین گرفتم.
‫می‌دونین، شاید واقعاً یه کلاهبرداریه.
‫اونم یه کلاهبرداری خیلی پیچیده، ‫وقتی می‌تونست ساده‌تر باشه.
‫چرا این همه دردسر کشید ‫وقتی می‌تونست با ۱۵ میلیارد فرار کنه؟
‫ولی اگه به ۱۵ میلیارد قانع نبوده چی؟
‫نکنه کلاهبرداری هرمی باشه؟
‫یعنی بقیه هم درگیر شدن.
‫پس در حال حاضر،
‫جونگ یوجین مظنونه؟
‫نه، خانم جونگ از وقتی پرونده آدم‌ربایی ‫زیر نظر واحد جرایم مالی شروع شد،
‫تحت نظارت بوده.
‫اثر انگشت‌هاشم به کیف‌ها نمی‌خورد.
‫تماس‌هاش تو روز قتل چی؟
‫- تأیید شدن؟ ‫- همه‌شون تأیید شده.
‫[جشن پیش‌افتتاحیه بودوآر ۲۰۲۴ بهار/تابستون]
‫[محافل سیاسی/تجاری]
‫[سرگرمی]
‫[شین سو-ای]
‫[شین سو-ای، بازیگر]
‫[بودوآر]
‫[کیف بودوآر، چرا بهترین انتخاب بود]
‫[کیف لوکس بودوآری که خاندان‌های ‫سلطنتی اروپا صد ساله دوستش دارن گرفتم]
‫[الهه چئونگدام]
‫پنج سال پیش؟
‫[پست‌ها برای 010-5780-4913]
‫[دنبال نیروی پاره‌وقت برای ‫صف ایستادن جلوی فروشگاه هستیم]
‫[نیازمند صف‌نشین]
‫[ساخت پروفایل عمومی جدید]
‫[داگو]
‫[سلام! به کار پاره‌وقت صف‌نشین علاقه‌مندم]
‫[می‌تونی با خواب کم ‫و وقت کمتر برای خانواده کنار بیای؟]
‫[الانم همینطوریه]
‫[می‌تونی همین الان بیای فروشگاه؟]
‫[الان راه می‌افتم]
‫[گردنبند کارت ورود تو دستشه]
‫وای! آقای پارک!
‫ها؟
‫- خیلی‌خب، «ملکه دست‌دوم»؟ ‫- اینجام.
‫- «خواهر شیک»؟ ‫- اینجام.
‫- «رولکس شرک»؟ ‫- بله.
‫- «بی کوین»؟ ‫- اینجام.
‫- «شنل شماره هفت»؟ ‫- اینجام.
‫«چاو چاو»؟
‫اینجام.
‫خیلی‌خب، باشه!
‫صف‌نشین یعنی چی؟
‫کسی که تخصصش دووم آوردنه.
‫تنها شغل دنیا برای این مهارت.
‫امروز قیمت برند شنل پایینه.
‫رولکس تا آخر هفته ناموجوده،
‫پس باید صبر کنیم.
‫بدون معطلی، ‫اولین نفر صف امروز...
‫«بالنسی‌مادر»! یه دست بزنید.
‫فکر نکنم تا حالا اول شده باشه.
‫امیدوارم یه روز نوبت من بشه.
‫فکر می‌کردم من انتخاب می‌شم.
‫دنبال چیز خاصی هستی؟
‫می‌دونی اون آگهی فروخته شد یا نه؟ ‫نسخه محدودش رو می‌خوام.
‫فکر کردی شوخیه؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫چی؟
‫چاو چاو، داری سر به سرم می‌ذاری؟
‫یه پالتوی بهتر لازم داری!
‫می‌خوای سرما بخوری یا یخ بزنی؟
‫خوب شد یه سرپناه برامون جور کردم.
‫تو این کار، تنها سرمایه‌ات همون بدنته.
‫خیلی ممنونم.
‫حتماً تازه وارد این کار پاره‌وقت شدی.
‫آره، دارم پس‌انداز می‌کنم ‫چون می‌خوام یه چیز لاکچری بخرم.
‫آها. پس اولین بارته، هان؟
‫خیلی مهمه. خیلی ارزش داره.
‫«اسکار»؟ «بالنسی»؟ «میسون»؟
‫«سن لوران» با این هیکل لاغرت ‫خیلی بهت میاد.
‫بودوآر.
‫من از اونجا خرید نمی‌کنم.
‫کیف‌هایی که می‌زنن، ‫کیفیت و ساختشون افتضاحه.
‫ولی تو اینترنت همه ازش تعریف می‌کنن.
‫همه‌جا پر از نظر مثبته.
‫آره، معلومه. هیچ‌کدومشون واقعی نیست.
