‫[آنچه گذشت...]
‫جیسون مورگان.
‫راب رایت.
‫این دیگه کیه؟
‫دیگه قطعاً با یه قاتل زنجیره‌ای طرفیم.
‫اون یه گوشی دیگه هم داشته.
‫[سلام راب]
‫دقیقاً مثل راب.
‫ردشون رو گرفتید؟
‫فرقه‌ی نور سوزان ‫به جزیره‌ی مال نقل مکان کرده.
‫بهتره لوسی رو ببرم پیش اون.
‫مامانت چی؟
‫اون پلیسه؟
‫اون بود که ماجرای سم رو بهت گفت؟
‫اینا داخل بدن قربانی‌ها بودن.
‫بهت گفته بودم که قبل از ناپدید شدنش
‫یه سنگ دقیقاً مثل این دستش بود.
‫ولی تو گوش نکردی. ‫من بهت اعتماد کردم، مونیکا.
‫- سلام، مادر. ‫- نیکول؟
‫- فردا باهام میای شکار؟ ‫- این به خاطر حرف پلیس‌هاست؟
‫من ضعیف نیستم. ‫از پس خودم برمیام.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کمکم کن!
‫مونیکا. چیزی نیست.
‫منم. سلام.
‫- مامان؟ چی شده؟ ‫- گوشیت یه بند زنگ می‌خورد.
‫لعنتی.
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫کرافورد اومد و من...
‫صبح بخیر.
‫- یه مورد دیگه؟ ‫- آره، متأسفانه.
‫این پسر تونسته فرار کنه. یه...
‫یکم پیاده‌روی داره.
‫من تو ماشین منتظر می‌مونم. ‫میذارم حاضر شی...
‫می‌بینمت.
‫مامان، معطل نکن. حرفت رو بزن.
‫خب، دیروز فیلی رو توی پارک دیدم.
‫اون...
‫خب؟
‫آخرش من یه سیلی بهش زدم.
‫- سیلی؟ ‫- نمی‌دونم چه اتفاقی برام افتاد.
‫- خون جلو چشم‌هام رو گرفت و... ‫- چطور تونستی همچین کار احمقانه‌ای بکنی؟
‫- احمقانه؟ ‫- اون سعی کرد لوسی رو ببره.
‫- چی؟! ‫- اون رو بدزده. آره.
‫- به من نگو احمق. ‫- خب از اول همین رو بگو.
‫تو اون رو وارد زندگی‌مون کردی
‫- وقتی در مورد اون فرقه تحقیق می‌کردی. ‫- مواظب حرف زدنت باش.
‫درسته، مونیکا.
‫می‌دونی که کاملاً شستشوی مغزی شده.
‫درست مثل خودت وقتی گرفتار اونا شدی.
‫- مامان. ‫- اون موقع به ته خط رسیده بودی.
‫هیچ پولی نداشتی. باردار هم بودی.
‫ولی چون من کنارت بودم که کمکت کنم،
‫عاقبتت مثل فیلی نشد.
‫پس طوری رفتار نکن که انگار من آدم بدم.
‫نه، می‌دونم این نقش من توی این خانواده‌ست.
‫نه، منظورم این نبود.
‫نه، نه. حتماً یه مدته بهش فکر می‌کردی.
‫نه، منظورم این نبود که این‌طوری دربیاد.
‫مامان، بعداً. امشب.
‫- امشب در موردش حرف می‌زنیم. ‫- باشه؟
‫- می‌خوای چیکار کنم؟ ‫- امروز لوسی رو خونه نگه دار.
‫حتماً.
‫بازرس هیتلی، این‌که از مردم می‌خواید ‫آرامش خودشون رو حفظ کنن خوبه،
‫ولی یه روانی آزاده و پسرهای جَوون رو می‌کشه.
‫- نگرانی‌شون رو درک می‌کنم. ‫- اونا درک شما رو نمی‌خوان.
‫می‌خوان بدونن کی قراره ‫جلوی این هیولا رو بگیرید.
‫- بازم اولین نفر رسیدی؟ ‫- این دفعه نه.
‫فرار کرده و به یه گاراژ که ‫حدود ۸۰۰ متر پایین‌تره پناه برده.
‫یکی از کارکنان خبر داده.
‫وقتی که نیروها به اینجا رسیدن،
‫تازه فهمیدن با چی طرفن.
‫پس احتمالاً شش، هفت ساعت از دست دادیم.
‫چقدر از ماجرا رو یادشه؟
‫حس می‌کنم اگه انقدر خوب یادش نبود ‫براش آسون‌تر می‌شد.
