‫بیارکه...
‫قصدی نداشتم...
‫دلم برای اون و باباش می‌سوخت، ‫اون...
‫چی؟ زود باش، بیارکه. بگو.
‫باید بدونم اون کجاست. ‫هر چیزی از اون می‌دونی رو بگو.
‫به این بزرگیه، خب؟ ‫[هورنشرد - ۱۹۹۲]
‫- و خیلی بامزه‌ست. ‫- دارید میاید؟
‫بچه بود.
‫یه بچه شاد و خون‌گرم.
‫شخصیت کنجکاوی داشت. ‫همیشه همین بود.
‫- نگاه کنید. ‫- حتی اون اون روز توی باتلاق.
‫نگاه کنید.
‫- اوغ. ‫- چیه؟
‫خیلی به طبیعت علاقه‌مند بود.
‫پرنده‌ها، و صد البته، جوجه فاخته.
‫اون یکی می‌میره.
‫اما وقتی پلیس اومد،
‫انگار اتفاقی واسش افتاد.
‫چی؟
‫بگو!
‫اون پسر بچه چندین هفته بود گم شده بود.
‫خبرش توی روزنامه پخش شده بود، ‫و موضوع صحبت تمام شهر بود.
‫شما چیزی ندیدید یا نشنیدید؟
‫نه! نه، من که نه.
‫بعدش چی شد؟
‫اون... اون... یه واکنش عجیب داشت.
‫مُرده؟
‫آ... بریم، دخترا.
‫- سوار اتوبوس بشید. ‫- مُرده؟
‫فکر می‌کنی تیا می‌دونست ‫که باباش دنیل رو کشته؟
‫خب، به خاطر... کاری بود که انجام داد.
‫چه کاری؟
‫- تیا، سوار شو. ‫- نه! نمی‌خوام! کیفم نیست.
‫- کیف منم نیست. ‫- من میرم پیدا می‌کنم.
‫خیلی‌خب. سوار بشید. ‫زود باشید دخترا. بشینید.
‫اون رو به صلیب کشیده بود.
‫خب فکر می‌کردی تیا ‫اون جوجه فاخته رو به صلیب کشیده؟
‫آره، شاید.
‫چرا به پلیس چیزی نگفتی؟
‫خب، موضوع اون پسر بچه بود،
‫و ماجرای اون جوجه فاخته، ‫کم اهمیت‌ترین بخش ماجرا بود.
‫می‌تونستی بعدا بگی. ‫این همه سال می‌دونستی.
‫متاسفم.
‫عکس تیا رو می‌خوام.
‫عکسی داری؟
‫احتمالا یه عکس توی دفتر داشته باشیم.
‫- اما... ‫- زود باش! نشونم بده!
‫اما واسه چی؟ مگه چیکار کرده؟
‫سلام!
‫سلام.
‫- ممنون. ‫- خیلی‌خب.
‫اولین نمایش مد عمرت. ‫خیلی خوب بودی.
‫مامان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫قرار نبود ناهار رو با هم بخوریم؟
‫گفته بود اوسوبوکو می‌پزه.
‫الان وقت نمیشه.
‫- چی؟ ‫- خب...
‫برو، برو، برو، برو، برو
‫شما با ماری هولست تماس گرفتید. ‫الان نمی‌تونم جواب بدم...
‫جواب نمیده.
‫شاید با سین باشه؟
‫سلام، تور.
‫نه، نه، عیب نداره. ‫مزاحم نشدی. چه خبر؟
‫نه، دارم میرم مصاحبه کاری، ‫واسم آرزوی موفقیت کن.
‫چطور مگه؟
‫عه؟ عجیبه.
‫احتمالا بزودی میاد خونه.
‫- نگفت کجا میره؟ ‫- نه.
‫اما آخرین بار که باهاش حرف زدم ‫انگار یه‌کم پکر و ناراحت بود.
‫دوست نداشت صحبت کنه، پس...
