.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«ترجمه از کیارش»
‫[نوادا، لاس وگاس]
‫[جواهرات دست‌دوم خریداریم]
‫من اینجا پشت هتل تو ماشین می‌مونم ‫و یه دست لباس جدید دارم.
‫ردیفه. لباس جدید. زیرکانه است.
‫شما از این ورودی کارکنان می‌رین تو، ‫انگار دارین شیفتتون رو شروع می‌کنین.
‫- حرف نداره. ‫- سوار آسانسور می‌شین...
‫- ما رو تو آسانسور کشیدی؟ ‫- خب که چی؟
‫با موسیقی؟ من چاقه‌ام؟
‫- قوزکم رو گوشتالو کشیدی. ‫- نه، فقط واسه تفاوته.
‫- نقاشی خفنیه. ‫- ممنون. شرمنده رنگ روغنم رو نیاوردم.
‫ادامه بدیم.
‫در رو می‌شکنین، کنترل رو به دست می‌گیرین، ‫پول رو برمی‌دارین، می‌زنین بیرون.
‫- حرف نداره. ‫- ایول.
‫ارل، این مزخرفات رو می‌شنوی؟
‫آره. رنگ‌آمیزیش با من بود.
‫چرا تو این یکی چاق‌ترم؟
‫چون استرس این شرایط بیشتره.
‫♪ بهش می‌گن شاهین! ♪
‫♪ یه گلف‌بازه ♪
‫♪ بهترین گلف‌باز دنیا! ♪
‫- آقای هاکینز. ‫- بله.
‫- درک کچام از تی‌جی‌ال هستم. ‫- آها، بله. سلام.
‫باز هم خیلی ممنونیم ‫که دقیقه نودی اومدین.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- عاشق این تجربه می‌شین.
‫- پسرم اومده؟ ‫- دیشب رسید.
‫وای! اون دیگه چیه؟
‫اون آیزتای مدل ۱۹۵۷ـه.
‫اگه مسابقات رو ببرین، ‫می‌تونین باهاش برین خونه.
‫- می‌شه سوارش بشم؟ ‫- راستش... آره، چرا که نه؟
‫- وایستا، چه‌جوری سوارش می‌شن؟ ‫- اِم...
‫اجازه بدین آقا.
‫نه بابا!
‫- آره. ‫- می‌دونستی این‌جوری باز می‌شه؟
‫راستش، می‌دونستم. آره. ‫ویژگی خاصش همینه.
‫بفرمایین.
‫وای خدایا. انگار تو سریال «خانواده جتسونم.»
‫♪ می‌رم سر کارم ♪ ‫♪ تو بلوک «اچ‌اندآر» ♪
‫♪ عاشق ریاضی‌ام... ♪
‫لانی؟ باید بریم.
‫روی ماشین بهم ساعت هم می‌دین؟
‫آره، باید...
‫آها، باید... آها، باشه.
‫باید... باشه.
‫اِم...
‫چه‌جوری...
‫- یه لحظه آقا. ‫- چی شده؟
‫- باز نمی‌شه؟ ‫- چی شده؟ آهای، من گیر افتادم!
‫پنجره‌اش رو بشکنین!
‫بهم اکسیژن برسونین! اینجا گیر افتادم!
‫خیر سرم شهروند آمریکام!
‫دیده بودی «تاندر داون آندر» ‫اینجا اجرا داشتن؟
‫خیلی باحال می‌شد اگه می‌رفتیم.
‫چی؟
‫من نمی‌خوام بمیرم!
‫هنوز زنده‌ام!
‫سریع می‌بریم و برمی‌گردیم تو هواپیما.
‫- آره. ‫- وایستا، وایستا ببینم.
‫- من دچار عنکبوت‌هراسی‌ام! ‫- اون باباته؟ چیکار می‌کنه؟
‫وای، خیلی خوب می‌شه.
‫ایول. سه میلیون راحته عزیزم.
‫بهش توجه نکن. بهش توجه نکن.
‫لنس؟ لنس! پسرم اونجاست!
‫آرواره حیات لنس! ‫آرواره حیات رو بیار!
‫- وای خدایا. ‫- بفرمایین.
‫حالتون خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫چرا حالم رو پرسیدی؟
‫معلومه که خوبم. ‫اون تو خیلی راحته.
‫خیلی جاداره، آره.
‫چه روز باحالیه. ‫آماده گلف ویدیویی هستین؟
‫آره، ایول!
‫لانی، مدارکت اینجاست.