‫می‌خوای معرفی‌ات کنم؟
‫اسکات، ایشون بازرس مونیکا کندیه.
‫فقط می‌خواد چند تا سؤال ازت بپرسه. ‫اشکالی نداره؟
‫سلام، اسکات.
‫میشه قدم‌به‌قدم برام تعریف کنی چی شد؟
‫قدم‌به‌قدم؟ ‫یعنی توی اون خونه؟
‫درسته.
‫می‌تونه برای جلوگیری از آسیب زدنش ‫به یکی دیگه خیلی مهم باشه.
‫وقت نداریم. اوضاع خیلی حساسه.
‫خوبه که برش گردوندی. ‫برای مونیکا کم پیش میاد.
‫همکارهاش زیاد دوام نمیارن.
‫شنیدم قبل از به دنیا اومدن دخترش ‫آدم دیگه‌ای بوده.
‫آهان، درسته.
‫بچه‌دار شد و کلاً به هم ریخت.
‫- جدی؟ ‫- نه، منظورم این نبود.
‫- من فقط... ‫- چی؟
‫همه‌ی اینا همزمان شد با تحقیقات ‫پرونده‌ی فرقه‌ی نور سوزان، نه؟
‫من قبلش نمی‌شناختمش،
‫ولی تا جایی که فهمیدم، ‫مونیکا همیشه... مونیکا بوده.
‫از کجا این خونه رو زیر نظر می‌گرفتی؟
‫- اگه یه روانی قاتل بودم؟ ‫- آره.
‫لای اون شاخ و برگ‌ها خوبه.
‫همراهم میای؟
‫از اول شروع کن.
‫اون... اونجا بود.
‫- اون یارو رو اونجا دیدی؟ ‫- اون موجود.
‫هیچ شباهتی به آدم نداشت.
‫- یعنی چی؟ ‫- صورتش...
‫اون...
‫نقاب زده بود؟
‫باید برام توصیفش کنی.
‫دعا می‌کردم برگردی.
‫پس جیسون رو از اینجا بردن؟
‫و هردوتون تو خونه بودید؟
‫- نیکول... ‫- بارکلی.
‫تو... تو دعا کردی بیاد توی زندگی‌مون، نه؟
‫وقتی فقط دوتامون بودیم.
‫ولی هیچوقت من رو به عنوان ‫بچه‌ی خودش قبول نکرد.
‫خب، پلیس چی گفته؟
‫منتظر خبرهای جدیدیم.
‫فقط همین؟ ‫هیچ سرنخی ندارن؟
‫باید بیشتر سؤال بپرسم، نه؟
‫اگه من اینجا بودم، ‫می‌تونستم ازش محافظت کنم.
‫ولی نه.
‫نه، من... من از خونه‌ی خودم بیرون شدم
‫چون تو، مادر خودم، ازم دفاع نکردی.
‫نکن.
‫اون برادر کوچیکم بود، مامان. ‫و...
‫- بارکلی. ‫- چیه؟
‫- عصبانی نشو، ولی... ‫- چیه؟
‫پس هنوز زنده‌ای؟ ‫ببخش که ناامیدت کردم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫- خب، چون جیسون... ‫- اسمش رو نیار.
‫هر وقت دلم بخواد اسم برادرم رو میارم.
‫- کِی برگشت؟ ‫- دیشب.
‫بهم زنگ نزدی.
‫هنوزم میذاری این‌جوری باهات حرف بزنه؟
‫تو کدوم گوری بودی؟
‫جاهای خیلی... وحشتناک.
‫- خب، اینجا نمی‌مونی. ‫- چرا، می‌مونه.
‫همین‌جا می‌مونه.
‫- تا حالا دلت خواسته کارآگاه بشی؟ ‫- نه.
‫- کارآگاه خوبی می‌شدی. ‫- می‌دونم.
‫خدایا، فکر می‌کنی مثل یه آرزوی ‫دست‌نیافتنی بهت نگاه می‌کنم؟
‫پس نگاهم می‌کنی، کارول؟
‫- باید جایی بری؟ ‫- آره.
‫باید برگردم پیش دواین و جانسون.
‫- سگ‌های لابرادور سیاهم. ‫- اوه، عاشق لابرادورهام.
‫بچه که بودم خیلی التماس کردم ‫یکی برام بگیرن. ولی نشد.
‫خب، شانس آوردی. ‫اونا کلی دردسر دارن.
‫همه چی رو می‌خورن.
