‫چه حسی بهت دست میده؟
‫انگار مال یکی دیگه است.
‫ولی اینطور نیست.
‫«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی»
‫تشکیلات نظامی ای به نام «ال ای اف»...
‫کاپیتان واسانت که یکی از رابطی های ‫نظامیمونه رو هدف قرار داده.
‫- «ال ای اف»؟ ‫- آره، توان زیادی دارن.
‫ارتباطمون با هواپیمای واسانت ‫به محض پروازش قطع شد.
‫ازت میخوایم اطمینان ‫حاصل کنی که «ال ای اف»...
‫به تهدیدش جامه عمل نمیپوشونه.
‫هواپیمای واسانت همین الانش ‫وارد محدوده هوایی تونس شده.
‫عملیات های ارتش ایالات متحده ‫نباید اونجا رویت بشه.
‫حلش میکنم.
‫شما تو ارتفاع کم پرواز کنین، ‫من رو ول کنین، خودم میرم جلوشون رو میگیرم.
‫هیچ پیمان نامه ای ‫رو هم زیر پا نمیذاریم.
‫ستوان یکم تورس که مامور امنیتیمونه...
‫بین نیروهای زمینیه ‫و کمکت میکنه.
‫راستی سم، باید ‫ماهرانه حلش کنی.
‫ماهرانه حلش میکنم. فهمیدم.
‫سم، منم، تورس.
‫دارم اطلاعات مربوطه ‫رو به سامانه هادتون میفرستم.
‫رو زمین هر کاری داشتین ‫من در خدمتم قربان.
‫یه هواپیما رو رویت کردم. ‫اثری از «ال ای اف» نیست؟
‫نه. هنوز خبری نشده. ولی همچنان ‫صحبت هاشون رو بررسی میکنم.
‫خودشون هواپیما رو ربودن بابا.
‫وای، مجبوریم با چند نفر تماس بگیریم.
‫شما هم دیدین؟
‫همین الان یه نفر ‫رو روی شیشه جلویی دیدم.
‫لویی...
‫میزنم میکشمت!
‫خیلی خب، میریم سراغ ‫نقشه دوم.
‫[سیگنال هماهنگ است.]
‫آهای!
‫یه گوشه نگهش دارین دیگه!
‫عین ماهی میمونه، مگه نه؟
‫شاید بهتر باشه همین جا ‫شکمش رو باز کنیم.
‫«سرخ بال»، وارد عمل شو.
‫[ارتفاع.]
‫[خلبان خودکار.]
‫[ارتفاع.]
‫کاپیتان واسانت؟ ‫بیا از اینجا ببرمت.
‫سم؟
‫وای!
‫«سرخ بال»، از شرشون ‫خلاصمون کن!
‫به حرکت ادامه بده! ‫چیزی نمونده!
‫اگه خودمون رو به مرز برسونیم، ‫دیگه دنبالمون نمیاد.
‫چطوری؟
‫نه!
‫[نقص فنی موتور.]
‫خیلی خب، مواظب باش! داری ‫وارد محدوده هوایی لیبی میشی.
‫که حدس میزنم از ورودم ‫خوششون نمیاد.
‫آره، آره. اصلا خوششون نمیاد. اصلا.
‫- چقدر فرصت دارم؟ ‫- نود ثانیه.
‫[هشدار. ‫موشک قفل شد.]
‫[لیبی.]
‫وای، لعنتی. ‫تعدادشون خیلی بیشتره.
‫سم، باید عقب نشینی کنیم!
‫باید بی خیالش بشیم! ‫باید یه راه دیگه پیدا کنیم!
‫[نقص فنی موتور.]
‫[مسیر جدید پیدا شد.]
‫خودم الان پیدا کردم.
‫لعنتی!
‫[لیبی.]
‫یوهو!
‫ایول!
‫[تونس.]
‫مرسی.
‫میتونی سعی کنی مسیر ‫این مدار رو از....
‫آهای، میشه دست نزنی؟
‫آها.
‫الان شش ماهه که دارم ‫با نیروی هوایی همکاری میکنم.
‫هر دفعه که نظامی ها بهش ‫دست میزنن اختلال پیدا میکنه.
‫خب، راستش، اون متخصصی بیچاره...
‫نمیتونن با یه میلیارد نشانی آی پی ‫و تکنولوژی های...
‫خفن در حد استارکت کنار بیان.
‫سلام انتقام جویان.
‫سلام!
‫شما همسرم رو بهم برگردوندین.
‫ممنون.
‫همیشه در خدمتیم قربان.
‫عربی هم که بلده.
‫وایستا ببینم، میشه دوباره بگی؟ ‫وایستا ببینم.
‫خیلی خب، اذیت نکن دیگه.
‫بگذریم، اعضای «ای ال اف» دارن سعی میکنن....
