‫[سال 1992، هورنشرد، دانمارک]
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫پسرها! گوش کنین. بشینین. شما هم همین‌طور.
‫خیلی دارید اینجا سر و صدا می‌کنین!
‫- دیگه رسیدیم؟ ‫- آره امیل. همین بالاست.
‫کسی می‌تونه بگه این درخت چند سالشه؟
‫نه.
‫پیف، اون چیه؟
‫- تینا داری چیکار می‌کنی؟ ‫- بیاین بریم ببینیم.
‫مراقب باشین. یواش.
‫اه! چقدر چندشه.
‫چقدر خون.
‫- وای نه. ‫- طفلکی‌ها.
‫- شاید یکی پا گذاشته روشون. ‫- اصلا چی هستن؟
‫- بهش دست نزن. ‫- مُردن؟
‫بذارید یه نگاهی بندازم.
‫مردن؟
‫آره.
‫- وای نه. ‫- طفلکی‌ها.
‫- نگاه کنید. می‌تونین جنین رو ببینین؟ ‫- آره.
‫دارن خونریزی می‌کنن.
‫- نوکش رو می‌بینین؟ و چشم‌هاش رو؟ ‫- آره.
‫این رو ببینید.
‫- نگاه کنید. ‫- اه.
‫بچه‌ها، این صحنه رو زیاد نمی‌بینین.
‫اه.
‫می‌دونین چیه؟
‫نه.
‫یه جوجه فاخته‌ست.
‫- اه. ‫- چندش.
‫داره تخم‌های یه پرنده‌ی دیگه رو از لونه میندازه بیرون.
‫ولی چرا؟
‫برای اینکه زنده بمونه، ‫از شر بقیه تخم‌ها خلاص می‌شه.
‫- الان یکی دیگه‌شون داره می‌میره. ‫- همینطوریه دیگه.
‫- نه! ‫- اه!
‫طفلکی.
‫از روی بی‌رحمی این کار رو نمی‌کنه.
‫توی طبیعتشه.
‫- ما هم تابستون‌ها از صدای فاخته لذت می‌بریم. ‫- آره.
‫- یادتونه چه صدایی در میاره؟ ‫- کوکو، کوکو.
‫هی، نظرتون چیه قبل از ناهار قایم‌موشک بازی کنیم؟
‫- آره! ‫- آره؟
‫- امیل، تو گرگی. ‫- چرا من؟
‫چون من می‌گم. یالا.
‫تا سه و چهار شمردن خیلی آسونه
‫تخم‌مرغ‌ها رو فشار بدی می‌شن نیمرو توی خونه
‫می‌شمریم تا پنج، می‌شمریم تا شش
‫اگه غول باشی، جادوگر می‌شه زنت تهش
‫می‌شمریم تا هفت و هشت و بعدش نه
‫توی سوراخ دکمه من هیچی نمی‌کنه رشد
‫می‌شمریم تا ده، یکی فقط بیداره
‫بقیه خوابیدن، کلاه خوابشون روی سرشونه
‫اومدم!
‫یه چیزی بگو!
‫بگو کوکو!
‫یه چیزی بگو!
‫- پیدات کردم! ‫- اوه!
‫یه چیزی بگو!
‫بگو کوکو!
‫دیگه اصلا خنده‌دار نیست!
‫یه چیزی بگو!
‫هی!
‫پیدات کردم!
‫جارک!
‫اینجا یه پسر مرده!
‫کمک!
‫[سی و سه سال بعد، زمان حال] ‫[کپنهاگن]
‫ایستگاه بعدی، سولونگزوی.
‫[پیوست: ۱ ویدیو]
‫[می‌شمریم تا هفت و هشت و بعدش نه]
‫[زارا آدم چندش و عوضی‌ایه]
‫[می‌شمریم تا اه و همچنین وای]
‫[وقتی پیداش کنن بازی تمومه، خداحافظ]
‫[سلام عزیزم. من رسیدم خونه.]
‫[روز خوبی با بابا داشتی؟]
‫[بی‌صبرانه منتظر دیدنتم. می‌بوسمت، مامان]
‫کوکو.
‫هولگر، همه رو بیدار می‌کنی.
‫ببخشید. نمی‌دونم این همه انرژی رو از کجا میاره.
‫مشکلی نیست.
‫بچه دارین؟
‫داریم فرود میایم. لطفا کمربندش رو ببندین.
‫باشه.
‫لطفا اون رو خاموش کنید.
‫- آماده‌ای بریم خونه پیش مامان؟ ‫- آره.
‫دلش برات تنگ شده بود.
‫- تو هم دلت برای مامان تنگ شده بود؟ ‫- آره.
‫مطمئنم اونم دلش برات تنگ شده بود.
‫عزیزم، لطفا دستکش‌هات رو پیدا کن.
‫لی، کجایی؟
‫خیلی عجیبه که داری می‌ری اردوی باباها.
‫نه، نیست.
‫- مامان، من اون شلوار رو نمیارم. ‫- پس خودت وسایلت رو جمع کن.
‫نه.
‫بیخیال. کمکم کن وسایلم رو جمع کنم.
‫می‌شه لطفا گوشیت رو بذاری کنار؟
‫- و بیای کمکم کنی؟ ‫- آره.
