‫امروز صبح، ما جنازه یه مرد جوون ‫دیگه رو هم پیدا کردیم.
‫قطعا خصوصیات قتل سریالی رو داره.
‫من توی اون خونه بودم.
‫جیسون رو از اتاق‌خوابش برده بودن.
‫از اتاق‌خوابش؟
‫می‌خوام اون‌ها و استیون یه جا باشن...
‫که کامل نظارتشون کنیم، ‫تا تیم جرم‌شناسی خونه رو بررسی می‌کنه.
‫دیروز حال راب چطور بود؟
‫ازش خواستم بریم سینما.
‫بابا.
‫ایشون آقای رایت هستن، ‫پدر راب.
‫می‌تونم اسم پسرهایی که ‫در خطر هستن رو بدم.
‫همه مدارس، همه شهرها. ‫همه‌جا هستن.
‫می‌تونی فردا همراهم بیای شکار.
‫این نشان‌دهنده مسمومیت احتمالی است.
‫می‌تونه به این معنا باشه که سم ‫بهش داده شده. این توضیح می‌ده که...
‫هدفون رو برمی‌دارم، باشه؟
‫خیلی وقته هدفون گذاشتی؟
‫لوسی به یکی از دخترها گفته بود...
‫می‌خواد سم به خوردشون بده.
‫- شد تو تا. ‫- برو خونه، پک.
‫مامان...
‫بهترین راه حفاظت از پسرتون ‫اینه که از فهرست مظنونین حذف بشه.
‫حرف زدن شکل دیگه‌ای از درمانه.
‫- کارآگاه. ‫- اوون؟
‫اوون، حرف بزن. ‫چه خبره؟
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اوون، صدام رو می‌شنوی؟
‫وای، خدایا! وای، خدایا! اوون!
‫اوون!
‫گلوریا!
‫گلوریا، وایسا!
‫- اوون! اوون! ‫- گلوریا؟
‫اوون! اوون!
‫وای، خدایا! وای، خدایا!
‫کمکم کن! نفس می‌کشه.
‫روی زخم فشار بذار.
‫وای، خدایا. کمکم کن. کمکم کن.
‫کمکم کن، التماس می‌کنم کمکم کن.
‫فشارش بده، سفت.
‫نمی‌دونم، ولی کمک می‌خوام، ‫خواهش می‌کنم.
‫همینه. همینه. ‫به... به نفس کشیدن ادامه بده.
‫تا می‌تونی فشار بده.
‫باشه؟ من زنگ می‌زنم کمک بیاد.
‫فقط... فقط نفس...
‫به کدام خدمات نیاز دارین؟
‫من کارآگاه مونیکا کندی هستم. ‫کادر پزشکی و نیروی پشتیبانی نیاز دارم.
‫من ملک کیلماردون هستم، ‫در کارس او بلاریگ.
‫- منتظر باشین. ‫- خواهش می‌کنم عجله کن!
‫- کمک! ‫- الان برمی‌گردم.
‫خوبه. فقط... همینطور نفس بکش. ‫خواهش می‌کنم.
‫پانزده دقیقه با اونجا فاصله هست.
‫- آیا در خطر آنی هستین؟ ‫- نمیان؟!
‫دارن میان، گلوریا.
‫من می‌تونم تایید کنم که دیشب،
‫مرد جوان سومی نیز مورد حمله قرار گرفت، ‫توسط فردی که...
‫ما معتقدیم عامل قتل‌های...
‫جیسون مورگان و رابرت رایت بوده.
‫قربانی در حال حاضر ‫در وضعیت بحرانی قرار داره.
‫تحقیقات ما، ‫ما رو به این باور رسونده که قاتل،
‫مردان نوجوان و بیست و چندساله ‫رو هدف قرار می‌ده.
‫ما متوجه هستیم که...
‫نگرانی قابل‌توجه‌ای در سطح ‫جامعه وجود خواهد داشت،
‫ولی می‌خوام به شما اطمینان بدم ‫که ما در حال پیشرفت هستیم،
‫و این قاتل رو دستگیر خواهیم کرد.
‫«ما؟» پررو.
‫نصیحت ما اینه که هوشیار باشین،
‫از عزیزانتون حفاظت کنین...
‫آره، بسه.
‫- هیتلی عاشق کانون توجه بودنه، هان؟ ‫- نه، اون همچین آدمی نیست.
‫نه؟ انگار با شیرجه پرید جلوی مطبوعات.
‫- من ازش خواستم. ‫- چی؟
‫چرا؟
‫من خوش ندارم که...
