.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫آنچه گذشت:
‫- تو فضای مجازی کنسل شدی. ‫- وقتی خودم بازیکن بودم،
‫هر اتفاقی هم که میفتاد تا آخر بازی می‌کردیم.
‫هر اتفاقی بین ما افتاد،
‫- تو گذشته مونده. ‫- تو زندگیم رو نابود کردی.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- اومدم قایم بشم.
‫می‌فهمم. منم می‌خواستم یه کم از بقیه ‫فاصله بگیرم.
‫تو دیلن هستی.
‫- خیلی ازت خوشم میومد. ‫- جدی؟
‫- پس اون... ‫- بابای بچمه، ماجراش پیچیده‌ست.
‫- یه غده پیدا کردم. ‫- چی؟
‫هنوز دکترها مشکلم رو تشخیص ندادن.
‫از جون هالیس من چی می‌خوای؟
‫خودش از من جدا شده بود، یادته؟
‫هالیس، نگران نباش.
‫جی‌جی چی؟
‫میونه من و متیو زیاد خوب نبود.
‫اجازه هست یه نوشیدنی مجانی ‫مهمونت کنم؟
‫شرمنده، کل داستان زندگیم رو برات تعریف کردم.
‫ولی می‌شناسیش دیگه؟
‫- حتماً ترسم رو حس کرده. ‫- از چی می‌ترسی؟
‫- داری میری؟ ‫- حس می‌کنم بین بقیه غریبه‌م.
‫لطفاً بمون. هر چیزی که مال منه ‫مال تو هم هست.
‫- تمومه. ‫- تمومه.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫خیلی خب، بذار ببینم.
‫دیگه گوشم با توئه.
‫هر اتفاقی که تو زندگیت افتاده رو ‫برام تعریف کن.
‫- می‌خوام همه چیز رو بدونم. ‫- خیلی خب.
‫- تراپیستم مُرد. ‫- نه. چطوری؟
‫- کهولت سن. ولی زندگی خوبی داشت. ‫- خیلی خب.
‫- جی‌بی هم طبق معمول داره اذیت می‌کنه... ‫- البته.
‫همینجوریش هم زیر فشار کاری دارم له میشم
‫ولی با مراجعه‌کننده‌های بیشتری ‫قرارداد بسته...
‫- می‌دونم. ‫- اون یارو که اهل سانتورینی بود؟
‫متاهل از آب دراومد.
‫- نه. ‫- آره، ازش جدا شدم.
‫- ای عوضی. ‫- آره.
‫می‌دونی، اولین چیزی بود که...
‫حس می‌کردم یه حس واقعیه، می‌دونی؟ ‫و خیلی وقت بود همچین حسی نداشتم.
‫می‌دونی چیه؟ تو به یه مرد نیاز نداری.
‫عاشق این اخلاقتم.
‫البته از لیست بلند و بالایی که دارم،
‫ولی همیشه خیلی مستقل بودی. ‫حسودیم میشه.
‫- آها. ‫- آره.
‫آره، تو بگو. نوبت توئه. ‫گوشم با توئه.
‫- خیلی خب. ‫- بگو.
‫دارم یه چیزی امتحان می‌کنم.
‫- اگه احمقانه بود بهم میگی؟ ‫- صد در صد.
‫واسه آشپزیم یه حساب باز کردم...
‫- جدی؟ بالاخره؟ ‫- آره.
‫من که چند ساله دارم میگم این کار رو بکنی.
‫- می‌دونم. ‫- یالا، بده ببینمش. بجنب.
‫- بدش من! ‫- باشه.
‫هالی، عالیه.
‫- مطمئنی احمقانه نیست؟ ‫- چرا باید احمقانه باشه؟
‫نمی‌دونم، مشخصه به نظر متیو ‫احمقانه‌ست.
‫مطمئنم دارم فرافکنی می‌کنم.
‫فکرت رو درگیر نکن. باید یه چیزی بنوشیم.
‫- ناسلامتی اومدیم تو بیابون. لطفاً. ‫- می‌دونی چیه؟
‫به نظرم هر سال باید بیایم اینجا.
‫آره! لطفاً.
‫- یه رسم جدید. ‫- آره.
‫- تا... ‫- سال دیگه.
‫[سال ۲۰۲۲] ‫چهارم تا ششم ژوئن چی؟
‫نه، هفته‌ی بازی‌های حذفیه.
‫- هفته آخر ژوئن چی؟ ‫- قراره برم دنور، واسه
‫یه کنفرانس برای اینفلوئنسرهای غذا.
‫باورم نمیشه که نمی‌تونیم با هم ‫هماهنگ بشیم.
‫می‌دونم، ولی سال دیگه صد در صد میریم.
‫[سال ۲۰۲۳] ‫اگه منظورت اینه که نمی‌تونی بیای پالم اسپرینگز، عالیه.
‫چون اینقدر سر جا دادن این سفر تو برنامه‌م
‫استرس داشتم نزدیک بود حمله عصبی بهم ‫دست بده. الان بهتر شد.