‫می‌شه پنج دقیقه بهم فرصت بدی؟
‫- همین الان؟ ‫- یه یخ‌چای برام میاری؟ فقط...
‫- آخ! وای! ‫- وای خدا!
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- دکتر لازم داری؟
‫- آره، خوبم. چرا مدام می‌پرسی؟ ‫- دستت له شد...
‫واقعا؟ ‫اصلا متوجه نشدم.
‫سلام، به نوادا، لاس وگاس ‫و تی‌جی‌ال خوش اومدین.
‫من مت بری هستم. ‫امشب براتون مسابقه خفنی داریم.
‫واسه بازی به سمت زمین ‫و راجر استیل می‌ریم.
‫ببین لنس.
‫خیلی باحاله، ها؟ ‫خیلی خفنه، مگه نه؟
‫دیگه دستت رو چیکار کردی؟
‫چسب «سگ‌های نگهبانه»؟
‫آره، چسب «سگ‌های نگهبانه.»
‫- مهم نیست. نمی‌خوام بدونم. ‫- با اون ماشین خفن که بیرون بود لهش کردم.
‫آها، بهانه‌ات همینه؟
‫بهانه می‌خوام چیکار؟
‫فقط صبر کن.
‫ای خدا، چقدر لیزر. ‫انگار جشن بلوغمه.
‫نباید صحبت کنیم، ‫فقط باید راه بریم.
‫همیشه می‌خواستم ‫برام جشن بلوغ بگیرن.
‫تو کله‌گنده این ورزش! ‫دو مردی که همدیگه رو خوب می‌شناسن!
‫لنس هاکینز که تازه تو مسابقات آزاد فینیکس ‫برنده شده!
‫حریف لنس، ‫افسانه گلفه،
‫سه‌بار برنده جوایز بزرگ، ‫لانی هاکینز ملقب به شاهین!
‫شاهین! شاهین! شاهین!
‫امروز تیم‌های تک‌نفره داریم، ‫رو در رو.
‫برنده با سه میلیون دلار می‌ره خونه.
‫بازنده دست‌خالی می‌ره.
‫آماده‌این گلف تی‌جی‌ال ‫بازی کنین؟
‫ببین، من آماده‌ام.
‫این دایناسور پیر رو نمی‌دونم.
‫آخ! کم نمی‌ذاره. لانی؟
‫خب، شاید معلوم بشه ‫این دایناسور پیر ولاسیراپتوره.
‫خودتون می‌دونین از قدیم ‫راجع به ولاسیراپتور چی می‌گن.
‫نمی‌تونن چوب گلف دستشون بگیرن،
‫ولی قطعا می‌تونن پاره‌ات کنن.
‫بعد از تبلیغات اولین ضربه رو می‌زنن!
‫شاهین! شاهین! شاهین! شاهین!
‫حرف نداشت که بهم گفتی دایناسور.
‫جمعیت رو به وجد آوردی.
‫من شوخی ندارم بابا.
‫پسرم، هیچ‌وقت عصبانی گلف بازی نکن. ‫بازیت رو خراب می‌کنه.
‫بیا خوش باشیم.
‫هرجوری دلم بخواد بازی می‌کنم.
‫خب؟
‫کار تو تمومه.
‫آماده باش که تحقیر بشی.
‫خیلی‌خب، اون‌جوری خوش نمی‌گذره.
‫باید تو بدبخت بشی ‫تا خوش بگذره.
‫درسته.
‫وای خدا جون، لنس هاکینز ‫عجب شروعی داشت.
‫توپ رو با ضربه‌اش ۲۹۲ متر ‫پرتاب کرد.
‫ضربه خوبی بود.
‫سوال بزرگ اینه ‫که بابا چیکار می‌کنه؟
‫برو تو سوراخ!
‫این‌جوریه، ۳۸۸ متر.
‫چی؟
‫چی؟ فقط ۲۰۵ متر؟
‫این فناوری دست کیه؟ چین؟
‫- شاهین! شاهین! شاهین! ‫- ها؟ فناوریش دست کیه؟
‫حالا شد یه چیزی.
‫- شاهین. شاهین. شاهین. شاهین. ‫- شاهین! شاهین! شاهین! شاهین! شاهین!
‫شاهین.
‫توافق‌نامه تقسیم درآمد رایجیه.
‫به نظرم خیلی از شرایطش راضی باشی.
‫خوبه استیسی. من می‌خوام شریک بشم. ‫یه تکه از تید آف می‌خوام.
