‫مامان؟
‫مامان؟ مامان؟ مامان؟ مامان؟
‫بله، عزیزم، من اینجام. ‫چی شده؟
‫توش هیولا داره؟
‫اوه، نه. توش هیچ هیولایی نیست، ‫قول میدم.
‫یه رازی بهت بگم؟
‫هیولاها از من می‌ترسن.
‫پس عزیز دلم، تو هیچوقت ‫لازم نیست نگرانشون باشی.
‫پس من چی؟ ‫از منم محافظت می‌کنی؟
‫نظرت چیه؟ ‫از مامان‌بزرگ هم محافظت می‌کنیم؟
‫چشمم روشن!
‫پس منم یکم از اون پاپ‌کورنی ‫که برات خریدم برمی‌دارم.
‫شوره. چندش‌آوره.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باید برم دستشویی. ‫می‌تونی با مامان‌بزرگ بمونی؟
‫آره، چیزیش نمیشه.
‫سلام، کارآگاه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫این دخترته؟
‫- شکلات می‌خوای؟ ‫- نه، نمی‌خواد.
‫شکر دندون‌ها رو خراب می‌کنه.
‫عزیزم، حالم خوب نیست.
‫ببخشید، ولی باید بریم.
‫ولی من می‌خوام بمونم فیلم رو ببینم.
‫یه روز دیگه دوباره میایم، عزیزم. ‫بیا بریم.
‫اونا دخترم رو ازم گرفتن، مونیکا.
‫چشم‌هاش عین باباشه.
‫مونیکا، نکن.
‫لوسی رو ببر توی ماشین. ‫درها رو قفل کن.
‫بیا، لوسی. چیزی نیست.
‫اون خبر نداره همچین دختری وجود داره... ‫مگه نه؟
‫هیچی برای یه مادر دردناک‌تر از این نیست ‫که بچه‌اش رو ازش بگیرن.
‫اشتباه می‌کنی، ‫چون من تو رو می‌برم،
‫و یه جایی دفنت می‌کنم ‫که هیچوقت پیدات نکنن.
‫و دخترت؟
‫تمام عمرش رو با این سؤال می‌گذرونه ‫که چرا تو...
‫مادرش... هیچوقت دنبالش نرفتی.
‫لوسی چیزی در مورد دیشب گفته؟
‫نه. فقط با خوشحالی ‫هویجش رو می‌خوره.
‫اون زنه از اون فرقه بود، مگه نه؟
‫یعنی ممکنه به ما آسیب بزنه؟ ‫از اون لجن‌زار دور بمون.
‫فقط می‌خوام کمک کنم.
‫ببین، می‌تونم از همه‌مون محافظت می‌کنم. ‫نگران نباش.
‫از هیتلی می‌خوام یکم تحقیق کنه.
‫- بله؟ ‫- یه جسد توی کرن‌لوئینگ پیدا شده.
‫- کجاست؟ ‫- حدود یه ساعت راهه.
‫زود خودم رو می‌رسونم.
‫پس اون کرافورده، آره؟
‫دیگه وقتشه یه همکار داشته باشی.
‫خیلی وقته تنها کار می‌کنی.
‫خب، خوش‌قیافه هم هست.
‫بس کن دیگه.
‫- خب، چی شده که یهویی میری؟ ‫- مامان.
‫می‌دونم، می‌دونم، نمی‌تونی بگی. ‫ولی پرسیدن که ضرر نداره.
‫خداحافظ، عزیزم.
‫
‫خداحافظ.
‫دوست دارم بولونیز مخصوصم رو برات بپزم.
‫پونه‌ی کوهی. ماده‌ی مخفیِ منه.
‫دهنم رو آب انداختی.
‫خیلی دوستش دارم، آنجلا.
‫ای وای! لو رفتم.
‫زن آتیش‌پاره‌ایه، نه؟
‫اون زنی که نازش رو می‌کشیدی، ‫سوفی کار؟
‫بارها دستگیرش کردم.
