‫«ترجمه از حـامـد»
‫روزی که به دنیا اومدم،
‫مادربزرگم کلارا تونست آینده‌مو ببینه.
‫گفت که کائنات دست به دست هم دادن ‫تا به من موهبت‌هایی ببخشن
‫که توی هر بدبیاری و بدشانسی تقدیرم کمکم کنن.
‫مادربزرگ.
‫مادربزرگم توی خاطراتش نوشته ‫که حافظه شکننده‌ست.
‫و مسیر زندگی اون‌قدر کوتاهه،
‫که متوجه ارتباط بین اتفاقات نمی‌شیم.
‫و به عواقب کارهامون فکر نمی‌کنیم.
‫واسه همین، از سن خیلی کم، ‫مادربزرگم صدها دفترچه رو
‫با نوشتن زندگی‌نامه‌اش پر کرد.
‫تا ۵۰ سال بعد،
‫من ازشون استفاده کنم.
‫تا بتونم گذشته رو دوباره زنده کنم
‫و از روزهای وحشتناک خودم جون سالم به در ببرم.
«خانه‌ی ارواح»
«قسمت اول»
‫کلارا دل وایه، مادربزرگم،
‫همیشه یه پاش توی این دنیا بود
‫و یه پاش توی اون دنیا.
‫- بدش به من! ‫- خودت دادیش بهم!
‫حواسمو پرت می‌کنین!
‫بدش به من!
‫بدش به من، لوئیس!
‫هی، مامان میگه عجله کنید!
‫- دیروز خودت دادیش به من. ‫- نه!
‫چرا همه‌تون اینجایید؟
‫بهتون گفتم برید لباس بپوشید. برید!
‫تو چی، کلاریتا؟
‫تو هم باید واسه رفتن به مراسم حاضر بشی.
‫من نمیام.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کنی دست خودته؟
‫- بدو! ‫- نه!
‫فکر می‌کنین خونه با جادو خودشو تمیز می‌کنه؟
‫از اون طرف، عزیزم.
‫همه‌تون عرق می‌کنید!
‫کلارا قدرت‌های روانیش رو
‫با تشویق دایی مارکوس عزیزش پرورش داد،
‫یه کاوشگر سیری‌ناپذیر که دانش‌های پیچیده ‫و مرموز رو از سراسر جهان جمع می‌کرد.
‫من نمیام عشای ربانی.
‫- چرا؟ ‫- چون دایی مارکوس داره میاد.
‫عزیزم، دایی مارکوس توی سفره.
‫خیلی دور. خیلی خیلی دور.
‫آره، می‌دونم، اما داره میاد،
‫و می‌خوام وقتی می‌رسه اینجا باشم.
‫رزا!
‫- به من نگاه نکن. ‫- رزا!
‫کلاریتا!
‫خواهر بزرگترش، رزا،
‫تنها کسی بود که واقعاً کارای ‫عجیب‌وغریب کلارا رو درک می‌کرد.
‫شاید به این خاطر که خودشم ‫متعلق به این دنیا نبود.
‫رزا!
‫اینجا بهترین مخفیگاهه.
‫هیولاها ازت محافظت می‌کنن.
‫داریم از چی قایم می‌شیم؟
‫نمی‌فهمم چرا باید به مراسم بریم.
‫مامان میگه می‌تونیم مستقیم با خدا حرف بزنیم.
‫آره. می‌تونم یه اعترافی کنم؟
‫توی این دنیا چیزهایی هستن ‫که منم درکشون نمی‌کنم.
‫اما به این نتیجه رسیدم
‫که دلیلش اینه که هیچ منطقی ندارن.
‫واسه این کارا یکم بزرگ نشدی؟
‫اگه منظورت گلدوزیمه بابا،
‫تا وقتی که بزرگترین رومیزی دنیا نشه، ‫قرار نیست دست از کار بکشم.
‫یالا بریم.
‫نه، بسه!
‫بریم. کافیه دیگه.
‫- خوش اومدید. ‫- سلام، حالتون چطوره؟
‫ممنون. سلام.
‫نیکولاس، خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫- حالت چطوره؟ ‫- حالت چطوره؟
‫چه ورود باشکوهی، جناب نامزد.
‫- خانم نیویا. ‫- حالتون چطوره؟
‫ردیف سوم رو رزرو کردم ‫تا بتونید همه کنار همدیگه باشید.
