‫قاتل بین ما زندگی می‌کنه.
‫مردان ۱۶ تا ۳۰ سال رو هدف قرار می‌ده،
‫و این کار رو با استفاده از این انجام می‌ده.
‫[ناشناس: بهم بگو کجا]
‫- فیلی. ‫- مونیکا؟
‫تو «نور سوزان» رو ترک نکردی، نه؟ ‫اونا ولت کردن.
‫- یکی دیگه؟ ‫- این بچه تونسته فرار کنه.
‫تمی، باید این وسواست رو کنار بذاری.
‫پس جیسون از اینجا دزدیده شده.
‫و چند سال پیش، اونو پایین دریاچه ‫پیدا کردم با یه شلنگ...
‫که از پنجره رفته بود داخل ماشین، ‫موتور هنوز روشن بود.
‫قربانی‌ها مجبور شدن ‫این سنگ‌ها رو قورت بدن.
‫- سال‌ها پیش باید ولت می‌کرد. ‫- بس کنین! بس کنین! با هر دوتونم.
‫اینو می‌بینی؟ این یه هشداره.
‫هر کی که این بلا رو ‫سر جیسون آورده، برمی‌گرده.
‫خواهش می‌کنم نذار پیدامون کنه.
‫این مرد ضعیفه.
‫قربانی‌هاش رو به دام می‌ندازه ‫و بعد ناتوان‌شون می‌کنه.
‫مهم‌تر از همه، اون در اعماق وجودش ‫یه بزدله.
‫[ناشناس: حالا اگه جرئت داری بهم بگو ترسو] ‫[این یکی واسه توئه] ‫[لوسی دوست داره بره تاب‌بازی؟]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫» ترجمه از الهام صدر «
‫همین الان پیگیریش کن.
‫بفرما. قربانی زن. ‫انحراف شدید از روش کارش.
‫مونیکا، تو می‌شناسیش. کیه؟
‫فیلی موری.
‫فیلی خویشاوندی داره؟ خانواده؟
‫یه دختر داره. کس دیگه‌ای نیست.
‫می‌دیم رابط خانواده پیگیری کنه.
‫به این سادگی نیست.
‫به‌خاطر اینه که همون علامتِ ‫روی دست تو رو داره؟
‫پس دخترش پیش نور سوزانه.
‫پس فقط درباره‌شون تحقیق نکردی.
‫تو هم یکی از اونا بودی.
‫بدتر بودم. من فیلی رو جذب کردم.
‫اون علامت روی دستش کار من بود. ‫خودم داغش کردم.
‫پدر بچه فیلی... ‫پدر لوسی هم هست.
‫اگه تو نمی‌گفتی، ‫می‌گفتم این کار اون نیست.
‫جنسیت، لباس داشتن...
‫آره، صحنه‌سازی نمایشیه، ‫اما قتلش سریع بود.
‫گفت: «این یکی واسه توئه».
‫- منظورت چیه؟ ‫- داره منو دست می‌ندازه.
‫- وایسا، تو... باهاش حرف زدی؟ ‫- این یه حرکت نمادین بود.
‫فکر می‌کنه من شبیهشم، ‫اما هیچ‌وقت نمی‌تونم اون باشم.
‫هر ارتباط بیمارگونه‌ای که نسبت بهت داره، ‫تقصیر تو نیست.
‫طرف یه روانیه.
‫که من تحریکش کردم و حالا داره ‫آدم‌های دوروبرم رو می‌کشه.
‫پس فکر می‌کنی این یکی ‫به تو ربط داره، نه؟
‫این شخصیه.
‫باید خانواده‌م رو ببرم جای امن.
‫یعنی... خیلی طول می‌کشه؟
‫آخه قرص‌هام رو می‌خوام، ‫لباس‌های خودم رو می‌خوام.
‫- مامان... ‫- به‌خاطر حرف‌هاییه که توی تلویزیون زدی؟
‫عصبانیش کردی؟
‫شاید. آره.
‫شاید ترغیبش کردم در مسیر کشتن ‫همۀ آدم‌هایی که می‌شناسم قرار بگیره.