‫شرمنده. عزیزم، دارم تو کار غرق میشم.
‫یه مراجعه‌کننده...
‫نه بابا، غرق نمیشی. شنا بلدی.
‫خودم شنا کردنت رو دیدم. از پسش برمیای. ‫خیلی خب، باید برم.
‫نه، آره، آره.
‫سال دیگه، پالم اسپرینگز، ‫دوستت دارم، به خدا. خداحافظ.
‫منم دوستت دارم.
‫- ببین، من... ‫- اذیت نکن، درو-آن،
‫[سال ۲۰۲۵] ‫باهام راه بیا.
‫- من واقعاً... نمی‌دونم. ‫- قرارداد رو ببند.
‫[هالیس: وقت کردی بهم زنگ بزن] ‫صد میلیون دلار برای سه سال.
‫- میشه بعداً زنگ بزنم؟ ‫- دیگه چی پیشنهاد بدم؟
‫ممنون.
‫هالی، شرمنده، می‌دونم باید واسه ‫مسافرتمون بهت زنگ می‌زدم،
‫ولی...
‫خدای من.
‫الان سوار هواپیما میشم.
‫خودم رو زود می‌رسونم.
‫[صبح شنبه: خرید در شهر]
‫[صبح شنبه: یوگا و خرید]
‫سلام!
‫الو، جی‌بی، تو لس آنجلس ‫ساعت پنج صبحه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- وقت کاره، درو.
‫دارم واسه بازی مهم نیکس ‫میام نیویورک.
‫- عذرخواهیم رو دیدی؟ ‫- آره، تاثیرگذار بود.
‫ولی فکر کنم رفتی رو اعصاب مردم ‫و همه چی رو بدتر کردی.
‫ویدئوی جدیدی که
‫- پخش شده رو دیدی؟ ‫- نه. چیه؟
‫یکی اومده یه سری از حرفای زشتی که ‫زدی رو کنار هم ادیت کرده.
‫الان برات می‌فرستمش.
‫آثاری که ازت تو اینترنت باقی مونده ‫فاجعه به حساب میان.
‫کیتلین خودش هم می‌دونه که بازی ‫تنبلی رو به نمایش گذاشت. مگه یه ستاره‌ست؟
‫ستاره به لبرون میگن.
‫مگه با تنبلی بازی می‌کنه؟ نه.
‫استف کری یه ستاره‌ست. ‫با تنبلی بازی می‌کنه؟ نه.
‫کیتلین هم تنبله، هم با تنبلی ‫بازی می‌کنه.
‫نصفه و نیمه ستاره‌ست.
‫اون دورانی که من بازیکن بودم، ‫مربی‌هام
‫تقریباً شکنجه‌م می‌کردن.
‫ولی ممنونشون هستم.
‫بازیکن‌های الان یه مشت بزدلن.
‫یه مشت بزدلن. یه مشت بزدلن.
‫[کنسل شد] ‫من حرفم رو زدم.
‫هی، ببین، من بابت انجام کارم ‫عذرخواهی نمی‌کنم.
‫خیلی خب، ببین، درو، من دوستت دارم. ‫خودت هم می‌دونی.
‫ولی مراجعه‌کننده‌ها دارن تماس می‌گیرن ‫و می‌خوان قراردادشون رو باهات فسخ کنن.
‫اینا دارن فضیلت‌فروشی می‌کنن.
‫آره، مردم فقط به همین چیزها ‫اهمیت میدن، درو.
‫فقط... لعنتی، باید برم.
‫نه، نه، نه! می‌دونی چیه؟ من باید برم.
‫باید این مکالمه مسخره رو قطع کنم.
‫کسی اینجا هست؟
‫سلام؟
‫وقت یوگاست.
‫یا خدا، تارت هالیس شاوئه.
‫ای وای!
‫نه، نه، نه! ‫نرو! نه، نرو. نه!
‫وایسا، برگرد. باید یوگا کار کنیم! ‫جزو برنامه مسافرته!
‫[صبح شنبه: فقط خرید]
‫خیلی خب.
‫گرانولا.
‫چرا همچین کاری با خودت کردی؟
‫خیلی خب.
‫هنری، قرار شد صبح زود بیدار شم
‫و برای همه نون صبحونه درست کنم.
‫کلی برنامه داشتم.
‫دفعه بعدی...
‫میشه بهم یادآوری کنی دیگه ‫اینقدر ننوشم؟
‫دیگه نمی‌تونم اینقدر بنوشم، رفیق.
‫صبح بخیر.
‫رفتی ورزش؟
‫- خیلی حال داری. ‫- وای خدا،
‫به یه چیز قوی‌تر از یوگا نیاز داشتم.
‫- من که واسه یوگا خواب موندم. ‫- تو این رو درست کردی؟
‫گرانولا با کارامل نمکی خونگی.
‫ای تنبل.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- آره.
‫وای خدا، این...
‫وایسا ببینم، تمومی نداره.
‫می‌دونی، قضیه پوزی هنوز تیتر اخباره.
‫شاید...
‫بهتر باشه این آخر هفته با من ‫عکسی پست نکنی.