‫خیلی‌خب. چرا خیال کردی من تمایل دارم ‫باهات شریک بشم؟
‫محصول خیلی خوبیه، خب؟
‫فقط مدیریتش اشتباه بوده.
‫ما یه‌کم بررسی کردیم. ‫لنس به عنوان...
‫چهره محصولت مناسب نیست.
‫امتیازش خیلی کم بود.
‫خیلی کم.
‫زنان ۱۸ تا ۳۴ ساله ‫گفتن «انرژیش کمه،»
‫«حوصله‌سربره، خوشگل نیست.»
‫ای بابا.
‫اصلا در حد سبک زندگی باحال و خفن ‫گلدن فیسک نیست.
‫خب، لیموناد مایک چی می‌شه؟
‫- اون رو ردیف می‌کنیم. ‫- ببین، من عاشق مایکم.
‫مایک خیلی باهام خوب بوده.
‫ولی می‌دونم راه پیشرفتی هست ‫که شاید به نفع همه باشه.
‫خب، مسلما من مایلم.
‫ولی یه‌کم پیچیده است ‫آخه طرف پسر خودمه.
‫نمی‌تونم همین‌جوری کنار بذارمش.
‫همون حرفی رو که گلدن سنیور بهم زده بود ‫بهت می‌گم.
‫یه بار فرصت داری موفقیت بزرگی کسب کنی.
‫همین و بس. فکرهات رو بکن.
‫گلدن فیسک...
‫و تید آف.
‫کسب‌وکار خوبیه.
‫آخ!
‫با این که انگار یه مقدار درد داره،
‫لانی هاکینز تونسته این بازی رو برگردونه.
‫کافیه با تمام قوا ضربه بزنی، زود باش.
‫زود باش لنس. زود باش لنس.
‫شاهین! شاهین!
‫شاهین! شاهین! شاهین!
‫زود باش.
‫نه، نه، نه، نه...
‫ای خدا... لعنتت کنه!
‫از من بشنوین، من قبلا هم...
‫بعد از نه سوراخ ‫چیزهای زیادی تو تی‌جی‌ال دیدم،
‫ولی این واقعا باورنکردنیه.
‫لانی هاکینز با اقتدار از پسرش لنس جلوئه...
‫و ظاهرا کم آورده ‫و ۱۵۵ متر با سوراخ فاصله داره.
‫آروم باش بچه جان. ‫داری عصبانی بازی می‌کنی.
‫- یادت باشه، بازیه. ‫- از نظر من نیست آشغال.
‫مگه من سگت رو کشتم؟
‫ببین. فقط بازیت رو بکن، خب؟
‫فقط خفه‌خون بگیر و بازی کن.
‫وای! حس خوبی داشت.
‫فقط دستم درد می‌کنه.
‫یوهو!
‫گلف ویدیویی. همیشه عاشق گلف ویدیویی بودم.
‫آخ، از گلف ویدیویی متنفرم. ‫همیشه گفتم گلف واقعی نیست.
‫خب... رفت تو گدازه.
‫چرا گدازه هست؟
‫معلومه که بازیم خوبه. ‫بازی «سنتپیدم» هم خوب بود!
‫یه پروتئین بار نمی‌خوای؟
‫فقط... فقط... فقط خفه شو.
‫فقط بازی کن.
‫واقعا داری؟
‫آخ! از این بازی متنفرم. ‫از همه بازیکن‌هاش متنفرم.
‫این‌جوریه.
‫آخ!
‫وای.
‫واقعا باورنکردنیه.
‫لانی هاکینز، بازیکن برتر قدیم، ‫شاهین، هرچی می‌خواین صداش کنین،
‫اومده لاس وگاس ‫و چالش سه میلیون دلاری وگاس رو برده.
‫شاهین! شاهین! شاهین! شاهین!
‫عجب آشغال کثافتی.
‫ایول، رفیقم اومد! چطور بود؟
‫نمی‌خوام صحبت کنم جری.
‫خیلی‌خب.
‫برات سالمون سفارش دادم.
‫کبابیه.
‫ولی شکستش دادی، مگه نه؟ ‫وای، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. می‌خوای نوشیدنی سفارش بدم ‫و پایکوبی کنیم یا نه؟
‫احتمالا دوباره باید از صندوق جری ‫پول بگیرم.
‫با چند نفر تو شرایط بدی قرار گرفتم، متوجهی؟
‫پسرم باید خوشحال باشه ‫که من باباشم.
‫من گلف‌باز حرفه‌ای‌ام. ‫احتمالا بهترین در کل دنیام.