‫کل تصویر برند بودوآر اینه که
‫انگار فقط برای خاص‌ترین آدم‌هاست، پس...
‫من اصلاً باور نمی‌کنم بچه‌های ‫آدم‌های مهم بیان نظر ثبت کنن.
‫این‌ها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫حتماً حرفه‌ای هستی.
‫چون قبلاً توی خودِ بودوآر کار می‌کردم.
‫من رو استخدام کرده بودن.
‫پس حتماً سارا کیم رو می‌شناسی، نه؟
‫بابت دفعه‌ی قبل خیلی متأسفم.
‫اینجا قوانینمون خیلی سفت ‌و سخته.
‫شاید دفعه‌ی بعد بتونی
‫برای مشتری‌هات یه‌کم منعطف‌تر رفتار کنی.
‫خیلی مطیع هستی.
‫سعی می‌کنم بهتر عمل کنم.
‫همین طرز فکر درسته.
‫کنجکاو شدم سلیقه‌ت رو بدونم، ‫خانم هیو-اون.
‫هر بار میومد فروشگاه،
‫هر دفعه چند ده میلیون وون خرج می‌کرد.
‫از یه طرف نمی‌تونستم
‫پاداش فروش‌ها رو نادیده بگیرم.
‫دیگه لازم نیست ببینم.
‫کارم اینجا تمومه.
‫ها؟
‫نه، اینم درست نیست.
‫چرا هست! نگاه کن. اینجا رو ببین.
‫- بیا. اینجوری انجامش بده. ‫- اینجوری؟
‫- از اینجا؟ ‫- بازم غلطه!
‫- می‌شه بس کنین؟ ‫- ها؟
‫می‌شه وقتی مشغول اون کارین، ‫گوشی‌هاتون رو سایلنت کنین؟
‫فودکورت که طبقه پایینه، نه؟
‫کجا رفته بودی این ‌همه وقت؟
‫وقت چای بود. چطور مگه؟
‫سارا کیم اومده بود. خیلی عجیب بود.
‫شکایت کرد؟
‫نه بابا. همه‌ی چیزهایی که ‫نشونش داده بودی رو خرید.
‫دوباره کل مبلغ رو هم نقد داد.
‫و هیو-اون،
‫گفت این رو بهت بدم.
‫اوه.
‫راستش همون بود.
‫همون کسی که وفاداریم رو خرید.
‫اونم فقط با سه هزار وون.
‫امکان نداره.
‫اگه خواستی شغلت رو عوض کنی، ‫با من تماس بگیر.
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا قراره فروشگاه اصلی بودوآر بشه.
‫همه‌ی این ساعت‌ها رو برمی‌داریم ‫و سقف رو بلندتر می‌کنیم.
‫همه‌ی کیف‌ها توی ویترین گذاشته می‌شن.
‫اینطوری هر کسی نمی‌تونه لمسشون کنه.
‫من یه نفر می‌خوام که ‫زیر و بم این صنعت رو بلد باشه.
‫کسی که با مشتری‌ها ‫طبق جایگاهشون رفتار کنه.
‫مشتری‌ها فقط با جنس ‫از مغازه من بیرون نمی‌رن.
‫همه‌شون با یه حس رضایت بی‌نظیر ‫از اینجا می‌رن.
‫و هیچ شکی ندارم تو آدم مناسبی
‫برای ساختن اون تجربه هستی.
‫فکر می‌کنین از پسش بربیام؟
‫اگه یه چیز در موردت بدونم،
‫اینه که تو یه ذوق‌سلیقه‌ای داری ‫که بقیه ندارن.
‫نظرت چیه؟
‫میای به تیممون ملحق بشی؟
‫همه چی آماده‌ست.
‫چوی چه‌او. ‫رئیس فروشگاه سام‌وول!
‫یه خریدار شخصی داره
‫و معمولاً خودش تنها خرید نمیاد.
‫اینکه الان اینجاست...
‫اوه... خدای من!
‫براش پیشکش فرستادی، نه؟
‫اگه نفرستاده باشم چی؟
‫این یه قانون نانوشته تو این صنعته!
‫شاید نیومده خرید کنه، ‫اومده تلافی دربیاره.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫خودم دعوتش کردم.
‫دعوتش کردی؟
‫برندهای زیادی بودن ‫که مجبور شدن از کره برن
‫چون اشتباه کردن و باهاش درافتادن.
‫هوم.
‫خب، پس انگار ‫با دعوت نکردنش، دعوتش کردم.
‫خوشحالم که ‫تصمیم گرفتید به بودوآر سر بزنید.
‫تا سالن اختصاصی همراهی‌تون می‌کنم. ‫دنبال من بیاید.
‫«من» نه، بگو «ما».
‫ضمیر خیلی جسورانه‌ایه.
