‫سلام و خوش اومدید به سومین،
‫و فکر می‌کنم آخرین…
‫خب، گلچینِ بهترین
‫برنامه‌های گرند تور.
‫و این بار اگه اجازه بدید، دوست دارم
‫با صحبت درباره ‫پیست‌های مسابقه شروع کنم،
‫به طور خاص اینکه بهترین پیستی که
‫تا حالا رفتیم کدوم بوده؟
‫ویرجینیا؟
‫پیست بین‌المللی ویرجینیا؟
‫اون یکی خیلی خوب بود.
‫ولی اونجا یه تپه‌ای داره، ‫وقتی میری بالای تپه،
‫مطمئن نیستی که ‫پیست هنوز اونجا باشه.
‫درسته، همون‌طور که داری میای پایین.
‫یه درخت بلوط هم وسطش داره.
‫باید بگم،
‫بهترین جایی که تا ‫حالا رفتم، ایمولا بوده.
‫سخته. من ایمولا رفتم.
‫آره.
‫تقریباً مطمئنم.
‫من بیشترشون رو رفتم.
‫- باشه. ‫- ولی یادم نمیاد.
‫خب. بذار ببینم می‌تونم ‫یه کم حافظه‌ات رو قلقلک بدم، اگه اجازه بدی.
‫پیست بین‌المللی ویرجینیا،
‫تو یه پورشه رو داغون کردی.
‫باشه.
‫ایمولا، یه مک‌لارن رو داغون کردی.
‫آهان.
‫سیلورستون، چی رو داغون کردی؟
‫بی‌ام‌و.
‫فکر کنم موجلو بود که چی رو داغون کردی؟
‫جگوار اف-تایپ.
‫- خب. ‫- تو لهستان، چی رو داغون کردی؟
‫ماشین فرمول ایستر.
‫واقعاً دارم سعی می‌کنم یه پیستی رو
‫به یاد بیارم که توش ‫فیلم‌برداری کردیم و…
‫نه، تو پرتغال تصادف نکردی
‫با پورشه ۹۱۸.
‫نه، تو تثلیث مقدس، تصادف نکردی.
‫یه پیست دیگه به ذهنم می‌رسه ‫که همه‌مون قطعاً دوستش داریم
‫و تقریباً مطمئنم ‫اونجا تصادف نکرده.
‫لیدن هیل.
‫وایسا! لیدن هیل یادمه.
‫همون که با ماشین‌های کوچیک آفرود…
‫آره، رالی‌کراس.
‫اون رو یادمه. ‫خیلی هم عالیه، عاشقشم.
‫آره، همینه. همه‌مون لیدن هیل رو دوست داریم.
‫[رالی‌کراس با هاچ‌بک‌های داغِ فرانسوی]
‫همه می‌دونیم وقتی پای هاچ‌بک‌های ‫اسپرت وسط میاد، فرانسوی‌ها پادشاهن،
‫ولی کدومشون بهترینه؟
‫خب، برای همینه که اینجاییم تا پیداش کنیم،
‫با استفاده از کوره مسابقات اتومبیل‌رانی.
‫خب، فقط برای اینکه کاملاً روشن بشه، ‫همه ماشین‌های اینجا عالین
‫چون همه‌شون ‫هاچ‌بک‌های اسپرت فرانسوی هستن.
‫ولی مال من بهترینه.
‫نه ترمز ای‌بی‌اس داره، نه ‫کنترل کشش، و من چرخیدم!
‫۷۰۰۰ دور در دقیقه،
‫۱۶۷ اسب بخار آزاد شد!
‫حالا ریچارد هموند قراره
‫از کمبود قدرت اسب بخار ناله کنه.
‫خب، قدرت ماشین من کمه.
‫فقط ۱۰۴ اسب بخار قدرت دارم.
‫وای! پورتر کلاً نابودم کرد.
‫این حرکت فیلم‌نامه‌نویس ‫خیلی فرانسوی بود.
‫برو کنار! برو کنار!
‫وای، این… وای، این همون زن فرانسویه‌ست.
‫باید اشاره کنم که مارگارت ‫تا حالا واقعاً این کار رو نکرده
‫بنابراین اون ذاتاً یه دیوونه فرانسویه.
‫هرچند اونجا یه ‫اشتباه کوچیک کرد، و من می‌گیرمش.
‫بونژور، مادام!
‫وای!
‫در حالی که هموند و می ‫با کارمندای دفتر می‌جنگیدن،
‫من و ابی جلو بودیم،
‫و برای پیشتازی مبارزه می‌کردیم.
‫چهره مصمم.
‫این سرعت رو باش!
‫شاید تو یه راننده مسابقه باشی اما
‫من ۴۰ اسب بخار از تو بیشتر دارم.
‫وای! فکر کنم داشبوردم
‫داره کنده میشه، ‫ولی میگم که اصلاً نیازی بهش نبود.
‫ماشین‌های فرانسوی معمولاً چیزایی که
‫میشه از دست داد رو دور می‌ندازن:
‫سپرها، شیشه‌های برقی، ‫و از این جور چیزا.
‫بنابراین چیزی که برات باقی می‌مونه ‫در واقع یه موتور
‫و سیستم انتقال قدرت فوق‌العاده سفت و سخته.
‫وای. مسیو پورتر.
‫وای!
‫خب، الان وقتشه!
‫نه!
‫وای! وقتش نبود.
‫آره، بهم انگشت نشون داد. ‫قطعاً یه زن فرانسویه.
‫این یه جنس اصله.
‫وای…
‫خدایا، این چیز خیلی خوبه.
‫گند زد!
‫آه!
‫ای …! ‫… برو پی کارت.
‫وای.
‫وقتی وارد دورهای پایانی شدیم،
‫بالاخره از رنوی جیمز که
‫خیلی قوی‌تر بود سبقت گرفتم.
‫پس دارم مسیر جیمز رو می‌دزدم.
‫زود باش، حشره کوچولو!
‫اما بعدش…
‫وای! خاموش کردم.
‫اینجا چی شده؟
‫ای داد.
‫اعتصاب کرده.
‫وقتی مسابقه وارد دو دور آخر شد،
‫جیمز هنوز داشت توسط اون تازه‌کار فرانسوی
‫که به طرز درخشانی سرگرم‌کننده بود، ‫تحقیر می‌شد
‫و من هنوز داشتم با ابی برای برد می‌جنگیدم.
‫لعنتی!
‫وای …!
‫وای!
‫آره!
‫پژوی قدرتمند پیشتازه!
‫زود باش، زود باش، زود باش…
‫نه!
‫وای!
‫ریچارد هموند، شروع با شماره سه…
‫دو، یک، حرکت!
‫بزن بریم.
‫خب، زود باش هموند، تمرکز کن.
‫وای!
‫اون یه بیش‌فرمانی قشنگ با برداشتن پا از روی گاز بود.
‫یه ذره ترمز و بعدش…
‫اونجا خیلی سریع رفتم.
‫فقط یه کم جیغ کشیدم.
‫خب، بیاید پیش‌بینی کنیم ‫اون تو داره چی می‌گه.
‫میگه کنترل کشش
‫درست خاموش نمیشه.
‫مشکل اینه که نمی‌تونی
‫کنترل کشش رو کامل خاموش کنی.
‫حالا این یکی. وای …
‫این تیکه واقعاً سریعه.
‫زود باش عزیزم، زود باش. ‫همینه، بهم قدرت بده.
‫من ازش خیلی سریع‌تر خواهم بود.
‫- تو حتی یه کم هم تمرین نکردی. ‫- می‌دونم، ولی…
‫- مشخصه که به این سادگی‌ها نیست. ‫- چرا، هست.
‫زود باش.
‫هر چی در توان داره میده. ‫همینه، بفرما.
‫یه شتاب کوچیک و عبور از خط.
‫پنج دقیقه، پنجاه و شش فیکس.
‫خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫- پنج و ۵۶. ‫- فیکس.
‫آره! یا نه…
‫منو تو اون قسمت آخر دیدی؟
‫کنترل کشش اصلاً نذاشت ‫اونجا قدرت رو منتقل کنم.
‫متوقف شد! دیدی اونجا متوقف شدم؟
‫- چرا کرنومتر دستته؟ ‫- تا زمانش رو بگیرم.
‫نه، نه، نه. ببین.