‫از این همه هرج و مرج استفاده کنن...
‫و یه کم پول به جیب بزنن پسر.
‫این کارشون رو هم درک میکنم، ‫ولی...
‫آها، ایول! خودشه!
‫این افراد رو میبینی؟ ‫باید حواست بهشون باشه.
‫کلی از بیانیه هاشون رو تو ‫انجمن های گفت و گو دیدم.
‫اسم خودشون رو گذاشتن «پرچم کوب».
‫عادت جدیدشونه؟ آدم بدها ‫واسه خودشون اسم بد هم انتخاب میکنن؟
‫اسامی بدتر از این هم خیلی داریم.
‫ولی کل حرفشون اینه که به نظرشون ‫دنیا در طول «غیبت» بهتر بود.
‫از من بشنو، اینطور نبود.
‫تو از من بشنو. هر وقت اوضاع ‫واسه یه گروه بهتر میشه،
‫واسه یه گروه دیگه بدتر میشه.
‫آره. در اصل میخوان دنیایی...
‫بدون مرز و یکپارچه داشته باشیم.
‫واسه همین میشه درک کرد ‫که چرا طرفداران زیادی دارن.
‫آره، ولی حواست بهشون باشه.
‫اگه داشت بیخ پیدا میکرد، ‫خبرم کن.
‫حتما. اِم، اِم....
‫حرف هاشون رو تو اینترنت دنبال میکنم ‫که ببینم چی میگن. باشه.
‫ولی باید یه سوالی ازت بپرسم،
‫آخه کلی تو اینترنت راجع به ‫استیو صحبت میکنن.
‫اِم، تئوری های توطئه ‫احمقانه و مسخره ای طرح میکنن.
‫خب، یه سری افراد...
‫یه سری افراد میگن ‫تو یه پایگاه سری رو ماهه...
‫و ما رو تحت نظر داره.
‫آره. خب، میتونم بهت اطمینان بدم...
‫که لازم نیست اون دسته ‫رو جدی بگیری.
‫ولی تو که مثلا، اِم...
‫نبردیش برسونی ماه؟
‫- نه. ‫- آها...
‫باید از خودت میپرسیدم.
‫عه، من حساب میکنم پسر.
‫- مرسی. دفعه بعد مهمون من. ‫- خیلی خب.
‫- خب، کجا میری؟ ‫- میرم واشینگتن.
‫اونجا چیکار داری؟
‫کارهای مربوط به ماهه.
‫آها!
‫[واشینگتن، دی سی.]
‫استیو نمایانگر بهترین ‫خصوصیات همگیمون بود.
‫شجاع، نیکوکار و امیدوار بود.
‫استاد ژست های صبورانه هم بود.
‫دنیا تا ابد تغییر کرده.
‫همین چند ماه پیش...
‫چندین میلیارد نفر ‫که پنج سال غیبشون...
‫زده بود، دوباره پدیدار شدن ‫و دنیا آشفته شد.
‫ما به قهرمانان جدیدی نیاز داریم.
‫به قهرمانانی که مناسب ‫شرایط کنونی باشن نیاز داریم.
‫نمادها...
‫بدون افرادی که بهشون معنا میبخشن ‫هیچ ارزشی ندارن.
‫این سپر هم...
‫نمیدونم نمادی مهم تر از این ‫سپر هم وجود داشته یا نه.
‫ولی کسی که این نشان ‫رو به دست داشت مهمه،
‫که اون آدم هم دیگه بینمون نیست.
‫در نتیجه، امروز به میراث ‫استیو احترام میذاریم.
‫ولی علاوه بر اون، ‫رو به آینده نگاه میکنیم.
‫پس ازت ممنونیم کاپیتان آمریکا.
‫ولی این سپر مال توئه.
‫باز هم مرسی که سپرش ‫رو تحویل دادی سم.
‫یه قدم بزنیم؟
‫آره، یه مدت خونه بودم.
‫امان از دست خواهرم ‫و خواهرزاده هام پسر.
‫وقتی رفته بودم، نوزاد بودن.
‫وقتی برگشتم چندتا مرد کوچولو شده بودن.
‫- مخ آدم سوت میکشه، متوجهی؟ ‫- آره.
‫خب، باید یه موقعی بیاریشون دی سی.
‫من بهشون درس پرواز میدم.
‫البته منظورم پرواز ‫به روش درستشه.
‫حتی با فکر این که کسی قرار نیست...
‫سپرش رو به دست ‫بگیره، مخ آدم سوت میکشه.
‫ای بابا، وقتی استیو ‫منجمد شده بود، هفتاد سال...
‫بدون این که سپرش ‫دست کسی باشه دوام آوردیم.
‫در نتیجه، فکر نکنم ‫مشکلی برامون پیش بیاد.
