‫عجب وضع افتضاحی.
‫چه خوب. ‫کت‌وشلوارها و یونیفرم‌ها هم داغون شدن.
‫اه، رومیزی‌ها هم همینطور. ‫مارکوس، دهیدراتور هم خراب شد.
‫پیشبندها سالمن. ‫این نوشیدنی‌های معمولی هم سالمن.
‫اصلاً چرا همچین چیزی داریم؟
‫[شکستنی]
‫خیلی خب، خدا رو شکر.
‫محصولات نسخه محدودمون هم ‫سالمن، رفقا.
‫حواستون باشه بهینه کار کنید، خب؟
‫- وای خدا. ‫- چیه؟
‫خیلی خب. پخش شید. بزنید بریم.
‫[اس‌ای]
‫یکی دیگه برات می‌گیریم.
‫خیلی... حال بهم زنه.
‫همه جا داغون شده.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خسارت آب شبیه طرح روی دیوار شده.
‫حداقل اینش خوبه.
‫نیل جف، میشه هماهنگ کنی ‫لوله‌کش بیاد؟
‫سید داره باهاش صحبت می‌کنه.
‫ولی اصلاً چطوری اینجا رو ‫آب برداشته؟
‫لوله‌ش با زیرزمین یکیه.
‫دومین لوله آب از رختکن می‌گذره ‫و از... کافه.
‫خیلی خب، رفقا، برنامه از این قراره.
‫باید سریع اینجا رو خشک کنیم، ‫به بیشترین تعداد حوله
‫و پنکه و فن نیاز داریم.
‫- چشم، شف. ‫- ممنون. ممنون، شف.
‫- واقعاً قرار نیست اینجا رو ببندیم؟ ‫- نه.
‫اگه یک روز ببندیم، پول کافی برای ‫پرداخت حقوق کارگرها نداریم.
‫باید لوله آب تو سالن اصلی و سینک رو
‫سی ثانیه پیش می‌بستیم.
‫اه، ولی نت قراره جاروبرقی کارواشی ‫و پنکه جعبه‌ای بیاره، درست میشه.
‫- همه چیز روبراهه. ‫- آره.
‫شف، من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اه، هیچی. همه چی مرتبه.
‫- مشکلی نیست. آره. ‫- باشه. حله.
‫هی، کارم، یه عالمه اجاق برقی ‫و جعبه اون پایینه.
‫چیکارشون کنم؟
‫سید، تو چی فکر می‌کنی؟
‫به نظرم...
‫ام، اه...
‫ببخشید... من... ببخشید. ‫آخه همه یه دفعه
‫همزمان زل زدین.
‫- می‌خوای ما... ‫- ام، یه چند لحظه وقت بدین
‫- که بتونم... ‫- باشه، حتماً.
‫خیلی خب. بله، شرمنده.
‫خیلی خب، جعبه‌ها. ‫لطفاً بذارینشون کنار در پشتی.
‫نباید بیشتر از این خیس بشن.
‫و... اجاق‌های برقی رو بذارید تو انباری.
‫و کارم، میشه یه پارچه بذاری ‫روی چاه تخلیه آب؟
‫اه، ولی نیاز نیست کاری باهاش بکنی.
‫- لوله‌کش رو می‌فرستیم سراغش. ‫- باشه، یه کاریش می‌کنم.
‫- آره، خیلی خب. عالیه، ممنون. ‫- ممنون، شف.
‫حله.
‫- خیلی خب، سرآشپزها! ‫- شف.
‫محصولات کاغذی نداریم،
‫فقط یکی از سینک‌هامون ‫تو رختکن آب داغ داره،
‫و نصف مشتری‌هامون از کارمندهای ‫شهری و خیابون هستن،
‫پس امروز از بیف سفارش نمی‌گیریم ولی... ‫هیچ عیبی نداره.
‫- ام، انجل، مانی. ‫- شف.
‫نظرتون چیه تا بیست دقیقه دیگه
‫تو رختکن یه سینک سرهم کنید؟
‫چشم، شف.
‫هی، یه میز می‌خوام. برای یک نفر. ‫ساعت هفت و نیم.
‫پسرخاله. الان وقتش نیست.