‫امروز چه تاریخیه؟ ۲۶… آوریل.
‫- وای، آره. ایده بهتریه. ‫- ۲۶ آوریل، در…
‫چرا به جای هر روز، روی سقف
‫با گچ علامت نمی‌زنیم؟
‫هر بار که خورشید طلوع می‌کنه، یه علامت دیگه.
‫خب. جیمز می.
‫می‌تونی با شماره سه شروع کنی…
‫دو، یک، حالا.
‫و می‌راه افتاد، برای بریتانیای کبیر
‫و آلمان، توی بنتلی.
‫- از ارتفاع خوشش نمیاد. ‫- نه، از ارتفاع خوشش نمیاد.
‫- از سرعت خوشش نمیاد. ‫- یا جاهای لیز.
‫بنابراین…
‫هر چی که ازش متنفره.
‫با وجود محیط خصمانه،
‫مصمم بودم برای حفظ آبروی
‫نشان بنتلی، از جون مایه بذارم.
‫لیز بخور، لیز بخور، لیز بخور.
‫آره، ماشین.
‫صدای اون رو شنیدی؟
‫اون صدای جیغ لاستیک بود.
‫- قطعاً. ‫- از طرف جیمز می.
‫یه دنده کم کن.
‫وای، خدای من. عجب!
‫اینجا رو ببین!
‫- پرید رو هوا، پرید رو هوا! ‫- فکر کنم داره متعهدانه کار می‌کنه.
‫جرمی، اگه منو ببره چی؟
‫- اگه تو رو ببره؟ ‫- آره.
‫تو از خجالت می‌میری
‫- و من از خنده می‌میرم. ‫- آره، باشه.
‫هر چقدر هم که تلاش می‌کرد،
‫اون پیرزن تو پیچ‌ها
‫زمان رو از دست می‌داد.
‫وای، این خوب نیست.
‫نه، زیاده‌روی کردم.
‫شش دقیقه و شونزده ثانیه.
‫پس هجده ثانیه
‫از تو کندتر بود،
‫و ماشینش ۲۱۲۰۰۰ پوند می‌ارزه.
‫بازم از این چیزا بگو.
‫بنویسش.
‫بالاخره،
‫نوبت بهترین ماشین اینجا بود.
‫سه، دو، یک، شروع!
‫حتی یه دور تمرینی هم نرفته.
‫منظورم اینه که، هیچی.
‫کنترل کشش خاموش. این‌جوری بهتر شد.
‫و اینو تماشا کن!
‫بندازش تو پیچ. عالی بود.
‫دوباره برش گردون اون‌ور.
‫وقتی داره رانندگی می‌کنه، فکر می‌کنیم ‫چطوریه؟ متواضع؟ فروتن؟
‫ساکت؟
‫احتمالاً هیچی نمی‌گه.
‫احتمالاً داره تمرکز می‌کنه.
‫آره!
‫خدای من، تو همه چی خوبم.
‫با این حال، برای بردن این مسابقه،
‫قصد نداشتم
‫فقط به مهارت‌های ‫فوق‌العاده‌ام تکیه کنم.
‫ببینید، مسئله اینه که، ‫جگوار و بنتلی
‫به عنوان ماشین‌های جاده‌ای طراحی شدن و بعد
‫یه کم قابلیت آفرود بهشون دادن،
‫در حالی که رنج روور ‫به عنوان یه ماشین آفرود طراحی شده
‫و بعد یه کم قابلیت ‫کار تو جاده بهش دادن.
‫تفاوت ظریفیه
‫ولی معنیش اینه که ‫مجبور نیستم از مسیرهای کوبیده‌شده برم.
‫می‌تونم از میانبرها برم.
‫ماشین خیلی باهوشیه، واقعاً همینه.
‫این ماشین حس می‌کنه ‫داره روی چه جور زمینی رانندگی می‌کنه
‫و بعد دیفرانسیل‌ها رو ‫متناسب با اون درگیر یا آزاد می‌کنه.
‫نمی‌تونستی با بنتلی یا جگوار ‫از اینجا بیای بالا.
‫ساکته. صداش رو نمی‌شنوم.
‫رنج روور می‌تونه از آبی
‫به عمق تقریباً یک متر رد بشه.
‫اونجا رو ببین. نگاش کن!
‫عجب ماشینی هستی تو!
‫حالا فقط از تپه می‌پریم بالا.
‫گاز بده.
‫همین الان گاز بده.
‫- خودشه. ‫- هان؟ نه، یه لحظه وایسا.
‫- اونجاست، ببین. ‫- نه، ولی…
‫چی؟
‫و عبور از خط.
‫تقریباً دو دقیقه از تو سریع‌تره.
‫امکان نداره.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫- چی رو؟ ‫- اینو.
‫اولاً، ماشینت کلاً خیسه، ‫که نباید باشه،
‫و دوماً تقریباً دو دقیقه ‫از هموند سریع‌تری.
‫آره، ولی می‌دونی، قضیه اینه که
‫می‌تونی یه ماشین ارزون بخری، مثل جگوار،
‫یا می‌تونی یه ماشین ‫گرون بخری، مثل بنتلی…
‫[دیر رسیدن به فرودگاه]
‫اینم از این! فرودگاه!
‫قراره ناهارشون رو بخورم، نوشیدنی‌هاشون رو،
‫و بعد روی صندلی‌هاشون دراز بکشم.
‫با این حال، هواپیمای آقای ویلمن
‫چیزی نبود که انتظارش رو داشتم.
‫این… یا خدا.
‫و کاملاً مشخص بود که از قبل داشته حرکت می‌کرده.
‫وای …
‫نه، ببین، رمپ پایینه!
‫رمپ پایینه. رمپ پایینه!
‫یه عالمه باد موتور جت.
‫کلی باد موتور جت.
‫رسیدم!
‫دوباره رسیدم.
‫میرم برای دنده دو.
‫روشم!
‫چرخ‌های عقب!
‫یا خدا!
‫یا مسیح.
‫وای … شوخیت گرفته؟
‫زود باش، ماشین. آره، آره، آره، آره، آره!
‫نمی‌تونم!
‫آه!
‫داره دور میشه!
‫دارم میام!
‫ای عوضی!
‫وای، اون یه کم دیر بود.
‫این دفعه باید انجامش بدم.
‫نه، برف‌پاک‌کن‌ها، محض رضای خدا!
‫داره میاد. داره میاد!
‫نمی‌تونم انجامش بدم!
‫بهم شلیک کن! بهم شلیک کن، هموند!
‫زود باش!
‫اومدم!
‫آره!
‫…!
‫روشن نمیشه.
‫بیا تو، جیمز!
‫نمیره.
‫- نمی‌تونه این‌جوری تیک‌آف کنه. ‫- نه.
‫آه!
‫اوه.
‫وای، یا خدا. زود باش، ماشین، می‌تونی انجامش بدی.
‫زود باش، جیمز!
‫خوبه که این باند ۴۰ کیلومتر طولشه.
‫خیلی از این بابت خوشحالم.
‫- بلندتر از اونیه که تو سریع و خشن بود. ‫- خیلی بلندتر.
‫لرزش.
‫لرزش!
‫آره، آره، آره.
‫وای، خدای من!
‫وای…
‫- جیمز می ‌به هواپیما رسید! ‫- خوش اومدی!
‫- ممنون. ‫- انجامش دادیم!
‫- وای … ‫- همه‌مون انجامش دادیم!
‫- یه کار بزرگی کردیم! ‫- فوق‌العاده بود!
‫خب…
‫وای خدایا، می‌دونم چی…
‫ما همین الان وارد یه هواپیمایی شدیم ‫که تازه فرود اومده.
‫- یه پیامک برامون اومد. ‫- چی؟
‫- از طرف آقای ویلمنه. ‫- اوهوم.
‫نوشته: «قهوه می‌خواین؟ ‫من تو قسمت پذیرش بریتیش ایرویز هستم.»
‫- خیلی خب. اون توئه، نه؟ ‫- اونجاست.
‫[مسابقه‌ی تخریبیِ خودروهای کاروان در نوادا]
‫خب، ما سه نفر دیگه رو پیدا کردیم که
‫به همون اندازه از ماشین‌های کاروانشون ناامیدن،
‫ و قوانین خیلی ساده‌ست:
‫آخرین ماشینی که هنوز کار می‌کنه برنده‌ست.