‫اون موقع شرایط فرق میکرد سم.
‫میبینم که میخوای ‫مجبورم کنی ازت بپرسم.
‫[فهرست ناپدیدشدگان.]
‫چرا پا جای پاش نذاشتی؟
‫همون اول که استیو ‫قضیه سپر رو بهم گفت،
‫اول از همه گفتم:
‫«انگار مال یکی دیگه است.»
‫هوم.
‫منظورم از یکی دیگه ‫خود استیو بود.
‫[میخوام سریعا اوراق قرضه جنگی بخرین.]
‫دنیا الان جای دیوانه واری شده.
‫[من در راه جنگ بیعت کرده ‫و سکوت میکنم.]
‫ملت...
‫[سریعا به عضویت ارتش ‫ایالات متحده درآیید.]
‫خب، هیچکس ثبات نداره.
‫متحدینمون الان باهامون دشمن شدن.
‫تمام پیمان ها از بین رفته.
‫[به ارتش ملحق شوید.]
‫دنیا خراب شده.
‫همه فقط دنبال یکی هستن ‫که درستش کنه.
‫آره.
‫دوره جدیدی شروع شده برادر.
‫باهات تماس میگیرم.
‫یعنی... ممنون.
‫- آها... خب، این هم از این. ‫- آره.
‫نیم ساعت قبل از تعطیلی جمع بشیم؟
‫نمیتونم بچه ها. باید واسه ‫جلسه فردا آماده بشم.
‫- واقعا؟ ‫- ای...
‫وای!
‫زنده باد هایدرا.
‫لعنتی.
‫خواهش میکنم.
‫شتر دیدم، ندیدم.
‫خب، آقای بارنز، هنوز هم کابوس میبینی؟
‫جیمز، ازت سوال کردما.
‫هنوز هم کابوس میبینی؟
‫نه.
‫جلساتمون انقدر طول کشیده...
‫که میتونم دروغت ‫رو تشخیص بدم.
‫خب، به نظر میاد امروز ‫یه کم حواست پرته.
‫اخیرا اتفاقی افتاده؟
‫نه.
‫تو الان یه شهروند غیرنظامی هستی.
‫با توجه به سوابقت، ‫دولت باید مطمئن بشه...
‫که قرار نیست...
‫یکی از شروط عفوته دیگه.
‫پس آخرین کابوست ‫رو برام تعریف کن.
‫من کابوسی ندیدم.
‫ای بابا، اذیت نکن دیگه. واقعا؟
‫میخوای یادداشت برداری کنی؟
‫واسه چی؟ این کارت ‫مصداق پرخاشگری منفعله.
‫اگه چیزی نگی، یادداشت میکنم دیگه.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫دیروز اسم یه نفر رو از فهرست ‫اصلاحاتم خط زدم.
‫نگران نباش. هر سه ‫قانونت رو رعایت کردم.
‫سناتور اتوود...
‫سال ها یکی از مهره های هایدرا بود.
‫وقتی «سرباز زمستان» بودم، کمکش ‫کرده بودم به قدرت برسه.
‫بعد از منحل شدن هایدرا هم...
‫همچنان از قدرتی که من باعثش ‫بودم سواستفاده کرد.
‫ماست مالیش کن.
‫اگه نماینده لاکهارت میخواد چیزی بگه،
‫دهنش رو ببند ‫و کارش رو تموم کن.
‫خب، قانون شماره یک این بود ‫که نمیتونی کار غیرقانونی ای بکنی.
‫چی شد؟
‫من فقط یه سری اطلاعات در اختیار ‫دستیارش گذاشتم که محکوم بشه.
‫خودم کار دیگه ای نکردم.
‫قانون شماره دو چی؟
‫قانون شماره دو چی بود؟
‫به کسی آسیبی نرسه. ‫قانون مهمیه.
‫پس واسه چی قانون شماره یک همین نیست؟
‫به کسی آسیبی نرسوندم.
‫یالا!
‫من رو یادته؟
‫قول میدم.
‫خب، قانون شماره سه چی؟
‫کل هدف اصلاح کردن اشتباهاتت ‫اجرای قانون شماره سومه.
‫راستش، تو خیلی بدبینی دکتر.
‫معلومه که قانون شماره سه ‫رو اجرا کردم.
‫من دیگه «سرباز زمستان» نیستم.
‫من جیمز باکی بارنز هستم...
‫تو هم بخشی از تلاشم در راستای ‫اصلاح اشتباهاتم هستی.
‫یعنی همه کارها ‫رو درست انجام دادی،
‫ولی کابوس دیدنت بهتر نشد.
‫خب، همونطور که گفتم، ‫من کابوسی ندیدم.
‫ببین...
‫یه روز مجبور میشی سفره ‫دلت رو باز کنی...