‫- آخه به نظرم... ‫- نه.
‫دیوونه بازی درنیار، تو دوست منی. ‫دوستت دارم. بهت افتخار می‌کنم.
‫هر چقدر بخوام صورتت رو پست می‌کنم.
‫- آره، ممکنه جی‌بی اخراجم کنه. ‫- نه.
‫- چرا. ‫- نه، همچین کاری نمی‌کنه.
‫گوش کن، تو شرکت رو باهاش ‫تاسیس کردی.
‫- همچین اتفاقی نمیفته. ‫- گوش کن.
‫اخراجت نمی‌کنه.
‫پوزی جواب تماس‌هام رو نمیده.
‫- می‌تونی حلش کنی. ‫- فکر نکنم...
‫- تو همه چیز رو درست می‌کنی. ‫- اگه بتونم...
‫باید از کی تشکر کنم
‫که واسه یوگا بیدارم نکرده؟
‫- من. چون خواب موندم. ‫- هاه!
‫خیلی از دست خودت عصبانی هستی، نه؟
‫- از کی تا حالا سردرد اینقدر اذیت می‌کنه؟ ‫- خیلی حالم خرابه.
‫دهنم مزه نوارچسب میده؟
‫هی، امکانش هست که
‫ساندویچ مخصوص صبحونه قابل مایکروویو ‫کردن جیمی دین داشته باشی؟
‫نه، ولی جو دوسر خیس‌خورده
‫آماده کردم و مخصوص روزهاییه که ‫آدم تنبلیش میاد.
‫خیلی خب، داری بدترش می‌کنی.
‫سلام، عزیزم.
‫- صبح... ‫- مامان، میشه ول کنی؟
‫یه بشقاب برات آماده کنم؟ ‫بلوبری و لیمو داریم...
‫قهوه داریم؟
‫قهوه من رو بخور.
‫یه لیوان دیگه برای خودم می‌ریزم.
‫میشه حداقل تشکر کنی؟
‫ممنون.
‫هی، همه امروز صبح قراره برن خرید،
‫ولی من می‌تونم بمونم و با هم ‫وقت بگذرونیم؟
‫من که جزو مهمون‌های رسمیت ‫نیستم، هستم؟
‫خیلی خب.
‫نمی‌دونم از دستش چیکار کنم.
‫شبیه چهار ساله‌ها رفتار می‌کنه.
‫و شبیه نوجوون‌ها.
‫و یه پیرمرد خیلی بدجنس.
‫جواب همه پیام‌هام رو یک ‫کلمه‌ای میده.
‫دیوونه شدم.
‫میگم، «دوستت دارم، خواستم ‫حالت رو بپرسم،
‫چیزی لازم داری؟»
‫دو روز بعدش جواب میده، «باشه.»
‫- بهش بگو لوس بازی درنیاره. ‫- نه، من همچین مادری نیستم.
‫مثل تو شجاع نیستم که هیچ ‫اهمیتی ندم.
‫- ولی من اهمیت میدم. ‫- در ضمن، ببخشیدها،
‫ولی یادته وقتی مامانت فوت کرد؟
‫- خیلی عوضی بازی درآوردی. ‫- آره، هنوز هم عوضیم.
‫- درسته. ‫- ببین، من مادرخونده پریش هستم،
‫- باهاش صحبت می‌کنم ببینم... ‫- نه، نه. بچه خودمه.
‫- خودم حلش می‌کنم. ‫- مطمئنی؟
‫ببخشید.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب، مهمون‌های عزیز، ‫حواسا جمع.
‫نیم ساعت دیگه میریم مرکز شهر،
‫و لباس پوشیدنتون هم قانون ‫خاصی داره.
‫باید نارنجی و صورتی بپوشید. ‫یادتون نره.
‫من میرم سعی کنم حرفات ‫رو فراموش کنم.
‫هی. حس می‌کنم خیلی از ‫زندگیت دور شدم.
‫تو هم خیلی اذیت شدی.
‫بیا بریم تو شهر یه کم ‫با هم وقت بگذرونیم، می‌دونی؟
‫- آره. ‫- فقط خودم و خودت.
‫دلم می‌خواد یه مقدار هم پول خرج کنم.
‫باشه.
‫- هی. ‫- سلام.
‫- جای من رو گرفتی، شاو. ‫- هی، باز هم تویی.
‫دوباره همدیگه رو دیدیم. هاها!
‫- چرا داری اینجوری حرف می‌زنی؟ ‫- چجوری؟
‫هول کرده چون دیشب سعی کرد ‫بغلم کنه.
‫- هالیس. ‫- آره، ایول!
‫اینطور نیست. اشتباه می‌کنی.
‫ببخشید، فکر کنم دچار ‫سوءتفاهم شده بودم.
‫- ممنون. ‫- دروغ گفتم.
‫- سعی کردی بغلش کنی؟ ‫- اوه!
‫- روز خوبی داشته باشید. ‫- کی سعی می‌کنه و خرابکاری می‌کنه؟
‫اوه!