‫وقتی که سوار کاروان‌های
‫اصلاح‌شده برای مسابقه‌مون شدیم،
‫آماده حرکت بودیم.
‫این یه ایده احمقانه‌ست. من مخالفم.
‫به طرز بی‌دلیلی مخربه
‫و من واقعاً این کامیون کوچولوم رو دوست دارم.
‫اینم استراتژی خط شروع من:
‫چراغ سبز میشه، یه پیچ تند به راست، زدن جیمز.
‫می‌خوام به عنوان لوگوی کاپوت
‫تا زمانی که به پیچ اول برسم، اونجا باشه.
‫متوجه نیست ‫که پنجره کاروانش افتاده
‫و من هر چی میگه رو می‌شنوم.
‫بیاید این قضیه رو تمومش کنیم، باشه؟
‫این از یکیشون.
‫دارم به توالت نزدیک میشم.
‫بفرمایید.
‫وای! اونجا محکم بهم زد!
‫گردش به راست.
‫وای!
‫من سرسخت‌ترین ماشین اینجا رو دارم.
‫از این بابت مطمئنم.
‫بذار یه امتحانی روی جرمی بکنم.
‫اوه. چراغ‌هام کنده شدن.
‫در واقعاً بدجوری روم بسته شد!
‫نمی‌تونم جلوی کاپوتم رو ببینم!
‫کاپوت هموند کاملاً کنده شده!
‫با این حال، تغییرات به سبک مکس دیوانه
‫کامیونش رو به یه اسلحه کشنده‌تر
‫تبدیل کرده.
‫رفتیم تو. ها!
‫وای، این وحشیانه‌ست!
‫وای، در ماشینم! وای!
‫بهم زدن.
‫دوباره بهم زدن!
‫بین یه ساندویچ از آمریکایی‌ها گیر افتادم.
‫وای نه، دارن هلم میدن.
‫داریم توسط دو تا آمریکایی باقی‌مونده ‫نابود میشیم.
‫وقتی که مسابقه داغ شد…
‫تصمیم گرفتم به بزرگترین کاروان گیر بدم.
‫تخریب می‌خوای؟ بیا بگیر.
‫وای!
‫بعد از ضربه‌های وحشیانه پی‌درپی…
‫حریفم بالاخره از کار افتاد،
‫اما این نبرد من رو بدجوری زخمی کرده بود.
‫اوضاع برای کامیون کوچولوی من خوب پیش نمیره.
‫و فکر کنم موتورم داره آسیب می‌بینه.
‫وای!
‫وای، بدجوری برام گرون تموم شد!
‫فکر کنم الان یه چرخ رو از دست دادم.
‫اوضاعم خرابه.
‫فرمون رو از دست دادم.
‫کار هموند تمومه.
‫حالا فقط سه نفرمون باقی موندیم.
‫زود باش!
‫جیمز رو بزن!
‫با سرعت بکوب بهش!
‫وای!
‫ای عوضی.
‫می رفت تو دیوار!
‫رفت تو دیوار و کارش تمومه!
‫وای!
‫بگیرش! دارم دخلش رو میارم.
‫یا خدا!
‫با شدت و سرعت دارم میام.
‫آره!
‫آره! قایق-کاروان قدرتمند پیروز شد.
‫[تست سرعتِ نایجل]
‫۱۰۴ کیلومتر بر ساعت برای شکستن تو یه دور.
‫ما می‌فهمیم چقدر تند رفتی چون ‫اونجا یه سرعت‌سنج هست
‫که به یه دوربین کنترل سرعت وصله.
‫«من درهای ‫سرعت‌سنج رو از جا می‌کنم.»
‫«فقط این کنترل ماشین رو تماشا کن.»
‫آماده‌ای، نایجل؟
‫«آره، آره، آماده‌ام.»
‫سه، دو، یک، حرکت!
‫راه افتاد. راه افتاد.
‫«فعلاً، بچه‌ها.»
‫- نایجل! ‫- بگیر راست!
‫وای…
‫با وجود اینکه ضربه ‫تمام موهای نایجل رو ریخته بود،
‫تونست دوباره کنترل رو به دست بگیره.
‫و رکورد سرعت جیمز رو شکست.
‫اما متأسفانه، اون ماشین هات راد اسقاطی شد.
‫تا حالا ماشینی ندیدم که این‌قدر آسیب ببینه
‫از وقتی که جیمز یه بار با ماشین رفت تو تونل.
‫وای، این…
‫- یا خدا. ‫- این خیلی کج شده.
‫آره، نایجل، تو با سرعت ۱۴۳.۴۳ کیلومتر بر ساعت رفتی، ‫۴۰ کیلومتر بر ساعت سریع‌تر
‫از چیزی که من تا حالا رفتم.
‫«برام مهم نیست.
‫من استعفا میدم.»
‫«از این کار متنفرم، ناراحته. منظورم
‫اینه که، ببین، هیچ شأنی تو این نیست.»
‫وای، رفیق!
‫و اون فقط سه روزه ‫که داره با ما کار می‌کنه.
‫آره. مردم خواهند گفت: ‫«یادته وقتی منسل با… بود؟»
‫- آره. ‫- «آره، زیاد دووم نیاورد، نه؟»
‫خب، بهتره از صاحبان ‫پیست اسکی عذرخواهی کنیم، گمونم.
‫- بابت اون قضیه ببخشید. ‫- ببخشید.
‫- ببخشید. عذر می‌خوایم. ‫- ببخشید.
‫اون مردی که نایجل منسل باهاش
‫تصادف وحشتناکی کرد ‫وقتی سعی کرد تو مسابقات تورینگ بریتانیا شرکت کنه، کی بود؟
‫خیلی بزرگ بود.
‫- ام، کوئنتین ویلسون؟ نه. ‫- نه، استیو… بود.
‫- استیو بری بود؟ ‫- نه. میشل نیومن؟
‫به هر حال، یه تصادف بزرگ بود ‫و کلی داد و بیداد.
‫من تصادف رو یادمه، ‫فقط یادم نمیاد به کی زد.
‫آره، به هر حال، خب…
‫می‌خواستم بگم، در واقع، ما همیشه ‫تو گرند تور مسخره‌بازی درنمی‌آوردیم، نه؟
‫بعضی وقتا تست‌های ‫کاربردی و واقعی انجام می‌دادیم
‫و اطلاعات حیاتی برای مصرف‌کننده‌ها ارائه می‌کردیم.
‫ما واقعاً این کار رو می‌کردیم.
‫اون دفعه‌ای که رفتیم ‫کانادا رو فراموش نکنیم
‫تا ببینیم چند تا سگ رو
‫می‌تونی تو عقب یه ‫ماشین شاسی‌بلند جا بدی. ‫و بعدش اون دفعه‌ای بود ‫که رفتیم اسکاتلند
‫تا ببینیم کدوم ماشین ایتالیایی قدیمی
‫بهترین هندلینگ رو داره.
‫و بعدش فرودگاه بود
‫و اینکه چطوری با بدبختی ‫۳۲ کیلومتر پیاده‌روی تا گیت کنار بیایم.
‫و مراکش رو یادتونه ‫که اون ماشین‌های اسپرت رو داشتیم؟
‫و ما وزن‌هایی رو که تولیدکننده‌ها
‫داده بودن باور نکردیم
‫و خودمون ترازو ساختیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫توصیه به مصرف‌کننده.
‫[ترازوهای مراکشی]
‫- واو. ‫- آره.
‫چیزی که از اونم جالب‌تر بود،
‫انتخاب وزنه تعادل توسط جرمی بود.
‫خب، چطوری می‌خوای ببریش اون بالا؟
‫قراره بپره.
‫- وای آره، گاوها پرش‌کننده‌های قهارین. ‫- ببین، می‌بینی، اون می‌خواد بپره.
‫داره خودشو گرم می‌کنه. ‫داره آماده میشه، می‌تونی حسش کنی.
‫- بیا بالا. ‫- قرار نیست بپره. اونا نمی‌تونن بپرن.
‫بیا بالا.
‫خیلی زود، بدون هیچ کمکی،
‫یه سطح شیب‌دار موقتی درست کردم.
‫خیلی خوبه. آفرین.
‫سریع و مؤثر بود.
‫متأسفانه، گاو راهش رو کشیده بود و رفته بود،
‫پس مجبور شدم یه جایگزین بیارم.
