‫آنچه گذشت...
‫به برنامه خوش اومدید. ‫مهمون امروز من هالیس شاوئه.
‫چطوری می‌تونی بدون گریه کردن ‫پیازها رو خرد کنی؟
‫آخه شوهرم تازه فوت کرده، ‫آب هم بخورم گریه‌م درمیاد.
‫دوست مامانم لیندا، یه آخر هفته دخترونه ‫برگزار کرد
‫و از هر دوره از زندگیش یکی از ‫دوستاش رو دعوت کرد.
‫منم همین کار رو می‌کنم.
‫پس کل خونه قراره واسه درو-آن باشه؟
‫دکتر دوشنبه نتیجه رو میگه؟
‫- شاید چیزی نباشه.
‫- همون بوی قبلی رو میدی. ‫- آره، هنوز همون آدم قبلیم.
‫تو و جی‌جی کی اینقدر با هم ‫صمیمی شدین؟
‫متیو. همیشه هوات رو داشتم. ‫و الان بالاخره
‫- خودمم به یه دستاورد رسیدم. ‫- عزیزم، منم ازت حمایت می‌کنم.
‫میشه یه لحظه تنهام بذاری؟
‫سلام، عشقم. منم. متیو.
‫احتمالاً الان تو هتلی.
‫من دارم میرم فرودگاه.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کسی می‌دونه ما دقیقاً اینجا ‫چه غلطی می‌کنیم؟
‫قراره کل آخر هفته ادای ‫مگان مارکل رو دربیاریم؟
‫یا این خانم واسه خودش یه ‫میانجی‌گری ترتیب داده؟
‫از مراسم ختم زیاد باهاش صحبت نکردم.
‫بیشتر تماس‌هام رو نادیده می‌گیره.
‫ولی پیام میدیم. ‫اما سر جفتمون شلوغ بود.
‫- جی‌جی چی؟ ‫- به نظرم مهربونه.
‫- هیچکس در اون حد خفن نیست. ‫- نه.
‫دست به نوشیدنیش نمی‌زنه ‫و کم‌کم دارم می‌ترسم.
‫هوم. هالیس حق داره دوست‌های ‫جدید پیدا کنه.
‫- می‌دونم. ‫- مطمئنی؟
‫اوه، ببخشید.
‫زندگیم رو هواست، ‫باید جواب بدم.
‫راحت باش.
‫الو، تو مراسم شامم. باز چی شده؟
‫خیلی خب.
‫هیس.
‫اوه، کجا بودی؟
‫اوه، چه عجیب.
‫هنری از همه خوشش میاد.
‫حتماً ترسم رو حس کرده.
‫از چی می‌ترسی؟
‫با زن‌هایی که تا حالا ندیدم
‫اومدم به یه مهمونی شام سه روزه؟
‫موافقم. آره، ترسناکه.
‫...دوشنبه برمی‌گردم، ‫اون موقع حلش می‌کنیم.
‫خیلی خب... بیاید یه استراتژی برای ‫کمک به هالیس بچینیم.
‫آره، باید به حرف بیاریمش.
‫باید یه روتین براش بچینیم.
‫- فکر کنم کار کردن براش خوبه. ‫- آره.
‫ما رو دعوت کرده اینجا.
‫شاید باید کنارش باشیم.
‫با کسی حرف می‌زنه؟ ‫مثلاً یه تراپیست...؟
‫تراپیست می‌خواد چیکار، ‫ما رو داره دیگه.
‫اوه، تراپی رو امتحان کرده.
‫واو. حتماً خیلی با هم صحبت می‌کنید.
‫آره.
‫منم همین چند وقت پیش ‫یه عزیزی رو از دست دادم.
‫کی رو؟
‫- مامانم رو. ‫- اوه، تسلیت میگم.
‫آره، سر همون با هم صمیمی شدیم و...
‫ناراحت نشی‌ها، تو یه طرفدار غریبه ‫از اینستاگرام هالیسی.
‫من این دختره رو از هجده سالگیمون ‫می‌شناسم...
‫منم از سه سالگیم می‌شناسمش.
‫بچه‌های ما با همدیگه رفته بودن ‫کمپ فضایی، واسه همین...
‫خیلی خب. رقابت که نیست.
‫ولی اگه باشه من می‌برم.
‫فقدان چیزی نیست که بشه ‫درستش کرد.
‫باید بذاری با گذشت زمان خوب بشه.
‫- بروک درک می‌کنه. ‫- تو یه پادکست شنیدمش.
‫- وای خدا. ‫- خیلی خب!
‫- و این یکی نسوخته. ‫- واو.
‫باورم نمیشه همه‌تون اومدید.
‫هنوز شوکه‌م.
‫خب، هالز...
‫خوبی؟
‫آره. خامه هم‌زده رو یادم رفت.
‫اصلاً حالش خوب نیست.
‫اوهوم.
‫نه. وای خدا.
‫هوم!
‫نوشیدنیت چطوره؟ خیلی شوره؟
‫[شب جمعه: مهمونی رقص با پیژامه]
‫[شب جمعه: نوشیدنی و بازی]
‫وای خدا!
