‫[این سریال ساختگی است ‫تمام تشابهات اتفاقی هستند]
‫دادگاه اولین وثیقه‌ت رو قبول نکرد؟
‫همون روز که فهمیدم می‌خواستم ببینمت.
‫ولی می‌ترسیدم بیشتر برات دردسر بشم.
‫پس چون می‌ترسیدی تو دردسر افتاده باشم ‫بهم سر نزدی؟
‫شرمنده.
‫بیا تو.
‫قهوه‌ای چیزی می‌خوری؟
‫آره.
‫اوه!
‫- نمی‌خواد. ‫- چیزی نیست که.
‫- بدش من. ‫- نمی‌خواد.
‫تاریخ دادگاه بعدیت کِیه؟
‫نمی‌دونم. منتظرم وکیلم بهم ‫خبر بده.
‫عمو تام چطوره؟
‫خوبه.
‫ولی وکیلم رو عوض کردم...
‫به وکیل جیتری.
‫اگه اون نبود، تا الان تو ‫زندان مُرده بودم.
‫- ولی می‌دونی که اون وکیل... ‫- می‌دونم.
‫و خوب نشستم بهش فکر کردم.
‫دادگاه به من اتهام قتل از پیش ‫برنامه‌ریزی شده زد.
‫گفتن با قصد قبلی رفتم خونه‌ی تکین.
‫چرا رفتی خونه‌ش؟
‫گفت چیزی که تو حاضر نشدی ‫بهم بگی رو بهم میگه.
‫شب مهمونی تو کشتی.
‫چی بهت گفت؟
‫ترجیح میدم از زبون خودت بشنوم.
‫اون شب واسه ادغام دولت ‫یه مهمونی برگزار شده بود.
‫سلام، قربان.
‫الان وکیله.
‫عمو آنان میزبان بود و همه رو ‫دعوت کرده بود.
‫اگه کمک خواستید در خدمتم.
‫منم رفتم چون می‌خواستم ‫سیاستمدارها
‫کمک کنن قانون محافظت از کارگران شیلاتی که
‫تیمم و اتحادیه کارگران با هم ‫نوشته بودیم رو تصویب کنن.
‫خیلی از مهره‌های کلیدی دولت ‫اونجا بودن.
‫ولی مامان گفت
‫مهم‌ترین آدمی که باید باهاش صحبت کنم ‫سوات، وزیر کشاورزیه.
‫اگه اون قبول می‌کرد، ‫لایحه صد در صد تصویب میشد.
‫کاملاً آماده بودم که لایحه رو ‫بهش ارائه بدم.
‫اگه آزادسازی صنعت ماهی‌گیری بیشتر ‫بشه، مشکلات کارگرها هم بیشتر میشه.
‫پس حزب یه لایحه مربوط رو پیشنهاد ‫میده که از رفاه...
‫سوالی.
‫ولی خیلی زود فهمیدم این کارها ‫جواب نمیده.
‫سوات اصلاً به حرفای من ‫گوش نمی‌داد.
‫یه پیشخدمت تو مهمونی بود که ‫سوات بهش چشم دوخته بود.
‫سوات داشت مثل چندش‌ها ‫رفتار می‌کرد.
‫ولی رفتارش خطرناک نبود.
‫آنان.
‫- چه خبر؟ ‫- سلامتی.
‫و عمو آنان هم اونجا بود.
‫امکان نداشت اجازه بده اتفاق ‫بدی توی کشتیش بیفته.
‫ولی آخرهای شب...
‫فهمیدم اشتباه می‌کردم.
‫خوش بگذره.
‫یه نفر زیادی نوشید و افتاده پایین. ‫چیزی نیست.
‫یالا، تاپ. سر میز می‌بینمت.
‫برو بقیه نوشیدنی رو بیار. ‫بجنب.
‫هی، آنگ.
‫چیزی نیست.
‫اون که صدای افتادن نبود.
‫میگم چیزی نیست.
‫خب پس چرا نمی‌ذاری رد بشم؟
‫برو بالا.
‫برو.
‫خودت خواستی.
‫نیان.
‫نیان!
‫چی شده؟ مامان، برو کنار.
‫تو رو خدا به خواهرم کمک کن!
‫تو رو خدا به نیان کمک کن!
‫آنگ، بسه.
‫آنگ!
‫نه! بس نیست!
‫نیان، پاشو!
‫نیان، بیدار شو!
‫نیان!
‫چرا برنمی‌گردیم ساحل؟
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫می‌خوام کمک بگیرم.
‫چه کمکی؟ دختره مرده.
‫نمرده. با تجهیزات می‌تونن ‫احیاش کنن.
‫احتمالش چقدره؟ تقریباً صفر.
‫و دیدی دیگه کی تو این کشتیه؟
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫مگه مهمه کی اینجاست؟
‫کسی کاری نمی‌کنه!