‫این خوبه. داریم پیشرفت می‌کنیم.
‫داریم یه شام کریسمس بزرگ تدارک می‌بینیم.
‫و بعد، همون گاو اولی برگشت!
‫- بیا. ‫- دکتر دولیتل.
‫- بیا، بیا. ‫- شتر من داره میره اونجا.
‫- بیا. ‫- گاو خوب.
‫اما در کمال تأسف…
‫کافی نیست.
‫میشه بری یه گاو دیگه بیاری؟
‫بیا، گاو کوچولو.
‫رفت روش. خب. عالیه. ‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه، خوبه.
‫- جرمی؟ ‫- بله؟
‫- هر دوشون گاو نر هستن؟ ‫- آره، هر دوشون نر هستن.
‫مهم‌تر از اون، ‫تمام بازیگرهای فیلم ما
‫هنوز وزنشون از مزدا کمتر بود.
‫مرغ‌ها؟ سلام، جوجه‌ها.
‫بیا. بریم بالا.
‫برو بالا.
‫مطمئن نیستم که این…
‫وای، بزه فرار کرد.
‫تو این مرحله، ما به جرمی توضیح دادیم
‫که از حیوانات نمیشه به
‫عنوان وزنه تعادل استفاده کرد.
‫خب، نه، شاید حق با تو باشه.
‫فکر کنم بهتره بکشمشون.
‫چی؟
‫خب، اگه مرده باشن که مشکلی ندارن.
‫این نقشه کار رو خیلی راحت‌تر کرد.
‫وای، سلام!
‫آزمایشم جواب داد!
‫واو، ما یه عدد داریم!
‫جهت ثبت،
‫وزنش دو تا گاو، دو تا پای گاو،
‫تو پرانتز «عقب»، ‫یه شتر و سه تا بزه.
‫باورنکردنیه.
‫این هیجان‌انگیزترین چیزیه ‫که تا حالا توش مشارکت داشتم.
‫بعد از مشخص شدن وزن مزدا،
‫نوبت رسید به زنوس.
‫خب، هموند، ‫دنده‌عقب بیا پایین، از سطح شیب‌دار فوق‌العاده‌ام.
‫- وای. ‫- من یه کم میرم این‌ورتر پس.
‫چرا این‌جوری می‌کنه؟ ‫جیمز، این رو با… متعادل کن.
‫یه لحظه. این خوب پیش نرفت.
‫- چرا، خوب بود. ‫- نه، تکون خورد!
‫وای، حالا چرخ‌های عقب دراومدن!
‫یه نفر بره بالا! کل گروه!
‫- چی شده؟ ‫- وای خدا!
‫نه، این کار فایده‌ای نداره، هموند.
‫باید با دقت بهش فکر کنیم.
‫یه لحظه. یه ایده‌ای دارم.
‫اگه از اونجا بری کنار، این سمت میره بالا،
‫بعد می‌تونی وقتی مزدا میاد پایین، ‫سطح شیب‌دار رو
‫بذاری زیر چرخ‌های عقبش.
‫- آره. ‫- پس همه‌تون باید بیاید پایین.
‫خب، من اومدم پایین.
‫- یه لحظه. داری میری بالا الان؟ ‫- فکر کنم آره.
‫نه، ما به افراد بیشتری… ‫همه باید برن اونجا.
‫- اون سمت. ‫- همه، کل گروه.
‫همه بچه‌های تپل‌تر. ‫اگه بری روی اون…
‫چطوری تو این وضعیت گیر افتادیم؟
‫خب، یه نفر جلو رو بکشه ‫فقط برای اینکه کج بشه.
‫خب، و بعد ما این سطح شیب‌دار رو جابجا می‌کنیم.
‫سلام، میشه همه رو… ‫الان اومد پایین!
‫دارم می‌میرم!
‫من مردم؟ مردم؟
‫[دریفت با ماشین‌های کلاسیک ایتالیایی]
‫کاری که می‌کنم اینه که چرخ‌های عقب رو درمیارم،
‫باد لاستیک‌ها رو خالی می‌کنم،
‫و این کاورهای پلاستیکی ‫رو می‌ذارم روشون،
‫بعد دوباره باد لاستیک‌ها رو پر می‌کنم،
‫می‌ذارمشون سر جاشون، و این به ماشین اون
‫حالت لیزی رو که برای ‫دریفت کردن لازمه میده.
‫این مثل چسبوندن چسب برق
‫روی چرخ‌های عقب ‫ماشین‌های اسباب‌بازیته.
‫آماده باش.
‫خب، بپیچ تو،
‫دریفت رو شروع کن، بعد…
‫این سرگرمی برای مدت زیادی ادامه داشت.
‫نه.
‫تا اینکه، بالاخره…
‫یه نیش ترمز، بیا تو.
‫- و نگه‌دار. نگه‌دار. ‫- داره فرمون میده!
‫- اون فرمون رو چرخوند! ‫- یه کاری باهاش کرد.
‫آره!
‫آره، آره، آره.
‫به نظر خیلی سرگرم‌کننده میاد.
‫ما قراره این کار رو بکنیم. باید امتحانش کنیم.
‫نه، اون تنها سری‌شه.
‫- چی، از اون چیزا؟ ‫- آره، پس نمی‌تونیم انجامش بدیم.
‫خب، نه، می‌تونیم چند تا بسازیم.
‫پرسیدی که می‌تونیم این سطل زباله رو قرض بگیریم؟
‫نه، ولی نیازی بهش ندارن.
‫و چرخش.
‫این میره اون‌طرف.
‫یه ذره متقاعد کردن می‌خواد.
‫جیمز می‌همین الان پشت سرت ‫خیلی قشنگ دریفت کشید.
‫اینم یکی دیگه از اون روزهای عجیب.
‫حالا که کاور لاستیک‌هاش آماده شده،
‫هموند تصمیم گرفت دیگه جلوی خودش رو نگیره.
‫اوه، این قراره…
‫یعنی، جدی، ‫اون قراره به اون پیچ برسه و بعد…
‫هلیکوپتر کجا می‌تونه بشینه؟
‫دریفت شروع شد. داره میاد. و دریفت.
‫کاملاً خارج از کنترل.
‫بیاید فقط دوباره امتحان کنیم.
‫خب، اون کنده شد. ‫حالا این می‌تونه جالب باشه.
‫و من دارم می‌پیچم. دریفت…
‫اوه نه، فرمون ندارم.
‫به‌طور آزاردهنده‌ای، ‫شکست مفتضحانه هموند جلوی اون رو نگرفت
‫که وسایل مسخره‌اش رو ‫روی آلفای باارزش من سوار کنه
‫و اصرار کنه که منم امتحانش کنم.
‫به زحمتی که آلفا رومئو کشیده تا
‫این ماشین رو عالی بسازه فکر کن.
‫به زحمتی که پیرلی کشیده تا
‫لاستیک‌ها درست چسبندگی ‫داشته باشن فکر کن.
‫و بعد هموند با یه سطل آشغال میاد…
‫بی‌خیال. بزن بریم.
‫[سگ در شاسی‌بلند]
‫به سمت بخش بعدی تستمون میریم.
‫که قرار بود بفهمیم…
‫چقدر کاربردی هستن.
‫ما قراره این کار رو با دیدن اینکه
‫کدوم یکی از ما می‌تونه ‫بیشترین تعداد سگ رو
‫توی صندوق عقب ‫ماشینش جا بده، انجام بدیم…
‫هموند، تو احمقی.
‫- چی؟ ‫- اینا چی هستن؟
‫اگه تو کانادا بگی «سگ»، ‫این چیزیه که گیرت میاد.
‫نیوفاندلند.
‫هموند، اونا غول‌پیکرن.
‫اینا سگ نیستن، اینا گاو هستن.
‫دارن کارای بد بد می‌کنن. ‫واقعاً دارن این کار رو می‌کنن.
‫بعد از یه وقفه کوتاه،
‫برو بالا. یالا، یالا، یالا.
‫بالا. برو توی ماشین. یالا،
‫این رنج روور جدیده. یالا، سگ.
‫وای خدای من. برو بالا.
‫برو داخل.
‫برو تو.
‫این سگ تا حالا سوار ماشین نشده ‫و نمی‌خواد سوار بشه.
‫خیلی خب. بشین.
‫دارم یه سگ دیگه میارم.