‫باید به برندی که نمایندگیش رو ‫بر عهده داری، احترام بذاری.
‫اگه دوست دارید، ‫چند مدل دیگه هم دارم.
‫موضوع این نیست، فقط یه‌کم حالم...
‫- دستشویی کجاست؟ ‫- از این طرف.
‫- حال‌تون خوبه خانم؟ ‫- یه چیزی بیار تمیزش کنه!
‫همه برین بیرون. همین الان!
‫- اتاق رو خالی کنین. زود! ‫- شما هم برین بیرون.
‫حالش خوب می‌شه، نه؟
‫- هوم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- صبر کن. ‫- ها؟
‫- این چیه؟ ‫- امم. مال خانم سارا کیمه.
‫[راهکار بدون سیگار شما ‫کلینکوتین]
‫سیگاری بوده، هان؟
‫اوه، بله. سلام خانم. ‫تشریف آوردید؟
‫[عوارض جانبی: حالت تهوع ۱۰ تا ۵۰ درصد]
‫چه کار بدی افتاد گردنت.
‫جزو وظایفمه.
‫باید متوجه می‌شدم.
‫بابتش عذر می‌خوام.
‫احتمالاً ناهارم رو تند خوردم ‫حالم بد شد.
‫طبیعتاً پول اون کیف رو می‌دم.
‫عمداً اون چیز رو هل دادی سمت من ‫که فروش بره؟
‫اگه درست حدس زده باشم، ‫واقعاً کارت خوبه.
‫اصلاً.
‫اگه کارم رو درست انجام داده بودم، ‫این اتفاق نمی‌افتاد.
‫لطفا، لازم نیست جبران کنید.
‫لیاقت ترفیع داری.
‫به بالادستت منتقلش می‌کنم.
‫یا...
‫تو فروشگاه ما خیلی موفق می‌شی.
‫با اینکه قدردان لطف‌تونم،
‫دیگه بالاتر از این جایی برای ترفیع ندارم.
‫ها؟
‫من صاحب برند و فروشگاهم.
‫تو صاحب فروشگاهی؟ سارا کیم؟ جدی؟
‫تا ریزترین جزییات، ‫کامل و بی‌نقص انجام داد.
‫اجناس رو با همون پیمانکاری فرستاد
‫که امتحانات نهایی رو برگزار می‌کنه.
‫این سطح از دقت،
‫توی دنیای ما یعنی کیفیت واقعی.
‫کیفیت، می‌فهمی؟
‫سارا کیم دقیقاً همین بود.
‫یه آدم با کیفیتِ استثنایی.
‫اوه. سلام خانم.
‫امیدوارم حالتون خوب بوده باشه.
‫اینکه یکی مثل سارا کیم
‫مهارتم رو تأیید کرد، بهم انرژی داد.
‫یادم انداخت چه حسی داشتم ‫وقتی اولین جنس لوکسم رو خریدم.
‫و بعد، در یک چشم به هم زدن،
‫دوره ماه‌عسل تموم شد.
‫همه‌چیز به فنا رفت.
‫پس می‌گی تو همه مشتری‌های ‫لاکچری رو بردی بودوآر؟
‫حتماً با اون پورسانت‌ها ‫پول خوبی درآوردی.
‫بی‌خیال، بس کن.
‫اگه اینطور بود، ‫چرا باید مشغول این کار می‌شدم؟
‫هیچوقت فرصت درست‌ و حسابی برای فروش نداشتم.
‫اون می‌خواست با آدم‌ها ‫طبق جایگاهشون رفتار کنم.
‫یعنی به عبارتی، ‫مشتری‌های به‌دردنخور رو حذف کنم.
‫شوخی نیست. بیشتر روزم ‫به بیرون انداختن مشتری‌ها گذشت.
‫یه وقت‌هایی فکر می‌کردم ‫این کار دیگه به آخر رسیده.
‫ولی انگار
‫کوته‌بین بودم.
‫ذاتِ پولدارها اینه که
‫دنبال چیزهایی برن که با پول نمی‌شه خرید.
‫هرچی خاص‌تر می‌شد،
‫آدم‌ها بیشتر براش سر و دست می‌شکستن.
‫و همون لحظه‌ای که محبوبیتش بالا رفت،
‫قیمت‌های بودوآر هم حسابی بالا رفت.
‫دیگه «مشتری حرف اول رو می‌زنه» نبود.
‫حالا شده بود «صاحب‌کار حرف اول رو می‌زنه».
‫انگار «قلمروی» سارا کیم بود.
‫می‌خوای این رو امتحان کنی؟ بفرما.
‫- خیلی بهت میاد! ‫- این چنده؟
‫برای تو عزیزم،
‫فقط ۱۴۵ هزار وون.
‫بهت میاد، نه؟
‫سلیقه‌ت خیلی خوبه.
