‫با گذشت ماه‌ها،
‫معلوم شد که ارتش
‫قدرت رو به دست گرفته تا نگهش داره
‫و دولت رو به دست سیاستمداران جناح راست
‫که کودتا رو رهبری کرده بودن نده.
‫ببخشید معطلتون کردم.
‫- کاری از دستم برمیاد؟ ‫- صبح بخیر.
‫ببخشید که سرزده اومدم،
‫اما هیچ‌کس نباید بفهمه من اینجام.
‫دکتر دل وایه جون مادرم رو نجات داد.
‫من تا ابد قدردانش هستم.
‫واسه همین ریسک کردم و اومدم اینجا.
‫خانواده‌تون حق داره بدونه واقعاً چه اتفاقی افتاده.
‫نمی‌دونستم اون پسر شماست، سناتور.
‫برو سر اصل مطلب، سرباز. ‫هرچی می‌دونی بگو.
‫البته.
‫قبل از بمباران کاخ ریاست‌جمهوری،
‫رئیس‌جمهور آسِوِدو به همکاراش ‫فرصت داد که اونجا رو ترک کنن،
‫اما دکتر ترجیح داد کنارش بمونه.
‫پیاده شید، لعنتیا. پیاده شید!
‫خفه شید! حرکت کنید!
‫وقتی نیروهای ارتش وارد کاخ شدن،
‫من اونو بین بازمانده‌ها شناختم.
‫- برید جلو! ‫- حرکت کنید!
‫اینا تنها چیزاییه که تونستم ‫از دکتر دل وایه بردارم بیارم.
‫دکتر تروئبا.
‫پسر من هیچ کاری نداشت که روز قیام ارتش
‫توی کاخ ریاست‌جمهوری باشه.
‫پدر...
‫فکر می‌کنی من احمقم؟
‫این ثابت نمی‌کنه که پسر من مُرده. ‫خایمه زنده‌ست!
‫بابا.
‫همین الان از این خونه برو بیرون.
‫ببخشیدش.
‫برو بیرون!
‫عصر بخیر.
‫ممنون.
‫هفته‌ها طول کشید تا پدربزرگم ‫داستان اون سرباز رو باور کنه،
‫چون واسش سخت بود
‫که مسئولیت قتل پسرش رو بپذیره.
‫تازه اون موقع بود که یادش اومد لوئیزا مورا
‫دوران وحشتناکی رو پیش‌بینی کرده بود،
‫بدون اینکه بدونه این تازه اولشه.
‫«خانه‌ی ارواح»
‫[قسمت هشتم]
‫«ترجمه از حـامـد»
‫بابا؟
‫دیشب اینجا بودی؟
‫ارتش کلاً یه جور دیگه‌ست.
‫واسشون مهم نبود که اون پسر منه.
‫همه از اینکه این‌طوری از دستش دادیم ضربه خوردیم.
‫اما الان بیشتر از همیشه به همدیگه نیاز داریم.
‫بابا، بهم نگاه کن.
‫تو باید بهم کمک کنی.
‫با من بیا.
‫تا اون موقع، پدربزرگم نتونسته بود
‫از اون قسمت خونه که کلارای عزیزش
‫توی دوران ارتباط با ارواح ساخته بود دیدن کنه.
‫و نمی‌تونست به چیزایی که بخاطر عدم تواناییش
‫در کنترل خشم و غرورش از دست رفته بود فکر نکنه.
‫اومدم تو رو از اینجا ببرم بیرون.
‫چرا؟
‫چون دخترم ازم خواسته.
‫برو به جهنم.
‫خب...
‫مقصد همه‌مون همون‌جاست.
‫هر سه‌تاتون باید برید.
‫هیچی نگید.
‫همه‌چیز رو بسپارید به من.
‫نگران نباشید.
‫مدارک.
‫مدارک، لطفاً.
‫ما با سفیر پاپ یه جلسه‌ی خصوصی داریم.
‫من سناتور استبان تروئبا هستم.
‫سفیر سوئد، دخترم و نوه‌ام.
‫مدارک، لطفاً.
‫صندوق‌عقب رو باز کن.
‫بذارید رد شن.