‫و من دوستتون دارم ‫و می‌خوام مطمئن شم جاتون امنه.
‫مونیکا.
‫تو می‌دونی که...
‫اوه باشه... عیب نداره.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫می‌رم وسایل لوسی رو جمع کنم. ممنون.
‫- می‌خواستی چیزی نشونم بدی؟ ‫- خیلی محتمله که تعلیق بشم.
‫اینا رو کِی جمع کردی؟
‫- اوه، می‌تونم...؟ ‫- آره.
‫«بِیتل» چیه؟
‫بتیل. از اساطیر کلاسیک.
‫سنگ‌های قدرت الهی.
‫فکر کنم داره اسطوره خودش رو می‌سازه.
‫خب، این از «فلوطین»ـه.
‫- همون یارویی که از خرگوش گفته؟ ‫- آره.
‫«کسی که در دنیای معقول بیداره،
‫در دنیای محسوس خوابه.»
‫این‌جوری بهش فکر کن که...
‫دو نوع «خود» درون ما وجود داره.
‫قاتل ما دو رو داره.
‫آره و خودِ واقعیش شب‌ها بیرون میاد.
‫و این همون چیزیه که ‫دلش می‌خواد باهاش شناخته شه؛
‫اون اسطوره، نه اون آدم.
‫داره داستان بقیه رو سرهم می‌کنه ‫تا داستان خودش رو بگه.
‫تخیل اینو نداره که ‫خودش همه‌ش رو بسازه.
‫باهوشه، اما سرخورده‌ست.
‫فکر می‌کنه باید بهتر و بزرگتر باشه،
‫زندگیش انقدر پیش‌پاافتاده‌ نباشه.
‫پس می‌شه یه کارمند معمولی دولت.
‫شاید خیلی هم اشتباه نکنی.
‫منظور اینه اون یکیه که ‫توی خیابون از کنارش رد می‌شیم
‫و حتی دو بار بهش نگاه نمی‌کنیم.
‫- شاید تا حالا از کنارش رد شده باشیم. ‫- اوه.
‫خوبی، دانک؟
‫آره.
‫آره. باشه، زود می‌بینمت.
‫دوربین‌های مداربسته گرفتنش.
‫گوشی اعتباری قابل ردگیری نیست.
‫اما... اینو داریم.
‫پلاک ماشین معلوم نیست، ‫اما خودش کامل توی تصویره.
‫شرط می‌بندم آخرین تصویر هم نباشه.
‫از لذت‌های جامعه مدرن اینه که ‫همیشه در حال فضولی کردن توی کار همیم.
‫زمان ورود، خروج ‫و مسیر حرکتش رو درمیاریم.
‫لوسی، بشین روی صندلیت. ‫کمربندش رو می‌بندی؟
‫البته.
‫کمربند ایمنی ‫ازمون محافظت می‌کنه، مامان‌بزرگ.
‫یه جای امن در صد مایلی غرب ‫براتون گیر آوردیم.
‫توی دوربین مداربسته افتاده. ‫ماشینش رو ردیابی می‌کنیم.
‫این سرنخ مهمیه.
‫- آدرس رو برات ایمیل کردم. ‫- اول باید یه جا توقف کنیم.
‫مامان دارو و لباس‌هاش رو می‌خواد.
‫توی مسیر مخالفه.
‫- گِرگ می‌تونه ببرتش و بعد برسونتش. ‫- نه.
‫بهم اعتماد کن.
‫- خیلی‎خب، باشه. ‫- دانک؟
‫آنجلای عزیز باید چند تا چیز برداره، مگه نه؟
‫می‌تونی ببریش و بعد برید خونه امن؟
‫آره، می‌برمش.
‫می‌رسونمت خونه. ‫بهشون ملحق می‌شیم.
‫بده کیفت رو بیارم.
‫- می‌ذارم صندلی جلو بشینی. ‫- ممنون.
‫استارسکی و هاچ.
‫بله؟
‫سلام. مایکل باک؟
‫- بله. ‫«سلام، من کایل واردم.»
‫مدیر مدرسه‌ی...
‫«می‌دونم. قراره دوشنبه ببینمتون.»