‫گفتم تنهاش بذارم بهتره.
‫ولی ببین، اگه ازش خبری شد ‫بهت زنگ میزنم، باشه؟
‫و اگه تو هم خبری شنیدی، ‫لطفا منو در جریان بذار.
‫- باشه. حتما. ‫- خوبه.
‫- نگران نباش، تور. ‫- نه.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫- خوبه. خداحافظ. ‫- می‌بینمت.
‫واقعا متاسفم، ماری.
‫قرار نبود اینطوری بشه.
‫چیزه...
‫فکر می‌کنم دوستای خوبی بودیم.
‫من...
‫احساس می‌کنم که...
‫تو و مالی و تور...
‫خانواده من هستید.
‫ای‌کاش بی‌خیال شده بودی!
‫باید درک کنی که چاره‌ای نداشتم.
‫تقصیر اِما بود ‫که خانواده‌ی من از هم پاشید.
‫باید اونو می‌کشتم.
‫بعد اینکه باباش تو زندان مُرد،
‫تیا فامیل مامانش، نوواک رو انتخاب کرد،
‫و از شهر رفت.
‫و عکسی که واست فرستادم ‫قبلِ اینه که از شهر بره.
‫چند سال بعد، به مرکز جوانان بکه‌گوردن رفت.
‫بعد اون، هیچ اثری ‫از تیا استال یا تیا نوواک نیست.
‫ولی تمام شواهد نشون میده ‫رفته لهستان پیش مادرش.
‫پس به کمک یوروپل نیاز داریم.
‫آره. باهاشون صحبت کردم. ‫داریم پیگیری می‌کنیم.
‫آفرین، هس. ممنون. ‫از اینجا به بعد رو به ما بسپر.
‫صبر کن، صبر کن...
‫ساندرا و هس نمونه‌های دی‌ان‌ای پیدا کردن ‫که اثبات می‌کنه تیا
‫در قتل‌های زارا سولاک، آندریاس لوند ‫و اِما هولست دست داشته.
‫- از انگیزه‌اش خبر داریم؟ ‫- نه، هنوز نه.
‫ولی احتمالا مرگ‌های پیتر هوگارد ‫و دیته کولستر رو خودکشی صحنه‌سازی کرده.
‫همونطوری که گفت، ‫اون توی مسافرخونه بود.
‫و دی‌ان‌ای‌ـش روی تبر پیدا شد.
‫ممنون، ساندرا. ‫روی پیدا کردن اون تمرکز می‌کنیم.
‫بگردید و ببینید امروز تیا استال کیه.
‫قربانی‌هاشو از کجا می‌شناخته؟
‫باید قبل اینکه مرتکب قتل دیگه‌ای بشه ‫اونو پیدا کنیم.
‫[به اون مرکز جوانان میرم]
‫[منو بی خبر نذار]
‫شما درباره تیا استال تماس گرفته بودید.
‫بله. مارک هستم. از پلیس کپنهاگ.
‫آنیت مونک هستم. مدیر اجرایی اینجا.
‫پرونده‌اش رو آوردم.
‫زمانی که به اینجا اومد، ‫من تازه به‌عنوان معلم مشغول شده بودم.
‫تیا دختر بسیار آروم و دوست‌داشتنی بود، ‫اما دوره راحتی واسش نبود.
‫هیچ‌وقت در مورد باباش صحبت کرده بود؟
‫نه، هرگز.
‫بهم گفت که توی خیابون به مادرش تف کردن،
‫سرش داد میزدن که اون خبر داشته، ‫و باید یه کاری می‌کرده.
‫و یه روز، مامانش ناگهان ناپدید شد.
‫برگشت لهستان.
‫- و تیا اینجا می‌موند؟ ‫- آره.
‫عکس اون.
‫خانواده‌ای... اونو به سرپرستی نگرفتن؟
‫نه متاسفانه. خیلی واسش خوب می‌شد.
