‫دیگه هرگز هیچ‌کس نمی‌تونه باهامون ‫مثل آشغال رفتار کنه
‫یا کاری کنه حس کنیم هیچی نیستیم.
‫- ایشون همسایه‌ی جدیدمون هستن ‫- لرد فیتزهربرت.
‫خوشوقتم خانم هاردیکر.
‫- امروز عصر ماهی‌فروشی «شاو» رو خریدم. ‫- چی کار کردی؟
‫- بانوی من خودشون رو معرفی نکردن. ‫- اوه، من بانو نیستم آقای وارد.
‫چرا یه کم خوش نگذرونیم؟
‫نه سوپی، نه ماهی، بعد من فکر می‌کردم ‫شماها کارگرهای اسکله‌اید.
‫ولی در باطن، زن یه ماهی‌فروشِ بیشتر نیست.
‫اون درایدنه که باید حالیش کرد.
‫«ترجمه از رضا فتحی»
‫[بهترین فرآوری‌کننده‌ی ماهی] ‫[شرکت هاردیکر و پسر]
‫می‌دونم همه‌تون دارین به چی فکر می‌کنین.
‫این سم هاردیکر فکر کرده کیه؟
‫ولی این تابلوی این بالا، ‫واسه پز دادن نیست. یه قوله.
‫ما داریم این‌جا سرمایه‌گذاری می‌کنیم، ‫اونم نه فقط با پول.
‫دارم جون و خونم رو پاش می‌ذارم.
‫جو که این‌جاست اسکله رو اداره می‌کنه.
‫به همراه فرد هولدزورث.
‫با همدیگه، مدیران مشترک می‌شن.
‫می‌دونم جوونن، ولی حقشونه.
‫- یکیشون واقعاً حقشه. ‫- و این رو یادتون باشه.
‫شما فقط برای ما کار نمی‌کنین. ‫ما هم برای شما کار می‌کنیم.
‫من شانس آوردم و حالا می‌خوام...
‫با بهترین مرد و زن‌های کل انگلستان تقسیمش کنم!
‫- لایزا! ‫- ببخشید مامان.
‫لینا.
‫- مری! ‫- خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫بیا این‌جا.
‫حواست به لباست باشه، دیگه خانم شدی!
‫- این کار رو نکن. ‫- یه فنجون چای می‌خوری؟
‫- اوه، آره، خیلی دلم می‌خواد عزیزم. ‫- بیا.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫تبریک می‌گم، جو. ‫یا باید بگم آقای هاردیکر؟
‫- فقط جلوی بقیه‌ی کارمندها. ‫- کارمندها؟
‫الان دیگه در مورد دوست‌های قدیمیت ‫این‌جوری حرف می‌زنی؟
‫خب، باید نظم رو حفظ کنم بتسی.
‫نگاهش کن، ‫از همین حالا داره قیافه می‌گیره.
‫- نظم؟ تو؟ ‫- آره. نظم.
‫وقتی تو با اون کلاهت و جوراب‌هات ‫میری مدرسه‌ی باکلاست،
‫و تو داری گلدوزی می‌کنی، ‫من دارم این‌جا رو می‌چرخونم.
‫نصف فرصت تو رو بهم بدن، ‫فکر کنم بتونم از تو بهتر عمل کنم.
‫نمی‌تونی. این یه کار مردونه‌ست.
‫آره. ولی سؤال این‌جاست جو...
‫تو از پسش برمیای؟
‫بیا بتسی.
‫یعنی چی نمی‌تونیم از پس هزینه‌ش بربیایم؟
‫خب، این مهمونی‌های تو خرج‌شون زیاده.
‫بی‌کلاس نباش جورج.
‫این مهمونی برای خیریه پول جمع می‌کنه.
‫خب، اگه با همین سرعت پول خرج کنیم،
‫خودمون به‌زودی به خیریه نیازمند می‌شیم.
‫دوشس هروگیت از من خواسته که میزبان باشم.
‫اگه ناامیدش کنم، ‫جرئت نمی‌کنیم تا آخر فصل آفتابی بشیم.
‫رسوایی توی جامعه بابا.
‫آم...
‫ببین.
‫اگه از هاردیکرها بخواهیم چی؟
‫دکتر خبر کن، بابات دیوونه شده.
‫کاملاً عقلم سر جاشه.
‫ما به پول نیاز داریم. اونا به دوست.
‫- این به اون در. ‫- بعد به انگلیسی چی می‌شه، جورج؟
‫تو مهمونیت رو برگزار می‌کنی، ‫هاردیکرها صورت‌حساب رو پرداخت می‌کنن.
‫تو هنوزم میزبان خواهی بود، ‫فقط زیر سقف اونا.
‫خب، حداقل سقف اونا چکه نمی‌کنه.
‫هردوتون عقل‌تون رو از دست دادین؟
‫هاردیکرها کاسبن.
‫خب، دقیقاً! بیا باهاشون معامله کنیم!
‫کاش قبل از این که این کسب‌وکار رو بخری، ‫ازم مشورت می‌خواستی.
‫شاو گذاشته بود این‌جا رو به نابودی بره،
‫ولی حالا که من مسئولشم، ‫همه چیز رو درست می‌کنیم.
‫آره، اینم یه مسئله‌ی دیگه‌ست.
‫تو کاملاً مسئولش نیستی.
‫شرکت یه اساسنامه‌ی غیرعادی داره.
‫یه هیئت سهام‌دار هست،
‫و هر سهام‌داری حق رأی برابر داره.
‫که یعنی هیئت‌مدیره می‌تونه ‫با رأی بیشتر من رو برکنار کنه.
‫- این قضیه‌ی هیئت‌مدیره چیه؟ ‫- جای نگرانی نیست.
‫تا وقتی که ببینن ‫داری سود می‌کنی، اونم زود.