‫چی اینقدر جالبه؟
‫یکی که خیلی وقته ندیدمش.
‫- از کسی خوشت اومده؟ ‫- مامان، نه!
‫- از کسی خوشت اومده؟ ‫- نه.
‫ازم با کاپشن جدیدم عکس بگیر.
‫- با گوشی من. دوربینش خیلی بهتره. ‫- باشه.
‫- می‌تونم مثل پنکه بهت باد بزنم. ‫- نه. از یکم پایین‌تر بگیر.
‫- می‌خوای زانوهاتم توی کادر باشه؟ ‫- همه‌جام.
‫اوه.
‫اینطوری که...
‫بس کن.
‫خفن شدی.
‫خیلی باحال شد.
‫آره، عکس‌های خوبیه.
‫می‌شه لطفا کمکم کنی وسایل رو جمع کنم؟
‫یه دقیقه دیگه.
‫بیا لباس‌های پشمیت رو پیدا کنیم.
‫مامان، نمی‌شه فقط بمونی خونه؟
‫عزیزم، خیلی خوش می‌گذره.
‫اومدم برادرم رو ببینم، یون هِس.
‫فکر کنم اینجا بستری شده. ‫همسایه‌اش اون رو بیهوش پیدا کرده.
‫بهم گفتن برای تحت نظر بودن بستری شده.
‫نه. برادرتون توی آی‌سی‌یو بستریه.
‫- آی‌سی‌یو؟ ‫- بله.
‫آسانسور سمت راسته. طبقه دوم.
‫کمک می‌خواین؟
‫بله. دنبال برادرم می‌گردم.
‫پذیرش گفت این بالاست.
‫یون. یون هِس.
‫هنوز توی اتاق عمله.
‫برای چی؟
‫توی خونه خورده زمین.
‫و خیلی زود دچار مشکلات گفتاری و حسی شد.
‫متاسفانه، سی‌تی‌اسکن خونریزی مغزی رو تایید کرد.
‫حالش خراب بوده؟
‫جراح بعداً توضیح می‌ده.
‫اتاق انتظار این طرفه.
‫[فروشی]
‫آخرین پرتوهای خورشید، ‫سایه‌های بلندی روی ساوانا میندازه.
‫تنها و مغرور، از میون علفزارها قدم می‌زنه.
‫اون یه ماده‌شیر بدون گَله‌ست...
‫سلام؟ کسی اونجاست؟
‫[پیدات کردم!]
‫والدینش معتقدن که توی تحقیقات پرونده...
‫قتل حل‌نشده‌ی دخترشون، اما هولست، ‫دانش‌آموز ۱۷ ساله اشتباهاتی رخ داده،
‫کسی که دو سال پیش توی راه برگشت از یه مهمونی ناپدید شد.
‫جسدش روز بعد توسط یه زوج مسن...
‫توی یه منطقه مسکونی توی گلوستروپ پیدا شد.
‫مهم‌ترین مسئله برای من اینه که پرونده دوباره باز بشه.
‫مجرم هنوز آزاده. چطور...
‫برادرتون توی اتاقشه.
‫همونطور که دکتر گفت، توی کمای مصنوعیه.
‫اعضای دیگه خانواده هم میان؟
‫نه. فقط من و اونیم.
‫خیلی وقته ندیدینش؟
‫آره، خیلی وقته.
‫من خارج از کشور زندگی و کار می‌کنم، ‫برای همین یه مدتی می‌شه.
‫پس خیلی حرف‌ها باهمدیگه دارید.
‫اون نمی‌تونه صداتون رو بشنوه، ولی می‌تونه حستون کنه.
‫شاید براتون خوب باشه.
‫که باهاش حرف بزنین.
‫تو باشی بهتر از یه بابابزرگ پیر مثل منه.
‫فقط می‌ترسم لی اول من رو بکشه.
‫چرت نگو. اون مامانش رو دوست داره.
‫- صبح بخیر. ‫- سفر خیلی خوبی می‌شه.
‫امروز چیکار می‌کنی؟
‫یه جستجوی آی‌تی توی خونه یه زن گمشده.
‫چرا ان‌سی3 درگیر این قضیه شده؟
‫این همون چیزیه که خودمم می‌خوام بدونم. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫[فروشی]
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- سرحال به نظر میای. ‫- خیلی سرحال.
‫قربانی ۴۱ سالشه و طلاق گرفته.
‫زارا سولاک، طراح گرافیک شورای شهر هیدووره.
‫به خاطر استرس مرخصی استعلاجی بوده، ‫که تا حدودی مشخصه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اون... چقدره، ۱۲ ساعته که گم شده؟
‫آره، ولی یه مزاحم داشته.
‫برای همین تصمیم گرفتیم بهتون خبر بدیم.
‫خوشحال می‌شیم کمک کنیم.
‫- کی گزارش داده؟ ‫- شوهر سابقش.
‫ساعت ۹ شب اومده دخترشون رو برسونه،
‫ولی کسی اینجا نبوده.
‫امروز صبح هم همینطور.
‫دختره وحشت کرده و شوهر سابقش به ما زنگ زده.
‫شاید زارا فقط فراموش کرده که چه قراری گذاشته بودن.
‫- آره. ‫- آره.
