‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫جناب؟
‫حالت خوبه، جناب؟ شما...
‫اوه،
‫آره، ببخشید.
‫الان حالم خوبه.
‫گمون می‌کنم شما...
‫دستشویی ندارید که بتونم استفاده کنم، ها؟
‫اونجا هیچ کار عجیب و غریبی نکن.
‫باشه.
‫وای.
‫«من نه تنها رئیس
‫باشگاه مو برای مردان هستم.
‫بلکه مشتری هم هستم».
‫من همه این‌ها رو می‌خرم.
‫حالت خوبه؟
‫راستش هیچوقت تا حالا ‫اینقدر حالم خوب نبوده.
‫اوه،
‫یادم رفت کلیدت رو پس بدم.
‫- تکون بخور، پیرپسر. ‫- وای!
‫دست‌ها بالا.
‫پول رو بذار توی کیسه.
‫زود باش!
‫دلت نمی‌خواد این کار رو بکنی، پسر.
‫- ممکنه یک نفر صدمه ببینه. ‫- آره، تو.
‫- باشه، خیلی‌خب. ‫- اگه خفه‌خون نگیری.
‫- خفه شو دیگه! ‫- بیا کیسه‌ت رو بردار!
‫- بقیه‌ش کو؟ ‫- همه‌ش همینه.
‫- گاوصندوق چی؟ ‫- ما گاوصندوق نداریم.
‫چرا گاوصندوق ندارید؟
‫چون اینجا درب و داغونه!
‫اوه، لع...
‫یعنی چی؟
‫عالی بود.
‫«ترجمه از خشایار»
‫سلام، سم.
‫من بازداشت شدم؟
‫نه، البته که نه. ما...
‫ما نگرانت هستیم، سم. تو...
‫خیلی وقت نیست اینجایی،
‫با این حال مدام داری خودت رو توی...
‫مخمصه‌های خیلی ناراحت‌کننده میندازی.
‫خب، ادوارد تقصیر تو بود.
‫منصفانه‌ست.
‫ولی اونی که به موسسه تدفین ‫نفوذ کرده، من نیستم.
‫می‌خواستم با دوستم خداحافظی کنم.
‫دوستی که تازه باهاش آشنا شده بودی؟
‫سم، می‌دونم شب مردن جک
‫ به امدادگرها چی گفتی.
‫تو گفتی که یه...
‫«چیزی» اون رو کشت؟
‫گزارش ناظر رو دارم، سم.
‫فقط یک حمله قلبی بود.
‫حالا مسئول سردخانه بهم می‌گه ‫نشونه‌هایی پیدا کرده
‫که تو نصفه‌شب با جسد جک بازی می‌کردی.
‫این مسائل عمیقاً آزاردهنده‌ای هستن، سم.
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست.
‫باشه، خب، پس چطوره، سم؟
‫کمک کن بفهمم چه خبره.
‫من...
‫داشتم دنبال مدرک می‌گشتم.
‫مدرکی که...
‫«چیزی» جک رو کشته؟
‫آره.
‫سم، من، اوم...
‫ازت می‌خوام که به بستری کردن
‫خودت در «منر» فکر کنی،
‫فقط برای اینکه چند تا آزمایش بگیریم.
‫من می‌دونم چی دیدم، لعنتی!
‫داستان «چوپان دروغگو» رو می‌دونی؟
‫چی؟
‫داستان اصلی توی یه روستای
‫بی‌نقص اتفاق افتاد،
‫احاطه شده با جنگلی تاریک.
‫حالا، توی این روستا
‫پسربچه چوپانی زندگی می‌کرد ‫که عاشق بازی کردن
‫زیر درخت‌های حاشیه شهر بود.
‫تا اینکه...
‫یک روز،
‫پسرک...
‫یک گرگ دید
‫که از سایه‌های جنگل بهش نگاه می‌کرد.
‫پسرک ترسیده سمت خونه دوید،
‫به روستایی‌ها گفت که یک گرگ دیده
‫و البته، روستایی‌ها حرفش رو باور کردن.
‫فوراً یک گروه شکار تشکیل دادن،
‫ولی وقتی به لبه جنگل رسیدن،
‫هیچ اثری از گرگ نبود.
‫روز بعد، همون اتفاق افتاد.
‫و روز بعد از اون،
‫خب، این قضیه روزها ادامه داشت،
‫تا اینکه روستایی‌ها
‫متقاعد شدن
‫که پسرک دروغ می‌گه.