‫- واقعا؟ ‫- صاحب اتوبوسم خودمم.
‫- آها. ‫- نمی‌فهمم.
‫پسر من همیشه سرم داد می‌زنه: ‫«این‌قدر نرو کلوب.»
‫من هم عین همه از خوش‌گذرانی خوشم میاد.
‫بهتره برم باهاش صحبت کنم.
‫باید بری دکتر.
‫تو هم باید بری کلوب.
‫عه، سلام لانی، الان وقت خوبی نیست. ‫الان جلسه داریم...
‫گم شو جری.
‫آهای، مشکلت چیه؟
‫دست از سرم بردار بابا.
‫اذیت نکن لنس. ‫بازیت افتضاح بود.
‫بازی تو خیلی بهتره. ‫جریان چیه؟
‫- می‌خوای بدونی جریان چیه؟ ‫- آره.
‫واقعا می‌خوای بدونی جریان چیه؟ ‫این!
‫- این چیه؟ ‫- آره، معلومه.
‫- حتی یادت نیست. ‫- منظورت چیه؟
‫- وقتی پنج‌ساله بودم... ‫- خب؟
‫یه زمین گلف لگویی ساخته بودم ‫و خیلی براش زحمت کشیده بودم.
‫اما بعدش تو یه روز اومدی خونه ‫و خردش کردی.
‫- چی؟ ‫- عوضی.
‫- تو اصلا لگو نداشتی. ‫- چرا، داشتم.
‫من واسه پسرم یه مشت لگو نمی‌خریم.
‫نمی‌خواستم سوسول بار بیای.
‫- وای. ‫- حواست باشه، اون موقع اوایل دهه ۲۰۰۰ بود.
‫هنوز سوسول بودن مد نبود.
‫- اطلاعاتمون خیلی کم بود. ‫- گمون نکنم...
‫ولی بعدش دانشمندان و اساتید ‫و آرایشگرها دست به دست هم دادن.
‫- بعدش متوجه شدیم. ‫- چی؟
‫خبر خوش از این قراره، ‫مخصوصا واسه تو جری.
‫سوسول بودن هیچ عیبی نداره.
‫من با سوسول بودن تو هیچ مشکلی ندارم جری.
‫- تحسینت می‌کنم. ‫- اصلا از این خبرها نیست.
‫منظور خاصی داری؟
‫تو اصلا لگو نداشتی.
‫پس این چیه؟
‫خب، شبیه گروته.
‫آره، تو شکوندیش.
‫- من وقتی پنج‌ساله بودی گروت رو شکوندم؟ ‫- آره!
‫«نگهبانان کهکشان» که تازه ۲۰۱۴ ‫اکران شده بود.
‫خب...
‫بدش به من.
‫ببین، از من بشنو.
‫عمرا اگه من گروتت رو خراب کرده باشم. ‫من اصلا چنین کاری نمی‌کنم.
‫اون لگوی تو نیست.
‫- یعنی بهم دروغ گفته بود؟ ‫- کی دروغ گفته بود؟
‫چرا باید دروغ بگه؟
‫آها.
‫کلا از خودش در آورده بود؟
‫پسرم، احتمالا باید وقتی بچه بودی ‫این حرف رو بیشتر بهت می‌زدم،
‫ولی باباها معمولا ‫تو این حرف‌ها مهارت ندارن.
‫ولی... الان امتحان می‌کنم.
‫می‌خوام بدونی...
‫مادرت زنیکه خیلی آشغالیه.
‫تا پای مرگ دوستت داره، ولی هر کاری می‌کنه ‫تا من رو بدبخت کنه.
‫- امروز عصبانی بازی کردم. ‫- آره، درسته.
‫بچه‌ها، من یه لحظه دخالت کنم.
‫لنسی، بحث داره خیلی عمیق می‌شه. ‫چطوره روان‌شناس ورزشیمون رو بیاریم؟
‫بهتره تو این بحث حاضر باشه.
‫- پسر، خفه‌خون بگیر. ‫- چرت نگو جری.
‫- باشه، باشه. ‫- ای خدا!
‫پسرم، الان خیلی استرس داری.
‫گاهی نیاز داری کنار بکشی ‫و خودت رو خالی کنی.
‫خودت همیشه بهم می‌گفتی انرژیم رو ‫جمع کنم و با همون بازی کنم!
‫خیلی‌خب. ببین، اینجا وگاسه!
‫بیا. ‫بیا بریم شام بخوریم. خوش بگذرونیم.