‫ولی گوشیش رو پیدا نمی‌کنیم،
‫برای همین فکر کردیم ‫می‌تونین از یه راه دیگه ردیابیش کنین.
‫حتما می‌تونیم.
‫یه‌کم پیش شنیدم که شوهر سابقش ‫داشت با افسرها حرف می‌زد.
‫هشت ماه پیش، دخترش مامانش رو پیش یه مردی دیده.
‫از اون موقع به بعد، ‫پشت سر هم با بقیه می‌رفته بیرون...
‫ولی چرا ما درگیریم؟ چرا ما اینجاییم؟
‫چون من گفتم مشکلی نیست.
‫خب، پس...
‫بیا زودتر تمومش کنیم. ‫واقعاً دلم می‌خواد زودتر برم.
‫برنامه‌ای داری؟
‫با لی می‌رم پیک‌نیک.
‫چه باحال!
‫پوتین کوهنوردی و چسب‌زخم داری؟
‫اصلا.
‫[دادخواست طلاق] ‫[پس از جدایی قانونی]
‫[هنر عشق ورزیدن به خود]
‫[کپسول ضد استرس ب‌کمپلکس]
‫[اسپری فلفل]
‫چرا وسایل مامانم رو برمی‌دارین؟
‫فقط دنبال چیزی می‌گردیم که شاید ‫بهمون بگه مامانت کجاست.
‫- تا بتونیم برش گردونیم خونه. ‫- اون هیچ‌وقت بدون اینکه بهم بگه نمی‌ره.
‫احتمالاً فقط یه سوءتفاهم احمقانه‌ست.
‫بعضی وقتا آدم‌بزرگ‌ها دچار سوءتفاهم می‌شن.
‫ولی... پس چرا یکی اینجا بوده؟
‫قبل از اینکه پلیس برسه.
‫خب...
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫چرا فکر می‌کنی یکی اینجا بوده؟
‫چون آشپزخونه تمیز و مرتب شده. ‫مامانم هیچ‌وقت این کار رو نمی‌کنه.
‫همیشه من این کار رو می‌کنم.
‫باشه.
‫ولی...
‫شاید خودش این کار رو کرده، ‫که همیشه گردن تو نیفته.
‫یا شایدم کارِ...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا عزیزم. من باید برم سر کار.
‫اون آی‌پد توئه؟
‫مال مامانمه. من باهاش بازی می‌کنم.
‫می‌تونیم قرضش بگیریم؟ ‫قول می‌دم برش گردونم.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫خداحافظ.
‫تموم شد.
‫چی؟
‫ام...
‫راستش نمی‌دونم.
‫- لپ‌تاپم رو میارم. ‫- باشه.
‫آره...
‫الان چند سالی می‌شه،
‫که شوهرم رو توی یه تصادف رانندگی از دست دادم.
‫ولی هنوز هم...
‫تا مدت‌ها...
‫کفش‌هاش همینطوری توی راهرو مونده بودن.
‫فقط نمی‌تونستم...
‫راستش یه جورهایی فلج شده بودم.
‫حتی از نظر جسمی.
‫فکر نکنم هفته‌ها از تختم بیرون اومده باشم.
‫ولی خیلی خوب یادم نمیاد.
‫این کاملاً طبیعیه که آدم گیر کنه سین.
‫آدم‌ها اکثراً ازت توقع دارن که یه روزی این قضیه رو ‫پشت سر بذاری و به زندگی ادامه بدی.
‫ولی اینطوری پیش نمی‌ره. ‫غم و اندوه تغییر می‌کنه.
‫ولی هیچ‌وقت از بین نمی‌ره.
‫سلام ماری.
‫سلام. ببخشید که دیر کردم.
‫می‌خوای احساست رو با ما در میون بذاری؟
‫امروز نتیجه شکایتت مشخص می‌شه.
‫دادستان عمومی امروز تصمیمش رو اعلام می‌کنه.
‫برای همین این رو نزدیک خودم نگه می‌دارم.
‫و چه حسی به این قضیه داری؟
‫الان که یه امیدی به پیشرفت توی پرونده هست.
‫یه جورهایی حس بهتری دارم.
‫پس فکر می‌کنی می‌تونی از پسش بربیای؟
‫سخته که دوباره توجه‌ها به مرگ دخترم جلب بشه،
‫و اینکه همه دارن در مورد اما حرف می‌زنن و...
‫ولی مهم‌ترین مسئله برای من اینه که...
‫وکیلمونه. باید جواب بدم. ببخشید.
‫خواهش می‌کنم.
‫الو؟
‫متوجه نمی‌شم. مشخصاً یه اشتباهی شده.
‫وزارت دادگستری بررسی کرد...
‫اونا خودشون اعتراف کردن،
‫که جمع‌آوری داده‌های دکل‌های مخابراتی خیلی طول کشیده.
‫ارزیابی‌شون اینه که فرقی تو نتیجه نمی‌کرده...
‫ولی این درست نیست که اون هیچ‌وقت پیدا نشه!
‫نه، ولی این حکم نهاییه. پرونده بسته شده.
‫من با یه وکیل دیگه تماس می‌گیرم ‫تا پرونده رو بررسی کنه.
‫گوش کن ماری.
‫این حکم دادستان عمومیه.
‫- دست من نیست... ‫- می‌فهمم. ببخشید. منظورم این نبود...