‫چرا برنمی‌گردیم ساحل؟
‫چرا کسی کاری نمی‌کنه؟!
‫مامان.
‫آنگ، بیا بریم.
‫مامان، من رو کجا می‌بری؟
‫مامان!
‫گوش کن، آنگ. ‫کسی نباید خبردار بشه.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫تو و عمو آنان می‌خواید ‫چیکار کنید؟
‫اگه یکی بفهمه امروز یه نفر مُرده، ‫همه بیچاره میشن.
‫چرا همه باید بیچاره بشن؟
‫اونی که کشتتش باید مسئولیتش ‫رو قبول کنه.
‫کار سوات بود، نه؟
‫سر میز دیدم که می‌خواست به ‫زور بهش نوشیدنی بده.
‫آنگ، ما نمی‌تونیم به مردم الکی ‫اتهام بزنیم.
‫کسی نمی‌خواست این اتفاق بیفته.
‫ولی اگه خبرش بپیچه...
‫مردی مثل سوات بقیه رو هم ‫با خودش پایین می‌کشه.
‫هر کی توی مهمونی بود ‫نابود میشه.
‫اون دختره چی؟
‫جونش از آینده‌ی حزب شما ‫بی‌ارزش‌تره؟
‫این چه حرفیه؟ من دکترم.
‫دیدی که هر کاری می‌تونستم کردم ‫تا بهش کمک کنم.
‫ولی دختره اوردوز کرده.
‫باید از چیزی که برامون مونده ‫محافظت کنیم.
‫می‌خوای جون اون دختر رو قربانی کنم ‫تا بتونی به کارت ادامه بدی؟
‫دختره مُرده.
‫تو نکشتیش. منم نکشتمش.
‫ولی اگه بذاریم این اتفاق زندگی ‫هر کسی که توی کشتیه رو نابود کنه،
‫به نفع کیه؟
‫ولی اگه ساکت بمونیم، ‫اونی که مجرمه قسر در میره.
‫سوات مسئولیتی قبول نمی‌کنه.
‫ما باید مطمئن بشیم همه می‌فهمن ‫کار اون بوده.
‫ولی نه با زندانی کردنش.
‫پس می‌خوای چیکار کنی؟
‫از لایحه شیلاتت استفاده کن.
‫فکر نکنم سوات الان بتونه ‫درخواستت رو رد کنه.
‫اگه بتونیم تو انتخابات بعدی ‫رای بیشتری بیاریم،
‫حداقل آدم‌هایی مثل سوات و ‫رفقاش...
‫نمی‌تونن هر غلطی می‌خوان بکنن.
‫بیا برای حزب من کار کن، آنگ.
‫قول میدم جون دختری که امروز ‫از دست دادیم
‫می‌تونه زندگی میلیون‌ها نفر ‫رو عوض کنه.
‫نگران نباش.
‫دیگه نیاز نیست توی کشتی کار کنی.
‫می‌تونی بیای تو خونه‌م کار کنی.
‫برات راحت‌تره.
‫اگه می‌تونستم برگردم عقب،
‫نمی‌ذاشتم این اتفاق بیفته.
‫با اینکه من نکشتمش...
‫وایسادم و تماشا کردم.
‫وایسادم و ناپدید شدن جنازه‌ش ‫رو تماشا کردم.
‫درست شبیه خودشون شدم.
‫آدمی شدم که ازش متنفرم.
‫من خیلی آشغالم.
‫آنگ.
‫شب حادثه زمین گلف،
‫یه خانم کوله‌کش اهل میانمار ‫همراه من و تکین بود.
‫بذار کمکت کنم.
‫نیاز نیست، قربان.
‫گفت خانمه خواهر دختری بوده ‫که تو کشتی مُرده.
‫و اون تکین رو کشته.
‫پس چطوری رفته بود خونه‌ش؟
‫فکر کنم تکین می‌خواسته بکشتش.
‫فکر کنم می‌خواسته من رو ‫شریک جرمش بکنه
‫که بتونه با اخاذی مجبورم کنه
‫شکایتم رو از پرونده آتیش‌سوزی ‫کارخانه پسماند پس بگیرم.
‫نباید این قضیه رو ازت پنهان می‌کردم.
‫عیبی نداره.
‫الان... دیگه نمی‌تونیم چیزی ‫رو عوض کنیم.
‫نه؟
‫بیا اینجا.
‫اون زن الان کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی مدرکی نیست که نشون بده ‫اصلاً وجود داره.
‫واسه همین همه مدارک من رو ‫متهم جلوه میدن.
‫مک، بذار کمکت کنم.
‫کمکت می‌کنم اون زن رو ‫پیدا کنی.
‫اون کیف رو بده به من.
‫لیست شاهدین از طرف آنان.