‫دستت چی می‌شه؟
‫چی می‌خواد بشه؟ ‫گمون کنم شکوندمش.
‫- گمون کنم شکوندمش. ‫- خودت بستیش؟
‫- انگار داره بدتر می‌شه. ‫- آره. اینجا رو باش.
‫- آره. ‫- خیلی خوبه. خیلی بهش افتخار می‌کنم.
‫به نظرم بهتره بری دکتر.
‫دکتر می‌خواد چیکار کنه؟
‫بی‌خیال. من نمی‌خوام به حرف ‫پیکی دیگه گوش بدم...
‫که از قایق تندروش برام می‌گه ‫و کلی استامینوفن برام می‌نویسه.
‫استامینوفن نخورین، خب؟
‫الان همین مهمه که می‌خوام ‫با پسرم شام استیک بخورم.
‫گمون کنم غذا بد نیست.
‫- باید غذا بخوری، مگه نه جری؟ ‫- خب...
‫- خفه‌خون بگیر جری! ‫- خودت ازم پرسیدی.
‫- به درک، چرا که نه؟ ‫- آره، به درک!
‫جری، اون پولی که گفتم رو ردیف کن.
‫- جری. ‫- ببین...
‫خاک بر سرت!
‫- نه... ‫- آره!
‫خدا جون. اینجا قبلا ‫پاتوق من و هنری پیر بود.
‫- رستوران «امبر آکس»، واقعا؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بزن بریم.
‫بهترین نمایش وگاس!
‫لیبراچی، هیچی نیستی.
‫چی؟
‫من اهل اوایل دهه ۲۰۰۰ـم، پس...
‫آقای هاکینز، مثل همیشه افتخار دادین. ‫امشب چی میل دارین؟
‫به نظرم با سالاد سزار شروع می‌کنیم، ‫بعدش دو دنده درجه‌یک.
‫- راستش، من ماهی خاردار اروپایی می‌خوام... ‫- برش الماسی، پخت متوسط.
‫سیب‌زمینی پخته، سرخ‌شده و قارچ هم باشه.
‫- احتمالا خوبه. ‫- آها، آها! پیاز حلقه‌ای.
‫- شاید یه‌کم «او ژو» هم بد نباشه. ‫- اصلا لازم نیست.
‫- سالاد خرچنگ لویی بگیریم. ‫- خوبه.
‫نوشیدنی میگو. ‫دو اسفناج خامه‌ای.
‫- دوتا؟ ‫- آره. می‌خوام ببرم خونه.
‫کیک خیس. آخرش کیک خیس می‌خوایم.
‫راستی، اگه می‌شه گوشتم رو برش بزنین.
‫آها...
‫نه، اون‌جوری نگاهم نکن. ‫منظور بدی نداشتم.
‫نه. دستم رو شکوندم.
‫حتما آقا. حتما.
‫- خیلی ممنون. ‫- آره...
‫خوش می‌گذره، مگه نه؟
‫هنوز باورم نمی‌شه ‫با دست شکسته شکستم دادی.
‫خب، عصبانی بودی. ‫نباید عصبانی بازی کنی.
‫ببین، می‌دونم اهل نوشیدنی نیستی، ‫ولی بیا یه بطری بگیریم.
‫خب؟
‫یه چیزی که کنار گوش خوب باشه.
‫- آره، بدم نمیاد. ‫- ایول. خیلی‌خب.
‫خوشم اومد. حال کردم. ببخشید.
‫یکی از بهترین...
‫نه. نه، نه، بهترین نه.
‫نه، یکی از بهترین.
‫خیلی‌خب، باشه، یکی از بهترین ‫نوشیدنی‌هاتون رو لطف کنین.
‫عالیه. ممنون
‫خب...
‫حال... اِم...
‫دنیس چطوره؟
‫- دنیس؟ ‫- همون خانمه.
‫همون خانمه که نامزدته. ‫همون دختره.
‫- ناتالی. ‫- ای بابا! ناتالی.
‫جدا شدیم. یادته؟ ‫خودت حضور داشتی.
‫- ناتالی. ‫- یادته سرم داد کشید؟
‫- آره. ‫- جلوی همه.
‫- وای، بدجوری داد کشید. ‫- آره، خبرش تو «اسپورتس‌سنتر» پخش شده بود.
‫آره، ببخشید.
‫ببخشید.
‫راستی، من با دست شکسته ‫سه میلیون دلار و یه ماشین کوچولو بردم.
‫وای، عالی شد. ‫ممنون که یادم انداختی.