‫ همینجوریه؟
‫اگه این سرش واسه صورتته، ‫اون سرش واسه پاته؟
‫وقتی می‌پرسی یعنی هنوز آماده نیستی.
‫وایسا ببینم، شرکت‌ها این مزخرفات ‫رو مجانی برات می‌فرستن؟
‫مجانیه، ولی اگه بخوام
‫باهام قرارداد ببندن باید سعی کنم
‫«به صورت طبیعی تو زندگی روزمره‌م ‫جاشون بدم.»
‫این همین نوشیدنیه که داشتی سر ‫شام می‌نوشیدی؟
‫- نکنه من دارم با سرعت می‌نوشم؟ ‫- نه، من زیاد عجله ندارم.
‫- بارداری؟ ‫- نه.
‫نه، زن‌ها می‌تونن دلایل زیادی
‫برای کم نوشیدن داشته باشن.
‫- آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنی؟ ‫- چقدر سوال می‌پرسی.
‫آره. ببخشید.
‫وای خدا، تموم نمیشه.
‫فکر کردم گفتی قراره سر و صداش بخوابه؟
‫- خودمم اینطور فکر می‌کردم! ‫- من از چیزی جا موندم؟
‫یه چیزی درباره یکی از مراجعه‌کننده‌هام ‫گفتم
‫ولی مردم درباره‌ش بد برداشت کردن،
‫چون اینترنت ملت رو دیوونه کرده، همین.
‫گاهی اوقات اینترنت آدم‌ها ‫رو خوشحال می‌کنه.
‫وای خدا.
‫نمیشه عذرخواهی کنی؟
‫اگه حق با من نبود چرا، ولی حق با منه.
‫پوزی به من پول میده بهش فشار بیارم ‫و ازش جواب پس بگیرم.
‫ آره.
‫بیاید نوشیدنی به خوردش بدیم ‫و به حرف بیاریمش.
‫فکر کنم امشب وقتش نیست.
‫- باید حرف بزنه دیگه. ‫- به نظرم باید سرش رو گرم کنیم...
‫- نه! ‫- خوراکی!
‫کارولین؟ چه خبر؟
‫من آبری هستم. دختر تیتوم.
‫شرمنده، نشناختمت، چون...
‫- آره، الان دیگه اوتیس رو دارم. ‫- سلام.
‫چیزی درباره‌ش پست نمی‌کنم چون ‫نمی‌تونه اجازه بده.
‫- درسته. ‫- من که تو رو
‫سریع شناختم.
‫مامانت عاشق ارسال کارت پستال‌های ‫کریسمسیه.
‫آره، بهش معتاده.
‫- چیپس؟ ‫- ممنون.
‫وایسا ببینم، مگه مامانت یه ‫سرآشپز معروف نیست؟
‫داری واسه شام چیپس می‌خوری؟
‫از غذاهاش خسته‌م.
‫شنیدم بابات فوت کرده. ‫واقعاً متاسفم.
‫ممنون.
‫حتماً خیلی دردناکه.
‫واسه اینکه اینقدر خودم رو پیر ‫حس کنم زیادی جوونم.
‫- خیلی احساس پیری می‌کنم. ‫- منم همینطور!
‫- منم همینطور. ‫- آره.
‫و داری تو امهرست دوره پیش‌پزشکی ‫رو می‌گذرونی.
‫آره. اوه، مامانم یه کنفرانس مطبوعاتی ‫برگزار کرده؟
‫نه، مامان من به صورت کامل در جریان
‫زندگی مامانت و دستاوردهاشه، پس...
‫گوش کن، باید ببرمش دور بزنیم،
‫فقط همینجوری خوابش می‌بره،
‫- باباش هم سر کاره و من دست تنهام. ‫- آها.
‫ولی از اینجا برو.
‫برو یه رستوران و جوونی کن. ‫حماقت کن.
‫آره.
‫و من... کنارتم. ‫اگه کمک خواستی.
‫ممنون.
‫ولی سالاد سیب‌زمینیت رو با خودت ‫نبر جایی؟
‫یه ایده ساده بود. همین.
‫حال بهم زن!
‫شاید.
‫خیلی خب، وایسید. من یه ‫ایده به ذهنم رسید.
‫این بدترین مورد امشبه.
‫- خیلی خب. ‫- من تابه‌حال هرگز...
‫- من می‌ترسم! ‫- ...تجربه نداشتم که بچه‌م
‫تو دهنم بالا بیاره.
‫من! من تجربه داشتم! من!
‫- خودش بود! ‫- وای خدا!
‫- من دیدمش!
‫- با چشم‌های خودم دیدم! ‫- نه! توی دهنت؟
‫باورم نمیشه یادت بود.
‫- چه جالب. ‫- توی دهنش.
‫می‌تونم مزه‌ش رو حس کنم. ‫همین که یادم افتاد.
‫- وای خدا. ‫- خیلی ترش بود.