‫آلبا، کمکم کن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫ماشینمون داره میاد و مستقیم میریم فرودگاه.
‫هر سه‌تاشون، درسته؟
‫آره، دخترم، نوه‌م و...
‫دامادم.
‫جناب سفیر،
‫خیلی ممنونم. من جونم رو به شما مدیونم.
‫باور کنید، دلم می‌خواست می‌تونستم ‫بیشتر از این کمک کنم.
‫دخترم.
‫بابا؟
‫من هیچ‌وقت پدر خوبی برات نبودم.
‫خیلی دوستت دارم، بابا.
‫ماشین رسید.
‫برید.
‫من می‌مونم.
‫چی؟
‫نه. چی داری میگی؟ تو با ما میای.
‫نمی‌تونم.
‫من پیش پدربزرگ می‌مونم.
‫دخترم،
‫تو مجبور نیستی چیزی رو به کسی ثابت کنی.
‫- نمی‌تونیم معطل کنیم. ‫- برید.
‫می‌خوام شما خوشحال باشید،
‫که به خودتون یه شانس بدید.
‫برید.
‫- نه، آلبا. ‫- وقتشه.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- تو نمی‌تونی این کار رو بکنی.
‫زود برید.
‫یالا بیا.
‫در اسرع وقت میای پیشمون، باشه؟
‫من باید می‌موندم.
‫و نه فقط به خاطر پدربزرگ،
‫بلکه به خاطر میگل،
‫و تمام کسایی که هنوز اون بیرون بودن،
‫توی سایه‌ها زندگی می‌کردن، ‫از وحشتی که در تعقیبمون بود پنهون شده بودن،
‫در حالی که نیمی از کشور چشمشون رو بسته بودن.
‫- سوار ماشین شو! ‫- نه!
‫حرکت کن!
‫- چرا؟ ‫- حرکت کن!
‫نه، لطفاً!
‫فرصت نکردم به خاطر رفتن پدر و مادرم غصه بخورم.
‫و دردی رو که هنوز از مرگ داییم خایمه ‫حس می‌کردم نگه داشتم
‫تا بعداً بابتش عذاب بکشم،
‫چون مجبور بودم به کسایی ملحق بشم
‫که داشتن به افراد تحت تعقیب کمک می‌کردن.
‫پیدا کردن ماشین داییم ‫واسه وظیفه‌ی جدیدم ضروری بود.
‫اولین کار، پیدا کردن پناهگاه ‫واسه کسایی بود که خطر مرگ تهدیدشون می‌کرد.
‫حال خاله ماروخا خوبه؟
‫سلام می‌رسونه.
‫یه نفر پشت دیوار سفارت منتظرته.
‫مکث نکن.
‫به هیچ‌جا نگاه نکن.
‫- متوجه شدی؟ ‫- آره.
‫به شطرنج علاقه داری؟
‫داییم علاقه داشت.
‫کمکت می‌کنم بپری، اما باید سریع انجامش بدی.
‫باشه.
‫نگران نباش.
‫نمی‌دونم چند نفر رو تونستیم از کشور خارج کنیم،
‫اما در مقایسه با وسعت این فاجعه، ‫تعدادشون خیلی کم بود.
‫- عقاب. ‫- گاری.
‫سروان.
‫منم.
‫راکل، چی شده؟
‫- شما کی هستید؟ ‫- آلبا تروئبا کجاست؟
‫نه، نه، نمی‌تونید بیاید داخل! برید بیرون!
‫همه‌جا رو بگردید. ‫دفترچه‌ها، دفترچه‌تلفن‌ها.
‫- نمی‌تونید! ‫- چطور جرئت می‌کنید سرزده بیاید تو خونه‌ی من؟
‫من سناتور استبان تروئبا هستم.
‫و از دوستان صمیمی ژنرال گوستاوو!
‫تا وقتی که من اجازه ندم،
‫حق نداری که دهنت رو باز کنی.
‫نمی‌دونی با کی درافتادی، عوضی.
‫زود باشید، خونه رو بگردید!
‫- آلبا کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫[مارکس و مارکسیسم] ‫[آندره پیتر]
‫[مقاومت مصالح] ‫[آندره دلاشت]
‫احمق. اسلحه رو بیار پایین.