‫می‌دونم. ولی بهش نیاز دارم.
‫فقط... می‌خوام بابام ببینه که ‫اینجا چی ساختیم.
‫- می‌دونی، قبل از اینکه... ‫- اولین ستاره‌مون رو بگیریم؟
‫حله.
‫جین، سلام، ناتالی هستم.
‫می‌خوام بدونم زمان احتمالی که ‫برای اومدنتون داده بودی
‫هنوز هم سر جاشه یا نه.
‫خیلی خب، این که نشد جواب.
‫جین، من دارم مثل آدم صحبت می‌کنم.
‫نه، نه، فقط... ‫می‌خوام کمکم کنی.
‫مثلاً چهل و پنج دقیقه؟ ‫میشه یه زمان کوفتی بدی؟
‫خیلی خب، الکی بزرگش نکن.
‫مثلاً بگو یک ساعت. ‫وگرنه خودم میام دفترتون، جین.
‫خودم میام اونجا.
‫لعنتی.
‫- هشتاد و شش‌تا خاویار. ‫- لعنتی، جدی؟
‫- هیچی؟ ‫- نه، آقایون.
‫باید یه چیز دیگه آماده کنیم.
‫اون بهترین دسرمون بود. ‫یه چیز خفن می‌خوایم.
‫- می‌تونیم کندل رو سرو کنیم؟ ‫- آماده نیست.
‫خب آماده‌ش کن.
‫بابام قراره امشب شام بیاد اینجا.
‫لعنتی.
‫عجب شبی رو هم برای اومدن انتخاب کرده.
‫آره، می‌خواستم همه چی رو به بهترین ‫شکل ممکن آماده کنم.
‫قرار نیست ناامیدش کنی.
‫در حدی نمی‌شناسمش که بخوام ناامیدش کنم. ‫اونم مثل بقیه مهمون‌هاست، نه؟
‫درسته.
‫بیا یه چیز بی‌نقص درست کنیم.
‫داری... داری چیکار می‌کنی؟
‫هی، برزنت رو گذاشتم و بعدش...
‫آره، نه.
‫گفتم این کار رو نکنی.
‫اوه، می‌دونم. آخه همه چی کثیف شده.
‫آره، می‌دونم، ولی نمی‌خواستم ‫دستکاریش کنی
‫چون آب میره پایین و چاه فاضلاب رو
‫بیشتر به گند می‌کشه و همه جا رو ‫بیشتر آب می‌گیره.
‫من باعث نشدم شدت آب بیشتر بشه.
‫این چیه؟
‫- چی؟ ‫- سیگار.
‫- برگ هم هست. ‫- و سیگار.
‫واسه همین نباید سیگار بکشی.
‫سیگار کشیدن منجر به سیل و مرگ میشه.
‫من دیگه سیکار نمی‌کشم.
‫- دقیقاً. ‫- چی؟
‫اه، شف، واگیو هنوز نرسیده، ولی وقتی ‫برسه، صد و پنج‌تا تیکه گوشت گاو داریم،
‫صد و هشتادتا میگو، صد و چهل و پنج‌تا ‫گوش‌ماهی و هفتاد و دو گوشت بره.
‫می‌خوای تکرارش کنم؟
‫- آره. ‫- نه.
‫صد و هشتادتا میگو. صد و چهل...
‫با این لحن نه.
‫- شیرینی اینا چی؟ ‫- چی... بس کن.
‫کیک و شیرینی چی؟
‫خاویار نداریم. ‫دارن منو رو تغییر میدن.
‫- عوض کردن منو فکر بدیه. ‫- جدی؟
‫سید، میشه تایید کنی که آماده‌سازی ‫غذاهای خودت رو انجام میدی؟
‫آره، هر وقت ساختمون درست شد ‫برمی‌گردم.
‫باشه، ممنون، شف.
‫- ممنون. ‫- مراقب باش.
‫واگیو یک ساعت پیش باید می‌رسید.
‫خوبه.
‫- یا همه چیز درست میشه یا... ‫- یا نه.
‫آره، حد وسطی وجود نداره.
‫هرگز.
‫خوبه. ام، اول این و بعدش برو ‫سراغ گوشت بره، لطفاً.
‫چشم، شف.
