‫«ترجمه از کیارش»
‫الان‌هاست که مسئول ستاره برسه.
‫برنامه رو بلدی. ‫اجراش کن.
‫میزش رو بچین. ‫هیچ تفاوتی نداشته باشه.
‫تو چشم و گوش مایی.
‫می‌خوام تک‌تک حرف‌های طرف رو بدونم.
‫- چشم. ‫- آفرین.
‫چطورین بچه‌ها؟ ‫من چاکی‌ام.
‫ایشون چی‌چیه. تنقلات داریم.
‫آره.
‫بهتره چندتا بازی بیاریم، ‫توپ ساحلی و این چیزها.
‫- ایول. ‫- سلام بچه‌ها! گوش کنین! من تد هستم.
‫به «خرس» خفن خوش اومدین.
‫خیلی‌خب خوش باشین.
‫خیلی‌خب. این میز ۹۸% چهارنفره است، ‫علاوه بر یه دونفره که ۷:۱۵ اضافه شده،
‫علاوه بر دونفره مسئول ستاره...
‫و یه یه‌نفره که اضافه شده؟ ‫اصلا منطقی نیست.
‫- اون بابای مارکوسه. ‫- آها.
‫کل شب واسه هر چینش ‫سیزده دقیقه وقت گذاشتیم.
‫از این به بعد ده دقیقه است، ‫اصلا بیشتر نمی‌شه.
‫باید تک‌تک وعده‌ها رو ‫نود دقیقه‌ای جمع کنیم.
‫- اگه طبق این برنامه پیش بریم... ‫- به همه جا می‌رسه.
‫آره، غذای چهار و پنج رو هم ‫واسه ارائه غذای خانوادگی ترکیب کردیم.
‫هشت و نه رو هم واسه دسر ترکیب کردیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- پس فقط کافیه همین کار رو...
‫- پونزده بار تکرار کنیم. ‫- آره.
‫آره.
‫بیست و هشت واگیو مونده.
‫اگه اون‌ها رو نصف کنم، ‫می‌شه...
‫پنجاه و دو تا.
‫- آره. ‫- درسته؟
‫- آفرین رفیق. ‫- ممنون.
‫ولی وضع بره چطوره؟
‫کلا چهارتا داریم. ‫احتمالا تا مسئول ستاره بیاد تموم شده.
‫پس وقتی بره تموم شد، ‫باید بریم سراغ واگیو...
‫سلام سرآشپزها!
‫- سلام. ‫- وای خدایا.
‫- من اومدم. ‫- وای، ای خدا.
‫- سلام. ‫- چرا؟
‫من گفتم. ‫من گفتم کارم.
‫خیلی‌خب مامان...
‫- چیه؟ ‫- سلام عزیزم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- بیا اینجا. بهم سلام کن.
‫- همون کاری رو می‌کنم که بهم گفتن. ‫- سلام عزیزم.
‫- بله، درسته. سلام. ‫- سلام عزیزم. چیزیش نیست.
‫- خیلی‌خب. بریم تو دفتر. ‫- خودت ببین.
‫- اینجا آشپزخونه است. ببین، ببین، ببین. ‫- سلام دختر کوچولو.
‫- اینجا آشپزخونه است. ‫- آره. آره. می‌بینه.
‫- می‌دونم. نه، نه، نه. باشه. ‫- می‌بینه. مامان.
‫- مامان. ‫- باشه، می‌شه...
‫- باشه، رفتیم. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫- رفتیم، رفتیم. ‫- مامان. زود باش.
‫- می‌ریم تو دفتر. ‫- اومدم. فقط یه لحظه وقت بده.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫- باشه، ببین. دارن ظرف می‌شورن سوفی. ‫- باشه. بیا.
‫- باشه. ‫- ببین، ببین.
‫- عه، از این طرفه. ‫- دفتر اینجاست...
‫خیلی‌خب، ببین مامان، ‫مختصات تو همین‌جاست.
‫نباید از این ناحیه خارج بشی.
‫- متوجهی؟ ‫- بله سرآشپز.
‫- اصلا نباید این‌جوری بگی. ‫- عزیزم، همه می‌گن.
‫خیلی‌خب عزیزم، خیلی دوستت دارم. ‫برمی‌گردم بهت سر بزنم.
‫دوستت دارم. دوستت دارم. ‫دوستت دارم. دوستت دارم.
‫پیش مامان‌بزرگ بمون، خب؟
‫شوگر.
‫اینجا «خرسه.»
‫تو این کار رو کردی.
‫همه این کار رو کردن.
‫- می‌دونستی این دفتر... ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫- اون بیرون هم... ‫- آره.
‫می‌دونم.
‫- مامان... ‫- نه. عالیه.
‫عالیه.
‫فقط...
‫باورم نمی‌شه.
‫نه، من هم تو رو باورم نمی‌شه.
‫- برو. کار کن، کار کن. برو مادر شاغل باش. ‫- باشه. باشه. می‌رم.
‫می‌رم. ماچ. دوستت دارم.
‫[دیربورن، هفت عصر] ‫[سالن غذاخوری اصلی]
‫- سلام. ‫- آقای دیربورن، خوش اومدین.
‫- تو راه مشکلی نداشتین؟ ‫- نه، بد نبود.
‫یه‌کم بارون بود، ولی...
‫وای، خدای من.
‫- آقای اسکیلینگ. ‫- چطوری؟ خوش‌وقتم.
‫خوش‌وقتم، خوش‌وقتم.
‫اینجا همگی طرفدارتونیم.
‫- ممنون. چقدر لطف دارین. ‫- خوش اومدین.
‫اِم...
‫ما...
‫راستش، ما قبلا دیدار کرده بودیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره، آره، آره.
‫- سرآشپز، ردیفه؟ ‫- خوبه.
‫نت؟
‫بریم.
‫- نوبت دوم! ‫- چشم!
‫خیلی‌خب. ‫مسیر رو باز کنین.
‫غذای خوش‌آمدگویی: ‫فوکاچا با لاردوی هم‌زده.
‫هر بخش یه مواد غذایی، یه روش ‫و یه کار داره.
‫من می‌برم. ‫لوکا تو بشقاب می‌ذاره.
‫لوکا می‌بردش پیش تینا.
‫تینا، تو روغن می‌زنی.
‫تینا، تو می‌دیش به کارم.
‫کارم، تو لاردو رو اضافه می‌کنی.