‫- خیلی شجاع و خونسرد برخورد کردی. ‫- نه.
‫نه، جدی میگم، این خانم ‫بهترین مامان دنیاست.
‫تو بهترینی. ‫بهترین پسرهای دنیا رو داری.
‫- عاشقتن. ‫- ممنون. منم عاشقشونم.
‫- آره. ‫- شاید...
‫شاید بهتر باشه صحبت کنیم.
‫من نمی‌خوام صحبت کنم.
‫می‌خوام بیشتر شما دیوونه‌ها ‫رو بشناسم.
‫خیلی خب، تیتوم، نوبت توئه.
‫ام...
‫من تابه‌حال هرگز شوهرم رو تو ‫تصادف از دست ندادم
‫و یه دورهمی سه روزه برگزار نکردم
‫و وانمود نکردم که هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫چرا اینجوری می‌کنی، تیتوم؟
‫قرار شد سعی کنیم به ‫حرف بیاریمش.
‫نه، فکر کنم قرار شد طبق نقشه‌ی جی‌جی
‫سعی کنیم کنارش باشیم.
‫نقشه کشیدی؟
‫کارت واقعاً عجیبه.
‫بهترین دوست‌های زندگیت اینجان،
‫و نشستیم آجیل‌های باکلاس می‌خوریم
‫و برای عکس با تارت ژست می‌گیریم ‫و بازی بچه‌های نوجوون رو بازی می‌کنیم؟
‫و تو داری بزرگترین فقدان زندگیت ‫رو تجربه می‌کنی.
‫دوست داری درباره‌ش صحبت کنم؟ ‫باشه، رفقا، قبول.
‫از کجا شروع کنم؟
‫هر چیزی که اینترنت می‌گفت رو ‫امتحان کردم.
‫تمام راه‌حل‌هاش برای گذر کردن ‫از این دوران،
‫ولی هیچکدومش جواب نداد.
‫یه فایل تو کامپیوترم دارم
‫و اسمش رو گذاشتم، «کارهای مربوط ‫به پس از مرگ متیو،»
‫ولی نمی‌تونم بهش نزدیک بشم. ام...
‫برای خوابیدن باید نصف بطری ‫نای‌کویل رو مصرف کنم.
‫و غذا هم دیگه زیاد به نظرم ‫خوشمزه نیست
‫چون یادم می‌اندازه که من زنده‌م ‫و اون مُرده...
‫می‌تونی همه اینا رو بهمون بگی. ‫واسه همین اومدیم دیگه.
‫فکر کردم اومدید چون دعوتتون کردم
‫که بیاید حواسم رو پرت کنید.
‫خودت می‌خوای چیکار کنی؟
‫- کاری که براش برنامه‌ریزی کردم. ‫- اوهوم.
‫می‌خوام یه مهمونی رقص با پیژامه ‫برگزار کنم.
‫آره.
‫خیلی خب. بیاید یه مهمونی رقص ‫با پیژامه برگزار کنیم.
‫به نظرت این حرکات رو همین الان از ‫خودشون درآوردن؟
‫تو مراسم هالیس هم اجراش کردن.
‫عروسی قشنگی بود؟
‫یه روز بی‌نقص بود. ‫خیلی شاد بودن.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫ببخشید، من باید برم دستشویی.
‫خوش بگذره!
‫شرمنده. ببخشید.
‫- شوهرت چیکاره‌ست؟ ‫- ام، وکیل شرکته.
‫اوه.
‫می‌دونی، ام...
‫تو برو اونجا!
‫...الان درگیر یه شکایته.
‫یه شکایت کوچولو.
‫عه؟ خب؟
‫یکی از کارآموزهای شرکتش
‫به چارلی اتهام...
‫رفتار نامناسب زده؟
‫- اوه. ‫- ولی چارلی میگه
‫دختره ترفیع می‌خواسته و واسه همین ‫این کار رو کرده. پس...
‫حرفش رو باور می‌کنی؟ ‫به نظرت دختره داره دروغ میگه؟
‫ام، نه، من حرف زن‌ها رو باور می‌کنم. ‫ولی حرف اون رو نه.
‫راستش نباید چیزی می‌گفتم
‫چون یه چیز محرمانه‌ست.
‫وظیفه‌م به عنوان همسرش اینه که ‫ازش حمایت کنم.
‫ازدواج همینجوریه دیگه.
‫آها.
‫اه...
‫الان برمی‌گردم. ببخشید.
‫...برای پرواز جی‌ای ۶۴۲ به رم،
‫لطفاً به گیت بیست و شش بروید.
‫- دنبال چی می‌گردی؟ ‫- بادوم هندی.
‫اه...
‫اه، پرواز عقب افتاده.
‫خب، کارشناس ارزیابی آجیل هستی،
‫یا یه کار فرعیه؟
‫- راستش خلبانم. ‫- خلبان؟ تو نیروی هوایی سلطنتی؟
‫نه، یه کنترل‌گر روانی معمولی
‫که به شدت از بالا و پایین شدن ‫هواپیما می‌ترسه.
‫خیلی خب.