‫باید بدونم اون زمان ممکنه کجا رفته باشه،
‫یا الان ممکنه کجا باشه.
‫توی پرونده‌اش چیزی وجود نداره ‫که سرنخی به ما بده؟
‫نمی‌دونم.
‫- می‌تونم پرونده رو بخونم؟ ‫- خب، محرمانه‌ست...
‫بله، می‌دونم.
‫وقتی آشنا شدیم، سنی نداشتیم.
‫خیلی زود پسردار شدیم.
‫مارکوس...
‫و ماتیاس.
‫خیلی خوشبخت بودیم.
‫من و روی.
‫تا اینکه دختر عوضیت اونو گول زد!
‫ازدواج مقدسه.
‫خانواده‌ی تو نمی‌فهمن؟
‫فعل‌هایی مثل ماچن، ‫به معنی انجام دادن،
‫گهن، به معنی راه رفتن.
‫میشه تمومش کنی؟
‫مشکلت چیه؟
‫عادت نداره بی خبر غیبش بزنه.
‫آره. شاید نوبت دکتر داشته ‫و یادش رفته خبر بده.
‫تقویمشو چک می‌کنم.
‫[مالی عزیز، تور عزیز، ‫نوشتن این حرف‌ها واسم سخته
‫و قلبم رو به درد میاره، اما ناچارم ‫شما کوچولوهای عزیزم رو ترک کنم.]
‫مالی!
‫خوبه. تازه با یوروپل صحبت کردم.
‫تیا نوواک به لهستان رفت
‫و با اسم لهستانی جدید ‫به نام یولیانا استاسیاک مشغول شد.
‫این اسم رو جستجو کردم ‫و به سند ازدواج دانمارکی برخوردم.
‫یولیانا استاسیاک سال ۲۰۱۲ ‫با روی بوهم‌مولر ازدواج کرد
‫و الان سین بوهم‌مولر شده.
‫می‌دونی این عکس کجا گرفته شده؟
‫ممکنه کلبه تابستونی‌شون باشه؟
‫جایی که پدرش اون جنایت‌ها رو انجام داد؟
‫زیاد اونجا میرفت؟
‫هر بار که نمی‌تونستیم پیداش کنیم، ‫میرفت اونجا تا آروم بشه.
‫یه لحظه.
‫- ساندرا، چی شده؟ ‫- اسم و آدرسشو پیدا کردیم.
‫یه لحظه گوشی. ‫عکس رو با خودم می‌برم،
‫و آدرس کلبه تابستونی رو واسم بفرست.
‫بگو.
‫سین مولر، چهل ساله، با روی بوهم‌مولر ‫که فوت کرده ازدواج کرده بود،
‫و حدس بزن کجا کار می‌کنه.
‫اون تراپیست سازمان حقوق خانواده‌ست.
‫میرم تا ببینم از همین طریق نسبت ‫به قربانی‌هاش شناخت پیدا می‌کرده یا نه.
‫خونه‌ش نیست،
‫ولی بررسی می‌کنم ببینم ‫چیزی دستگیرمون میشه یا نه.
‫عالیه. آدرس رو واسم بفرست.
‫- الان راه میفتم. ‫- نه، هس. نمی‌تونم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- فولگر گفت باید بری گزارش بدی.
‫نه. نه، نه، نه، نه. اگه من نبودم ‫اونو پیدا نمی‌کردی، لعنت بهت.
‫هس... امروز واسه ختم نایا اومده بودی.
‫با همسایه‌ها صحبت کردیم.
‫آدم گوشه‌گیریه. ‫در حد سلام و علیک ارتباط داره، همین و بس.
‫هیچ‌کس اونو ندیده، ‫و از اون چیزی نمی‌دونن.
‫یسپر، به محل کارهای قدیمیش زنگ بزن
‫ببین می‌دونن ممکنه کجا باشه.
‫- چشم. ‫- فولگر.
