"اولین یخبندان" "برگرفته از رمانی به همین نام"
"یک روز"
ـ ببخشید ـ ‌مراقب باشید
ـ ببخشید، مراقب باشید ـ ‌ممنون
ـ مراقب باشید ـ ‌ببخشید
"دبیرستان ممتاز وو شی"
ـ من رفتم، بابا ـ ‌باشه
اگه متوجه چیزی نشدی، فقط بپرس
فهمیدم
اون اولین باری بود که دیدمش
چی کار کنم متوجهم بشه؟
یه لحظه توپت رو بهم قرض بده فوراً برش می گردونم
ـ من هنوز حتی قبول نکردم ـ ‌برات نوشیدنی می خرم
اون اولین باری بود که دیدمش
سال بالایی، می شه بهم بگی چطور برم کلاس هفده؟
ببخشید، من سال اولی ام
از پله ها برو پایین، بپیچ به چپ و وارد ساختمون شو
ـ بعدش؟ ـ ‌بعدش
بعدش خودت به شماره ها نگاه کن دیگه
چیه، نکنه می خوای همه شون رو برات روخونی کنم
سال پایینی؟
ممنون، سال بالایی
هی، توپ بسکتبالم
پس، اینجا خونه اته؟
هیچوقت ندیدم اینقدر برای آرایش کردن تلاش کنی
مناسبتش چیه؟
اوه
فقط یکم استرس دارم
همینجوریش هم خیلی خوشگل شدی واقعاً می گم
برای دیدن پدر و مادرم حتی جمله هات رو آماده کردی؟
نمی خوام حرف اشتباهی بزنم
خیلی خب، آروم باش من رو داری که حواسشون رو پرت کنم
بذار ببینم چی نوشتی
فقط جمله نیست حتی یه کار هم هست
ـ چه کاری؟ ـ ‌نگاه کن
همه اش لبخند بزن
لبخند مصنوعی ممنوع
نیشخندهای گنده هم ممنوع
نشونم بده
ـ یی فان! لطفاً بیا تو ـ ‌ژی
ـ سال نو مبارک ـ ‌سال نو مبارک
ـ این هم هدیه ی سال نوت ـ ‌ممنونم
مامان
یی فان اینجاست؟
خاله، سال نو مبارک
سال نو مبارک
مامان، یی فان براتون کادو خریده
دفعه ی بعدی فقط بیا نیازی نیست چیزی بیاری
بیاید بشینید شام تقریباً آماده ست
ـ بذارید کمک کنم ـ ‌نیازی نیست، یکم دیگه کارم تموم می شه
بیا، بشین
اوه، یی فان اینجاست
ـ خوش اومدی ـ ‌عمو، سال نو مبارک
سال نو مبارک! می تونی با ژی تلویزیون ببینی
خیلی خب
کجا داری می ری؟
تلویزیون نگاه کنم
برو خونه ی خودت تلویزیون نگاه کن
ـ مامان، داره من رو می اندازه بیرون ـ ‌واقعاً می خوای چغلی کنی؟
پینگ، پسرمون می خواد تلویزیون نگاه کنه نباید یه چیزی بگیم؟
تلویزیون نگاه کنه؟ اون که یه مرد گنده ست
برو تو آشپزخونه کمک کن عجله نکن
شماها صحبت کنید
من برم چای درست کنم
برادرت پدر و مادرت رو ناراحت کرد؟
قبل اینکه برسی
تقریباً چهار ساعت داشتن سرش غر می زدن
به محض اینکه شروع به آشپزی کردن شروع کردن به
شکایت کردن اینکه هیچوقت نمیاد خونه هیچوقت پیام نمی ده، هیچوقت زنگ نمی زنه
و هیچوقت درباره ی زندگیش خبری بهشون نمی ده
عملاً مجبور شدن التماس کنن فقط برای اینکه برای یه وعده غذا برش گردونن
اگه بخاطر آوردن تو به خونه نبود احتمالاً حتی بر نمی گشت
زیادی درگیر عشق و عاشقیش شده
لابد داداشم واقعاً دوستت داره
وگرنه، غر غرهاشون رو تحمل نمی کرد
یالا، چای بخورید
دستتون درد نکنه عمو
خیلی تعارف می کنی راحت باش بابا
مریضی؟
بذار ببینم، تب داری؟
ـ اوه، تب داری؟ ـ ‌مشکل چیه؟
فقط یکم سردمه
ـ تب نداری؟ ـ ‌از دست این بچه
اما واقعاً خوب به نظر نمی رسی
