‫یه روزی روی اون تابلو نوشته میشه ‫«جو هاردیکر و پسر».
‫فکر کردم من مسئول پول‌هام.
‫فرد فعلاً می‌تونه پول‌ها رو مدیریت کنه.
‫تو هم به زودی یاد می‌گیری.
‫یاد بگیرم! از تو؟
‫این باعث می‌شه مرد بشه.
‫عجب اجرایی بود.
‫می‌خوای تمام عمرت یه دلقک باشی؟
‫فقط یه شوخی بود!
‫می‌تونی واسم یه کم لیموناد بیاری؟
‫پس لیموناد، بانوی من.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫یه پیروزی بود، عزیزانم.
‫یه پیروزی بی‌چون و چرا.
‫خانم هاردیکر، آیا مایلید به ‫حلقه‌ی خیریه‌ی ما بپیوندید؟
‫بله.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫اوه، گندت بزنن.
‫شاید فانتزی باشه، ‫ولی حداقل یه قوری درست و حسابیه.
‫نمی‌تونم مزه‌ی فلز توی چاییم رو تحمل کنم.
‫فقط می‌گم مواظبش باش.
‫به نظر ظریف میاد.
‫تمام اون سال‌ها تونستم براون بتی ‫خودمون رو نشکنم، مگه نه؟
‫«بزدل»...
‫«بزدل» یعنی چی؟
‫اوه...
‫بی‌جربزه. پرس‌وجو کردم.
‫سه صفحه پر از کلمه‌های گنده ‫و هری ما هیچی نگفته.
‫فقط داره چیزایی که توی مدرسه ‫یاد گرفته رو امتحان می‌کنه.
‫خب، اگه تنها چیزی که توی بارلوز یاد می‌گیره ‫اینه که چطور برتر به نظر بیاد،
‫پول کوفتیمون رو پس می‌گیرم.
‫سم، این هری نیست که باعث شده ‫الان اینقدر بدخلق باشی، نه؟
‫حق سنوات خوبی به فرد دادم.
‫گرسنه نمی‌مونه.
‫اوه، یکی به خودش رسیده.
‫یکی بهتره این کارو نکنه.
‫یکی بوی خز سوخته میده.
‫می‌شه...
‫شاید بهتره یه کم عطر بزنی
‫قبل از اینکه بانو بومونت بیاد،
‫و یه کم روغن واسه خوابوندن وز موهات؟
‫امتحانش کردم مامان. نمی‌مونه.
‫- کی داره میاد؟ ‫- بانو بومونت میاد دنبالم.
‫با حلقه‌ی بانوان خیریه به لیدز دعوت شدم.
‫هیچ چیز خیریه‌ای توی لونه‌ی این افعی‌ها نیست.
‫می‌ریم به یه سخنرانی از انجمن تئوسوفی.
‫و اون دیگه چیه، یه کلمه‌ی فانتزی دیگه‌ست؟
‫خانم تمپل اومده بود لباس‌های ‫خانم لایزا رو پس بده، خانوم.
‫عذر می‌خوام.
‫گمونم همین الان تینی رو دیدم
‫که دوباره دنبال سگ تازی ‫لرد فیتزهربرت افتاده بود، قربان.
‫- اوه، محض... ‫- نه، اشکالی نداره. من می‌رم.
‫نمی‌شه تینی رو سرزنش کرد ‫که دنبال دل کوچیکش رفته.
‫لعنتی.
‫لینا! وایسا!
‫لااقل یه سلام می‌کردی.
‫نمی‌خواستم مزاحمت بشم.
‫مزاحمم بشی؟ می‌خوام ببینمت.
‫از لایزا تشکر کن، ولی لطفاً ‫دیگه به بتسی لباس قرض نده.
‫پول خشکشوییش رو ندارم.
‫هی. ببین، ببخشید اگه ناراحتت کردم،
‫اصلاً منظوری نداشتم.
‫فقط یادت نره کی هستی، ماری،
‫یا از کجا اومدی.
‫من به جایی که ازش اومدم افتخار می‌کنم.
‫اوه، آره؟ چرا دوستای جدیدت رو
‫نمیاری اسکله، همه‌مون رو نشون بدی؟
‫یه کم کیک زنجبیلی سرد با یه کم چای مونده،
‫چی می‌تونه بهتر از این باشه؟
‫دلم واست تنگ شده، لینا.
‫پس چرا بیشتر سر نمی‌زنی؟
‫امروز وقت استراحت، چرا که نه؟
‫آره، دوست دارم بیام، فقط یه قرار دارم.
‫البته که داری.
‫ولی به زودی، باشه؟
‫هروقت وقتت آزاد بود.
‫اون قوری بیشتر از صد سال قدمت داشت.
‫افتخار کلکسیون ارباب فقید،
‫که شک ندارم اون پیرزن جادوگر دزدیدتش.
‫احترام بذار، خانم درایدن.
‫اون کسیه که احترام نمی‌ذاره.
‫من به سِر ویلیام قسم خوردم
‫که با نهایت دقت از کلکسیونش مراقبت کنم.
‫وقتی زنده بود.
‫حالا که فوت کرده،
‫خونه و محتویاتش متعلق به هاردیکرهاست
‫تا هر کاری دوست دارن باهاش بکنن.
‫اونا کوچکترین ایده‌ای از ارزش ندارن.
‫اونا حقوقت رو میدن، خانم درایدن.