‫نت، تو نمک می‌زنی.
‫سید، تو می‌فرستیش بیرون.
‫عین کارخونه درستش می‌کنیم.
‫چشم!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[خروجی]
‫سال نود و هفت بود.
‫دم فستیوال جز شیکاگو ‫مسابقه آشپزی چیلی بود و...
‫مطمئنم یادتون میاد.
‫- احتمالا بهتره یادتون نیاد. ‫- آره.
‫- اِم... ‫- نه، خوب یادمه.
‫- آره. ‫- زود باش.
‫زود باش، زود باش، ‫زود باش، زود باش.
‫بچه‌ها، کی نوشابه انگور می‌خواد؟
‫نوشابه انگور می‌خـ... ‫راستی، خیلی خوشگلی. اسمت چیه؟
‫ای خدا.
‫این الگوی ترافیک هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫بهتره تو خونه چنین کاری بکنیم،
‫آخه اون‌جوری لازم نیست ‫نگران باشی...
‫- که من سد راهت بشم... ‫- ببین، به کمکت نیاز دارم.
‫- چشم سرآشپز. ‫- خیلی عجیبه که ازتون بخوام...
‫چندتا از این دستمال‌های بشقاب ‫رو آماده کنین؟
‫کافیه خیسشون کنین ‫و بپیچونینشون. مشکلی نیست؟
‫- مایه افتخارمونه سرآشپز. چشم. ‫- عالیه.
‫- خیلی‌خب. ‫- چشم!
‫خیلی رو اعصابه.
‫بچه‌ها، من دوتاشون رو انجام می‌دم ‫و وقتی روندش رو دیدین،
‫- شما هم می‌تونین انجام بدین، باشه؟ ‫- باشه.
‫- وقت دارم؟ ‫- وقت داری.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب آقایون.
‫- لطفا از این طرف دنبالم تشریف بیارین. ‫- خیلی ممنون.
‫- خجالت نکشین. ‫- عالیه.
‫- رفتار خوبی دارن. ‫- یا خدا.
‫- آره. ‫- اِم...
‫آها.
‫باید یه چیزی نشونتون بدم.
‫- بفرمایین اینجا. ‫- باشه. حتما.
‫- اینجا رو ببینین. ‫- زیباست.
‫- خب، این گل‌ها که اینجان رو... ‫- وای.
‫دخترم واسه رستوران انتخاب کرده.
‫- وای. ‫- چه قشنگ. زیبان.
‫آماده است.
‫الان میان سفارشتون رو بگیرن. ‫خوش باشین.
‫واقعا باورنکردنیه...
‫که بچه‌ها گاهی چقدر خلاق می‌شن، متوجهین؟
‫آماده است.
‫خیلی‌خب دوستان، خیلی خوشحال می‌شیم ‫دیگه به مهمونی باغمون دعوتتون کنیم.
‫- وایستا. ‫- وایستادم.
‫وایستا.
‫وایستادم.
‫ای خدا.
‫- بفرمایین. از این طرف بفرمایین. ‫- خیلی‌خب. ممنون.
‫- برو. ‫- بجنب.
‫چند سالشه؟
‫دو هفته دیگه هشت‌ساله می‌شه.
‫- نه بابا. عالیه. ‫- آره.
‫می‌خواین واسه جشن تولدش...
‫چیکار کنین؟
‫راستش، مدام در حال توسعه و تغییره.
‫الان می‌گه صدتا شمع می‌خواد.
‫- عه، وای. حداقل. ‫- عه ،وای. کیک بزرگی می‌شه.
‫کیک خیلی بزرگی می‌شه.
‫- قارقار! ‫- قطعا کیک بزرگی می‌شه.
‫بگذریم، این پدر رو ببخشین ‫که یه‌کم پز می‌ده.
‫- آخی، خیلی لطف دارین. آره. ‫- آخی. کاملا قابل درکه.
‫- بفرمایین دوستان. ‫- عالیه.
‫[دیربورن، هفت عصر] ‫[سالن غذاخوری اصلی]
‫- آماده است. ‫- این نون فوکاشای ماست.
‫آقای اسکیلینگ، راستش رو بگین. ‫این روزها داپلر چقدر فروش می‌ره؟
‫- مایلی بخری؟ ‫- آره. تو گاراژتون ندارین؟
‫- شاید بتونین یکی بهم بفروشین. ‫- راستش، یکی برات پیدا می‌کنم.
‫ازتون انتظار دارم.
‫دوستان، ایشون رنه است. ‫امشب در خدمتتونه.
‫چطورین دوستان؟ خیلی ممنون ‫که امشب رو در «خرس» می‌گذرونین.
‫خوشحال می‌شم اول این فوکاشا رو ‫براتون بیارم...
‫- اینجا رو باش. ‫- که با روغن گوجه و لاردوی هم‌زده است.
‫- وای. قشنگه. ‫- نوش جان.
‫- من دو ثانیه دیگه برمی‌گردن. ‫- آها. خیلی خفنه.
‫داپلر دیگه چه کوفتیه؟
‫از دابلیوجی‌ان اومدن اینجا. ‫اسکیلینگ اینجاست.
‫از هواشناسی؟
‫- پسرخاله، تام اسکیلینگ اینجاست. ‫- من اصلا طرف رو نمی‌شناسم.
‫من عاشقشم.
‫من...
‫من عاشقشم.
‫آماده است.
‫غذای اول تموم شد سرآشپزها.
‫بله!
‫امیدوارم کمک کرده باشم.
‫تو بدترین روز کل عمرم ‫خیلی در بیان...
‫اخبار بد کمک کردی.
‫ممنون چیز جوان.
‫من از این به بعد ‫«محبت زوری» صدات می‌کنم.
‫متأسفم که رستوران ‫کسب‌وکار وحشتناکیه.
‫چیکار می‌شه کرد؟
‫ببین چیز.
‫بله؟
‫«بیف.» زنجیره‌ای می‌شه.
‫- وای خدایا. ‫- زنجیره‌ای می‌شه.
‫خودت الان ۵۵۰.۰۰۰ هزار بار گفتی...
‫رستوران کسب‌وکار وحشتناکیه.
‫اون که رستوران نیست.
‫من دفترچه ابرا رو خوندم ‫و خیلی باحاله،
‫من در این موارد بهتون دروغ نمی‌گم.