‫پرونده‌اش به اندازه‌ی غرورت قطوره.
‫اگه قرار بود با هر دختری ‫که تو دستگیرش کردی قطع رابطه کنم،
‫توی این شهر حسابی تنها می‌شدم.
‫آخرین چیزی که می‌خوای، یه پرونده‌ست ‫که تا جای ممکن از خونه دور باشه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- این‌که یه مادر از دخترش دور باشه.
‫لازم نیست گپ بزنیم.
‫فقط از این فرصت استفاده کن ‫ذهنت رو خالی کنی. آماده شو.
‫خدای من.
‫واسه چی اینجا؟
‫مردم میان اینجا که جسد دفن کنن، ‫نه این‌که به نمایش بذارنشون.
‫کارول، اولین نفر سرِ صحنه رسیدی.
‫قبلاً عاشق خواب بودم، مونیکا. ‫خروپف می‌کردم.
‫این شغل کوفتی!
‫فقط من و مهندسی ‫که جسد رو پیدا کرده اونجا بودیم.
‫دلیلی نداشت بقیه هم ‫بی‌خواب بشن، مگه نه؟
‫حدوداً اواخر نوجوانیشه.
‫- تا جاده چقدر فاصله داریم؟ ‫- کمابیش ۸۰ متر.
‫هیچ رد لاستیکی نیست...
‫نشونه‌ای از کشیده شدن ‫جسدش هم دیده نمیشه.
‫یعنی، به جز این وضعیت وحشتناک، ‫هیچ خاکی روی بدنش نیست.
‫- تر و تمیزه. ‫- یعنی چی؟
‫یه جای دیگه تمیز و کشته شده ‫و بعد به اینجا منتقل شده.
‫می‌تونی یه جسد رو این همه راه حمل کنی؟
‫آره، ولی من عاشق باشگاهم، مگه نه؟
‫پس از نظر تو قاتل قویه.
‫- بله، یه مرد قویه. ‫- مرد؟
‫بله، مَرد.
‫دقتی که اینجا به خرج داده شده...
‫دست‌های قربانی، حالت دعا دارن.
‫و چرا اینجا؟
‫خیلی جوونه.
‫بالأخره به تمی پیشنهاد میدی؟
‫خیلی خب.
‫بازم دست و پات رو خشک نکرده، نه؟
‫خوبه. حداقل برده بودت بیرون.
‫خب... من دیگه میرم.
‫خوب میشه یکم با هم وقت بگذرونیم.
‫مستقیم برمی‌گردی خونه؟
‫آره.
‫خط برق قطع شده بوده.
‫خرابی دیشب کمی بعد از ساعت ده ثبت شده.
‫- قاتل می‌خواسته جسد پیدا بشه. ‫- آره.
‫باید توی تاریکی از اون دکل بالا می‌رفته.
‫یه روانیِ مصممه.
‫اوه، بالأخره اومد. ‫کارآگاه ایوان دیلون
‫سفر آروم و بی‌دردسری داشتی؟
‫توی راه هم رادیو گوش می‌دادی، دیلون؟
‫- خفه شو، کانر. ‫- این جاده‌ها رو بلد نیستم.
‫مسیریاب من رو از جاده خاکی آورد.
‫خب، من چیکار کنم؟
‫یه نقشه بخر.
‫حدود ساعت ده شب، ‫قاتل برق رو قطع کرده.
‫هر خودرویی که اون موقع تو این ناحیه بوده، ‫جلب توجه می‌کنه.
‫پس دوربین‌ها رو بررسی کنید، ‫از خونه‌ها هم پرس و جو کنید.
‫چشم، خانم.
‫این خبر زیاد مخفی نمی‌مونه.
‫بهتره قبل از هجوم لاشخورها راه بیفتیم.