‫بیشتر کریسمس پارسال رو
‫داشتم ریسه از دهنِ دواین درمی‌آوردم.
‫- جای خوبی برای کمین کردنه. ‫- آره.
‫یه چیزی. شبیه کیسه‌ی نیکوتینه.
‫آره. خودشه. ‫کیسه جمع کردن مدفوع داری؟
‫آفرین.
‫مامانت تو فرانسه کار می‌کنه؟
‫آره، بیشتر اونجاست تا اینجا. ‫همیشه سر کاره.
‫پس خیلی وقت‌ها خونه تنهایی.
‫گمونم. البته کار دارم.
‫- چه کاری؟ ‫- خرده‌کاری برای یه تعمیرکار.
‫بابام معتقده مهمه ‫آدم ارزش پول رو یاد بگیره.
‫فقط این رو به مامانم نگو.
‫- چرا؟ ‫- قاتی می‌کنه.
‫نباید باهاش در تماس باشم، ولی بابامه.
‫اون هیولایی نیست که مامانم ازش ساخته.
‫از وقتی دوباره باهام تماس گرفته، ‫واقعاً تلاش می‌کنه.
‫لعنتی. حتماً نگران شده. ‫جواب پیامش رو ندادم.
‫اسکات، اون چطور باهات تماس می‌گیره؟
‫بهم بگو.
‫با گوشی‌ای که برام فرستاده.
‫میشه ببینمش؟
‫باید فعلاً پیش خودم نگهش دارم.
‫و گوشی همیشگی‌ات؟ ‫وقتی فرار کردی انداختیش؟
‫رفتیم یه دوری زدیم. ‫احتمالاً خونه رو زیر نظر داشته.
‫یه کیسه نیکوتین پیدا کردیم. ‫فرستادیم آزمایش دی‌ان‌ای فوری.
‫- اثری از گوشی یه‌بارمصرف نبود؟ ‫- نه.
‫اسکات میگه قاتل یه نقاب رنگ‌پریده می‌زنه.
‫- خدای من. ‫- انگار از پوست حیوون ساخته شده.
‫حیوون بیچاره.
‫- سلام. ‫- این رو ببین.
‫نقاشی نقاب قاتله.
‫چی؟ چرا باید همچین چیزی بزنه رو صورتش؟
‫می‌خواد قربانی‌هاش رو بترسونه؟
‫نقاب معمولاً نشون‌دهنده ‫تمایل به جدا کردن هویته.
‫شب‌ها هیولا، روزها آدم عادی.
‫به نمایش و صحنه‌سازی علاقه داره،
‫چیدمان صحنه، تاکسیدرمی، سنگ‌ها.
‫دلش می‌خواد دیده بشه،
‫که احتمالاً یعنی روزها احساس ‫نادیده گرفته شدن می‌کنه.
‫تحصیل‌کرده، سرخورده...
‫دائم درگیر تردید نسبت به قدرت خودشه،
‫برای همین قربانی‌هاش رو با دارو فلج می‌کنه.
‫خوش‌شانسی اسکات این بود ‫که اسموتی‌اش رو نخورد،
‫برای همین هوشیار موند،
‫و بقیه براش طعمه‌های آسونی بودن.
‫به کارول میگم اسکات رو ببره اداره،
‫تا وقتی مادرش برگرده ‫حواسش بهش باشه.
‫اسکات می‌گفت می‌خواد ‫پیش یه نفر به اسم دان،
‫که باهاش کار می‌کنه، بمونه.
‫نه، نه، بهتره نزدیک خودمون باشه.
‫چرا با کارول نمیری
‫شاید اسکات چیز دیگه‌ای هم یادش بیاد؟
‫- آره، حتماً. اونجا می‌بینمت. ‫- فعلاً.
‫ممنون، رفیق. بعداً می‌بینمت.
‫نیکول برگشته.
‫کمکی ازم برمیاد؟
‫سلام، من جیمزم ‫از شورای کینتاش.
‫اومدم در مورد لوسی صحبت کنیم.
‫راستی، برای همون مزخرفات ‫مسموم کردن شکم بچه‌ها اومدی؟
‫راستش نمی‌فهمم
‫چطور اجازه دادن این جلسه برگزار بشه
‫بدون این‌که به ما خبر بدن.
‫نگران نباشید. روند معمول همینه.
‫مدرسه وقتی فکر کنه ‫بچه‌ای آسیب‌پذیره گزارش میده،
‫و بعدش من، به عنوان مددکار اجتماعی اعزام میشم.