‫خیلی‌خب، باید برم. ‫خداحافظ بچه‌ها.
‫شبت به خیر چیز ویز.
‫[گیاردینو، پنج و نیم عصر] ‫[مک‌کنزی، پنج و نیم عصر]
‫[جکسون، پنج و چهل و پنج] ‫[مور، پنج و چهل و پنج]
‫رزروهای پنج و نیم تموم شدن.
‫بیاین این ۵:۴۵ـی‌ها و ۶:۰۰ـی‌ها رو ‫زودتر بیرون کنیم.
‫ردیفش کن جس.
‫- غذای دوم. درست کنین سرآشپزها. ‫- چشم!
‫غذای دوم: میگوی درشت ‫با نوشیدنی و هلو.
‫سلام آقایون. سلام. ‫اینجا هیچ مشکلی ندارین؟
‫- از این بهتر نمی‌شه. ‫- آره.
‫از این بهتر نمی‌شه.
‫خب، راحت باشین.
‫من براتون نوشیدنی میارم ‫تا راحت‌تر باشین، خب؟
‫کارم، می‌تونم تو چینش غذا ‫کمک کنم.
‫تی، راستش اگه خودم بچینم ‫سریع‌تره.
‫اگه واقعا تمرکز کنم ‫از کل صف تهیه غذا سریع‌ترم.
‫کارم.
‫ولی... بیا... ‫نه، می‌تونم...
‫می‌تونم همین الان یه چینش رو ‫نشونت بدم، باشه؟
‫براتون فهرست خوبی دارم. ‫حرف نداره.
‫راستش، نمی‌خواد فهرست رو بگی. ‫من خودم اون ۹۷ رو دیدم.
‫انتخاب خیلی خوبیه آقا، ‫ولی ما...
‫- چند گزینه دیگه هم داریم که به نظرم... ‫- آره. می‌دونم، ولی من همون رو می‌خوام.
‫خیلی باهاش آشنایی دارم ‫و هر بار ببینمش باید سفارش بدم.
‫عالیه آقا. ‫الان براتون میارم.
‫زود باش، زود باش.
‫[منتظر: ۱ میز، ۴ نفر] ‫[رزرو: ۲۹ میز، ۸۸ نفر]
‫[سالن غذاخوری و کافه]
‫زود باشین گلابی‌ها، بجنبین.
‫- اصلا... ‫- کارول!
‫اینجا کارول نداریم عوضی.
‫اوضاع چطوره؟ ‫یه میز دیگه داره میاد.
‫خیلی‌خب، آخرین رزرو ساعت هفت ‫الان میاد.
‫سلام رئیس، اوضاع چطوره؟
‫می‌تونین این مهمونی رو ادامه بدین؟
‫آره، می‌تونم تا آخر شب ادامه بدم.
‫خیلی‌خب، من میزشون رو ‫به بابای مارکوس می‌دم و می‌گم بیان اینجا.
‫- خیلی‌خب. باشه. ‫- باشه؟
‫پسرخاله، اصلا متوجه نمی‌شن.
‫آره!
‫خیلی‌خب نت، میگوی درشت رو ‫اینجا می‌ذاریم، خب؟
‫بعدش کرفس کوهی رو برمی‌داریم، خب؟
‫خیلی‌خب، الان برمی‌گردم، ‫فقط می‌خوام یه ماژیک بردارم.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫- سلام! سلام! سلام. بیا ببینم. ‫- سلام!
‫- وای دی. آخه. ‫- سلام پیت.
‫- خیلی عالیه. ‫- وای.
‫واقعا... خیلی عالیه.
‫- خیلی خوشحالم که بالاخره اومدی. ‫- می‌دونم. من هم همین‌طور.
‫میچلز، تمیزکاری در چه حاله؟
‫- در حال انجامه. چشم. ‫- هشت دقیقه وقت داریم.
‫خیلی‌خب. ‫هشت دقیقه وقت داریم.
‫- لطفا غذا رو ببرین. ‫- آماده است.
‫تو... تو نگو.
‫من هوات رو دارم.
‫بعدش چی؟
‫به بچه‌ها می‌گیم سهم بذارن.
‫آلبرت مبلغ رو جور می‌کنه.
‫کارم باید امضا کنه، متوجهی؟
‫چرا نباید بکنه؟
‫چه بدونم.
‫چه بدونم، اون پسرک آشغال عوضی ‫چرا از شغل سرآشپزی...
‫یا آشپزی یا هر کوفتی که خیال می‌کرد هست ‫استعفا داد؟
‫چرا چنین غلطی کرد؟
‫مگه بقیه چرا هر کاری می‌کنن؟
‫«این کشور آزاده داداش.»
‫بهش گفتم بره به درک.
‫تو پدرش نیستی.
‫آره. ‫ولی این‌طور نیست که پدرش هم نباشم.
‫منظورم همینه.
‫یعنی چی؟
‫اون بچه کس دیگه‌ای رو نداره ‫که بهش بگه بره به درک.
‫یعنی واقعا وظیفه منه؟
‫نه جیمز، مسئولیت توئه.
‫من دوتا سیگار خوب دارم.
‫یکی می‌خوای؟
‫نوشیدنیتون آقا.
‫- هوم. حرف نداره. ‫- وای، عالیه.
‫- زیباست. وای. ‫- ممنون.
‫خیلی خوبه. می‌تونم اولین بار ‫که می‌خوریش رو ببینم.
‫- آره. ‫- خیلی هیجان‌انگیزه.
‫- مشتاقم. ‫- خیلی خوبه.
‫ممنون.
‫- هوم. ‫- زیباست.
‫- خیلی زیباست. ‫- خوبه.
‫ایشون خیلی خبره است. ‫ما نمی...
‫خب، الان برام لحظه خاصیه.
‫عین... تجدید دیدار با عشق قدیمیمه.
‫وای، عالیه. خیلی خوبه.
‫- خیلی‌خب. فقط یه لحظه وقت بده. ‫- واقعا زیباست.
‫چهار دقیقه سرآشپزها.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. ماشینمون ‫یه دقیقه دیگه می‌رسه. بریم؟
‫آره.
‫ایول. گیرت انداختم عوضی.
‫ایول.
‫نظرتون چیه؟
‫عالیه.
‫عین همیشه.
‫عالیه آقا.
‫الان میان خدمتتون.
‫ممنون.
‫حالا یه قلپ بخور.
‫در همین حین بوش کن.