‫باقی پول لازم نیست. ‫فقط یکی با کیفیت ساخت عالی برام بیار.
‫به‌به. شرط می‌بندم این دختر حرفه‌ایه.
‫الان میارم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫این‌ها اینجا چی کار می‌کنن؟
‫طراحی‌های کاملا جدید ‫که هنوز منتشر نشده بودن
‫از قبل توی دونگدمون در حال گردش بودن.
‫چطور ممکنه؟
‫ولی نباید به دفتر مرکزی گزارش بدیم؟
‫هممم. محبوبیت کالاهای لوکس ‫بازار تقلبی‌ها رو تغذیه می‌کنه.
‫ولی تنها راه توضیحش اینه که ‫یکی از داخل، اطلاعات رو لو داده.
‫چرا بهم نمی‌گی ‫چطور کیف رو پیدا کردی، هیو-اون؟
‫این توضیحیه که الان ‫بیشتر از همه دوست دارم بشنوم.
‫هیو-اون،
‫خوشحالم که نمی‌خوای هدر بدی، ‫ولی بقیه‌ش رو بریز تو پلاستیک و ببر.
‫الان خفه می‌شی.
‫حرفم رو ثابت کردی.
‫وقتی شروع کردم به شک کردن،
‫همه چیز کم کم معنا پیدا می‌کرد.
‫باشه، ولی این کجاش عجیبه؟
‫واست باورکردنیه سارا کیم ‫از این عبارت استفاده کنه؟
‫رئیس بودوآر بهم بگه «بریزم تو پلاستیک»؟
‫تو دنیای ما، هیچکس از همچین ‫عبارتی استفاده نمی‌کنه.
‫بعدش چی؟ کیف‌دستی‌ها رو کیف پول بگیم؟
‫باور نمی‌کنم این زن ‫همون آدمی باشه که می‌گه!
‫سارا کیم و بودوآر مثل ‫یه کارت شناسایی جعلی تقلبی هستن.
‫می‌دونم!
‫استفاده از این اصطلاح برات کافی بود؟
‫به نظر من شبیه تفسیره.
‫مدرک دیگه‌ای داری، هیو-اون؟
‫بس کن!
‫چرا اینقدر بلند حرف می‌زنی؟
‫اوه. یکی از دوست‌هامه.
‫برو، دراز بکش.
‫- برو. ‫- بانمکه، نه؟
‫ببخشید که بیدارت کردم.
‫خیلی‌خب، چاو چاو.
‫- بله؟ ‫- چطور فهمیدی من کی‌ام؟
‫اسمم رو بهت نگفتم.
‫امم...
‫یعنی چی؟
‫- خانم شین سو-ای! ‫- سو-ای، دوستت دارم!
‫زود باش، یه لبخند بزن! ‫همینه. این‌طرف. عالیه!
‫خودشه! وای خدا!
‫سو-ای، فوق‌العاده‌ای! ‫بزرگ‌ترین طرفدارت منم!
‫می‌شه لطفا امضا بگیرم؟ ‫لطفا، سو-ای!
‫دوستت دارم!
‫[سارا کیم به قتل رسیده]
‫[3015]
‫سلام، الو؟
‫آه، سلام، مدیر.
‫نه... فکر کنم تا ۳۰ دقیقه دیگه حرکت کنیم.
‫اوهوم.
‫آه، آره، آره.
‫فکر کنم می‌دونم کی ممکنه ‫اون رو کشته باشه.
‫تو رویداد بودوآر،
‫یه مهمون ناخواسته بود.
‫فکر کردن بهش من رو می‌لرزونه.
‫این مهمون کی بود؟
‫وو هیو-اون.
‫فروشنده‌ی بودوآر.
‫شایعاتی بود. ‫راستش نمی‌دونم درست باشه یا نه.
‫شنیدم اطلاعات مشتری‌ها رو جمع می‌کرد
‫بعد با فروش‌شون توی اینترنت، پول درمیاورد.
‫احتمالا درسته.
‫کد پستی، شماره تلفن... ‫هر چیزی رو می‌فروشن.
‫کی بهت این رو گفت؟
‫کی شایعه رو شروع کرد؟
‫خب، اگه می‌دونستم که ‫نمی‌شد بهش بگی شایعه، نه؟
‫ولی یه چیز رو می‌تونم بگم.
‫سارا کیم و وو هیو-اون، ‫پایان خوشی نداشتن.
‫این رو مطمئناً می‌دونم.
‫سارا کلاً باهاش قطع رابطه کرد
‫و کاری کرد تو لیست سیاه صنعت بره.
‫آه!
‫فکر کنم شب رویداد، یه ویدئو ضبط کردم.
‫ایناهاش.
‫برو گمشو!