‫- آره. ‫- آره.
‫- دیگه کاری از دستمون برنمیاد. متاسفم. ‫- ممنون که تلاش کردین.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر می‌کردم اونا...
‫وای.
‫آره، خیلی زیاده.
‫شرکت مخابراتی زارا نه بار تغییر شماره گزارش داده.
‫هر بار هم مزاحمش پیداش کرده
‫و عکس و ویدیوی بیشتری ازش فرستاده. پیامک هم همینطور.
‫- می‌تونم ببینم؟ ‫- آره.
‫اونجا.
‫«می‌شمریم تا یک، می‌شمریم تا دو.»
‫«از بازی خسته شدی؟ پیدات می‌کنم عوضی.»
‫«کی داره قایم‌موشک بازی می‌کنه؟»
‫هیچ جوابی نداده، ولی شعرهای بیشتری فرستاده.
‫«تا سه و چهار شمردن خیلی آسونه.»
‫«وقتی فشارش می‌دی جونش در می‌ره؟»
‫نه، انگار...
‫می‌شمریم تا پنج، می‌شمریم تا شش
‫اگه غول باشی جادوگر می‌شه زنت تهش
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونیش؟ شعر هافدن راسموسنه.
‫تا حالا نشنیدم.
‫بی‌خیال! وقتی بچه بودم مامانم برام می‌خوندش.
‫«می‌شمریم تا هفت و هشت و بعدش نه،
‫زارا آدم چندش و عوضی‌ایه.»
‫«می‌شمریم تا اه و همچنین وای، ‫وقتی پیداش کنن بازی تمومه، خداحافظ.»
‫و بعدش اون آخری.
‫«پیدات کردم!»
‫ترسناکه.
‫- تونستی فرستنده رو پیدا کنی؟ ‫- هنوز نه.
‫چندتا ایمیل رو تا یه سرور ‫توی اروپای شرقی ردیابی کردم.
‫آی‌پیش رو توی آرشیومون گشتم تا ببینم ‫تو پرونده‌های دیگه هم ثبت شده یا نه.
‫- خب؟ ثبت شده بود؟ ‫- آره!
‫[خلاصه پرونده] ‫[نام: اما هولست]
‫چرا فکر می‌کنی توی خطره؟
‫چون ممکنه مزاحمش همون مزاحم پرونده‌ی اما هولست باشه.
‫اما هولست؟ ولی اون پرونده بسته شده. ‫درخواست تجدیدنظر والدینش امروز رد شد.
‫یوروپول هنوز تاییدش نکرده.
‫اگه همون مزاحم باشه، ‫به واحد جرایم خشونت‌آمیز خبر می‌دیم.
‫صد در صد. همین الان باهاشون تماس بگیرین.
‫عالیه.
‫- تولین؟ ‫- بله؟
‫با یوروپول هم تماس بگیر.
‫اون افسر رابط اونجا رو می‌شناسی.
‫اسمش چی بود؟
‫مارک... یه چیزی. هس؟
‫- آره. ‫- بهش زنگ بزن و من رو در جریان بذار.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یون برادرمه. ‫دارم براش یه کم لباس برمی‌دارم.
‫پس تو همون پلیسه‌ای. یون در موردت بهم گفته بود.
‫- باشه. ‫- من به آمبولانس زنگ زدم.
‫ممنون. لطف کردین.
‫حالش چطوره؟
‫خب، اون...
‫یه مدتی بستریش می‌کنن.
‫خوبه. اون خیلی تنهاست.
‫درسته.
‫می‌دونین کلید زیر پادری کجاست؟
‫- من برش داشتم. آدم که خبر نداره. ‫- باشه.
‫امروز در خصوص شکایت خانواده هولست برای...
‫نحوه رسیدگی پلیس به پرونده قتل دخترشون حکم صادر شد.
‫این رو هم باید ببری.
‫- اون چیه؟ ‫- مال یونه.
‫- من دارم می‌رم یه سفر با تمام امکانات، پس... ‫- من پرنده رو نمی‌برم. فقط کلید رو می‌برم.
‫جفتش رو می‌بری. بفرما.
‫به یون هم سلام برسون.
‫جواب نمی‌ده.
‫اگه تو زنگ بزنی، شماره رو می‌شناسه.
‫نه. دوباره امتحان کن.
‫شما دوتا با هم نبودین؟
‫نه. نبودیم...
‫نه.
‫نه؟
‫همه که اینطور می‌گفتن.
‫خب، ما فقط یه مدت کوتاهی ‫با هم بیرون می‌رفتیم. حدود شیش ماه.
‫همین. پس نه، با هم نبودیم.
‫باشه. لی رو هم دید؟
‫- یه چیزی بگو! چی شد؟ ‫- نمی‌خوام راجع بهش حرف بزنم.
‫نمی‌دونم چی شد. یهو غیبش زد.
‫غیبش زد؟
‫باید می‌رفت یه جایی سر کار و همین، پس...
‫- ترسید یا... ‫- اصلا نمی‌دونم چی شد.
‫نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونم لی خیلی داغون شد.
‫ولی مهم نیست. دو سال پیش اتفاق افتاد، پس...
‫پس باهاش کنار اومدی؟
‫فقط خوشحالم که توی لاهه زندگی می‌کنه، ‫که مجبور نشم قیافه‌ش رو ببینم.