‫وای.
‫- خیلی شیرینه. وای. ‫- شیرینه؟
‫راستش، یه‌کم تلخه، ‫ولی...
‫- عه، واقعا؟ ‫- اما شیرینی داره،
‫ولی شیرین نیست، ‫منطقیه؟
‫- آره. ‫- عالیه. دوباره بوش کن.
‫- یه‌بار دیگه بوش کن. ‫- هوم.
‫یه‌کم بوی آب‌نبات «اسکیتلز» می‌ده.
‫جریان اون چیه؟
‫خیلی‌خب، اون...
‫خب، اون پسرت کارمه، ‫اون هم سیدنیه.
‫- خیلی خوبه. ‫- عاشق همن؟
‫اِم...
‫یه...
‫گمون نکنم، ‫ولی خیلی...
‫یه سری فرضیه هست.
‫- اون کیه؟ ‫- اون مارکوسه.
‫سرآشپز شیرینیه.
‫- دسرها رو درست می‌کنه و... ‫- آها.
‫آره، گمون کنم حتی جایزه برده. ‫حرف نداره.
‫- خیلی خوش‌قیافه است. آره. ‫- آره.
‫- وای خدایا. باورم نمی‌شه اینجایی. ‫- می‌دونم.
‫آخی. آره.
‫- آره. بهت افتخار می‌کنم. ‫- آها. آخی.
‫پسر.
‫[اینجا پول نقد نگه‌داری نمی‌شود]
‫وای پسر.
‫ایول پسر. ‫ایول.
‫سه و نیم سرآشپز.
‫- به نظرت موفق می‌شیم؟ ‫- کمکم می‌کنی؟
‫- چشم. ‫- ممنون.
‫- تموم شد سرآشپز. ‫- عالیه. ممنون آلن.
‫خوب نیست که اسمت رو بلده. ‫نشونه خوبی نیست.
‫عه.
‫آقای بروکس.
‫ریچارد جریموویچ هستم.
‫از دوستان نزدیک پسرتون هستم.
‫خوش اومدین.
‫میزتون رو اینجا آماده کردم.
‫می‌تونی جیمز صدام کنی.
‫باشه. ‫فقط در صورتی که شما هم ریچی صدام کنین.
‫- خوش‌وقتم. ‫- آره، من هم خوش‌وقتم.
‫اینجا...
‫قشنگه.
‫آره، خب،
‫حالا وایستین تا غذاش رو بخورین.
‫به «خرس» خوش اومدین. ‫هرچی لازم داشتین بهم بگین.
‫می‌خوام بهت بگم...
‫مدت‌های زیادی بود ‫چنین غذای خوبی نخورده بودم.
‫خیلی ممنون. ‫واقعا خیلی لطف دارین.
‫راستش، من رو یاد رستورانی می‌اندازه ‫که یه‌بار تو سیاتل رفته بودم.
‫هرچی فکر می‌کنم اسمش یادم نمیاد.
‫تو مایه‌هایی «کنـ...»
‫- «کنلیس.» ‫- نه، «کنلیس» نبود. فرق داشت...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- یا خدا. ‫- باید بگم...
‫- این فوکاشا خارق‌العاده است. ‫- وای.
‫آره.
‫نوشیدنی هم بی‌نقصه.
‫واقعا بی‌نقصه.
‫- بله. ‫- بله.
‫- وای. ‫- یا خدا.
‫- منظورتون چیه؟ ‫- تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫- باید می‌رفتم سرویس. ‫- تحمل می‌کردی دیگه.
‫یعنی بده.
‫آها، منطقیه.
‫- پیت، برگرد سر کار خودت. ‫- آها، ببخشید.
‫بیا دم پیشخوان خوش‌آمدگویی.
‫من می‌ذارم. تو تکمیلش کن.
‫چشم. چقدر وقت داریم؟
‫- دو دقیقه. ‫- عالیه.
‫راستش، این خرده بریوش ‫از بس خوب در اومد...
‫که به نظرم از دست دادن ‫خشک‌کننده واقعا نعمت بود.
‫صد در صد.
‫بابام اومده؟
‫اصلا بهش فکر نکن. ‫فقط کارت رو بکن.
‫چشم سرآشپز.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، به رزروهای هشت رسیدیم.
‫آخرین میزها همین‌هان.
‫الان حدود شصت نفر اینجان.
‫- همه‌جا پر شده. ‫- خب، ریچی می‌خواد...
‫- بیست دقیقه دیگه وقت‌کشی کنم. ‫- دیگه بازی‌ای نداریم.
‫من این سه رول رو پیدا کردم. ‫ممکنه به یه چیزی آغشته باشن...
‫من اومدم با کمال میل و خوشی ‫در خدمت باشم.
‫بعضی‌هاشون کوکایین دارن.
‫- ایول! ‫- بریم. بریم.
‫اوهوم.
‫- باید بهش خاتمه بدیم. ‫- یا خدا.
‫خیلی‌خب، من می‌رم جلو.
‫به نیل می‌گم تو آشپزخونه کارش دارن.
‫رنه، تو پشتم بیا ‫و میز رو به دست بگیر.
‫چرا اون دستمال کوفتی رو برداشتم؟
‫- عالیه. ‫- از خال‌کوبی‌هات خوشم میاد.
‫- جالبه. ‫- آره.
‫عه، اون یکی جالبه. اونی... ‫اونی که می‌چرخه. اون چیه؟
‫وای. وایستا، وایستا.
‫وایستا. دستش رو آورد پایین.
‫تو ۱۳ سالگی گروه موسیقی محبوبم بودن.
‫خلاصه اسمشون رو توش نوشتم ‫و این تیغ‌ها...
‫- همگی بهترین دوستانم هستن. ‫- آها.
‫- خب، کدومشون مخفف اسم کیه؟ ‫- خیلی باحاله، مگه نه؟
‫- داستان مخفف اسامی چیه؟ ‫- آها. خب... باشه...
‫وقتی بچه بودم، ‫مامانم مجبورم کرد برم جشن تولدی...
‫که با هیچ‌کدوم از بچه‌های اونجا ‫دوست نبودم...
‫و وقتی رفتم اونجا ‫اصلا باهام حرف نمی‌زدن.
‫واسه همین وانمود کردم ‫می‌رم سرویس.
‫تهش تنهایی پیاده برگشتم خونه.