‫ولی اسم یه نفر تازه به ‫لیست اضافه شده.
‫کی؟
‫این یکی. اسمش سورنه، ‫یه جنگلبانه.
‫دومین نفری بود که جنازه ‫تکین رو پیدا کرد.
‫آنان چند نفر رو برای تحقیق درباره ‫تو فرستاده.
‫حواست باشه.
‫چرا امشب همینجا نمی‌مونی؟
‫نه.
‫خوشم نمیاد کسی کنارم بخوابه.
‫برخلاف تو.
‫[ساختمان شونزده در کوچه نُهم ماهاناک]
‫اه...
‫ببخشید، قربان. ساختمون شونزده ‫کوچه نُه کجاست؟
‫اون طرف.
‫اه، ببخشید.
‫دفتر حقوقی جیتری اینجاست؟
‫نه.
‫ولی روی کارت نوشته، پلاک شونزده، ‫کوچه نُه.
‫گفتم نه.
‫داداش. چه کفش‌های قشنگی داری. ‫از کجا گرفتیشون؟
‫ممنون.
‫هی، عوضی! ‫سوال پرسیدما.
‫کجا با این عجله، خوشتیپ.
‫آروم باش. نترس.
‫اومدی دیدن جیتری، نه؟
‫راستش باید برم.
‫ای بابا، چرا اینقدر عجله داری؟ ‫یه کم پیش ما بمون.
‫ماها همه‌مون رفیقیم.
‫آره، بیا اول صحبت کنیم.
‫آروم باش. بشین.
‫دیدی؟ برات جا نگه داشتیم.
‫بیا. تمیزه. بشین.
‫بچه‌های این محل خیلی خونگرم هستن.
‫خیلی‌ها میان و میرن.
‫واسه همین نمی‌دونم کی آدم ‫حسابیه و کی نیست.
‫اگه واقعاً وکیل جیتری یکی ‫رو فرستاده سراغت،
‫باید رمز رو بهم بگی.
‫نه، رمزی در کار نیست. ‫گفت...
‫غلطه. دو فرصت دیگه داری.
‫اگه پول نقد می‌خوای، ندارم. ‫می‌تونی چک کنی.
‫پول همراهم نیست...
‫هی!
‫این آخرین فرصتته، عینکی.
‫رمز چیه؟!
‫بجنب!
‫[رستوران خاله جیم ‫برنج ده بات]
‫[برنج ده بات]
‫ده.
‫[برنج ده بات]
‫[خمیر تند و سبزیجات پخته، ‫بیست بات]
‫بیست.
‫[برنج با یک مخلفات سی بات]
‫سی.
‫[برنج با دو مخلفات چهل بات]
‫چهل.
‫- من به نیازمندان کمک می‌کنم. ‫- منم به ثروتمندان.
‫کمکم کن، توی آسانسور گیر کردم.
‫آره!
‫♪ ده، بیست، سی، چهل! ‫یالا! ده، بیست، سی، چهل! ♪
‫♪ عاشق دزدیدن الماس، جواهر و ‫زنجیر طلام ♪
‫- ♪ عاشق بالا کشیدن زیپم هستم ♪ ‫- ♪ ده، بیست، سی، چهل! ♪
‫♪ یالا! ده، بیست، سی، چهل! ‫می‌چرخم و لگد می‌زنم ♪
‫- ♪ برمی‌گردم و یه ضربه محکم می‌زنم ♪ ‫- ♪ و ضربات کوتاه ♪
‫♪ ده، بیست، سی، چهل! ‫ده، بیست، سی، چهل ♪
‫♪ پنجاه، شصت، هفتاد، هشتاد ♪
‫هی!
‫دفتر این سمتیه.
‫ما زیاد باکلاس نیستیم. ‫آسانسور صنعتی داریم.
‫یالا، بجنب.
‫سلام، ما.
‫برای ماراتن تمرین می‌کنی؟
‫- سلام. ‫- نمی‌خواید برید بدوئید؟
‫- کجا؟ ‫- بازار.
‫بازار. میره مرغ بخره.
‫عاشق مرغه.
‫ببین! اینجا راهروی دفتره.
‫بیا.
‫بفرمایید. نیاز نیست رمزی ‫وارد کنی.
‫همیشه اینقدر عوضی هستی؟
‫اوه، به آب‌وهوا بستگی داره.
‫داداش گلم مک.
‫عوضی. بیا تو.
‫- سلام، عمه. ‫- سلام.
‫خوش اومدی. غذا خوردی؟
‫بیا، موز سرخ‌شده بخور. ‫امروز صبح درستشون کردم.
‫برو دستت رو بشور.
‫و تو! چند بار بگم از لیوان ‫استفاده کن؟
‫- ای بابا، عمه. ‫- می‌تونستی مهربون‌تر بگی.