‫نوشیدنی سگی.
‫آخ. آره!
‫بمون…
‫آلفا رومئو، نه تنها اسپرت‌ترین ماشین،
‫بلکه همون‌طور که می‌بینی،
‫کاملاً توانایی هندل کردن
‫یه جفت سگ رو داره.
‫اوه…
‫آره، مشکل اینه که، ‫درب صندوق برقی رو می‌شناسی؟
‫اگه چیزی رو حس کنه، باز میشه.
‫آره، این همون…
‫پس نمی‌تونی عملاً ببندیش…
‫اصلاً بسته نمیشه، نه؟
‫اوه! بزرگترین سگ هم اینجاست.
‫آره، ولی سعی کن درب صندوق رو ببندی.
‫یالا دیگه.
‫می‌بینی، بسته نمیشه چون برقیه.
‫چیزی که تا الان فهمیدیم اینه که
‫این ماشین‌ها حتی نزدیک به سرعت
‫یه ماشین معمولی توی پیست نیستن،
‫که نمی‌تونی یه سگ با سایز متوسط ‫بذاری توی اونا
‫به‌خاطر درب صندوق برقی…
‫و بهشون آسیب می‌زنی ‫چون همه‌شون پشت رنگ‌شده دارن
‫و کف صندوقشون موکته.
‫و این هم پایان یک تست مهم دیگه. متأسفم.
‫[ماشین‌های چمدانی]
‫خب، حالا رسیدیم به فرودگاه
‫با چیزی که به نظر یه چمدون دستی معمولی میاد.
‫خیلی خب، چیزی که ‫اینجا دارم، همون‌طور که
‫می‌بینید، یه چمدون ‫چرخ‌دار کاملاً معمولیه.
‫اگه دسته‌اش رو جمع کنم،
‫توی محفظه بالای سر جا میشه.
‫اما اگه بخوابونمش، همین‌طور که می‌بینید،
‫کم‌کم داره شبیه ماشین میشه.
‫- نه واقعاً، رفیق. ‫- نه، هست.
‫و وقتی ساختش رو تموم کنم،
‫حتی بیشتر شبیه ماشین میشه. ‫فقط بازش کن.
‫همون‌طور که می‌بینید، همه چیزهایی که ‫برای دو شب سفر نیاز دارم توش هست.
‫این واقعاً یه چمدونه.
‫ولی توش یه فرمون هم هست.
‫پس، ببندش…
‫صدای اون رو شنیدی؟
‫یه تقه محکم، مثل گلنگدن تفنگ ام۱۶.
‫این گاز منه، ترمز منه.
‫و بعد فقط
‫می‌شینم روش، و خیلی مراقبم ‫که از «اون‌جا» دور نگهش دارم،
‫و آماده رفتنم. خب مال تو کجاست؟
‫- اینجا. اینه. ‫- کجا؟
‫- لپ‌تاپ. ‫- آره؟
‫بذارش روی زمین.
‫- لپ‌تاپ چرخ‌دار؟ ‫- اوه آره.
‫- اوه می‌فهمم، روش می‌ایستی. ‫- آره.
‫- و راه افتادم. ‫- یه کم خطرناک به نظر میاد.
‫هست.
‫برای همینه که این همه محافظ پوشیدم!
‫خب، پس آماده‌ایم که
‫انقلابی در سفرهای هوایی ایجاد کنیم؟
‫بزن بریم.
‫چه سرعتی!
‫لعنتی!
‫شاید اون یکی علامت رو هم زده باشم.
‫- ترمزهای من به خوبیِ مال تو نیست. ‫- نه، من زدم به اون علامت بزرگه.
‫خیلی زود، در حال حرکت
‫از میان فروشگاه‌های دیوتی‌فری بودیم.
‫سلام، این آینده است.
‫یکی از اینا می‌خوام.
‫بیپ. بیپ. بیپ.
‫ببخشید، ببخشید، من… ممنونم.
‫در حالت تمام‌قدرت، ‫حداکثر سرعتم ۴۵ کیلومتر در ساعته،
‫ولی ازش استفاده نمی‌کنم
‫چون در حالت تمام‌قدرت، ‫اصلاً فرمون نداری.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫اوه، ببخشید رفیق.
‫جرمی؟ تو یه نفر رو کشتی.
‫لعنتی، نه!
‫اوه! هموند رفت!
‫- آخ! می‌خواستم همین کار رو بکنم. ‫- رفت!
‫با این حال، بالاخره،
‫شروع کردم به قلق دستگاه خودم.
‫دور با ترمز دستی.
‫اینجا بیشتر شبیه پیست مسابقه‌ست تا فروشگاه.
‫لعنتی!
‫ای لع…
‫کسی می‌تونه…؟ مدیر کجاست؟
‫وقتی ما رسیدیم این‌طوری بود.
‫به‌زودی، تصمیم گرفتیم که
‫زمانی که صرفه‌جویی کردیم رو با خوردن نوشیدنی بگذرونیم.
‫ببخشید.
‫چه سرعتی!
‫واو، سواریش مثل تسلاست!
‫سلام.
‫از پیاده‌روی لذت می‌برید؟
‫بروید کنار.
‫اینجا چیزی برای دیدن نیست. چیزی نیست.
‫گیت ۸۸ هست، هموند؟
‫چی؟ نه، این یکیه.
‫هواپیما کجاست؟
‫این‌همه توصیه‌های مصرف‌کننده کاربردی.
‫تعجب می‌کنم که چرا جایزه‌ای
‫بابتش نبردیم، یا اصلاً هیچ جایزه‌ای.
‫و چیزهای بیشتری هم بود، اگه فکرش رو بکنی.
‫منظورم اینه که، می‌تونی
‫از صفر تا صد مایل در ساعت
‫و بعد دوباره برگشت به صفر رو ‫توی یه جگوار قدیمی در باند کوهستانی انجام بدی؟
‫ام، می‌تونی یه مازراتی رو
‫روی یه قایق ماهیگیری توی بندر بپرونی؟
‫- اینا چیزاییه که باید بدونی. ‫- دقیقاً، باید بدونی.
‫چیزهای بیشتری هم هست.
‫آیا یه سیستم ناوبری ماهواره‌ای مدرن
‫می‌تونه راهش رو پیدا کنه
‫به شهری در اتریش با نامی بی‌ادبانه
‫بدون اینکه ما نام اون شهر بی‌ادبانه رو بگیم…
‫- می‌تونه؟ ‫- توی تلویزیون.
‫آیا می‌تونی از پشت یه وانت در حال حرکت ‫تیر واقعی شلیک کنی؟
‫من هر روز اینو ازم می‌پرسن.
‫این چیزیه که مردم باید می‌دونستن.
‫[تیراندازی در پیکاپ‌]
‫این اجتناب‌ناپذیره،
‫در کشورهای در حال توسعه، که یه روز،
‫همه وانت‌ها تبدیل میشن به سکوی شلیک اسلحه.
‫آره، سرنوشتشونه.
‫که توی میدان جنگ بمیرن.
‫آره، منظورم اینه، هر روز، ‫اخبار رو روشن می‌کنی
‫و یکی هست که پشت یه تویوتا یا نیسان ایستاده
‫و داره به کسی توی یه هاموی یا لندرور شلیک می‌کنه.
‫و ما می‌خوایم بدونیم ‫وانت‌های اروپایی ما
‫چقدر تو این کار خوب هستن.
‫به سمت شکوه برانید.
‫نگاش کن.
‫سرباز شانس. سگ‌های جنگ!
‫اون ترسناک نیست! ‫اون «اسپانیل جنگ» هست!
‫اوه، این خیلی سخته.
‫با اینکه من ماشینی دارم ‫با پیچیده‌ترین سیستم تعلیق،
‫کف ماشینم یه کم لغزنده است.
‫دنبال در انبار می‌گردم. اونجاست.
‫توی فیلم «سقوط شاهین سیاه» ‫این کار رو خیلی راحت‌تر جلوه میدن.
‫یه اتوبوس اونجاست.
‫ای بابا!
‫با اینکه یه جوری موفق شدم ‫به کل اتوبوس نزنم،
‫شروع کردم به گشتن دنبال ‫سربازهای مقوایی.
‫بمیر، آشغال مقوایی…
‫- وایستا. ‫- دارم وایمیستم.
‫اون عاشق اینه.