‫دوباره این کار رو می‌کنه، نه؟
‫- لعنتی. ‫- می‌شناسیش؟
‫آره، می‌شناسمش.
‫[ناشناس: سلام راب]
‫با شیر درست شده؟
‫اوهوم.
‫و بعدش غذا چی؟
‫[پاسخ به ناشناس: ‫مامان تویی؟]
‫رابرت.
‫دیر کردی!
‫آره... ببخشید. ببخشید، آقای میتلند.
‫میگه ببخشید، ولی هنوزم مثل ‫مجسمه اونجا وایساده.
‫درسته، آره...
‫آره. ببخشید.
‫ببین، آمریکایی‌ان.
‫- آره. ‫- عاشق لهجه‌ام شدن.
‫منم گفتم: «آره، نِسی رو دیدم.»
‫- این مخصوص کساییه که خوب بهم انعام میدن. ‫- خوش بگذره.
‫اینجا همه چی روبه‌راهه؟
‫عالیه. خیلی ممنون.
‫[آره منم. می‌دونم قراره کلی سؤال داشته باشی. ‫می‌تونم توضیح بدم.]
‫اسم مقتول جیسون مورگانه.
‫مطمئنی؟ ‫نباید منتظر تأیید هویتش بمونیم؟
‫نه، خودشه.
‫پنج سال پیش، برادرش نیکول ناپدید شد.
‫من مسئول اون پرونده بودم.
‫خدای من. دو تا پسر از یه خانواده.
‫هیچوقت پیداش نکردی؟
‫بعدی رو بپیچ راست.
‫اون موقع شایعه شده بود
‫که ناپدریش، بارکلی، ‫ممکنه اون رو کشته باشه،
‫ولی همه‌ی شواهد نشون می‌دادن ‫نیکول فرار کرده.
‫- نیروی کمکی خبر کنیم؟ ‫- از یه خونه می‌ترسی؟
‫آهای؟
‫سلام!
‫سلام، بارکلی.
‫بالأخره نیکول از سوراخش اومد بیرون؟
‫- برای نیکول نیومدم. ‫- موضوع جیسونه.
‫جیسون پسر خوبیه. ‫مثل برادرش نیست.
‫دلیلی نداره برای اون دمِ خونه‌ام بیای.
‫آخرین بار کِی جیسون رو دیدی؟
‫- چرا این سؤال‌ها رو می‌پرسه؟ ‫- هیس.
‫دفعه قبل که اومدی اینجا، باردار بودی.
‫بچه‌ات سالم به دنیا اومد؟
‫جسد یه پسر جوون رو پیدا کردیم.
‫- جیسون نیست. ‫- مطمئنی؟
‫- کاملاً. ‫- فکر می‌کنم خودشه.
‫- نزدیک کرن‌لوئینگ پیدا شده. ‫- امکان نداره.
‫ببخشید، آخرین بار کِی جیسون رو دیدی؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫کارآگاه کانر کرافورد.
‫ما دشمن شما نیستیم. ‫تا جواب ندید، نمی‌ریم.
‫دیروز. دیشب جیسون خونه‌ی دوستش موند.
‫باید تا الان برگشته باشه.
‫از اون موقع باهاش حرف زدید؟
‫همکارهای متخصص توی راهن.
‫می‌خوایم باهاشون برید ‫و جسد رو شناسایی کنید.
‫جیسون نیست.
‫- بارکلی، صبر کن. ‫- اون توی خونه‌ست.
‫- لعنتی. ‫- تا هویتش تأیید نشه...
‫نه، خانم مورگان، خواهش می‌کنم. ‫یه لحظه صبر کنید.
‫...باید صحنه رو دست‌نخورده نگه داریم.
‫لطفاً آرامشتون رو حفظ کنید. ‫همون‌جا بمونید.
‫لطفاً! همون‌جا وایسا!
‫بهش زنگ بزن.
‫جیسون.