‫- ببخشید. اسرا فولگر؟ ‫- آره.
‫نایا تولین و ساندرا لیندستروم. از ان‌سی3 هستیم.
‫می‌شناسم‌تون.
‫یه زن از خونه‌اش توی والبی گم شده.
‫هدف یه مزاحمت خیلی شدید بوده.
‫می‌خوایم که شما این پرونده رو به عهده بگیرین.
‫ما به مدرک برای وقوع جرم نیاز داریم.
‫می‌دونم، ولی همون آدرس آی‌پی پرونده‌ی اما هولسته.
‫تایید شده؟
‫هنوز با یوروپول تماس نگرفتیم.
‫می‌خواستیم... خب، اول با شما صحبت کنیم.
‫مارک هس از یوروپول تا چند دقیقه دیگه ‫با منابع انسانی جلسه داره.
‫ببخشید؟
‫بیاید صبر کنیم تا برسه.
‫پس توی لاهه نیست. هیجان‌انگیزه، نه؟
‫الان در مورد این موضوع حرف نمی‌زنیم.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام مامان.
‫من وقت نمی‌کنم ناهارمون رو آماده کنم.
‫می‌تونی توی راه یه کم سوشی بخری؟ خوب نمی‌شه؟
‫یه جورهایی از سوشی خسته شدم.
‫اوه، باشه. درسته.
‫پس چی دوست داری؟ پیتزا؟
‫من الان توی مدرسه‌ام، ‫ولی یه فکری براش می‌کنم.
‫- باشه. خداحافظ عزیزم. ‫- خداحافظ.
‫نشانه‌هایی از آزار سیستماتیک و روانی وجود داره.
‫خیلی خب. نظرت چیه؟
‫توی پاتختیش، اسپری فلفل و یه چاقو پیدا کردیم،
‫پس حتماً واسه جونش می‌ترسیده.
‫ببخشید.
‫فقط از دیروز گم شده؟
‫بله، ولی اما هولست هم دقیقاً ‫تا زمان قتلش تحت تعقیب این مزاحم بود.
‫اون مال دو سال پیش نبود؟
‫بله. توی راه برگشت مهمونی به خونه گم شد.
‫- اون هم شعر شمارشی دریافت کرده بود؟ ‫- تا جایی که ما می‌دونیم نه.
‫چرا باید یه مجرم بره سراغ یه دانش‌آموز ۱۹ ساله ‫از گلوستروپ...
‫و یه طراح گرافیک ۴۱ ساله از والبی؟
‫زن‌هایی با پیشینه‌های کاملاً متفاوت.
‫ببخشید. متوجه نمی‌شم می‌خواین اینجا چیکار کنم.
‫فقط ازتون می‌خوایم که از یوروپول بخواین
‫اطلاعات یه سرور توی اروپای شرقی رو ثبت کنین.
‫ساندرا همه چیزهایی که نیاز دارین رو داره.
‫- بله. ‫- باشه.
‫می‌تونین یه پرونده باز کنین؟
‫بدون جسد نه.
‫قوانین رو می‌دونین. می‌دونین روال کار چطوره.
‫آره.
‫ولی می‌تونیم از اسکوبیاگ و پزشکی قانونی بخوایم ‫خونه‌ی اون زن رو بررسی کنن.
‫درسته. خوبه. از همون‌جا شروع می‌کنیم.
‫خیلی جذابه.
‫به نظرم خیلی خسته میاد.
‫یه جورهایی جذاب نیست؟
‫بس کن.
‫بعد قضیه این پرنده چیه؟
‫شنیدم مرخصیه.
‫مرخصی؟ اون به کار معتاده.
‫نایا!
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، چطوری...
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫- تو چطوری؟ ‫- منم خوبم.
‫خوبه.
‫عالی به نظر می‌رسی.
‫لی... حال لی چطوره؟
‫لی هم خوبه. نوجوونه دیگه، پس...
‫متاسفم که اونطوری رفتم.
‫آره...
‫آره.
‫ولی فکر کردم شاید بهتر باشه با لی حرف بزنم.
‫درباره‌ی؟
‫فقط براش توضیح بدم، بهش بگم چرا...
‫نه، مشکلی نیست. ‫ما باهاش کنار اومدیم. همه‌چیز خوبه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- ولی مراقب خودت باش، باشه؟ ‫- تو هم همینطور.
‫آنتون، تا جمعه ساعت ۶ عصر تحویلش بده، ‫مثل بقیه، باشه؟
‫حتماً.
‫هی. اگه خیلی سخت بود، بهم پیام بده.
‫ترجیح می‌دم این کار رو بکنی تا کلا تحویلش ندی.
‫باشه.
‫سلام بوو.
‫به کی داری درس می‌دی؟
‫خدایا، ماری! یعنی...
‫این منصفانه نیست. ‫اگه چیزی نیاز داشتی بهم بگو.
‫نه، خوبم.
‫ولی ممنون. خوب می‌شم.
‫از کلاست لذت ببر.
‫آره. ممنون.
‫ماری؟ یه دقیقه وقت داری؟
‫درباره توره؟ در مورد غیبت‌هاش باهاش حرف می‌زنم.
‫نه ماری، درباره تور نیست.