‫اینجا دیگه چه جهنمیه؟
‫برو اونجا.
‫بهتره نوه‌ات رو پیدا کنیم، ‫وگرنه تو تقاصشو پس میدی.
‫همه‌تون رو می‌فرستم زندان. مخصوصاً تو رو.
‫پدربزرگ! پدربزرگ!
‫نه، لطفاً کاری باهاش نداشته باشید!
‫من همونی‌ام که دنبالش می‌گردید.
‫اینجا رو امضا کن.
‫توش نوشته که ما با حکم قضایی اومدیم،
‫و همه‌چیز قانونیه.
‫چرا فکر می‌کنی همچین چیزی رو امضا می‌کنم؟
‫نه، آلبا!
‫- باشه. باشه. ‫- زود باش.
‫همه‌چیز درست میشه. ‫همه‌چیز درست میشه.
‫- نگران نباش، پدربزرگ! ‫- آلبا!
‫نه!
‫امضا شد. نوه‌ی سناتور تروئبا.
‫چه افتخاریه که اینجا میزبانت هستیم،
‫آلبا تروئبا.
‫قهوه میل داری؟
‫ولی خب
‫تو به این قهوه‌های ارزون‌قیمت عادت نداری،
‫اما بچه‌های اینجا عاشقشن.
‫می‌بینی؟
‫ببین،
‫این می‌تونه خیلی سریع تموم بشه،
‫اما همه‌چیز به تو بستگی داره.
‫فقط می‌خوام بهم بگی معشوقت کجاست.
‫میگل اسپینوزا کجاست؟
‫باید برم دستشویی.
‫این بچه صدا هم داره.
‫پس حرف می‌زنی؟
‫اگه همکاری نکنی،
‫همکارم مجبور میشه کارشو انجام بده.
‫فهمیدی؟
‫باید برم دستشویی.
‫هرطور مایلی.
‫بسه! بسه!
‫بهت چی گفتم؟
‫ببین چیکار کردن.
‫به من گوش کن.
‫من می‌خوام کمکت کنم.
‫عذر می‌خوام، ژنرال.
‫استبان.
‫- می‌تونید برید. ‫- بله، ژنرال!
‫استبان.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫بفرما.
‫بشین.
‫خانواده‌ی من خیلی از این دولت ضربه خورده،
‫و من بارها واسه کمک باهات تماس گرفتم.
‫خودت خیلی خوب می‌دونی که ما چقدر سرمون شلوغه
‫تا گندکاری‌هایی که این آدما ‫به جا گذاشتن رو تمیز کنیم.
‫من ازت می‌خوام که فوراً ‫واسه آزادی نوه‌ام پادرمیونی کنی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اون به طور غیرقانونی از خونه‌ی من برده شده.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫کاملاً.
‫ممکنه خودش رفته باشه؟
‫آدمای زیادی هستن که مثل موش‌ها قایم شدن.
‫قرار نیست چیزی رو برات توضیح بدم.
‫تو بهتر از من می‌دونی.
‫اما تو باید خوشحال باشی.
‫نقشه‌تون جواب داد.
‫همون پلیس مخفی‌ای رو داریم ‫که شما و آمریکایی‌ها پیشنهاد دادید.
‫دزدیدن غیرنظامیان بی‌گناه ‫هیچ‌وقت بخشی از اون نقشه نبود.
‫اگه نوه‌ات بی‌گناه باشه، هیچ اتفاقی واسش نمی‌افته.
‫چه مزخرفاتی داری میگی؟
‫اینکه ارتش می‌دونه چه چیزی به صلاح کشوره.
‫سعی کردم روزایی که زندانی بودم رو بشمارم...
‫مادربزرگ.
‫اما خستگی و ترس حس زمان رو درونم به هم ریخت
‫و حس مکان رو تحریف کرد.
‫بلند شو، لعنتی.
‫یالا! جون بکنید!
‫زود باشید!
‫بهتون گفته بودم آماده بیاریدش.
‫باید همه‌چیز رو صد بار بهتون گفت!
‫نه!
‫ببندینش.
‫نه، نه، نه.
‫نه!