دوباره تا دیروقت بیدار بودی؟
غذا هم نخوردی؟
سعی کردم کمکت کنم سلامتیت رو تقویت کنی اما نمیومدی خونه که
من اینقدر جوونم
ـ و به همین زودی باید سلامتیم رو تقویت کنم؟ ـ ‌ببخشید
هی، اگه تا سن من صبر کنی زیادی دیر می شه
ـ می دونی؟ ـ ‌خیلی خب، کافیه
نگاه کن چقدر داری مامانت رو ناراحت می کنی
نگاهش کن دوباره لاغر شدی
چه خانواده ی دوست داشتنی ای
ـ لاغر شدی؟ ـ ‌نه
نگاهش کن، خیلی کله شقی
اگه سانگ یان من رو نمی دید
می تونست یه زندگی پر آرامش داشته باشه
اونجوری خوب نمی شد
قبلاً
داداشم یهویی شروع کرد مثل دیوونه ها درس خوندن
یه دانش آموز در شرف افتادن مثل اون بالاخره تو دانشگاه نان وو قبول شد
تو تشویقش کردی، مگه نه؟
قرار گذاشته بودیم بریم یه دانشگاه
اما آخرش تو دانشگاه یی هه رو انتخاب کردی
بخاطر نمره هات بود؟
نه، من عمداً به دانشگاه نان وو درخواست ندادم
خب، عاشق کسی شدی؟
من هیچوقت از کس دیگه ای خوشم نمیومد نه تو گذشته، نه تو آینده
اون واقعاً داغون شده بود
اون اولین باری بود که به نظرم مثل یه تیکه گِل شده بود
که هیچ جاذبه ای نداشت
کل تابستون خودش رو تو اتاقش حبس کرد
هیچ انگیزه ای برای هیچ کاری نداشت
سانگ یان، یکم پوره بخور
سانگ یان، داروت رو بخور
یکم قند وارد بدنت کن
در واقع، چیز خوبی بود
ـ چرا؟ ـ ‌اون همیشه زرنگ بود
از بچگی تو همه چی خوب بود
همیشه مغرور و از خود راضی بود
حتی با خانواده هم فاصله اش رو حفظ می کرد
بعدش تصمیم گرفت که مدرسه بیخوده و فقط کاری که خوشش میومد رو انجام می داد
همه بهش رو می دادن اما هر چی بیشتر لوسش می کردن
سر و کله زدن باهاش سخت تر می شد
من هم نمی تونستم بهش نزدیک شم
تا بعداً
که شکستی به بزرگی از دست دادن تو رو تجربه کرد
اون موقع بالاخره فهمید
کل دنیا دور اون نمی چرخه
سانگ یان، چت شده؟
خانواده خیلی خوشحال ان که تو دانشگاه نان وو قبول شدی
حتی به من گفتن ازت یاد بگیرم
می خوای چی ازم یاد بگیری؟ من افتضاحم
کی گفته افتضاحی؟
بهم بگو، می خوام باهاش دوست بشم
سانگ یان، دلت شکسته، مگه نه؟
بچه ی کوچیکی مثل تو چی می دونه آخه؟
چرا ندونم؟
تو قصه ها، وقتی شاهزاده نمی تونه شاهدخت رو پیدا کنه
دقیقاً مثل تو می شه
و بعدش؟
بعدش شاهزاده سختی های بیشماری رو پشت سر گذاشت
همه مدل مهارت رو یاد گرفت
و از کوه های برفی، بیابون ها
و جنگل های پر از هیولا گذشت
آخرش
شاهدخت رو نجات داد و تا ابد با خوشحالی با هم زندگی کردن
بچه جون، الحق که زیاد حالیت می شه
من دیگه بچه نیستم تو حتی نمی دونی کارتون ها چقدر خوبن
بیا، ژله بخور یکم قند وارد بدنت کن
ـ چه غذایی داریم؟ ـ ‌مگه بیخیال شام نمی شدی؟
مامان! رون مرغ و استیک رو بذار کنار
بیا
اون موقع بود که فهمیدم
اون کسیه که می تونم باهاش صمیمی باشم
اون دیگه فقط برادر بزرگم نبود
بلکه کسی بود که می تونستم واقعاً باهاش ارتباط برقرار کنم
ما همدیگه رو تغییر دادیم
و نسخه های بهتری از خودمون شدیم
ممنونم عمو و خاله
نیازی نیست تعارف کنی