‫و درک کنی که بعضی افراد ‫واقعا میخوان کمکت کنن...
‫و میتونی بهشون اعتماد کنی.
‫من به بقیه اعتماد میکنم.
‫جدی؟ گوشیت رو بده ببینم.
‫تو که شماره ده نفر ‫رو هم ذخیره نکردی.
‫آها، جواب پیام های سم ‫رو هم که ندادی.
‫ببین، باید به رفاقت هات ‫شاخ و برگ بدی.
‫کل هفته فقط به من زنگ زدی.
‫خیلی غم انگیزه.
‫تو تنهایی.
‫صد سالته.
‫نه پیشینه ای داری، نه خانواده ای داری...
‫داری بهم حمله میکنی دکتر؟
‫آخه این کارت اصلا حرفه ای ‫نیست، متوجهی؟
‫از کی تا حالا اینجوری شده؟
‫از کی تا حالا دکتر باید ‫سر بیمارش داد بزنه؟
‫عه، یادداشت میکنی. چه عالی.
‫خیلی خب، راحتم بذار دیگه. ‫دارم سعیم رو میکنم، خب؟
‫این که...
‫من تازه این کارها ‫رو شروع کردم.
‫اصلا فرصت نداشتم که با چیزی ‫کنار بیام، متوجهی؟
‫فقط یه کوچولو...
‫تو واکاندا آرامش داشتم.
‫ولی به جز اون، ‫نود ساله که دارم...
‫مدام پشت سر هم ‫مبارزه میکنم.
‫خب، حالا که دیگه ‫از مبارزه دست کشیدی،
‫دنبال چی هستی؟
‫دنبال آرامشم.
‫این حرفت چرت و پرت محضه.
‫عجب روان شناس افتضاحی هستی.
‫من سرباز ممتازی بودم،
‫کلی هم جنازه دیدم...
‫و میدونم چطور ممکنه چنین ‫تجربه ای آدم رو از کار بندازه.
‫اگه هم تنها باشی،
‫داری ساکت ترین و بدترین ‫جهنم شخصی سازی شده ات رو میسازی.
‫فرار کردن از چنین جهنمی ‫هم خیلی سخته جیمز.
‫ببین، میدونم که سختی های ‫زیادی کشیدی،
‫ولی سلامت روانت رو دوباره ‫به دست آوردی،
‫داری عفو میشی.
‫بالاخره اتفاقات خوبی هستن دیگه.
‫آزادی.
‫که چیکار کنم؟
‫[بروکلین، نیویورک.]
‫آهای، آهای، آهای! ‫آهای!
‫چیه؟ چیه؟
‫قوطیت که هنوز نصف هم نشده. ‫چطوره باهمدیگه بخوریمش؟
‫منظورت چیه؟
‫خیلی خب. نمیخواد من رو بکشی یوری.
‫- آقای ناکاجیما هستم. ‫- خیلی خب.
‫- آقای ناکاجیما هستم! ‫- خیلی خب.
‫- آقای ناکاجیما. ‫- آهای! آهای!
‫یوری، جریان چیه؟ ‫مگه قرار نبود ناهار رو باهم بخوریم؟
‫یونیک داره آشغالش ‫رو با آشغال های من...
‫- قاطی میکنه. ‫- آشغاله دیگه.
‫- دیگه وقتش رسیده که من به خدمتش... ‫- وای!
‫- آشغاله دیگه. ‫- صبر کن.
‫سلام رفیق. یونیک هستم.
‫عین مونیک، ولی اولش ی داره ‫که اسمم خاص بشه.
‫- چه مزخرف. ‫- خیلی خب، ببخشید.
‫یوری، نمیشه که هی ‫با همسایه هات دعوا کنی.
‫- بیا بریم یه چیزی بخوریم دیگه. ‫- نه، برو ببینم.
‫ولی ایزیه. ما که همیشه چهارشنبه ها ‫میریم ایزی.
‫- امروز حوصله ندارم. ‫- اگه مهمون من باشی چی؟
‫باشه، ولی حرفی نمیزنیم.
‫اینجا رو.
‫این هفته هیچکس ‫نتونست نود سالگی رو رد کنه.
‫چقدر جوونمرگ شدن. ‫چه حیف.
‫همون همیشگی رو سفارش ندادین، نه؟
‫میخواین یه کم ماجراجویی کنین؟
‫باید دعوتش کنی ‫که باهم برین بیرون.
‫نه خیر...
‫ایشون دوست داره شما ‫رو ببره بیرون.
‫مثلا برین دبرنا یا یه چیز دیگه بازی کنین.
‫بازی خیلی خوبه. آره.
‫- خیلی از طرف ایشون عذر میخوام. ‫- واسه چی عذر میخوای؟
‫- من پایه ام. ‫- وای.
‫- پس فردا شب خوبه؟ ‫- فردا شب عالیه.