‫حالا، در این مقطع، سم...
‫پسرک می‌تونست قضیه رو ول کنه.
‫گرگ
‫هیچوقت جرأت نمی‌کرد ‫از جنگلش بیرون بیاد.
‫پسرک می‌تونست یک زندگی طولانی...
‫و شاد
‫در اون روستای بی‌نقص داشته باشه،
‫ولی غرورش
‫بهش اجازه نمی‌داد.
‫مصمم بود که اثبات کنه حقیقت رو می‌گه،
‫پسرک به جنگل قدم گذاشت،
‫جایی که گرگ...
‫اون رو خورد.
‫می‌فهمی چی دارم می‌گم، سم؟
‫پایانش رو فراموش کردی.
‫فراموش کردم؟
‫در آخر، روستایی‌ها انتقام پسرک رو گرفتن...
‫و گرگ رو کشتن.
‫اوه، خب.
‫نمی‌تونم بگم که تلاش نکردم.
‫من چی؟
‫تو؟ تو آزادی بری.
‫چی، همین؟
‫ما پلیس نیستیم، سم.
‫فقط می‌خوایم کمک کنیم.
‫کینه به دل نگیری.
‫تو رو در مراسم یادبود ادوارد می‌بینم.
‫چی؟ صبر کن.
‫ادوارد مرده؟
‫نشنیدی؟
‫آره، اون شب که به ملاقاتش رفتی،
‫توی خواب مرد.
‫حالش خوب نبود، سم.
‫اون...
‫مدام از دیدن
‫هیولاها حرف می‌زد.
‫خودش رو توی انواع و اقسام
‫مخمصه‌های ناراحت‌کننده انداخت.
‫این داستان فقط یک جور تموم می‌شه.
‫چه حیف.
‫خب، خب، خب.
‫هی. صبح بخیر، آفتاب جان.
‫من رو برای شیفتم بیدار نکردی.
‫خبری از سم نشد؟
‫هوم. سکوت مطلق.
‫آرت چی؟
‫دوجین پیغام براش گذاشتم.
‫اگه براش اتفاقی افتاده باشه چی؟
‫- اگه اون چیز... ‫- مطمئنم حالش خوبه.
‫امن‌ترین جا برای آرت ‫همونجا توی بیابونه.
‫دور از ماجرای موجودی که
‫داره برامون اتفاق می‌افته.
‫برای مردی که تازه فهمیده هیولاها واقعی‌ان، ‫به طرز عجیبی آرومی.
‫اوم...
‫اونقدرها هم آروم نیستم.
‫خب، این دیگه زندگی ماست.
‫خوابیدن به نوبت و چاقوها رو مخفی کردن.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫سم.
‫- سم! ‫- سم!
‫سلام!
‫اوه، سم! اوه، خدای من.
‫من خیلی...
‫- افتضاح به نظر میای. ‫- دل منم برات تنگ شده.
‫خب چی شد؟
‫تو رو آزاد کردن؟
‫بهتره داخل حرف بزنیم.
‫پس،
‫بلین از هیولا خبر داره؟
‫- فکر کنم داره سرپوش می‌ذاره. ‫- چرا؟
‫خونه برای فروش داره.
‫پس علنیش می‌کنیم.
‫- حرف‌مون رو باورمون نمی‌کنن. ‫- پلیس؟
‫اونا هم باور نمی‌کنن.
‫فکر می‌کنن ما دو تا پیر فرتوت هستیم
‫و فقط ما رو می‌ندازن تو «منر».
‫خب، باید به مردم هشدار بدیم. ‫به همسایه‌هامون.
‫- آخه به دوست‌هامون. ‫- ببین، نمی‌تونیم به هیچکس چیزی بگیم.
‫هر کسی که حقیقت رو بدونه در خطره.
‫بلین این رو خیلی واضح گفت.
‫اون می‌خواد چیکار کنه؟ ‫دوباره من رو از مرکز اجتماعات محروم کنه؟
‫اون ادوارد رو کشت.
‫خدای من.
‫چرا؟
‫به خاطر اینکه سعی کرد بهم کمک کنه.
‫- ادوارد بیچاره. ‫- باشه، نه، این...
‫این اشتباهه.
‫یه چیزی داره از ما تغذیه می‌کنه
‫و باید یه کاری بکنیم.