‫جیسون! جیسون!
‫- بارکلی! بارکلی، صبر کن! ‫- جیسون!
‫به هیچی دست نزنید.
‫چرا جیسون گوشی‌اش رو نبرده؟
‫- چه بلایی سرش اومده؟ ‫- منم اومدم همین رو بفهمم.
‫مثل کاری که برای نیکول کردی؟
‫کندی، من...؟
‫خانم مورگان، بیاید پایین یه صحبتی بکنیم.
‫تر و تمیزه.
‫این طبیعیه؟
‫ما اجازه نمی‌دیم جیسون ‫خونه‌ی غریبه‌ها بمونه، کارآگاه.
‫اسمش انگوسه.
‫- انگوس. ‫- شماره‌ی انگوس رو دارید؟
‫بتانی؟
‫سلام... عه...
‫این تیکه زیادی بزرگ نیست؟
‫وای، بتانی دست‌وپاچلفتی! ‫ببخشید!
‫- نه، نه، نه. ‫- ببخشید.
‫نه، ولش کن. اشکالی نداره. ‫من برش می‌دارم.
‫کتریه.
‫اوه، سگ دارید؟
‫سگ؟ وای نه.
‫انگوس. شماره‌اش رو می‌خواستید.
‫دو تا شارژر برای دو تا گوشی متفاوت.
‫می‌دونستید دو تا گوشی داره؟
‫جیسون فقط یه گوشی داشت.
‫اگه اخیراً چیز غیرعادی‌ای ‫دیده بودید، می‌گفتید؟
‫بارکلی!
‫افسر رابط اومده که شما رو ‫برای شناسایی جسد ببره.
‫لازم نیست بتانی بره.
‫هر وقت تونستی برام بفرستش.
‫باشه. خداحافظ.
‫- چی می‌خوری؟ ‫- فقط... فقط پنیره.
‫خدا رو شکر تُن‌ماهی برنداشتی.
‫- به‌به. ‫- تو هم از تُن‌ماهی خوشت نمیاد؟
‫- کی خوشش میاد؟ ‫- من.
‫- البته از تُن‌ماهی اینجا خوشت نمیاد. ‫- نه، معلومه که نه.
‫صد درصد نه. مالِ اینجا نه.
‫ورّاجی بسه.
‫این رو بده به اون مرده کنار آشپزخونه.
‫منظورت... دان، دان کامرونه؟
‫حواست به اون لولوخورخوره باشه. ‫اون واسه پول آدم می‌کشه.
‫شوخی کردم. ‫از روی عشق این کار رو می‌کنه.
‫خب، وقتی گپ زدنت تموم شد...
‫دزدکی هم نگاه نکن.
‫باید این رو به شما بدم؟
‫یا خدا.
‫انگوس گفت جیسون ساعت ۱۰ رفته.
‫پدر و مادرش هم تأیید کردن،
‫دوربین درِ خونه هم خروجش رو ‫ضبط کرده، پس...
‫جیسون دو تا گوشی داشته.
‫یه زندگی مخفی داشته که ‫اونا ازش بی‌خبر بودن.
‫هوم. فکر می‌کنی یه چیزی رو پنهون می‌کنن؟
‫زنه گفت سگ ندارن.
‫ولی لونه سگ دارن.
‫توی سطل آشغال هم غذای سگ بود.
‫دارن در مورد یه چیزی بهمون دروغ میگن.
‫فکر کنم بارکلی می‌دونه ‫اون گوشی از کجا اومده.
‫پس چرا بهمون نمیگه؟
‫بیا تعقیبشون کنیم.
‫بارکلی تا چند ساعت پیش افسر رابط درگیره.
‫بتانی نه.
‫یه جای دور از چشم پیدا کن ‫و منتظرش بمون.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫وقتی مضطرب هستید،
‫گاهی لبخند زدن ‫می‌تونه اعصابتون رو آروم کنه.