‫آسیب‌پذیر؟
‫لوسی توی خونه ‫به چیزهای آسیب‌زا دسترسی داره؟
‫پرونده‌های کاری مادرش؟
‫- معلومه که نه. ‫- باشه.
‫دیگه چی می‌خواید بدونید؟
‫راستش، فقط یه ذره دیگه.
‫ببخشید، چرا لوسی امروز مدرسه نرفته؟
‫حالش خیلی خوب نبود.
‫- به نظرم که خیلی هم بدحال نمیاد. ‫- بچه‌ها همینن.
‫- انقدر انعطاف‌پذیرن که زود حالشون جا میاد. ‫- آره.
‫و خودتون چطور؟
‫چطور از پس مراقبت از لوسی برمیاید؟
‫من از پسش برنمیام. ‫من مادربزرگشم. عاشقشم.
‫مادرش هم همین‌طور.
‫آهان، بله. مونیکا.
‫افتخار آشنایی باهاش رو داشتم.
‫لوسی، میای اینجا یه گپی بزنیم؟
‫- اشکالی نداره، عزیزم. ‫- باشه؟
‫- آفرین. ‫- من رو یادت میاد؟ جیمزم.
‫دفعه قبل که همدیگه رو دیدیم ‫چند تا سؤال ازت پرسیدم.
‫- شما رو یادمه. ‫- آره.
‫آره. آفرین دختر خوب.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- کار توئه. تو خبرش کردی؟ ‫- اون بهتر از همه می‌شناختش.
‫انگار درباره این‌که من اینجا باشم ‫اختلاف نظر وجود داره.
‫آره، چجورم.
‫- این... این دیوونگیه. ‫- شاید حق با تو باشه.
‫اینجا اومدنم اشتباه بوده.
‫سلام، مایکل.
‫بدترین فکرها رو کردم.
‫این‌که توی یه گودال ‫یا ته یه دریاچه دفنت کرده باشن.
‫خدایا، مایکل، خبر نداشتم. ‫من... واقعاً متأسفم.
‫اون‌قدر... ترسیده بودم که تنها کاری ‫که به ذهنم رسید فرار کردن بود.
‫- کجا؟ ‫- رفتم لندن.
‫اونجا گم‌وگور شدن خیلی راحته. ‫خیابون‌ها، مسافرخونه‌ها.
‫چی اون‌قدر ترسونده بودت که فرار کردی؟
‫بارکلی... که با عشق و نفرت حکومت می‌کرد.
‫جیسون، پسر واقعی‌اش، عشقش رو می‌گرفت، ‫سهم منم نفرت بود، خب؟
‫- دیگه واقعاً از تحملم خارج شده بود. ‫- حتماً خیلی سخت بوده.
‫اونی که توی تلویزیون دیدم، تو نبودی.
‫یه زن دیگه در مورد جیسون حرف می‌زد.
‫- من مسئول پرونده‌ام. ‫- خب، تا الان دقیقاً به کجا رسیده؟
‫- مظنونی دارید؟ ‫- امیدوارم تو بتونی کمکم کنی.
‫اوه، من؟
‫خیلی خب. باشه.
‫یعنی امیدت برای حل این پرونده منم؟
‫- برادر کوچیکم کشته شده. ‫- مایکل...
‫نه، می‌دونی چیه؟
‫الان کلی «چی می‌شد اگه» توی ذهنم می‌چرخه.
‫مثلاً، اگه مونده بودم...
‫شاید می‌تونستم از جیسون محافظت کنم. ‫ولی...
‫قبل از این‌که بری، یه سنگ سیاه داشتی.
‫- سنگ؟ ‫- آره.
‫آره، چند بار آخر که حرف زدیم، ‫دستت بود.
‫تو... می‌بوسیدیش.
‫منظورت شبیه اینه؟
‫اینا سنگ آرزو بودن.
‫همیشه یکی همراهم دارم، ‫برای خوش‌یمنی.
‫اگه مهمه، می‌تونم بدمشون بهتون.
‫به قتل‌ها ربط دارن؟
‫فکر می‌کنیم آره.
‫اوون مک‌لنان رو می‌شناسی؟
‫- نه. مامانم برای خانواده‌اش کار می‌کنه. ‫- اون پریشب مُرد.
‫مُرد؟
‫کار همون کسیه که... ‫جیسون رو کشته؟
‫توی یه خرگوش تاکسیدرمی‌شده توی اتاقش، ‫عکس تو رو پیدا کردیم.