‫هر کاری می‌کنم.
‫جارو می‌زنم، شیفت شب کار می‌کنم، ‫هر چی، می‌دونی؟
‫الان هم بیکارم.
‫پس لطفاً بهم خبر بده.
‫ممنون.
‫- هی. ‫- هی... خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫- حلش می‌کنیم. ‫- آره.
‫- درست میشه. آره. ‫- حل میشه.
‫شف سید، پایینی؟
‫عالیه.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره، عالیه.
‫هی، یه لحظه وقت داری؟
‫چی بگم...
‫خب، دیدی گاهی اوقات شب‌ها ‫برام سخته ریلکس کنم؟
‫که... هیچ عیبی نداره.
‫- نه، یعنی... ‫- دیگه عادت کردم.
‫دیشب از اون زمان استفاده کردم ‫و درباره مالیات تحقیق کردم،
‫و یه برنامه مالیاتی رو پیدا کردم که ‫به نظرم به کار ما میاد.
‫خیلی خب، ولی رستوران...
‫الان پر آب شده.
‫نه، می‌دونم،
‫ولی فردا خشک میشه و کارمون ‫رو از سر می‌گیریم و می‌دونی،
‫باید مالیاتمون رو بدیم.
‫می‌دونی، رستوران ما به سمت ‫ثبات نمیره.
‫کارایی رو به حداکثر می‌رسونیم. ‫کسادی برابر با مرگه.
‫خیلی خب، برنامه‌ای که پیدا کردم...
‫به نظرم چیزیه که برای نسل شما
‫خیلی جالبه...
‫که روغن استفاده شده و چربی‌هامون ‫رو به یه شرکت اهدا می‌کنیم،
‫و اونا تبدیلش می‌کنن به شمع.
‫- خب. ‫- آره.
‫بعدش اونا از شمع‌ها سود می‌برن، ‫ما هم تخفیف مالیاتی می‌گیریم
‫و... به پایداری زیستی کمک می‌کنیم.
‫- آره، باشه. ‫- خوشت اومد؟
‫- آره، آره. ‫- باشه، پس شروعش می‌کنم.
‫خب، باشه، باشه.
‫چیه؟ باید از جیمی بپرسم؟ ‫تو رو خدا این حرف رو نزن.
‫خب، من نمی‌دونم دقیقاً اینجا داره
‫چه اتفاقی میفته.
‫چی می‌خوای بپرسی؟
‫می‌خوام بپرسم این شراکت ‫چطوریه؟
‫می‌دونی، مثلاً اگه به مشکل خوردیم،
‫- به قاضی نیاز داریم یا نه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫پنجاه پنجاه، پنجاه پنجاهه؟
‫- اون میشه دویست. ‫- درسته. منم همین رو میگم.
‫خیلی خب، بیا جزئیاتش رو ‫بذاریم برای بعد چون به نظرم
‫هم نکات خوبی داره، و من نمی‌خوام... ‫می‌خوام بهش فکر کنم.
‫- آره، باشه. ‫- ولی خوشم اومد. پیشت بمونه.
‫شرمنده، یه چیز دیگه و بعدش قول میدم ‫دست از سرت بردارم.
‫بین ما کی وکالت‌نامه داره؟
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫تینا هستم و از رستوران خرس تماس می‌گیرم، ‫بابت سفارشمون.
‫یه لحظه گوشی.
‫هی، ببخشید، بچه‌ها، ولی ‫باید یکیتون رو قرض بگیرم.
‫سید از برنامه‌ش عقب افتاده و ‫سرش خیلی شلوغه، واسه همین...
‫- کی مسئول گوشت بره‌ست؟ ‫- اه، کارمی، ولی داره چاه رو تمیز می‌کنه.
‫من میرم.
‫خیلی خب، ممنون، شف.
‫- هی، یواش‌تر. ‫- باید اون لوله‌های کوفتی رو چک کنیم.
‫- نه، چرا؟ ‫- آب گرفتگی ارزش ملک رو کم می‌کنه.
‫لوله‌های پوسیده هم همینطور. ‫باید بدونیم با چی سر و کار داریم.
‫- ببخشید، شما؟ ‫- چیز.