‫چهره تحقیقات ‫یه قاتل سریالی فعال باشم.
‫فکر کردم تو هم نخوای، ‫چون به تیپ قربانی‌هاش می‌خوری.
‫فکر کنم زیادی سنم براش بالا است.
‫من هم تا دیشب همین رو ‫درباره اوون می‌گفتم.
‫تا اینجا، فقط گروه خونی اوون.
‫نصف شیوه کار اون اینجا پیدا نیست.
‫هیچ اثری از مواد مخدر نیست، ‫نه اینجا و نه در سیستم اوون.
‫کار خودشه.
‫چاقوی خودش رو نیاورده بود.
‫خواستم گفته باشم.
‫تیم جرم‌شناسی ضبطش کرد. ‫فکر کنم چاقو رو از آشپزخونه برداشته بود.
‫با چاقویی که توی دسته ناقصه یکیه.
‫یه فرصت داری که ضربه مرگبار ‫به یه نفر بزنی.
‫کجا رو هدف می‌گیری؟
‫سرخرگ‌ها.
‫اینجا، اینجا، اینجا.
‫شاید بریدن مچ دست.
‫زخم‌های اوون هیچ‌کدوم از این‌ها نبودن.
‫زخم‌های گردن و دستش ‫از دفاع بودن.
‫زخم اصلی اینجا بود، ‫پهلوش.
‫منظورت چیه؟
‫قاتل ما با بدن انسان آشنایی داره.
‫اگه می‌خواست با چاقو اوون رو بکشه، ‫می‌کشتش.
‫- اوون چاقو رو برده بود بالا. ‫- اوون؟ چرا؟
‫ترسیده بود.
‫بهم زنگ زد. ‫می‌خواست یه چیزی بهم بگه.
‫اوون به شخصیت‌شناسی بقیه ‫قربانی‌ها نمی‌خوره.
‫بی‌خیال بابا، نزدیکه.
‫نزدیک برای قاتل ما کافی نیست.
‫اوون از بقیه قربانی‌ها بزرگ‌تره، ‫آسیب‌دیده است.
‫عمدی یا غیرعمد، ‫قبلا آدم کشته.
‫ما فکر می‌کردم مظنونه.
‫اگه تهدید بود چی؟
‫تهدید؟
‫- فکر می‌کنی اوون می‌دونست قاتل کیه؟ ‫- قاتل وارد می‌شه.
‫سم و نوشیدنی معمولا قدم بعدی‌اش هستن،
‫ولی می‌شنوه که اوون به من زنگ می‌زنه،
‫و اون لحظه دستپاچه می‌شه.
‫از پشت می‌ره سمت اوون.
‫می‌دونه که وقتش تنگه،
‫ولی اونقدر وقت داره که ‫از قتل لذت ببره.
‫ولی اوون چیزخور نشده، ‫برخلاف بقیه سست نیست.
‫پس وقتی خفه‌اش می‌کنه،
‫اوون هنوز مقاومت می‌کنه.
‫دست‌هاش رو آزاد می‌کنه...
‫که چاقو رو برداره، احتمالا از جیبش.
‫و اوون سعی می‌کنه ‫دست‌های قاتل رو بزنه،
‫و اون موقع است که گردن خودش ‫زخمی می‌شه.
‫ولی قاتل بهش چیره می‌شه...
‫و چاقو رو فرو می‌کنه پهلوی اوون.
‫- اوهوم. ‫- خون می‌ریزه.
‫چندشش می‌شه. ‫همه‌چی اشتباه پیش رفته.
‫خون از بین تخته‌های کف زمین ‫نشت می‌کنه.
‫من دارم از جاده میام...
‫پس محکم می‌چسبه، ‫می‌خواد اوون بمیره.
‫ولی من خیلی نزدیکم و...
‫اون باید بدونه که اوون حتما مرده.
‫ولی من الان داخل خونه‌ام...
‫و گلوریا داره داد می‌زنه،
‫پس مجبوره ولش کنه ‫و اگه من نمی‌اومدم بالا،
‫- از پله‌ها نمی‌اومدم و در... ‫- مون... مونیکا.
‫خب؟
‫خبر خوب. کار تیم جرم‌شناسی تمومه. ‫می‌تونین برین خونه.
‫خونه؟
‫اوهوم. برین وسایلتون رو جمع کنین.
‫یه افسر هست که شما رو برسونه.
‫هی.
‫- یه دونه از قرص‌هات رو بخور. باشه؟ ‫- اوهوم.