‫یه نوشیدنی مجانی برات بخرم؟ ‫نه اینکه فکر کنی چندشم.
‫ممنون، زیاد اهلش نیستم.
‫ترجیح میدم تو زمان حال زندگی کنم. ‫یه زندگی سگی داشته باشم.
‫شرمنده، نمی‌دونم چرا همچین ‫حرفی زدم.
‫منظورم اینه که تو زندگی خودم ‫حضور هوشیار داشته باشم...
‫- فهمیدم. ‫- ...بدون محافظت؟
‫فهمیدم. نه... دیگه نمی‌خواد ادامه بدی.
‫بهتره با یه دکتر درباره‌ش صحبت کنم.
‫- دکتر خوب سراغ داری؟ ‫- اه... خب، خودم دکترم.
‫یکی از اون تجربه‌های عجیب بود.
‫داشتم براش بخیه می‌زدم و اون...
‫ببین، سکته‌ست دیگه.
‫حتی برای هفده ساله‌ها.
‫امکان نداشت بتونم علائم خاصی رو ببینم
‫یا کار متفاوتی انجام بدم، ولی...
‫هنوز حس می‌کنم می‌تونستم ‫نجاتش بدم.
‫وحشتناک به نظر میاد.
‫توجه کنید.
‫خیلی خوبه.
‫که سعی نمی‌کنی درستش کنی ‫یا حس بهتری بهم بدی.
‫اگه لازم نباشه از کابین خلبانی نمیام بیرون.
‫خوشم نمیاد تو چشم مسافرهام ‫نگاه کنم
‫چون می‌دونی، اگه سقوط کنیم چی؟
‫و من دلیل مرگ همه‌شون باشم چی؟
‫هی، حداقل اگه سقوط کنید ‫خودت هم می‌میری.
‫من یکی که باید با اشتباهاتم ‫زندگی کنم.
‫پس خیلی خوش‌شانسم.
‫نه، خیلی مسئولیت سنگینیه. ‫که جون یه نفر تو دستت باشه.
‫آره، گاهی اوقات غیرقابل تحمل میشه.
‫آره.
‫- اصلاً چرا این کار رو می‌کنیم؟ ‫- آره، چرا؟ چرا واقعاً؟
‫خانم‌ها و آقایون،
‫بابت تاخیر متاسفیم،
‫اما به دلیل توفان شدید،
‫تمام پروازهای امشب کنسل شدن.
‫گندش بزنه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اوه، قایم شدم.
‫- از من؟ ‫- از گروه. از همه.
‫آره، نه، می‌فهممت. ‫منم می‌خواستم از بقیه فاصله بگیرم.
‫داشتم می‌رفتم تو دستشویی قایم بشم.
‫اگه بخوای می‌تونی اینجا با ‫من قایم بشی.
‫باشه.
‫سپاس‌گزارم. درست گفتم؟
‫خیلی سریال دانتون ابی رو تماشا می‌کنم.
‫اون عکس چرا دستته؟
‫اوه...
‫می‌دونی، حرف لوسیه، ولی...
‫- دارم یه آلبوم عکس درست می‌کنم... ‫- اوه!
‫از عکس‌های خانوادگی هالیس.
‫- یه سورپرایزه. ‫- چه خوب!
‫وای خدا، چه دوست خوبی هستی. ‫اوه، می‌دونی چیه؟
‫من از شاترفلای یه تخفیف ده ‫درصدی دارم،
‫اگه بخوای می‌تونم بهت پیامک کنم،
‫می‌دونی، اگه شماره‌ت رو بهم بدی.
‫- باشه. ‫- آره.
‫خب، نباید زیاد اینجا بمونیم.
‫باشه.
‫چی میل داری؟
‫اوه... سلام!
‫- سلام. ‫- تو دیلن هستی!
‫تو بهم موج‌سواری یاد دادی.
‫جدی؟
‫آره، خیلی وقت پیش. ‫تو ساحل سیسکو.
‫- کارولین... ‫- آره، آره. درسته.
‫آره، مثل پری‌های دریایی موهای ‫خیلی بلندی داشتی.
‫- آره! آره، درسته. ‫- ام...
‫- چی میل داری؟ ‫- شربت؟
‫شربت؟ آره. شربت اینجا رو نخوری بهتره.
‫- باشه. ‫- می‌تونم یه چیزی برات درست کنم.
‫آبمیوه. آبمیوه که خراب نمیشه.
‫- باشه. ‫- خیلی خب. حله.
‫وایسا، بابات دکتر شاوئه دیگه؟
‫خیلی مهربونه، ‫تابستون گذشته کوله‎کشش بودم.
‫حالش چطوره؟
‫ام...
‫- فوت کرد. ‫- چی؟
‫ خوبه. آره، خوبه.
‫- اه، یه لحظه. جایی نرو. ‫- نمی‌تونم برم.
‫- پا ندارم. ‫- چی؟ من...
‫نه! نه، نه. ‫نه، چون پری دریایی هستم.
‫خیلی بامزه‌ای، خوشم اومد.