‫هروقت آماده‌ی حرف زدن بودی، انگشتت رو بالا بیار.
‫آلبا،
‫من دو هفته صبورانه منتظر موندم.
‫می‌خوای اقامتت رو اینجا طولانی‌تر کنی؟
‫میگل اسپینوزا کجاست؟
‫- الو؟ ‫- بابا؟
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫فکر کردم یه نفر دیگه زنگ زده.
‫حال آلبا چطوره؟
‫می‌خواستم باهاش حرف بزنم.
‫اون اینجا نیست، عزیزم.
‫چی؟
‫بابا، چه خبره؟
‫دو هفته‌ست که جواب تماس‌هامو نمیده.
‫خودت که می‌شناسیش. نگران نباش.
‫اون داره به کارای خودش می‌رسه
‫و من نمی‌خوام دخالت کنم.
‫نمی‌خوام بدونم داره چیکار می‌کنه.
‫بابا، فقط...
‫اوضاع خیلی بدتر از چیزیه که فکر می‌کردیم.
‫هر روز داریم خبرای وحشتناکی می‌شنویم.
‫آدمای زیادی دارن ناپدید میشن.
‫اونا هرکسی که فکر کنن مشکوکه رو زندانی می‌کنن و...
‫من نمی‌خوام اتفاق بدی مثل خایمه وا‌سش بیفته.
‫لطفاً راضیش کن، و جفتتون بیاید اینجا.
‫من و پدرو می‌خوایم که اون اینجا ‫پیش ما در امنیت باشه.
‫مامان.
‫آب.
‫هنوز نمی‌تونی آب بخوری.
‫ممکنه تشنج کنی و بمیری.
‫آخرین کسی که انتظار داشتم اینجا ببینمش...
‫تو بودی،
‫کُنتس.
‫نمی‌دونم چند وقته که اینجام،
‫اما فکر کنم حدوداً دو هفته میشه.
‫اونا شریکم آندرس رو هم گرفتن،
‫چون وقتی منو می‌بردن دستشویی دیدمش.
‫من هیچی در مورد میگل نمی‌دونم.
‫نگاه کن.
‫من پنج ماهه باردارم.
‫و این بهم قدرت میده.
‫استراحت کن.
‫حالت خوب میشه.
‫فردا حالت بهتر میشه.
‫آلبا تروئبا!
‫- ولش کن! ‫- نبرینش!
‫- اون ضعیفه! ‫- ولش کن!
‫- خیلی‌خب! بلند شو! ‫- آلبا!
‫بلند شو!
‫- نه، خواهش می‌کنم. ‫- ولش کن، لعنتی!
‫ول کن!
‫- ولش کن، لعنتی! ‫- نگهش دار!
‫بهش یه آمپول بزن. ‫می‌خوام هوشیارتر باشه.
‫اعتراف می‌کنم که دست‌کم گرفته بودمت.
‫فکر می‌کردم خیلی زودتر از اینا وا میدی.
‫این همون‌جاییه که من و تو شبیه همیم.
‫تو تحمل می‌کنی که زیر پا له بشی،
‫که باهات مثل یه سگ رفتار بشه.
‫تو تازه داری اینو می‌فهمی.
‫اما من...
‫من توی این کثافت به دنیا اومدم.
‫می‌فهمم زندگی کردن با این حس ‫که روت مُهر ناپاکی خورده باشه،
‫چه حالی داره.
‫و اگه به خاطر مادربزرگم نبود، ‫من امروز اینجا نبودم.
‫چرا منو آوردی اینجا...
‫سروان گارسیا؟
‫سلام.
‫می‌دونستم که منو یادت نرفته.
‫می‌دونستم.
‫چرا من؟
‫مگه چیکار کردم؟
‫تو کاری نکردی.
‫پدربزرگم منو از اینجا می‌بره بیرون.
‫ازش خوشت میاد؟
‫کلارا، هر جا که هستی،
‫میشه کمکم می‌کنی آلبا رو پیدا کنم؟
‫ازت خواهش می‌کنم، لطفاً.
‫جناب استبان.
‫داشتم کل خونه رو دنبالتون می‌گشتم.
‫انتظار نداشتم اینجا باشید.
‫بفرمایید.