‫من حلش می‌کنم.
‫آره.
‫اخه کی همچین چیزی رو می‌ذاره ‫توی کمد لباس؟
‫«به درون خود رجوع کن.»
‫«حقیقت در درون انسان سکنا دارد.»
‫یارو خیلی عجیبه. ‫چرت و پرت محضه.
‫- یا یه نقل قول که ١٨٠٠ سال قدمت داره. ‫- هان؟
‫فلوطین. فیلسوف یونانی.
‫دیگه چی گوهرهایی ‫از مطالعات کلاسیک یاد گرفتی؟
‫وایسا. عه، عه. چیکار می‌کنی؟
‫یه هدیه بود.
‫- به نظرت از طرف قاتل بوده؟ ‫- داره بازی‌مون می‌ده.
‫«حقیقت... درون انسان سکنا داره.»
‫لعنتی.
‫خدایا.
‫جیسون مورگان.
‫راب رایت.
‫اون... اون نیکوله. ‫برادر جیسون، آره؟
‫پس اون هم قربانیه؟
‫کل این مدت، گم‌شده نبود.
‫این دیگه کیه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- روباه.
‫به شکارها می‌رسن.
‫کی شکار یادت داد؟
‫- بابات؟ ‫- اوهوم.
‫بابای تو بهت شکار یاد نداد؟
‫بابای من؟ نه.
‫تنها جایی که شکار می‌رفت ‫کوچه پس‌کوچه بود.
‫- می‌رفت بازار موادبازها. ‫- فکر کردی تو باغ نیستم؟
‫شاید بابام شکار یادم داده باشه،
‫ولی واسه دل خودم شکار می‌کنم.
‫صبرش. ‫تماشا کردن. انتظار کشیدن.
‫بعدا می‌تونم آماده‌سازی رو یادت بدم، ‫یکی از این‌ها رو بپزی.
‫- خونه خودت؟ ‫- غذای خوبی می‌شه.
‫به خاطر حرفیه که پلیس توی اخبار ‫درباره پسرها گفتن؟
‫- من ضعیف نیستم. ‫- اسکات...
‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
‫- به تنها بودن عادت دارم. ‫- باشه.
‫دکترها می‌گن علائم واکنش نشون داده.
‫آره، با بوق دستگاه حرف می‌زنه.
‫اوون دیشب به من زنگ زد.
‫- بهت زنگ زد؟ ‫- آره، واسه همین اونجا بودم.
‫اوون می‌خواست باهام حرف بزنه. ‫فکر کنم کسی که بهش حمله کرد رو می‌شناخت.
‫این توی کمد لباسش بود.
‫این چهار عکس داخلش بودن.
‫این عکس راب رایته. ‫همونطور که می‌دونی، به قتل رسیده.
‫این جیسون مورگانه. ‫باز هم، به قتل رسیده.
‫ولی این، این مهمه.
‫این نیکول مورگانه، ‫برادر بزرگ‌تر جیسون.
‫همه‌شون فرزندهای کارکنان تو هستن.
‫می‌دونی این کیه؟
‫- اون هم پسر یکی از کارکنان توئه؟ ‫- نمی‎‌دونم، شاید.
‫فکر کنم اوون می‌دونه.
‫نگاهش کن. ‫اون قربانی این ماجرا است.
‫می‌دونی، از همه پرونده‌هایی که ‫دستم بوده،
‫کلی پدر و مادر دیدم ‫که بچه‌هاشون رو دوست ندارن.
‫تو نه. ‫می‌دونم تو اوون رو دوست داری.
‫همچنین می‌دونم برای حفاظت ازش ‫همه تلاشت رو می‌کنی.
‫ببین، من تو جهنم هستم.
‫شاید حس جهنم داشته باشه، ‫ولی استیون رایت و بتانی مورگان...
‫حاضرن التماس کنن که ‫جاشون باهات عوض بشه.
‫گلوریا، این پسرها مردن.
‫تصمیم تو برای کمک نکردن به من ‫یعنی به یه قاتل کمک می‌کنی، نه به اوون.
‫و پسرهای دیگه‌ای هم به خاطر این می‌میرن،
‫شاید این پسر، ‫و من باید به پدر و مادرش بگم...
‫که تو برای من مانع‌تراشی کردی.
‫مامان... مامان.
‫اوون؟ اوون، عزیزم. ‫چیزی نیست. من اینجام.
‫- مامان. ‫- اوون، اوون.