‫تو هاکینزی پسرم. ببین، باید از من ‫بهتر باشی تا شکستم بدی.
‫- امروز رو که حساب نمی‌کنی، مگه نه؟ ‫- امروز رو حساب می‌کنم.
‫گلف واقعی نیست. ‫بازی ویدویی گلفه.
‫- آها، خیلی‌خب. ‫- آره. آره، خودت گفته بودی.
‫راستی... اصلا گلف واقعی نیست.
‫خب، ببین.
‫می‌دونم تو مشکلاتی داری.
‫فقط می‌خوام بدونی ‫گلف در این سطح...
‫گاهی ذهنت رو اذیت می‌کنه.
‫باید یادت باشه، ‫کافیه جلوش رو بگیری.
‫جلوش رو بگیرم. آره.
‫خب؟
‫نه، من...
‫به نوبه خودم با استرس ‫مقابله می‌کنم.
‫آها، باشه، خیلی‌خب.
‫آره، مقابله با استرس ‫روش‌های زیادی داره.
‫چرا نوشیدنی رو نیاوردن؟
‫چی؟
‫اصلا رانندگی با این تو خیابون قانونیه؟
‫معلومه که هست.
‫سوار شو. می‌رسونمت هتل. ‫مواظب باش. گاز می‌گیره.
‫نه. نه. من «لیفت» می‌گیرم.
‫خیلی‌خب. دیر برنگرد. ‫باشه پسرم؟
‫چشم آقا.
‫خیلی‌خب. به من خوش گذشت. ‫تو رو نمی‌دونم.
‫بهت که گفتم خوش می‌گذره، ‫خوش می‌گذره.
‫ببین، شاید بتونیم صبح ‫قبل از حرکتم صبحانه بخوریم.
‫پایه‌ام. پشت‌سرت میام.
‫باشه. می‌بینمت پسرم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- سلام. ‫- عه. سلام لانی. اِم...
‫- لوکاس الان نیست، پس... ‫- عه.
‫قرار بود قبل از حرکتم صبحانه بخوریم.
‫آها! خب، اینجا نیست، پس...
‫خب، وایستا ببینم. ‫می‌دونی کجا رفت؟
‫- کی، لنس؟ ‫- آره.
‫آره، آره، نه. گفت... ‫گفت می‌ره ریسمان بخره.
‫جانم؟
‫- آره، گمون کنم رفت یه گوله ریسمان بخره؟ ‫- گفتی «ریسمان»؟
‫- یه گوله ریسمان؟ ‫- آره، ریسمان. نمی‌دونم داره...
‫چه مرگته جری؟
‫- جریان چیه؟ ‫- وایستا!
‫- وای. ‫- کار من نبود.
‫- من ندیدم... ‫- لنس کجاست جری؟
‫- نمی‌دونم. ‫- یعنی چی که نمی‌دونی؟
‫ببین چی می‌گم. اینجا بودیم، ‫بعدش چند نفر اومدن و بعدش بیشتر اومدن،
‫بعدش چند نفر دیگه اومدن ‫و اینجا خیلی پر شده بود و من گفتم:
‫«لنس، باید جمعش کنیم!» ‫اون گفت: «خفه‌خون بگیر جری!»
‫من گفتم: «باشه»، ولی تا روم رو برگردوندم ‫دیدم نیست و پیداش نمی‌کنم.
‫می‌دونم مسئولیتش با منه، ‫ولی همه‌جا رو گشتم.
‫مرکز شرط‌بندی رو گشتم، ‫کافه رو گشتم، پیداش نمی...
‫- آقای هاکینز، کلا رفته. پیداش... ‫- آروم باش. آروم باش جری.
‫آروم باش.
‫فقط...
‫- گمون کنم تو دردسر افتاده. ‫- دردسر؟
‫آره. به چندتا آدم بد ‫کلی پول بدهکاره.
‫کلی پول. ‫بهش نگو از من شنیدی، خب؟ من...
‫آهای!
‫تو پسرم رو ندیدی؟
‫چطور؟ تو پسر من رو دیدی؟
‫- طالبیت رسیده نیست عزیزم؟ ‫- ببخشید، چی گفتی؟
‫طالبی. به طالبیت دست نزدی.
‫- آها، یه‌کم بیسکویت خوردم. ‫- هوم.
‫خب، به نظر من طالبیش خیلی شیرین بود.
‫دیدی گاهی که طالبی رو باز می‌کنی،
‫انگار گوشتش خیلی رسیده نیست؟
‫خب، به نظرم...