‫آره، در مورد همون.
‫والدین نگران و هیئت‌مدیره
‫دارن با زنگ‎هاشون ‫دربارۀ همکارتون، جیمز،
‫منو کچل می‌کنن.
‫و کارهای دفتریش هم که افتضاحه.
‫«هیچی ازشون سر در نمیارم.»
‫- خب، جای تعجبی نداره. ‫- «شما از جیمز خبر داشتین...؟»
‫من همچین حرفی نزدم. ‫ببینین، چرا زنگ زدین؟
‫اوه، امیدوار بودم که شما هم بخواین...
‫هرچه زودتر این قضیه رو حل‌وفصل کنیم.
‫- «یعنی الان در موردش حرف بزنیم؟» ‫- هرچه زودتر پیگیرش بشیم...
‫نه، واقعاً... الان وقت خوبی نیست.
‫ام...
‫ام... ببین، مایکل. رک بگم...
‫دخترم خیلی پریشونه.
‫«به یکی از قربانی‌ها نزدیک بود
‫و گمونم تنها دانش‌آموزی نیست ‫که شب‌ها خواب نداره.»
‫اگه من و تو بتونیم ‫از این آشوب سر دربیاریم،
‫شاید حتی بتونیم به پلیس هم کمک کنیم.
‫«خیال همه رو راحت کنیم.»
‫- کجایی؟ ‫- حدود ۲۰ دقیقه باهات فاصله دارم.
‫می‌خواستم تمی رو ببرم بیرون بگردونم،
‫یه‌کم حواسش رو پرت کنم.
‫- «می‌تونیم سر راه یه سری بزنیم.» ‫- باشه.
‫الان میام، لوسی.
‫تموم سعی‌مون رو می‌کنیم ‫تا اخبار رو سانسور کنیم.
‫باید از پرونده محافظت کنم، مونیکا.
‫من از این پرونده کنار گذاشته شدم. ‫تو به‌عنوان افسر ارشد پرونده جانشینم می‌شی.
‫باهام مخالفت نمی‌کنی؟
‫خب، کارم می‌تونه صبر کنه.
‫و...
‫تنها دلیلی که اون از فیلی خبر داشت
‫این بود که من کشوندمش ‫سمت «نور سوزان».
‫- می‌دونستی اونجاست؟ ‫- مسئله این نیست.
‫دقیقاً مسئله همینه.
‫کمتر از ۲۴ ساعت پیش، ‫جونش رو نجات دادی.
‫نتونستم بگیرمش. ‫حالا هم نمی‌تونم، نه؟
‫برو.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- معلوم نیست، عزیزم.
‫با شناختی که ازت دارم، ‫یعنی چندین ساعت.
‫باشه. تو هم بیا تو.
‫هیچ تیک‌تاک ساعتی سریع‌تر از ‫یه دختر بی‌حوصله نیست.
‫کایل.
‫تو باید تمی باشی.
‫به گربه آلرژی دارین؟
‫- نه. ‫- جایی هست که بتونیم خصوصی حرف بزنیم؟
‫- من هدفون دارم. ‫- می‌دونم اهل فضولی نیستی.
‫بااین‌حال، حریم خصوصی همکلاسی‌هاته.
‫از این طرف.
‫بشین.
‫خونۀ خیلی قشنگی دارین.
‫- ساکت، دور از هیاهو. ‫- آره. آره، بدک نیست.
‫خب، ام... جیمز.
‫ببخشید، می‌شه یه لیوان آب بهم بدی؟
‫یه‌کم گلوم خشک شده.
‫اینم از یه گپ کوتاه، هان؟
‫آره. آره، باشه.
‫بیا.
‫پیش پیش پیش!
‫قبوله.
‫با این شغلی که داری، ‫حتماً زیاد سفر می‌کنی.
‫آره. کره زمین دل خوشی ‫از بنزین سوزوندنم نداره.
‫جیمز اعتقاد سفت و سختی ‫به دفتر کار داشت.
‫معلومه. آشفته‌بازاریه واسه خودش.