‫- سعی داره مخابره کنه. ‫- ازش...
‫- ازش فاصله بگیر. ‫- این پسر رو می‌شناسی؟
‫- کمک می‌کنی؟ ‫- بهت گفتم ازش فاصله بگیر!
‫برو بیرون!
‫چیزی نیست، عزیزم. ‫چیزی نیست. من اینجام.
‫اون هم خواستی خفه کنی؟ ‫با دیلون صحبت کردم.
‫عکس رو توی بانک اطلاعاتی ‫افراد مفقودشده چک کردم.
‫تا اینجا، مشابه نداشتیم. ‫سوابق جوانان هم همینطور.
‫یه قاتل سریالی اون بیرونه که ‫روش کارش هر شب حمله کردنه،
‫که یعنی فقط ده ساعت وقت داریم ‫قربانی بعدی‌اش رو شناسایی کنیم.
‫می‌دونم، می‌دونم. ولی مگه اینکه ‫معجزه بشه و اوون یهو به هوش بیاد...
‫اون یه چیزی می‌دونه.
‫قهوه‌ات رو بخور.
‫حواست جمع. داره میاد.
‫- من پسرم رو دوست دارم. ‫- می‌دونم.
‫اون یه هیولا نیست.
‫کمکم کن اثباتش کنم.
‫- اون مال اوونه؟ ‫- فکر کنم.
‫کجا بود؟
‫زیر تختش. ‫دیشب پیداش کردم.
‫خیلی خب. روشنش کردی؟
‫- لپ‌تاپت شارژ داره؟ ‫- طبیعتا.
‫خوبه. سوار شو.
‫- من؟ ‫- باید یه گوشی رو برای ما هک کنی.
‫- باشه. خیلی خب. ‫- عجله کن.
‫یعنی چی؟ یه نفر که اوون نمی‌شناخت ‫براش گوشی فرستاده؟
‫- آره. ‫- بعد شروع کردن به صحبت؟
‫اوهوم. خیلی هم احساسی. ‫داره اوون رو گول می‌زنه.
‫بهش حس منتخب بودن می‌ده، ‫حس ویژه بودن.
‫تشویقش می‌کنه: «جنایتت رو قبول کن.»
‫«تو می‌‌دونی گرفتن جون آدم چه حسی داره.»
‫به پسرهای کارخونه چوب‌بری ‫اشاره نکرده؟
‫نه. اوون قرار بود ملاقاتش کنه ‫تا کمکش کنه.
‫- نوشته برای چه کاری؟ ‫- ننوشته.
‫وای، ولی نگاه. ‫اوون پیشنهادش رو رد می‌کنه.
‫خرگوش، گوشی. ‫همه‌اش یه آزمایش بود.
‫اون تنها کار نمی‌کنه.
‫نه، آدم‌های بی‌گناه رو می‌کشه،
‫و به آدم‌هایی که مثل خودش فکر می‌کنن ‫پیشنهاد همدستی می‌ده.
‫یا حداقل فکر می‌کرد هم‌فکرش هستن.
‫پس اوون به تله نمی‌افته ‫و قاتل سعی می‌کنه اون رو بکشه؟
‫[انجیل مقدس]
‫دیدم بارکلی رفت.
‫داری می‌ری؟
‫تو نمی‌ری؟
‫آماده نیستم که به اون خونه برگردم.
‫به نظرت من چون برمی‌گردم... ‫آدم سردی هستم؟
‫نه. بتانی...
‫یه ذره سردی هم تو وجود تو نیست.
‫تا به حال دعا کردی؟
‫پدرم هرگز با خدا میونه خوبی نداشت.
‫در همچین زمان‌هایی، ‫حتما باعث آسایشه.
‫حضور خدا...
‫برای مدت‌ها...
‫می‌تونستم حسش کنم.
‫اون... اون... اون بهم گوش می‌داد.
‫ولی از جیسون به بعد...
‫هیچی احساس نمی‌کنم.
‫و وقتی با خدا صحبت می‌کنم ‫دیگه بهم گوش نمی‌ده.
‫- اگه هیچوقت پیشم نبود چی؟ ‫- نه، نه، نه.
‫من باور داشتم که خدا ‫نیکول رو به من برمی‌گردونه.
‫این... این... این امید رو حفظ کرد ‫که پسرم هنوز زنده است.
‫ولی کل اون مدت...
‫من اشتباه می‌کردم.
‫می‌شه نشونم بدی ‫چطور با خدا صحبت می‌کنی؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ردیفه. به سلامت.