‫نگاه کن. معلوم بود بیشتره.
‫بگرد. ببین توی کامپیوترش چیزی پیدا می‌کنی.
‫- باید پیداش کنیم. ‫- باشه.
‫هی، بی‌خیال. استر.
‫- خوش می‌گذره. ‫- یه لحظه، بذار جواب بدم.
‫می‌دونی که گواهی‌نامه گرفتم. ‫سوییچ رو بده.
‫- الو؟ ‫- خودم می‌رونم.
‫سلام، لی. منم.
‫- سلام. ‫- چی شده؟
‫چیزه... کجایی؟
‫- خونه‌ی استر. ‫- خونه‌ی استر؟
‫آره. تازه شب‌زنده‌داری تموم شده.
‫خواستم... حالتو بپرسم.
‫خواستم بگه...
‫مراسم خیلی خوبی بود.
‫خب... اونجا نبودی. زود رفتی.
‫آره.
‫آره. ببخشید. آم...
‫ولی دوست دارم همدیگه رو ببینیم. ‫علاقه داری؟
‫نگران من نباش. حالم خوبه.
‫می‌دونم، ولی دوست دارم ببینمت. ‫نظرت چیه؟
‫برو خونه، هس.
‫نمی‌تونی هر وقت دوست داری بیای و بری.
‫[آدرس کلبه: روستای اوستبی، جاده ترنوه پلاک ۱۲] ‫[با احترام، آنیت از مرکز جوانان بکه‌گوردن]
‫لعنتی!
‫- لعنتی، پلیس! لعنتی، لعنتی. ‫- پلیس؟ بزن کنار.
‫- مامانم پوست از سرم می‌کنه. ‫- منم همین‌طور.
‫می‌تونم گواهی‌نامه‌تون رو ببینم؟
‫خیلی ممنون.
‫پیش خودت چه فکری کردی، لی؟
‫تو بابای من نیستی!
‫تو زندگی من دخالت نکن.
‫دلم واسه مامانم تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫- احساس می‌کنم می‌شناسمش. ‫- منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم. چهره‌ش آشناست.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اما طبق گزارش تصادف،
‫وقتی پسرهاشون رو واسه تمرین فوتبال می‌بردن ‫با یه کامیون شاخ‌به‌شاخ شدن،
‫و پدر و پسرها در جا کشته شدن.
‫- اما سین مولر زنده موند. ‫- آره.
‫چندین هفته بیمارستان بستری بود ‫و تحت مراقبت روان‌پزشکی بود.
‫توی صحبت‌ها، گفته که ‫با شوهرش دعواشون شده
‫وقتی پشت فرمون بوده.
‫شوهرش گفته طلاق می‌خواد.
‫عجیبه. بچه‌هاش سال۲۰۲۳ فوت شدن...
‫اما هنوز لباس‌های اونا رو می‌شوره ‫و برنامه‌ها رو توی تقویم خانوادگی می‌نویسه.
‫آثار جدیدی از اون‌ها در سراسر خونه‌ست.
‫خیلی‌خب، خانواده‌ش می‌میرن، ‫و یه‌کم بعد، اِما رو می‌کشه.
‫می‌دونم قصد خودکشی داشتی.
‫توی مشاوره‌ی سوگ گفتی.
‫اما نمی‌دونم چطوری.
‫دلت می‌خواد اوردوز کنی؟
‫مطمئن نیستم.
‫نظرت چیه؟
‫سین... لطفا گوش کن.
‫من دوستتم. درسته؟
‫تو رو خوب می‌شناسم، ‫و... و درکت می‌کنم.
‫از دست دادن عزیز رو می‌فهمم.
‫- سوگوار بودن رو می‌فهمم. باشه؟ ‫- همم.
‫آ... و تو روی احساساتت کنترل نداری،
‫و متوجه نیستی داری چیکار می‌کنی، ‫و دست به کارهای احمقانه میزنی.
‫درک می‌کنم.