‫تموم این سال‌هایی که ‫توی آموزش و امداد بودم،
‫یاد گرفتم تنها راهی که ‫واقعاً می‌شه کمک کرد
‫ایجاد یه ارتباط شخصیه.
‫حرفت یادت نره.
‫- این اتاق شخصیه. ‫- ببخشید.
‫یه گربه بود.
‫- آره ولی خیلی وقته رفته. ‫- تمی؟
‫اینجام.
‫اینا همون پسرهایی‌ان که مُردن، نه؟
‫درسته.
‫اون چی؟
‫[نیکول مورگان]
‫اینا چیه؟
‫بابا!
‫بتانی! نیکول!
‫[خونه‌ی مایکل باک]
‫مایکل؟ کیه؟
‫اون تمی رو برده، مونیکا!
‫- کایل؟ ‫- «ماسک زده بود!»
‫ماسک؟
‫وای خدا، سرم گیج می‌ره.
‫کایل، گفتی ماسک؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫کار مایکل باکه. خودش بود.
‫بهم حمله کرد.
‫کایل، باید به همکارهام زنگ بزنم.
‫کایل، گفتی بهشون زنگ زدی...؟
‫۲۰ دقیقه با اینجا فاصله دارن.
‫ کایل؟
‫صدات قطع و وصل می‌شه.
‫[خونه‌ی مایکل باک]
‫[ادارۀ مرکزی]
‫لعنتی.
‫۱۲۰۰ نقد.
‫اما... دو برابر این می‌ارزه.
‫اگه اوضاع فرق می‌کرد، شاید.
‫اصلاً ما کجا داریم می‌ریم؟
‫«ما»؟
‫ببین مامان... هر جا که تو بخوای.
‫وقتشه که تو انتخاب کنی.
‫[کارآگاه کرافورد]
‫- کندی. ‫- «مایکل باک.»
‫- چی؟ آنتن افتضاحه. ‫- «مایکل...»
‫خونه‌ی مایکل هستی؟ چرا...؟
‫- یه کپی از اون برام بفرست. ‫- چشم، قربان.
‫تمی!
‫- تمی! ‫- کایل؟
‫مونیکا! اون تمی رو برده.
‫اینجا نیست. دخترم نیست.
‫سعی کردم بهش زنگ بزنم، ‫اما آنتن نداد.
‫- کایل، آروم باش. ‫- و بعد خط قطع شد.
‫سیم تلفن رو قطع کرده.
‫همکارهات کجان؟ ‫گفتن ۲۰ دقیقه‌ای می‌رسن.
‫- پس به‌زودی می‌رسن. ‫- وایسا، یعنی فقط تویی؟
‫خب، به من نگاه کن. ‫خون زیادی ازت رفته.
‫نه، باید تمی رو پیدا کنیم.
‫هرچی اطلاعات بیشتری بگیرم، ‫سریع‌تر می‌تونیم عمل کنیم. باشه؟
‫باید جلوی خونریزی رو بگیریم.
‫فعلاً اینو فشار بده روش.
‫کایل، می‌خوام بهم بگی دقیقاً چی شد.
‫آخرین چیزی که...
‫- توی اتاق عکس‌ها بودیم. ‫کدوم عکس‌ها؟
‫خودت باید ببینی.
‫تمی شروع کرد به پرسیدن ‫یه‌عالمه سؤال دربارۀ پسرها،
‫اینکه معنی اینا چیه.
‫و بعد مایکل بهم حمله کرد ‫و همه‌چی تار شد.
‫- به چیزی دست زدی؟ ‫- اون خون منه.
‫جدا از درگیری. ‫به عکس‌ها، کشوها یا پرونده‌ها دست زدی؟
‫گفتی ماسک داشت؟
‫من روی زمین بودم،
‫و اون برداشتش از...
‫چه شکلی بود؟
‫ام، ترسناک بود.
‫سفید.
‫نمی‌دونم. فکر کنم بیهوش شدم.
‫- چرا اینجا بودی؟ ‫- اینجا؟
‫خونه‌ی مایکل.
‫وای خدای من.
‫تقصیر منه.
‫اون افسر رابط جدید مدرسه‌مون بود.