‫کی دلش می‌خواد بعد از ‫تو آب بخوره؟
‫چه مرگته؟
‫اوه.
‫پس باهاشون آشنا شدی.
‫این کانگه، دستیار اطلاعات جمع‌کن من.
‫اون دو نفر موک و نیمو هستن. ‫دستیارهای کانگ.
‫باند موجودات دریایی؟
‫عه؟ به تو چه، حیوون؟
‫تو فقط موکل من نیستی.
‫قراره تو رسیدگی به پرونده‌ها ‫کمکم کنی.
‫پس اینقدر با هم بحث نکنید.
‫اعصابم خرد میشه.
‫- چشم. ‫- پروژه‌ای که بهت سپردم چی شد؟
‫همینجاهاست.
‫وایسا.
‫ایناها. تکنولوژی روز.
‫غذا خوردی دیگه؟ ‫روز طولانی رو در پیش داریم.
‫آره. مادرت هم ازم پرسید.
‫عمه نوی منشی منه.
‫بیا، یه نگاه بنداز.
‫اولین پرونده‌ت.
‫کهنوت شبانه.
‫پرونده چیه؟ جرم کشیشی؟
‫قتل.
‫شش ماه پیش در معبد سری دون سنگ ‫در پاتوم اتفاق افتاد.
‫معبد برای نونگ، پسر رهبر غیرروحانی ‫مراسم کهنوت برگزار کرده بود.
‫بیش از صدتا مهمون داشتن.
‫مایِ آشغال!
‫همینجا ترمز بگیر.
‫اینجا درست نقطه کور دادستانیه.
‫مدرکی نیست که ثابت کنه ‫شاهد مای رو در حال تیراندازی دیده باشه.
‫همه‌ش یه شایعه‌ست که مای و ‫مرحوم با هم سر جنگ داشتن.
‫شاهدی که مای رو دیده دوست ‫قربانیه، یه مرد به اسم جنگ.
‫وقتی اون اتفاق افتاد افراد ‫زیادی اونجا بودن.
‫بین لامپ‌ها و بلندگوها...
‫اگه تو زاویه متفاوتی ‫ایستاده باشی...
‫ممکنه نتونی تیرانداز رو ببینی.
‫اگه بتونیم شاهد رو درباره مکان ‫ایستادنش گیج کنیم،
‫می‌تونیم پرونده رو ببریم.
‫چیه؟ متوجه نشدی؟
‫اگه من و رقیبم تو زمان مُردنش
‫یه جا باشیم،
‫دلیل نمیشه من بهش شلیک ‫کرده باشم، درسته؟
‫می‌دونستم قراره از همچین روشی ‫استفاده کنی.
‫چه روشی؟
‫مدارک این پرونده ضعیفن.
‫حتی نمیشه از ویدئو ‫صورت مای رو دید.
‫حتی اگه شاهدی بوده باشه، ‫نمیشه از شهادتشون استفاده کرد.
‫تو در واقع داری دادگاه رو نسبت ‫به حقایق پرونده گیج می‌کنی.
‫- اینجوری اونی که مجرمه... ‫- کانگ.
‫- بله؟ ‫- درسته. حقایق.
‫حقایق همیشه شامل دروغ و ‫حقیقت هستن.
‫وظیفه دادگاهه که درباره‌ش تصمیم ‫بگیره، نه ما. فهمیدی؟
‫- ولی... ‫- ببین.
‫لیست شاهدین پرونده خودت.
‫اونی که رنگش زرده.
‫[سورن سنگرنگنوپ]
‫سورن سنگرنگنوپ. این همونیه که...
‫جنگلبانی که وقتی صدای گلوله رو شنید،
‫اومد به زمین گلف.
‫و دومین نفری بود که جنازه تکین ‫رو پیدا کرد.
‫یعنی یه شاهد کلیدی تو ‫پرونده توئه.
‫سورن پدر مایه. متهم ‫تیراندازی مراسم کهنوت.
‫پس به پسرش کمک می‌کنی، ‫و در عوض، شهادتش تو پرونده من رو عوض می‌کنه؟
‫هوم؟
‫نه. قبول نمی‌کنم.
‫تنها راه بُردن پرونده من پیدا کردن ‫اون اسلحه و زن میانماریه.
‫و چند روز، چند ماه و چند ‫سال طول می‌کشه؟
‫بگو دیگه.
‫منابع من میگن آنان داره ‫به دادگاه فشار میاره
‫که تاریخ جلسه دادرسی شاهدین ‫رو بندازن جلو.
‫نمی‌خواد سر وقت مدارک ‫رو پیدا کنیم.
‫می‌خواد پرونده‌ت خیلی سریع ‫مختومه بشه.
‫حالیت شد؟
‫الان ما زمان می‌خوایم.