‫- تف به برند مزخرفت! ‫- چه خبره؟
‫- کیف‌های بنجلت آشغاله! ‫- گمشین!
‫- تو کی هستی؟ ‫- اوه لعنت!
‫فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟
‫تحلیل ویدئو تایید می‌کنه ‫اونی که با وو هیو-اون بود،
‫یانگ داهیه بود.
‫و بله، همون فردیه که ‫اولین بار جسد سارا کیم رو پیدا کرد.
‫به نظر می‌رسه وو و یانگ قبلا با هم
‫تو یه فروشگاه دیگه کار می‌کردن.
‫حالا با هم یه کسب ‌و کار خرید و فروش دارن
‫که از راه‌های غیررسمی مدیریتش می‌کنن.
‫می‌خوام موقعیت گوشیش رو پیدا کنی ‫و واسم بفرستی.
‫چشم.
‫چی...؟
‫آقای پارک؟
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫اوه، به این زودی برگشتین؟
‫یانگ داهیه؟
‫چه خبر؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اوه، دستکش می‌خوای؟
‫این دوتا مدرک دارن.
‫بودوآر همه‌ش کلاهبرداریه.
‫یعنی می‌گی واقعا مُرده؟
‫خانم یانگ داهیه، شما بودی
‫که جسد رو پیدا کردی. درسته؟
‫چی؟ خبر نداشتم تو پیداش کردی.
‫نه، صبر کن.
‫اونی که تو فاضلاب بود، سارا کیم بود؟
‫با صورتی که له و لورده شده بود؟
‫وای.
‫وقتی گفتم گورت رو گم کن، ‫منظورم این نبود.
‫پس جسد رو نشناختی؟
‫نه، البته نه. وحشت زده بودم.
‫الان داری می‌گی ما مظنون‌هاتون هستیم؟
‫بی‌خیال.
‫صبر کن.
‫مگه ثابت نکرده که
‫اون موقع تو فروشگاه ‫به عنوان صف‌نشین منتظر بوده؟
‫من باهاش بودم، ‫پس برای منم عذر موجه می‌شه، نه؟
‫هی، یانگ دا، ‫باید بهشون بگی من اونجا بودم.
‫توی همون بازجویی از شاهد بهشون گفتم. ‫دیگه چی می‌خوای؟ ای بابا، هیو-اون.
‫خب، اخراج ناحق از فروشگاه
‫دلیلی خوبی برای کینه داشتنه.
‫چی؟ اوه، اخراج شدی؟
‫ما ویدئوی جشن رو داریم.
‫می‌دونیم شما دوتا وارد شدین ‫و مردم رو ترسوندین.
‫- اوه، واقعا؟ ‫- من مطمئن نیستم اینطور باشه.
‫- بترسونیم؟ ‫- فقط بهشون فحش دادیم.
‫ما اصلا قاتل نیستیم.
‫فقط برای نمایش بود.
‫می‌تونستم نابودش کنم، باشه؟
‫چون مدرک غیرقابل انکاری دارم ‫که می‌تونه کار سارا کیم رو تموم کنه.
‫و این مدرک دقیقا چیه؟
‫اونه.
‫اوم...
‫امم...
‫حدود یه ماه پیش بود.
‫به فروشگاه بودوآر سر زدم.
‫ببخشید خانم. ‫می‌خواید این کیف رو امتحان کنید؟
‫- در واقع جز مجموعه جدیده. ‫- این یکی کاملا با سبک من سازگاره.
‫- اگه اجازه بدید روی دستتون آویزون کنم. ‫- بله، ممنونم.
‫- سریع، ازم یه عکس بگیر. ‫- لطفاً با احتیاط رفتار کنید.
‫البته، حتماً!
‫- خیلی بهتون میاد. ‫- خیلی قشنگه. نمی‌تونم ازش بگذرم.
‫کاملاً با لباستون میاد.
‫مطمئنی اشکالی نداره این کار رو بکنیم؟
‫شنیدم صاحب اینجا سخت‌گیره.
‫نه، مشکلی نیست. نگران نباشید. ‫هیچوقت تو این ساعت سر کار نمیاد.
‫جدی؟ پس حاضرم.
‫می‌خواید بقیه کیف‌ها رو هم امتحان کنید؟
‫واقعا جون کندم ‫تا این پول‌ها رو جور کنم، می‌دونی؟
‫این آخرین پولیه که برام مونده.
‫آره، ولی شاید بهتره ‫بیشتر قرض بگیرید. می‌ارزه.
‫جدی می‌گم، این‌ها فقط کیف نیستن. ‫یه جور جواهرن.
‫وای! می‌خوام با این یه عکس بندازم.
‫بفرمایید.
‫چیز دیگه‌ای براتون بیارم؟
‫اوه.
‫نه.