‫این کار با فرستادن یه پیام آروم
‫به مغزتون انجام میشه ‫که شما در امان هستید،
‫و باعث میشه بدنتون آروم بشه ‫و نفستون آهسته‌تر بشه.
‫تنفس کنترل‌شده...
‫پدره اومد.
‫خیلی خب. راه افتاد.
‫عه...
‫یعنی کجا داره میره؟
‫زیاد نزدیک نشو.
‫- بله، خانم؟ ‫- جیسون مددکار اجتماعی داشت؟
‫مددکار اجتماعی؟ ‫بذار بررسی کنم.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫خب، جیسون مددکار اجتماعی نداشت،
‫ولی خانواده‌اش از مددکار قبلیِ نیکول ‫شکایت کرده بودن.
‫- مایکل باک. ‫- آره... می‌شناسینش؟
‫مددکار اجتماعی نیکول بود. ‫اون گزارش گُم شدنش رو داد.
‫- پس باهم خصومت دارن. ‫- آره. ممنون، دیلون.
‫باشه. می‌دونم کجا داره میره.
‫- کدوم طرف؟ ‫- راست.
‫لطفاً پیام بذارید.
‫مایکل، من کارآگاه مونیکا کندی هستم.
‫من مسئول پرونده‌ی نیکول مورگان بودم. ‫لطفاً باهام تماس بگیر.
‫آها، اوناهاش..
‫- پشتیبانیِ مسلح لازم داریم. ‫- کجا میری؟
‫میرم وقت بخرم!
‫شما یک پیام جدید دارید.
‫مایکل، من کارآگاه مونیکا کندی هستم.
‫من مسئول پرونده‌ی نیکول مورگان بودم...
‫بهت گفتم از پسرم فاصله بگیر!
‫بتانی.
‫نکن.
‫تیراندازی شد. ‫فوراً پشتیبانی مسلح اعزام کنید.
‫قایم شدن فایده نداره. ‫بیا بیرون، ترسوی عوضی!
‫بتانی، وایسا!
‫برو کنار.
‫- نمی‌تونم. ‫- لطفاً اسلحه رو بیار پایین، بتانی.
‫اون نیکول رو فریب داد.
‫ذهنش رو پر از زهر کرد ‫و کاری کرد ترکم کنه.
‫حالا هم فریب دادن اون کافی نبوده.
‫رفته بچه‌ام رو هم کشته!
‫چی؟ نه، من همچین کاری نکردم
‫- دروغگو! ‫- ساکت باش.
‫اون دروغ میگه.
‫یه روز جیسون رو دیدیم ‫که لباس‌هاش خیس بود.
‫گفت با مددکار اجتماعی ‫رفته شنا توی رودخونه.
‫- بتانی، نه... ‫- دروغگو!
‫- برو کنار! ‫- بتانی، اگه این کارو کرده باشه، ثابتش می‌کنم.
‫خب بعدش چی؟ میره زندان؟
‫این که عدالت نیست.
‫پدرم رئیس زندان بود.
‫همیشه بهم می‌گفت،
‫تو بگیرشون، عزیزم. ‫من مجازاتشون می‌کنم.
‫اگه من برم کنار و تو شلیک کنی،
‫در حقش هزار برابر مهربون‌تر بودی
‫تا عدالتی که توی زندان در انتظارشه.
‫زندانی‌ها و نگهبان‌ها زنده‌زنده می‌خورنش.
‫آروم‌آروم، با درد.
‫به عنوان یه مادر، اگه جای تو بودم، ‫همین عذاب دردناک رو عدالت می‌دونستم.
‫به نیکول هم فکر کن.
‫نیکول.
‫هنوز یه جایی اون بیرونه، ‫مگه نه، بتانی؟
‫هنوزم باور داری نیکول هنوز زنده‌ست؟
‫آره.
‫- و یه روز برمی‌گرده خونه. ‫- آره.