‫سین، ما خیلی تفاهم داریم.
‫- سفره دلمون رو پیش هم باز کردیم. ‫- آره...
‫آره. آره، درسته.
‫آره.
‫هنوز اون روزی که اومدی ‫گروه مشاوره سوگ رو یادم میاد.
‫مطمئن نبودم جواب بده، ‫چون خودم اون بروشور رو توی صندوق پستت گذاشتم.
‫خیلی ناراحت بودی.
‫و واقعا بهم کمک کرد،
‫تو رو شناختم،
‫و بهت نزدیک شدم.
‫می‌تونم بهت کمک کنم.
‫همونطوری که تو بهم کمک کردی.
‫اما الان همه چی رو خراب کردی.
‫حالا باید یه راه حل پیدا کنم.
‫نه... سین!
‫سین، تو به من نیاز داری. ‫فقط من واست موندم!
‫حقیقت نداره. ‫هنوز تور و مالی رو دارم.
‫تو مریضی!
‫از اون دست آدمایی هستی ‫که ممکنه خودشو توی باتلاق غرق کنه.
‫کارت همینه.
‫به بچه‌های من نزدیک نشو!
‫مالی عزیز، تور عزیز، ‫نوشتن این حرف‌ها واسم سخته
‫و قلبم رو به درد میاره،
‫اما ناچارم شما کوچولوهای عزیزم رو ترک کنم.
‫مامانم اینو ننوشته! ‫هیچ‌وقت به ما نمی‌گفت کوچولو.
‫نه. به پلیس زنگ میزنم.
‫بیا.
‫بله؟
‫گونا چایی و کوکی درست کرده.
‫می‌دونی چیه، لی؟ مطمئنم بعد یه مدت ‫هر سه به زندگی عادی برمی‌گردیم.
‫نظرت چیه هفته آینده بریم خرید؟
‫می‌تونی جوری که دوست داری ‫اتاقتو تزیین کنی.
‫خوبه.
‫وسایل مامان چی؟
‫الان برای توئه.
‫فکر کنم بهتره توی انبار بذاریم.
‫روزی که مستقل شدی و خونه گرفتی ‫می‌تونی با خودت ببری.
‫ولی اگه دوست داری ‫چیزی از مامانت داشته باشی،
‫می‌تونیم بریم برداریم.
‫ممنون.
‫می‌دونم سخته، لی،
‫ولی یه راهی پیدا می‌کنیم.
‫اوهوم.
‫فولگر؟ سین مولر فیلم تمام بچه‌ها
‫توی مشاوره گروهی ‫سازمان حقوق خانواده رو داره.
‫و همه‌شون اینجا هستن.
‫دختر زارا سولاک، پسر آندریاس لوند ‫و دو تا دختر هوگارد.
‫و اون کیه؟
‫- منم. ‫- همم؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫می‌دونم ناراحتی، آسکا،
‫و از دستت مامانت عصبانی هستی.
‫اینکه خانواده‌تون نابود شده تقصیر مامانته.
‫رفتارش خیلی خوب نبود، نه؟
‫به نظر میاد سین به شکل بیمارگونه...
‫نسبت به طلاق و بی وفایی والدین وسواس شده.
‫فولگر، بفرمایید؟
‫خیلی‌خب. باشه. ‫خودمو زود میرسونم.
‫- ماری هولست گم شده. ‫- چی؟
‫خانواده‌ش پیداش نمی‌کنن. ‫با دوستش حرف زدن و...
‫- انگار... ‫- لعنتی. خودشه.
‫حالا فهمیدم اونو کجا دیدم.
‫سین مولر دوست ماریه.
‫با اون اومده بود اداره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫چون یادم میاد پیش خودم گفتم ‫خیلی عجیبه دوستشو آورده.
‫به هس زنگ بزن. ‫شاید چیزی بدونه.