‫مشتری ما،
‫ظاهراً در موقعیت‌های اجتماعی مضطرب می‌شه.
‫خرید خصوصی انتخاب خودشون بود.
‫جدی؟ هوم.
‫معذرت می‌خوام.
‫امیدوارم از خرید در فروشگاه ما لذت ببرید.
‫باشه.
‫گفتی هیچوقت این ساعت نمیاد!
‫فکر می‌کنی باور کرد؟
‫- هی! ‫- چیه؟
‫این بهترین چیزی بود که می‌تونستی بگی؟ ‫نمی‌تونستی چیزی بهتر بگی؟
‫اه، بس کن. چرا گفتی من ‫در موقعیت‌های اجتماعی مضطرب می‌شن؟
‫- تو اجتماعیِ مضطربی. ‫- اجتماعیِ مضطرب یعنی چی؟
‫اضطراب اجتماعی. اوه نه.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫خیلی خوشحالم همه جواهرات تقلبیم رو پوشیدم.
‫ظاهراً واسه‌ش کافی بوده.
‫مگه تو چی هستی؟ شمن یا همچین چیزی؟
‫دوتا برند با هم زشت می‌شه.
‫هی،
‫حداقل گردنبند رو دربیار.
‫ولی این تنها جواهر واقعیه!
‫وقتی آویزون می‌کنی، شبیه تقلبیه!
‫واقعیه؟
‫آره، واقعیه.
‫دفعه قبل که لو رفتم یه چیز تقلبی دارم،
‫انقدر خجالت کشیدم که ‫یه واقعیش رو با قیمت کامل خریدم!
‫صبر کن، صبر کن.
‫- شتری خیلی خوشگله! ‫- هی!
‫- زود باش، الان برو بیرون! ‫- دو دقیقه باش.
‫یه دقیقه باش. فقط یه دقیقه.
‫- یه ثانیه وایستا. ‫- کافیه!
‫قلبم مثل طبل می‌زنه. دیوونه شدی؟
‫باشه، باشه.
‫آروم باش.
‫کلمه‌ای که بهمون قدرت می‌ده چیه؟
‫لاکچری، لاکچری، لاکچری.
‫از پسش برمیای، باشه؟
‫لعنت.
‫نمی‌تونم از فکرش بیرون بیام.
‫می‌دونم اون سارا کیم بود، ولی عجیبه.
‫قبلاً دیدمش، ‫ولی یادم نمیاد کجا بود.
‫احتمالاً تو فروشگاهت دیدیش.
‫به خرید اعتیاد داره.
‫می‌خوای من رو اخراج کنی؟
‫وقتی این کار رو بهت پیشنهاد دادم، ‫یه شرط داشت.
‫مثل آدم با کلاس رفتار کنی.
‫و رفتارت مثل جوراب با کفش جلو باز بود.
‫امضا کن و برو.
‫«جوراب با کفش جلو باز».
‫می‌گفت دیگه حد و حدود رو رعایت نمی‌کنم.
‫دقیقاً. ‫شرایط اصلاح‌شده رو براتون می‌فرستم.
‫بله، کیم یوجین از «کوریا لایف» هستم.
‫باشه، پس بعداً تماس می‌گیرم.
‫متأسفم، فروشگاه ما فعلاً جای خالی نداره.
‫به نظرم می‌تونی
‫این رو به چشم یه فرصت ببینی که ‫توی برندهای اسپا کار کنی.
‫فکر نمی‌کنم بخوام شغلم رو عوض کنم.
‫واقعا نمی‌دونی؟
‫یا داری وانمود می‌کنی؟
‫چی؟
‫خب، شایعه‌ست و این‌ها،
‫ولی سریع پخش می‌شن.
‫تو...
‫مچت رو گرفتن که اطلاعات ‫مشتری‌ها رو به شرکت‌های بیمه می‌فروختی.
‫چی؟ هیچوقت همچین کاری نمی‌کنم.
‫باورم نمی‌شه.
‫بله، کیم یوجین از «کوریا لایف» هستم.
‫اوه!
‫خدای من!
‫پس اون زنیکه کاملاً روانیه.
‫همه‌ش ساخته و پرداخته سارا کیمه...
‫اون کل قضیه رو جعل کرده.
‫سارا کیم؟
‫- چرا این کار رو بکنه؟ ‫- سؤال منم همینه. چرا؟
‫من چی کار کردم که ‫مستحق این باشم، هان؟
‫لعنت.
‫جدی می‌پرسم، حالت خوبه؟
‫هیو-اون، اگه سارا کیم ‫ازت محافظت نکرده بود،
‫ممکن بود همین الان تو زندان باشی.
‫تا وقتی دوباره خواستم وارد بازار کار بشم، ‫نفهمیدم چی به چیه.