‫هیچکدومتون لیاقت عشق من رو ندارید.
‫نه، نه، نه.
‫نه، هالیس، برگرد ببینم.
‫- ببخشیدها. ‫- برگرد ببینم.
‫خدایی، درو؟ این کفش‌ها؟
‫- اینجا خیلی قشنگه. ‫- منظورت اینه که پر سفیدپوست‌هاست؟
‫معلومه.
‫خیلی خب، رسیدیم. خیابون اصلی.
‫هالی، یادته اون گالری مغازه ‫ترمیم کفش بود
‫و پشت مغازه بهترین شکلات دنیا ‫رو می‌فروختن؟
‫هر روز بعد از تمرین می‌رفتیم.
‫من شکلات مارس می‌گرفتم، تو تویزلرز؟
‫- تقریباً؟ ‫- خیلی خب، پس تا وقت نهار بیکاریم.
‫می‌تونیم بریم خرید، ‫یا تور پیاده‌روی تو مرکز شهر،
‫- یه موزه شکار نهنگ هم اونجاست. ‫- راستش من فکر کردم
‫همه با هم قراره تو تور پیاده‌روی ‫شرکت کنیم.
‫- برای همه‌مون بلیط خریدم. ‫- من که نمیام،
‫مخصوصاً با این لباس‌های ستمون.
‫وای خدا. منم همینطور.
‫تا آینده نامشخص میرم
‫خشمم رو با خرید تخلیه کنم، ‫خداحافظ، خانمی‌ها.
‫خیلی خب، نه، عیبی نداره. ‫تنها میرم. عیبی نداره.
‫من باهات میام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫من برم از رستوران جودی یه ساندویچ بگیرم.
‫صبحونه سبکت سیرم نکرد.
‫- میای؟ ‫- خب، حس کردم بهتره
‫یه کم با درو وقت بگذرونم.
‫باشه.
‫خب، مراقب خودت باش.
‫خب؟
‫خدای من. نباید هیچی بهت می‌گفتم.
‫تیتوم عصبانیه که داری با من ‫وقت می‌گذرونی؟
‫خب، دوازده سالش که نیست. چون...
‫- آره، یه مقدار عصبانیه. ‫- آره.
‫این آخر هفته کلی مشکل براش پیش اومده.
‫- جدی؟ چی مثلاً؟ ‫- مشکل دیگه.
‫آره، خب، اصلاً خوشم نمیاد
‫که اینقدر حس بدی درباره خودت ‫بهت میده.
‫نه بابا. فقط...
‫نزدیک موندن بهش سخته.
‫استاندارد بالایی برای رفاقت داره.
‫دوستی بین خودمون برام راحت‌تره.
‫آره.
‫این ژاکت رو بگیرم؟
‫- این؟ خیلی خب. ‫- جنسش موهره.
‫اوه.
‫- موهر چیه؟ ‫- فکر کنم یه جور بزه.
‫بز کوهی؟
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫استفاده از پوستش اخلاقیه؟
‫به جهنم بابا. می‌دونی چیه؟
‫- من که همین الانش هم کنسل شدم. ‫- باریکلا.
‫اینجا یه خونه‌باغ عادی
‫قرن هجده سبک مستعمراتیه.
‫این خونه متعلق به
‫خانواده استارباکس بوده که کارشون شکار نهنگ بود.
‫- وایسا ببینم، اینجا استارباکس دارین؟ ‫- نه.
‫آقای استارباک الهام‌بخش شخصیت ‫کتاب موبی دیک بوده.
‫متاسفانه،
‫سهامی تو شرکت نداشت.
‫البته اگه داشت...
‫دارم روی این شوخی کار می‌کنم، ‫ولی در اون صورت کلی پول قهوه خریدن داشت.
‫شبیه کمدین‌ها می‌مونه. یعنی...
‫خیلی خب، بیاید ادامه بدیم.
‫خیلی بامزه‌ست، خوشم اومد.
‫عاشقش شدم. خیلی داره بهم ‫خوش می‌گذره.
‫- خیلی خوشحالم اومدیم. ‫- آره.
‫خب، من که زیاد مامان و بابام ‫رو نمی‌دیدم.
‫جدی؟
‫بابام سیاستمدار بود، ‫مامانم هم وکیل.
‫بیشتر سر کار بودن.
‫خیلی خوبه‌ها.
‫که کم‌کم داریم بیشتر همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫این خونه‌ها رو...
‫فکر کنم تیتوم و درو-آن زیاد ‫از من خوششون نیومد.
‫منظورت چیه؟ ‫تو که خیلی بامزه‌ای.
‫شرمنده. ببخشید.
‫از این کلمه متنفرم.
‫خیلی تحقیرآمیزه. من چهل و خورده‌ای ‫سالمه، بامزه نیستم.
‫هر جور راحتی.
‫خیلی خب، به جاش خیلی خوشگلی.
‫دست نزنید، خب؟
‫ولی نیستم. ‫اصلاً نمی‌دونم چرا برام مهمه.