‫سورن رو داریم که برامون ‫زمان بخره.
‫اگه یه شاهد کلیدی مثل اون ‫یک دفعه ناپدید بشه،
‫دادگاه چاره‌ای جز عقب انداختن ‫جلسه دادرسی نداره.
‫باشه. به پسر آقای سورن ‫کمک می‌کنم.
‫ولی به روش تو نه.
‫روش خودم رو پیدا می‌کنم.
‫ایول.
‫سلام.
‫بابام گفته بود وکیل جدید یه خانمه.
‫همکاریم.
‫چه بلایی سر صورتت اومده؟
‫یکی از رقبای قدیمیم رو اینجا دیدم.
‫چون ازش خوشت نمیومد تو مراسم ‫کهنوت بهش تیراندازی کردی؟
‫من خیلی دعوایی هستم،
‫ولی تا حالا کسی رو سر کینه ‫نکشتم.
‫یعنی میگی تو بهش شلیک ‫نکرده بودی؟
‫چرا.
‫ولی به خاطر غلطی که کرده بود.
‫همه اینا رو برای وکیل قبلیم ‫تعریف کرده بودم.
‫ولی گفت به هیچ دردی نمی‌خورن.
‫میشه برای منم تعریف کنی؟ ‫می‌خوام بدونم.
‫من مثل اون یکی وکیل نیستم.
‫اکیپ من و نونگ...
‫قبلاً با هم مشکلی نداشتیم.
‫فقط تحمل همدیگه رو نداشتیم.
‫چند بار نزدیک بود دعوامون بشه.
‫داشتیم به مناسبت سونگکران ‫آب‌بازی می‌کردیم.
‫بعدش یک دفعه‌ای، اکیپش ‫به ما حمله کردن.
‫من بهش مشت زدم و از عقب ‫پرت شد روی بشکه یخ.
‫یه تیکه یخ بزرگ برداشت
‫و پرتش کرد سمت من.
‫ولی به جاش خورد به ‫خواهر کوچیکه‌م.
‫[ساعت ملاقات، دو ملاقاتی برای هر بیمار]
‫دکتر گفت...
‫خواهرم دچار ضربه مغزی شده. ‫انگار مُرده.
‫ولی پلیس لعنتی گفت
‫نمی‌تونن به اون عوضی ‫اتهام بزنن.
‫چون سلاحی در کار نیست.
‫مگه میشه؟ با یه یخ بزرگ زد دیگه.
‫پس به اون عوضی فقط...
‫اتهام یه حمله ساده رو زدن.
‫ولی خواهرم...
‫حالش هی بدتر میشد...
‫و در نهایت فوت کرد.
‫وقتی فهمیدم تو مراسم کهنوت داره ‫وانمود می‌کنه که پشیمونه،
‫عصبانی‌تر شدم.
‫وقتی غلط اضافی می‌کنی، ‫باید تقاصش رو هم پس بدی.
‫ولی حداکثر مجازات جرمت
‫اعدامه.
‫منم باید تقاص کارم رو پس بدم.
‫لطفاً از طرف من مراقب بابام باشید.
‫دخترش مُرده، پسرش زندانه.
‫می‌ترسم دووم نیاره.
‫باشه.
‫ببینم چیکار میشه کرد.
‫اول اون خواهر مای رو کشته بوده.
‫و کار مای از روی عصبانیت بوده.
‫ولی احتمالاً خانواده نونگ ‫انکار کنن...
‫چی شد؟
‫راهی پیدا کردی؟
‫مای داستان خواهرش رو تعریف کرد.
‫فکر کنم می‌تونیم از اون داستان ‫و اعترافش استفاده کنیم.
‫ممکنه دادگاه حکمش رو نصف کنه. ‫اگه شانس بیاریم، بهش آزادی مشروط میدن.
‫چون اولین جرمشه.
‫و انگیزه‌ش هم از دست دادن ‫عضو خانواده‌ش بوده.
‫به نظرم ممکنه دادگاه بهش رحم کنه.
‫می‌خوای نجات جون موکلمون ‫رو به رحم و شفقت دادگاه بسپری؟
‫ولی مای واقعاً یه نفر رو کشته.
‫حتی اگه انگیزه‌ش احساسی بوده، ‫به نظرم لایق مجازاته.
‫تو قاضی نیستی.
‫دست تو نیست بخوای تصمیم بگیری ‫که کی باید مجازات بشه.
‫اونی که تیر خورد چی؟
‫لایق عدالت نیست؟
‫من نمی‌تونم بذارم یه قاتل ‫ول بچرخه.
‫چطوری به موکل خودت ‫میگی قاتل؟
‫شاید یادت رفته باشه، پس بذار ‫بهت یادآوری کنم.
‫تو دادگاه، تو و مای هیچ ‫فرقی با هم ندارین.