‫سود می‌کنیم!
‫اگه جرثقیل رو عوض کنیم، ‫همون‌طور که گفتید،
‫ظرفیت‌مون دو برابر می‌شه.
‫درسته فرد.
‫- اون‌وقت می‌تونیم ساعت کاریمون رو کم کنیم. ‫- چرا؟
‫حادثه‌‌ها کمتر می‌شن ‫و کارگرها هم راضی‌ترن.
‫می‌خوام ثابت کنم می‌شه هم پول درآورد، ‫هم با مردم درست رفتار کرد.
‫و برای این که این مسئله رو ثابت کنم،
‫می‌خوام این هفته توی هر بسته‌ی حقوقی ‫یه پاداش ده شیلینگی باشه.
‫داری سعی می‌کنی خودت رو ورشکست کنی؟
‫به علاوه، حقوق‌ها دیگه حساب شدن.
‫- می‌تونم دوباره حسابشون کنم. زیاد طول نمی‌کشه. ‫- خیلی خوبه، فرد.
‫بیا، کلید گاوصندوق رو بگیر.
‫فکر می‌کردم من مسئول مسائل مالی‌ام.
‫به وقتش آره، وقتی یه کمی تجربه‌ت بیشتر شد.
‫فرد فعلاً می‌تونه کارای مالی رو انجام بده.
‫من تمام عمرم رو توی اسکله کار کردم.
‫آره، ولی این کارِ دفتریه. باید یادش بگیری.
‫خب، جو... با حسابداری دوطرفه آشنایی داری؟
‫- نه. ‫- پس از همون‌جا شروع می‌کنیم.
‫- خب، ببین چه خوشتیپ شدی، هان؟ ‫- می‌شه اینم گفت.
‫هی، باید به لباس فرمت افتخار کنی.
‫می‌دونم از مد افتاده‌ست.
‫- فکر نکنم این هیچ‌وقت مد بوده باشه. ‫- هی.
‫نگران نباش، فقط دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫یه ماجراجوییه.
‫خب، لیست رو چک کردم، ‫همه چیز این‌جاست.
‫برای هر ورزشی لباس متفاوت داری.
‫انتظار دارم کاپیتان تیم فوتبال بشم
‫و یه کشتی‌گیر قهرمان.
‫شاید هم بشی.
‫من همیشه گفتم هری ما پیگیر هرکاری بشه ‫از پسش برمیاد.
‫- خب، نه هر کاری. ‫- هری...
‫تو...
‫مهمون دارین خانم.
‫بانو اِما فیتزهربرت و بانو آدلا.
‫اوه. ممنونم مگی.
‫- توی اتاق پذیرایی می‌بینمشون. ‫- بله.
‫- دوشیزه لایزا هم بهمون ملحق می‌شه. ‫- بسیار خب، خانم.
‫تو... به خوبی هر کس دیگه‌ای هستی.
‫حتی بهتر.
‫- حالا بهم قول بده که این یادت می‌مونه. ‫- قول می‌دم.
‫اگه تو هم همین قول رو بدی.
‫همون‌طور که لرد ما گفتن،
‫فقرا همیشه با ما هستن.
‫با شما که نیستن.
‫خب، مطمئنم همه‌مون می‌خوایم ‫از افراد...کم‌بضاعت حمایت کنیم.
‫دقیقاً. خیریه این روزا خیلی روی بورسه.
‫حلقه‌ی خیریه‌ی بانوان ما...
‫نماینده‌ی سرآمدان جامعه‌ی شهرن.
‫و با چنین ارتباطاتی...
‫می‌تونیم کارهای بزرگی ‫برای زن‌ها و بچه‌های نیازمند انجام بدیم.
‫خب، خوشحالم که این رو می‌شنوم.
‫و اگه من بتونم به هر نحوی کمک کنم...
‫می‌خواین شما رو به حلقه معرفی کنم؟
‫- این پیشنهاد رو می‌دید؟ ‫- خب، کار آسونی نخواهد بود.
‫بالاخره، رئیس حلقه دوشس هروگیت هستن.
‫ولی...
‫آره. فهمیدم.
‫شما یه مهمونی عصرانه‌ی باشکوه ‫این‌جا توی عمارت هاردیکر برگزار می‌کنین.
‫مامان، چه فکر فوق‌العاده‌ای.
‫مطمئناً، وقتی بانوها شما رو ملاقات کنن،
‫شما توی قلب‌شون جا می‌گیرید،
‫درست مثل ما.
‫این برای شما فرصت فوق‌العاده‌ایه.
‫- خب، باید چی کار کنم؟ ‫- من در مورد همه چیز بهتون مشاوره می‌دم.
‫موسیقی، تزئینات گل‌ها و منو.
‫یعنی فقط یه مهمونی عصرونه‌ست، مگه نه؟
‫عزیز دلم، چیزی به اسم ‫فقط یه مهمونی عصرونه وجود نداره.
‫وای به حال میزبان که شیرینی‌های کوچیکی سرو کنه،
‫که توسط یه قناد از مد افتاده درست شده باشن.
‫- هوم، فکرش رو بکن. ‫- اصلاً نترس.
‫من دقیقاً می‌تونم بهت بگم ‫کجا حساب باز کنی.
‫شیک‌ترین قنادی‌ها، میوه‌فروشی‌ها، ‫نوشیدنی‌فروشی‌ها، گل‌فروشی‌ها...
‫خب، گفتین قراره موسیقی هم باشه.
‫اون رو بسپر به ما.
‫آدلا پیانیست بسیار ماهریه.
‫لایزای ما هم صدای قشنگی داره.
‫- مامان! ‫- اوه، چه تصادف خوشایندی.
‫- شما دوشیزه هاردیکر رو همراهی می‌کنین. ‫- تو هم می‌خونی.