‫تری چداریو، فامیل رایانه.
‫من تری هستم. ولی تری صدام نکن.
‫باشه. ام، گوش کن، عمو.
‫لوله‌کش احتمالاً فردا میاد.
‫خیلی خب، وایسا. آژانس حفاظت محیط‌ زیست ‫دنبال اسیک ماینرهای منه.
‫برمی‌گردم. ‫شرایط اینجا خطرناکه.
‫ممنون.
‫نه، نه، وایسا، چی؟
‫سفارش واگیوی رستوران خرس ‫کنسل شده.
‫چیزی براتون نداریم. متاسفم.
‫اه، ببخشید.
‫چی؟ کی... ‫کی واگیو رو کنسل کرده؟
‫من.
‫- چرا؟ ‫- چون هزینه‌ش میشه چهار هزار دلار.
‫نمی‌تونستی بهم بگی؟
‫ام، شاید می‌تونستم، ‫ولی عزیزم،
‫- چهار هزار دلار برای همبرگر؟ ‫- نباید الان می‌گفتی.
‫پس پنجاه و پنج‌تا واگیو ‫از دیروز مونده.
‫چیزهایی که تو یخچال بود ‫رو هم حساب کردی؟
‫آره، شف، ولی دنده‌های کوتاه رو نه.
‫آره، چون اونا رو واسه غذای ‫کارکنان آماده کرده بودم.
‫چون خاک بر سرم.
‫فکر کنم یه چیزی مسدودش کرده بوده.
‫- بهش فشار آورده. ‫- از کجا فهمیدی؟
‫آب با شدت پاشیده شد تو صورتم، ‫احمق.
‫خیلی خب، بسه. سلام، ‫لطفاً یه چسب بزن بره پی کارش.
‫- شجاع باش، داداش. تو از پسش برمیای. ‫- الان چسب می‌زنم.
‫چیکار می‌کنید؟
‫دارن سعی می‌کنن چسب رو ‫لوله... یعنی لوله رو چسب بزنن.
‫تد ترسیده. به کمک نیاز داشت.
‫خب، منم طبقه بالا کمک می‌خوام، ‫بیاید بریم.
‫چسب قبلی رو دربیار. ‫چسب جدید رو بزن.
‫به سبک هریسون فورد، سریع، ‫فوری، بوم.
‫- «نُه دل.» ‫- «نُه دل.»
‫بس کن. حالم رو بهم زدید.
‫- نه، خودم... خیلی خب. ‫- هیچ غلطی قرار نبود بکنی.
‫خوبه. به سمت چپ هم بزن.
‫آره.
‫دلم می‌خواد بهت بگم بزدل، ‫ولی لیاقتش رو نداری.
‫درسته.
‫- در ضمن، امروز نمی‌خوام فحش بدم. ‫- باشه.
‫آقایون.
‫حق داره بهت بگه بزدل.
‫آره، گمشو بابا. خب دلم نمی‌خواست ‫دوباره خیس بشم.
‫گفتم که خیس نمیشی.
‫- شف. ‫- شف.
‫بد نیست.
‫- چند سال منتظر شنیدن این حرف بودم. ‫- ولی اینجاش از زیر دستت در رفت.
‫برو گمشو!
‫- هی، من کجا برم؟ ‫- اه... تی؟
‫اوه، ما... از آماده‌سازی منوی ‫اصلی عقب افتادیم.
‫- شف، بزن بریم. هوات رو دارم. ‫- ممنون.
‫- اه، گری، اونا قابل استفاده‌ن؟ ‫- آره!
‫آره، قابل استفاده‌ن، ‫ولی نمی‌دونم چی به چیه.
‫تو که اینا رو چشم بسته هم می‌شناسی.
‫- همه‌ش به خاطر چندین سال تجربه‌ست، تینا. ‫- چند سال تجربه.
‫نیاز نیست بقیه‌ش رو بررسی کنم.
‫شما یه شغل مجرمانه فعال دارید، ‫با انباری خطرناک و قابل اشتعال،
‫و نقض مقررات ایمنی غیرقابل حلی که ‫ریچی نه می‌تونه و نه حاضره درستشون کنه.