‫چیه؟
‫سلام استیسی، چطوری؟
‫- چی می‌خوای؟ ‫- عه، خوبم، ممنون.
‫دستم رو شکوندم.
‫- مشکل خاصی نیست. ولی مسابقات رو بردم. ‫- آها.
‫وگاسم.
‫یادته چقدر تو وگاس ‫خوش می‌گذروندیم؟
‫سلین دیون.
‫گالگر.
‫- ولی تو کجایی؟ ‫- چه کوفتی می‌خوای لانی؟
‫لنس رو پیدا نمی‌کنم!
‫پیداش نمی‌کنم.
‫چی؟
‫قطعا مرده.
‫جسد سردش یه‌جایی ‫تو بزرگراه ۱۵ افتاده.
‫ضمنا، پسرت مشکل مصرف مواد داره.
‫البته اگه واقعا زنده باشه. ‫نمی‌دونم، نمی‌دونم!
‫خیلی‌خب، ببین چی می‌گم. ‫پنج ساعت دیگه اونجام.
‫لانی، به خدا قسم، ‫اگه چرت گفته باشی،
‫جگرت رو در میارم ‫و می‌دم سگ‌ها بخورن.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫شنیدم. حق داری.
‫خودم جگرم رو برات در میارم.
‫ممنون. خیلی از شنیدن صدات خوشحال...
‫می‌ریم وگاس.
‫عه! شهر گناه، برو که رفتیم!
‫خب، پروازت چطور بود؟
‫ردفورد، تو نگفته بودی ‫صاحب «سپفایر پالم» رو می‌شناسی؟
‫دستم؟ احتمالا شکسته.
‫اونجا صندوق املاکه عزیزم. ‫ولی مدیرعاملش رو می‌شناسم.
‫- لانی، این ماشین خیلی نازه. ‫- داستانش بامزه است.
‫به نظرت می‌تونی با اون مدیرعامل ‫تماس بگیری...
‫و ازش بپرسی می‌تونیم ‫فیلم دوربین رو ببینیم یا نه؟
‫- البته خیلی خنده‌دار نیست. ‫- گوبی دانبار؟ معلومه.
‫بامزه جالبه.
‫با هم دانشجوی وندربیلت بودیم، ‫پس گودی برام هر کاری می‌کنه.
‫بدجوری درد می‌کنه.
‫خودم تشخیص دادم. ‫خودم درمانش کردم.
‫دستم رو دم گوشم تکون دادم. ‫صدای استخون شکسته نشنیدم.
‫- خیلی بار داریم، گوشیم رو پیدا نمی‌کنم. ‫- خودم بهش پماد زدم.
‫لانی، الان هیچ‌کس نمی‌خواد ‫این حرف‌ها رو بشنوه.
‫اینجا رو باش. ‫معلومه که کار دکتر نیست؟
‫خیلی‌خب، دنبال چی هستیم؟
‫آره، همون بچه. کجا می‌ره؟
‫کار خیلی سختی نیست.
‫لنس...
‫وای خدایا، لنس. چیکار می‌کنی؟
‫- ظاهرا با چندتا عوضیه. ‫- ممکنه هلهله‌چی باشن.
‫عین کابوسه.
‫عین باباش بلده مبارزه کنه.
‫وای خدایا. وای خدایا.
‫آخ! بزنش!
‫احتمالا به یکی از خانم‌ها یه چیزی گفته بود. ‫قبول نداری؟
‫بوم! ایول.
‫تماشاش سخته.
‫می‌تونم چند ساعت این‌ها رو تماشا کنم.
‫عین یه معمای بزرگه.
‫چیکار می‌کنه؟ چی؟ کجا می‌ره؟
‫اسم اون مسئول پارکینگ رو بلدی؟
‫آره. یادمه. همون گلف‌بازه.
‫- آره. ‫- خب، کجا رفت؟
‫خب، دنبال یه بازی پرپول بود.
‫- خب؟ ‫- بهش گفتم مرکز شهر برگزار می‌شه.
‫- کجا؟ ‫- آره.
‫براتون خرج برمی‌داره.
‫ببین. چطوره به‌جاش جگرت رو در بیارم؟
‫آره، در میاره. ‫کلکسیون داره.
‫جگرت رو کامل در میاره ‫و احتمالا تو شیشه نگه می‌داره.
‫احتمالا چراغ مخصوص می‌ذاره.
‫راست می‌گه. ‫این خانم عاشق کلکسیونه.
‫بازی تو هتل دزمونده. اتاق ۷۰۶.