‫پس همه چیز حله.
‫چقدر خوش‌شانسیم که چنین...
‫همسایه‌های خوبی داریم.
‫همه چی آماده‌ست.
‫کاش می‌ذاشتی یکی از ماها باهات بیاد. ‫این‌جوری درست نیست.
‫باید بهشون نشون بدم که رو پای خودم وایسادم.
‫- آره. ‫- همین روحیه درسته پسرم.
‫و وقتی برگردی یه آقای تحصیل‌کرده شدی.
‫می‌تونی به همه‌مون یه چیزی یاد بدی.
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫بمون توی کالسکه. اسب‌ها رو می‌ترسونی.
‫امکان نداره. ‫اونا دیگه قیافه‌ی تو رو دیدن.
‫یادت نره نامه بنویسی هری. هر هفته.
‫اگه چیزی لازم داشتی بهمون خبر بده.
‫- حتماً. ‫- هیچ کاری که من می‌کنم رو هم نکن.
‫حالا برو.
‫باعث می‌شه مرد بشه.
‫آره. من باید برم.
‫دوباره داری می‌ری اسکله؟
‫- نه، نه. می‌تونم خونه بمونم. ‫- نه.
‫نه، باید مشغول باشیم.
‫بابا
‫مامان می‌گه باید توی اون مهمونی عصرونه بخونم.
‫چرا که نه؟ صدای خیلی خوبی داری.
‫ببین، مادرت دلش به این خوشه.
‫می‌خواد اونا ببینن تو چقدر عالی هستی.
‫نمی‌شه فقط یه آهنگ کوچولو برام بخونی؟
‫- باشه، یه آهنگ. ‫- یه دونه.
‫بعد هم دیگه هیچ‌وقت من رو جلوی این همه ‫بانوی از خود راضی به نمایش نمی‌ذاره.
‫- قبوله؟ ‫- قبوله.
‫- فکر کرده کیه؟ ‫- الان دیگه رئیسه، مگه نه؟
‫هی، حالا چی جو؟
‫بریم سراغ بعدی. لیدی جین تازه پهلو گرفته.
‫آره، ولی صیدش مال حراجیه.
‫- نه، مال ماست. ‫- ناخدا می‌گه نیست.
‫واقعاً؟
‫می‌گه نباید بهش دست بزنیم، ‫خب... حالا چی کار کنیم؟
‫- شاید بهتر باشه از بابات بپرسی. ‫- واسه چی وایسادید؟
‫لیدی جین. اون صید ماست، مگه نه بابا؟
‫ناخدا دوباره داره بازی درمیاره، نه؟
‫امیدواره که ما قیمت رو بالا ببریم؟
‫برو بهش بگو ما معامله کردیم و اگه بزنه زیرش...
‫با من طرفه. برو.
‫بهش زمان بده جو.
‫- تا همین چند وقت پیش یکی از خودشون بودی. ‫- تو هم همینطور بودی.
‫من خیلی سنم بیشتره.
‫تجربه، تنها چیزیه که لازم داری.
‫به خاطر همینه که این‌جایی، ‫که یاد بگیری کسب و کارت رو اداره کنی.
‫اون تابلو رو اون بالا می‌بینی؟
‫یه روزی، روش نوشته می‌شه جو هاردیکر و پسر.
‫هیچ‌کس از بابای پیرت بیشتر بهت افتخار نمی‌کنه.
‫ناامیدت نمی‌کنم.
‫می‌دونم.
‫خانم هندرسون تمام تلاشش رو می‌کنه،
‫ولی می‌ترسم که بعضی از این موارد...
‫فراتر از توانایی اون باشن.
‫پذیرایی‌های پیچیده‌تر از لندن سفارش داده می‌شن.
‫و لطفاً به آشپزتون اطمینان بدین ‫که نیازی نیست مغزش رو درگیر...
‫چیزی پیچیده‌تر از ساندویچ خیار بکنه.
‫اوه. بسیار خب، بانوی من.
‫خانم هندرسون آشپز خیلی ماهریه.
‫- شاید برای شهرستان‌ها. ‫- ما توی شهرستان هستیم.
‫مری، عزیز دلم، گلدون‌های وسط میز رسیدن؟
‫- توی اتاق نشیمنن. می‌خواستین ببینینشون؟ ‫- اوه، نه.
‫من به شما کاملاً اعتماد دارم،
‫ولی البته باید زودتر بازرسی‌شون کنیم، ‫محض احتیاط که اشتباهی نشده باشه.
‫- می‌شه لطف کنی؟ ‫- بله.
‫یه گزارش کامل بهتون می‌دم.
‫اگه اجازه بدین بانوی من،
‫اگه قرار باشه این خونه ‫از جامعه‌ی محترمی پذیرایی کنه،
‫با چنین میزبانی...
‫خدا رو برای نعمت توصیه‌های شما شکر می‌کنم.
‫یادت باشه، اعتبار این خونه ‫که یه زمانی بزرگ محسوب می‌شده،
‫به این مهمونی بستگی داره.
‫و در شرایط فعلی...
‫این مسئولیت کاملاً بر عهده‌ی شماست.
‫- متوجهم، بانوی من. ‫- امیدوارم همینطور باشه.
‫ما فقط دو روز وقت داریم ‫تا این کار ظاهراً غیرممکن رو انجام بدیم.
‫الان دیگه گل‌فروشی راه انداختیم؟
‫نه. اینا گل‌های مهمونی هستن.
‫اوه.
‫اوه، فهمیدم.
‫اون بانو اِما داره تا قرون آخر پولت رو ‫ازت می‌گیره.
‫نه، این‌طوری نیست.
‫داره کمکم می‌کنه ‫تا توسط خانم‌های بااصالت پذیرفته بشم.