‫چی...؟
‫من؟ توی... توی یه خرگوش؟
‫فقط عکس تو نبود.
‫عکس جیسون، رابرت رایت ‫و یه قربانی احتمالی هم بود.
‫خب چرا باید عکس من کنار اونا باشه؟
‫خودت نمی‌دونی؟
‫نه، من... چی، من؟
‫نه.
‫دیشب کجا بودی؟
‫اینجا پیش مامانم بودم.
‫- بذار برم بیرون! بذار برم! ‫- اسکات...
‫- می‌خواستم برم خونه‌ی دان، نه با شما. ‫- خیلی خب، باشه.
‫- قول میدم، رفیق. ‫- خوبی، چیزی نیست.
‫آروم باش، رفیق. ‫نفس عمیق بکش. نفس عمیق. یالا.
‫پلیس که حتی نمی‌تونه ‫جلوی دله‌دزدها رو بگیره.
‫- می‌دونم حق داری ناراحت باشی، ولی... ‫- چقدر دیگه مونده؟
‫حدود بیست دقیقه. ‫اسکات، جات امنه.
‫اسکات، شنیدی؟ ‫فقط بیست دقیقه دیگه مونده.
‫دارم می‌ترکم.
‫- باشه. ‫- اون پایین جای بدی نیست.
‫خب، حرفش رو باور کردی؟
‫فکر می‌کنی توی ماجرا دست داره؟
‫چیه؟ هنوزم به قضاوتم اعتماد داری؟
‫اون‌جوری که باهات حرف زدم، ‫سرزنشت کردم...
‫ببین، نمی‌دونم با نظرت موافق باشم یا نه،
‫ولی می‌خوام بشنومش.
‫سنگ‌ها رو بیش از حد بزرگش کرده بودم،
‫درحالی‌که فقط یکی دستش بود.
‫پس باورش کردی؟ ‫که چیزی نمی‌دونه؟
‫ببین، اون...
‫دیگه اون پسری نیست که یادم میاد.
‫ولی غم آدم رو عوض می‌کنه.
‫پس آره.
‫باورش می‌کنم.
‫باشه، با این حال حواسمون بهش باشه.
‫باشه، رفیق. ‫آره، داریم میایم سمتتون.
‫راستی... در اون مورد.
‫یه... یه مشکلی پیش اومده.
‫باشه، بگو.
‫خب، اسکات حسابی به هم ریخت،
‫بعدم گفت باید بره دستشویی...
‫و از دستمون در رفت.
‫جدی نمیگی؟
‫- جنگل اطراف رو گشتیم... ‫- گندش بزنن.
‫اسکات رو گم کردن.
‫کندی هم صدات رو می‌شنوه.
‫حدید. نتیجه‌ی دی‌ان‌ای ‫کیسه‌ی نیکوتینت اومد.
‫- دان کامرون. ‫- همون پسر رودریک کامرون؟
‫اسکات یه چیزی در مورد موندن ‫پیش یکی به اسم دان گفت.
‫- یه تعمیرکار که براش کار می‌کنه. ‫- تعمیرکار؟
‫این یه اسم بیش از حد محترمانه ‫برای یه خانواده آدمکش مزدوره.
‫خانواده کامرون همین نزدیکی زندگی می‌کنن.
‫می‌تونیم بریم در بزنیم، ‫ببینیم اسکات رفته اونجا یا نه.
‫نه. با سابقه‌ی اون خانواده، ‫ممکنه اونجا اسلحه باشه.
‫فقط... برید اونجا، ‫خونه رو زیر نظر بگیرید و منتظر ما بمونید.
‫- نیروی کمکی هم خبر می‌کنیم. ‫- باشه.
‫چشم، خانم.
‫یالا.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بیا اینجا.
‫یه چیزی بخور گرم شی.
‫مرتیکه‌ی خوش‌شانس!
‫ضربه‌ی خیلی دقیقی بود.
‫یالا، پسر.
‫پلیس‌ها باهام مثل بچه‌ها رفتار می‌کنن.
‫حبسم کردن و همه چی.
‫در رفتی؟
‫- مشکلیه؟ ‫- نه.
‫یا خدا!
‫انگار بیلیارد دوست داره، نه؟
‫آره.
‫اسکات؟
‫می‌تونی بمونی.
‫اینجا برات امنه.
‫برو دست و صورتت رو بشور. ‫دستشویی اون طرفه.
‫پس اون چایی کِی حاضر میشه؟
‫یا خدا.
‫هنوز هیچ اثری از اسکات نیست.