‫- عالیه. خیلی ممنون. ‫- بفرمایید.
‫بفرمایید.
‫نه، نه، نه، بذار ببینم.
‫- ممنون. ‫- بیشتر از حالت عادی دارن نگاهمون می‌کنن.
‫بهش عادت کن.
‫وقتی به عنوان سناتور انتخاب بشی، ‫از اینم بدتر میشه.
‫در این پنجشنبه‌ی مقدس، ما توبه می‌کنیم
‫تا یاد روزی رو گرامی بداریم ‫که مسیح، فرزند خداوند،
‫به خاطر گناهان ما فدا شد.
‫پس، برادران من...
‫بابا.
‫خوبه که روی مجسمه‌ی قدیس‌ها رو پوشوندن.
‫خون روشون حالمو به هم می‌زنه.
‫حواست جمع باشه، کلارا.
‫به رزا دل وایه نگاه کن.
‫خیلی معنوی شده.
‫اون یه فرشته‌ست.
‫یا یه پری دریایی.
‫...منجی‌مون، تا یه خلافکار ‫به اسم باراباس رو نجات بدن.
‫و حالا جهنم در انتظار ماست
‫مگر اینکه توبه کردن رو یاد بگیریم.
‫باورنکردنیه.
‫بعد از این همه وقت،
‫داستان جهنم هنوزم حسابی طرفدار داره.
‫چرا قیافه‌ت تو همه؟
‫- می‌خوای برم؟ ‫- نه!
‫اون دختربچه با خودش حرف می‌زنه؟
‫دلم واست تنگ شده، دایی مارکوس.
‫نیمه‌ی پر لیوان رو ببین.
‫حالا دیگه مجبور نیستم واسه دیدنت سوار قایق بشم.
‫می‌تونم همین‌طوری بیام.
‫عالیه، نه؟
‫«باراباس! بذارید باراباس بره!»
‫می‌خوای همچنان قدرت‌هات رو تمرین کنی؟
‫خیلی از آدمای زنده ‫آرزو دارن موهبت‌های ما رو داشته باشن.
‫تو خاصی، کلارا.
‫قراره به آدمای زیادی کمک کنی.
‫یه مشت گناهکار باراباس رو از جهنم نجات دادن.
‫و وقتی پیلاطس پرسید،
‫«چه کسی رو باید آزاد کنم؟»
‫کشیش‌های اعظم و بزرگان ‫به جمعیت پیشنهاد دادن
‫که باراباس رو انتخاب کنن، ‫که باراباس رو نجات بدن.
‫کلارا!
‫واسه همین باراباس دزد، نجات پیدا کرد.
‫واسه همین شما گناهکاران باید توبه کنید،
‫وگرنه تا ابد توی جهنم می‌سوزید.
‫به جهنم!
‫پس...
‫پدر رسترپو، اگه جهنم وجود نداشته باشه چی؟
‫چی گفتی، بچه؟
‫چی گفتی؟
‫اگه هنوز نمُردید،
‫هیچ راهی ندارید که بدونید اون طرف چه خبره.
‫- ببخشید، پدر. ‫- گستاخ شرور!
‫اون بچه جن‌زده شده!
‫دیدی؟
‫بچه‌ی اهریمنی!
‫- چشم‌سفید! ‫- پدر.
‫اون بچه شروره!
‫فقط یه آدم متعصب مثل پدر رسترپو ‫هنوز می‌تونه به اهریمن باور داشته باشه.
‫- قرن بیستمه. ‫- آره، اما مسئله این نیست.
‫مسئله اینه که اگه اونا از ‫توانایی‌های کلاریتا باخبر بشن،
‫شایعات شروع میشه.
‫نامزدی من واسه حزب لیبرال به باد رفت.
‫غلو نکن.
‫نمی‌تونم مدام با آدمایی سروکله بزنم ‫که پشت سر خانواده‌م حرف می‌زنن.
‫برادرت به اندازه‌ی کافی دردسر درست می‌کرد.
‫نه، نمی‌ذارم به خاطر هرچیزی که به ذهنت می‌رسه ‫مارکوس رو مقصر بدونی.
‫اون تأثیر بدی روی کلارا داره. و حالا...
‫مراقب حرفی که می‌خوای بزنی باش، ‫سورو دل وایه.
‫خانواده‌مون از منافع شخصی‌مون مهم‌تره.
‫هیچ‌وقت اینو فراموش نکن.