‫بعد چرا باید همچین چیزی بخواهی آخه؟
‫چیه، نمی‌تونی بفهمی چرا می‌خوام دوست پیدا کنم؟
‫تو دوست داری! قدرشون رو بدون.
‫و با ادای خانم‌های افاده‌ای رو درآوردن ‫از خودت نرونشون.
‫می‌دونی، ترجیح می‌دم جونم در بره ‫تا با تو بخونم.
‫شاید بهتر باشه همین کار رو بکنی.
‫ممکنه برای شنونده‌ها لذت‌بخش‌تر باشه.
‫- تو که هنوز صدای من رو نشنیدی. ‫- و خدا رو برای الطاف کوچیکش شاکرم.
‫♪ پسری که دوستش دارم ♪
‫♪ اون بالا توی نمایشگاهه ♪
‫♪ پسری که دوستش دارم ♪
‫♪ داره بهم لبخند می‌زنه ♪
‫♪ اونجاست، نمی‌بینیش؟ ♪
‫♪ داره دستمالش رو تکون می‌ده ♪
‫♪ شاد و شنگول مثل یه سینه‌سرخ ♪
‫♪ که از روی یه درخت می‌خونه ♪
‫- این رو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- از سالن موسیقی.
‫خب، نانسی گرین رفته بود و اون بهم یاد داد.
‫همه‌ی ماهی پاک‌کن‌ها با هم آهنگ می‌خونن. ‫باعث می‌شه کار سریع‌تر پیش بره.
‫به نظر...
‫- چی؟ ‫- جالب میاد.
‫پاک کردن ماهی جالب نیست.
‫کار خیلی سخت و خون‌آلودیه.
‫بعد تو فکر می‌کنی بانو بودن آسونه؟
‫می‌دونم که نیست.
‫- یواش، یواش. ‫- هی، بلندش کن!
‫همین‌طور ادامه بدین بچه‌ها.
‫می‌خوام این جرثقیل هر چه زودتر راه بیفته.
‫- خب، جوی ما چطور پیش می‌ره؟ ‫- یالا. عجله کنین!
‫خیلی خوب پیش میره. ‫تو چطور فرار کردی؟
‫فکر می‌کردم بانو اِما قراره تمام روز نگهت داره.
‫اوه، گذاشتمش پیش خانم درایدن. ‫متوجه نمی‌شن من رفتم.
‫خب، خوشحالم که این‌جایی.
‫خب، من فقط برای دیدن تو نیومدم.
‫بتسی، لینا...
‫اومدم هر دوتون رو به یه مهمونی ‫برای خیریه دعوت کنم.
‫ما شاید مثل بعضیا خانم‌های متشخصی نباشیم،
‫ولی هنوز به خیریه نیاز نداریم.
‫ول کن، اون‌طوری نیست. ‫دارم به عنوان مهمون‌هام ازتون دعوت می‌کنم.
‫اگه نخوایم بیایم چی؟
‫خب، به نظرم این مسئله رو ‫به روش قدیمی حل کنیم، هان؟
‫- یه مسابقه؟ ‫- آره.
‫یه جین شاه‌ماهی. ‫اگه من ببرم، تو هم میای مهمونی.
‫اگه من ببازم، به سم می‌گم ‫بهتون مرخصی بده.
‫- چطوره؟ ‫- قبوله.
‫یکی به این زن یه چاقو بده.
‫یالا. پیشبند من رو بگیر، ‫لباست رو خراب می‌کنی.
‫بهت آوانس هم می‌دم...
‫با توجه به این که از تمرین دور بودی.
‫- حرفش رو هم نزن. ‫- هر طور شما بخواید بانوی من.
‫بتسی، تو داور باش.
‫آماده، حاضر...
‫شروع!
‫- اوه، دستت کند شده، عزیزم. ‫- نشده.
‫هفت تا شد!
‫- باید این کار رو بکنه؟ ‫- ببینم تو چطور جلوش رو می‌گیری.
‫- زود باشید، دخترها. ‫- آفرین به مری.
‫من بردم!
‫- نه، نبرده. ‫- و جایزه‌م رو می‌خوام.
‫خب...
‫ولی میاین، مگه نه؟
‫واقعاً به یه چهره‌ی آشنا نیاز دارم.
‫چرا از اول همین رو نگفتی؟
‫فقط نمی‌خواستم فکر کنی ضعیف شدم.
‫اوه، تو...
‫حواست باشه، فقط بهترین چیزا رو سفارش بدی.
‫نوشیدنی‌های خوب، شربت...
‫آبمیوه، صدف، خرچنگ.
‫اوه، و اون تخم ماهی کوچولو سیاه‌ها.
‫در مورد این مسئله با بانو فیتزهربرت صحبت کردین؟
‫چرا؟ مگه اونم میاد کارت‌بازی من؟
‫کارت‌بازی شما؟
‫فکر کردم دارین در مورد مهمونی عصرونه ‫با دوشس صحبت می‌کنین.
‫نه.
‫این خیلی خاص‌تره.
‫خب، کیا دعوتن؟
‫خب، جونزی گنده هست،
‫بیلی سه‌انگشتی، چینیِ قصاب و من.
‫من فقط با کله‌گنده‌ها بازی می‌کنم.
‫پس از بازی با من خوشت میاد.
‫حالا که این‌جایین، خانم...
‫- بهم بگو «ما». ‫- خانم...
‫وقتی سینی صبحانه‌تون امروز صبح برگردونده شد،
‫ظرف خامه نبود.
‫- چی نبود؟ ‫- ظرف خامه. سنگینه.
‫- نقره خالصه. ‫- اوه، به نظر گرون میاد.
‫فوق‌العاده ارزشمنده.
‫خب، فکر نکنم یه همچین چیزی رو ‫فراموش کرده باشم.