‫سلام، خانم مکنزی، ‫ببخشید دیر وقت تماس گرفتم.
‫زنگ زدم درباره نتیجه بافت‌برداریتون ‫صحبت کنیم.
‫اگه جواب ندادید، دوشنبه صبح ‫دوباره تماس می‌گیرم.
‫مراقب خودتون باشید.
‫سلام، کایل هستم، ‫پیغامتون رو بذارید.
‫کجایی؟
‫از بیمارستان یه پیام عجیب ‫برام گذاشتن.
‫نتایجم اومدن.
‫بهت نیاز دارم.
‫تیتوم مکنزی!
‫بیا اینجا لاغرمردنی!
‫لاغرمردنیه؟
‫خیلی خب، شروع کنید!
‫وایسا، به سینتی‌سایزر تکه‌تکه گوش کن.
‫داه داه داه داه.
‫آره، از صداهای مختلفش خوشم اومد.
‫آره، با یکی آشنا شدم که یه آشنا داره
‫که واسه مارشملو کار می‌کنه.
‫می‌خوام سعی کنم باهاش قرارداد ببندم
‫که بتونم بیرون از جزیره تو ‫جشنواره‌های مختلف اجرا کنم.
‫وایسا، اینجا بخش مورد علاقمه.
‫ترکیب افکت ملودیک و رباتیکه.
‫دان دان دان داندان!
‫اوم... اوم...
‫- نه؟ ‫- صداش یه جوریه که انگار...
‫تو شکم رباتی.
‫آره، دقیقاً. خودشه. درک می‌کنی. ‫درکم می‌کنی.
‫آره. اه...
‫چیه؟ چیزی بین دندون‌هامه؟
‫خیلی خب. باورم نمیشه دارم ‫این رو میگم.
‫- اوه...؟ ‫- من خیلی ازت خوشم میومد.
‫- جدی؟ ‫- آره. آره.
‫ولی خب یه علاقه در سطح ‫موج‌سواری بود.
‫- آره. ‫- جوگیر نشو.
‫خب، دیگه دیره.
‫- داری دوست من رو اذیت می‌کنی؟ ‫- چی؟ نه.
‫شوخی کردم. کارولین عمراً به ‫یکی مثل تو راضی بشه.
‫از سرت هم زیاده. ‫تو امهرست درس می‌خونه.
‫و تو قراره دی‌جی عروسی بشی.
‫- چطوری، رفیق؟ ‫- هنوز بیداره.
‫پس لطف کن
‫- یه لحظه بگیرش. ‫- شوخی می‌کنی.
‫آره! چشم.
‫سلام. اوه، سلام عزیزم.
‫- سلام مجدد. ‫- سلام.
‫پس ایشون بابای بچه‌ست؟
‫عشقمه و بابای بچمه،
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست. ‫چی می‌نوشی؟
‫- اه، آبمیوه. ‫- یه انتخاب کلاسیک. کارش چطوره؟
‫- خوب نیست. ‫- آره. خیلی خب.
‫[به غاز جونم: عزیزم، کجا رفتی؟ حداقل ‫بگو که حالت خوبه.]
‫صندوق پر است
‫و نمی‌تواند پیغام جدیدی را بپذیرد. ‫خدانگهدار.
‫پیتزا رو آوردیم.
‫- سلام. تو اینا رو دعوت کردی؟ ‫- سلام.
‫حس کردم مهمونی سوسیس کم داره.
‫حال بهم زن.
‫ام... ما یه لحظه با همدیگه ‫میریم دستشویی.
‫عادتمونه.
‫- چه پیژامه قشنگی. ‫- ممنون.
‫یه مهمونی کوچولوی رقص با پیژامه‌ست.
‫- اوه. چه خوب. ‫- اوهوم. اوهوم.
‫گالت شاه‌توت می‌خوری؟
‫جان؟
‫یه اسم شیک برای پای بدون لایه روییه.
‫- اوه، یه پای بدون لایه رویی شاه‌توت. ‫- شاه‌توت.
‫که اینطور. نوشیدنی می‌خورم.
‫چیه؟
‫مگه سی سالی نمیشه که دست‌پخت ‫من رو امتحان نکردی؟
‫بهم اعتماد کن، از پودر بیسکوییک
‫و کنسرو میوه بهتره.
‫باشه. بیار ببینمش.
‫خیلی خب، این شد یه چیزی. ‫بیا.
‫...دوشنبه صبح ‫دوباره تماس می‌گیرم.
‫نظرت چیه؟ منظورش از مراقب خودم باشم ‫این بود که نگران نباشم و خوبم؟
‫یا اینکه مراقب خودت باش چون ‫قراره بمیری.
‫نمی‌دونم، عزیزم.
‫من تحمل ندونستن رو ندارم.
‫می‌خوای ببرمت خونه؟
‫دکور دستشویی رو عوض کرده
‫چون دفعه قبلی که اومدیم این ‫تجهیزات برنجی اینجا نبودن.
‫قشنگ شده.
‫احتمالاً کار ادیه، ولی...