‫وای خدا، فکر می‌کردم وقتی بچه‌دار بشم
‫دیگه اهمیتی به سر و شکلم
‫یا اینکه مردم درباره‌م چی ‫فکر می‌کنن نمیدم.
‫فکر می‌کردم قراره رها و آزاد بشم، ‫ولی هنوز برام مهمه.
‫آره.
‫خیلی خسته‌کننده‌ست که اینقدر وقت تلف می‌کنم
‫و آرزو می‌کنم که یه آدم دیگه بودم.
‫حق با توئه، بروک. تو بامزه نیستی.
‫حال بهم زنی و باعث میشی بخوام ‫بالا بیارم.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫یه سگ تو ویترینه.
‫ای وای، الکترا. ‫باید از اینجا بریم.
‫- می‌تونی بدوئی؟ انگار سرعتت بالاست. ‫- چی؟ چرا؟
‫- بدو. ‫- خیلی خب.
‫ممنون برای تور.
‫- سلام، فرزندم. ‫- سلام.
‫- خسته به نظر میای. ‫- ممنون، مامان. لطف داری.
‫- میشه منو رو بدی؟ ‫- خدایی؟
‫می‌خوای وانمود کنی که قراره یه چیز ‫متفاوت سفارش بدی؟
‫باز قراره همون سفارش تکراریت رو
‫بگی دیگه.
‫منو رو بده به من.
‫دیشب دیلن اومد خونه؟
‫آره، چطور؟
‫همینجوری.
‫یه ساندویچ صبحونه می‌خوام با ‫سس تند.
‫عجب تغییر بزرگی.
‫این صندلی کوچولو جای کسیه؟
‫داری از من استفاده می‌کنی ‫تا تو صف معطل نشی.
‫اه، آره.
‫شکمت رو منقبض کن.
‫خیلی خب.
‫- خوبی؟ ‫- شرمنده. آره، شرمنده.
‫یکی از دوستان قدیمی من و هالیس ‫از ولزلی بود.
‫الکترا آندرگرو.
‫راستش یکی از دوستان سابقمه.
‫یه جورهایی روی بقیه سلطه داره.
‫خودش رو رئیس ولماگ می‌دونه.
‫- هوم. ‫- «گروه مامان‌های ولزلی.»
‫پارسال سر آرآراف قهر کردیم.
‫چی هست؟
‫راک اند رول فوتبال.
‫- هوم. ‫- خیلی برامون مهمه.
‫خیلی خب، یکشنبه‌های خانوادگی ‫ما رو دعوت می‌کرد
‫خونه‌ش که بازی رو تماشا کنیم،
‫و خودش غذاهای اصلی رو درست می‌کرد
‫و ما مخلفات رو می‌آوردیم،
‫مثلاً من ناچوز می‌آوردم. ‫اوه، چه نازه.
‫بعدش یه مهمونی رقص باحال ‫و بزرگ برگزار می‌کرد،
‫یه مهمونی خیلی باحال.
‫نه از اون زورکی‌ها که هیچکس ‫راحت نیست.
‫و یه هفته خیلی بی‌دلیل من و
‫چارلی رو دیگه دعوت نکرد.
‫و من اونی بودم که ناچوز درست می‌کرد.
‫آره، فهمیدم.
‫بعدش فهمیدم داره به مردم میگه
‫که من و چارلی مهمونی‌های
‫قایمکی برگزار می‌کنیم.
‫من خود چارلی رو به زور تحمل می‌کنم.
‫چه وحشتناک.
‫هیچوقت نفهمیدم چرا کلاً ‫دیگه دعوتم نکرد.
‫نمی‌دونم با عقل جور درمیاد یا نه،
‫ولی خب بدترین دوران زندگیم بود.
‫و بعدش هالیس هم در همراهی ‫با من دیگه گذاشتش کنار،
‫واقعاً خوشحالم کرد.
‫نمی‌دونم چرا. خیلی ازش می‌ترسم.
‫- خیلی خاک بر سرم. ‫- نه، اینطور نیست.
‫اینطور نیست.
‫اتفاقاً آدم خیلی خونگرمی هستی.
‫هیچ عیبی هم نداره.
‫راستش بهت حسودیم میشه. ‫من نمی‌تونم به هیچکس اعتماد کنم.
‫به من می‌تونی.
‫- خیلی خب. تو به من اعتماد داری؟ ‫- آره.
‫این یکی رو امتحان کن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫- و اونا رو بده به من. ‫- خیلی خب.
‫آره. اینا اصلاً بامزه نیستن.
‫- اوه، پس اونا رو... ‫- نه، ولشون کن.
‫- از اینجا هیچی برندار. ‫- باشه.
‫به به.
‫به خدا، بعد از اینکه
‫کل بطری رو تموم کردیم،
‫تا سر صبح بیدار موند
‫و بطری‌های کوچولوی جو دوسر خیس‌خورده آماده کرد.
‫جو دوسر خیس‌خورده چیه؟
‫نمی‌دونم، دلم هم نمی‌خواد بدونم.
‫حالا حالش چطوره؟
‫ام... نمی‌دونم.