‫شنیدم شکایتت رد شده. باید سخت باشه.
‫آره، خب...
‫کار کردن باعث می‌شه کمتر بهش فکر کنم.
‫آره...
‫از وقتی که... این اتفاق افتاده،
‫مدرسه توی جذب دانش‌آموز به مشکل خورده.
‫اینکه مدرسه به ازای هر دانش‌آموز بودجه می‌گیره ‫ربطی به تو نداره، ولی...
‫منظورت چیه؟
‫مدرسه باید این قضیه رو پشت سر بذاره.
‫باید کاری کنیم رسانه‌ها دیگه درباره‌مون ننویسن.
‫من کسی نیستم که با خبرنگارها تماس می‌گیره.
‫نه.
‫ولی برنامه بازدید آزاد از مدرسه تقریباً تموم شده،
‫و ما می‌خوایم تاثیر خوبی ‫روی دانش‌آموزهای جدید و والدینشون بذاریم.
‫البته.
‫پیشنهاد می‌کنم... که امسال توی خونه بمونی.
‫توی مراسم بازدید از مدرسه شرکت نکن.
‫باشه.
‫آره.
‫بیا این وضعیت رو با هم تغییر بدیم.
‫توی رسانه‌ها هم همینطور.
‫حتماً. من... تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫این تنها چیزیه که ازت می‌خوام.
‫آره. پس تازه الان دارین می‌رین سمت خونه؟
‫دارن چه غلطی می‌کنن؟ بهشون بگو آشپزخونه رو بررسی کنن.
‫اسکوبیاگ با همکارهای زارا حرف زده.
‫چرا؟ اون که مرخصی استعلاجی بوده.
‫بهشون بگو آشپزخونه، همسایه‌ها، ‫و دوربین‌های داشبورد ماشین‌ها رو چک کنن.
‫آره، عالیه.
‫ممنون. بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫- دفعه بعد خودت بهش زنگ بزن. ‫- چی گفت؟
‫- همسایه‌ها چیزی ندیدن. ‫- باشه.
‫ولی دو تا دوربین داشبورد پیدا کردن ‫که بعداً چکشون کنن.
‫- بعداً؟ ‫- در حالی که پزشکی قانونی داره خونه رو بررسی می‌کنه.
‫ما خودمون فیلم‌ها رو چک می‌کنیم.
‫لپ‌تاپت همراهته؟
‫- آره، ولی... ‫- بیا همین الان انجامش بدیم.
‫باشه.
‫اون چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫کسی با راننده حرف زده؟
‫تازه همین الان فیلم‌ها رو گرفتن، پس شک دارم.
‫راننده‌ی اون شرکت ساختمونی رو پیدا کن.
‫ازشون بپرس چیزی می‌دونن یا نه.
‫من برمی‌گردم خونه. ‫یه پیگیری هم از هس بکن.
‫ممنون.
‫دیگه پرنده داری؟
‫سلام لی!
‫- اسمش چیه؟ ‫- نمی‌دونم. مال داداشمه.
‫نمی‌تونی ازش بپرسی؟
‫الان نه. حالش خوب نیست، ‫واسه همین من ازش مراقبت می‌کنم.
‫تا وقتی که حالش بهتر بشه.
‫چیزی می‌خوری برات بیارم؟ نوشابه دارم.
‫آره، لطفاً.
‫از کجا فهمیدی من اینجام؟
‫تو اسنپ‌مپ گوشیم دیدم.
‫آها. راه خوبیه برای اینکه آمار همه رو داشته باشی.
‫- از اینا می‌خوای؟ نوشیدنی انرژی‌زا. ‫- آره، لطفاً.
‫مامانت می‌دونه اینجایی؟
‫فکر نمی‌کنی آب می‌خواد؟ این که خالیه.
‫بفرما.
‫بیا آب بخور رفیق.
‫بیا.
‫کادوی تولدت.
‫- ممنون! مال منه؟ ‫- آره.
‫خب، حالت چطوره؟
‫- خوبم. ‫- باشه.
‫توی تیک‌تاک سه هزارتا فالوور دارم.
‫- سه هزارتا فالوور داری؟ ‫- آره.
‫- تبریک می‌گم. خیلی زیاده. ‫- ممنون.
‫ولی خیلی رو مخه که مامانم داره میره اردوی باباها.
‫- به عنوان تنها مامان اردو؟ ‫- تنها مامان.
‫یعنی مامان من با بابای بقیه‌ی بچه‌ها.
‫یه خرده عجیبه.
‫- نمی‌خوای بازش کنی؟ ‫- چرا. خیلی قشنگ کادو شده.
‫توپ فوتباله؟
‫چه قشنگ.
‫یه کم بچگانه ‌س، ولی خیلی وقته پیش درستش کردم.
‫دو سال و نیم پیش.
‫اینکه من اون‌قدر یهویی رفتم... ‫هیچ ارتباطی به تو نداشت. این رو که می‌دونی، نه؟
‫من مجبور بودم... برم.
‫و خداحافظی هم نکردم.
‫- سعی کردم بهت پیام بدم. ‫- می‌دونم.
‫به مامانت هم پیام دادم.
‫ولی نمی‌خواستم بیشتر از این ناراحتت کنم. می‌فهمی؟
‫ببخشید، ولی باید جواب بدم.