‫و ما کلاریتا رو همین‌جوری که هست دوست داریم.
‫مراقب باش.
‫- وول نخور. ‫- بس کن!
‫- مراقب باش! ‫- شرمنده.
‫بس کن!
‫مامان، اونا کی‌ان؟
‫- دایی مارکوسه؟ ‫- دایی مارکوس.
‫مارکوس!
‫برادرت اومده.
‫منظورم... جسد برادرته.
‫- نه. ‫- دنبالم بیا.
‫نانا. نانا.
‫مارکوس!
‫بازش کن.
‫این‌طوری بود که دایی مارکوس ‫از آخرین سفرش برگشت خونه.
‫برادرم!
‫اون به خاطر یه طاعون مرموز آفریقایی مُرده بود
‫که باعث شد مثل کاغذ پوستی، ‫چروکیده و زرد بشه.
‫کلاریتا گفت که اون میاد.
‫برادرم!
‫رزا!
‫یه توله‌سگ.
‫- سلام. ‫- نجات پیدا کرده.
‫همه‌چی درست میشه.
‫- چقدر کوچولوئه. ‫- باراباس.
‫اون روز می‌تونست یکی از ‫غم‌انگیزترین روزهای زندگیش باشه،
‫اگه باراباس با وسایل دایی مارکوس نیومده بود،
‫و رزا اونجا نبود تا بهش دلداری بده.
‫کلاریتا، دایی مارکوس کتاب‌های خیلی بیشتری آورده.
‫نگاه کن.
‫اون درباره‌ی تمام ماجراجویی‌هاش نوشته.
‫پاریس رو ببین.
‫هی، شاید تو هم بتونی همین کار رو بکنی، نه؟
‫ماجراجویی‌هات رو بنویسی.
‫اینم یه دفتر کوچیک. خالیه.
‫ببین.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫«باراباس از راه دریا وارد خانواده‌مون شد.»
‫و این‌طوری مادربزرگم کلارا
‫اولین دفترچه خاطرات زندگیش رو شروع کرد.
‫به این میگن رشوه، و یه جُرمه.
‫تمام سناتورهای بسیار محترم این کشور
‫از همین راه کرسی‌هاشون توی کنگره رو به دست آوردن.
‫اما من یه وکیلم.
‫من از قوانین محافظت می‌کنم ‫تا نذارم چنین اتفاقاتی رخ بده.
‫رسوایی پنجشنبه‌ی مقدس
‫واسمون خوب تموم نشد، دوست من.
‫و ما در آستانه‌ی انتخاباتیم.
‫من به همسرم قول دادم که این کار رو ‫با صداقت کامل انجام بدم.
‫خب، اگه می‌خوای نیویا رو خوشحال نگه داری،
‫این تنها راهشه.
‫هیچ‌کس جز تو نمی‌تونه پیشنهادات ‫طرفداران حق رأی زنان رو پیش ببره.
‫باید با مردم واقعی حرف بزنیم، مردم شهر.
‫خونه‌به‌خونه بریم، وارد کارخونه‌ها بشیم، ‫حسابی سروصدا به پا کنیم.
‫اگه شوهرم به عنوان سناتور انتخاب بشه،
‫می‌تونیم اون تغییرات رو از توی کنگره اعمال کنیم.
‫خب، شاید اگه شوهرت یه زن بود.
‫ما می‌خوایم بقیه تغییر ایجاد کنن،
‫و خودمون کوچکترین تلاشی ‫واسه حق زنان انجام نمی‌دیم.
‫خب تو انجام بده.
‫چی؟
‫- خانم. ‫- دختر کوچولوی من.
‫ببین، یه نامه‌ی دیگه واسه رزا.
‫ممنون، نانا.
‫مامان.
‫- می‌تونم ببینم؟ ‫- نه.
‫از طرف پسر استر تروئباست؟
‫آره، اون مجوز یه معدن طلا رو گرفته.
‫- تقریباً دو سال روش کار کرد. ‫- طفلکی.
‫چرا، مامان؟
‫چون مرد خیلی مصممیه، و من از این خوشم میاد.
‫چون وقتی یه زن به زیبایی رزا باشه،
‫مردها حتی جرئت نمی‌کنن بهش نزدیک بشن.
‫- دو تا. ‫- ممنون.
‫نگاه کن.
‫قشنگه، کلاریتا.