‫ولی شاید بهتر باشه دبرنا بازی نکنیم.
‫- مگه دبرنا چشه؟ ‫- آره.
‫فردا شیفت دارم،
‫ولی اگه خواستی برگردی اینجا، ‫کارم باید تا ده تموم شده باشه.
‫باورم نمیشه چنین کاری کردی.
‫آشنا شدن با ملت آداب و رسوم داره.
‫نمیشه که... ‫باید یه سلام و علیکی داشت...
‫تازه من از سال 1943 ‫با کسی آشنا شدم...
‫یعنی اینطور حس میکنم.
‫چی شده؟
‫پسرم...
‫عاشق موچی لوبیا قرمز بود.
‫اِم...
‫تو یه شرکت حقوقی کار میکرد.
‫و، اِم،
‫خارج از کشور مشغول کار بود ‫که کشتنش.
‫پلیس ها میگفتن تو جا و مکان ‫نامناسبی حضور داشت، ولی...
‫هیچوقت نمیفهمم واقعا ‫چه بلایی سرش اومده.
‫حس میکردم اتفاق عجیبی افتاده.
‫تو قلبم چنین حسی داشتم.
‫[دلاکروی، لوئیزیانا.]
‫[خوراک دریایی خانواده ویلسون.]
‫این رو هم بریزم مامان؟
‫آره، کلش رو بریز عزیزم.
‫اون یکی رو هم باید ببریم ‫آشپزخونه سوپ.
‫پس بذارش اون طرف.
‫سرخوماهیان رو بریز تو آبی، ‫ماهی سفیدها رو بریز تو نارنجی.
‫دایی سم!
‫چطورین؟
‫درست گفتی!
‫دایی سم، زود برگشتی!
‫جریان چیه؟ عین مامان ‫آب زیر کاهانه نگاه میکنی.
‫وقتی خودت میدونی ‫من همیشه ذهنت...
‫رو میخونم، چطوری میخوای ‫سعی کنی ذهنم رو بخونی؟
‫آدم شگفت زده میشه.
‫عزیز دلم با نوارچسب ‫و دعا سرپا مونده.
‫چیزی نمیشه. فقط باید انقدر سرپا ‫بمونه که بتونم بفروشمش.
‫مگه نمیخواستیم راجع به فروختن ‫یا نفروختنش صحبت کنیم؟
‫کردیم دیگه.
‫ولی بعدش تو رفتی با دکتر ‫شنل فضایی یا هرچی که اسمش بود...
‫مبارزه کنی و من پنج سال ‫اینجا طاقت آوردم.
‫حالا که دنیا دوباره ‫به روال عادیش برگشته،
‫باید بفروشیمش.
‫ما رو همین بزرگ شدیما.
‫اسم مامان و بابا که بیخود ‫روش نوشته نشده.
‫این قایق عضوی ‫از خانواده ماست.
‫خودت که از شرایطمون خبر داری.
‫واسه همین ترجیح میدم ‫جلوی همه راجع بهش صحبت نکنیم.
‫خب، اگه مجبور نباشیم ‫بفروشیمش چی؟
‫میشه باهات صحبت کنم؟
‫- چه خبر سم گنده خان؟ ‫- عه! چطوری پسر؟
‫- سعی میکنم عین خودت زندگی کنم. ‫- حتما.
‫- باز هم داری میری دنیا رو نجات بدی؟ ‫- نه.
‫اذیتم نکن کارلوس. من که ‫بیشتر از تو اینجام.
‫من که همیشه نماینده نیو اورلئانم.
‫کس میذاری بال هات ‫رو قرض بگیرم پسر؟
‫همین که اون صد دلاری که به خواهرم ‫بدهکاری رو بهش پس دادی.
‫- چه بی رحمی. حالا یه پنجاه دلار دستی بده. ‫- باشه. پنجاه دلار بهت قرض میدم.
‫- سم، باید این قایق رو بفروشیم. ‫- وایستا.
‫نه، بذار حرفم تموم بشه.
‫من دارم هر کاری از دستم برمیاد میکنم ‫که کسب و کارمون جاری باشه.
‫ولی هر روز خرجم از دخلم بیشتر میشه.
‫- خب، چرا نمیذاری من کمکت کنم؟ ‫- نه، باز شروع نکن.
‫ما قبل از فوت بابا یه قراری گذاشتیم.
‫تو میزنی به دل آسمون ‫و من اینجا رو به روش خودم اداره میکنم.
‫باشه. ولی با گرفتن ‫اون وام ها،
‫پای خونه رو هم وسط کشیدی.
‫یادم رفته بود دستت چقدر سنگینه.
‫سارا!
‫ببین، دیگه من رو نزنی ها.
‫اگه پول تعمیرش رو داشتی...