‫دیگه مثل قبل، یعنی قبل از رفتنش ‫با هم صمیمی نیستیم.
‫هنوز از رفتنش عصبانی هستی؟ ‫سی سال گذشته.
‫آره، ما مثل یه خانواده بودیم.
‫آدم از خانواده‌ش کینه به دل می‌گیره،
‫اصلاً همینجوری مشخص میشه ‫خانواده‌ایم دیگه.
‫تو دلت تنگ نشده؟
‫برای خودمون چهار نفر؟ ‫سر اون میز چهار نفره؟
‫سیگار می‌کشیدیم، ‫سیب‌زمینی شریکی می‌خوردیم،
‫و درباره چیزهایی که اصلاً یادم نمیاد ‫می‌خندیدیم؟
‫دلم برای جوونی و حماقت تنگ شده.
‫می‌دونی، تو هم می‌تونستی بری.
‫چطور می‌تونستم؟
‫کی می‌خواست مغازه رو باز نگه داره؟
‫مامانم هفده سال کار کرد
‫که قسط وامی که برای باز کردنش ‫گرفته بود رو بده.
‫مجبور بودم باز نگهش دارم.
‫کایل گفت دوتا پیشنهاد برای ‫فروشش رو رد کردی.
‫دلم می‌خواد تو خانواده‌مون بمونه.
‫می‌دونی، ارزشش داره بیشتر میشه. ‫خونه هم همینطور.
‫فقط همینا رو می‌تونم برای ‫آبری و اوتیس بذارم.
‫گوش کن، تو این دوره و زمونه
‫دیگه انگار همه سرطان می‌گیرن.
‫- وایسا ببینم، تو هم همینطور؟ ‫- چند سال پیش.
‫چرا هیچی نگفتی؟
‫چون بدم میاد بشینم
‫درباره مشکلاتم با بقیه صحبت کنم.
‫پس کایل بهت گفت؟
‫ترسیده.
‫نمی‌خوام بترسه.
‫ترسیدنش به درد من نمی‌خوره.
‫و هیچی به آبری نگو، ‫خبر نداره.
‫می‌خواستم بگم به فروش
‫مغازه فکر کن.
‫- اونجا سربارته. ‫- هالی هم سربار توئه.
‫- نه، نیست. ‫- روراست باش.
‫وقتی شنیدی متیو مُرده
‫یه کوچولو خوشحال شدی.
‫گمشو بابا.
‫درباره‌ش یه فکرایی کردی.
‫وقتی به جنازه‌ش زیر زمین فکر کردی ‫ذوق‌زده شدی.
‫یه مرگت هستا.
‫- هنوز دوستش داری. ‫- آره خب.
‫تو هم دوستش داری.
‫بهت نیاز داره، تیت. ‫مثل همیشه.
‫تو بهتر از هر کسی می‌شناسیش.
‫- فکر نکنم دیگه بشناسمش. ‫- چرا، می‌شناسیش.
‫کارولین.
‫چه خبر؟
‫سلام. ام...
‫واو، این قایق توئه؟
‫نه، نه. ای کاش بود، ‫واسه رفیقمه.
‫کمکش می‌کنم عرشه‌ش رو تمیز کنه.
‫- چه دوربین قشنگی. ‫- ممنون.
‫ام... می‌خواستم یه چیزی بهت بگم.
‫- باشه. ‫- اه...
‫راستش بابام فوت کرده.
‫وایسا ببینم، چی؟ دیشب؟
‫نه، نه. ماه دسامبر.
‫اوه. واقعاً متاسفم.
‫ببخشید که دیشب چیزی نگفتم.
‫- نه، نه، نه. ‫- حالم خوب بود،
‫خوشحال بودم که می‌تونستم وانمود کنم ‫هنوز زنده‌ست.
‫نیاز نیست درباره‌ش صحبت کنیم.
‫باشه. ام... ‫دوست داری درباره چی صحبت کنیم؟
‫ام... می‌تونیم درباره خود نانتاکت صحبت کنیم.
‫مجوز صید خرچنگ.
‫ارواح.
‫لعنتی.
‫ببخشید، من...
‫- نباید اون حرف رو می‌زدم. ‫- کدوم حرف رو؟
‫گفتی نمی‌خوای درباره بابات صحبت کنی،
‫و بابات الان یه روحه.
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫ارواح واقعی هستن. ‫مخصوصاً تو نانتاکت.
‫اون رو می‌بینی؟ ‫برج فانوس دریایی گریت پوینت؟
‫پر از ارواح عصبانیه.
‫فکر نکنم بابام روح شده باشه.
‫شاید پرنده شده باشه.
‫شاید.
‫هی، یه عکس از عرشه بگیر.
‫- چی؟ ‫- عکس از عرشه.
‫البته. ‫چرا به فکر خودم نرسید؟
‫- خب، ژست بگیر. ‫- این چطوره؟
‫یه عکس عرشه کلاسیک.
‫ببینم.
‫اوه، داره واضح میشه.
‫- وای خدا. ‫- یا خدا.