‫اگه مای می‌تونه قاتل باشه، ‫تو هم می‌تونی.
‫- من کسی رو نکشتم. ‫- اینا یه مشت حرفن. مدرک داری؟
‫ممکنه فکر کنی روش کاری ‫من مزخرفه.
‫ولی اگه قانون به صورت مساوی ‫برای همه اجرا بشه، نیازی به کسی مثل من نیست.
‫تا اون روز،
‫هر جور بخوام از موکل‌هام دفاع ‫می‌کنم و پشیمون هم نمیشم.
‫حتی بعد از اینهمه بدبختی که از ‫سر گذروندی، باز درک نمی‌کنی.
‫پس برگرد زندان.
‫اینقدر وقت من رو تلف نکن.
‫ادامه بده، عمه نوی.
‫در حال حاضر،
‫به نظرم شاهدها قابل اعتماد نیستن. ‫همه‌شون حسابی نوشیده بودن.
‫هوم.
‫درست مثل پدرش لجبازه.
‫اگه بخواد همچین دیدگاهی به ‫دنیا داشته باشه،
‫امکان نداره بتونه پرونده ‫خودش رو ببره.
‫آدم میشه.
‫[مهمانی بازنشستگی قاضی کل ‫دادگاه کیفری]
‫آنان.
‫اه. پادونگ.
‫تازه رسیدی؟
‫ترافیک خیلی سنگین بود.
‫نزدیک بود به راننده‌م بگم ‫دور بزنه برگردیم خونه.
‫انگار داری از اجرا لذت می‌بری.
‫[چهارشنبه، ۳ دسامبر سال ۲۰۲۵ ‫تالار بوراپاتاماسوک]
‫«بانو بوتسابا در حال تحسین معبد.» ‫از این قطعه خوشم میاد.
‫می‌تونم چند جلد از قوانین ‫دیوان عالی رو از حفظ بخونم،
‫ولی پای هنر، موزیک یا ‫ادبیات که میاد وسط،
‫هیچی ازشون سر درنمیارم.
‫واسه داستان اینائوئه.
‫بعد از پیروزی در جنگ،
‫شاهدخت بوتسابا میاد بیرون ‫که زیبایی معبد رو تحسین کنه.
‫ولی بوتسابای ما
‫قرار نیست به این زودی برای ‫رقصیدن بیاد، نه؟
‫من نمی‌فهمم.
‫چرا مختومه کردن یه پرونده ساده درباره
‫آتیش‌سوزی کارخونه پسماند اینقدر ‫داره طول می‌کشه؟
‫دردسرسازها مدام دارن مزاحم ما میشن.
‫کی؟
‫الان می‌خوام از قاضی ‫ریت پریاوی به عنوان
‫نماینده همه‌مون دعوت کنم
‫که چند کلمه برامون صحبت کنن. ‫لطفاً یه کف مرتب بزنید.
‫قاضی کل از روز اولی که ‫قاضی شدم بهم یاد داد که...
‫قاضی بودن
‫یه کار اداری ساده نیست.
‫در تمام مدت باید شرافت ‫خودت رو حفظ کنی.
‫یه بار سنگین و سخته
‫که می‌تونه باعث بشه
‫با تعصب حکم بدیم.
‫- یه دورانی بود... ‫- دارم سعی می‌کنم سریع‌تر تمومش کنم.
‫ولی ریت از حقش برای ‫کمک قاضی بودن استفاده کرد.
‫اگه بخوام عجله کنم، ‫شک می‌کنه.
‫تونستم از شر مک خلاص بشم...
‫مهم نیست چقدر پرونده بزرگیه،
‫نباید در مواجهه با فشار،
‫در مواجهه با ترس،
‫یا در مواجهه با تعصبات درونیمون
‫دچار تردید بشیم.
‫نباید اجازه بدیم همچین چیزهایی
‫پای ما
‫و بنیاد حقوقی مقدسی که قسم خوردیم
‫بهش وفادار بمونیم رو سست کنن.
‫خیلی ممنونم.
‫من معمولاً خیلی صبورم.
‫پس اگه من یکی حس کنم ‫روندش خیلی کُنده،
‫پس حتماً خیلی داره طول می‌کشه.
‫مجبورم نکن دوباره بهت هشدار بدم.
‫همه اندازه من صبور نیستن.
‫[پرونده تیراندازی در مراسم کهنوت]
‫بگو. استراتژیت چیه؟
‫فقط سر همین پرونده به حرفت ‫گوش می‌کنم.
‫گوش بده،
‫برای بردن پرونده‌ای که توش ‫متهم هستیم،
‫مهم چیزی نیست که برای قانع کردن ‫دادگاه بهشون میگیم.
‫چون وقتی متهم باشی، بهت ‫برچسب آدم بده بودن می‌خوره.