‫نیروی کمکی هم الان باید برسه.
‫سیاه!
‫درِ اشتباهی رو باز کردم.
‫ببخشید.
‫می‌تونی از خودم بپرسی.
‫در مورد اون عکس.
‫اشکالی نداره. فضولی کردم.
‫- آب! ‫- لازم نیست بری بهش سر بزنی؟
‫سوپم داره سرد میشه.
‫یالا، پسر...
‫اسکات؟
‫صبر کن! بذار توضیح بدم.
‫- به دان و بقیه... ‫- حرکت می‌بینم.
‫لعنتی.
‫اسکات!
‫گوشیم دستشه!
‫- دانه، مگه نه؟ ‫- اون قاتله.
‫جات امنه. برو تو.
‫چیزی نیست. برو تو ماشین. آفرین
‫یا خدا. داره چیکار می‌کنه؟
‫هنوز دست‌هاش بالاست؟
‫این کاملاً برخلاف مقرراته.
‫- باید منتظر نیروی کمکی می‌موندیم. ‫- کرافورد.
‫آره، هنوز بالاست.
‫دان؟ من بازرس کندی هستم.
‫می‌خوام با دست‌های بالا از خونه بیای بیرون.
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫- می‌تونی بگی متوجه شدی؟ ‫- متوجه شدم.
‫با شمارش سه. آروم و خونسرد.
‫یک... دو... سه.
‫ممنون. عالیه.
‫الان میام سمتت، دان.
‫یالا، کندی.
‫حالا برگرد و دست‌هات رو بذار روی سرت.
‫الان مچ دست راستت رو می‌گیرم.
‫آفرین. آروم.
‫حالا دست چپ.
‫آروم.
‫باشه.
‫هیچی نگفت؟
‫- کس دیگه‌ای هم توی خونه هست؟ ‫- فقط پدر دان.
‫ببینم چی می‌تونه در مورد ‫رفت و آمد دیشب دان بهمون بگه.
‫منم یه نگاهی به اطراف می‌ندازم.
‫گمونم این حروم‌زاده‌ی مریض ‫یادگاری نگه می‌داره.
‫شاید بالأخره برگردی پیش سگ‌هات.
‫فعلاً که یه نوشیدنی لازم دارم.
‫این دعوت بود؟
‫- اظهار نظر بود. ‫- اوه، چه فرقی می‌کنه.
‫رودریک، من پلیس هستم.
‫نه آلزایمر دارم،
‫نه کورم لعنتی.
‫الان داره هدفمندتر بازی می‌کنه.
‫قراره تا شب همون‌جا وایسی؟
‫عجب ضربه‌ی زیبایی.
‫این دو نفر ذره‌ای به هم فرصت نمیدن،
‫همون‌طور که توی یک‌هشتم نهایی دیدیم.
‫اشکالی نداره تلویزیون رو خاموش کنم؟
‫می‌دونم چطور تموم میشه.
‫دان حسابی تو دردسر افتاده.
‫گذر زمان به نفع هیچ‌کدوم از ما نیست.
‫- سؤالت رو بپرس. ‫- دان دیشب اینجا بود؟
‫اگه هر سؤالت امتحان حافظه باشه، ‫با من به جایی نمی‌رسی.
‫اسم‌ها رو بهتر یادت میاد؟
‫جیسون مورگان؟
‫رابرت رایت؟ اوون مک‌لنان؟
‫گمونم همه‌شون مُردن؟
‫پس فقط بازپخش بیلیارد نمی‌بینی، ‫اخبار هم دنبال می‌کنی.
‫ببخشید.
‫اسم‌ها... برام مبهم هستن.
‫اسکات مک‌کای؟
‫حقه‌بازه. زنده‌ست.
‫همین چند دقیقه پیش صداش رو شنیدم.
‫قاتل زنجیره‌ای دیشب سراغش رفته.
‫مدارک نشون میده ‫دان هم اونجا بوده.
‫خود اسکات هم مطمئنه.
‫دانِ من پسر عجیبیه.
‫اخلاق خاص خودش رو داره.
‫با این حال، خیلی بی سر و صدا تسلیم شد.
‫فکر نمی‌کنی دان قاتل باشه؟
‫دان می‌تونه آدم بکشه، چرا که نه.
‫در مورد تو خیلی چیزها نوشتن، رودریک.
‫حتماً غم‌انگیزه که فقط آگهی ترحیمت مونده.
‫همیشه برای یه فصل آخر وقت هست.