‫بابام روت خرابکاری کرد.
‫- چقدر دلگرم‌کننده. ‫- ممنون، بابا.
‫- خیلی ممنون. ‫- وایسا. لعنتی.
‫بگیر. این رو بپوش.
‫- هی، این خوبه؟ ‫- بهش میاد.
‫مگه از اینا نداری؟
‫وای خدا، چرا. چرا یادم رفته بود؟
‫به خاطر میکروپلاستیک تو مغزمونه.
‫باعث میشن فراموش کنیم چه کفشی رو داریم.
‫لعنتی.
‫- می‌خوام برم اونجا. ‫- چیه؟
‫خانم‌های جوون و پرروی تلفن به دست.
‫ام... هی، ما می‌شناسیمت.
‫خیلی خب، ببینید، من الان همراه ‫دوستم هستم، اگه میشه...
‫آره، هم به پوزی وودفورد بی‌احترامی کردی،
‫هم به سلامت روان.
‫- نه، عذرخواهی کرد. ‫- آره، یه عذرخواهی به درد نخور.
‫و قلابی. دیگه برای ما مُردی.
‫پوزی مشکل سلامت روان نداره.
‫پوزی هیچوقت مشکل روانی نداشت.
‫اینترنت اون حرفا رو انداخت تو دهنش.
‫- داری ازم فیلم می‌گیری؟ ‫- نه.
‫می‌دونی چیه؟ مشکل از امثال شماهاست.
‫- خیلی خب. ‫- خود شما.
‫فقط دنبال یه چیزی می‌گردید ‫که درباره‌ش پست بذارید.
‫- دنبال یه بهونه برای عصبانی بودن هستید. ‫- آها.
‫هیچ علاقه‌ای به حقیقت ندارید.
‫- حقیقت برای هر کسی فرق داره. ‫- نه، نداره.
‫- خیلی خب. ‫- شماها متوجه...
‫- خداحافظ. ما میریم. ‫- قبلاً برات احترام قائل بودم.
‫باعث شدی فکر کنیم که ممکنه...
‫- خیلی خب، بریم. ‫- ...یه زن زیبا و موفق باشیم
‫و شرافت و مهربونی خودمون رو ‫فراموش نکنیم.
‫ولی تو هم درست اندازه ‫مردها بدجنسی.
‫بیا بریم. باید بریم.
‫- چه کفش مانولوی قشنگی. ‫- مانولو نیست.
‫برند ویتو راسیه. ‫حداقل برو برندها رو یاد بگیر.
‫- باورم نمیشه همچین اتفاقی افتاد. ‫- خیلی بی‌ادب بود.
‫ولی خیلی هم خوشگل بود.
‫میشه خواهش کنم
‫این نسل از انسان‌ها رو رد کنیم ‫و بریم سراغ نسل بعدی؟
‫این نسل... بلد نیستن مسئولیت قبول کنن.
‫- می‌دونم. ‫- اینا...
‫لعنتی، خیلی خودخواهن.
‫بی‌تفاوتی چی شد؟
‫اینا... حداقل مردم قبلاً ‫بی‌تفاوت بودن.
‫آخر هفته زیباییه. ‫نذار روزت رو خراب کنن.
‫- بیا فراموشش کنیم و بستنی بخریم. ‫- نه، نه. نه.
‫میشه الان اینجوری نکنی؟
‫مگه چیکار کردم؟
‫داری احساس من رو نادیده می‌گیری
‫که حالت بد نشه.
‫- من همچین کاری نکردم. ‫- چرا. کردی.
‫- همیشه همین کار رو می‌کنی. ‫- نه.
‫هم با من و هم با کارولین.
‫دارم سعی می‌کنم به کارولین ‫فضا بدم.
‫اون بهت نیاز داره. داره درد می‌کشه. ‫و تو فقط بهش مافین میدی بخوره.
‫دوستت دارم، هالیس، ‫ولی همیشه همینی.
‫وانمود می‌کنی همه چیز خوب و عالیه
‫که مجبور نباشی با مشکلاتت ‫سر و کله بزنی.
‫ببخشید، کل دنیام ترکیده،
‫ببخشید که زیاد سرحال نیستم.
‫- من... ‫- تو هم با هیچ مشکلی سر و کله نمی‌زنی.
‫مشکلاتت رو می‌اندازی گردن بقیه.
‫- نه. ‫- هر وقت مشکلی برات پیش میاد،
‫یعنی همیشه، انگار چتر احساسات داری.
‫همه اطرافیانت خیس میشن، ‫ولی خودت نه.
‫هی میری برای همه غر میزنی.
‫نه. من... ‫کلاً صدام بلنده.
‫درو، من...
‫این آخر هفته به حمایت و ‫عشقت نیاز دارم.
‫می‌دونم. نمی‌خواستم وایسیم و دوستیمون رو
‫موشکافی کنیم.
‫اصلاً به موشکافی نیاز نداریم.
‫- همه چی خوبه. میونه ما خوبه. ‫- می‌بینی؟
‫باز همون کار رو کردی.