‫معذرت می‌خوام.
‫سلام فرانسوا.
‫چی؟
‫اون گفت فوراً ایمیلش می‌کنه.
‫از طرف اداره‌ی پلیس وستگنین ارسال شده.
‫هیچی؟ ای بابا!
‫باشه. خودم میرم می‌گیرمش.
‫آره. باشه. فعلاً.
‫لی؟
‫حالا تو یه کادوی تولد به من بدهکاری.
‫آره. باشه.
‫مامان، دیرمون می‌شه‌ها.
‫مامان!
‫طوری نیست عزیزم. یه جور بازدید از مدرسه‌ست
‫اخبار ساعت ۴.
‫اول، پرونده‌ی اما هولست. ‫امروز دادستان عمومی...
‫نمی‌خوای گوش بدی؟
‫نه.
‫تور! میای؟
‫آروم باش!
‫اگه توی آشغال‌دونی چیزی پیدا کنه...
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- از دیدنت خوشحالم. ‫- منم همین‌طور.
‫- سلام تور. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫- خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫- بفرمایید داخل. ‫- مرسی.
‫سلام بابا. تولدت مبارک.
‫ممنون عزیزم.
‫- تولدت مبارک. ‫- اوه، از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫بفرما.
‫نه بابا!
‫جدی؟
‫از طرف تور هم هست.
‫یادم رفت کادو بیارم. سرم خیلی شلوغ بود.
‫اشکالی نداره. ‫میکل همین که اومدین خوشحاله.
‫اون نوشابه‌هایی که درموردشون حرف زدیم رو پیدا کردم. ‫یکی می‌خوای؟
‫- آره، لطفاً. ‫- عالیه. یه کافه کوچیک راه انداختیم.
‫- خیلی خوشحالم که اومدی! ‫- خواهش می‌کنم.
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون.
‫بعد از اون حکم، جشن گرفتن سخته ولی...
‫آره.
‫می‌تونیم یه وکیل دیگه‌ پیدا کنیم تا پرونده رو بررسی کنه
‫و یه شکایت جدید تنظیم کنیم.
‫چیزی رو عوض می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط...
‫تسلیم شدن کار خیلی اشتباهیه.
‫ماری، ما تسلیم نشدیم.
‫ما همه‌ی راه‌ها رو امتحان کردیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- تولدت مبارک. ‫- ممنون.
‫- خوش اومدی. ‫- مرسی.
‫- سلام میکل. ‫- سلام، جارک. خوشحالم می‌بینمت.
‫- نوشیدنی و خوراکی توی حیاط خلوته. ‫- عالیه.
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫- یه نوشیدنی می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫- قهوه چی؟ ‫- خودم می‌ریزم. تو به مهمونات برس.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من دارم میرم.
‫چی شده؟
‫بهمون گفتن جمعش کنیم.
‫زارا سولاک تماس گرفته. ‫به شوهر سابقش پیام داده.
‫فکر می‌کرده دخترشون این آخر هفته پیش اونه.
‫خب، کسی باهاش حرف هم زد؟
‫الان توی هواپیما به مقصد پاریسه.
‫چکش هم کردم. یه بلیط رفت و برگشت با کارتش خریده شده.
‫تکلیف گزارش مفقودی چی میشه؟
‫شوهر سابقش پسش گرفت.
‫پس دیگه پرونده‌ای در کار نیست. خوشبختانه.
‫از پیک‌نیک لذت ببرین!
‫یه مأمور بفرستین دم گیت ببینتش.
‫حتماً.
‫پرونده‌ی اما هولست اینجاست.
‫بعدش... راستش این امروز به دست‌مون رسید،
‫نامه‌ی دادستان عمومی که میگه ‫همه‌چیز طبق قانون انجام شده.
‫من برای بررسی کار شما نیومدم. فقط کنجکاوم.
‫- به یکی میگم پرونده‌ها رو براتون ایمیل کنه. ‫- لطفاً.
‫[اما هولست]
‫سلام. هارتویگ رو لازم دارم، ‫نکنه دوباره کنار دستگاه قهوه‌ساز خیمه زده؟
‫معلومه که آره.
‫آره. خیلی خب.
‫نه، نه. طوری نیست. ‫مشکلی نیست. می‌بینمت. فعلاً.
‫همکارم رفته و برای دسترسی به سیستم، ‫رمز عبورش رو لازم داریم.
‫- فردا بیای اشکال نداره؟ ‫- چرا، داره.
‫خیلی خب.
‫میرم بیارمش.
‫سلام ساندرا. مارک هِس هستم. ‫توی اداره پلیس کپنهاگن غربی‌ام.
‫در اسرع وقت پرونده رو می‌فرستن. ‫منم بعدش برای تو فوروارد می‌کنم.
‫گزارش پس گرفته شد. پرونده مختومه‌ست.
‫چی؟
‫آره. فکر کردم می‌دونی.
‫نه. نمی‌دونستم. کسی بهم نگفت.
‫باشه. ببخشید. خب... نمی‌دونم چرا نگفتن.
‫- باشه. خیلی خب، ممنون. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫آره! گرفتمش.
‫به‌هرحال دیگه به دردی نمی‌خوره.
‫اوه.