‫من می‌کشمش.
‫بکشیش؟
‫- آره. ‫- چطور این کار رو بکنیم؟
‫من نگفتم ما بکشیمش.
‫بلین هیچ ایده‌ای نداره ‫که شما دو تا دخیل هستید.
‫امن‌تره که همونطور بمونه.
‫هی، یه کم از هیجانت کم کن، گاوچرون.
‫آره، حالا هر دومون جزئی از این جریانیم.
‫تا آخرش، سم.
‫که با توجه به سنمون، ممکنه هر روز باشه.
‫ببخشید.
‫سلام، آرت! خوش‌تیپ شدی.
‫مدل موهات رو عوض کردی؟
‫تو که من رو می‌شناسی.
‫همیشه در خط مقدم مُد هستم.
‫مواظب باش، رفیق.
‫یاهووو!
‫♪ وقتی صبح از خواب بیدار می‌شم عشق ♪
‫♪ و نور خورشید چشم‌هام رو آزار می‌ده ♪
‫اون ضربه رو دیدی؟
‫باشه، اگه می‌خوایم اون چیز رو بکشیم، ‫اول باید پیداش کنیم.
‫چی می‌دونیم؟
‫می‌دونیم که یه موجود ترسناکه
‫که شب‌ها یواشکی میاد توی خونه مردم.
‫چطور میاد تو؟
‫- نمی‌دونم. ‫- از کجا میاد؟
‫- هیچ ایده‌ای ندارم. ‫- چه شکلیه؟
‫من... پاهای زیادی داره.
‫- اوه. ‫- مثل یه عنکبوت؟
‫- نه راستش. ‫- باشه.
‫نقشه جدید.
‫کاری می‌کنیم که بیاد سمت خودمون.
‫منظورت اینه دعوتش کنیم ‫برای تماشای بازی به خونه بیاد؟
‫ها. نه!
‫- برای شام. ‫- توضیح بده، والی.
‫دیشب وقتی نمی‌تونستم بخوابم، ‫یه کم مقاله خوندم
‫و بر اساس موقعیت زخم‌ها ‫روی پشت گلومون،
‫فکر می‌کنم اون موجود داره ‫ایع مغزی-نخاعی ما رو می‌خوره.
‫همون چیزی که دور مغزمونه؟
‫هوم، یکی زیست‌شناسی پیشرفته پاس کرده.
‫حالا، اگه اون موجود داره مقادیر ‫کم یرو می‌خوره، هر بار یه کم،
‫ممکنه اول متوجه نشیم.
‫ولی در طولانی مدت،
‫داریم راجع به آسیب مغزی، تشنج،
‫یک لیست کامل از اختلالات عصبی حرف می‌زنیم.
‫مثل بیماری مکسول.
‫آره، دقیقاً.
‫دوست کوچولوی ما
‫داره سال‌ها از عمرمون رو کم می‌کنه.
‫سال‌ها؟
‫ولی اگه بتونم یک نمونه از ‫مایع مغزی-نخاعی به دست بیارم،
‫فکر می‌کنم بتونم یه طعمه درست کنم.
‫متاسفانه،
‫چیزی نیست که بشه ‫از سوپر مارکت محله گرفت.
‫پس از کجا بیاریمش؟
‫نخیر!
‫اوه، به هیچ وجه!
‫این کار رو قبلاً کردی؟
‫اوه، آره. چندین بار.
‫خدایا.
‫باشه.
‫اول از همه.
‫فقط می‌خوام یه کم لیدوکائین موضعی بزنم.
‫آها.
‫می‌تونی دهنت رو برام باز کنی؟
‫آها.
‫باشه.
‫عالی پیش می‌ری. ‫عالی، سم.
‫آفرین.
‫فقط یه کم بهش فرصت می‌دم تا اثر کنه.
‫خب، لیدوکائین به درد کمک می‌کنه.
‫کاملاً.
‫خدایا... می‌دونی، سم،
‫والی قبلاً یه دکتر خیلی معروف بود.
‫روی جلد مجله تایم بود.
‫چطور فهمیدی؟
‫آنلاین راجع بهت تحقیق کردم.
‫فضول بد.
‫آره، من یه بخش کوچکی از ‫یه مقاله کوچیک توی دهه ۸۰ بودم
‫درباره گروهی از پزشکان در خط مقدم ‫علیه سرطان مرموز همون دهه‌ها.