‫خب پس، جناب بیزلی...
‫بهتره به کارمون برسیم، مگه نه؟
‫سوم ماه بعد با کشتی می‌رم.
‫بابا می‌خواد واسه فصل چوگان ‫توی بوینس آیرس باشم.
‫الان داریم اسب پرورش می‌دیم، می‌دونی؟
‫تعدادی از بهترین اسب‌های اصیلمون رو ‫با نژاد کریولو ترکیب می‌کنیم.
‫توی زبون خودشون دو تا «ل» داره، ‫«اِل‌یه» تلفظ می‌شه.
‫- «اِل-یه». ‫- چه جالب.
‫البته، آدلا فرانسوی رو روان صحبت می‌کنه.
‫اونا از نسل اسب‌های اصیل اندلسی هستن،
‫که توسط فاتحان اسپانیایی آورده شدن.
‫کاملاً درسته.
‫ولی کی برمی‌گردید، لرد هوگو؟
‫- شش ماه. زودترین حالت. ‫- اوه، چه حیف.
‫بله. خب، سفر به سلامت و این حرفا.
‫حتماً قبل از اینکه سوار کشتی بشید ‫می‌بینیمتون، مگه نه؟
‫مطمئناً خانواده‌ام خوشحال می‌شن
‫اگه فکر کنن آدمای خوبی اینجا ‫منو بدرقه می‌کنن...
‫و شاید کسی که بخوام واسش برگردم.
‫عالیه.
‫خوبه، رفیق.
‫- من بدرقه‌تون می‌کنم. ‫- بله.
‫بریم.
‫شنیدی؟ اون دیگه مال توئه.
‫اون یه آدم حوصله‌سربره، مادر.
‫فقط می‌تونه در مورد اسب‌ها حرف بزنه.
‫بثرست‌ها سوارکارن.
‫در واقع، اسب‌ها در درجه‌ی دوم قرار دارن.
‫موضوع مورد علاقه‌اش خودشه.
‫آدلا، بس کن!
‫لرد هوگو بثرست یه گزینه‌ی ایده‌آله.
‫وقتی ازدواج کردید،
‫لازم نیست بیشتر از حد ضرورت ‫باهاش صحبت کنی.
‫فکر می‌کنی من و پدرت چطوری با هم کنار میایم؟
‫لرد هوگو...
‫اجازه بدید شما رو...
‫جو. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط اومدم سر بزنم که تینی ما ‫مزاحم ماهارانی نشه، قربان.
‫اوه، اصلاً.
‫در واقع، ماهارانی به محض رسیدن ‫لرد هوگو فرار کرد و قایم شد.
‫گمون نکنم زیاد ازش خوشش بیاد.
‫با این حال، این ماهارانی نیست ‫که قراره باهاش ازدواج کنه.
‫ازدواج؟
‫آره خب، کار دیگه تموم شده،
‫فقط مونده رسمی بشه.
‫مطمئنم تینی همین دور و براست.
‫قوری‌های فانتزی به درد استفاده نمی‌خورن.
‫اوهوم. گمونم واسه زهکشی ‫گلدون‌ها خوب باشه.
‫اگه دخترم دور و برم نمی‌پلکید ‫خودم چالِش می‌کردم.
‫یه چیزی بهتون بگم، بانوی من،
‫اون بازی پوکر توی «لاکی سیلر» رو بلدی؟
‫چطوره که با یه بازی مجدد دهن منو ببندی؟
‫بعضیا ممکنه به این بگن باج‌گیری.
‫و بعضیا ممکنه بگن این خیلی گرانبهاست.
‫چرنده، ۲۰ تای دیگه ‫شبیه این توی اتاق پذیرایی هست.
‫باشه، وقت ندارم جر و بحث کنم.
‫دارم با ماری به یه سخنرانی توی لیدز می‌رم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫آدم سخنرانی رفتن باشی.
‫نیستم، ولی نمی‌ذارم اون
‫تنهایی خودش رو خار و خفیف کنه.
‫گمونم از همراهیت خوشحال می‌شه، ها؟
‫اوه، بهش نگفتم که منم میرم.
‫مگه قیافه‌ام به احمقا می‌خوره؟
‫به هیچ وجه، بانوی من.
‫به هیچ وجه.
‫نمی‌تونی تصور کنی که چه آدم ازخودراضی‌ایه.
‫حتماً باید یه شخص خوش‌تیپ، ‫پولدار و باحال اون بیرون باشه
‫که مادرم تاییدش کنه.
‫گمونم اگه بخوام می‌تونم ‫مادرت رو تحت تأثیر قرار بدم.
‫خیلی لطف کردید که اومدید دنبالم.
‫- و من. ‫- اوه!
‫خدای من.
‫نمی‌دونستم مادرتون هم دعوت شده.
‫بله، مادرم خیلی خیلی به تئوسوفی علاقه داره.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
‫هر چه بیشتر، بهتر، عزیزم.
‫و منو پرودنس صدا کن.
‫ما هستم. خوشبختم.
‫- بریم، جیمز. ‫- بله، خانوم.
‫کلارا توری دانتل خانوادگی رو می‌پوشه.
‫و دوکش هم با لباس سواره‌نظامش ازدواج می‌کنه.
‫واقعاً نمی‌تونستیم خوشحال‌تر از این باشیم.
‫واسه شما چقدر عالیه، پرودنس.