‫پشت کشوها رو گشتی؟
‫خب، باشه، موفق باشی.
‫و یادت نره غذای ما رو بیاری.
‫باراندازهای قدیمی. ‫فردا شب، رأس ساعت هشت.
‫شنیدی؟
‫سم بیشتر از هزار پوند واسه اون چیز پول داده.
‫اگه از من بپرسی میگم اون پیرمرد قاطی کرده.
‫هی، پول زیاد خلش کرده.
‫چیز خنده‌داری هست؟
‫نه. مطمئنم شنیدم در مورد بابام حرف می‌زنین.
‫گفتم با وجود این همه حرفای قشنگ بابات،
‫اون برای یه مشت آهن‌پاره ‫بیشتر از ما ارزش قائله.
‫ولش کن. بابات نیازی به دفاع نداره.
‫ولی اشتباه می‌کنه.
‫جرثقیل به همه‌مون کمک می‌کنه.
‫بابام می‌گه وقتی راه بیفته،
‫می‌تونیم کار رو توی نصف زمان انجام بدیم.
‫یعنی می‌گی ساعت‌های کاری‌مون کم می‌شن؟
‫- نه، حرف من این نیست. ‫- منظورت اینه که تعدیل نیرو می‌شه؟
‫نه. خب، باید یکی از این دو تا باشه. کدومشه؟
‫- هر وقت عشقم کشید بهت می‌گم. ‫- این هیچی حالیش نیست.
‫- بهتره از رئیس بپرسیم، نه بچه‌ها؟ ‫- پای بابای منو وسط نکش.
‫اوه، منظورم بابات نیست. منظورم فرده.
‫فرد مسئول اینجا نیست، من هستم.
‫و اگه بتونم این‌جا رو با آدمای کمتری بچرخونم، ‫این کار رو می‌کنم.
‫فقط بهترین‌ها رو نگه می‌دارم،
‫پس یا کارتون رو می‌کنین ‫یا اخراج می‌شین!
‫همین‌جوری حرف بزنی، یه اعتصاب میاد رو دستت.
‫- جرئتش رو ندارین. ‫- نداریم رئیس؟
‫جو! این‌جا چه خبره؟!
‫مطمئنم می‌تونیم این مسئله رو حل کنیم. ‫فقط بهمون بگین چی شده.
‫- تهدیدمون کرد که اخراجمون می‌کنه! ‫- اصلاً این کار رو نکردم.
‫خب، منظورم این نبود.
‫باشه، آروم باشین!
‫- هیچ‌کس اخراج نمی‌شه. ‫- خب، اون می‌گه دارین کار رو کم می‌کنین.
‫ساعت‌های کاری رو کم می‌کنیم، نه حقوق رو.
‫چرا باید مفت و مجانی به ما چیزی بدین؟
‫چون منطقیه.
‫با شیفت‌های کوتاه‌تر بیشتر استراحت می‌کنین.
‫سریع‌تر کار می‌کنین.
‫حادثه‌ها کمتر می‌شن، و همه‌تون می‌دونین ‫من چقدر روی این موضوع حساسم.
‫می‌خوام به این‌جا افتخار کنم.
‫خب، به اندازه‌ی کافی وقت تلف کردیم. ‫بریم سر کار.
‫هی! نمی‌تونی بذاری قسر در برن.
‫- می‌خوای چی کار کنم؟ ‫- ازشون یه درس عبرت بساز.
‫از لوئیس و جک؟ رفیقات؟
‫اگه این کار رو نکنی، مضحکه می‌شم.
‫- یادت میره! ‫- اونا هم همینطور.
‫یه کم برو خونه آروم شو.
‫امشب می‌بینمت.
‫دکمه‌های براق، یه کراوات خوب...
‫- عصر بخیر، ارباب جوزف. ‫- عصرت بخوره توی سرت.
‫♪ بانیِ من اون طرف اقیانوسه... ♪
‫اون چیه؟
‫بانو آدلا پیش دوشیزه لایزا ‫توی اتاق پذیرایی هستن.
‫- اوه، واقعاً؟ ‫- بانیِ من اون طرف اقیانوسه
‫♪ پس بانیِ من رو برگردون پیشم ♪
‫♪ برگردون، برگردون ♪
‫♪ اوه، بانیِ من رو برگردون پیشم، پیشم ♪
‫♪ برگردون. ♪
‫چیه؟!
‫ببخشید، خانم‌ها. من فقط...
‫فکر کردم دارم صدای ‫شکنجه شدن یه گربه رو می‌شنوم.
‫منم فکر کردم یه نفر امروز داره ‫حسابی کار می‌کنه؟
‫- همین کار رو می‌کنم. ‫- خونه‌ای و تازه وقت ناهاره.
‫من مدیرم. هر کاری دلم بخواد می‌تونم بکنم.
‫مدیر مشترک. با فرد.
‫فرد هیچی نیست.
‫اسم من روی تابلوئه.
‫و مطمئنم تو همه‌ی اون کارگرها رو ‫سر جاشون می‌شونی.
‫می‌شونم.
‫و در هر حال، کل این‌جا یه روزی مال من می‌شه.
‫می‌تونم بفروشمش،
‫برم لندن،
‫عشق و حال کنم.
‫شک ندارم حسابی خودت رو نشون میدی.
‫عجب شانسی.
‫اوه، تو به این می‌گی نوشیدنی؟ ‫این از لیموناد هم آبکی‌تره.
‫این نوشیدنی درجه یکیه!
‫- بیا، بذار برات بریزم. ‫- آروم.
‫هی، بیلی سه‌انگشتی!
‫دوباره به کارتای من نگاه کنی، ‫می‌شی بیلی بی‌انگشت!
‫من نیستم.
‫- فقط من و تو موندیم، هان؟ ‫- آره.