‫هاپ، هاپ.
‫توله سگ کوچولو نبودن.
‫بذار حدس بزنم.
‫سگ‌های جنگی بودن.
‫برای این کار می‌شه برات ‫یه حکم پنج ساله برید.
‫جلوه خوبی نیست...
‫که یه پدر سوگدار سگ جنگی می‌فروشه.
‫ولی درآمد خوبی داره.
‫چی می‌‎خوای؟
‫زندگی با حقوق پلیس سخته.
‫یه ماشین گشت میاد من رو برداره...
‫که برگردم آزمایشگاه.
‫اگه اینجا کاری ندارین ‫من می‌رم سراغ بقیه داده‌ها.
‫آره. کارت خوب بود.
‫دو؟
‫این چیه؟ ‫تعداد بیشتر، امنیت بیشتر، مونیکا؟
‫خرابکاری‌اش رو برات تعریف کرده؟
‫- همه شهرها، همه مدارس. ‫- چی؟
‫دیشب گفتی اسامی قربانی‌های ‫بالقوه رو بهم می‌دی.
‫جدی؟
‫اون فرصت دیگه از دست رفت. ‫من دیگه اعتمادی به تو ندارم.
‫- دیوونه‌ای. ‫- چیه، تو بهش اعتماد داری؟
‫بی‌چون‌وچرا. ‫به هر دلیلی، اون به تو اعتماد داره،
‫تنها دلیلی که الان اینجا ایستادم همینه.
‫اون رو می‌شناسی؟
‫- قربانی اخیره؟ اونی که تو اخبار گفتن؟ ‫- نه.
‫در خطره؟
‫احتمالا قربانی بعدیه.
‫خب، از بچه‌های من نیست.
‫همین؟
‫منتظر فرش قرمزی؟
‫من تنها کسی نیستم که کارش اینه.
‫کسی دعوت بود و نفهمیدم؟
‫اون‌ها پلیس هستن، جیمز.
‫- کارآگاه مونیکا کندی. ‫- وای، سلام. سلام... وای.
‫- مونیکا کندی. ‫- بله.
‫- و قراره یه عکس نشونت بده. ‫- عه، باشه.
‫عکس، عالیه.
‫از بچه‌های توئه؟
‫آره. آره، توی... فهرست منه.
‫اسمش چیه؟
‫اجازه بدین پرونده‌اش رو بیارم.
‫وای، مایکل، ‫می‌شه کامپیوتر تو رو قرض بگیرم؟
‫کامپیوتر من یه کم قاطی کرده.
‫- حتما. ‫- حله. ببخشید. با اجازه.
‫خیلی خب.
‫این هم از این.
‫الکساندر آلن، یا زندی. زندی.
‫اصول اخلاقی حفظ اطلاعات ‫این وسط چی می‌شه؟
‫حفاظت از اطلاعات الان کوچیک‌ترین ‫مشکلیه که زندی داره.
‫باشه.
‫خب، در حال حاضر توی یه اقامتگاه حمایتیه...
‫که خودم براش ردیف کردم.
‫آکادمی ابرکریگ.
‫همه ما اخبار رو دیدیم.
‫کل جامعه‌مون الان روزهای حساسی ‫رو می‌گذرونه.
‫پس خیلی مهمه که مراقب خودمون باشیم...
‫و هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫خوبی، غریبه؟
‫- آب‌نبات نعنایی؟ ‫- زندی؟
‫تمرکز کن.
‫مدرسه تایید کرد که زندی اونجا است،
‫و تا ما برسیم از کلاس بیرون میارنش.
‫این چیه؟ کورسوی امید؟
‫با این حال، ‫تصادف‌ها دارن پشت هم ردیف می‌شن.
‫می‌تونی تمی رو اضافه کنی. ‫با راب کار می‌کرد.
‫مدرسه‌اش با این زندی یکی بوده. ‫کارمندهای مک‌لنان هم که بدیهیه.
‫تازه بماند که سه تا از قربانی‌ها...
‫یه تیم خدمات اجتماعی مشترک داشتن.
‫باز داری به مایکل اتهام می‌زنی؟
‫یادت رفت همین الان کمکمون کرد؟
‫خوب می‌دونم. ‫فقط دارم حقایق مشکوک رو کنار هم می‌ذارم.
‫مثلا این...
‫مثلا همین قضیه جذب همدست، ‫ماجراش چیه؟
‫باید مغز خر خورده باشی که ‫توی این تله بیفتی.
‫به شوخی نگیرش.