‫تبریک می‌گم.
‫خیلی ممنون، مادام.
‫و آدلا چی، اِمای عزیز؟
‫شنیدم پسر بزرگ لرد بثرست ‫داره توی خارج بهش ملحق می‌شه.
‫این به معنی توقف رابطه‌شونه؟
‫نمی‌تونم چیز بیشتری بگم،
‫ولی... تقویم‌هاتون رو آماده کنید.
‫و دختر شما چی، ماری؟
‫خواستگارها واسه لایزا صف کشیدن؟
‫لایزا عقلش بیشتر از این حرفاست ‫که خودشو گرفتار یه مرد کنه.
‫خب، تازه ۱۸ سالشه.
‫هنوز شکوفا نشده.
‫اگه بیشتر از این شکوفا بشه،
‫لباسش تیکه پاره می‌شه.
‫خانم هاردیکر، بانوی من.
‫واسه اینکه بگم متاسفم که ‫گمراهت کردم و این حرفا.
‫اینا از باغ ماست، مگه نه؟
‫نه.
‫خب، شاید.
‫سر راهم چیدمشون.
‫ولی راستش، واقعاً واسه اینکه تو رو ‫به دردسر انداختم حس بدی دارم.
‫فکر می‌کنی جای من بودن آسونه؟
‫تمام وقت زیر ذره‌بین بودن،
‫که مثل یه سگ پودل جایزه به نمایش گذاشته بشم،
‫و اینکه مادرت موفقیت و شکست خودشو ‫با جذابیت تو اندازه بگیره.
‫زندگی یه ماهی پاک‌کن در مقایسه با این ‫کاملاً جادویی به نظر میاد.
‫اوه، بس کن آدلا.
‫تو حتی یه صبح هم توی اسکله دووم نمیاری.
‫ولی لازم نیست این کارو بکنی.
‫نکته همینه.
‫ولی من باید تلاش بیشتری کنم ‫تا یه آدم پولدار باشم،
‫و تا الان فقط خرابکاری کردم.
‫پس واسه همین اینجام...
‫تا ازت راهنمایی بخوام.
‫متاسفانه باید واضح‌تر بگی.
‫- من... ‫- خواهش می‌کنم، آدلا.
‫کمکم می‌کنی یه بانو باشم؟
‫خیلی ممنونت می‌شم، ‫و خدا می‌دونه، مامانم هم همینطور.
‫هووم...
‫خب، من غول چراغ جادو نیستم...
‫ولی از چالش خوشم میاد.
‫فردا واسه یه جلسه آموزشی بیا پیشم.
‫باورم نمی‌شه یه صبح کامل رو ‫واسه اون مزخرفات هدر دادم.
‫خب، کسی از اولش تو رو دعوت نکرده بود.
‫لذتی نمی‌برم از دیدن اینکه خودتو ‫واسه اون جماعت شیرین می‌کنی.
‫یکی باید تو رو از دست خودت نجات بده.
‫واسه همین خودتو انداختی وسط ‫که کمکم کنی؟
‫مطمئنم که همه‌مون احساس ‫آزادی روحی و معنوی می‌کنیم؟
‫بیشتر از همیشه.
‫تنها روحی که می‌خوام آزاد بشه ‫بطری نوشیدنی توی جیبمه.
‫چون من هماهنگ کردم که
‫به یکی از کارهای خیریه‌ای ‫که کمک‌های مالی ما
‫ازش حمایت می‌کنه، سر بزنیم.
‫این چه کاریه!؟ جمعش کن.
‫یه نصیحت دوستانه قبل از ورود،
‫عطرتون رو دم دست نگه دارید.
‫بهش احتیاج پیدا می‌کنید.
‫- اوه، ما... ‫- لعنتی.
‫[نوانخانه‌ی خیابان چپل]
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫دوباره سر از اینجا در بیاریم.
‫گمونم دارم از حال میرم.
‫خودشه. فکر می‌کنی ما رو می‌شناسه؟
‫تو فقط یه بچه بودی، ماری.
‫من خودمو هم به سختی توی این لباسا می‌شناسم.
‫اگه بخوای می‌تونم ببرمت خونه. ‫می‌تونی یه بهونه بیاری.
‫نه. نه، فکر می‌کنن ما ترسوییم یا از خودراضی...
‫یا بدتر، بو می‌برن.
‫این حمایت از موسسه‌ی ارزشمند شما
‫از نظر معنوی بسیار باارزشه.
‫خانم‌ها، استاد نگز رو معرفی می‌کنم،
‫بیش از 30 ساله که سرپرست ‫خستگی‌ناپذیر فقرا در اینجا هستن،
‫و سرپرست فعلی،
‫همسر خوبشون، خانم نگز.
‫اجازه بدید خانم ماری هاردیکر ‫از شرکت شاه‌ماهی هاردیکر رو معرفی کنم...
‫و مادر عزیزشون.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم، مادام؟
‫البته که نه. احمق نباش.
‫دوستان جدیدمون با این کار ناآشنا هستن، آقای نگز.
‫و این خوش‌شانسی شماست ‫که ما ازشون استقبال کردیم.
‫اوه، کاملاً، کاملاً.
‫هر ماهی اضافه‌ای که مایل به اهدا باشید
‫با سپاس فراوان پذیرفته می‌شه، بانوان من.
‫یادته، اِما؟
‫کریسمس گذشته واسشون پودینگ انجیر فرستادیم.