‫و... نیازی نیست بهت بگم ‫اون داستان چطور تموم شد.
‫خیلی‌خب.
‫الان دیگه باید بی‌حس شده باشی.
‫- باشه. ‫- دهنت رو باز کن.
‫و به اروپا فکر کن.
‫- دستم رو فشار بده. ‫- تکون نخور.
‫تقریبا تمومه.
‫- تموم. ‫- آفرین، سم.
‫- باشه. ‫- مایع مغز زیبایی داری، رفیق.
‫خیلی ممنون. اوه.
‫بفرما. خیلی‌خب، طعمه رو گرفتیم. ‫چطور اون چیز رو بکشیم؟
‫اوه، من یه ایده‌ای دارم.
‫ولی اول به لوازم و یه ماشین احتیاج دارم.
‫من رانندگی می‌کنم. والی، ‫می‌تونیم از ماشین تو استفاده کنیم؟
‫مال خودته.
‫باشه.
‫- اون پسر خوبیه. ‫- اون یه هرج و مرجه.
‫مواظب حرف زدنت باش.
‫اون سگ کوچولو بهتره مواظب خودش باشه.
‫- چطور جرأت می‌کنی؟ ‫- اوه، من می‌کشمش!
‫حق نداری به پادلز من دست بزنی.
‫- کاش فقط پادلز بود! ‫- وای، مشکل چیه؟
‫سگش مرتب روی چمن من خرابکاری می‌کنه.
‫پادلز فقط روی چمن خودم خرابکاری می‌کنه!
‫- به خاطر اینکه اون سگ منه! ‫- شما نمی‌تونید این پشت بیاید.
‫می‌خوام همین الان با هنک حرف بزنم!
‫معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫چند بار باید به شما دو تا بگم ‫که نیاید اینجا
‫و با این مزخرفات ما رو اذیت کنید؟
‫باید هر دوتون رو ببرم بیرون و بذارم...
‫حالا، هنک.
‫می‌دونی این روش درست ‫صحبت کردن با بازنشسته‌هامون نیست.
‫ببخشید، رئیس.
‫من از صمیم قلب عذرخواهی می‌کنم.
‫هنک اخیراً خیلی تحت فشار بوده،
‫ولی این بهانه خوبی نیست.
‫- پس ما، اوم... ‫- پاز هستم.
‫پاز اظهارات شما رو می‌گیره.
‫و نگران نباشین.
‫یکی از بهترین مامورهامونه.
‫مرسی.
‫هنک، می‌تونم یه کلمه با تو...
‫پایین حرف بزنم؟
‫پایین؟
‫حتماً.
‫[پاز: می‌دونی هنک چیش مزخرفه؟ ‫- چیش؟]
‫بیا.
‫رنی! ببخشید.
‫پیغامت رو گرفتم.
‫چی شده؟ عزیز، خوبی؟
‫من خوبم. چی؟
‫ولی تو پیغامت نوشته بودی «کمک».
‫اوه!
‫آره.
‫- یه مردی هست. ‫- یه مردی؟
‫- یه مردی. ‫- اوه، خدا.
‫اوه!
‫عزیز، من رو حسابی ترسوندی.
‫فکر کردم واقعاً یه مشکلی هست،
‫جدا از لیموی سبزی که روی لباست ریخته.
‫ببخشید که ناامیدت کردم.
‫نه، نه، نه. ری‌ری، من متاسفم.
‫فقط... الان همه چیز دیوانه‌واره.
‫باهام حرف بزن.
‫بعداً می‌گم.
‫هی، خب چای تو ربطی به اون ‫نگهبان امنیتی جذابی داره
‫که امروز صبح دیدم ‫با ناراحتی از پیشت رفت؟
‫می‌دونی چیه؟
‫من فقط حد و مرزهام رو به وضوح مشخص کردم.
‫- حتماً. دیوار بچین. ‫- و اون دلخور شد.
‫پس باهاش مثل یه بچه رفتار کردی و حالا ‫ناراحتی که مثل یه بچه داره رفتار می‌کنه.
‫اوه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫واقعاً ازش خوشم اومده، والی.
‫نمی‌دونم. اون... اون فرق می‌کنه.
‫آره. می‌دونی چیه؟ ‫باید تغییر ایجاد کنی.
‫اگه اون فرق می‌کنه،
‫تو هم باید فرق کنی.