‫- می‌تونیم بخریمش؟ ‫- بذار ببینم.
‫بیاید دخترا، بریم.
‫همراه من بیاید.
‫همیشه دنبال رزیتای من هستن.
‫بی‌شرف‌ها!
‫بیا اینجا.
‫عذر می‌خوام.
‫اسمت چیه؟
‫شما؟
‫استبان تروئبا.
‫بیا بریم، وگرنه به دردسر می‌افتم.
‫اسمش رزا دل وایه‌ست!
‫و هیچ خواستگار دیگه‌ای نداره!
‫- کلاریتا! ‫- کلارا!
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫رزا.
‫اون روز عصر،
‫رزا مثل یه فرشته‌ی رؤیایی
‫وارد زندگی استبان تروئبا شد و روحش رو دزدید.
‫و از اون لحظه به بعد، به خودش قول داد
‫که هر کاری بکنه تا تبدیل به یه مرد ثروتمند بشه...
‫[عاشقتم.]
‫و لیاقت بردنش به محراب کلیسا رو داشته باشه.
‫رزا، یه نامه‌ی دیگه. می‌تونم بخونمش؟
‫«رزای زیبا و محبوب من.»
‫- «هر ثانیه...» ‫- بدش به من.
‫«هر ثانیه اینجا بدون تو مثل یه عمر می‌گذره.»
‫دلم می‌خواد یکی منو همون‌طوری دوست داشته باشه ‫که استبان رزا رو دوست داره.
‫من هنوز نمی‌فهمم عشق چه ربطی داره
‫به کندن صخره‌ها واسه پولدار شدن.
‫چون اون دوستت داره.
‫من طلا نمی‌خوام.
‫منم همین‌طور.
‫اما دلت نمی‌خواد یکی پیدا بشه ‫که یه خونه مثل اینجا بهت بده؟
‫- نه. ‫- پس چی؟
‫می‌خوای با حیوونای خیالیت زندگی کنی؟
‫شاید.
‫منم همینو می‌خوام.
‫درکت نمی‌کنم.
‫تو هم از این خوشت میاد؟
‫باراباس!
‫واسه کلارا، زمان با هیچ خبر دیگه‌ای
‫جز ظرفیت نامحدود رشد ‫سگش، باراباس، نمی‌گذشت.
‫اونجا!
‫خیال‌پردازی‌های مردم ‫و عدم شناخت از نژاد اون سگ
‫در نهایت باعث شد بهش ‫ویژگی‌های اساطیری نسبت بدن.
‫همه عاشقش بودن.
‫[برندگان] ‫[سورو دل وایه]
‫به جز سناتور جدید، سورو دل وایه.
‫هیولای جهنمی!
‫و نانا.
‫قراره یکی بمیره.
‫چی شده، عزیزم؟
‫قراره یه نفر دیگه بمیره.
‫چی؟
‫نه، عشقم، نگران نباش. ‫این اتفاق نمی‌افته.
‫اما کلارا گفت که من قراره ‫از روی اسب بیفتم، و همین‌طور هم شد.
‫این افتخار رو به من بدید که به ‫سناتور جدید این جمهوری تبریک بگم.
‫انگار روح دیدین.
‫قیافه‌هاتون رو عوض کنید. ‫امروز روز جشنه.
‫هدایای بیشتر.
‫این نوشیدنی و یه خوک شیرخوار ‫از طرف حامیان جنوبی‌تون.
‫باید یه سفر واسه تشکر ازشون برم.
‫نه! نرو.
‫- چت شده؟ ‫- بعداً توضیح میدم.
‫همینه. مراقب باشید، نندازیدش.
‫عجب حیوون گنده‌ای.
‫سورو. از همگی می‌خوام که بیان ‫و به صحبت‌های سناتور جدیدمون گوش بدن.
‫ممنون.
‫از همه‌تون ممنونم که اینجایید ‫تا با من جشن بگیرید.
‫البته باید واقعاً به خاطر ‫کمبود نامزدها سپاسگزار باشم.
‫مامان.
‫نمی‌خوام هیچ اتفاقی واسه بابا بیفته.
‫نه، همه‌چی درست میشه. ‫نگران نباش.
‫واسه من باعث افتخاره که نماینده‌ی ‫حزب لیبرال توی کنگره باشم.
‫بریم سراغ دسر.
‫همون‌طور که همه‌تون می‌دونید، من این شانس رو داشتم ‫که یه زندگی پر از امتیاز داشته باشم...