‫البته نباید شرایط رو زیادی راحت کرد،
‫وگرنه آدمای ولگرد رو تشویق می‌کنه.
‫اونا ولگردهایی هستن ‫که بارها و بارها برمی‌گردن
‫تا از جای خواب و غذای مجانی سوءاستفاده کنن.
‫کاملاً درسته.
‫گداهای کثیف.
‫حالا، اجازه بدید پیشرفت‌هایی که بعد ‫از آخرین بازدیدتون داشتیم رو نشونتون بدم
‫و با چندتا از اصلاح‌شده‌ترین ‫خانم‌های جوانمون توی بخش دخترا آشنا بشید.
‫♪ تمام چیزهای روشن و زیبا ♪
‫♪ تمام موجودات بزرگ و کوچک ♪
‫♪ تمام چیزهای عاقل و شگفت‌انگیز ♪
‫♪ خداوند تمام آنها را آفرید ♪
‫♪ او به ما چشم داد تا آنها را ببینیم ♪
‫♪ و لب‌هایی تا بتوانیم بگوییم ♪
‫♪ چقدر شگفت‌انگیز... ♪
‫♪ چقدر شگفت... ♪
‫♪ چقدر بزرگ است خدای متعال که... ♪
‫♪ که تمام چیزها را به خوبی آفریده است ♪
‫♪ تمام چیزهای روشن و زیبا ♪
‫♪ تمام موجودات بزرگ و کوچک ♪
‫♪ تمام چیزهای عاقل و شگفت‌انگیز ♪
‫♪ خداوند تمام آنها را آفرید ♪
‫آفرین!
‫بالاخره تمومش کردیم.
‫شاید بهتره دفعه‌ی بعد یه آیه‌ی انجیل ‫واسه فراموشی بخونید.
‫آره، خودشه.
‫نه، نمی‌تونم... نمی‌تونم انجامش بدم! ‫نمی‌تونم یاد بگیرم.
‫عجله نکن. یاد می‌گیری.
‫مجبوری.
‫تو و کالوم تنها کسایی هستید ‫که بعد از اتفاقی که واسه فرد افتاد
‫از این به بعد واسه لیست حقوق بهتون اعتماد می‌کنم.
‫بابا، در مورد فرد، شاید ما...
‫بهتره بهش یه شانس دوباره بدیم.
‫بین منصف بودن و دلرحم بودن فرق هست، جو، ها؟
‫اونا اینو می‌دونن، و من نمی‌تونم ‫احترامشون رو از دست بدم.
‫من بهت ایمان کامل دارم، پسر.
‫که خیلی هم خوبه، چون من باید برم پایین
‫جیمز هیوگیل از هیئت مدیره رو ببینم.
‫بسیار خب، یالا.
‫بهم نشون بده چطوری انجامش بدم ‫تا درست یاد بگیرم.
‫باشه.
‫ممنون که اومدید، آقای هیوگیل.
‫ما اینجا توی شاه‌ماهی هاردیکر ‫پیشرفت زیادی داشتیم.
‫تمام چیزایی که می‌خوام ‫تغییر بدم حتماً باعث
‫یه نیروی کار شاد و بهره‌وری بهتر می‌شه،
‫- که باید چیز خوبی باشه... ‫- اون چه کوفتیه دیگه؟!
‫تجهیزات جدیدی که گفتم.
‫نمی‌تونید همینطوری پول شرکت رو ‫خرج همچین چیزی بکنید
‫بدون اجازه از هیئت مدیره!
‫ولی تمام اون کارها خیلی طول می‌کشید.
‫مراحلی هست که باید طی بشه،
‫رأی اکثریت باید گرفته بشه.
‫ولی جرثقیل جدید ارزش سرمایه‌گذاری رو داشت.
‫دو برابر هزینه‌اش رو برمی‌گردونه، ‫بهتون قول میدم.
‫بسیار خب. یک ماه وقت داری ثابتش کنی.
‫- این... این زمان زیادی نیست... ‫- سی روز.
‫هزینه‌ی جرثقیل رو جبران کن
‫وگرنه هیچ تغییر دیگه‌ای لحاظ نمی‌شه.
‫ممنون.
‫نگز مثل همیشه زشت بود.
‫چطور تونسته یه زن پیدا کنه...
‫خب، به هر حال به نظر میاد اوضاع ‫از دوران ما بهتر شده.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫فرش‌ها، مبل‌ها، همه‌اش واسه نمایشه.
‫همه‌اش واسه نمایشه، ما.
‫اون دخترای بیچاره رو آوردن ‫تا واسه خانمای پولدار خودشیرینی کنن.
‫منم یکی از اونا بودم.
‫ولی تو متوجه نمی‌شی، ‫چون هیچوقت اونجا نبودی.
‫خب...
‫دیگه تموم شده، کش دادنش فایده‌ای نداره.
‫اینجایی عزیزم. همه چیز خوبه؟
‫باید می‌شنیدی بانو بومونت
‫چطوری از عروسی دخترش تعریف می‌کرد.
‫انگار مثلاً اون دختره‌ی لاغرمردنی ‫می‌تونه از آدلا بهتر باشه.
‫مضحکه که ما باید توی این موقعیت باشیم.
‫لرد هوگو مشتاق به نظر میاد.
‫پس چرا هنوز پیشنهاد نداده؟
‫ما باید پیش‌قدم بشیم.