ـ بیا، دستپختم رو امتحان کن ـ ‌نیازی نیست اینقدر رسمی باشی
بیشتر بخور
ـ این غذای مخصوصشه ـ ‌آره
آرایشم پخش شده؟
نه
یی فان
تو واقعاً خوشگلی
پینگ، زیادی داری زل می زنی داری خجالت زده اش می کنی
اما یی فان، از وقتی تو دبیرستان دیدیمت
همه اش همین رو می گه
ـ درسته ـ ‌حتی گفت
به یان ما نگاه کن اون اصلاً چطور لایق دختری مثل اونه؟
ـ درسته؟ ـ ‌دقیقاً، خیلی خوشگله
به چی می خندی؟
چطوری با خواهرت اونجوری حرف می زنی؟
از دست این بچه
ـ یالا، بخورید، تا ته بخورید ـ ‌بزنید بر بدن
بذارید این پیراشکی رو امتحان کنم
راستش، اون موقع تو دبیرستان قرار نمی ذاشتیم
ما فقط
وقتی تو بی یو یه سفر کاری بودم اومد دنبالم
اون موقع بود که واقعاً با هم وارد رابطه شدیم
در هر صورت اون از اولش ازت خوشش میومد
این هیچوقت تغییر نکرد اون خیلی یه دنده ست
ـ واقعاً فکر کرد نمی دونیم؟ ـ ‌درسته
سالهاست از دانشگاه فارغ التحصيل شده و هنوز با کسی قرار نذاشته بود
خیلی نگران بودیم
حتی فکر می کردیم اون مکالمه اون موقع
ترسوندش و فراریش داد
آره، حتی سعی کردیم بفرستیمش سر قرار ناشناس
حتی به یه خارجی معرفیم کردید
"بخت و اقبال"
حالا قسمت مهمش می رسه
بیا
ـ ممنونم مامان ـ ‌خواهش می کنم
ـ بیا ـ ‌مرسی
بیا
ـ من هم یکی می گیرم؟ ـ ‌البته
از الان به بعد خانواده ایم
بگیرش
ممنونم، خاله
نیازی نیست اینقدر مودب باشی بیا، بخور
ـ یالا ـ ‌زیاد نخور
ـ نوشیدنی ها رو کم بخور ـ ‌خیلی خب
بذار یی فان بخوره
بیا، چند تا میگو
بالاخره حس می کنم یه خانواده دارم
یالا، بخورید
بخشی از خانواده شون بودن
عشقشون رو احساس کردن کاملاً تو محبتشون فرو رفتن
خیلی حس خوبیه
یی فان، اینجا اتاق منه
بشین
امشب کنارم بمون رازم رو بهت می گم
ـ بذار اول جواب این زنگ رو بدم ـ ‌باشه
الو؟ جیا شو؟
ژی، سال نو مبارک
سال نو مبارک
ما پیراشکی داشتیم و مامانم دنده درست کرد
آره، خوندمش
چی؟
نه، انجام ندادم
به اون قسمتش نرسیدم
در قفل نبود
چرا هنوز بیداری؟
منتظر کسی ام
فردا، اینجا می مونی؟
واقعاً از خونه ات خوشم میاد
مگه خونه ام چیش اینقدر خوبه؟
فقط خانواده ی خیلی شاد و صمیمی ایه
فقط یه همچین خونه ای می تونه بچه ای مثل تو رو به بار بیاره
یکی مثل من؟
من چجور آدمی ام؟
مغرور
با اعتماد به نفس، مشتاق
مثل خورشید
سانگ‌ یان
اسم مستعار خواهرت ژیه تو هم داری؟
اسم من هم باید با تُن اول تلفظ شه؟
ـ یان؟ ـ ‌ون یی فان، داری تو خواب راه می ری؟
داری چه چرت و پرتی می گی؟
یا باید با تُن دوم باشه؟ یان؟
بسه، من ندارم
پس
همون یان صدات می کنم
شب بخیر
"آپ‌تاون فلاور سیتی"
بسته بندی کردن چطور پیش می ره پری من؟
ـ خسته ای؟ ـ ‌نه، خوبم
کمک لازم داری؟
ـ کمکم کن کتاب هام رو بسته بندی کنم ـ ‌باشه
شرکت باربری دیگه دارن می رسن باید عجله کنیم
"مو چنگ یو"
"مو چنگ یون"
مو چنگ یون
ون شوانگ جیانگ، چه جرئتی داری
چی؟
چرا هنوز امضای
یه همکار که ازت خوشش میومد رو نگه می داری؟