‫می‌خواستم بعد از جیمز ‫به کارهای دفتری سروسامون بدم،
‫واسه همین خودمون رو بهش تحمیل کردم.
‫من تمی رو مجبور کردم بیاد.
‫وقتی رسیدی ماشینش اینجا بود؟ ‫لندرور سبز؟
‫آره فکر کنم.
‫سرم داره گیج می‌ره. باید بشینم.
‫یالا کندی، جواب بده.
‫[بازرس کندی]
‫با کی توی اداره حرف زدی؟ ‫اسمش رو پرسیدی؟
‫نه، فقط... گفتن ۲۰ دقیقه‌ای می‌رسن.
‫نمی‌دونم چرا چایی دم کردم.
‫با خودم گفتم شاید آرامبخش باشه...
‫بقیۀ خونه رو می‌گردم ‫ببینم جایی آنتن می‌ده یا نه.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- نه، نه. بشین.
‫احتمالاً ضربه مغزی شدی.
‫تمی.
‫اون که چیزیش نمی‌شه؟
‫فعلاً امن‌تره که همین‌جا بمونی ‫و منتظر نیروی پشتیبان باشی.
‫مایکل کسی بود که بهش اعتماد داشتی.
‫جون دخترم در خطره
‫چون تو تحریکش کردی، مسخره‌ش کردی،
‫گفتی که اون خنگ و بی‌سواده.
‫آره، درسته.
‫تو باعث شدی خودش رو وفق بده. ‫تغییر کنه.
‫این یعنی هوش.
‫- تغییر؟ ‫- آره.
‫دیگه فقط مردهای جوون نه. ‫زن‌ها هم هستن.
‫زن‌ها؟
‫زنی که امروز صبح کشته شد.
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫یه زن جوونی مثل اون. ‫چرا حقش بود بمیره؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اون ماسکی که دیدی، ‫خودِ واقعیش بود.
‫هر روز... پشت یه ظاهر عادی قایم می‌شد.
‫مونیکا؟
‫کسی که در دنیای معقول خوابه، ‫در دنیای محسوس بیداره.
‫- در دنیای محسوس خوابه. ‫- ببخشید؟
‫فکر کنم یه نقل‌قول بود. ‫با یکی دو کلمه پس‌وپیش.
‫راجع‌به گربه‌ها اشتباه قضاوت شده.
‫بیا ببینم.
‫اوه!
‫ظاهراً آدم‌ها رو آروم می‌کنن.
‫لعنتی!
‫خوبی، مونیکا؟
‫چای نعناع؟
‫با یه‌کم تغییر.
‫چقدر وقت دارم؟
‫سه قُلپ.
‫دو دقیقه، شاید کمتر.
‫اوه.
‫بذار یه جا برات پیدا کنم بشینی.
‫تا شروع قسمت مورد علاقه‌م چیزی نمونده.
‫این چه وضعشه...؟ ‫
‫لعنتی.
‫تمی! تمی!
‫بفرما.
‫راحتی؟
‫چرا؟
‫- چرا؟ ‫- چرا دختر خودت؟
‫من اینو نمی‌خواستم، مونیکا.
‫قرار نبود امروز این‌جوری پیش بره. نه.
‫قرار بود امروز واسه مایکل پاپوش بدوزم،
‫یه‌سری مدارک کوچیک جاساز کنم.
‫اون با دسترسیش به پسرهای جوون، ‫یه سپر بلای بی‌نقصه.
‫اما بعد تمی همه‌چی رو خراب کرد. ‫دختر باهوش.
‫اون دستم رو خوند.
‫این مهربانانه‌ترین کاریه که ‫می‌تونم در حقش کنم.
‫قبلاً از دوگانگی درونم می‌ترسیدم.
‫اما بعد از مرگ همسرم،
‫قشنگ به درون خودم نگاه کردم.
‫مرگ اون منو آزاد کرد.
‫پدر فداکار.
‫تمی یه پوشش عالی برام ساخت ‫تا خود واقعیم رو بروز بدم.
‫چطوری می‌خوای...؟
‫نگران نباش. خیلی مهیج نیست.
‫بیشتر با مایکل و تاریخچۀ خانوادگیش جوره.