‫و آدم‌های بد حقیقت رو نمیگن.
‫تنها فرصت ما برای بردن این پرونده
‫اینه که اعتبار حرفای طرف مقابل ‫رو نابود کنیم.
‫یه کاری کنیم که بقیه فکر کنن ‫دادستانی داره دروغ میگه.
‫وقتی اعتبار دادستانی رو ‫ازش بگیری،
‫مهم نیست شاهد چقدر محکم ‫و با اطمینان شهادت بده،
‫احتمالش هست که دادگاه اهمیتی ‫به شهادتش نده.
‫- شما با مرحوم صمیمی بودی، درسته؟ ‫- بله.
‫با همدیگه بزرگ شدیم. ‫خانواده‌هامون همدیگه رو می‌شناسن.
‫اون روز، می‌دونستی کسی قراره ‫شلیک کنه؟
‫از کجا باید می‌دونستم؟
‫اگه می‌دونستم، الان دوستم مُرده بود؟
‫و قبل از حادثه، متهم رو ‫توی مراسم دیدی؟
‫نه.
‫ولی اگه می‌دیدمش، ‫مثل سگ می‌زدمش تا بمیره.
‫یعنی بهش درس عبرت می‌دادم.
‫گفتی با مرحوم صمیمی بودی.
‫خبر داشتی که
‫مرحوم با افرادی جز متهم ‫مشکل داشته؟
‫نمی‌دونم. دعوایی که در جریانش ‫بودم با همین یارو، مای بود.
‫پس خبر نداشتی
‫که بیش از ده گزارش پلیس ‫متفاوت علیه
‫مرحوم بابت خشونت علیه دیگران ‫ثبت شده.
‫- و بین اون پرونده‌ها... ‫- ببخشید، جناب قاضی.
‫به نظر من درگیری‌های متهم با بقیه ‫هیچ ربطی به این پرونده نداره.
‫از بحث منحرف نشو، وکیل.
‫سند ال۷، جناب قاضی.
‫وقتی تیراندازی رو دیدی اینجا ‫ایستاده بودی، درسته؟
‫آره.
‫[نقشه روز حادثه]
‫مطمئنی؟ با دقت نگاه کن.
‫مطمئنم.
‫یادمه تیر برق سمت راستم بود.
‫با گس و خون اونجا ایستاده بودم. ‫برو از خودشون بپرس.
‫و متهم هم همینجا ایستاده بود، نه؟
‫آره، زیر درخت ساج.
‫داشت فرار می‌کرد.
‫مطمئنی؟ چون زیر اون درخت ‫هوا خیلی تاریک بود.
‫کجاش تاریک بود؟ ‫کل مهمونی نورانی بود.
‫اوه، در ضمن، وقتی اون یارو ‫مای شلیک کرد...
‫فلش شلیک روشن بود.
‫صورتش خیلی واضح بود.
‫ولی قبلاً که گفته بودی
‫بعد از شنیدن صدای گلوله برگشتی.
‫همین که صداش اومد برگشتم.
‫پس از کجا فلش شلیک رو دیدی؟
‫متهم رو حین تیراندازی دیدی یا بعدش؟
‫درست قبل از اینکه شلیک کنه برگشتم.
‫پس مثل بقیه جا خالی ندادی
‫یا پلک نزدی؟
‫پس چطوری فلش رو دیدی؟
‫من قبلاً اسلحه دیده بودم. ‫از اسلحه نمی‌ترسم.
‫اصلاً این چه سوالیه؟
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫به نظرم داره به شاهد فشار میاره.
‫به شاهد فشار نیار، وکیل.
‫ادامه بده.
‫چشم، جناب قاضی.
‫میشه یه بار دیگه تایید کنی
‫که نقطه آبی همونجاییه که تو ‫ایستاده بودی؟
‫تایید کن که با نقطه آبی روی ‫صفحه یکیه.
‫آره. همونجا وایساده بودم.
‫یادته اون شب بلندگویی هم بود یا نه؟
‫آهنگ گذاشته بودن. پس آره، ‫بلندگو هم بود. یادمه.
‫یادته کجا بودن؟
‫نه.
‫جناب قاضی، اجازه می‌خوام که به ‫شاهد یه ویدئو نشون بدم،
‫که به شهادتش کمک می‌کنه.
‫گفتی همینجا ایستاده بودی، درسته؟
‫و گفتی متهم از اونجا شلیک کرده.
‫[رژه]
‫می‌بینی که بلندگوهای بزرگ ‫جلوی دیدت رو گرفتن؟
‫اینش رو یادت نیست؟
‫همونجا بودن دیگه.
‫ولی مطمئنم قیافه مای رو دیدم.
‫مشخص بود.
‫این آخرین سوالمه.
‫اون شب الکل نوشیده بودی؟
‫نه.