‫وای خدا، اینا خیلی خوشمزه میشن.
‫- نزد. ‫- برو دیگه!
‫- ببین، منم همین رو میگم. ‫- اوهوم.
‫- نمی‌تونن جلوش رو بگیرن، نه؟ ‫- اوهوم.
‫دیگه جا ندارم. نه.
‫باورم نمیشه...
‫خب، از جون هالیس من چی می‌خوای؟
‫منظورت چیه؟ ‫با کایل اومدم دیگه.
‫- خودش از من جدا شده بود، یادته؟ ‫- آره، وقتی نوجوون بودید.
‫تا دو سال بعد پشیمون بود.
‫هی از خودش می‌پرسید تصمیم ‫درستی گرفته یا نه.
‫- اوه. ‫- آره.
‫من قضاوتت نمی‌کنم، دختر.
‫لطفاً اذیتش نکن.
‫چیزی ازش نمی‌خوام.
‫آره، ایول!
‫هی تبلیغات این رو می‌بینم! ‫میشه امتحانش کنم؟
‫- حتماً. ‫- اوه. ممنون.
‫خب، قضیه چیه؟
‫- بزن بریم. ‫- منظورت چیه؟
‫یالا.
‫- جک. ‫- پس یه داستانی در کاره.
‫با هم قرار می‌ذاشتیم. ولی بچه بودیم.
‫اون می‌خواست بمونه، من می‌خواستم ‫از جزیره برم.
‫از اول هم قرار نبود یه چیز ‫همیشگی باشه.
‫ولی هنوز لپت گل می‌اندازه.
‫خب، این آقا من رو خجالتی می‌کنه،
‫حتی با اینکه تو زمستون ‫شلوارک می‌پوشه.
‫خیلی خره.
‫این شد یه چیزی.
‫آره، منم تو دوران دانشگاه ‫یه جک داشتم.
‫می‌خواست باهام ازدواج کنه. ‫تشکیل خانواده بده و این حرفا.
‫ولی بعدش مامانم فوت کرد، و
‫تصمیم گرفتم زندگیم رو زیر و رو کنم، ‫واسه همین...
‫فکر کردم مامانت پارسال فوت کرده.
‫گفتم پارسال؟ ‫یعنی... نه، منظورم...
‫- وایسا ببینم. چی شد؟ ‫- شرمنده!
‫این یه نشونه از خداست.
‫- یا فیوز پریده. ‫- فکر کنم تقصیر من بود.
‫- عجبا! بروک! ‫- می‌دونم، ببخشید.
‫اون پریز به اضافه... نه. وایسا.
‫لعنتی، شرمنده.
‫عیبی نداره، چراغ‌قوه دارم...
‫خونه به این بزرگی ژنراتور نداره؟
‫- ...همینجا باید باشه. ‫- این خوبه؟
‫آره. خوبه. به یه دردی خورد.
‫اوه، همیشه از این کارها انجام میدم.
‫شرمنده، رفقا. ببخشید.
‫عیبی نداره.
‫چقدر قراره طول بکشه؟ رفقا!
‫از دستم عصبانی شدی، درو؟
‫- ببخشید. تقصیر من بود. ‫- جعبه فیوزتون کجاست؟
‫پیداش می‌کنیم. ‫چطوری، شاو؟ ترسیدی؟
‫اوه، خفه شو.
‫خب، هنوز کارهای تعمیر انجام میدی دیگه؟
‫- اون کار و کارهای دیگه. ‫- خب، منظورم...
‫محیط‌بان شهرستانم، ‫رستوران دارم.
‫- ...می‌خواستم پیشنهاد بدم که... ‫- اوه، وایسا. ایناهاش.
‫- پیداش کردی. ‫- آره.
‫باورم نمیشه نمی‌دونم جعبه فیوز ‫خونه‌م کجاست.
‫نمی‌خوام فکر کنی از اون زن‌هایی بودم
‫که می‌ذارن شوهرشون تمام کارهای ‫خونه رو انجام بده.
‫من اصلاً فکر خاصی نمی‌کنم.
‫خب، می‌دونی، مطمئنم متیو گفته بود...
‫هالیس.
‫نگران نباش.
‫ممنون.
‫هی، نه، وایسید. کجا؟
‫خب، معمولاً وقتی برق رستوران ‫رو خاموش می‌کنن،
‫یعنی مهمونی تمومه، پس...
‫- شب بخیر! ‫- شب بخیر!
‫آخی...
‫- شرمنده. ‫- شب بخیر.
‫- خیلی خب. ‫- شب بخیر.
‫روی تخت‌هاتون حوله نو گذاشتم.
‫ساعت هشت صبح برای یوگا بیدار شید.
‫- نه. عمراً. ‫- ممنونم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- آره.
‫بریم اون یکی بازی رو تماشا کنیم؟
‫آره، عالیه.
‫دوشنبه خبردار میشیم.
‫- شب بخیر. ‫- خداحافظ، جک.
‫خداحافظ، تیتوم.
‫هیچی نگو.