‫پس زنده بمون تا اون روز کنارش باشی.
‫اسلحه رو بذار زمین و برو کنار.
‫خدای من.
‫خدای من... حالت خوبه؟ ‫خوبی؟
‫کندی... خوبی؟
‫آمبولانس خبر کن. ‫بگو شیشه رفته توی شریان رادیالش.
‫- باشه. ‫- تو هم اونجا واینستا.
‫کمربندت رو بده.
‫- کمربندم؟ ‫- الان جونت رو نجات دادم.
‫کمترین کاریه که می‌تونی بکنی، ‫یه حوله هم بیار.
‫- حوله؟ ‫- هر چی میگم تکرار نکن!
‫یه چیز تمیز مثل همون. زود باش.
‫- دارم می‌میرم؟ ‫- امیدوارم نمیری، لامصب.
‫بگیر.
‫کاش به هردوتون شلیک می‌کردم!
‫آره، ولی یه روز ازم تشکر می‌کنی ‫که این کار رو نکردی.
‫این درد می‌گیره. ‫یک، دو، سه.
‫پس جیسون مُرده؟
‫تازه تأیید شد.
‫وای خدا. اون خانواده...
‫چرا فکر می‌کرد کار تو بوده؟ ‫تو که مسئول پرونده جیسون نبودی.
‫اونا یه مشت دروغگوی عوضی‌ان، کندی.
‫فکر نکنم حتی جیسون رو دیده باشم.
‫شاید یکی دو بار ‫وقتی مسئول پرونده‌ی برادرش بودم،
‫ولی همون‌طور که خودت می‌دونی، ‫اون سال‌ها پیش بود.
‫پس ماجرای آموزش شنای مخفیانه چیه؟
‫دریاچه‌ی خیلی قشنگی دمِ در خونه‌ات داری.
‫شاید خنده‌دار به نظر بیاد،
‫ولی من بیشتر دنبال بهتر کردن ‫زندگیِ بچه‌هام، نه غرق کردنشون.
‫تنها آدم‌های احمقی که ‫توی اون دریاچه شنا می‌کنن،
‫منم و قبل از من پدرم.
‫نمی‌دونم داره از چی حرف می‌زنه.
‫نباید ازم محافظت می‌کردی.
‫تو الان مادر شدی، نه؟
‫مطمئن بودی نیکول فرار نکرده.
‫آره... منم یه احمق ازخودراضی بودم.
‫مثل مایکلِ قبلی حرف نمی‌زنی.
‫خودت هم همون آدمی هستی ‫که روز اول این کار بودی؟
‫برای همینه که خونه‌ات شده داروخونه؟
‫خوابت نمی‌بره.
‫- شاید دوباره باهات تماس بگیرم. ‫- شاید هم جواب ندم.
‫نه، جواب میدی.
‫[تحقیقات پلیس درباره فرقه نور سوزان]
‫مامان، همه چی روبه‌راهه؟
‫بازم از اون ایبوپروفن کودکان توی خونه داری؟
‫- چی شده؟ ‫- نگران نشو.
‫دختره رو ناقص نکردم.
‫فقط یکم تب کرده.
‫- همین. ‫- توی کابینت دستشوییه.
‫خب، آخرین قطره‌هاش رو هم خورد،
‫پس فعلاً مشکلی نداره.
‫تو راه برگشت از یه داروخونه می‌گیرم.
‫- میشه گوشی رو بدی بهش؟ ‫- یه لحظه.
‫داری به کی دست تکون میدی؟
‫به مامان سلام کن.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، عزیزم.
‫حالت خوب نیست؟
‫- باز منم. ‫- نگران نباش، خوب میشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره. روزت چطور بود؟
‫باز چیزی انداختی زمین؟
‫- خیلی هم خوب. ‫- ببین.
‫بدک نیست، نه؟
‫و برای دوتا بلیت سینما کافیه...