‫به آخر هفته معمولی ‫ریچارد هموند خوش اومدید.
‫صبر کن، اون در انبار بود؟
‫اوه، یه بوته افتاد سر راهم. ‫فقط همین اتفاق افتاد.
‫اتوبوس!
‫هدف بزرگ!
‫اوه، لعنتی. تیرم تموم شد.
‫این چیزیه که دارم. یه پنجاه کالیبر.
‫مسلح و آماده.
‫آره!
‫در انبار، در انبار، داره میاد تو دید.
‫اوه! ممکنه زده باشم… چی؟ آره.
‫من بدجوری به در نزدم.
‫دنبال اهداف می‌گردم.
‫یه اتوبوس این اطراف باید باشه. اونجاست.
‫اوه، نمی‌تونم بزنمش. نمی‌تونم بزنمش.
‫نمی‌تونم به اتوبوس بزنم!
‫آتش!
‫اوه! فکر کنم زدم به اون… ‫این کار رو اشتباه انجام دادم.
‫آدم‌ها روی پل.
‫مسلح و آماده! دوباره همون رو گفتم.
‫بمیر!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اوف.
‫شاید… دارم یه کم…
‫این به‌خاطر فنرهای تختشه.
‫نمره بدی برای فولکس‌واگن بود، ‫این لرزش.
‫خب، بزن بریم: آدم‌ها.
‫بمیر!
‫اوه خدای من.
‫جرمی، این ماشین بهتر از مال توئه.
‫خب، حالا…
‫اصلاً این‌طور نیست، مگه نه؟
‫داری یه… چی بگم؟
‫بعد با سرعت از دهکده «کیسینگ» گذشتیم،
‫و تا جایی که می‌شد سریع ازش رد شدیم.
‫بعد از «پتینگ» رد شدیم.
‫و برای اینکه مطمئن بشیم قبل از خواب،
‫امم، به مرحله سوم رسیدیم،
‫تصمیم گرفتیم جی‌پی‌اس‌هامون رو تنظیم کنیم.
‫لطفاً نام کشور را بگویید.
‫اتریش.
‫لطفاً نام شهر را بگویید.
‫«فوکینگ».
‫ببخشید؟
‫فکینگ.
‫ببخشید؟
‫فکینگ.
‫ببخشید؟
‫آیا مقصد شما «سلکینگ» است؟
‫نه.
‫«فوکینگ».
‫«کارکینگ» پذیرفته شد.
‫کدام خیابان را انتخاب کنم؟
‫ببخشید؟
‫نمی‌تونم بگم. مردم دارن گوش میدن.
‫فکینگ.
‫ببخشید؟
‫خوشبختانه، هموند تصمیم گرفته بود
‫سیستم ارزان‌قیمتش رو دستی تنظیم کنه.
‫اف، یو…
‫سی، کی…
‫وارد شد!
‫و به‌زودی، از مرز
‫وارد اتریش شدیم.
‫اتریش خیلی، خیلی قشنگه.
‫نمی‌دونم چرا هیتلر اون‌قدر بداخلاق بود.
‫بالاخره، رسیدیم، امم، اینجا.
‫این مرحله از سفر ماست؟
‫آیا اون‌قدری که می‌گفتن خوبه؟
‫این چیزیه که می‌خوام بدونم.
‫چون اغلب اولین باری که به جایی میری،
‫می‌تونه ناامیدکننده باشه.
‫اولین باری که اومدم اینجا، ‫نتونستم راه ورودی رو پیدا کنم.
‫[سوار شدن در کشتی تفریحی شرکت]
‫دیشب، ‫بعد از اینکه اون دو تا رفتن بخوابن،
‫هماهنگ کردم که قایق تفریحی شرکتمون
‫توی بندر منتظرم باشه.
‫و اون هم اونجاست.
‫فقط می‌رونم سمتش، می‌پرم بالا،
‫و بعد راه می‌افتم.
‫[تستِ جگوارها در باند فرودگاه]
‫جیمز و من رسیده بودیم
‫به مکان چالش بعدیمون.
‫یه باند فرودگاه.
‫و وقتی همکارمون رسید،
‫توضیح دادم که آقای ویلمن چی برنامه‌ریزی کرده.
‫قراره از اینجا بریم،
‫یکی یکی، صفر تا صد،
‫و بعد دوباره برگشت به صفر،
‫و باید قبل از انتهای باند توقف کنی،
‫و واقعاً باید توقف کنی
‫چون این فرودگاه یه…
‫ویژگی یه کم غیرمعمول داره.
‫تلیوراید که روی قله یه کوه سنگی قرار داره،
‫مرتفع‌ترین فرودگاه تجاری در آمریکاست.
‫و در انتهای باند،
‫در انتظارمون…
‫هیچی نیست.
‫فقط یه سقوط هزار پایی
‫به یه پایان ناخوشایند.
‫بالاخره، نوبت من شد.
‫و من به بیشترین مقدار باند
‫و بیشترین آیرودینامیک ممکن نیاز داشتم
‫به دلایل خوب.
‫خب، حالا که تنهاییم، بیننده‌ها،
‫می‌خوام بهتون اعتراف کنم ‫که ماشین من رفته
‫توی حالت «لنگ‌لنگان تا خانه» (حالت اضطراری)،
‫که برای این‌جور کارها ایده‌آل نیست.
‫در سه، دو، یک.
‫چهل.
‫داره حرکت می‌کنه. منظورم اینه، به سختی، ولی…
‫پنجاه.
‫شصت.
‫هنوز داره شتاب می‌گیره.
‫هفتاد.
‫هفتاد و پنج.
‫هشتاد مایل. هشتاد! ‫هشتاد مایل در ساعت.
‫نود.
‫اوه خدای من.
‫اوف.
‫آخ.
‫به نظرت بیشترین پولی که تو این سال‌ها ‫خرج کردیم بابت چی بوده؟
‫چیپس.
‫چسب زخم، برای تعمیر کردن ما ‫بعد از تصادف‌هایی مثل اون.
‫لاستیک.
‫آره.
‫شرط می‌بندم یه ثروت خرج لاستیک کردیم.
‫بنزین.
‫وکیل.
‫به اندازه کافی خرج وکلا نکردیم.
‫نوشیدنی، نوشیدنی، تلخ. ‫احتمالاً تلخ.
‫- می‌دونم چیه. ‫- چی؟
‫دینامیت.
‫اون بشکه قراره…
‫آتش!
‫- بزن بهش! ‫- دارم می‌زنم.
‫آره، داریم گاز رو می‌چسبیم!
‫اوه لعنتی!
‫اوه نه.
‫برو، برو، برو!
‫چهار پنج، درگیر شو.
‫اون چیه؟
‫ای بابا.
‫- منفجر کردن چیزها باحاله، نه؟ ‫- آره.
‫نه وقتی داری خونه منو منفجر می‌کنی.
‫نه، حق با اونه. «باحال» کلمه مناسبی نیست.
‫کلمه بزرگی نیست که توصیف کنه
‫چقدر لذت‌بخش بود.
‫امم… میشه حالا از منفجر کردن خونه من ‫بگذریم؟
‫چون، توی بعضی از فیلم‌هایی که ساختیم،
‫مقدار نسبتاً کمی از چیزها منفجر می‌شد.
‫و باید صادق باشم، وقتی فقط
‫به ماشین‌ها نگاه می‌کنی،
‫می‌تونه خیلی سرگرم‌کننده باشه.
‫[کلاسیک‌های ایتالیا در اسکاتلند]
‫ای خدا.
‫اوه عجب منظره‌ای.
‫شگفت‌انگیزه. نگاهش کن!
‫منظورم اینه که، اینجا بهشته!
‫و نه فقط مناظر، که باشکوه هستن،
‫بلکه خود جاده.
‫پیچ‌ها، خم‌ها، سطح جاده.
‫باید مواد اولیه درست رو،
‫با ترتیب درست کنار هم بذاری.
‫چیز پیچیده‌ایه،
‫یه جاده واقعاً افسانه‌ای.
‫ولی این یکی از پسش برمیاد.
‫کاملاً باشکوه.
‫اوه، «پِنس ۲۸۷»
‫واقعاً اینجا داره خودش رو نشون میده.
‫خدا، شرط می‌بندم ماشینم توی این مناظر ‫خیلی باکلاس به نظر میرسه.