‫گم شدم، اما یه درختی رو دیدم. ‫خیلی قشنگ بود.
‫ازش بالا رفتم.
‫- بعدش افتادم و دستم شکست. ‫- وای!
‫پسر، داره خاطره می‌گه؟
‫- خاطره طولانی‌ایه. ‫- داره خاطره می‌گه.
‫بعدش فرداش، کل دوست‌هام،
‫دوست‌های واقعیم اومدن ‫و گچم رو امضا کردن.
‫خلاصه، این خال‌کوبی واسه یادآوری ‫کل دوستان واقعیمه.
‫خب، اینجا مایکی، کارمی، نت و ریچی هستن.
‫بعدش کل داداش‌هامن.
‫سمی، تد، ایوری،
‫- جان جان، ماریس، تکس. ‫- یا خدا.
‫خواهرم فرانسین جین هم هست.
‫چه خانواده بزرگی.
‫- واقعا خانواده بزرگیه. ‫- شنیدم شما هواشناسین.
‫آره، آره، دو سالی هست ‫تو این کارم.
‫نظرتون راجع به «پلکس» چیه؟
‫داره خوب پیش می‌ره.
‫آخی.
‫- راستش، یه‌کم نازه. ‫- آره. خیلی‌خب.
‫راستش، غذای بعدی ‫خیلی شگفت‌انگیزه.
‫خوراک میگوی درشت سرآشپز سید ‫هر خری رو عاشق می‌کنه.
‫واقعا هیچ خر و گاوی بهش نه نمی‌گه.
‫تا حالا با خر و گاوها غذا خوردین؟
‫نه، ولی به نظرم...
‫- اتفاق خیلی جالبیه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫- اسم شما چی بود؟ ‫- نیل جف فک.
‫- وای. ‫- وای.
‫- به یاد موندنی بود. ‫- قطعا.
‫یه دقیقه سرآشپزها.
‫- سرآشپز سیدنی، آماده است. ‫- ممنون سرآشپز. بگو ببرن جس.
‫چشم سرآشپز. ‫ده، بیست و سی رو می‌بریم.
‫- میز مسئول ستاره با کیه؟ ‫- با من.
‫از پسش بر میای؟
‫از پسش بر میام.
‫- خب، بریم. بریم، بریم. بجنبین. ‫- لطفا ببرین.
‫- ممنون. ‫- ببرین.
‫خیلی‌خب عزیزم.
‫[کارمی، فرنچ لاندری]
‫[کارمی] ‫[فرنچ لاندری]
‫به وعده‌ام وفا کردم.
‫- خوشمزه است. ‫- از ذهن سرآشپز سیدنی در اومده.
‫میگوی درشت خوشگل ‫با نوشیدنی و هلو.
‫- وای. ‫- نوش جون.
‫عالیه. ممنون.
‫ممنون.
‫[کروز، شش عصر] ‫[مورگان، شش عصر]
‫[بلتران، شش و نیم عصر] ‫[حمید، شش و نیم عصر]
‫ایول.
‫رزروهای شش تموم شدن.
‫آفرین به شما خرس‌ها.
‫هفت و نیمی‌ها نشستن.
‫هشتی‌ها الان دارن میان.
‫آخرین تلاشه. ‫آخرین نوبته.
‫هر ثانیه مهمه عزیزهای دلم.
‫چشم.
‫هواتون رو دارم.
‫غذای بعدی! درست کنین!
‫- غذای سوم. ‫- خیلی‌خب. روغن می‌زنیم.
‫تو هر حفره سه‌بار می‌زنیم.
‫نمک. اینجا هم یه ساقه‌پیچک می‌ذاریم.
‫دوتا هم این‌ورش می‌ذاریم.
‫خب؟
‫سرآشپز.
‫ممنون.
‫ببینم چیکار می‌کنی. ‫ساقه‌پیچک.
‫آروم.
‫- آماده است. ‫- آفرین سرآشپز.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫غذای بعدیمون نخودفرنگی ابدی ‫از ذهن سرآشپز کارمنه.
‫این ادای احترام به استاد و مربیش...
‫سرآشپز تریه که از برترین ‫سرآشپزهای کل تاریخه.
‫- نخودفرنگی ابدی. ‫- آها.
‫مایه افتخارمه که نوش جان کنین.
‫- ممنون. ‫- عالیه.
‫- می‌کنیم. ‫- ممنون.
‫بچه‌ها، این یکی رو ‫موفق می‌شیم؟
‫موفق می‌شیم.
‫خیلی‌خب.
‫- نوش جونتون. ‫- ممنون که تشریف آوردین.
‫نوش جانتون.
‫آماده است.
‫ابرا نقشه خوبی داره.
‫جواب می‌ده.
‫آخه تو از کجا می‌دونی؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا این کار رو بکنیم؟
‫فقط همین رو داریم.
‫تو حاضر بودی واسه من ‫چنین کاری بکنی؟
‫درسته.
‫تو آدم خوبی هستی جیمز.
‫- نه، نیستم. ‫- فقط یه‌کم بی‌شعوری.
‫[دفترچه غذاهای اِوِر]
‫خیلی‌خب. دیگه چیزی نمونده بچه‌ها.
‫امان از دستتون. ‫کاش یه ساعت پیش اومده بودین.
‫ای بابا... تقصیر فرودگاه لاگواردیاست.
‫این عموم فرانکه. ‫این اون یکی عموم فردیه.
‫- پیتر کاتینزکی هستم. خوش‌وقتم. ‫- کاش یه ساعت پیش اومده بودین.
‫- تدی. ‫- چی شد پسر؟ چی شد؟
‫از سقف افتاد پایین.
‫- از سقف افتادم پایین. ‫- من تا حالا تو رستوران کار نکرده بودم.
‫- واسه همین اصلا کارم رو بلدم نیستم. ‫- مشخصه.
‫اما مهمونی خوب بود. ‫مهمونی خوبی داشتیم.
‫- انگار این کار غیرقانونیه. ‫- نه، نه. این کار؟
‫با مجوزه. ‫مجوز داریم.
‫بفرمایین.
‫این هم اصل کار.
‫ممنون که تشریف آوردین دوستان. ‫امیدوارم باز هم ببینیمتون.
‫ممنون دوستان. متشکرم. ‫متشکرم تشریف آوردین.
‫شش و چهل و پنج جمع شد. ‫بازیتون رو کنین عزیزانم.