‫اون زنیکه آشغال سارا کیم،
‫من رو فقط از بودوآر اخراج نکرده بود.
‫من رو از کل صنعت لاکچری حذف کرده بود.
‫[نکته با اسکرین‌شات‌ها ‫در صورت ناشناس بودن تذکر دهید]
‫[افشای سارا کیم، کلاهبردار]
‫الان از کار اومدی خونه؟
‫ببین.
‫اخراج شدم!
‫چی؟
‫یه شکایت بود که گفته بود ‫قوانین ظاهری رو نقض کردم.
‫یه چیزی درباره پوشیدن ‫جوراب با کفش جلو باز.
‫آخه کی وسط زمستون کفش جلو باز می‌پوشه؟
‫اگه فقط من بودم، درک می‌کردم، ‫ولی یانگ دا هم اخراج بشه؟
‫این قضیه تصادفی نیست. ‫یه حرکت تلافی‌جویانه‌ست.
‫گفتی سارا کیم برات آشنا بود.
‫یادت میاد کجا دیدیش؟
‫اون موقع بود که فهمیدم.
‫سارا کیم دنبال بیرون کردن ما از صنعت نبود.
‫اون دنبال دور کردن ما از خودش بود.
‫یادم نمیاد کجا دیدمش.
‫شاید... باید هیپنوتیزم امتحان کنم.
‫همیشه تو برنامه «رازهای کشف‌نشده» ‫تو تلویزیون جواب می‌ده.
‫پس می‌گی...
‫نمی‌دونی کجا دیدیش.
‫- حداقل به حرفمون گوش بده. ‫- اومم.
‫کم کم یادش میاد.
‫خب، خبر داشتی سارا کیم
‫هویت تو رو هم دزدیده، هیو-اون؟
‫- چی؟ ‫- ها؟ هویتم رو دزدیده؟
‫سارا کیم حتی تا اونجا پیش رفت ‫که با کپی کارت شناسایی تو،
‫یه تحقیقات پلیسی راه انداخت.
‫باورم نمی‌شه! ‫حالا همه چی با عقل جور درمیاد.
‫احتمالا از همون کارت شناساییم ‫موقع ثبت‌نام استفاده کرده.
‫گیج شده بودم که چرا اینقدر از طرف دادگاه
‫برام اخطاریه میاد.
‫تبریک می‌گم. ستاره شدی!
‫این موضوع خنده‌داری نیست.
‫به نظرم باید جدی بگیریش.
‫- او، مطمئناً جدیه! ‫- این کمدی نابه.
‫باورم نمی‌شه که واقعا ‫می‌خواست جای هیو-اون باشه.
‫چاو چاو. امم.
‫بیا بازش کن.
‫همه چیزهایی که تونستم پیدا کنم رو جمع کردم،
‫ولی خیلی چیز زیادی نیست.
‫اوه، بی‌خیال. چی میگی؟ ‫این مدرک خیلی زیاده.
‫چرا زودتر به ما ندادیش؟
‫امم.
‫آخر هر فصل، همه محصولات ‫باقیمونده رو آتیش می‌زد.
‫نمی‌تونست تحمل کنه که مثل ‫کالای فروش نرفته باهاشون رفتار بشه.
‫واسه همین تصمیم گرفت ‫که با دست‌های خودش نابودشون کنه.
‫سارا کیم،
‫واقعا عاشق بودوآر بود.
‫کل برند ممکن بود تقلبی باشه،
‫ولی قطعا دروغ نبود.
‫واسه همین اون آدم‌های بلندپایه ‫فریبش رو خوردن.
‫شنیدم الان دارن سعی می‌کنن ‫برند رو وارد فروشگاه‌های بزرگ کنن.
‫حتی الان.
‫فکر می‌کنی اون بالا رتبه‌ها اجازه بدن
‫شهرتشون اینطوری خراب بشه؟
‫[سرگرمی]
‫[محافل سیاسی/تجاری]
‫احیانا...
‫فروشگاه سام‌وول نبود؟
‫سارا کیم، اون...
‫کسی رو اطرافش نگه می‌داشت ‫که بهش کمک کنه؟
‫همه چیز اونجا ثبت شده.
‫رازها، سلیقه‌های خاص،
‫و عادات عجیب همه آدم‌های مهمی ‫که باهاشون کار کردم.
‫ام، ال.
‫این‌ها چیه؟ سایز؟
‫رمز گوشی‌ها.
‫هیچوقت نمی‌دونی چی لازمت می‌شه.
‫چیه؟ فکر می‌کنی دغل‌کارم؟
‫سارا کیم چی؟
‫هر چی که می‌دونم رو بهت می‌گم.
‫اونم اینه که من هیچی درباره‌ش نمی‌دونم.