‫که خوشگلش کنی ‫و وقتی خودت دل به آب نزدی...
‫بتونی باهاش کار کنی چی؟
‫میدونی کنار اومدن ‫با این شرایط...
‫واسه خودم چقدر سخت بود؟
‫واسه چی انقدر کش میدی؟
‫میتونیم یه وام بگیریم ‫و همه چی رو درست کنیم.
‫ماهانه قسطش رو میدین دیگه.
‫- چیه؟ ‫- فکر کردی خودم سراغ بانک ها نرفتم؟
‫بانک ها فقط با کسب و کارهای ‫بزرگ قرارداد میبندن.
‫آره. ولی الان دیگه من رو داری.
‫ول کن سم.
‫- من تازه با این موضوع کنار اومدم. ‫- خیلی خب.
‫شاید دیگه وقتشه که جفتمون ‫بی خیالش بشیم.
‫در هر صورت، ‫فقط بذار کمکت کنم.
‫خودم قرار میذارم.
‫ببین، ناامیدت نمیکنم. ‫میتونیم درستش کنیم.
‫بهم اعتماد کن.
‫پیش به سوی نجات؟
‫عین همیشه.
‫حالا بیا بریم یه شامی بخوریم. ‫گرسنه ام.
‫خب، واقعا نازترین و سنتی ترین...
‫کاری بود که به عمرم دیدم.
‫یه جا بشین، چند دقیقه ‫دیگه کارم تموم میشه.
‫خیلی خب.
‫خب، از وقتی نصف مردم دنیا برگشتن ‫با کسی آشنا نشدی؟
‫راستش نه.
‫اِم...
‫سعی کردم اینترنتی ‫با چند نفر آشنا بشم.
‫خیلی مسخره است.
‫کلی عکس عجیب و غریب دارن.
‫چیشون عجیب و غریبه؟
‫مثلا عکس ببر دارن.
‫نصف اوقات اصلا نمیدونم ‫عکس چی گذاشتن، خیلی...
‫خیلی گیج کننده است.
‫عین بابام صحبت میکنی.
‫هوم...
‫وایستا ببینم، چند سالته؟
‫صد و شش سال.
‫واسه چی دستکش میپوشی؟
‫اِم...
‫گردش...
‫خونم مشکل داره.
‫هوم...
‫- بیا یه بازی بکنیم. ‫- باشه.
‫- بازی دوست داری؟ ‫- خیلی زیاد.
‫اینجا چندتا بازی نگه میداریم ‫که اگه مشتری نداشتیم بازی کنیم.
‫میرم دوتا نوشابه بیارم.
‫چیکار میکنی؟
‫دارم ذهنت رو میخونم.
‫خواهشا نخون.
‫خونه بی8 عنتر خان.
‫اِم، درست گفتی!
‫بزنش! یالا دیگه، بزنش.
‫خیلی خب. باشه.
‫وای، یه نفس چقدر نوشابه خوردی.
‫آره، خب...
‫خواهر و برادر نداری؟
‫یه خواهر دارم. خونه اف4.
‫اشتباه گفتی.
‫با پدر و مادرت صمیمی هستی؟
‫بودم.
‫فوت کردن.
‫اِم، خونه دی5.
‫عه، تسلیت میگم.
‫اِم، اشتباه گفتی.
‫به نظرم خیلی مهربونی که با یوری ‫وقت میگذرونی.
‫از وقتی پسرش مرده ‫خیلی بهش سخت گذشته.
‫به نظرم بیشتر از همه از این ‫که دلیل مرگش رو نمیدونه اذیت میشه.
‫هوم، مرگش خیلی ‫بهش ضربه زد.
‫مثلا به کسی که همسرش ‫بمیره، میگن زن مرده.
‫یا اگه پدر و مادر آدم بمیرن، بهش میگن یتیم.
‫ولی کسی که بچه هاش ‫میمیرن اسمی نداره.
‫آخه بدترین بلاییه که میتونه سر آدم بیاد.
‫آره، ببخشید.
‫خوبی؟
‫سلام، اینجا چیکار میکنی؟
‫بیرون خوش گذشت؟
‫خوب... خوب بود.
‫یادم رفته بود که بابت ‫ناهار بهت بدهکارم.
‫[ناکاجیما. ‫هولبن.]
‫این هم از این.
‫بشقاب ها رو بیارین. ‫یه کم برنج بریزین. بجنبین.
‫عه، چه خوب دراومدن.
‫همیشه باید بیشتر از همه ‫زحمت بکشی، مگه نه؟
‫خودت که میدونی من ‫با این سفیدپوست ها شوخی ندارم.
‫ببین، میدونم که نگرانی، خب؟
‫ولی خودم تحقیق کردم. ‫حساب و کتاب کردم.