‫من که تقریباً نامزدیشون رو اعلام کردم.
‫باید اسب رو تا لب چشمه ببریم،
‫همونطور که خودش ممکنه بگه.
‫می‌دونی آخر این ضرب‌المثل ‫چی می‌شه، عزیزم؟
‫یه مهمونی خودمونی توی ‫اتاق پذیرایی برگزار می‌کنیم،
‫اونا رو جلوی همه کنار هم می‌ذاریم.
‫چندتا از بهترین مهمون‌ها.
‫و این بار دست توی جیبت می‌کنی، جورج.
‫بهترین‌ها رو لازم داریم، ‫موسیقی، نوشیدنی خنک،
‫اردورها و شیرینی‌های فرانسوی.
‫و هیچ اثری از شاه‌ماهی هم نباید باشه.
‫حالم از اینکه با اون ماهی‌فروش‌ها ‫مرتبط باشم بهم می‌خوره.
‫ها! این خرج واقعاً لازمه، اِما؟
‫منظورم اینه که، حتماً یه پیاده‌روی ‫توی روستا و بعدش چای...
‫- بی‌فایده‌ست! ‫- هووم...
‫آینده‌ی تنها دخترت واست مهم نیست؟
‫- خب، تا وقتی که از فورتنام خرید نکنیم. ‫- اوه!
‫یا هرودز.
‫یا هر جای دیگه‌ای که باید بدهیم رو تسویه کنم.
‫- «آدلا مال من باش...» ‫- هی!
‫«و من مال تو خواهم بود
‫در رخسارت خورشید خواهد درخشید!
‫موی تو خورشید است و بدن تو ماه!»
‫بدن آدلا، ماه؟
‫این مزخرف‌ترین چیزی بود که تا حالا شنیده بودم...
‫اون خاصه، لایزا!
‫شبیه هیچکس دیگه‌ای که تا حالا دیدم نیست.
‫مدت کمی وقت دارم تا به دستش بیارم
‫قبل از اینکه با یه آدم از خودراضی ‫لقب‌دار ازدواج کنه.
‫آره خب، پس اینو بهش نده.
‫یه چیز گرون واسش بخر،
‫چیزی که رمانتیک باشه، بدون قافیه‌های افتضاح.
‫وقتی عقلت سر جاش اومد ‫می‌تونی ازم تشکر کنی.
‫شب بخیر، جو.
‫ببرش به بخش زن‌ها!
‫اون هیچ شپش کوفتی‌ای نداره!
‫چیه؟
‫فقط یه خواب بود.
‫بگیر بخواب.
‫به خاطر خدا، ماری، باید بهم می‌گفتی
‫که برگشتی به خیابان چپل، یا ما...
‫نه، ما هیچوقت در مورد ‫روزهای نوانخانه‌مون حرف نمی‌زنه.
‫و من فقط می‌خواستم فراموشش کنم.
‫ولی با برگشتن به اونجا، انگار این در باز شده،
‫و من نمی‌تونم ببندمش، سم.
‫پس باهاش روبرو شو، نذار اذیتت کنه.
‫می‌دونی چی اذیتم می‌کنه؟
‫اینکه چقدر عصبانی‌ام که ‫مادر خودم منو توی اون وضعیت قرار داد.
‫چطور تونست بارها و بارها منو اونجا ول کنه
‫اگه واقعاً به فکرم بود؟
‫البته که به فکرته. ‫اون زن واست می‌میره.
‫باهاش صحبت کن، درستش کن.
‫نه، نمی‌تونم، و اونم درستش نمی‌کنه.
‫آماده‌ای؟
‫خوبه، لباستو در بیار.
‫هووم!
‫اولاً، در نبود شکم‌بند
‫باید بندهای لباس رو سفت کرد...
‫تا نفس کشیدن محدود بشه.
‫بعدش، هر چی مو بیشتر باشه بهتره.
‫- تکون نخور! ‫- آخ!
‫گونه‌ها رو نیشگون بگیر تا سرخ بشن.
‫قطرات لیمو واسه اشک‌آلود کردن چشم‌ها.
‫آخ! لعنت بهش!
‫خانم‌ها حرف زشت نمی‌زنن، لایزا!
‫اگه مجبور شدی بگو «لعنتی».
‫روغن روی پلک‌ها واسه یه درخشش لطیف.
‫و اینم از این، ظاهر کلی ‫یه آدم سل‌دار به دست میاد.
‫نمی‌فهمم.
‫مریض به نظر رسیدن چه جذابیتی داره؟
‫رمانتیکه، احمق جون.
‫مردا نمی‌تونن در مقابل زنی ‫که احتیاج به نجات داره مقاومت کنن.
‫نقش بازی کردن خیلی کیف میده.
‫هووم، البته...
‫با یه شکم‌بند هیکل خیلی بهتری پیدا می‌کنی.
‫من دیگه زیر بار شکنجه‌ی واقعی نمی‌رم.
‫صبح بخیر، جناب هاردیکر.
‫اوه، بس کن.
‫فکر کردم شاید یه کم کیک زنجبیلی بخوای.
‫اوه، عالیه.
‫ممنون، بتسی.
‫خدای من، جو.
‫الان واقعاً یه تاجر درست و حسابی شدی.
‫وقتشه بزرگ بشم، بتس.
‫من یه آینده‌ی درست و حسابی می‌خوام.