‫وقتی رفتین دم در، بگین: «چه خبر کله‌خر»؟
‫«چه خبر کله‌خر؟» ‫باشه، خیلی‌خب.
‫- باید بریم. ‫- ممنون.
‫کل پولم رو می‌ذارم.
‫نه، بی‌خیال.
‫خوشت نمیاد؟ کنار بکش.
‫آشغال عوض...
‫تو باید ۷۵۰ بذاری.
‫زِو، سیصد هزار دلار دیگه بهم بده.
‫ای بابا... خیلی پول گذاشتی بچه جون.
‫خب که چی؟ بی‌خیال. ‫پبل بیچ به زودی شروع می‌شه.
‫تضمینی جزو ده بازیکن برتر می‌شم. ‫اذیت نکن زِو.
‫تو که می‌دونی پرداخت می‌کنم. ‫اذیت نکن. بازی رو معطل کردیم.
‫ببین، اگه این دست رو بردم...
‫سیرک آفتاب مهمون خودمین. ‫خیلی خفنه.
‫دیدین؟ این‌جوری می‌رن...
‫بفرمایین.
‫ممنون خانم.
‫پایه‌ام.
‫بوم! هیچی نداری رفیق.
‫با این کارت‌ها کل پولت رو می‌ذاری؟
‫من سه‌تا دارم عزیزم!
‫من از تو بالاترم.
‫چی؟
‫نه، نیستی. نه.
‫نه...
‫بیاین خونسرد و منطقی باشیم.
‫هیچ‌کس عصبی نشه. ‫من ردیفش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫بله؟
‫چه خبر کله‌خر؟
‫چی بلغور کردی؟
‫می‌دونستم! ای پسرک آشغال!
‫مامان؟
‫- بابا؟ ‫- وای! تونی هاک؟
‫- نه. ‫- تو تونی هاکی!
‫- نیستم. ‫- چرا، هستی!
‫- نه. ‫- نمی‌تونی گولم بزنی.
‫اذیت نکن. من لانی هاکینز، ملقب به شاهینم.
‫دیدی؟ «شاهین!»
‫من تونی هاکِ گلفم.
‫ما ارتباط روحانی داریم. ‫من حرکت «آلی» رو بلدم.
‫ببین پسر.
‫تونی هاک باید امپراتوری اسکیت‌بردش رو ‫اداره کنه، پس من نمیام...
‫اون نمیاد وگاس.
‫ولی...
‫نمیاد غیرقانونی بازی کنه.
‫متوجه نمی‌شم.
‫آره! آها، فهمیدم.
‫خیلی‌خب. فهمیدم.
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫خب، اول از همه، صبح به خیر. ‫همه‌چی ردیفه. من بازیکن تور حرفه‌ای هستم.
‫- همگی در امانین. ‫- بیا بریم عزیزم. ما می‌ریم.
‫- مامان... ‫- بیا بریم!
‫- هیچ‌کس جایی نمی‌ره! ‫- وای...
‫یه مسئله مالی هست ‫که باید حل بشه.
‫پای ۱.۸ میلیون دلار وسطه.
‫- با اختلاف دو هزار دلار. ‫- زِو، اذیت نکن دیگه.
‫من مسئله صاف کردن حساب رو ‫خیلی جدی می‌گیرم.
‫بس کن! ببین، من پولت رو دارم.
‫من حساب می‌کنم.
‫خب؟ لانی هاکینز تضمین می‌کنه.
‫قول می‌دم.
‫قطعا می‌تونه پولتون رو بده، خب؟ ‫گلف‌باز شگفت‌انگیزیه.
‫آره. وایستا ببینم، واقعا نظرت همینه؟
‫خودم می‌دونم هستم، ‫ولی اصلا از زبون تو نشنیده بودم.
‫مامان! بابا! ‫من پول شما رو نمی‌خوام، خب؟
‫این شرایط تحت کنترلمه. ‫به نظر میاد کمک لازم داشته باشم؟
‫پولش رو بده دیگه!
‫بهتره یکی پولم رو بهم بده، ‫وگرنه دستش رو با شلیک قطع می‌کنم.
‫خیلی‌خب، هیچ‌کس تکون نخوره!
‫ساعت‌ها و کیف‌هاتون رو بذارین رو میز!
‫یا خدا!
‫- وای بر من. ‫- همه تفنگ دارن.
‫این دیگه چه وضعشه؟ ‫اون تونی هاکه؟
‫نه!
‫سم؟
‫لانی؟
‫«ترجمه از کیارش»