‫- واقعا به نظرت موفق میشیم؟ ‫- مطمئنم که میشیم.
‫بعدش میتونیم آشپزخونه رو تعمیر کنیم.
‫خب، گفته بودی میخوای آخرهفته ها ‫هم فروش داشته باشی، مگه نه؟
‫عالیه. میتونی چندتا از دستور پخت های ‫مامان بزرگ رو بپزی که....
‫لعنتی. باید بریم.
‫وایستا ببینم، قرارمون ‫که یه ساعت دیگه است.
‫آدم که هیچوقت به موقع نمیرسه.
‫یا زود میرسه یا دیر میرسه. ‫خودت انتخاب کن.
‫خیلی خب. الان دیگه ‫داری بیش از حد زحمت میکشی.
‫خیلی خب بچه ها، دوستتون دارم.
‫خب، آقای لو ازتون مراقبت میکنه،
‫- دوستت داریم، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ایول، بازی ویدیویی.
‫سه، دو، یک.
‫بریم، بریم، بریم!
‫[سوئیس.]
‫شما نمیدونین قراره چیکار کنیم؟
‫«رن!»
‫پول دست اونه!
‫جناب عالی بازداشتی!
‫داره فرار میکنه!
‫ببخشید. اِم...
‫ببخشید.
‫آهای، آهای، آهای.
‫نمیدونم اینجا حوزه ‫استحفاظیم حساب میشه یا نه،
‫ولی مجبورم بازداشتت کنم.
‫شرمنده، ذهنم خیلی درگیره.
‫شما قبلا بازیکن دانشگاه ‫ایالتی لوئیزیانا نبودین؟
‫شما رو جایی ندیدم؟
‫نمیدونم. دیدین؟
‫دیدم. ولی کجا دیدم؟
‫اذیتم نکنین دیگه.
‫- میدونستم. «فالکون»! ‫- آره!
‫ایول! ایول! باریکلا! وای...
‫نمیخواستم چیزی بگم. آخه...
‫من همیشه میخواستم ‫عضو انتقام جویان باشم.
‫وای پسر، یکی از رویاهام ‫بود که به حقیقت پیوست.
‫شگفت انگیزه.
‫خب، میخوایم کسب و کار ‫خانوادگیم رو در جریان نگه داریم...
‫و هم ماهیگیری داشته باشیم، ‫هم مسافربری کنیم.
‫همیشه میخواستم بدونم...
‫که شما از کجا پول درمیارین؟
‫منظورتون بقیه است،
‫یا کسی که الان جلوتون نشسته ‫و داره سعی میکنه وام بگیره؟
‫جفتشون رو میگم.
‫آخه اوضاع مالیتون خیلی خرابه.
‫واسه قهرمانان تسهیلات ارائه نمیدن؟
‫یا وقتی استارک زنده بود، ‫ایشون بهتون پول میداد؟
‫راستی، تسلیت میگم.
‫ممنون، ولی نه، ‫اصلا اینجوری نیست.
‫حسن نیت افراد ‫زیادی شامل حالمون شده...
‫و به همین دلیل ملت خودشون ‫مایل هستن کمکمون کنن...
‫- که شامل کسب و کارمون هم میشه. ‫- آره، درسته.
‫ولی کل این مدت که با حسن نیت ‫ملت زندگی نمیکردین؟
‫متوجه منظورتون نمیشم.
‫دارین سعی میکنین کمکمون کنین، ‫یا متهممون کنین؟
‫شما طی پنج سال گذشته ‫هیچ درآمدی نداشتین.
‫وقتی آدم وجود نداشته، ‫چجوری میخواد درآمد داشته باشه؟
‫سارا.
‫اِم...
‫من عین چند میلیارد آدم دیگه ‫غیب شده بودم.
‫ولی اگه برنامه هامون رو بررسی کنین،
‫میبینین که قرارداد دولتی دارم، ‫یعنی سندی بر کسب درآمدمه.
‫و مطمئنم که صلاحیت وام ‫کسب و کارهای کوچک رو داریم.
‫تحت شرایط قدیمی، حتما داشتین.
‫ولی این روزها که سر و کله ‫همه پیدا شده،
‫شرایط سخت شده.
‫چه بامزه که همیشه تا به ما ‫میرسه شرایط سخت میشه.
‫وای، آروم باشین. ببینین،
‫من که طرف شمام. ‫بالاخره ایشون یه قهرمانه.
‫میتونین قبول نکنین، ‫ولی امکانش هست...
‫که دست هاتون رو باز کنین ‫و باهاتون سلفی بگیرم؟
‫شوخیت گرفته؟
‫آقای ویلسون، دوشیزه ویلسون...
‫خانم ویلسون. بیوه هستم.
‫خانم ویلسون.
‫میدونم خانواده شما از چند نسل ‫قبل تو بانک ما حساب داشتن،
‫ولی نمیتونیم وامتون رو تایید کنیم.