‫- چشم! ‫- غذای چهار و پنج.
‫آنیولوتی و کاهو داریم.
‫- تی، پاستا با تو. نت، کاهو با تو، خب؟ ‫- چشم سرآشپز.
‫من تو بشقاب می‌چینم و تمومش می‌کنم.
‫- چشم سرآشپز. ‫- باشه؟ خوبه.
‫ده واسه غذاهای اصلی آماده است.
‫- بابای مارکوسه. ‫- من می‌رم.
‫کارم، می‌شه حواست به بقیه چیزها باشه؟
‫- ردیفه. ‫- ممنون سرآشپز.
‫دوستان، آقایون. ‫بفرمایین.
‫این کاهوی یونتویل...
‫با آنیولوتی با سس بور مونته‌مونه.
‫- خوبه، مگه نه؟ ‫- خیلی قشنگه.
‫بله، می‌تونین به سبک خانوادگی ‫و «خرکی» میل کنین، خب؟
‫- عالیه. ‫- ممنون.
‫- خیلی‌خب. باشه. خداحافظ. ‫- میل می‌کنیم.
‫یه دقیقه بچه‌ها! ردیفیم! ‫چیزی نمونده! یه دقیقه!
‫بریم تو کارش.
‫غذای شش.
‫[نیویورک]
‫همین سرعت رو حفظ کنین خرس‌ها.
‫خیلی خوبه.
‫[هر ثانیه مهم است]
‫نظرشون چیه؟
‫عاشقش شدن.
‫نظری ندادن؟
‫هیچی نگفتن.
‫تو چه حسی داری؟
‫می‌خوام ازت تشکر کنم.
‫بابت چی؟
‫از این کار حس خوبی می‌گیرم.
‫خیلی‌خب.
‫- ادامه بده. ‫- چشم.
‫- سرآشپز؟ ‫- بله؟
‫بریوشمون داره تموم می‌شه.
‫ای خدا. می‌تونیم باز هم درست کنیم؟
‫وقت نداریم.
‫- آها. نصفش کنیم؟ ‫- مجبوریم.
‫آره.
‫خیلی زیباست سرآشپز.
‫- آماده است! ‫- چشم!
‫تموم شد سرآشپزها!
‫چیش، ردیف شدیم. ‫همه میز دارن.
‫- سلام. ‫- همه نشستن. بریم.
‫ردیف شدیم عزیزم. ردیف شدیم.
‫همه نشستن.
‫طبق برنامه‌ایم. ‫آخرین فشار.
‫بریم تو کارش. آفرین.
‫آخرین فشاره سرآشپزها. ‫غذامون رو به اتمامه. تمرکز کنین.
‫اگه نیاز دارین آروم‌تر کار کنین ‫تا اشتباه نکنین، لطفا همین کار رو بکنین.
‫- چشم. ‫- غذای هفت.
‫خیلی‌خب. غذای اصلی مسئول ستاره.
‫- تو درست می‌کنی؟ ‫- بیا با هم درست کنیم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ‫این آخرین گوشت بره‌مونه.
‫بعد از این دیگه بره نداریم...
‫و باقی شب رو با واگیو ادامه می‌دیم.
‫- چشم! ‫- مرسی سرآشپز.
‫پشتتم.
‫اجاق روشن نیست.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اجاق روشن نیست. روشن نمی‌شه.
‫- چی؟ ‫- اجاق.
‫اجاق روشن نمی‌شه.
‫خیلی‌خب. ‫خب، می‌تونیم روشنش کنیم، مگه نه؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫چرا اجاق روشن نیست؟
‫با داد روشن نمی‌شه.
‫ای خدا. بچه‌ها، سامانه جلوگیریه.
‫یه قابلیت امنیتی داره ‫که اگه چیزی روی سطحش بریزه،
‫- نیم‌ساعت خاموش می‌شه. ‫- باشه. خیلی‌خب.
‫- باشه. باشه. ‫- خیلی‌خب... باشه.
‫- اِم... نچ. خیلی‌خب. لعنتی.لعنت بهش
‫- هوم... ‫- اِم...
‫فهمیدم. فهمیدم. ‫فهمیدم. فهمیدم.
‫ببخشید. پشتتم! مواظب باش!
‫در!
‫ببینین، سیم رابط لازم داریم، ‫بعدش حل می‌شه.
‫- سیم رابط؟ ‫- آره، واسه...
‫- همون دیگه. ‫- آره. واسه برق.
‫- می‌زنیمش به برق. ‫- می‌زنیمش به برق.
‫- با این‌ها. ‫- آره، ممنون. خوبه.
‫خیلی‌خب. سرآشپزها، الان آشپزی اینجاست.
‫اونی که به میچلز نزدیک‌تره جوشه.
‫پس خیلی مواظب باشین.
‫می‌خوام فقط و فقط ‫به سمت راست حرکت کنین.
‫- با قدرت تمومش کنیم. ‫- چشم.
‫ببین. تو بره رو تفت می‌دی؟
‫- بله سرآشپز. ‫- ممنون.
‫آماده است!
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫بشقاب رو انداخت.
‫- احتمالا احساس افتضاحی داره. ‫- یا خدا.
‫- شرمنده‌ام. ‫- نه. شرمنده نباش. چیزی نیست.
‫درست می‌کنیم.
‫اِم...
‫- خاک بر سرم. ‫- سلام. یهو چی شد؟
‫- خیلی شرمنده‌ام. ‫- چراغ چشمک زد و...
‫- چرا شرمنده است؟ ‫- اون...
‫چیزی نیست. اون... ‫چیزی نگو.
‫- پسرخاله. ‫- شرمنده نباش.
‫- چیزی نیست. ‫- همه‌چی رو خراب کردم.
‫- نکردی. ‫- چه غلطی کردی؟
‫- بس کن. ‫- بشقابش رو انداختم.
‫بشقاب مسئول ستاره رو انداختم.
‫- پسرخاله. ‫- بله؟
‫کارم.
‫پسرخاله.
‫- پسرخاله. ‫- بله؟
‫ما هوات رو داریم.
‫خب؟
‫- هوات رو داریم. ‫- آره.
‫کارم، آره.
‫سید، باید وقت‌کشی کنیم. ‫باید تا پنج دقیقه دیگه...
‫یه چیزی روی اون میز باشه، ‫وگرنه بدبختیم.
‫- پس هرچی شد درست کنین. ‫- باشه. ردیفه.