‫یه زن و بچه،
‫یه خانواده و خونه که بهم احترام بذارن.
‫آینده‌ی دوست‌داشتنی‌ای به نظر میاد، جو هاردیکر.
‫خب، اون ماهی‌ها خودشون پاک نمی‌شن.
‫اون تحسین‌کننده‌ی توئه.
‫- اینو می‌دونی، مگه نه؟ ‫- نه.
‫نه، من اونطوری بهش نگاه نمی‌کنم.
‫اون دختر دوست‌داشتنی‌ایه.
‫شما دوتا با هم خوب می‌شید.
‫شاید.
‫باید توی گفتگو سرگرم‌کننده باشی
‫ولی نه بیشتر از اون آقا.
‫باید بذاری فکر کنه اون جالب‌ترین چیز دنیاست.
‫ولی چرا؟ اگه نباشه چی؟
‫ادب، لایزا.
‫نزاکت.
‫راه‌های دیگه‌ای هم هست که بدون اینکه واقعاً بگی
‫نشون بدی علاقه‌ای نداری. ‫بهت نشون می‌دم.
‫هر حرکت یه معنی داره.
‫- دنبالم بیا. ‫- هستم.
‫نه، معنیش اینه.
‫داری سرکارم می‌ذاری.
‫کتاب‌های کاملی در این مورد وجود داره، لایزا.
‫این یه هنره.
‫برو رد کارت.
‫عاشقتم.
‫ازت متنفرم.
‫بله.
‫نه.
‫من نامزد دارم.
‫عاشق یکی دیگه‌ام.
‫وحشی!
‫تو همین الان درخواست دوستی کردی ‫و احتمالاً رد می‌شه.
‫اوه، لعنت بهت.
‫اوه... لعنتی.
‫هووم.
‫حتماً فکر می‌کنی داری ‫وقتت رو با من تلف می‌کنی.
‫مزخرف نگو.
‫تو همین الان هم خیلی پیشرفت کردی.
‫واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟
‫موفقیت تو موفقیت منه، لایزا،
‫و من بازنده‌ی خیلی بدی هستم.
‫حالا، والس وینی‌ـت چطوره؟
‫از کلاه‌گیس و شانه‌ها واسه تمرین استفاده کن.
‫عالیه. ممنون، آدلا.
‫واقعاً میگم.
‫راستش خودمم خیلی لذت بردم.
‫آدلا!
‫فقط به مامان نگو.
‫- آدلا! ‫- خداحافظ.
‫بله، مامان؟
‫می‌خوام از هاردیکرها فاصله بگیری
‫تا بعد از مهمونی.
‫ولی چرا؟
‫اگه لرد هوگو بفهمه با کیا رفت و آمد می‌کنی،
‫ممکنه همه چیز خراب بشه.
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم.
‫فهمیدی، آدلا؟
‫بله، مامان.
‫[جناب هاردیکر و خانواده]
‫ما...
‫باید در مورد نوانخانه باهات صحبت کنم.
‫ما، به من نگاه می‌کنی؟
‫طوری رفتار می‌کنیم که انگار من ‫هیچوقت اونجا نبودم، ولی بودم.
‫من اونجا بودم، برخلاف چیزی که فکر می‌کنی.
‫هفته‌ها از دختر خودم جدا بودم.
‫من یه بچه بودم، ما.
‫بهم زور می‌گفتن، می‌ترسیدم، و تنها بودم.
‫و اینو بهت گفتم،
‫ولی هر بار که مجبور بودیم برگردیم اونجا،
‫تو فقط طوری رفتار می‌کردی ‫که انگار یه ماجراجویی بزرگه.
‫واسه شیرین کردن تلخی، واسه هر دومون.
‫فکر می‌کنی من از پاک کردن کنف ‫تا وقتی انگشتام خون بیاد لذت می‌بردم؟
‫- پس چرا اینقدر ما رو اونجا مینداختی؟ ‫- مینداختم اونجا؟
‫- تقصیر من نبود که پول نداشتیم. ‫- پس تقصیر کی بود؟
‫شرایط!
‫منظورم اینه که یه زن با یه بچه تنهایی.
‫- باید سعی می‌کردی ازم محافظت کنی. ‫- کردم!
‫مجبور بودم سیر نگهت دارم ‫وقتی هیچی نداشتیم!
‫اگه قبول می‌کردی که واقعاً چطوری بود،
‫می‌تونستم شروع به بخشیدنت کنم.
‫منو ببخشی؟
‫واسه اینکه بی‌پول بودم؟
‫چه بلایی سرت اومده، دختر؟
‫اصلاً به من گوش نمی‌دی...
‫به ما می‌گفتن گداهای کثیف،
‫در حالی که تو فقط اونجا وایساده بودی ‫و هیچی نمی‌گفتی!
‫واسه اون پولدارای از خودراضی خودشیرینی می‌کردی.
‫پس گمونم از پولدار بودن ناراحتی؟
‫ترجیح می‌دم پولم رو از دست بدم تا عزتم رو.
‫باید اول یه چیزی داشته باشی ‫تا بتونی از دستش بدی.
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- دارم سعی می‌کنم اوضاع رو درست کنم،
‫- همونطور که تو پیشنهاد دادی، سم. ‫- خیلی خنگی
‫اگه فکر می‌کنی هیچوقت می‌تونی اینجا جا بیفتی!
‫راه به جایی نمی‌بری!