‫چقدر خوشمزه‌ست.
‫و حالا وقت جبران کردنشه.
‫توت‌فرنگی.
‫- من اینو می‌خوام. ‫- امیدوارم که از غذاتون لذت برده باشید،
‫و به خاطر ما هم که شده ‫بازم واسه خودتون غذا بکشید،
‫وگرنه مجبوریم یک هفته‌ی تمام خوک جنوبی بخوریم!
‫- نوش جان! ‫- نوش جان!
‫زنده‌باد!
‫- زنده‌باد سناتور! ‫- زنده‌باد!
‫زنده‌باد!
‫نه!
‫آروم باش. آروم باش.
‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای بمیره.
‫نگران نباش. یه کابوس بود.
‫بیا. بگیر بخواب.
‫می‌شه پیشم بمونی؟
‫آره، یکم برو اونور.
‫خیلی سرده.
‫من همیشه باهاتم، باشه؟
‫همیشه.
‫دستت کوچولوئه.
‫یه سرماخوردگی معمولیه.
‫دیدی؟ بهت که گفتم.
‫بهش یکم لیموناد با شکر و مایعات بدید ‫تا تبش با عرق کردن بیاد پایین.
‫نانا، از اون نوشیدنی جدید که بهم دادن بهش بده.
‫ممنون که به این سرعت اومدید.
‫تا دم در همراهیتون می‌کنم.
‫همون روز، بعد از یه دوره‌ی طولانی ‫تنهایی و سخت‌کوشی،
‫استبان تروئبا به چیزی که خیلی دلش می‌خواست رسید.
‫بالاخره، می‌تونست به آرزوی ازدواج با رزا برسه.
‫لطفاً نخ قرمز رو بده به من.
‫نانا. باراباس قراره بره روی رومیزی.
‫هر لحظه ممکنه اون هیولا شاخ دربیاره.
‫و بال.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون، نانا.
‫اونجا چیکار می‌کنی، کلاریتا؟
‫چرا اینقدر تاریکه؟ چی شده؟
‫چرا اینقدر بوی گل رز میاد؟
‫رزیتا؟
‫عزیزم؟
‫رزا.
‫وای خدای من!
‫خانم نیویا!
‫آقای سورو.
‫آقای سورو!
‫خیلی متأسفم.
‫دلیل این اتفاق یه تب ساده نبوده.
‫یادتون میاد که رزا کار غیرعادی‌ای کرده باشه
‫یا چیزی خورده باشه که بقیه نخوردن؟
‫هیچی. نمی‌دونم.
‫اون لیمونادی که گفتین بهش بدم ‫با یه ذره نوشیدنی.
‫کلاریتا.
‫- همه‌اش تقصیر من بود. ‫- نه، نه.
‫تقصیر تو نبود. ‫دیگه هیچ‌وقت اینو نگو.
‫بهم قول بده.
‫انتظار نداشتم اینقدر زود بیای اینجا.
‫عصر بخیر.
‫بیا.
‫[تلگراف از طرف دولت] ‫[استبان تروئبا]
‫[استبان، باید برگردی. رزا مُرده. فرولا]
‫شک من بر اینه که این باعث مرگ دخترتون شده.
‫متوجه نمیشم.
‫واسه انجام کالبدشکافی به اجازه‌تون نیاز دارم.
‫داری میگی که باید بدنش رو بشکافی؟
‫نه، نه کاملاً.
‫کاری به سرش نداریم.
‫اما واسه این کار، باید رزا رو ببرم سردخونه.
‫سردخونه؟
‫سردخونه نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- خیلی‌خب.
‫- هیچ‌کس دخترم رو نمی‌بره. ‫- خیلی‌خب، نیویا.
‫آره. کسی نمی‌بره.
‫قسم می‌خوری؟
‫- قسم بخور. واسم قسم بخور. ‫- باشه.
‫عشقم.
‫بهش دست نزنید.
‫- حق نداری بهش دست بزنی! ‫- نیویا.
‫اینو بخور یکم آروم شی. فقط یه کم.
‫متأسفم، عشقم.
‫من این کار رو به خاطر کل خانواده می‌کنم.
‫نانا، به خدمه بگو ‫می‌تونن بقیه‌ی روز رو مرخصی بگیرن.
‫چشم، آقا.