‫- درو، وایسا، درو... ‫- بس کن.
‫درو-آن.
‫وای خدا. زانوت بود؟
‫آره.
‫ممنون.
‫دردت چطوره؟
‫اونقدرا هم بد نیست.
‫بهت اعتماد ندارم که بخوای ‫درباره دردت نظر بدی.
‫- نیاز نیست برم اورژانس. ‫- باید بری اورژانس.
‫خیلی رو اعصابی.
‫خودت رو اعصابی.
‫اول که آسیب دیدی هی به ‫بازی ادامه می‌دادی،
‫- باعث شد پات بدتر بشه. ‫- آره. می‌دونم، خودمم اونجا بودم.
‫منم همینطور.
‫واقعاً فکر می‌کنی مشکلاتم رو ‫پشت گوش می‌اندازم؟
‫شوهرت تازه مُرده و برای همه ماها ‫سبد هدیه درست کردی.
‫من اینجوری با غمم کنار میام.
‫گفتی رفاقت بین ما آسونه. ‫آره، آسونه.
‫ولی گاهی اوقات نیاز دارم ‫که تو لحظات دردناک کنارم باشی.
‫ولی همیشه اون آدم نیستی.
‫هوم.
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫برم ماشین رو بیارم. ‫الان برمی‌گردم.
‫همینجا بمون.
‫هی! تدی!
‫چی گذاشتی؟ ‫چیکار کردی؟ تدی.
‫اوه، تدی.
‫اینجا یه جای پارک واقعیه.
‫نه. فقط مخصوص مردم همینجاست.
‫حس می‌کنم از عمد داری اینجوری می‌کنی.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫تدی کوپر. بی‌ادب!
‫من اون موقع اجازه می‌دادم بیدار بمونی ‫و سریال کشتی عشق رو ببینی.
‫هی، کارولین!
‫عجب آدمیه.
‫هی.
‫لعنت به این سنگفرش.
‫کارولین!
‫- چیه، مامان؟ ‫- وایسا.
‫می‌خوام باهات صحبت کنم. ‫بذار...
‫می‌دونم ناراحتی.
‫منم ناراحتم.
‫ببخشید که به اندازه کافی درباره‌ش ‫باهات صحبت نمی‌کنم.
‫- تو که خوب به نظر میای. ‫- نه، خوب نیستم.
‫به زور خودم رو سرپا نگه داشتم.
‫خب، خوشگل شدی. ‫تیپ زدی.
‫آره، لباس تنمه، کارولاین.
‫بابا همه‌ش شش ماهه فوت کرده
‫و تو کل دوستات رو دعوت کردی؟
‫یه کم بزرگ شو.
‫نه، خودت بزرگ شو!
‫حالا چون مثل تو عزاداری نمی‌کنم،
‫دلیل نمیشه ناراحت نباشم.
‫چون دردم رو نمی‌بینی دلیل نمیشه ‫درد نکشم.
‫اتفاقاً دارم عذاب می‌کشم! ‫هر لحظه از هر روز.
‫ولی وظیفه منه که جلوی تو ‫از پا نیفتم،
‫ولی منم از دست دادمش، کارولین.
‫پس با من درست رفتار کن.
‫دیگه اینجوری با من رفتار نکن.
‫چی شد؟
‫اوه، افتاد و زانوش اذیت شد.
‫من جلو می‌شینم. شرمنده.
‫راحت باش.
‫من که گفته بودم اون کفش مناسب نیست.
‫پس بی‌حساب شدیم.
‫ببخشید که ولت کردم.
‫امروز خیلی بهم ریخته‌م، ‫حالم سر جاش نیست.
‫چشم‌هات رو ببند، دستت رو بیار جلو.
‫ای وای.
‫- بجنب! ‫- چرا؟
‫چیه؟
‫تویزلرز.
‫ممنون.
‫الان میریم استابیس ساندویچ بخوریم ‫و بعدش وقت اسپاست.
‫به به.
‫اقیانوس اون سمته؟
‫فکر کردم این سمت ماست.
‫ما تو جزیره‌ایم.
‫- از هر طرف وسط آبیم. ‫- هر طرف اقیانوسه.
‫اوه، اونجا رو.
‫ببینید، برج فانوس دریاییه.
‫واو.
‫اوه، وایسا ببینم.
‫- وایسا ببینم، اون...؟ ‫- خیلی دوستش دارم.
‫[پارسال در این روز] ‫همونیه که روی کارت پستاله؟
‫- اوهوم. ‫- کی ساختنش؟
‫همون وقتی که کشتی‌های شکار نهنگ ‫رو ساختن.
‫وقتی کشتی‌های شکار نهنگ رو ساختن.
‫هنوز قابل استفاده‌ست؟
‫چندتا هست؟ ‫چندتا برج اینجاست؟
‫- اه، چهارتا. ‫- چهارتا.
‫- گوشیت رو انداختی. ‫- ممنون.
‫قدیمی به نظر میاد.
‫خیلی دوستش دارم.
‫- برج مورد علاقه تیتوم هم هست. ‫- چهارتا...
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M