‫واقعا واسه آدم عاقل باورکردنی نیست. ‫[امشب میای خونه؟]
‫امیدوارم هیچوقت بلایی سرت نیاد، کرافورد.
‫چی؟
‫امیدوارم هیچوقت شک نکنی...
‫که صالا واسه چی به این دنیا اومدی؛
‫واسه اینکه مدام به پوچی خودت ‫فکر کنی.
‫- واقعا به همین امید دارم. ‫- بهت برخورد...؟
‫واقعا امیدوارم وقتی به ته خط رسیدی...
‫و واسه یه ذره امید ‫به در و دیوار می‌زنی،
‫و یه نفر پیدا می‌شه ‫و یه کورسوی امید بهت نشون می‌ده،
‫تو خیلی راحت بهش پوزخند بزنی و بگی:
‫«نه بابا، باید مغز خر خورده باشی ‫که خام این لطف و محبت بشی.»
‫اینقدر صفر و صدی نباش. ‫این اتفاق ممکنه واسه هر کسی بیفته.
‫- ببین، شرمنده‌ام اگه... ‫- فقط رانندگی کن.
‫[امیدوارم.]
‫یه روز دیگه ‫و یه تماس دیگه از پلیس.
‫این دفعه چیه، زندی؟
‫تم‌تم چطوره، آقا؟
‫حالش خوبه؟
‫می‌گم... می‌تونم باهاش گپ بزنم،
‫از این حال و هوا دربیاد.
‫آقای وارد. پلیس‌ها رسیدن.
‫پلیس‌ها رسیدن. عالیه. ‫اومدم.
‫- آقا، من هیچکاری نکردم! ‫- حالا می‌بینیم.
‫بهتره همینجا بمونی.
‫لعنتی!
‫سلام. شما همون پلیس‌هایی هستین ‫که دیشب هتل بودن.
‫کارآگاه کندی، کرافورد. ‫شما پدر تمی هستی.
‫از بدشانسی‌اش مدیر مدرسه‌اش هم هستم، ‫کایل وارد.
‫- حالش چطوره؟ ‫- حالش چطوره؟
‫حقیقتش اون به طرز ترسناکی مقاومه.
‫حتی با حاضر شدنش سر کلاس، ‫من رو هم متعجب کرد.
‫- زندی. ‫- اوهوم.
‫از این سمت.
‫- روال عادیه؟ ‫- این؟ عمرا.
‫پشت تلفن خیلی لحنتون ‫خیلی جدی به نظر می‌رسید.
‫و زندی هم یه کم...
‫هوی!
‫- چه مرگته، زندی؟ ‫- زهره‌ترک شدی؟
‫- گم شو. ‫- آره، مثلا همین رو می‌خوای.
‫عجب، انکارش هم نمی‌کنه.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- نمی‌دونم.
‫دیدم از مدرسه رفتی.
‫با خودم گفتم: ‫«یعنی تامی وارد داره کجا می‌ره؟»
‫بین تو و راب خبری بود؟
‫دلت پیشش گیره؟
‫فکر می‌کردم امروز رو بتونم تحمل کنم.
‫شاید بتونی...
‫اگه یه چیز قوی‌تر از آب‌نبات نعناع بزنی.
‫- چیزی داری؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- آره، یکی رو می‌شناسم که جنس داره.
‫یه لحظه.
‫آنتن نمی‌ده.
‫خیلی خب، اینجا منتظر بمون.
‫بهتره تنها برم. ‫یارو خیلی رو حریم خصوصیش حساسه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫تم‌تم!
‫تمی از مدرسه رفته.
‫چندتا از دانش‌آموزها دیدن ‫که زندی پشت سر تمی رفت تو جنگل.
‫ردیابش نشون می‌ده که هنوز اونجا است.
‫اگه زندی پیشش باشه، اون پسره...
‫چیکار کرده؟ ‫تمی تو خطره؟
‫- چون با تمام... ‫- کایل، بذار ما به کارمون برسیم.
‫تمی رو سالم برمی‌گردونیم پیشت.
‫نمی‌تونم اینجا بمونم. ‫می‌رم دنبالش.
‫یه لحظه صبر کن، من هم میام.
‫بگو یه تیم جستجو بفرستن به محل.
‫اینجا بمون و وقتی اومدن باهاشون هماهنگ شو.
‫طول می‌کشه. ‫پشت در که منتظر نیستن.
‫هر چی زودتر اقدام کنی، ‫زودتر می‌رسن اینجا.