‫می‌دونی چیه؟ تا می‌تونی از زندگی لذت ببر.
‫باید بری دلت رو به دریا بزنی
‫و نتیجه‌ش رو ببینی.
‫می‌خوای نصیحتم رو بدونی؟
‫برو شهر سدونا خوش بگذرون.
‫جودی!
‫خونه‌ای؟ مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫ای کوفتی.
‫سم.
‫هی، سم. رسیدیم.
‫اوه، ببخشید.
‫حتماً چرتم گرفت.
‫خب، مثل یه دیو داشتی خروپف می‌کردی.
‫گفتم به استراحت احتیاج داری.
‫این خونه کیه؟
‫دخترم.
‫فقط باید چند تا چیز برداریم.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫وای، این همه تلویزیون برای چیه؟
‫من و دخترم قبلاً باهم درستشون می‌کردیم.
‫فقط برای تفریح.
‫یه چیز مهندسیه.
‫هوم.
‫به نظر می‌رسه لوله‌های اشعه کاتدی
‫توی این دستگاه‌ها، ‫روی خون هیولا اثر می‌ذاره.
‫پس با خودم گفتم،
‫با تعداد کافی تلویزیون
‫و چند تا چیزمیز دیگه،
‫شاید بتونم یه جور سلاحی بسازم.
‫این همسرته؟
‫لیلی.
‫خوشگله.
‫خودت رو ببین!
‫شما دو تا خیلی خوشحال به نظر می‌رسید.
‫تو به ارواح اعتقاد داری؟
‫اگه دو روز پیش ازم می‌پرسیدی، ‫می‌گفتم نه.
‫ولی حالا...
‫از وقتی به بوروز نقل مکان کردم،
‫حضورش رو حس می‌کنم.
‫انگار که همیشه
‫درست گوشه و کناره.
‫در مراسم یادبود جک، ‫کم کم شروع به دیدن چیزهایی کردم.
‫چیزهای کوچیک.
‫چیزهای غیرممکن.
‫ولی دیشب، لیلی رو دیدم.
‫دیدی؟
‫فکر می‌کنم می‌خواست یه چیزی بهم بگه.
‫اوه، سم...
‫بابا، تو... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ایشون کیه؟
‫اوم...
‫من همسایه دیوار به دیوارشم. سلام.
‫من فقط... ‫بابات یه تلویزیون می‌خواست.
‫من می‌رم توی ماشین.
‫مگه قرار نبود الان سر کار باشی؟
‫آره، امروز تکالیف علوم کودی رو ‫فراموش کردم، واسه همین...
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم چند تا تلویزیون قدیمی بردارم.
‫برای چی؟
‫یه پروژه کوچولو.
‫باشه.
‫من برات پیغام گذاشتم ‫و به تماس‌هام جواب ندادی.
‫آره، سرم شلوغ بوده.
‫ولی برای همسایه‌های خوشگل ‫و تلویزیون‌های قدیمیت وقت داری، ولی...
‫- اونطور که فکر می‌کنی نیست. ‫- پس می‌تونی برام توضیح بدی که چطوره؟
‫نمی‌تونم.
‫باشه.
‫- کارمون تموم شد. ‫- نه، صبر کن، کلیر.
‫منم مامان رو از دست دادم، بابا.
‫سلام. زنگ زدم ببینم ‫این آخر هفته جای خالی دارید یا نه.
‫بذارید چک کنم.
‫اوه، راستش بله، جا داریم.
‫اوه!
‫واقعاً؟ اوم...
‫اتاق جادار دارید؟
‫عالیه.
‫ممنونم. اوم...
‫فکر کنم منظره بیابان، آره.
‫منظره استخر نه.
‫اوم، ببخشید، می‌دونی چیه؟
‫یه چیزی پیش اومد. ‫بعداً بهتون زنگ می‌زنم.
‫چی رو پنهون می‌کنی، ای موجود پاگنده؟
‫[پیدا کردن چهره]
‫[رئیس زندان در یک حادثه هولناک جان باخت.]
‫میلتون هاوزر؟
‫[بیست و یکم نوامبر ۱۹۷۵]
‫داری چی می‌خوری؟
‫«آنکل نیرست».
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫خب، بذار شما دو تا رو به هم معرفی کنم.
‫بفرما.
‫آره، خب، «آنکل نیرست» آدم رو می‌گیره.
‫واقعاً.
‫والی!