‫- آره. باید بجنبیم. ‫- می‌دونم. ردیفه.
‫- باید بجنبیم. باید بجنبیم. ‫- آره. سرآشپز.
‫رستوران همینه دیگه، مگه نه؟
‫- نمی‌دونم یهو چه مرگم شد. ‫- ببین کارم. ببین.
‫کارمن.
‫کارم.
‫به من اعتماد داری؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫تی، کلم غنچه‌ای رو درست کن.
‫- چی؟ ‫- کلم غنچه‌ای خانوادگی. دو بشقاب لطفا.
‫یا خدا. اِم...
‫تینا؟
‫- چشم. چشم سرآشپز. چشم سرآشپز. ‫- لطفا شروع کن. ممنون.
‫هوات رو دارم تی. ‫چی لازم داری؟
‫سس سبز.
‫- ردیفه سرآشپز. ‫- اوهوم.
‫- لوکا؟ - ‫بله؟ تی، چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫- می‌تونی کلم غنچه‌ای سرخ کنی؟ ‫- بله سرآشپز.
‫- مارکوس. ‫- آره، هوات رو داریم.
‫مجبوریم واگیو رو درست کنیم.
‫- غذای سرآشپز تریه. می‌فهمه. ‫- چیز دیگه‌ای نداریم که درست کنیم.
‫قاشق پیشت بمونه سرآشپز.
‫چشم.
‫از این استفاده کن.
‫چرخوندنش راحت‌تره.
‫به من اعتماد داری؟
‫آره.
‫دنده نوشابه رو درست کن.
‫- نه. نه، من... ‫- آره.
‫- ببین، از بره بهتره سید. ‫- نه، نیست.
‫از هر غذایی که من به عمرم ‫درست کردم بهتره.
‫درستش کن.
‫دنده نوشابه درست کن.
‫ممنون سرآشپز. اِم...
‫- خیلی‌خب، حاضره. ‫- بگو «آماده است.»
‫آماده است.
‫- ممنون سرآشپزها. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اسمش رو چی بذاریم سرآشپز؟
‫کلم غنچه‌ای سرخ‌شده با نعناست.
‫اسمش رو «غذای خانوادگی» بذار.
‫«غذای خانوادگی.»
‫چشم.
‫خیلی خوبه.
‫ده دقیقه، غذای بعدی.
‫دنده نوشابه‌ای ‫با پولنتا رو جایگزین می‌کنیم.
‫- چشم. ‫- پولنتا داریم؟
‫یه فنجون باقی مونده.
‫خیلی‌خب، پولنتا می‌ذاریم. ‫پولنتا رو درست کنین.
‫دارم می‌کنم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫کارم، می‌شه جام وایستی؟
‫نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫من سسش رو درست می‌کنم. ‫به نظرم شاید بهتره...
‫از پسش بر میای.
‫یه نفس بکش.
‫یکی دیگه.
‫تو چه‌جوری ده سال این کار رو کردی؟
‫به ماهیتابه گوش بده.
‫موسیقیش رو می‌شنوی؟
‫آماده است.
‫من می‌برمش.
‫خیلی‌خب، سرحال باشین.
‫- وای خدا. ‫- حالتون چطوره آقایون؟
‫- خیلی خوبیم. ‫- خیلی خوبیم.
‫- هنوز گرسنه‌ایم. ‫- الان بهتر هم هستیم.
‫آره اسکیلینگ، بالاخره تو بارون اومدی.
‫- دقیقا. ‫- ازت ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. مایه افتخارمه. ‫- آره، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه.
‫می‌خواستم این رو شخصا ‫براتون بیارم دوستان.
‫این محبوب‌ترین غذای خودم از «خرسه.»
‫اثر رفیق همه، سرآشپز سیدنی بزرگه.
‫این دنده رو تو نوشابه خوابونده ‫و به نوبه خودش درست کرده.
‫خیلی‌خب، یه‌کم از این غذا ‫بهتون اطلاعات بدم.
‫این در طول غذاهای خانوادگی خودمون...
‫بارها تغییر کرد و این شکلی شد.
‫- خلاصه، آره دیگه. ‫- آخی، عالیه.
‫هیچ‌وقت این‌قدر از کار ‫در اینجا خوشحال نبودم.
‫آره.
‫دنده کوتاه، پولنتا، ‫یه مقدار پیازچه ریز،
‫علاوه بر آب گوشت خوابیده در نوشابه.
‫- زیباست. زیباست. ‫- آره. آره.
‫- نوش جانتون. ‫- بوش هم خیلی خوبه.
‫- وای. ‫- از داستانش خوشم اومد.
‫سه دقیقه.
‫مارکوس و لوکا، دسر رو واسه ده آماده کنین. ‫تنهاست. زودتر غذاش رو خورد.
‫سرآشپز. آماده‌ای؟
‫بریم تو کارش.
‫- سرآشپز. ‫- اوهوم.
‫آماده است.
‫همه مشغولن.
‫باشه. خودم می‌برم.
‫سلام.
‫این دنده خوابونده تو نوشابه است.
‫کل غذاهاتون خارق‌العاده بودن.
‫واقعا بهترین غذایی بود ‫که تو شیکاگو خوردیم.
‫می‌شه لطفا به سرآشپز بگین ‫چقدر عاشق غذاش شدیم؟
‫بله. ما همه‌چی رو با هم درست می‌کنیم، ‫ولی حتما.
‫ممنون. ‫خوشحالم دوست داشتین.
‫این خیلی قشنگه.
‫بله، منبع الهامش...
‫یکی از غذاهاییه که مامانم درست می‌کرد.
‫- نوش جانتون. ‫- مرسی.
‫خوشمزه است.
‫- سلام. ‫- خوشمزه است.
‫سرآشپز.
‫[سالن غذاخوری و کافه]
‫[رزروها: ۷ میز، ۱۹ نفر]
‫خیلی قشنگه سرآشپز.
‫زیباست.
‫[خرس]
‫سلام.
‫بخشی از غذای نهاییتون رو براتون آوردم...
‫که شکلات نعنایی خرس...
‫و تمشک دانیه.
‫نوش جان.
‫- مارکوس... ‫- بشین. راحت باش.
‫ساندی فاستر موز ‫با سس کارامل.
‫من می‌خواستم... نیاز دارم ‫کلی حرف بزنم.