‫ننوشیدم.
‫ادعا می‌کنه چیزی ننوشیده بوده.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫دادستان، سوال دیگه‌ای نداری؟
‫نه، جناب قاضی.
‫شاهد، می‌تونی برگردی سر جات.
‫می‌خوام شاهد بعدیم رو صدا کنم.
‫آقای مانا سنگسوم، ملقب به آبهینانتو.
‫راهب بزرگ معبد پا بان کرو.
‫بدین وسیله در برابر بودای زمردی ‫قسم می‌خورم...
‫ببخشید، یه لحظه.
‫نیاز نیست یه راهب هم قسم بخوره.
‫دادستان، ادامه بدید.
‫شب حادثه کجا بودید؟
‫و چی دیدید؟ میشه بگید؟
‫اون موقع...
‫بیرون معبد مراسم کهنوت برگزار ‫کرده بودن.
‫من تو تالار نیایش بودم.
‫صدای تیراندازی و فریاد ‫مردم رو شنیدم.
‫مای رو دیدم.
‫دوید سمت موتوری که کنار ‫تالار نیایش پارک شده بود.
‫چقدر واضح صورتش رو دیدید؟
‫کاملاً واضح.
‫حتی قبل از اینکه گاز بده و بره ‫چشم تو چشم شدیم.
‫من دارم حقیقت رو میگم.
‫دروغگویی یه گناهه.
‫کافیه، پدر.
‫سوال دیگه‌ای ندارم.
‫وکیل می‌تونه سوال و جواب کنه.
‫شما مرحوم رو می‌شناختید، درسته؟
‫بله. پسر خوبی بود.
‫گاهی اوقات یه مقدار یاغی میشد.
‫اما بچه که بود، به عنوان یه راهب تازه‌کار ‫زیر دست خودم بزرگ شد.
‫پسری که اونجا نشسته رو می‌شناسید؟
‫بله، همه‌شون رو می‌شناسم.
‫از وقتی بچه بودن تو معبد ‫بازی می‌کردن.
‫حتی بعضی‌هاشون به عنوان راهب ‫آموزش دیدن.
‫پس همه‌شون رو می‌شناسم.
‫مخصوصاً جنگ، نونگ و مای.
‫اونا سردسته اکیپ‌هاشون بودن.
‫واسه همین حالا که به عنوان ‫شاهد اومدم...
‫بدون تعصب نظرم رو میگم.
‫برگزاری یه مراسم کهنوت تو شب،
‫با الکل، نورپردازی و موزیک ‫درست مثل رستوران.
‫در آیین بودا عادیه؟
‫شاید برای شما عجیب باشه.
‫ولی حقیقت اینه که، ‫یه سری‌ها طی روز وقت ندارن.
‫واسه همین به اقوام و دوستانشون میگن
‫که شب‌ها بهشون ملحق بشن.
‫ولی داخل تالار نیایش،
‫همه چیز بر اساس تشریفات ‫مذهبی برگزار شد.
‫پس همه می‌تونن شبونه مراسم ‫کهنوت برگزار کنن؟
‫فکر می‌کردم مراسم شبانه برای ‫کسیه که با شما صمیمیه،
‫یا خیلی به معبد پول اهدا می‌کنه.
‫لازم نیست اینطور باشه. ‫افراد بدون پول هم می‌تونن منصوب بشن.
‫نگران پولش نباشید.
‫چون آیین بودا همه رو می‌پذیره.
‫اگه یه آدم فقیر بخواد منصوب بشه ‫و درس بخونه،
‫معبد براش مراسم برگزار می‌کنه.
‫خب، وکیل؟ ‫سوال دیگه‌ای داری؟
‫نه، جناب قاضی.
‫پس بیاید شاهد متهم رو صدا کنیم.
‫که وقتمون تلف نشه.
‫چشم، جناب قاضی.
‫هرچند، هیئت دفاع می‌خواد یه لیست ‫جدید از شاهدین رو ثبت کنه.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫تیم دفاعی الان نمی‌تونه شاهدی ‫رو به لیست اضافه کنه.
‫این کار نقض رویه دادگاهه.
‫ولی اطلاعات جدیدی دارم، جناب قاضی.
‫این سه شاهد تایید می‌کنن
‫که امکان نداره متهم مرحوم رو ‫کشته باشه.
‫درخواست دارم اجازه بدید هر سه ‫شاهد رو به جایگاه بیارم.
‫آقای سومچای، شهردار.
‫آقای سیریکورن، رئیس جنگل‌داری.
‫و آقای تاوانچای، مدیر مدرسه.
‫هر سه نفرشون تموم شب کنار ‫متهم بودن.
‫و اون شب، متهم پاش رو هم ‫توی معبد نذاشته بوده.
‫دروغه.
‫آمین.