‫بس کنید دیگه، هر دوتون!
‫یه دعوت‌نامه واسمون اومده.
‫«لرد و بانو فیتزهربرت از شما دعوت می‌کنند
‫جهت یک مهمانی خودمانی در پذیرایی.»
‫اینم از جا نیفتادن، ها؟
‫تو یه احمقی، ماری هاردیکر.
‫ها، واسم می‌میره، مگه نه؟ ‫اول خفه‌اش می‌کنم.
‫هی! من می‌خوام مطمئن بشم بچه‌هامون
‫می‌تونن سرشون رو بالا بگیرن،
‫علیرغم گذشته‌ی کثیف من!
‫سم، من دوباره اون حساب‌ها رو ‫وقتی نیستی چک می‌کنم.
‫خوبه.
‫- اوه، لایزا! ‫- می‌دونم!
‫فرشته شدی، عزیزم.
‫کی فکرشو می‌کرد اینقدر خوب بشی؟
‫خانم لایزا همیشه خوب به نظر میان.
‫ما کجاست؟
‫خب، انگار کارهای بهتری داره ‫که انجام بده، چه بهتر.
‫بسیار خب، آماده‌ایم؟
‫بسیار خب.
‫ویسکنت و کنتس دلیسی.
‫پسرشون، جناب آیور دلیسی.
‫بانو دلیسی، با شکوهه.
‫- خوش اومدید، لرد دلیسی. ‫- حالتون چطوره؟ از دیدنتون خوشحالم.
‫لرد هوگو کدوم گوریه؟
‫خیر سرش اون مهمون افتخاریه.
‫و به اندازه‌ی غرورش بی‌ادبه.
‫بالاخره.
‫آقا و خانم هاردیکر،
‫پسرشون، جناب جو هاردیکر،
‫و دخترشون، خانم لایزا.
‫اونا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫خیلی خوشحالم که تونستید بیاید. ‫حالتون چطوره؟
‫لرد هوگو بثرست!
‫لرد هوگو...
‫بانو فیتزهربرت، مثل همیشه تابنده.
‫تا وقتی بیرونن کار رو تموم کنیم.
‫اوه، مراقب باش.
‫می‌خوام تا اطلاع ثانوی اینا جاشون امن باشه.
‫تا کِی، خانم درایدن؟
‫تا وقتی اونا هستن، هاردیکرها.
‫اوه، اونا زیاد اینجا دووم نمیارن،
‫و وقتی یه آدم لایق تالار رو به دست بگیره،
‫این گنجینه‌ها جاشون امن و امان خواهد بود، ‫به لطف من.
‫زود باش.
‫بله، تقریباً لحظه‌ی آخری بود.
‫لایزا...
‫با تمام اشتباهات طوری رفتار کن ‫که انگار عمدی بودن،
‫راهش همینه.
‫و حالا مد شده.
‫عالیه.
‫عجب بدل رنگارنگی.
‫نباید هدیه قبول کنم ولی...
‫چون اینقدر زحمت کشیدی.
‫- به لباست سنجاقش کنم؟ ‫- نه.
‫زیر یقه‌ام می‌پوشمش...
‫نزدیک‌تر به بدنم.
‫تنهایی اینجا چیکار می‌کنین؟
‫محض رضای خدا، آدلا.
‫وقتی بچه بودی بلوف می‌زدی.
‫هنوزم بلوف می‌زنی!
‫هی! فکر کردم فراموش کردی، خانوم.
‫همه‌تون آرزو می‌کنید فراموش می‌کردم.
‫پس منم بازی بده.
‫من نوشیدنی‌ها رو می‌ریزم.
‫اوه، رفقا.
‫هی، گورتو گم کن، مایلز.
‫واسه بانو جا باز کن.
‫اوه، لطفاً یه کاناپه امتحان کنید، قربان.
‫خیلی جالبه، اینطور فکر نمی‌کنید؟
‫آروم باش، فقط خاویاره.
‫خب، همه‌شو یه جا ننداز بالا.
‫خدای بزرگ.
‫بانو آدلا.
‫باید در مورد تابستونم ‫با گاوچرون‌های اروگوئه بهتون بگم...
‫می‌تونم بهتون نوشیدنی تعارف کنم، بانو آدلا؟
‫نه، نمی‌تونید، جناب.
‫من و بانو آدلا داریم صحبت می‌کنیم.
‫در واقع، من هنوز یه کلمه هم حرف نزدم.
‫من باهاش حرف می‌زدم، نه تو.
‫- یه دختر واسه خودت پیدا کن، رفیق. ‫- «دختر»؟
‫اون خیکی دیوونه کنار میز به نظرم بهت میاد.
‫حرفت رو پس بگیر، عوضی.
‫تو اصلاً این کلاغک زبون‌باز رو می‌شناسی؟
‫چطوره من و تو بریم بیرون
‫تا من اون دندونای مسخره‌ات رو خرد کنم؟
‫جلو بیفت، مکداف.
‫عاشق یه دعوای خوبم.
‫ببین...
‫چمنزارهای شمالی بیشترین آفتاب رو می‌گیرن،
‫خاک، تپه‌های اونجا،
‫که خبر خیلی خوبی واسه نوشیدنی‌سازیه.
‫- به نظر میاد برنده‌ی این بازی تویی، جورج. ‫- آره.
‫خودمم می‌خواستم شریک بشم...