‫شما سه تا، توی ماشینش، ‫کنار دریاچه.
‫درست مثل پدرش.
‫یالا. یالا. ‫تمی، تمی، یالا.
‫یالا، یالا. ‫آفرین. یالا.
‫دختر خوب، همینه. ‫دختر خوب، نفس بکش.
‫آفرین. بده بیرون.
‫همینه. همینه، همینه، همه‌چی مرتبه.
‫همه‌چی مرتبه، آروم باش.
‫همه‌چی مرتبه.
‫چیزی نمونده، مونیکا.
‫و بعد می‌برمت پایین تا به بقیه ملحق شی
‫و همه‌چی تموم می‌شه.
‫این قسمت مورد علاقه‌مه.
‫تماشا کردن.
‫وقتی که زندگی و تمام رؤیاها، ‫امیدها...
‫و پتانسیل‌‌هاش محو می‌شه.
‫یکی از تراژدی‌های شغلم ‫دیدن هدر رفتن پتانسیل‌هاست.
‫مردهای جوونی که ‫همه‌چیز پیش روشون بود،
‫اما با یه فقدان بینش غم‌انگیز.
‫من بهشون این شانس رو می‌دم ‫که توی زندگی بعدی بهتر باشن.
‫اونا رو با سنگ‌های آرزو راهی می‌کنم.
‫شاید برای همینه که فیلی ‫انقدر نارضایت‌بخش بود.
‫خیلی کم ازش باقی مونده بود.
‫همه توسط تو سرکوب شده بود، مونیکا.
‫من کاری رو کردم که تو نتونستی. ‫به زندگیش پایان دادم.
‫مایکل؟ مایکل!
‫به‌خاطر کاری که کردی اون تو می‌پوسی.
‫ولم کن لعنتی!
‫هیچ‌جا نمی‌ری. ‫کندی کجاست؟
‫- ولش کن! ولش کن! ‫- چی؟
‫کار اون نیست!
‫کار پدرمه. اون بهمون حمله کرد.
‫ازت به‌عنوان یه بازنده یاد می‌کنن.
‫چطور انقدر آشفته بوده
‫که نتونسته ببینه ‫تموم مدت یه قاتل جلوش بوده؟
‫جون چند نفر رو...
‫می‌تونست نجات بده.
‫هوشمندانه بود. ‫لیوان‌ها رو عوض کردی.
‫تا جایی که می‌دونم، در برابر یه قلپ من، ‫تو سه تا خوردی.
‫به تمامی واحدها، یه افسر در خطره!
‫تو عذاب وجدان منو با ضعف اشتباه گرفتی.
‫لوسی!
‫اینجا پر از گربه‌ست.
‫آره، فکر کنم بیرون هم کلی باشه. ‫فقط محکم بغلم کن.
‫لوسی، دوستت دارم. ‫مامان یه دقیقه وقت می‌خواد.
‫خدا رو شکر!
‫تمی و مایکل زنده‌ن. ‫«وارد» چی؟
‫باشه.
‫حالت خوبه، مونیکا؟
‫فکر کنم دخترم منو دید.
‫اگه دیده باشه چی؟ اگه...؟
‫هی. هی.
‫هی.
‫برو پیش لوسی.
‫من بهشون رسیدگی می‌کنم.
‫ببخشید.
‫اینجا الان صحنۀ جرمه.
‫- مرکز، یه جسد داریم... ‫- هی.
‫خوبی، حالت خوبه.
‫طوری نیست.
‫♪ اوه، چطور تونستی ‫انقدر پست باشی؟ ♪
‫♪ اوه اوه ♪
‫♪ از عشق، فقط تردید نصیبم شده ♪
‫♪ با همون لباس‌های همیشگی ♪ ‫♪ اوه اوه ♪
‫♪ این دیوارها... ♪
‫♪ این دیوارها احاطه‌م کردن ♪
‫این آهنگ...
‫..راستش رو بگم، قبلاً دیوونه‌م می‌کرد.
‫«راب، به این که نمی‌گن موسیقی! ‫موسیقی واقعی اینه.»
‫و بعد در جوابش یه آهنگ از ‫«پال ولر» می‌ذاشتم.