‫ما برگشتیم!
‫تو اتاق خوابم!
‫خدای من، داری چیکار می‌کنی؟
‫اوه، آماده کردن طعمه رو تموم کردم،
‫ولی بعد فهمیدم که
‫اگه می‌خوایم موجود رو به تله‌مون بکشیم،
‫باید کل صحنه رو تا حد امکان دلربا کنیم.
‫باید تو رو با یک نفر آشنا کنیم، عزیزم.
‫پس اون دستگاه بخور
‫مایع مغزی-نخاعی رو
‫از طریق آدمک و به هوا پخش می‌کنه.
‫دقیقاً. بعد وقتی موجود میاد بو می‌کنه،
‫تله‌مون رو فعال می‌کنیم.
‫اوه، راستی،
‫چطور پیش رفت؟
‫- سلاح داریم؟ ‫- یه ماشین پر از تلویزیون قدیمی داریم.
‫- با اینا. ‫- اسباب‌بازی؟
‫اوه، می‌تونم از آهنرباها
‫برای هدایت و متمرکز کردن ذرات
‫از تلویزیون‌ها به شکل پرتو استفاده کنم.
‫مثل یه تفنگ لیزری؟
‫آره، یه جورایی.
‫از وقتی بچه بودم این یکی رو ندیده بودم.
‫قشنگه، نه؟
‫- زود برمی‌گردم. ‫- کجا می‌ری؟
‫برم یه سلاح واقعی بیارم.
‫- خدایا. این یکی رو ببین. ‫- آره.
‫حیرت‌آوره.
‫اومدم.
‫یه کم صبر کن.
‫تو دیگه چی می‌خوای؟
‫شما تیم هاوزر هستی؟
‫قصد فروش خونه‌م رو ندارم.
‫نه، نه. من اومدم ازت راجع به...
‫پدرت بپرسم.
‫اه، میلتون هاوزر.
‫خدایا. یکی دیگه.
‫یکی دیگه...؟
‫فکر کردی اولین بچه گمشده‌ای هستی ‫که این دور و اطراف میاد
‫و راجع به «بابا» سوال می‌پرسه؟
‫اون مرد بیشتر از شعورش، ‫بچه نامشروع داشت.
‫خب،
‫تا اینجا اومدی،
‫همون بهتر که توی خونه ناامید بشی.
‫امیدوارم لیموناد رو یه کم ترش ‫دوست داشته باشی.
‫دکتر گفت دیگه نمی‌تونم با شکر بخورم.
‫سوال‌هات رو بپرس.
‫قاضی جودی ۲۰ دقیقه دیگه شروع می‌شه.
‫هیچوقت یه قسمتش رو از دست نمی‌دم.
‫خب...
‫به نظر می‌رسه که تو و بابات ‫با هم کنار نمیومدید.
‫نمی‌تونستم اون مردک رو تحمل کنم.
‫این چیه؟
‫یک خرده از تاریخچه خانوادگی‌مون.
‫برای همین اومدی، مگه نه؟
‫کِی فوت کرد؟
‫سال ۱۹۷۵.
‫الان از اون موقعی که مُرد، بزرگترم.
‫ماشینش رو توی بیابون کوبوند.
‫جسدش اونقدر سوخته بود که ‫مجبور شدن تابوت رو بسته نگه دارن.
‫اون توی زندان کار می‌کرد، نه؟
‫کارش رو به عنوان نگهبان شروع کرد ‫و تا رئیس زندان پیش رفت.
‫همون موقع بود که من وارد شدم.
‫اون موقع بود که با آقای لبخند آشنا شدم.
‫- آقای لبخند؟ ‫- زندانی‌ها اینجوری صداش می‌کردن.
‫کسی تا حالا ندیده بود پیرمرد لبخند بزنه،
‫مگه اینکه به کسی صدمه می‌زد.
‫باید گزارش می‌دادم، ولی...
‫بازم بابام بود.
‫اون مرد دیگه توی عکس رو می‌شناسی؟
‫نمی‌تونم بگم که می‌شناسم.
‫تموم کارهای وحشتناکی که بابام ‫با مردم می‌کرد رو دیدم.
‫خون ما سمی هست.
‫حال همه بهتر بود
‫اگه کل خونواده‌مون خفه می‌شد و می‌مرد.
‫بذار زمان کار خودش رو بکنه.
‫همه چی رو پاک کنه.