‫اینم تو لیست سوپرفانده، ‫[مکان‌های آلوده]
‫پس آژانس حفاظت محیط‌ زیست چندین ‫آلودگی زیر سطحی رو هم تشخیص داده.
‫یعنی خاکتون آلوده‌ست، ‫سقف داره روی سرتون خراب میشه،
‫و طبق سند مالکیت اگه خریدار هدف ‫ساختمون رو به چیزی جز
‫رستوران تغییر داد باید بهش ‫پول بدید.
‫محدودیت‌های ناحیه‌ای، ‫شکایت درباره سر و صدا،
‫حادثه دانا و باغ‌وحش پارک لینکلن، ‫مکان‌های باستانی،
‫قوانین مربوط به آب سیلابی، ‫شروط بازرسی،
‫مشوق‌های احیای زمین‌های ‫صنعتی آلوده.
‫اون گرونه. اونم گرونه.
‫اونم گرونه.
‫در نهایت، کافیه یه نگاه به زهکشی بندازم ‫تا بتونم مطمئن بشم
‫که کل این ساختمون روی یه ‫گودال بنا شده،
‫و کلاً پنج تا ده سال وقت دارید
‫تا ساختمون خود به خود خراب بشه، ‫البته قول نمیدم.
‫باید از مهندس ژئوتکنیکم بپرسم.
‫هر کی اینجا رو بخره باید ‫لوله‌کشی جدید انجام بده،
‫- که در بیشتر موارد... ‫- امکان نداره.
‫کسی که دنبال رستورانه نمیاد ‫رستورانی با همچین بنای ضعیفی بخره.
‫رستوران‌ها کسب و کار وحشتناکی هستن.
‫ممنون، تری. یادم می‌مونه.
‫سیدنی، اینجا رو به تو می‌سپرم. ‫چیز.
‫سلام. اوه.
‫سلام.
‫- ممنون. ‫- خب...
‫خب، اه...
‫تی، اگه اینجا رو ببندن،
‫حس می‌کنم وقت زیادی ‫رو تلف کردم.
‫چون وقتی می‌رسم خونه ‫می‌بینم دخترم خوابه.
‫و صبح‌ها باید بیدارش کنم تا ‫باهاش خداحافظی کنم.
‫و آخرین باری که کلاً پنج دقیقه
‫با شوهرم تنها بودم رو یادم نیست.
‫و بچه‌م پیش مادر روانیمه.
‫به سید میگم اینقدر به خودش فشار نیاره.
‫شاید این خودش یه نشونه‌ست. نه؟
‫مثلاً گور بابای اینجا.
‫بیا از اینجا بزنیم بیرون.
‫چون، من... دارم مثل روانی‌ها ‫بچه‌ی خودم رو تعقیب می‌کنم.
‫شوگ.
‫همیشه قراره همینقدر دردناک باقی بمونه.
‫حقیقت همینه. متاسفم.
‫مردم قراره بگن، «اوه، خوبه ‫که داری تنهاش می‌ذاری،
‫و بزرگ میشه و می‌فهمه رفته بودی ‫سر کار و این حرفا.»
‫مزخرف میگن.
‫دخترت اهمیتی به جاه‌طلبیت نمیده.
‫بچه‌ت فقط می‌خواد صورتت رو ‫ببینه، نه؟
‫آره.
‫ولی اگه صورتت همیشه غمگین باشه...
‫چون خونه‌ای و نمی‌تونی کاری که ‫دوست داری رو انجام بدی،
‫آخه کدوم بچه دوست داره ‫همچین قیافه‌ای رو ببینه؟
‫خب، وقتی صنعت رستوران‌داری کلاً
‫بخوابه بیشتر میرم خونه.
‫وقت داریم که یه راه‌حل پیدا کنیم.
‫ولی الان نه.
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫باید اتاقک‌ها رو خشک کنیم.
‫شف.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اه... زل زدم.
‫به چی؟
‫کاهش پونزده درصدی.
‫یه طرح جدیده؟
‫مجبوریم دیگه.
‫هی. چه خبر؟ ‫باهام حرف بزنید.
‫سلامتی، شف. ولی قوری‌ها، تابه‌ها، ‫بشقاب‌ها شدنی نیستن. جا نمیشن.