‫- کندی. ‫- باید این رو ببینی.
‫- برای اینا مجوز داری؟ ‫- نه.
‫اوه، نگاه کن، ‫قلب کوچولوش چه به تپش افتاده.
‫آروم باش.
‫سال‌هاست از کار افتادن.
‫الان فقط خاطره نگه می‌دارن.
‫یه چایی بریز.
‫توی قوری.
‫- نه. ‫- اوه...
‫پسر بدجنس.
‫دخترِ خوبی به نظر میای.
‫قفلش تازه‌ست. ‫داریم قیچی آهن‌بر میاریم.
‫مهربونی... هیچوقت فراموش نمیشه.
‫ممنون.
‫بیرون یه زیرزمین قفل‌شده هست.
‫اوه، جدی؟
‫باز کردنش زیاد طول نمی‌کشه،
‫پس بهتره خودت بگی ‫اون تو چی پیدا می‌کنیم.
‫شاید...
‫گنج لعنتی‌ای باشه که دفن کردم...
‫وقتی به این کپسول‌های لعنتی وصل نبودم.
‫شوخی کردم...
‫پسر جون.
‫شاید هم چیزهایی باشه که پسرم دان ‫دوست داره قایم کنه.
‫بیسکوئیت کاستارد؟
‫اسلحه!
‫- گُم شو! ‫- مأمورها زخمی شدن!
‫پلیس‌های حروم‌زاده ‫ریختن توی خونه‌ام!
‫کارول؟ کارول؟ هی...
‫نگاهم کن. نگاهم کن. ‫هوات رو دارم، هوات رو دارم.
‫درست میشه. نه، نه، نه.
‫چشم‌هات رو نبند، رفیق. ‫نه، نه.
‫پشتیبانی فوری. ‫پشتیبانی فوری لازم داریم.
‫خفه شو! خفه‌اش کن!
‫کارآگاه کانر کرافورد. ‫فوراً پشتیبانی لازم داریم...
‫- مزرعه ایست بلاریک. ‫- مزرعه ایست بلاریک.
‫دو مأمور تیر خوردن. ‫با من بمون، رفیق. با من بمون.
‫آره، دو مأمور زخمی شدن.
‫زخمِ گلوله دارن. ‫یکی بی‌هوشه، یکی به شدت مجروحه.
‫تمام نیروهاتون رو بفرستید.
‫- فقط نفس بکش. ‫- ببخشید، رفیق. طاقت بیار. هی، هی!
‫هی، کارول، کارول، کارول. ‫هی! نه، نه.
‫یالا رفیق، با من بمون. ‫کمک توی راهه، خب؟
‫پاشو.
‫- باشه، به درد نخور. ‫- مونیکا!
‫باید منتظر نیروی کمکی می‌موندیم.
‫فقط می‌خوام کنارت بشینم.
‫پس مال من رو نزدیک اسکات پیدا کردید.
‫پس انکار نمی‌کنی که اونجا بودی.
‫اونجا چیکار می‌کردی، دان؟
‫زیر نظرش داشتی؟
‫مثل راب رایت و جیسون؟
‫اسکات تنها بود.
‫مادرش ولش کرده بود. ‫پدری هم نداشت ازش محافظت کنه.
‫پس برای محافظت ازش اونجا بودی؟
‫توی اخبار گفتن باید از پسرهایی ‫مثل اسکات محافظت کرد.
‫بازرس کندی، باید بیاید...
‫فکر می‌کنن داری من رو می‌بری ‫توی دریاچه غرقم کنی.
‫- کی گفته نمی‌برم؟ ‫- این جاده.
‫مسیر کلانتریه.
‫من اون کسی نیستم که دنبالش می‌گردی.
‫گوشی اسکات پیش تو بوده.
‫دی‌ان‌ای هم تو رو به صحنه وصل می‌کنه.
‫پدرت هم به درد اثبات بی‌گناهیت نمی‌خوره.
‫من یه پسر دارم.
‫- دیشب رفته بودم به پسرم سر بزنم. ‫- کجا؟
‫سر قبرش. کلیسای آل‌ولز.
‫دوربین مداربسته داره.
‫پس وقتی به اسکات حمله شد، ‫اونجا نبودی؟
‫فکر می‌کنی اگه بودم، ‫اون پسره زنده می‌موند؟
‫امروز صبح رفتم به اسکات سر بزنم.
‫پلیس رو دیدم و فاصله‌ام رو حفظ کردم.
‫همون موقع گوشیش رو پیدا کردم.