‫ببین و بسوز!
‫جیب تو رو هم خالی کرد!
‫- این زن شکست‌ناپذیره. ‫- آره، همینطوره!
‫خانم، قبل از این که پول رو بدم،
‫باید با بهترین بازیکنی که...
‫تا حالا دیدم دست بدم.
‫آره، بسیار خب.
‫یالا.
‫اه... ول کن، ولم کن!
‫ولم کن! چند تا شاه اون بالا قایم کردی؟
‫- به تو چه! ‫- چند وقته داری سرمون کلاه می‌ذاری؟
‫اوه، نمی‌دونم. ‫چند وقته داریم بازی می‌کنیم؟
‫بیست سال!
‫فقط یه شب طول کشید تا دستت رو رو کنم!
‫آره، خب... دیگه هیچ‌وقت این اتفاق نمی‌افته.
‫تینی، یالا!
‫- بعدشم من اون پارچ نقره‌م رو پس می‌گیرم. ‫- می‌دونستم!
‫اه، واقعاً چیز مهمی نبود.
‫جو رو فرستادم خونه تا آروم بشه.
‫اوه، به نظرم این کار براش زیادی سنگینه.
‫- یاد می‌گیره. ‫- آره، بهتره یاد بگیره.
‫از فردا حواسم هست دردسر درست نکنه، ‫بهم اعتماد کن.
‫تینی این وقت شب بیرون چی کار می‌کنه؟
‫اوه، کار مامانه و اون کارت‌بازی لعنتیش،
‫همه جور آدمی رو میاره خونه.
‫حداقل تا مهمونی تو از سرش می‌افته. ‫- آره.
‫بهش هشدار دادم که فردا بهتره فقط باشه ‫و صداش در نیاد،
‫چون اگه یه چیز کوچیک اشتباه پیش بره، ‫باید به حسابش برسم.
‫انگار می‌خوای یه ارتش رو ببری جنگ.
‫سم، من این‌جا دارم ‫برای آینده‌ی بچه‌هامون می‌جنگم.
‫می‌خوام لایزا از من فرصت‌های بیشتری ‫توی زندگیش داشته باشه.
‫من فقط می‌خوام اون خوشحال باشه.
‫پس بهتره امیدوار باشی که فردا خوب پیش بره.
‫آره، خب، پیش می‌ره. تو مسئولشی.
‫نه، مگی، به اون دست نزن. ‫فقط داشتم نگاه می‌کردم.
‫این مثلاً خونه‌ی ماست؟
‫این... یک اثر بی‌نظیر از یک قناد لندنیه.
‫خب، منم می‌تونستم درستش کنم. ‫اگه فقط ازم خواسته بودین.
‫من رو یاد روزای خوب قدیم ‫زیر دست سر ویلیام عزیز می‌اندازه.
‫عمارت تورنتون عزیزمون با شیرینی و کیک.
‫عمارت هاردیکر.
‫ببخشید؟
‫مگی، وظایفت رو فعلاً تموم کردی؟
‫- بله، همه‌شون رو. ‫- همه‌شون رو نه.
‫برو توالت‌های بیرونی رو تمیز کن.
‫باغبان‌ها و مهترها توی وضعیت وحشتناکی ‫ولشون می‌کنن.
‫- ولی این کار من نیست! ‫- از الان هست.
‫و دفعه بعد که جواب من رو بدی،
‫مجبور می‌شی فضولات اسب رو ‫با دست‌های خالی تمیز کنی.
‫صبح بخیر جو.
‫می‌تونی این رو تموم کنی؟ سلام، پسرم.
‫می‌خوام در مورد دیروز حرف بزنم.
‫- من نمی‌خوام. ‫- خودم رو مقصر می‌دونم.
‫گذاشتم بری این اطراف ‫و برنامه‌مون رو به بقیه بگی،
‫قبل از این که خودت درست بفهمیش.
‫- فهمیدم. ‫- به اندازه‌ی کافی نفهمیدی.
‫واسه همین تصمیم گرفتم ‫فعلاً توی دفتر بمونی.
‫- من قرار بود مدیر باشم. ‫- می‌شی،
‫به محض این که آماده بشی.
‫زیاد طول نمی‌کشه. ‫زود خودت رو می‌رسونی.
‫- برسم؟ به تو؟ ‫- جو.
‫تو اینو توی سرش انداختی؟!
‫من خودم تصمیم می‌گیرم جو، ‫خودت این رو می‌دونی.
‫خب، فرد، بیا ببینیم این جرثقیل چطور پیش می‌ره.
‫- منم باهات میام. ‫- نه، تو همین جا می‌مونی، جو.
‫ببین این دفعه می‌تونی دفتر حسابات رو تراز کنی.
‫یالا فرد.
‫اومدیم مری رو ببینیم.
‫خانم هاردیکر.
‫می‌تونم کارت‌تون رو بهشون بدم خانم؟
‫منظورتون چیه از این در میاین؟
‫- ما برای مهمونی اومدیم. ‫- ما به اندازه‌ی کافی خدمه داریم.
‫اِما، اینا دوستان عزیز منن، ‫خانم تمپل و دوشیزه بتسی تمپل.
‫چقدر عالی!
‫- ویلسون، میشه لطفاً شال خانم تمپل رو بگیرین؟ ‫- خانم.
‫بتسی!
‫- فکر کردم صدای تو رو شنیدم! ‫- لایزا!
‫خوشگل شدی.
‫حاضرم هر کاری بکنم ‫تا یه لباس مثل این داشته باشم.
‫- می‌تونم یکیش رو بهت قرض بدم. ‫- مطمئنی؟
‫کلی ازشون طبقه‌ی بالا دارم! بیا!
‫لایزا، اغراق نکن.
‫وقتی همسن اونا بودیم رو یادته؟
‫اوه، آره. پابرهنه توی اسکله می‌دویدیم.