‫می‌خوای یه کاری کنیم؟
‫هوم... تو فکرش بودم ظرف‌ها رو ‫بچینم تو ماشین ظرف‌شویی.
‫کِی اینقدر پیر شدی؟
‫ببخشیدها، من دو ماه ازت کوچیک‌ترم.
‫ثابتش کن.
‫♪ من و تو توی تابستون ♪
‫[روی پل دوچرخه‌سواری نکنید] ‫♪ دست به دست تو پارک راه میریم ♪
‫♪ با یه فشار و یه نفس ♪ ‫♪ و یه درخشش توی چشم‌هات ♪
‫وایسا، وایسا، وایسا!
‫پلیسه؟ دوچرخه‌ت رو ول کن! ‫بدو، بدو!
‫ولش کن!
‫- خیلی خب، غیب شو، ناپدید شو. ‫- باشه.
‫بشین، تکون نخور.
‫ببخشید؟ میشه بیاید بیرون؟
‫بله.
‫چیزی نوشیدید؟
‫یه کوچولو با شام، قربان.
‫وایسا ببینم. تدی بر؟
‫- ما قبلاً ازت پرستاری می‌کردیم... ‫- نه!
‫- ...وقتی کوچولو بودی. ‫- این تدی بر کوپره.
‫نازترین بچه تپل دنیا بودی.
‫ببینش... ما قبلاً خرابکاری‌هات ‫رو می‌شستیم.
‫وای خدا.
‫- الان دیگه بزرگ شدم. ‫- وای خدا، جدی؟
‫البته.
‫خیلی خب، همسایه‌ها بابت سر و صدا ‫شکایت کردن.
‫گفتن شبیه سر و صدای نوجوون‌های ‫سن بالاست.
‫- نه. ‫- زیاد سر و صدا نکنید.
‫- چشم، افسر تدی بر. ‫- چشم.
‫درستش افسر کوپره.
‫لطفاً بی‌سر و صدا برید خونه.
‫آخی، تدی بر کوچولو!
‫- وای خدا! ‫- اوه...!
‫نه، نمی‌تونم. اگه یکی بکشم، ‫بعدش هزارتای دیگه هم می‌کشم.
‫چطوری؟ مغازه چطوره؟
‫اوه، خوبه.
‫مردم همیشه میان که لباس‌های ‫پشمیشون رو تمیز کنن،
‫- پس... ‫- آره.
‫ببخشید که اینقدر از هم دور شدیم.
‫کلمه جالبی رو انتخاب کردی. ‫«دور شدن.»
‫انگار مترسکی که حق انتخاب نداشتی.
‫نداشتم.
‫گمونم منم مترسک بودم.
‫همه حالم رو ازم می‌پرسن...
‫ولی نمی‌دونم.
‫ولی تو من رو می‌شناسی، نه؟
‫این نسخه از تو رو نمی‌شناسم.
‫هوم.
‫هشتگ هالیس باکلاس و پولدار.
‫ولی من هنوز آدم سابقم.
‫یه غده پیدا کردم.
‫چی؟ آبجی.
‫هنوز تشخیص ندادن چیه.
‫واسه همین به کایل گفتم بیاد.
‫از بیمارستان یه پیام صوتی گذاشتن
‫و ترسیدم.
‫چی گفتن؟
‫گفتن دوشنبه زنگ می‌زنن. ‫حالم رو بدتر کردن.
‫وای خدا.
‫وایسا ببینم، ممکنه سرطان داشته باشی ‫و داری سیگار می‌کشی.
‫اینجور مواقع آدم باید ‫سیگار بکشه دیگه.
‫تازه، ممکنه چیز خاصی نباشه.
‫هوم...
‫- ولی قضیه مامانم رو که می‌دونی. ‫- آره.
‫من دوازده سال بیشتر از مامانم ‫زنده موندم، پس...
‫زن خوش‌شانسیم.
‫به کسی نگو، خب؟ ‫نمی‌خوام دلشون به حالم بسوزه.
‫نمیگم. اوهوم.
‫می‌دونی، تشخیص بیماری که ‫به معنی پایان راه نیست.
‫خوب میشی. به خدا.
‫می‌دونم.
‫دیر وقته.
‫خیلی خب.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- چی فرمودی؟
‫- اوه، کمک نمی‌خوای. ‫- نه.
‫خیلی خب. یه مرد قوی و بزرگی.
‫- من... ‫- خودت میاریش.
‫...یکی از بزرگترین‌ها و قوی‌ترین‌ها هستم.
‫- بگیر، رئیس. ‫- دوچرخه‌م رو بده.
‫آره، نه، این چه حرفیه. ‫قابلت رو نداشت.
‫چطوری ازش استفاده می‌کنی؟
‫- باید... ‫- خب، آره.
‫این ترمز جلوییه. ‫این ترمز عقبشه. آره.
‫- فهمیدم. ‫- وایسا.
‫فکر کنم می‌دونم چطوری باید...
‫مطمئنی؟
‫«من سلامت روان را بسیار ‫جدی می‌گیرم.