‫واقعا متاسفم.
‫واممون رو میگیریم.
‫اگه لازم باشه به همه ‫بانک های شهر سر میزنم.
‫سم، بس کن! نمیخوام دوباره ‫با این شرایط دست و پنجه نرم کنم.
‫زندگی همینه دیگه، آدم باید ‫با شرایط دست و پنجه نرم کنه.
‫تو انقدر پول نداری ‫که بخوای چنین کاری بکنی.
‫یادت باشه که خودت عضو ‫نیروی هوایی شدی.
‫تو که شاهد تمام مشکلات ‫مامان و بابا نبودی.
‫میدونستم کمکمون نمیکنن. ‫کارشون این نیست.
‫این افراد حتی بابامون رو هم نمیشناسن، ‫تازه طرف خیلی کله گنده بوده.
‫برام مهم نیست. ‫من تسلیم نمیشم.
‫داری سعی میکنی چی ‫رو به کی ثابت کنی سم؟
‫- قسم میخورم بعد از مرگ بابا... ‫- دیدی، میدونستم پاش رو وسط میکشی.
‫من هیچوقت افکارم ‫رو مخفی نکردم.
‫تو باید میرفتی با چندین ارتش ‫و هیولا مبارزه میکردی.
‫از این بابت هم ازت ممنونم،
‫ولی نمیتونی برگردی اینجا...
‫و صرفا به خاطر این که نمیتونستی...
‫با وقایع اینجا کنار بیای، سعی کنی ‫اشتباهاتت رو جبران کنی.
‫تو که نمیدونی طی پنج سال ‫گذشته چه اتفاقاتی رخ داده.
‫من با دوتا بچه نوزاد تنها بودم ‫و زنده موندم.
‫من بودم که نذاشتم ‫اون قایق غرق بشه.
‫باشه، ولی نصف اون قایق ‫و خونه مال منه.
‫ما میراث خانوادگیمون رو نمیفروشیم.
‫وقتی میدونی حق با منه ‫اینجوری باهام رفتار میکنی؟
‫آره!
‫خیلی خب.
‫عه!
‫یالا رفیق. چی تو چنته داری؟
‫یالا! یالا!
‫لعنتی!
‫[تورس: یه خط امن پیدا کن. ‫باید یه چیزی رو تماشا کنی...]
‫[و بعدش بهم زنگ بزنی. خیلی مهمه.]
‫پس این رهبر «پرچم کوبان»ـه، ها؟
‫آره، خیلی مهربونه.
‫مگه قرار نبود اینترنتی ‫حواست بهشون باشه؟
‫چرا. همینطور بود.
‫ولی گاهی اوقات آدم ‫باید خودش دست به کار بشه...
‫یا کاسه چشمش رو بشکونه.
‫شانس آوردی که بلای ‫بدتری سرت نیومد.
‫خیلی قویه.
‫واقعا قوی بود. به محض این که تموم شد ‫غیبشون زد.
‫ولی طرز کارشون همینه دیگه.
‫فقط باید حواسمون ‫رو جمع کنیم که وقتی...
‫دوباره پیداشون شد بفهمیم.
‫به جز وقایع این فیلم، ‫اتفاق دیگه ای نیفتاد؟
‫نه بابا. قبل از این که بفهمم...
‫جریان چیه، صورتم چسبیده بود به زمین.
‫چطور؟ چه فکری تو سرته؟
‫هیچی.
‫وایستا ببینم. به نظرت که امکان نداره طرف...
‫ببین، دوباره باهات تماس میگیرم.
‫- این جریان بین خودمون بمونه، خب؟ ‫- خیلی خب.
‫وای خدایا، سم. ‫بهتره این رو ببینی.
‫آشوبی که به دنبال ‫وقایع اخیر به وجود اومده...
‫موجب آسیب پذیری ما شده.
‫آمریکایی ها هر روز چنین حسی دارن.
‫در حالی که ما عاشق قهرمانانی ‫هستیم که جونشون رو...
‫کف دستشون میگیرن ‫و از زمین دفاع میکنن،
‫یه قهرمان هم لازم داریم ‫که از این کشور دفاع کنه.
‫به یه آدم واقعی نیاز داریم...
‫که تجسم ارزش های آمریکایی باشه.
‫به کسی نیاز داریم ‫که دوباره الهام بخشمون باشه،
‫کسی بتونه نماد همگیمون باشه.
‫در نتیجه، با کمال افتخار از طرف...
‫وزارت دفاع و فرمانده کل قوا...
‫امروز اعلام میکنیم که...
‫ایالات متحده آمریکا ‫یه قهرمان جدید داره.
‫به همراه من بزنین به افتخار ‫کاپیتان آمریکای جدیدتون.