‫مری، عزیز دلم، باید تو رو به بانوها معرفی کنم.
‫بله، بفرمایین. از این طرف، لینا.
‫و اینکه ممنونم.
‫بانو فرفکس. ‫بانو بومونت.
‫ایشون میزبان محترم‌مون، خانم هاردیکر هستن.
‫ایشون هم خانم تمپل هستن.
‫- حال‌تون چطوره خانم‌ها؟ ‫- حال شما چطوره؟
‫- خوبم.
‫خانم هاردیکر، این گل‌آرایی واقعاً زیباست.
‫سلیقه‌تون رو تحسین می‌کنم.
‫البته، من هم یه راهنمایی کوچیکی کردم.
‫حالا که صحبت سلیقه شد،
‫می‌بینم که مبلمان سر ویلیام رو نگه داشتین.
‫چقدر اقتصادی.
‫اسراف نکن، محتاج نشو.
‫مری، عزیز دلم، دوشس رسیدن.
‫حواست باشه، ‫نظر اون تو رو می‌سازه یا نابودت می‌کنه.
‫خوب هستید؟
‫دوشس، با اجازه‌تون خانم هاردیکر رو معرفی کنم.
‫میزبان مهمونی باشکوه من.
‫کی پسر خوش‌شانسیه؟
‫آره، تویی! آره.
‫یادت باشه، صاف بایست، تکون نخور.
‫خانم‌ها، سرگرمی‌مون.
‫قشنگ لبخند بزن. یه بانوی واقعی باش.
‫- من یه بانوی واقعی نیستم. ‫- هنوز نه.
‫ببخشید، خانم‌ها.
‫اوه، لطفاً ادامه بدین.
‫نظرم عوض شد. همراهیم کن.
‫♪ اوه، بین کلم و نخودها می‌شینه ♪
‫♪ با یه ظرف نخود کوچولوی خوشگل بین زانوهاش ♪
‫♪ توی پاک کردن نخود استاده ♪
‫♪ پس با خیال راحت می‌شینه و پاک می‌کنه ♪
‫♪ تا اون ظرف نخود کوچولوی خوشگل ♪ ‫♪ پر از نخود بشه ♪
‫اوه، خدای من.
‫♪ اوه، بین کلم و نخودها می‌شینه ♪
‫♪ و با همه‌ی حشره‌ها و زنبورهای کوچولو ♪ ‫♪ حرف می‌زنه ♪
‫♪ اونا از پاها و بازوهاش بالا می‌رن ♪
‫♪ و کنار بقیه‌ی جذابیت‌هاش... ♪
‫♪ اونا زیباییش رو بهتر از همه می‌بینن. ♪
‫به اندازه‌ی کافی لذت بردیم.
‫بشین.
‫سمعکم رو برام بیار عزیزم.
‫هیچی نمی‌شنوم!
‫- عجب اجرایی بود. ‫- بامزه بود!
‫چندش‌آور بود. اون همه حرف ‫از نخود پاک کردن کردن و...
‫این در مقابل چیزهایی که ‫توی اسکله شنیدم هیچی نیست!
‫فکر می‌کردم طوری بزرگت کردم ‫که به خودت احترام بذاری،
‫- که یه زن قوی و مستقل باشی، ‫- همین کار رو کردی.
‫سعی‌ام رو کردم.
‫ولی دختری که توی اون اتاق دیدم، ‫زیاد برای خودش ارزش قائل نبود.
‫مامان، فقط یه شوخی بود!
‫واقعاً می‌خوای کل زندگیت رو...
‫یه دلقک باشی؟
‫فکر می‌کردم ارزشت بیشتر از ایناست عزیزم.
‫خانم درایدن! اوه، نه!
‫اوه، چه افتضاحی! نه!
‫کی داره مثل جن زده‌ها ‫تو آشپزخونه‌ی من زوزه می‌کشه؟
‫نه.
‫نه!
‫شیطون کوچولو!
‫هی! ولش کن. ‫نمی‌تونی چیزی رو ثابت کنی.
‫برام مهم نیست. ‫دلم می‌خواد گردن اون حیوون رو بشکنم.
‫من بودم نمی‌شکستم. یه مریضی‌ای ازش می‌گیری.
‫اوه! اون موجود عمارت تورنتون رو بی‌حرمت کرده!
‫خانم‌ها، من خیلی متأسفم.
‫اوه، تقصیر شما نیست.
‫آره، خب، تقصیر تینی هم نیست.
‫- حادثه پیش میاد. ‫- نه توی آشپزخونه‌ی من.
‫چقدر از غذاها رو می‌شه نجات داد؟
‫هیچ‌کدومش قابل خوردن نیست!
‫- مخصوصاً اون کیک لندنی. ‫- خانم درایدن...
‫سرآمدان جامعه‌ی شهر توی اتاق پذیرایی جمع شدن.
‫قصدتون اینه که بذارید گشنگی بکشیم؟
‫بانوی من، کاملاً حواسم پرت شده بود.
‫من به شما اعتماد کرده بودم.
‫من به دوشس اطمینان دادم
‫که من مسئولیت این... فاجعه رو به عهده بگیرم!
‫چه پاداش خوبی برای سخاوت من.
‫خب، فکر کنم از یه خطر بزرگ قسر در رفتیم.
‫اون غذا اصلاً به تینی نساخته.
‫خودم هم اصلاً از اون چیزهای باکلاس خوشم نمیاد.
‫خب، بیا امیدوار باشیم خانم‌های خیریه هم ‫همین حس رو داشته باشن.
‫- چرا این‌قدر طولش می‌دن؟ ‫- دارم از گشنگی از حال می‌رم.
‫من الان یه فنجون چای می‌خوام!