‫آره، فقط می‌تونیم دونه دونه ‫لیوان‌ها رو بذاریم. پس...
‫خیلی خب، شما به کارتون برسید. ‫هر ثانیه باارزشه، خب؟
‫هی، تینا.
‫امروزم یه روز دیگه‌ست. ‫همه چی درست میشه.
‫- می‌خوای یه ظرف دیگه بیارم؟ ‫- آره، حتماً.
‫عالیه.
‫بزن بریم!
‫داری مسخره‌م می‌کنی؟
‫چی؟
‫داری مسخره‌م می‌کنی؟ ‫چرا اینجوری می‌کنی؟
‫نه، منظورم این بود که... ‫بیا به کارمون برسیم.
‫- الکی داری امید میدی؟ ‫- نه، امید واقعی میدم.
‫- دارم سعی می‌کنم... ‫- رفتارت واقعاً...
‫- داری سعی می‌کنی... ‫- سعی می‌کنم کمکت کنم
‫و به کارم برسم.
‫اوه، شرمنده. دچار سوءتفاهم شدم.
‫- شرمنده، من... ‫- نه، ببخشید. من...
‫ممنون.
‫- زیاده‌روی کردم؟ ‫- میشه... من...
‫- فقط... ‫- یه کم زیاده‌روی کردم. آره.
‫- پنج تا پونزده درصد آروم‌تر باش. ‫- آره، باشه.
‫قصد و نیتت پاک بود.
‫خوبه. ممنون، شف.
‫خب؟
‫متوجه شدم، شف.
‫خیلی خب، گوش کنید، دوستان.
‫برنامه هنوز درست نشده، ‫چون مشکل داره دیگه.
‫چی بگم.
‫من که چشم انتظار تبدیل شدنم ‫به یه باتری انسانی هستم.
‫بگذریم، اه...
‫دیشب روی شصت و چهار درصد بودیم. ‫از کجا می‌دونم؟
‫چون نوشتمش. چرا؟ ‫چون یه آدمیزادم.
‫که میشه...
‫یه مقدار بیشتر از یک و نیم ‫نوبت، اه...
‫- یعنی... ‫- نصف هر نوبت سرویس به مشتری.
‫- خب، بیشتر از نصف. ‫- نه، میشه هشتاد و سه مهمون منهای...
‫- چهل و یک و... چهل و یک و نیم مشتری. ‫- بسه. دارم حساب می‌کنم.
‫- ۴۱.۵ به اضافه... ‫- اینقدر نگو ۴۱.۵.
‫- مگه میشه نصفش کرد. ‫- میشه نصف هشتاد و سه.
‫می‌دونم میشه نصف هشتاد و سه، ‫ولی نمیشه یه آدمیزاد رو نصف کرد.
‫می‌فهمی چی شده؟ ‫ما رو هم آلوده کردی.
‫- من واگیردارم. ‫- نه، نه، مهم نیست. حلش می‌کنیم.
‫- چی مهم نیست؟ ‫- تعداد مهمون‌های امشب.
‫آره، حس می‌کنم دارم شما رو ‫در حال آماده کردن یه ساندویچ سوپ تماشا می‌کنم.
‫- همچین حسی دارم. ‫- این حرفت به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫می‌دونم می‌تونیم امشب سرویس بدیم.
‫آره، فقط سینک نداریم.
‫حتی ظرف‌ها رو هم نمی‌شورید؟ ‫واقعاً حال بهم زنه.
‫- نه، ما... ‫- اه، خیلی خب.
‫دارم سعی می‌کنم کمکتون کنم. ‫می‌دونی چیه؟
‫نظرت چیه بری گم شی؟
‫- داریم نهایت تلاشمون رو می‌کنیم. ‫- نیکولاس، بیا برو گمشو.
‫- ساعت هشت و ربع صبح... ‫- دستیار لعنتی...
‫خودت گند زدی، خودت هم حلش کن!
‫یکی می‌خوابونم تو دهنت!
‫رفقا!
‫- باهاش کنار بیا. ‫- یه ذره احترام قائل شو.
‫- چرا بهم زنگ نزدی؟ ‫- باید می‌زدم.
‫- ریچی، ریچی. ‫- لعنتی!