‫این همون کاریه که جی‌تی‌ وی۶ برای انجامش ساخته شده.
‫جاده‌های باز و پر پیچ و خم…
‫هیچی جز صدای زوزه اون ‫موتور شش سیلندر نیست.
‫اوه!
‫رانندگی یعنی همین.
‫این خود رویاست.
‫[لوتوس کورتینا]
‫زندگی از این بهتر نمیشه.
‫کادول پارک، یه روز آفتابی،
‫لوتوس کورتینا مدل یک.
‫این ماشین یه شور و هیجانه.
‫این ماشین یه موتور انقلابی ۱.۶ لیتری
‫با دو میل‌سوپاپ داشت.
‫صداش مثل یه دسته زنبور دیوانه‌ست.
‫مثل جهنم دور موتور می‌گرفت،
‫تا ۸۰۰۰ دور در دقیقه،
‫و ۱۰۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد.
‫اوه واو!
‫نتیجه‌اش عملکردی تماشایی بود.
‫ماشین‌های جاده‌ای ۱۷۳ کیلومتر در ساعت می‌رفتن،
‫و در حالت مسابقه‌ای،
‫اون عدد به ۲۳۳ می‌رسید.
‫اون زمان، این حرف‌ها ‫برای سفینه‌های فضایی بود.
‫و از همه بهتر،
‫اگه واقعاً تحت فشار می‌ذاشتیش،
‫چرخ جلویی‌ش رو توی پیچ‌ها ‫از زمین بلند می‌کرد.
‫از جنبه منفی، درست ترمز نمی‌گرفت
‫و چسبندگی خیلی کمی داشت.
‫پس یه دیوانه بیش‌فرمان بود.
‫[پورشه ۹۱۷]
‫ای خدا!
‫سروصداش واقعاً حیرت‌انگیزه.
‫تصورش رو بکنید برای یه مسابقه ۲۴ ساعته.
‫با اینکه یه ماشین پنجاه‌ساله است،
‫۹۱۷ حتی با استانداردهای هر دهه‌ای
‫سریع به حساب میاد.
‫صفر تا صد: ۲.۷ ثانیه.
‫حداکثر سرعت: ۳۶۰ کیلومتر در ساعت.
‫و بدون هیچ سازشی ساخته شده بود
‫با استفاده از حداقل‌ترین ‫حالتِ مواد اولیه.
‫پس، برای مثال،
‫این بدنه، که خیلی به سرم نزدیکه،
‫از فایبرگلاس با ضخامت ۱.۲ میلی‌متره. همین.
‫حالا، روبروی من، یه دورسنج بزرگ دارم،
‫یه درجه دمای روغن ‫و یه درجه فشار روغن.
‫این تمام اطلاعاتیه که داری.
‫اگه این‌ها درست کار کنن،
‫یعنی موتور قراره منفجر نشه
‫و این یعنی می‌تونی تخت گاز بری!
‫هورا!
‫این سریع‌ترین قایق کانو در جهانه!
‫موتور پنج‌لیتری، دوازده ‌سیلندر
‫۶۲۱ اسب بخار تولید می‌کنه،
‫که با استانداردهای امروزِ
‫ابرخودروهای جاده‌ای، عدد متوسطیه.
‫ولی این ماشین فقط ۸۰۰ کیلوگرم وزن داره.
‫در نتیجه، نسبت قدرت به وزنش…
‫خارج از مقیاسه!
‫لعنتی، این خیلی خاصه.
‫تعجب می‌کنم پورشه اصلاً گذاشت من برونمش.
‫منظورم اینه که، اونا بهم هیچ آموزشی ندادن.
‫فقط گذاشتنم توش و گفتن…
‫«این رو بکش، و اون رو بچرخون،»
‫«و، بله، چیزیت نمیشه.»
‫و حالا، چون این افسانه ‫داره پنجاهمین سالگردش رو جشن می‌گیره،
‫فکر می‌کنم لیاقت یه روز خوشگذرونی رو داره.
‫پس فکر کردم، چرا آقای دیکی آتوود
‫رو دوباره نذاریم توش
‫تا یه کم بهش فشار بیاره ‫و اوضاع رو هیجان‌انگیزتر کنه.
‫و در حالی که اونجاست،
‫ببینیم چطور این افسانه قدیمی،
‫منظورم ماشینه،
‫در برابر یه پورشه مدرن قرار می‌گیره.
‫مخصوصاً این پورشه:
‫۹۱۱ جی‌تی۲ آر‌اس ،
‫بزرگترین سلاح در زرادخانه فعلی پورشه.
‫حالا، بیننده‌های دقیق متوجه شدن
‫که من واقعاً رانندگی نمی‌کنم.
‫و دلیلش اینه که ‫تصمیم گرفتم این کار رو درست انجام بدم.
‫می‌خوایم پورشه قدیمی رو با
‫راننده مسابقه برنده لمان داشته باشیم
‫در مقابل پورشه جوان ‫با راننده برنده لمان،
‫چون این نیل جانی هست و اون برای پورشه
‫در سال ۲۰۱۶ با ۹۱۹ برنده شد.
‫راستش رو بخواین، اون احتمالاً ‫تو این کار یه کم بهتر از منه.
‫در مورد خود ماشین‌ها،
‫روی کاغذ، سخته که قضاوت کنیم.
‫ما ۷۰۰ اسب بخار قدرت اینجا داریم، ‫۶۲۱ اسب بخار در ۹۱۷.
‫ولی ۹۱۷ فقط ۸۰۰ کیلوگرم وزن داره.
‫این ۱۸۳۰ کیلوگرم وزن داره.
‫بیشتر از یه تن سنگین‌تره.
‫ولی بازم، ما لاستیک‌های مدرن داریم ‫و ترمزهای مدرن.
‫ما یه گیربکس مدرن با دنده پشت فرمون داریم. ‫پس، خدامیدونه.
‫بذار بفهمیم.
‫چیزی که تو مقایسه‌هام ‫در نظر نگرفته بودم…
‫دیکی بود.
‫واو! شیطون!
‫ببین چقدر لعنتی سریع میره.
‫این مرد دیوانه‌ست. ۷۸ سالشه!
‫عالی داره میره، بله؟
‫مقدار زیادی سرعت رو ‫توی پیچ نگه می‌داره.
‫بزن بریم… بگیرش!
‫اوه!
‫مه قرمز دوباره بعد از یه وقفه
‫نزدیک به نیم قرن جلوی چشماش رو گرفته،
‫و آقای آتوود کاملاً دیوونه شده.
‫اوه آره، ممکنه همین باشه.
‫آره!
‫اوه نه!
‫آه، اون تو رو شکست داد!
‫خب، نمی‌تونی درست ازش جلو بزنی
‫چون خیلی سنگینی.
‫ولی در نهایت، جوانی و لاستیک مدرن
‫بر کلاه تخت پیروزی پیدا می‌کنه.
‫اوه، ما درست پشت سرشیم. بزن بریم.
‫آره.
‫خوب انجامش دادی، قربان.
‫خوش‌شانس بودم. می‌تونم شغلم رو نگه دارم.
‫آره، فکر کنم می‌تونی شغلت رو نگه داری.
‫[سیتروئن اس‌ام]
‫خوش اومدید، همگی، به مشاهده باشکوه‌ترین
‫ماشین فرانسوی از بین همه اونا.
‫اس‌ام.
‫یه کوپه سیتروئن با موتور ۲.۷ لیتری ‫مازراتی شش سیلندر
‫زیر کاپوت.
‫این در اصل، واقعاً، فرانسوی-ایتالیاییه.
‫و این می‌تونه جواب بده.
‫ژان آلسی، اون فرانسوی-ایتالیاییه.
‫همین‌طور اولیویه ژیرو،
‫اریک کانتونا، دیوید ژینولا.
‫اون جواب داد.
‫آره. پس چیزی که تو یکی از این‌ها داشتی
‫پیچیدگی فرانسوی و شکنندگی ایتالیایی بود.
‫آره. برای اینکه یه نمونه ‫از پیچیدگی رو بهتون بدم،
‫این ماشین اصلاً لینکاژ دریچه گاز، ‫اون‌طوری که باید، نداره.
‫خب، داره، ولی یه میله داری،
‫بعد یه ذره کابل،
‫بعد یه میله دیگه، بعدش میره
‫از توی مانیفولد اگزوز رد میشه.