‫[شعر کودکانه مهمه؟]
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫شعر کودکانه؟
‫آره، توی یه پیامی بود که اما ‫از اون مزاحم دریافت کرده بود.
‫پیام رو داری؟
‫آره. همین جاهاست.
‫همین‌جا!
‫کِی این رو دریافت کرد؟
‫یکم قبل از اینکه غیبش بزنه. چند روز قبلش.
‫بفرما اینجاست.
‫اونجاست.
‫«میشمرم یک، میشمرم دو. ‫امای عوضی، کارم باهات تموم شده.»
‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره.
‫من این رو می‌برم. پرونده رو برام ایمیل کن.
‫بابت اینکه اون‌جوری ول کرد و رفت عذرخواهی کرد؟
‫فکر کنم سعی خودش رو کرد.
‫مجبور نیستی ازش دفاع کنی.
‫- مامان؟ ‫- ولی من حس می‌کنم... بله؟ داریم میایم.
‫ازش دفاع نمی‌کنم. ‫من به‌زور باهاش حرف می‌زنم.
‫قرار بود کمک کنه یه مزاحم رو بگیریم ‫که داشت قایم‌موشک بازی می‌کرد،
‫اما پرونده بسته شد.
‫- قایم‌موشک؟ بازی بچه‌ها؟ ‫- آره.
‫ما آماده‌ایم.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫اون یکی رو که نمی‌خوای بیاری.
‫- این قدیمیه. ‫- ولی نه از نوع خفنش.
‫طوری نیست، فقط بهش نیاز دارم برای...
‫- نمیشه یه چیز دیگه برداری؟ ‫- این گرم و راحته!
‫- اوه. ‫- باشه. ببخشید.
‫خیلی خب. سفر خوبی داشته باشین. مراقب باشین، باشه؟
‫آره. خیلی ممنون.
‫- کجا بشینیم؟ ‫- من پیش استر می‌شینم.
‫- پیش من نمی‌شینی؟ ‫- ترجیح میدم پیش اون بشینم.
‫باشه. سلام استر.
‫- سلام! ‫- اوه، سلام!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیورن رو دیدی؟
‫- کدوم بیورن؟ ‫- بابای اوتو.
‫- پسر جدیده‌ی مدرسه، می‌دونی. ‫- نه.
‫- مجرده. ‫- باشه.
‫- بیورن؟ ‫- سلام.
‫نکن، الان نه.
‫ایشون نایا هستن.
‫- سلام. ‫- همونی که درموردش باهات حرف زدم.
‫- از آشناییتون خوشوقتم. ‫- باحال‌ترین آدمیه که می‌شناسم.
‫شنیده بودم که قراره بیاین.
‫- آره. ام... اومدم. ‫- عالیه.
‫با دخترم لی. اون پایین نشسته.
‫وسیله زیاد دارین. کمک می‌خواین؟
‫آره، لطفاً. ممنون. مرسی.
‫- و شما...؟ ‫- بابای اوتو.
‫- خوشحاله؟ ‫- خیلی زیاد.
‫شروع خیلی خوبی داشته.
‫- خوشحالم که این رو می‌شنوم... ‫- نایا؟ نایا.
‫- یه لحظه صبر کنین. ‫- البته.
‫- چرا اومدی اینجا؟ ‫- سعی کردم تماس بگیرم.
‫این رو توی اداره پلیس کپنهاگن غربی پیدا کردم.
‫اما هولست هم یه شعر کودکانه دریافت کرده بوده.
‫- اما هولست؟ ‫- آره.
‫- الان میام بیرون. ‫- باشه.
‫- عزیزم؟ ‫- بله؟
‫- ببخشید، ولی من باید برم. ‫- آخ جون!
‫خیلی خب، حرف خودت شد.
‫- ولی گوش کن، لطفاً دختر خوبی باش. ‫- قول میدم.
‫پس توی هواپیما نبوده؟
‫و پلیس فرانسه این رو تأیید کرده؟
‫باشه، خوبه. بعداً حرف می‌زنیم. خداحافظ.
‫چرا این قضیه‌ی پاریس؟
‫یه نفر داره سعی می‌کنه سرعتت رو کم کنه.
‫شاید حس کرده داری بهش نزدیک میشی.
‫- آخرین نشونه زنده بودنش از این خونه بوده؟ ‫- آره. دیروز به دخترش پیام داده بود.
‫اون پیام‌هایی که ظاهراً زارا به شوهر سابقش داده چی؟
‫کِی ارسال شدن؟
‫حدود ۱۲:۳۰ ظهر. بعد از اینکه اسکوبیاگ و تیمش رسیدن.
‫یعنی مجرم داشته ما رو می‌پاییده؟
‫با اون آدما حرف زدی؟
‫یه ملک موروثیه.
‫- می‌دونیم کیا بهش دسترسی دارن؟ ‫- نه.
‫سلام؟
‫کسی اینجا هست؟ پلیس!
‫این پایین خالیه.
‫هیچ‌کس اینجا نیست.
‫تمام این مدت اینجا نشسته بوده،
‫و همه‌چیز رو می‌دیده.
‫تولین هستم.
‫لعنتی.
‫[پلیس]
‫[بر اساس رمانی از سورن سوایستراپ]
‫«ترجمه از رضا فتحی»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M