‫وقتی برای دانشگاه کارولینای شمالی فوتبال ‫بازی می‌کردم، مدرک روان‌شناسی گرفتم
‫و پای حرف‌هایم هستم.
‫حتی پول زیادی را به...»
‫- گوش میدی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. باشه. «به...» ‫به منم بده.
‫«حتی پول زیادی را به نامی،
‫که ائتلاف ملی بیماری‌های روانی‌ست ‫اهدا کردم...»
‫- درو. ‫- بله؟
‫عذرخواهیت رو
‫نشنیدم.
‫ولی خب اشتباه نکردم که.
‫خیلی خب، ولی این پیغام عذرخواهیه.
‫ولی می‌خوام از این پیغام بفهمن ‫که من آدم شرافتمندی هستم.
‫ولی بازم عذرخواهی نیست.
‫اول از همه، باید اعتراف کنی که ‫اشتباه کردی...
‫- اه! ‫- ...بعد ابراز پشیمونی کنی،
‫بعد ماجرای پشت کارت رو ‫توضیح بدی.
‫اصلاً اینا رو از کجا می‌دونی؟
‫ویدئوهای مورد علاقه‌م تو تیک‌تاک ‫اونایی هستن که سلبریتی‌ها عذرخواهی می‌کنن.
‫- باید بگی از پا افتادی. ‫- از پا افتادم؟
‫- آره! ‫- نه! از پا نیفتادم!
‫- شاید باید بیفتی. ‫- من از بچگیت می‌شناسمت.
‫الان میگی باید چه حسی داشته باشم؟ ‫خدایی؟
‫- آره. ‫- نه. ببین، من دوستت دارم.
‫در حدی که حتی کبدم رو هم ‫بهت میدم.
‫ولی نسل شما
‫دیگه هیچی از
‫اصول کاری، نظم، کار گروهی سر درنمیاره...
‫تو که نمی‌تونی بدون کبدت ‫زندگی کنی،
‫پس لطفاً کبدت رو به من نده.
‫شاید بهتر باشه هیچی نگم.
‫اون وقت میگن حرفات ضد و نقیضن.
‫خیلی خب، بهرحال که بیچاره شدم.
‫آره. تو باید آدم امن پوزی باشی.
‫همچین چیزی نداریم.
‫خیلی خب، آدمی که بتونه باهاش ‫صحبت کنه.
‫می‌دونی، می‌تونم همین حرف رو درباره تو ‫و مامانت بزنم.
‫کی می‌خوای قضیه دانشگاه رو ‫بهش بگی؟
‫می‌دونی که نمی‌تونی همه حرفات ‫رو به من بگی، کارولین.
‫- باید با خودش هم صحبت کنی. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫من میرم بخوابم. شب بخیر.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫اینا رو هم با خودم می‌برم.
‫البته.
‫[من سلامت روان را بسیار جدی می‌گیرم.]
‫[خوشحالم که بالاخره از نزدیک دیدمت، هالیس، ‫برای جی‌جی]
‫من در به در دنبال دوست و رفیقم.
‫می‌فهمم. ‫منم زیاد بیرون نمیرم.
‫کی میره بیرون؟ راستی ببخشید که کل داستان ‫زندگیم رو برات گفتم.
‫نه، غریبه‌هایی که تو رستوران می‌بینیم ‫به همین درد می‌خورن دیگه.
‫و دیگه قرار نیست همدیگه رو ببینیم.
‫درسته، پس...
‫- اه... اینجا اتاق منه. ‫- اوه، اینجا هم اتاق منه.
‫اوه.
‫- اصلاً هم عجیب نبود. ‫- نه.
‫خب، زندگی خوبی داشته باشی.
‫تو هم همینطور.
‫- استراحت کن. ‫- باشه. شب بخیر.
‫ای بابا. بیا اینجا.
‫شب بخیر.
‫جی‌جی؟
‫داری میری؟
‫آره.
‫ام...
‫متاسفم.
‫حس می‌کنم... بین شماها غریبه‌م.
‫فکر کنم فهمیدم مشکلت چیه.
‫جدی؟
‫یه مقدار عجیبه که این آخر هفته ‫دعوتت کردم.
‫چون زیاد همدیگه رو نمی‌شناسیم.
‫کار عجیبی کردم که اومدم.
‫خوشحالم اومدی.
‫چون من چندین و چند ساله که
‫تیتوم و بروک و درو-آن رو می‌شناسم.
‫کارولین رو هم که از اول عمرش.
‫پس هر کدومشون رو
‫تو یه دورانی ناامید کردم.
‫با تو یه شروع جدید دارم.
‫الان هم به یه شروع جدید نیاز دارم.
‫لطفاً بمون.
‫می‌خوام پنج نفری کنار هم باشیم. ‫پنج ستاره.
‫ام...
‫باید برای فردا یه لباس ازت قرض بگیرم،
‫چون با توجه به کد لباس شام ‫چیز خاصی با خودم نیاوردم.
‫هر چیزی که مال منه مال تو هم هست.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M