‫همین‌طوره.
‫- و بعد میاد بیرون. ‫- اساساً باید موتور رو درآورد!
‫و یه مورد خوب دیگه هم هست.
‫تمام سیم‌کشی زیر کاپوت سیاهه،
‫پس هیچ ایده‌ای نداری که کجا میره ‫یا از کجا اومده.
‫همه‌شون سیاهن. پس… نمی‌دونم!
‫اونا واقعاً کار نمی‌کنن!
‫اون چراغ ترمز اونجاست، چیزیه که عاشقشم.
‫بزرگترین علامت ایست.
‫حتی مشخص نمی‌کنه…
‫فقط «بایست!»
‫«تعدادی از چیزها دوباره خراب شده!»
‫این چیزیه که میگه!
‫«این یه چراغ خیلی بزرگه که بهت بگه،
‫به‌طور اجتناب‌ناپذیری، 'بایست!'»
‫«چه انتظاری داشتی؟
‫این لحظه‌ایه که می‌دونستی داره میاد.»
‫«و باید فوراً بایستی یا بمیری.»
‫ولی میشه فقط به ظاهرش اشاره کنیم؟
‫این یکی از خوش‌قیافه‌ترین ‫ماشین‌های ساخته شده‌ست.
‫از بعضی زاویه‌ها، یه جور ناجوری بهش هست، که…
‫می‌دونم قبلاً راجع‌بهش حرف زدیم،
‫ولی زیبایی واقعی فقط اون چیزی نیست که
‫توی اینترنت هست،
‫جعلی و کاملاً متقارن.
‫- نه، این… ‫- این یه زاویه‌داری خاصی داره.
‫اوه، خیره‌کننده‌ست.
‫می‌دونی چی رو دوست دارم؟
‫لیست آدم‌هایی که اس‌ام داشتن، اوکی؟
‫خوبه؟
‫اوه، متنوع.
‫گراهام گرین، برژنف،
‫هایله سلاسی، لی میجرز، ‫مرد شش‌میلیون‌دلاری،
‫جان بری،
‫همونی که تمام موسیقی‌های باند رو نوشت.
‫- آره. ‫- عیدی امین هفت تا ازشون داشت.
‫هفت تا اس‌ام.
‫فقط برای اینکه شاید یکیشون کار کنه.
‫ولی این یکی واقعاً جالبه، درسته؟
‫بیل وایمن از رولینگ استونز، اوکی؟
‫آدام کلیتون از یو۲
‫و گای بریمن از کلدپلی.
‫همه‌شون نوازنده بیس بودن و همه‌شون اس‌ام داشتن.
‫اون هم به این خاطره که ‫هیچ‌کس هیچ‌وقت به نوازنده بیس نگاه نمی‌کنه.
‫همیشه اون عقب ایستادن، مگه نه؟
‫ولی می‌تونستی بگی، «به خواننده نگاه نکنید، من اس‌ام دارم!»
‫آره، «به من نگاه کنید!»
‫آره!
‫- عاشق این ماشینم. ‫- واقعاً یکی می‌خوام.
‫حس می‌کنم از اون طرف،
‫حسِ مردی میاد که یه چیزی می‌خواد.
‫و فکر کنم باید یکی داشته باشی،
‫تا بتونم تماشاش کنم.
‫خیلی خاصه.
‫و می‌خوام از اون آدم‌هایی باشم که،
‫خب، تصمیم میگیرن با این ماشین سر و کله‌شون پیدا بشه.
‫آره، ولی هیچ‌وقت به مقصد نمی‌رسی.
‫- نه، ولی… ‫- ولی خوش‌بین هستی.
‫آدم‌ها می‌بینن با این میای و فکر می‌کنن
‫فقط یه آدم خوش‌بینِ احمقی،
‫که یه جورایی هستم.
‫برای من، احساسی‌ترین کاری که کردیم،
‫یه عصر سرد در لینکلن‌شایر بود.
‫شاید یادتون باشه؟
‫چون، اون فوردِ سایز متوسط،
‫که واقعاً ستون فقرات بود برای،
‫بیاید صادق باشیم، بیشتر خانواده‌های بریتانیایی ‫برای سال‌های خیلی خیلی زیاد،
‫داشت از بین می‌رفت
‫و ما می‌خواستیم یه خداحافظی درست‌وحسابی داشته باشیم.
‫[خاکسپاریِ یک دوست]
‫پس، برای اینکه این ماشین ‫اون بدرقه‌ای که لیاقتش رو داره داشته باشه،
‫کلیسای جامع لینکلن رو رزرو کردیم.
‫و از آدم‌های هم‌فکرمون دعوت کردیم
‫تا لحظه مرگش رو گرامی بدارن.
‫این یه مراسم تدفین برای یه دوسته.
‫چند نفری از قبل اومدن.
‫اون رو ببین.
‫- بزرگه، مگه نه؟ ‫- خیلی.
‫این بلندترین ساختمان ‫دنیا برای ۲۵۰ سال بود.
‫به نظرت چند نفر قراره بیان؟
‫خب، امروز بعدازظهر سه‌شنبه‌ست.
‫- خب، شاید ۵۰ نفر بیان. ‫- نه، فکر کنم می‌تونه صد نفر باشه.
‫خب، صد نفر خوب می‌شد، مگه نه؟
‫آره.
‫در واقع، خیلی بیشتر ‫از صد نفر بودن.
‫اون‌قدر آدم اومد که ترافیک
‫توی لینکلن قفل شد.
‫و مجبور شدیم مراسم رو شروع کنیم
‫قبل از اینکه همه‌شون برسن.
‫فورد. فورد.
‫♪ ای فورد و پدرِ نوع بشر ♪
‫♪ بر راه‌های احمقانه‌مان ببخش ♪
‫♪ ما را به خِردِ اصلی‌مان بازگردان ♪
‫♪ در زندگی‌های پاک‌تر، خدمتت را بیابیم ♪
‫♪ در تکریمِ عمیق‌تر ستایش کنیم ♪
‫♪ در تکریمِ عمیق‌تر، ستایش کنیم ♪
‫♪ شبنم‌های آرامش‌بخش‌ات را ببار ♪
‫♪ تا تمام تلاش‌هایمان باز ایستد ♪
‫♪ تنش و فشار را از جان‌هایمان بگیر ♪
‫♪ و بگذار زندگی‌های نظام‌یافته‌مان اعتراف کنند ♪
‫♪ زیباییِ آرامش‌ات را ♪
‫♪ از میان گرمای تمایلاتمان بدم ♪
‫♪ خنکی و مرهمت را ♪
‫♪ بگذار حواس خاموش شوند،
‫بگذار جسم بازنشسته شود ♪
‫♪ از میان زلزله، باد و آتش سخن بگو ♪
‫♪ ای صدای آرامِ سکون ♪
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت فیلمی بهتر از اون
‫ساخته باشیم که نشون بده ماشین‌ها فقط
‫لاستیک و فولاد
‫و شیشه و پلاستیک نیستن، مگه نه؟
‫آره، اون همه‌چیز رو خلاصه کرد، اینکه ‫اونا اهمیت دارن، اینکه اونا درباره آدم‌ها هستن.
‫آره. فیلم عالی‌ای بود.
‫به هر حال، فکر کنم، امم،
‫تعهد قراردادی‌مون تموم شد.
‫تکمیل شدن.
‫و همین.
‫فکر کنم تموم کردیم.
‫بریم کافه؟
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- اوه، خب، نوشیدنی، بعد بریم کافه.
‫می‌خوام به یادش یه نوشیدنی بنوشم.
‫می‌دونم از «به سلامتی» گفتن خوشت نمیاد.
‫- اوه نه. ‫- چی؟
‫تازه بخش ۵.۳.۲۲ رو خوندم.
‫باید وسایلمون رو جمع کنیم؟
‫- نه. ‫- تموم شد.
‫می‌دونم از «به افتخارتون» خوشت نمیاد ولی من به هر حال میگم.
‫به افتخارتون.
‫- خیلی بزرگ بود. ‫- به افتخارتون.
‫- امیدوارم این «هارویز بریستول کریم» باشه.
‫اوه، این فقط بهترینشه.
‫اممم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این‌طوری تمومش کنیم. مگه نه؟
‫یا عیسی مسیح، واقعاً هست.
‫خداحافظ همگی.
‫خداحافظ.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M