‫من از شروع دوباره نمی‌ترسم.
‫وقتی دانشگاه رو ول کردم ‫تا کسب و کار پیمانکاری رو راه بندازم،
‫زنم اونجا بود.
‫وقتی بچه‌ها رفتن دانشگاه ‫و من دیگه بابا نبودم،
‫زنم اونجا بود.
‫وقتی کمرم آسیب دید ‫و مجبور شدم بازنشسته بشم،
‫زنم اونجا بود.
‫همون جودی؟
‫قطب‌نمای من.
‫یه نقطه ثابت در جهانی ‫که مدام در حال گسترشه.
‫ولی دیگه مثل قبل من رو دوست نداره ‫و حالا سردرگم شدم.
‫موندم دیگه باید چیکار کنم؟
‫آسونه.
‫تنبیه‌ش می‌کنی.
‫تنبیه؟
‫برای اینکه باهات اینجوریه.
‫رفتارش برام مهم نیست.
‫درباره رفتارش حرف نمی‌زنم.
‫درباره عشق حرف می‌زنم.
‫عشق حقیقی.
‫اون...
‫فراتر از همه چیزه.
‫یعنی بالاتر از
‫هر چیز دیگه‌ای.
‫همون رو داشتی.
‫ولی اون...
‫فراموشش کرد.
‫انداختش دور.
‫اون بهت خنجر زد،
‫پس حالا
‫تو باید بهش خنجر بزنی.
‫تنبیه‌ش کن.
‫تو...
‫مشکلی پیش اومده؟
‫ببخشید.
‫کمکم کن.
‫کوارتز.
‫هنک وامونده.
‫اون عوضی به خاطر بچه گمشده بهم گیر داده.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا ‫اسکار داره چیزمیز می‌دزده.
‫شاید سنگ‌های براق رو دوست داره...
‫بذار بعداً بهت زنگ بزنم.
‫موش‌های لعنتی.
‫لعنت.
‫ااه.
‫باید یاد بگیری سرت تو کار خودت باشه، رفیق.
‫بیرون داره تاریک می‌شه.
‫- چطور پیش می‌ره، سم؟ ‫- آه!
‫آره. تموم شد.
‫باشه.
‫خونه کاملاً مهر و موم شده.
‫هیچ راهی برای ورود و خروج نیست.
‫به جز اون در حیاط خلوت.
‫خب، صحنه چیده شده
‫و ستاره‌ی ما آماده‌ست.
‫به محض اینکه اون چیز بیاد تو،
‫با تلویزیون‌های سم بهش شلیک می‌کنیم.
‫باشه، به نوبت چهار ساعته کار می‌کنیم.
‫یکی توی دستشویی با کنترل‌ها مستقر بشه.
‫دومی، اونطرف خیابون بخوابه
‫در حالی که اون یکی مراقبشون باشه.
‫و بعد تکرار می‌کنیم.
‫ممکنه روزها طول بکشه، شاید هفته‌ها.
‫جودی، کاملاً مطمئنی که ‫خونه رو مهر و موم کردی؟
‫مطمئنم.
‫خب، یه چیزی وارد شده.
‫غیرممکنه.
‫دیگه هیچی غیرممکن نیست.
‫- با اون می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- می‌خوام به یه چیزی شلیک کنم.
‫صبر کن، صبر کن، جودی!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫به نقشه پایبند باش.
‫روشن می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خدای من!
‫چی شد؟
‫فیوزها رو انداختم، ‫ولی باتری پشتیبان دارم.
‫خب، شاید...
‫اومد.
‫نگاه نکن.
‫بالای کمده.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫داره به ما نگاه می‌کنه.
‫تلویزیون‌ها رو بچرخون.
‫چی؟
‫تلویزیون‌ها رو بچرخون ‫تا بهش نشونه بره.
‫ولی... با بی‌خیالی انجامش بده.
‫اه، با بی‌خیالی؟
‫آره.
‫لعنت.
‫اوه، خدای من.
‫لعنت، لعنت، لعنت.
‫داره یه کاری می‌کنه.
‫تقریباً تموم شد.
‫سم.
‫باید سریع عمل کنی.
‫وقتمون تموم شد.
‫حالا!
‫جواب نداد.
‫خدای من!
‫بهش زدم. فکر کنم بهش زدم.
‫- نذار فرار کنه. ‫- بهش زدم.
‫«ترجمه از خشایار»