‫اگه ممکنه توجه کنید خانم‌ها.
‫چی گفت؟
‫بابت تأخیر جزئی عذر می‌خوام خانم‌ها،
‫ولی یه سورپرایز کوچیک برای همه‌تون داریم.
‫به «شاه‌ماهی هاردیکر» خوش اومدید خانم‌ها.
‫ماهی سرخ‌شده‌ی تازه که مستقیم از دریا اومده.
‫این... یه جور سرگرمیه؟
‫هم سرگرمیه هم پذیرایی.
‫اگه مایلین بفرمایین بنشینین.
‫خوش آمدید.
‫می‌تونی یه لبخند بزنی؟ ‫این مهمونی برای مادرت خیلی مهمه.
‫بفرمایید، این رو میل کنید.
‫به نظر میاد دل‌تون غذا می‌خواد.
‫هوم! هوم!
‫- هی تو، پسر! بیا این‌جا. ‫- بله خانم.
‫بانو بومونت، اجازه بدین پسرم جو رو ‫بهتون معرفی کنم.
‫اوه!
‫بسیار خوب.
‫خیلی پسر خوبیه.
‫- نقشش رو عالی بازی می‌کنه. ‫- هیچ‌کس نقش بازی نمی‌کنه.
‫ما همه توی کار ماهی هستیم.
‫این کسب و کار خانوادگی ماست.
‫خیلی هم کسب و کار خوبیه.
‫جو، بانو اِما.
‫می‌تونم یه مقدار شاه ماهی بهتون ‫تعارف کنم بانوی من؟
‫چرا که نه؟
‫خب، شرط می‌بندم هیچ‌وقت فکر نمی‌کردی ‫به یه دوشس شاه‌ماهی سرخ‌شده بدی.
‫وقتی گرسنت باشه، فقط دلت غذا می‌خواد عشقم.
‫- مادر؟ ‫- اوه، نه، اول مهمون‌هامون.
‫- بتسی؟ ‫- جو.
‫به‌نظر... خوب میای.
‫یه دختر می‌تونه لباسش رو عوض کنه.
‫به نظرت بهم نمیاد؟
‫خیلی بهت میاد.
‫- آقای هاردیکر. ‫- بانو آدلا.
‫- شاه‌ماهی میل دارین؟ ‫- نه، ممنونم.
‫ولی می‌شه برام لیموناد بیارین؟
‫تشنه‌م شده.
‫پس لیموناد میارم بانوی من.
‫ممنونم.
‫من اون‌جا می‌شینم.
‫تو این‌جا چی کار می‌کنی؟
‫خب، نمی‌تونستم به کمک کردن ‫به بابات نه بگم، می‌تونستم؟
‫بعد از این همه کاری که برام کرده.
‫اوه، پس دنبال یه ترفیع دیگه‌ای.
‫گوش کن، جو، من خیلی زحمت کشیدم ‫تا به این‌جا برسم،
‫- در حالی که تو بیکار نشسته بودی. ‫- منم کلی زحمت می‌کشم.
‫نه، نمی‌کشی.
‫ببین، جو، ساده‌ست.
‫اگه مثل پدرت احترام می‌خوای،
‫باید شروع کنی به زحمت کشیدن.
‫همین؟
‫من طرف توئم.
‫ولی ما شروع بدی داشتیم ‫و من از این مسئله خوشم نمیاد.
‫من فقط دارم برای خانواده‌ی تو ‫و خانواده‌ی خودم کار درست رو بکنم.
‫پس چطوره دست بدیم و از اول شروع کنیم؟
‫باشه.
‫- کدورتی نیست؟ ‫- هیچی.
‫کجا داری می‌ری؟
‫دفتر اسکله. من...
‫کار مهمی دارم که باید بهش رسیدگی کنم.
‫فرد، باید باهات صحبت کنم.
‫در مورد چی؟
‫به بابات بگو بیاد پیش‌مون توی اتاق مطالعه،
‫خیلی هم فوری.
‫فقط بهمون بگو فرد، چرا به پول نیاز داشتی؟
‫توی دردسر افتادی؟
‫- نه. چون من برش نداشتم! ‫- چه توضیح دیگه‌ای وجود داره؟
‫اسکناس‌های گم‌شده‌ی گاوصندوق...
‫دقیقاً با اونایی که ‫توی کشوی میزت پیدا کردم مطابقت دارن.
‫اگه واقعاً باور دارین من می‌تونم این کار رو بکنم،
‫پس اون آدم‌هایی که فکر می‌کردم نیستید.
‫فرد. فرد!
‫یه پیروزی بود عزیزانم.
‫یه پیروزی بی چون و چرا.
‫- خیلی بدیع بود. ‫- خیلی نو بود.
‫از همون اولش قصدم همین بود.
‫آدم از ساندویچ خیار خسته می‌شه.
‫در واقع، ایده‌ی مری بود.
‫شما هم بخشی از کسب و کار خانوادگی هستین؟
‫من؟ نه، نه، نه، نه. من فقط یه ماهی پاک‌کنم.
‫هدف واقعی امروزمون...
‫جمع‌آوری پول برای اهداف ارزشمنده.
‫و ما کمک‌های فوق‌العاده سخاوتمندانه‌ای ‫دریافت کردیم.
‫به لطف مدیریت آینده‌نگرانه‌ی...
‫عمیقاً خوشحالم که...
‫خانم هاردیکر.
‫خانم هاردیکر...
‫مایلین به حلقه‌ی خیریه‌ی ما بپیوندین؟
‫باهم می‌تونیم خیلی کارهای خوبی بکنیم.
‫می‌پیوندم. حتماً.
‫و ازتون ممنونم.
‫و باید بگم این...
‫عمیقاً، عمیقاً خوشحالم می‌کنه.
‫«ترجمه از رضا فتحی»