‫منتها حتی مطمئن نیستم از نوشیدنی خوشم بیاد،
‫و باید محصولت رو بشناسی، ها؟
‫حالا اگه در مورد رازک حرف می‌زدی ‫یا سیب‌های آبمیوه...
‫چیه؟
‫امیدوار بودم اولین پیشنهاد رو به تو بدم، رفیق،
‫می‌دونی، همسایه‌ها با هم متحد بشن، ‫از اینجور چیزا.
‫ولی اگه مایل نیستی...
‫خب حالا، جورج، من... خوشحال میشم.
‫- می‌تونم بدم ساندرز یه نگاهی بهش بندازه. ‫- آره؟
‫- ببخشید، لرد من. ‫- بله، بیتس؟
‫گمونم توی سالن به حضورتون نیازه.
‫توی کمبریج بوکس کار می‌کردم، می‌دونی؟
‫ولش کن، جو. خودتو مضحکه نکن.
‫این پیشنهاد خود این قاطر بزرگ و حریص بود.
‫آخ!
‫- هی! ‫- دوباره بگو!
‫- بگو! ‫- جداشون کنید!
‫خدای بزرگ!
‫- بس کن، پسر! ‫- اون لیاقت تو رو نداره، آدلا!
‫اوه، عوضی نباش، جو.
‫معنی این کار چیه؟!
‫همه چیز تحت کنترله، عزیزم.
‫عذر می‌خوام، بانو فیتزهربرت.
‫منو تحریک کرد.
‫من دیگه مرخص می‌شم.
‫جورج...
‫دخترت رو ببر تا عقلش سر جاش بیاد.
‫آدلا، بیا. یالا.
‫بذارید کاملاً واضح بگم ‫تا هیچ سوءتفاهمی پیش نیاد...
‫می‌خوام پسرتون رو از دخترم دور نگه دارید
‫قبل از اینکه آینده‌اش رو کاملاً خراب کنه.
‫بله، البته. خیلی متاسفم...
‫لرد هوگو، شما یه قهرمان واقعی بودید.
‫اون آدما دعوت نشده بودن.
‫- چطور تونستی؟ ‫- اون بود که مزخرف می‌گفت!
‫- جو رو سرزنش نکن! ‫- فقط برید خونه!
‫هر دوتون!
‫شما مایه‌ی ننگید!
‫همه‌مون می‌ریم خونه.
‫وسایلت رو جمع کن.
‫چطوره؟
‫روی دور شانسم.
‫به نظر میاد دستم رو از دست دادم.
‫خب، بردن سخت‌تره
‫وقتی یه کارت توی آستینت قایم نکردی، ها؟
‫- چطور جرئت می‌کنی بهم تهمت بزنی! ‫- خب...
‫دفعه‌ی قبل مچتو گرفتم، یادت میاد؟
‫آره، فقط از روی عادت،
‫و فقط وقتی که مجبور بودم!
‫من... من هیچ کاری نکردم...
‫من امشب هیچ تقلبی نکردم.
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫بهتره برسونمت خونه، ها؟
‫ولم کن!
‫یالا با من بیا، پاشو. آفرین.
‫همینه.
‫خوبی؟ بریم؟
‫- نباید اینجا باشی. ‫- گوش کن آدلا.
‫بانو آدلا، باید اینو بدونی.
‫تو نباید با اون از خودراضی ازدواج کنی.
‫- اوه، بسه جو. اینقدر ساده نباش. ‫- چرا؟
‫چی جلوی ما رو می‌گیره؟
‫صد سال سیاه مادرم حاضر نمیشه
‫از هوگو بگذره و تو رو انتخاب کنه.
‫- ولی من پولدارم! ‫- فقط بحث پول نیست.
‫بحث طبقه اجتماعیه، جو...
‫و تو اصلاً نداریش.
‫می‌تونی کمکش کنی بره اتاقش؟
‫من... من خوبم.
‫به کمک کسی نیاز ندارم.
‫هی، بیا اینجا.
‫اون اونقدر که فکر می‌کنه ضد ضربه نیست،
‫پس یه کلمه هم حرف نزن، می‌شنوی؟
‫در مورد چی؟
‫جو؟ پسر!
‫دیگه هیچوقت بیرون نمی‌رم، هیچوقت.
‫می‌تونی خودتو ببینی؟
‫همه‌اش به خاطر جا افتادنه.
‫فقط دارم سعی می‌کنم مراقب همه باشم.
‫خب چطوری پیش می‌ره؟
‫شاید اگه به محض رسیدنمون
‫- برنمی‌گشتی اسکله... ‫- برنمی‌گشتم؟
‫منو تنها نمی‌ذاشتی، در حالی که سعی ‫می‌کردم جایگاهمون رو اینجا پیدا کنم.
‫- من کار مهمی باید انجام بدم! ‫- کار مهم؟ ببخشید.
‫دارم سعی می‌کنم یه زندگی بهتر ‫واسه آدمای مهم زندگیم بسازم.
‫آدمای مهم؟ پس من نیستم، ها؟
‫اوه! ببخشید.
‫با پدرتون اشتباه گرفتم.
‫خیلی ممنون.
‫- حالت خوبه، خانم لایزا؟ ‫- من خوبم.
‫خانم لایزا، چه اتفاقی...؟
‫فقط گمشو، باشه؟
‫جو؟
‫«ترجمه از حـامـد»
‫جو؟
‫حالت خوبه؟