‫بهش بگو سین مولر هنوز آزاده،
‫و ماری هولست گم شده ‫و ممکنه جونش در خطر باشه.
‫آره، اما موبایلش نمی‌گیره.
‫به اون خبر می‌دادم، ‫و الان جواب نمیده.
‫دوباره تلاش کن.
‫من میرم خونه‌ی ماری ‫و با خانواده‌ش حرف میزنم.
‫شما با مارک هس تماس گرفتید...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫فکر کنم گم شدم. ‫ترنوه اون سمت میشه؟
‫آره.
‫و اینجا پلاک دوازده هست؟
‫بله، پلاک دوازده‌ست.
‫شما مالک هستید؟
‫نه. چندین هفته اینجا رو اجاره کردم.
‫چطور؟ چی شده؟
‫- من پلیس هستم. دنبال... ‫- لعنتی.
‫واسه اینه که زمستون اینجا هستم؟
‫پرسیدم مشکلیه یا نه، اما گفتن ‫می‌تونم تمام سال رو اینجا بمونم.
‫وقتی فهمیدم مالکین اینجا لهستانی هستن ‫باید بیشتر توجه می‌کردم.
‫لهستان؟
‫خیلی‌خب، چطوری باهاشون صحبت می‌کنید؟
‫با شرکت اجاره‌دهنده حرف زدم.
‫چطور؟ برای چی؟
‫مشغول تحقیقات روی یه جنایت هستم.
‫عه؟ نگران کننده‌ست. ‫امیدوارم موضوع جدی نباشه.
‫اسم شما چیه؟
‫- یولیا. ‫- یولیا؟
‫فامیل‌تون؟
‫میشه لطفا کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫بله.
‫اجازه هست سریع خونه رو نگاه بندازم؟
‫حتما. بفرمایید.
‫- و من می‌تونم کارت شناسایی شما رو ببینم؟ ‫- بله، حتما.
‫ببخشید خونه بهم‌ریخته‌ست. ‫من... وسط پروسه طلاق هستم.
‫پرنده‌های شما هستن؟
‫نه! نه، البته که نه.
‫اجازه هست بپرسم... این جنایت، ‫ماجرا چی بوده؟
‫خب، پای مالکین قبلی در میونه، ‫خانواده استال.
‫توگار استال، پدر خانواده، ‫یه پرنده‌شناس تازه‌کار بود، از پرنده‌ها مشخصه.
‫- اوه، بسیار خب. ‫- اسم دختر خانواده تیا بود.
‫تیا استال.
‫پرونده خیلی وحشتناکیه.
‫الان اینجا زندگی کردن ‫آدم رو مور مور می‌کنه.
‫درسته.
‫می‌تونم کارت شناسایی‌تون رو ببینم؟
‫بله، حتما.
‫زمانی که اینجا زندگی می‌کردن، ‫یه اتاقک اینجا بود.
‫- هنوز هست؟ ‫- نه، نیست.
‫و باتلاق...
‫اون طرفه.
‫می‌تونم برم نگاه کنم؟
‫بله. البته، خواهش می‌کنم. راحت باشید.
‫- ممنون. ‫- خب، کیف پولمو پیدا نمی‌کنم.
‫فکر کنم اون طرف باشه.
‫متاسفانه یه‌کم حواس پرت شدم. ‫چیزه...
‫به خاطر طلاقه. ‫چندین هفته سختی داشتم.
‫- شما چی؟ ازدواج کردید؟ ‫- نه.
‫خوب کاری کردید. ‫همه از سخت بودن طلاق حرف میزنن،
‫اما تا خودت تجربه‌ش نکنی، ‫درک نمی‌کنی چقدر افتضاحه.
‫با دوست مامانت، سین، حرف زدی؟
‫- آره. ‫- کِی؟
‫نمی‌دونم. حدود سه ساعت پیش.
‫- نگفت کجا میره؟ ‫- چطور؟
‫باید بدونیم سین کجاست، ‫و شماره‌ای که بهش زنگ زدی رو بهم بده.