‫بقیه‌ش رو باید خودت کشف کنی، ‫آقای کارآگاه خوش‌تیپ.
‫بله قربان. تازه رسیدیم.
‫ببخشید. چی کار دارید می‌کنید؟
‫دارم حکم تفتیش رو نشون می‌دم.
‫به هیچ چیزی دست نزنید!
‫خیلی‌خب بچه‌ها. شروع کنیم.
‫بله قربان.
‫- ببخشید. ‫- حکم تفتیش؟
‫لطفا با اجناس با احتیاط رفتار کنید.
‫اون یکی صد میلیون وون می‌ارزه.
‫اگه آسیب دید، می‌تونی پرداختش کنی؟
‫دستکش لطفا.
‫تمام وسایل شخصیش رو از قبل برده.
‫فقط باید یه هفته دیگه صبر کنم.
‫فقط یه هفته دیگه تحمل کن.
‫فقط یه هفته دیگه.
‫ببخشید.
‫دستمال جیبی ندارم.
‫مگه امروز مرخصی نداشتی؟
‫آره، ولی جدول زمانی من رو گیج کرده.
‫چه جدول زمانی؟
‫بودوآر از پارسال اینجا شروع به فروش کرد.
‫اگه درست یادم باشه، ‫حدود ژوئن یا می بود.
‫ولی اولین پست درباره بودوآر تو اینترنت
‫در واقع یه نقد خرید بود.
‫ولی اون پنج سال پیش نوشته شده بود، ‫وقتی هنوز بودوآر رو اینجا نداشتیم.
‫این چیزی بود که فقط با جستجو پیدا کردم.
‫واسه همین درخواست اطلاعات کاربر رو دادم.
‫فکر نمی‌کردم شما اینجا باشی.
‫بازگشت به جایی که همه چیز شروع شد.
‫صحنه جرم هیچوقت دروغ نمی‌گه.
‫[محل کشف جسد]
‫جسد بیرون فروشگاه‌ها ‫در چئونگدام‌دونگ پیدا شد، درسته؟
‫با تعداد دوربین‌های امنیتی فعال ‫در اون منطقه،
‫یه دستاورد بزرگه که بتونی ‫جسد رو دور بندازی و دیده نشی.
‫غیرممکنه.
‫چطور توضیحش می‌دی؟
‫فاضلاب‌ها!
‫صبر کن، ولی تیم‌هامون قبلا ‫فاضلاب‌ها رو نگشتن؟
‫شاید همه‌شون رو نگشتن.
‫شاید برای درک ته خط،
‫ باید تا ته خط رفت تا پیداش کرد.
‫بیا بریم.
‫می‌خواین منم بیام؟
‫نمی‌خوای بیای؟
‫آقای پارک.
‫نه تنها دلم می‌خواد، ‫خیلی هم دوست دارم بیام.
‫باورنکردنیه!
‫گفتی باورنکردنیه.
‫گفتی خیلی دوست داری بیای.
‫صبر کن.
‫اوه.
‫«کوپانگ» کپسول‌های هوا داره ‫که قیمتشون مناسبه.
‫می‌بینی؟
‫فردا عصر می‌رم می‌گیرم.
‫یه مقاله درباره کارگری که ‫فاضلاب‌ها رو تمیز می‌کرد خونده بودم
‫که از گاز مضر خفه شده بود.
‫- برو کنار. ‫- باشه حتما.
‫چی کار می‌کنی؟
‫اوه، ببخشید.
‫ماسک گاز، واکی‌تاکی و چراغ قوه‌تون اینجاست.
‫اصلاً چرا به خودم زحمت می‌دم؟
‫همینجوری مستقیم ادامه بده.
‫وقتی راهرو رو دیدی، سمت چپ برو.
‫به مرور نفس کشیدن رو فراموش می‌کنی.
‫من صرفا وجود دارم.
‫صرفا تو این فضا وجود دارم.
‫در دوردست‌ها،
‫می‌تونم درب خاطراتم رو ببینم.
‫الان وقتشه.
‫قدرتت رو جمع کن و در رو باز کن.
‫یک. دو. سه.
‫فهمیدم!
‫ای بابا، من رو ترسوندی!
‫وای!
‫حدود پنج سال پیش بود.
‫یه حراج خونوادگی. اونجا باهاش آشنا شدم.
‫ها؟
‫اسمش چی بود؟
‫اسمش؟
‫لعنت! اسمش چی بود؟
‫آقا! صدام رو داری؟
‫[پاسخ: درخواست اطلاعات کاربری ‫برای «الهه چئونگدام» از اشراف]
‫[نام مستعار کاربر: الهه چئونگدام ‫نام کاربر: موک گاهوی]
‫موک گاهوی؟
‫«ترجمه از خشایار»
‫[موک گاهوی]
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M