‫واسه... واسه اون حرف‌ها وقت داریم. ‫نذار بستنی آب بشه.
‫عه، می‌دونی چیه؟ ‫سس کارامل یادم رفت.
‫نوش جان.
‫در چه حالین دوستان؟
‫- خوبیم. شما چطورین؟ ‫- عالی‌ام.
‫- ممنون. ‫- امشب همه‌چی مرتبه؟
‫- آره، شما چطورین؟ ‫- خوبم.
‫من عاشق پولنتام.
‫خوشمزه است. وای خدایا.
‫خیلی خوشمزه است.
‫- حرف نداره. ‫- هوم.
‫ببین، سید؟
‫ایول داری.
‫آماده است.
‫شش دقیقه سرآشپزها.
‫پنج دقیقه.
‫چهار دقیقه.
‫سه دقیقه.
‫سه دقیقه سرآشپز!
‫دو و پنجاه و نه.
‫دو و پنجاه و هشت.
‫دو و پنجاه و هفت.
‫دو و پنجاه و شش. ‫داریم می‌ترکونیم.
‫دو و پنجاه و پنج. ‫داریم به دو و پنجاه می‌رسیم سرآشپز.
‫می‌دونی چیه؟
‫خیلی ممنون.
‫- ممنون از شما سرآشپز. سرآشپز! ‫- ممنون.
‫سرآشپز!
‫- عه، گمون کنم بهتره دم در باشی... ‫- ول باید بره؟
‫ای بابا. گمون کنم...
‫- باید با مهمانان ویژه‌مون خداحافظی کنیم. ‫- از اینجا می‌رین؟
‫- خیلی ممـ... ‫- خیلی کمک کردین.
‫- نه، من خیلی ممنونم. ‫- عه، همه دارن می‌رن. ممنون بچه‌ها.
‫آره. همه دارن می‌رن. ‫خیلی ممنون بچه‌ها.
‫- خیلی... ‫- خیلی خاص بود.
‫- واقعا خاصی بود. ‫- آره.
‫امشب که اومدم اینجا ‫اصلا نمی‌دونستم...
‫- خیلی‌خب. ‫- قراره تهش...
‫اینجا پیش شما باشم.
‫- الان هم نمی‌تونم تصور کنم اینجا نباشم. ‫- آخی. مرسی.
‫- ممنون میچ. ‫- خداحافظ. خیلی ممنون.
‫خیلی لطف دارین. آخی.
‫- بچه‌ها، ممنون. ‫- خداحافظ.
‫- خیلی لطف دارین. ‫- آفرین.
‫- ممنون. آخی. ‫- ممنون.
‫آماده است.
‫ریچی رو می‌کشم.
‫خیلی خوبن.
‫سلام دوستان، ببخشید مزاحم می‌شم، ‫اینجا چیزی کمه؟
‫آره، گمون کنم دسر نداریم.
‫- آخرین میز رو می‌بریم. ‫- چشم.
‫یه دقیقه.
‫آماده است.
‫تخته خالیه.
‫خب...
‫من شمارش رو خراب کردم. ‫یه دسر کم داریم.
‫- می‌شه یه نیمه‌موز برام درست کنین؟ ‫- آره.
‫- عالیه. ‫- تف توش. نه، نمی‌شه.
‫- بریوش تموم کردیم. ‫- چرا؟ تف توش.
‫نداریم... بدون اون که نمی‌شه. ‫اصلا بریوش نمونده؟
‫- نه. ‫- یا خدا.
‫خیلی‌خب. ‫چی براتون مونده؟ یا چیزی هست که...
‫- اِم... ‫- اون پره؟
‫- آره. چطور؟ ‫- بدش به من.
‫- ببخشید. تقصیر منه. ‫- نه، نه، نه، مشکلی نیست.
‫- تخم‌مرغ داریم؟ ‫- گمون کنم دوتا داریم.
‫- خیلی‌خب، فقط یکی لازم دارم. ‫- دوتا مونده.
‫- فقط یکی. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫وای. وای.
‫خیلی‌خب. دوباره بده.
‫- ببخشید سرآشپز. ‫- ممنون.
‫شوگر، می‌شه لطفا برام آرد ‫و خمیر مایه بیاری؟
‫- تی، کره بیار و لطفا ذوبش کن. ‫- چشم سرآشپز.
‫- ممنون.
‫- چیکار می‌کنم؟ ‫- دارم یه چیزی رو امتحان می‌کنم.
‫- خمیر بریوش؟ ‫- بله سرآشپز.
‫ممنون.
‫چقدر از بریوش مونده کارم؟
‫- فقط یه دقیقه. ‫- ایول.
‫چقدر مونده سرآشپز؟
‫فقط یه دقیقه مونده سرآشپز.
‫چند ثانیه مونده.
‫آماده است.
‫سید، خوبی؟
‫خوبم. تینا، خوبی؟
‫خوبم.
‫شیرینی؟
‫ردیفه.
‫فقط مونده بره جلو.
‫منتظر ریچی هستیم.
‫زود باش ریچی. ‫زود باش.
‫- ترکوندین. ترکوندین. ‫- وای. خوب بود. خوب بود.
‫کارتون حرف نداشت.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها. ‫بیاین. آروم باشین.
‫- ترکوندین. ترکوندین. ‫- آهای. بریم. بریم.
‫[اینجا پول نقد نگه‌داری نمی‌شود]
‫برو ببینم...
‫سلام.
‫اون...
‫راستش، اونجا محل اقامتم ‫تو کپنهاگ بود.
‫یه... یه قایق بود.
‫آها. وای.
‫هوم.
‫- وای. ‫- [تماس‌گیرنده ناشناس]
‫خیلی خارق‌العاده بود مارکوس.
‫مرسی که سر زدی.
‫مرسی که دعوتم کردی.
‫شاید بتونیم تکرارش کنیم.
‫من هم باهات غذا بخورم.
‫خیلی خوب می‌شه.
‫می‌تونیم صحبت کنیم.
‫درسته.
‫بهتره من برگردم تو.
‫آره، حتما.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم.
‫همچنین.
‫به زودی می‌بینمت.
‫فردا چیکار کنیم؟
‫همین کار رو تکرار کنیم؟
‫[هر کسی می‌تونه آشپزی کنه،] ‫[ولی فقط بی‌باک‌ها استادش می‌شن]
‫موش آشغال.
‫«ترجمه از کیارش»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M