‫چرا سین واستون مهمه؟ ‫مامان من گم شده!
‫می‌شمریم تا یک، می‌شمریم تا دو،
‫مرغه نه جوراب پاشه نه کفش
‫تا سه و چهار شمردن خیلی آسونه
‫تخم‌مرغ‌ها رو فشار بدی ‫می‌شن نیمرو تو خونه
‫می‌شمریم تا پنج، می‌شمریم تا شش
‫اگه غول باشی، جادوگر می‌شه زنت تهش
‫یعنی چی؟
‫- با هس حرف زدی؟ ‫- نه، همچنان جواب نمیده.
‫ولی ماشینشو پیدا کردم.
‫منطقه‌ای پارک شده، که تماس تلفنی سین ‫با تور از اونجا برقرار شده.
‫نزدیک به کلبه تابستونی استال.
‫فکر می‌کردم کلبه خراب شده باشه.
‫نه. فقط اتاقک کلبه خراب شده.
‫- خونه همچنان پابرجاست. ‫- آدرس رو بفرست.
‫- باید یه تیم اعزام کنیم. ‫- باشه.
‫اگه غول باشی، جادوگر می‌شه زنت تهش
‫من اومدم!
‫یه چیزی بگو!
‫کجایی؟
‫یه چیزی بگو؟
‫جیک‌جیک!
‫کجایی؟
‫شما با مارک هس تماس گرفتید. ‫الان نمی‌تونم جواب بدم.
‫لطفا پیغام بذارید.
‫سلام هس.
‫خواستم بگم که...
‫میشه لطفا بهم زنگ بزنی؟
‫خداحافظ.
‫پیدات کردم!
‫[دو هفته بعد]
‫[نایا تولین]
‫- سلام، لی. ‫- سلام.
‫ممنون.
‫- سنگ قبر قشنگیه. ‫- اوهوم.
‫اومدی خداحافظی کنی؟
‫اول می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اجازه هست؟
‫- همم؟ ‫- اوهوم.
‫کِی میای خونه؟
‫دادستان در حال تحقیقاته ‫که به قتل متهم میشم یا نه.
‫- چی؟ ‫- اوهوم.
‫اما تو جون اون پلیسو نجات دادی.
‫آره. خب... پیچیده‌ست.
‫ممکنه استدلال بیارن ‫که ماجرا فقط دفاع از خود نبوده.
‫پس.. یعنی احتمالا برم زندان.
‫چند وقت؟
‫نهایت دو سه ماه.
‫چون شرایطی بوده که جرم سبک‌تر شده.
‫باشه.
‫- خب، واسه فارغ التحصیلیم آزاد میشی؟ ‫- آره.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫واسه جشن فارغ التحصیلی ‫می‌تونم کلاه اِما رو بپوشم؟
‫اینطوری اونم اونجاست؟
‫آره. البته که می‌تونی عزیزم.
‫- فکر خوبیه. ‫- آره.
‫ولی اول باید قبول بشی.
‫- آره. ‫- مهمونی می‌گیری؟
‫نه، فکر نمی‌کنم. ‫بقیه مهمونی می‌گیرن.
‫خوش اومدی.
‫خونه‌ی توئه؟
‫آره.
‫منظورم اینه اینجا رو خریدی؟
‫آره، خریدم.
‫خیلی بزرگه.
‫آره، چون فکر کردم شاید بخوای بیای اینجا.
‫هر از گاهی.
‫منظورت چیه؟
‫بیا بشین.
‫دارم از یوروپل استعفا میدم.
‫و یه شغل توی دانمارک پیدا می‌کنم.
‫و خواستم بدونم دلت می‌خواد با من زندگی کنی؟
‫و اگه دوست داشته باشی، ‫می‌تونی هر اتاقی رو می‌خوای برداری.
‫اتاقمو با جانی مارگارت شریک میشم؟
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M