‫حتماً همون‌جا کیسه نیکوتینم افتاده.
‫[خوبی اسکات؟]
‫خوبی عزیزم؟ گرسنه‌ای؟
‫تا پنج دقیقه دیگه میام برای چای. ‫این یکم ریزه‌کاری داشت.
‫کیفم رو گذاشتی توی صندوق؟
‫خودم میارمش، عزیزم. ‫اشکالی نداره، سرت شلوغه.
‫فقط بذار این رو تموم کنم. ‫یکم روغنیه.
‫تمی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره... آره.
‫خیلی خب، بیا. دوچرخه‌ام می‌تونه بمونه.
‫بریم چای رو آماده کنیم.
‫گول نقش بازی کردنش رو نخور.
‫همون مار سمی همیشگیه.
‫کارهای بازداشتش رو انجام بده.
‫همه‌ی مقررات، تمام حقوق قانونیش...
‫همه رو زیر پا گذاشتی.
‫حتی یه وکیل آشغال هم ‫پرونده‌مون رو نابود می‌کنه.
‫بی‌ربطه.
‫- بی‌ربطه؟ ‫- دان قاتل نیست.
‫دی‌ان‌ای حضورش توی صحنه رو تأیید می‌کنه.
‫گوشی اسکات پیشش بوده.
‫دان با شرح حال قاتل جور درنمیاد.
‫تحصیلات محدودی داره.
‫کار و زندگیش توی طبیعته، ‫نه پشت میز.
‫به عدالتِ شکار اعتقاد داره. ‫اون هیچوقت...
‫اینا همه فرضیه‌ست.
‫مدرکت کجاست؟
‫یه حقیقت بهم بده.
‫دوربین‌های کلیسای آل‌ولز ‫برای دیشب رو بررسی کن.
‫دان رفته بود سر قبر پسرش.
‫نگهش دار تا عذر موجهش تأیید شه،
‫ولی تا اون موقع، قاتل هنوز آزاده.
‫حسابی گند زدی به این پرونده، مونیکا. ‫الان کجای کاریم؟
‫یه مأمور کشته شده. ‫دیلون هم حالش وخیمه.
‫همسایه‌ها به همدیگه شک کردن.
‫همه‌ی اینا برای چی؟ ‫یه بن‌بست دیگه.
‫فقط بگو که یه چیزی گیرت اومده.
‫پس نیروی تازه‌نفس لازم داریم.
‫تا بخوای یکی دیگه رو بیاری، ‫یه پسر دیگه هم کشته میشه.
‫باید اظهاراتت ثبت شه.
‫و وضعیت روحیت هم بررسی بشه.
‫یا می‌تونی برگردی و بذاری برم.
‫این آخرین فرصتته، مونیکا.
‫[بابا، دیشب اتفاق بدی افتاد. ‫می‌تونی یه جای مخفی به دیدنم بیای؟]
‫کندی، کجا داری میری؟
‫- دان داخله. ‫- اون نه.
‫- یعنی چی اون نه؟ ‫- برو داخل، برات توضیح میدن.
‫- کجا داری میری؟ ‫- اظهارات تو رو هم می‌خوان.
‫- این دیگه چجور جوابیه؟ ‫- برو، انجامش بده، بعد برو خونه.
‫- هی... کارول مُرده. ‫- آره.
‫ببخشید. فقط همین؟
‫تو...
‫می‌دونی، همه در موردت بهم هشدار داده بودن.
‫ازش هیچی نصیبت نمیشه. ‫سرده، منزویه، یه رباته.
‫من سعی کردم ثابت کنم اشتباه می‌کنن، ‫ولی حق با اونا بود.
‫چون الان اینجایی، ‫من رو از خودت می‌رونی،
‫همه رو از خودت می‌رونی، ‫همه رو، جز مایکل باک.
‫اونم یه مظنونِ لامصب!
‫و برات چه نتیجه‌ای داشته؟ ‫به گرفتنش نزدیک‌تر شدی؟
‫تو برای این کار ساخته نشدی، کرافورد.
‫- برو به جهنم، کندی. ‫- جاهایی هست که تو نمی‌تونی بری.
‫آره، حق با توئه. ‫مثلاً فرقه‌ی روانی‌ها یکی از اوناست.
‫[بهم بگو کجا]
‫[نور را دنبال کن، چون همه را شفا خواهد داد]
‫[نزدیک اونجام]
‫[سلام مونیکا]
‫مونیکا.
‫فیلی.
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- برگشتی.
‫«ترجمه از سینا صداقت»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M