‫می‌دونم، رفتار رایج باباهاست. ‫متأسفم.
‫اما الان؟ الان این آهنگ؟
‫فقط باعث می‌شه لبخند بزنم.
‫باید قدر زمانی که
‫با جوون‌هایی که ‫ازمون گرفته شدن داشتیم رو بدونیم.
‫چون خیلی راحته که بذاریم ‫غم پیروز بشه...
‫..اینکه به چیزهایی که از دست دادیم فکر کنیم، ‫نه چیزهایی که به دست آوردیم.
‫چون پسر من، راب رایت، مهربون‌ترین ‫و زیباترین روحی بود که می‌شناختم.
‫و ما خیلی خوش‌شانسیم که می‌شناختیمش.
‫و این همون چیزیه که باید پیروز بشه. شادی.
‫لبخندی که به لب دوست‌هاش می‌آورد.
‫تمی؟ هی.
‫هی. داره حملۀ عصبی بهت دست می‌ده. ‫داره حملۀ عصبی بهت دست می‌ده.
‫خوبی. حالت خوبه. ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫به من نگاه کن. می‌گذره.
‫اون خونه‌مون بود. ‫چند ماه پیش بود.
‫- تمی، کی؟ ‫- فکر کردم خواب دیدم.
‫فکر می‌کردم فقط یه بخشی از کابوس‌هامه.
‫قرار نبود بفهمم، ‫قرار بود توی تختم باشم، اما...
‫با هم دعوا کردن.
‫بابام فرستادش رفت، ‫بهم گفت بخشی از کارهای حمایتیشه.
‫کی بود؟ ‫تمی، کی خونه‌تون بود؟
‫عکسش رو روی دیوار مایکل دیدم.
‫برادرِ جیسون.
‫بابام می‌شناختش. یه جای کار می‌لنگید، ‫حس بدی بهش داشتم.
‫نیکول؟
‫فقط تویی؟
‫آره.
‫پیدا کردنمون راحت بود؟
‫اسمت رو عوض نکردی، نیکول. ‫فکر کنم خودت می‌خواستی پیدا بشی.
‫«وارد» واقعاً مُرده؟
‫اولش باهات مهربون بود؟
‫من دنبال مهربونی نبودم.
‫چیزی رو بهت داد ‫که توی خونه نداشتی؟
‫من پر از نفرت بودم.
‫بارکلی منو از خانوادۀ خودم ‫بیرون انداخت و...
‫..جیسون همه‌چیزش بود.
‫«وارد»...
‫..برام داستان‌هایی از انتقام می‌گفت...
‫..از سنگ‌هایی که آرزوها رو برآورده می‌کنن.
‫سنگ‌های سیاه؟
‫اونو شنیدم و به رؤیای خودم تبدیلش کردم.
‫تنها چیزی که می‌خواستم ‫این بود که مادرم دوستم داشته باشه.
‫بعدش «وارد»...
‫..تاریک‌تر شد، ‫ایده‌های تاریک‌تری به خوردم می‌داد.
‫اینکه تنها راه صدمه زدن به بارکلی، ‫صدمه زدن به جیسونه و...
‫تو آسیب دیده بودی، عصبانی بودی.
‫اون شست‌وشوی مغزیت داد، نیکول.
‫- ازت خواست چی‌کار کنی؟ ‫- من گوشی‌ها رو براشون می‌ذاشتم.
‫زیر نظر می‌گرفتم‌شون، ‫گزارش‌شون رو می‌دادم.
‫اون با کمک من کشتشون. ‫این شست‌وشوی مغزی نیست!
‫- یعنی من چه جونوری‌ام؟ ‫- اما تو دست نگه داشتی.
‫بعد از اوون بود؟ قبل از اسکات؟
‫- تو قاتل نیستی. ‫- نه.
‫- نه، نه، تو نمی‌فهمی. ‫- نیکول، می‌فهمم.
‫- نه... ‫- تنهایی، خشم،
‫اینا دروازه‌هایی برای آدم‌های بدذاتن ‫تا ازشون سوءاستفاده کنن.