‫- بمیری. بمیری. ‫- خاک تو سرت.
‫خاک تو سرت.
‫- نکنه... ‫- بس کنید!
‫- شاید هم بکشمت. ‫- جدی؟
‫- بسه... ‫- ریچی.
‫بسه، بسه، بسه، بسه.
‫- بچه‌ها، بسه! ‫- گمشو بابا.
‫تو رختکن یه سینک ظرف‏شویی
‫پشتیبان...
‫راه می‌اندازیم.
‫اگه لوله‌کشی سر وقت درست نشه،
‫حداقل اون سینک رو داریم.
‫جز این، ابرا بشقاب‌ها و ‫قاشق و چنگال‌های تمیز رو گذاشته کنار
‫که کسی نباید بهشون دست بزنه و ‫می‌بریمشون برای مشتری‌ها.
‫و طبق درخواست ناتالی اندازه ‫غذاها رو هم کوچیک‌تر کردم.
‫اینم از این.
‫خب، گاهی اوقات وقتی دنیا بهت ‫میگه برو پی کارت،
‫باید به حرفش گوش بدی.
‫من به حرف دنیا نه، به حرف ‫کارکنانم گوش میدم.
‫امشب هم نهایت تلاشم رو می‌کنم
‫صدام رو برای بقیه نبرم بالا ‫و فحش ندم.
‫اگه کسی خواست به من ملحق بشه،
‫خوشحال میشم.
‫تا اون موقع، میرم ابرا رو پیدا کنم ‫ببینم چندتا بشقاب داریم.
‫سرویس‌دهی از ساعت پنج و نیم ‫شروع میشه.
‫یواش. کافیه یواش درش بیاری.
‫- گفتم یواش. ‫- یواشه دیگه.
‫باید حساس باشی. یواش!
‫- گفتم یواش، داداش. ‫- من گفتم یواش.
‫دو گزینه باقی مونده،
‫ولی احتمالاً از هیچکدوم خوشت نمیاد.
‫اولیش چیه؟
‫- نگو حق امتیاز رستوران رو بگیرم! ‫- تنها گزینه‌ت همینه.
‫چیز، تو حالیت نیست. ‫این خراب شده انگار طلسم شده.
‫این ساختمون کوفتی طلسم شده.
‫- تو الان دروازه جهنم رو باز کردی. ‫- چی؟
‫چراغ‌ها دارن سوسو می‌زنن. ‫اهریمن‌ها دارن میان.
‫قراره تبدیل به یه خون‌آشام بشی.
‫باید من رو گاز بگیری که تا ابد ‫زنده بمونیم.
‫اگه گازم بگیری دیگه هیچوقت نمی‌میریم.
‫چرا مزخرف میگی؟
‫حالا چطوری ببندمش؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چی؟
‫مغزم کاملاً خالیه.
‫باید از اینجا برم. ‫گزینه شماره دو چیه؟
‫همینجا باید یه چیز دیگه ساخته بشه.
‫پولش رو از کجا بیارم، احمق؟
‫تو رو نمیگم.
‫بذار یکی دیگه یه آپارتمان یا هتل
‫یا یه کافه بالای این رستوران بسازه.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫حق مالکیت هواییش رو بفروش.
‫مگه حق مالکیت هوایی ساختمون ‫واسه ماست؟
‫- تحقیق می‌کنیم. ‫- آره، تحقیق می‌کنیم.
‫[هالیدی و دیربورن: سالن پذیرایی اصلی] ‫لعنتی. برنامه فعال شد.
‫برنامه درست شد. ‫به دستگاه‌ها اعتماد ندارم.
‫میشه وارد حساب بشی؟ ‫دستام دارن می‌لرزن.
‫- چرا دارن می‌لرزن؟ ‫- سه‌تا سیگار پشت سر هم کشیدم.
‫برنامه کوفتی باز قطع شد.
‫بدون برنامه باید کار کنیم، رفقا، ‫ولی هیچ عیبی نداره.
‫فدای سرتون. ناامید نشید.
‫به کارتون ادامه بدید!
‫پنج ساعت و نیم تا سرویس‌دهی ‫وقت داریم، سرآشپزها.
‫شف.