‫و لطفاً بذار کلاریتا پیش ترسا بخوابه.
‫نمی‌خوام تنها بخوابه.
‫سورو.
‫شب بخیر، آقا...
‫مراقب باش.
‫توی اون بطری نوشیدنی مرگ موش بود.
‫اون‌قدر که یه گاو نر رو می‌کشه.
‫حالا فقط باید از نظر پزشکی تأیید کنیم ‫که این یه قتل بوده.
‫باید لباس‌هاشو دربیاریم، سورو.
‫متأسفم، فرزندم.
‫نمی‌تونم تماشا کنم.
‫رزا؟
‫آقا؟
‫رزا کجاست؟
‫آقا...
‫پیش دکتر.
‫توی آشپزخونه.
‫لطفاً همین‌جا بمون.
‫بمون.
‫لطفاً یه نوشیدنی بخور.
‫بشین.
‫ممنون.
‫تقصیر من بود، نانا.
‫تقصیر من بود.
‫این من بودم که باید می‌مُردم.
‫- این حرفو نزنید. ‫- نه رزای من.
‫نانا.
‫دختر بیچاره.
‫هدفشون سورو بوده.
‫باید بهش هشدار بدم.
‫از سیاست کنار می‌کشم.
‫از حزب لیبرال کنار می‌کشم.
‫از تمام این مزخرفات.
‫خدا کنه هیچ‌کس توی خانواده‌م ‫دیگه هیچ‌وقت وارد سیاست نشه.
‫مادربزرگم کلارا تمام ‫پوچی دنیا رو درون خودش حس کرد.
‫سکوت وجودش رو کاملاً فرا گرفت
‫و تا نُه سال بعد دیگه حتی یه کلمه هم حرف نزد.
‫قتل رزا اولین مورد از ‫اقدامات خشونت‌آمیز متعددی بود
‫که خانواده‌ام مقدر شده بود تجربه‌شون کنه.
‫خداوند با تو است.
‫در میان تمام زنان خجسته هستی
‫و میوه‌ی وجود تو، عیسی، خجسته است.
‫مریم مقدس...
‫حقیقت اینه که،
‫یه نفر سعی کرده سورو رو به قتل برسونه.
‫پلیس سعی کرد منبع بطری سمی رو پیدا کنه،
‫اما نه اونا و نه کارآگاه خصوصیِ
‫استخدام شده توسط جدّم سورو،
‫نتونستن قاتلین رو پیدا کنن.
‫مریم مقدس، مادر خدا، ‫برای ما گناهکاران دعا کن...
‫و سایه‌ی اون انتقام حل‌نشده
‫توی نسل‌های بعدی هم باقی موند.
‫تو پر از فیض هستی. خداوند با توست.
‫تو در میان تمام زنان خجسته هستی
‫و میوه‌ی وجود تو، عیسی، خجسته است.
‫مریم مقدس، مادر خدا،
‫برای ما گناهکاران دعا کن،
‫اکنون و در هنگام مرگ ما، آمین.
‫کلاریتا.
‫کلاریتا، عشقم.
‫بیا و با خواهرت خداحافظی کن.
‫این اتفاق به خاطر حرف تو نیفتاد.
‫شاید تو بتونی اتفاقات رو پیش‌بینی کنی،
‫اما نمی‌تونی جلوی رخ دادنشون رو بگیری.
‫فرشته‌ی کوچولو.
‫کجا نگهش داشتید؟
‫می‌خوام ببینمش!
‫اون کجاست؟
‫رزا!
‫رزای من.
‫متأسفم که به قولم عمل نکردم.
‫دست من نبود.
‫متأسفم.
‫با ما به مراسم خاکسپاری بیا، استبان.
‫چرا ما نمی‌تونیم بریم؟
‫مراسم خاکسپاری فقط واسه مردهاست.
‫کلاریتا!
‫ماشین رو نگه دار!
‫چیکار می‌کنی، عزیزم؟
‫بیا اینجا، عشقم.
‫تو کلارا هستی؟
‫رزا توی خیلی از نامه‌هاش از تو گفته بود.
‫چند سالته؟
‫کلارا، چرا حرف نمی‌زنی؟
‫کلارا سکوتش رو حفظ کرد،
‫اما توی اون لحظه می‌دونست
‫که سرنوشت اون و استبان تروئبا
‫واسه همیشه به هم گره خورده.
‫«ترجمه از حـامـد»