‫هلیکوپتر، سگ‌های ردیاب. هر چی... ‫هر چی سریع‌تر می‌رسه.
‫هیتلی هزینه‌اش رو می‌ده؟
‫چک امضا کردن راحت‌تر از اینه ‫که یه مراسم ختم دیگه شرکت کنیم.
‫- ایوان؟ ‫- می‌شنوم.
‫ایوان، باید نیروهای کمکی رو بفرستی.
‫شماره آژانس فضایی لهستان ‫رو هم بهم بده.
‫خیلی خب، لوسی.
‫یادته چی درباره...
‫سم ریختن تو شکم بقیه گفتی، لوسی؟
‫این آقای مهربون فقط می‌خواد ‫چندتا سوال ازت بپرسه، باشه؟
‫سلام.
‫عاشق این رنگ‌هام.
‫خیلی قشنگ هستن، لوسی.
‫خونه هم نقاشی می‌کشی؟
‫لگو.
‫لگو؟
‫من عاشق لگو هستم.
‫خونه همه چیز خوبه؟
‫بهش فکر می‌کنی...
‫کلمه‌ای هست که به ذهنت می‌رسه؟
‫آهان. باشه.
‫مامانت چی؟
‫- اون یه افسر پلیسه. ‫- اوهوم.
‫اون... اون بود که قضیه سم رو بهت گفت؟
‫نه؟
‫خانمه می‌گه.‌
‫چی؟ این خانم مو قرمز؟
‫نه، یه خانم که توی هدفون حرف می‌زنه.
‫باشه.
‫خب... خانمه چی گفت؟
‫«توی شکم پسره سم بریز.»
‫هنوزم آنتن نمی‌ده.
‫- تمی! ‫- زندی؟
‫قدیم‌ها خیلی اهل ماجراجویی بودیم.
‫دل طبیعت!
‫ولی... تمی حدود یه سال پیش...
‫یه لغزشی داشت.
‫- قابل درک بود. ‫- چطور مگه؟
‫وای، آره.
‫- مامانش رو از دست داد. ‫- متوجه‌ام.
‫باید دوران سختی بوده باشه، ‫واسه هر دوتاتون.
‫- ارزیابی درستیه. ‫- متاسفم.
‫از اون سمت؟
‫- بالاخره پیدات کردم! ‫- بابا!
‫- مونیکا؟ قضیه چیه؟ ‫- بگو ببینم قضیه خودت چیه؟
‫جیم می‌شی؟ مدرسه رو می‌پیچونی؟
‫- زندی کو؟ بهت آسیب زد؟ ‫- نه.
‫ولت کرده؟ آره، گذاشته رفته!
‫- زندی هیچ کار اشتباهی نکرده. ‫- بس کن.
‫- سلام. ‫- تو چرا اینجایی؟
‫من باید زندی رو پیدا کنم.
‫- ببین، تقصیر من بود. ‫- ما فقط نگرانش هستیم.
‫ما فقط می‌خوایم پیداش کنیم. ‫می‌دونی کجا است؟
‫براش دردسر درست نمی‌کنین که؟
‫- رفت ماریجوانا بخره. ‫- خب، می‌دونی کجا؟
‫گفت همین نزدیکیه. ‫گفت بهتره خودش تنها بره.
‫احتمالا رفته مجتمع دلاور.
‫- مثل ماجرای رابه؟ ‫- من فقط می‌خوام زندی رو پیدا کنم.
‫شماره‌اش رو داری؟
‫شبکه‌های اجتماعی‌اش رو دارم ‫ولی مونیکا، گوشی‌اش،
‫همونی که باهاش با فروشنده در ارتباط بود، ‫قدیمی بود.
‫شبیه... شبیه گوشی مخفی بود.
‫الان دیگه تو و پدرت رو می‌رسونیم خونه، ‫باشه؟
‫- به بابام که چیزی نمی‌گی، نه؟ ‫- نه، نمی‌گم.
‫ولی یه راز کوچولو.
‫کاش با پدر و مادرم خیلی صادق‌تر بودم.
‫- پیداشون کردی؟ ‫- فقط تمی رو.
‫ظاهرا زندی رفته همین نزدیکی ‫ماریجوانا جور کنه،
‫احتمالا از مجتمع دلاور.
‫رویت احتمالی الکساندر آلن ‫در خیابان جفرسون.
‫پنجره رو بده پایین.
‫سلام! ‫دنده عقب، دنده عقب.
‫سلام. ببخشید.