‫مثلاً برای امشب؟
‫تمی، من...
‫نه، فقط... به بابام قول دادم.
‫- بابات؟ ‫- آره.
‫- بابام... می‌دونی، اون... ‫- باشه.
‫البته. نگران نباش.
‫[معلومه که به خاطر تو ترکتون نکردم، راب. ‫دلم برات تنگ شده.]
‫[راب، لطفاً به دیدنم بیا.]
‫[بابا]
‫اولین بار که بتانی رو دیدم، باردار بودم.
‫شاید اگه لوسی اون موقع به دنیا اومده بود،
‫پرونده نیکول رو یه جور دیگه بررسی می‌کردم.
‫به خاطر غریزه‌ی مادری. ‫شاید هم نه.
‫اون موقع زندگی...
‫خب... اوضاع اصلاً خوب نبود.
‫پدرم تازه فوت کرده بود. ‫ماجرای پیچیده‌ای بود.
‫تازه از یه پرونده سنگین بیرون اومده بودم.
‫همون پرونده‌ی فرقه؟ ‫پرونده نور سوزان؟
‫اسم اون پرونده رو شنیدی؟ ‫خیلی قبل از اومدن تو بود.
‫در جریان همه‌ی پرونده‌هات هستم.
‫فقط به خاطر شخصیت فوق‌العاده‌ات نبود
‫که خواستم همکار تو بشم.
‫پس همکار شدنمون کار خودت بود؟
‫پدربزرگم همیشه می‌گفت،
‫اگه می‌خوای توی کارت پیشرفت کنی، ‫با بهترین‌ها کار کن.
‫البته اون دزد بود!
‫شب بخیر.
‫ماهواره‌ای این تصاویر از کلیمانجارو رو ‫در سال ۱۹۹۲ ثبت کرده...
‫من برگشتم.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫فقط خسته‌ام.
‫لوسی خوبه؟
‫آره. تبش کاملاً قطع شده.
‫پرونده‌ی بدیه، نه؟
‫توی گروه پیاده‌روی‌مون توی فیسبوک ‫همه در موردش حرف می‌زنن.
‫می‌دونی که نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
‫سوپ تره‌فرنگی و سیب‌زمینی که دوست داری ‫برات درست کردم.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫امشب پیشمون می‌مونی؟
‫حتماً.
‫[می‌خوام ببینمت، مامان. ‫کِی می‌تونیم هم رو ببینیم؟]
‫معاینه‌ی ظاهری جیسون مورگان تموم شد.
‫حالا معاینه‌ی داخلی رو شروع می‌کنم.
‫مثانه متورم شده،
‫که نشون میده درست قبل از مرگ ‫مایعات مصرف کرده.
‫این می‌تونه نشونه‌ی مسمومیت احتمالی باشه.
‫احتمال داره بهش دارو ‫خورونده شده باشه.
‫این هم تورم مثانه رو توضیح میده،
‫هم نبود زخم‌های دفاعی روی بدنش.
‫اون به آرومی فلج شده بوده،
‫طوری که توی بدن خودش زندانی شده بوده.
‫نمی‌تونسته ارتباط برقرار کنه،
‫اما هنوز نسبت به دنیای اطرافش آگاه بوده.
‫و تمام لحظات رو می‌دیده ‫وقتی خفه و کشته شده.
‫اوه، مونیکا... ‫واقعاً یه هیولای خبیث اون بیرونه.
‫راب.
‫معذرت می‌خوام...
‫بابت تمام اتفاقاتی که با مامان افتاد.
‫می‌دونی که می‌تونی باهام حرف بزنی.
‫خب... می‌تونیم فردا حرف بزنیم.
‫لوید.
‫بیا. بیا بریم بخوابیم.
‫بیا، برو بخواب. یالا، پسر.
‫[الان]
‫«ترجمه از سینا صداقت»