چه مزخرفاتی خیلی وقته که گذشته، یادم رفته بود
فکر کرده کیه؟ چرا بهت امضا داده؟
بهت پول بدهکاره؟
اون نقش اون بچه ترسناکه رو تو اون فیلم بیداری در میان ارواح بود
یادت نمیاد؟ خیلی با هم دیدیمش
یادمه، اون بچه
بازیگر خیلی خوبی بود
پس، چرا یادمه یه نفر موقع دیدن کل فیلم
چشم هاش رو پوشونده بود؟
محاله، لابد اشتباه گرفتی من جدی نگاهش کردم
صورت اون بچه کاملاً رنگ پریده بود
گرچه بد نیست، نگهش دار
جعبه ی خالی ای داری؟ وسایلم رو نمی تونم جا کنم
فکر کنم یه جعبه ی خالی تو اتاقم هست
ـ یه نگاهش بهش بنداز ـ ‌باشه
من فایل های ضبط شده رو می برم بیرون
خیلی خب
هنوز به این جعبه ی حلبی نیاز داری؟
"فارغ التحصیلی مبارک"
"نان وو به یی هه"
"نام: سانگ یان، مقصد: یی هه"
آخرین شهری که رفتی؟
این چه سوال احمقانه ایه؟ کی براش مهمه؟
یی هه
"نام: سانگ یان، مقصد: یی هه"
"خبرنگار کارآموز: ون یی فان"
این اولین مقاله ام به عنوان یه کارآموز بود که منتشر شد
"یی هه دیلی، خبرنگار: ون یی فان"
و این اونیه که روزی که یه خبرنگار تمام وقت شدم نوشتم
چطور پیش می ره؟ همه اش جا می شه؟
برات یه فنجون آب شکر قهوه ای درست کردم
تا داغه بخورش
کل این سالها
بارها رفتی یی هه
مگه قبلاً
بهت نگفته بودم؟
هر اتفاقی هم که بیفته
من همیشه کنارت ام
مشکل چیه؟
ون شوانگ جیانگ
گریه کردن ممنوع
قبل اینکه با من باشی
هر اتفاقی هم که میفتاد هیچوقت گریه نمی کردی
اما وقتی با هم وارد رابطه شدیم می دونی چند بار گریه کردی؟
راستش
تو فارغ التحصیلیم دیدمت
اما فکر می کردم اشتباه گرفتم
اشتباه گرفتنم با یه نفر دیگه ممکنه چیز خوبی بوده باشه
اگه من رو می شناختی کل غرورم رو از دست نمی دادم؟
حتی یواشکی در رفتم که پیدات کنم
اون موقع، باید مستقیم میومدم پیشت
این پسورد منظورش چیه؟
حدس بزن
تولد تو نیست، تولد من هم نیست
تاریخ اولین روزیه که همدیگه رو دیدیم
این میز
آره و بیشتر
و کابینت ها همینطور
و مبل... همه شون همونه
نگاه کن
شبیه خونه ی قبلیمون نیست؟
واقعاً گل کاشتی
می ترسیدم احساس راحتی نکنی بخاطر همین درست مثل قبل نگهش داشتم
پس من تو کدوم اتاق می خوابم؟
هر کدوم که می خوای
آشپزخونه، حموم
من سخت پسند نیستم هر جا بمونی، من هم همونجا ام
به نظر میاد می خوای اتاق مشترک داشته باشیم
این با هم زندگی کردن قبل ازدواج حساب نمی شه؟
مگه بالاخره قرار نیست این اتفاق بیفته؟
نمی تونم فقط یکم زودتر حق و حقوقم رو تمرین کنم؟
مگه همینجوریش هم نکردی؟
کی همه ی اینها رو تموم کردی؟
دو سال پیش
اما برای اینکه حس خونه مون رو بده دوباره مدلش رو تغییر دادم
کل خاطرات رو باهاش تازه کردی
عالیه
"قسمت سی و یک: دوست داشتن تو"
"از روز اول تا ابد"
اینجا واقعاً بهشت کارمندهای پرکاره
"داستان هنوز تمام نشده"
ممکنه گارسون قبلی باشه؟
امکان نداره
صاحب اینجا عملاً ستاره ی کل این خیابونه
ون شوانگ جیانگ
من بالاخره به اندازه ی کافی منتظرت موندم
دیشب، ما اینجا یه دستبند گم کردیم