‫سلام؟ زندی هستی، درسته؟
‫چطور؟
‫- می‌خواستم صحبت کنیم. ‫- بابت چی؟
‫لطف کن و فقط یه دقیقه همینجا صبر کن.
‫مرکز، مظنون پیاده داره فرار می‌کنه. ‫در حال تعقیبم.
‫سلام زندی. ‫من کارآگاه کندی هستم.
‫- نه، به خدا فقط ماریجوانا است. ‫- زندی، اشکالی نداره.
‫تنها چیزی که برام مهمه تویی ‫و اینکه سلامت باشی.
‫ندزدیمش.
‫می‌دونم.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫طبقه پایین توی یه پاکت بود، ‫اسمم روش بود.
‫یه نکبتی شروع کرد به این گوشی ‫پیام فرستادن.
‫- بهش جواب ندادی؟ ‫- آره جون خودم، حتما.
‫بلافاصله دست به کار شدم. ‫«آشنا بشیم داداش.»
‫پس یعنی جواب ندادی.
‫چرا باید با یه روانی چت می‌کردم؟
‫- ولی گوشی رو نگه داشتی. ‫- البته. گوشی مفت.
‫پیام‌هاش رو نادیده گرفتم.
‫- واسه خودم استفاده‌اش کردم. ‫- برای چی؟
‫زندی، ما یه سری کارها می‌کنیم ‫تا مطمئن بشیم جات امنه.
‫قاتل باهاش در ارتباط بود؟
‫زندی زرنگ‌تر از این بود که خام بشه.
‫واسه پابلو اسکوبار بازی ‫از گوشی استفاده کرده.
‫خلاف‌های خرده به کنار، ‫این خودش یه موفقیت کوچیکه.
‫قاتل نتونست زندی رو به دام بندازه.
‫چطور می‌تونی این رو ‫یه نکته منفی جلوه بدی؟
‫کارآگاه کندی. ‫یه لحظه.
‫بادوم هندی؟
‫خب...
‫مخفیانه رفتن تو اتاق، ‫راه انداختن بالگرد و گروه‌های جستجو.
‫شیوه تحقیقاتی تو اینه؟
‫جون یه آدم رو نجات دادم. ‫امیدوارم.
‫مگه اینکه زندی صرفا ‫برای حواس پرتی بوده باشه.
‫بی‌خیال، مونیکا.
‫عکس توی شکم یه خرگوش خشک‌شده؟
‫قاتل داره تو رو به بازی می‌گیره.
‫فکر می‌کنی به ذهن خودم نرسیده بود؟
‫توقع داشتی بی‌خیالش بشم؟ ‫تا یه پسر دیگه هم بمیره؟
‫آخرین‌باری که خوابیدی کی بود؟
‫خونه نرفتی؟
‫لوسی رو ندیدی، نه؟
‫کی پیش اونه؟ آنجلا؟
‫آمارشون رو درآوردی؟
‫- فرقه نور سوزان؟ ‫- اوهوم.
‫- آره. ‫- خب؟
‫رفتن به جزیره مال،
‫تقریبا یه ماه پیش.
‫- می‌دونستی؟ ‫- نه.
‫قرار بود یه یه سری افراد ‫چشم ازشون برندارن.
‫یه غفلت اداری بود.
‫چیز خوبیه، مونیکا.
‫الان از لوسی دورتره.
‫دارم آمار فیلی رو درمیارم.
‫- ممکنه پیششون برگشته باشه؟ ‫- نه.
‫خواهش می‌کنم، مونیکا، ‫فاصله‌ات رو حفظ کن.
‫آخرین‌باری که مسیرت به اون روانی‌ها خورد،
‫شستشوی مغزیت دادن تا بهشون ملحق بشی.
‫من از روز اول می‌دونستم ‫این پرونده به کجا ختم می‌شه،
‫و می‌دونستم آخرش ازم می‌پرسی ‫کم میارم یا نه.
‫- خب؟ ‫- خب، چه فرقی داره؟
‫هیچکس دیگه‌ای نیست که ‫از پس حل این پرونده بربیاد، نه؟
‫نمی‌تونی مامان‌بزرگت رو هل بدی بیفته...
‫از اتوبوس.
‫دختر خوب.
‫نمی‌تونی مامان‌بزرگت رو هل بدی بیفته ‫از اتوبوس. هل، هل.
‫هل، هل. ‫تو اتوبوسی؟
‫سلام مامان.
‫نیکول؟
‫الو؟
‫کندی. الو؟
‫الو؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M