‫نه، کارهام رو توجیه نکن!
‫مادرت تو رو انتخاب کرد.
‫ای کاش می‌دونست. هوم؟
‫- اون برادرم بود. ‫- آره.
‫- برادرم و... ‫- نیکول.
‫- دستبند داری، مگه نه؟ ‫- آره.
‫- پس بهم دستبند بزن. دستبند بزن. ‫- تا وقتی اون دستته نمی‌تونم.
‫نه، خـ... خواهش می‌کنم. ‫مونیکا، خواهش می‌کنم.
‫دیگه نمی‌تونم. ‫نمی‌تونم فرار کنم.
‫خواهش می‌کنم، فقط تمومش کن.
‫ممنون.
‫سلام.
‫- یه مراسم یادبود واسه جیسون و راب بود. ‫- اوهوم.
‫بارکلی اونجا بود.
‫- به‌زودی می‌بندیم. ‫- استیون ترتیبش رو داده بود.
‫خواهش می‌کنم اسمش رو نیار.
‫- نیکول توی ماشین منه. ‫- ماشین تو؟
‫- چرا؟ ‫- اومدم پیداش کنم.
‫ما... ما فقط یه شروع تازه می‌خوایم.
‫- ازم خواست بهش دستبند بزنم. ‫- دستبند؟
‫زدی؟
‫ما به تحقیق راجع‌به گذشته‌ی «کایل وارد» ‫و روش کارش ادامه دادیم.
‫اون خیلی‌ها رو بازی داد ‫و شست‌وشوی مغزی داد.
‫نه فقط اونایی که جونشون رو گرفت، ‫بلکه اونایی که به روش‌های دیگه بهشون نیاز داشت.
‫شک داشتیم که تنهایی کار نکرده. ‫و حدس‌مون درست بود.
‫واقعاً باید درها رو ببندم.
‫نیکول بهم گفت نمی‌تونه ‫با این عذاب وجدان زندگی کنه.
‫اون این عذاب وجدان رو ‫تنهایی به دوش نمی‌کشه.
‫من مردی رو انتخاب کردم ‫که از پسرم متنفر بود.
‫اگه...
‫مادر قوی‌تر و بهتری بودم...
‫واقعاً اینو باور داری؟
‫من فقط...
‫فقط می‌خوام به نیکول ‫عشقی رو بدم که لایقشه.
‫این همون کاریه که ‫ما مادرها سعی داریم بکنیم.
‫عدالت می‌تونه آدم‌ها رو آزاد کنه.
‫این... یه هدیه کوچیکه.
‫- هاپوئه؟ ‫- مامان‌بزرگ خنگول. هاپوها واق‌واق می‌کنن.
‫اوه!
‫- ممنون، کرافورد. ‫- خواهش می‌کنم، رفیق.
‫بذارش زیر درخت، عزیزم.
‫خب، نمی‌دونستم برنامه دارین. ‫دیگه می‌رم.
‫اوه کانر، دوست نداری با ما ‫به «سرزمین عجایب زمستونی» بیای؟
‫قشنگ می‌تونم روی ماشین‌برقی‌ها تصورت کنم.
‫آره، اون بیشتر اهل فنجون‌های چرخونه.
‫راستش رو بخوای ‫واقعاً فنجون‌ها رو دوست دارم، پس...
‫اوه!
‫کولی می‌دی، کرافورد؟
‫خب، اگه خودت بخوای. ‫رد کردنش بی‌ادبیه.
‫- باشه، آماده‌ای؟ ‫- نه!
‫چی؟ اوه، ببخشید؟
‫می‌خوای من همۀ کارهای سخت رو بکنم، آره؟
‫- باشه، باشه. ‫- اون خنگه، مامان.
‫اینم یه‌جور توصیفشه.
‫[لوسی]
‫هی، یه پرش دیگه.
‫یوهو!
‫حالت خوبه؟ ‫مراقب خودت باش.
‫[دختر عزیزم، وقتشه بذاری نور وارد بشه]
‫اسب حاضره، مامان‌بزرگ حاضره. ‫تو حاضری، مامانی؟
‫» ترجمه از الهام صدر «
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M