‫این واسه شما اومده.
‫- دیدی کی آوردش؟ ‫- نه.
‫یه نفر گذاشتش دم در.
‫ممنون.
‫[واسه اینکه دلتنگ نوه‌ات نشی.]
‫ببرینش سگ‌دونی.
‫اطاعت.
‫نه! کمک!
‫منو از اینجا بیارید بیرون!
‫زمان توی سگ‌دونی مثل یک عمر گذشت.
‫و من فقط به مردن فکر می‌کردم.
‫هی.
‫آب.
‫منو بکش.
‫آلبا.
‫مادربزرگ؟
‫من دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫کارهای زیادی داری که انجام بدی.
‫پس دست از دلسوزی واسه خودت بردار.
‫آدمای زیادی هستن که نمی‌خوان ببینن
‫دارن با تو و خیلیای دیگه چیکار می‌کنن.
‫مهمه که کل داستان رو بگی.
‫شروع کن به نوشتن.
‫بهت کمک می‌کنه.
‫مادربزرگ؟
‫آروم باش.
‫من نیومدم که کاری باهات بکنم.
‫توی خونه‌ی من چه غلطی می‌کنی؟
‫ما یه هدف مشترک داریم.
‫نجات دادن آلبا.
‫تو می‌دونی اون کجاست؟
‫شما همدیگه رو می‌شناسید؟
‫اون به خاطر تو درگیر این ماجراها شد.
‫اگه می‌خوای کسی رو مقصر بدونی، ‫خودت صدر لیستی، سناتور.
‫آلبا دختر مستقلیه.
‫طوری حرف نزن که انگار من نوه‌ی خودمو نمی‌شناسم!
‫من واسه دعوا نیومدم اینجا.
‫اومدم اینجا چون یکی از دوستای قدیمیت ‫می‌تونه تو نجات دادنش کمکمون کنه.
‫آدمای من همه‌جا نفوذ کردن
‫و ما رازهای سیاستمدارها رو می‌دونیم.
‫و حالا رازهای ارتش رو هم می‌دونیم.
‫[هتل کریستوبال کولون]
‫آقا تنها سفر می‌کنن؟
‫معلومه که تنهام.
‫کدوم اتاق رو می‌خواید؟
‫هزار و یک شب؟ اصطبل؟
‫می‌خوام با ترانسیتو سوتو حرف بزنم.
‫متأسفم، ایشون با افراد عادی ملاقات نمی‌کنن، ‫فقط تأمین‌کننده‌ها.
‫اون خیلی خوب می‌دونه من کی هستم.
‫من سناتور استبان تروئبا هستم.
‫- و اگه باهاش حرف نزنم... ‫- چی؟
‫می‌خوای چیکار کنی، سناتور؟
‫بیا تو دفترم.
‫محشر شدی.
‫راستش کارم خیلی گرفت، ارباب.
‫یادته وقتی بهت گفتم که یه روز قراره پولدار بشم؟
‫یادته؟
‫خوشحالم که موفق شدی.
‫دیدی؟ حق با من بود.
‫تعاونی کارمندهای اینجا ده سال خیلی عالی کار کرد.
‫بعد از اون مجبور شدم شغلم رو عوض کنم
‫چون دیگه کسی به این تفریحات نیازی نداره،
‫به‌جز ملوان‌ها و پیرمردها.
‫حالا دیگه تفریحات ارزون شدن.
‫باورت میشه؟
‫تصور کن چه رقابتیه.
‫ولی بگیر بشین.
‫نظرت چیه؟
‫کریستوبال کولون تبدیل شد ‫به غار ارواح گمشده و عاشقان پنهانی.
‫و خب،
‫بعد از کودتا، پلیس نظامی ‫چند بار به هتل یورش آورد.
‫اما وقتی مچ آدمای خوشگذرون رو اینجا گرفتن
‫بیشتر از یه ژنرال رو بین مشتری‌ها پیدا کردن.
‫واسه همین دیگه مزاحمم نشدن.
‫به خاطر همینه که من با دولت جدید ‫رابطه‌ی خیلی خوبی دارم.
‫گمونم اومدی تا دِینی که بهت داشتم رو جبران کنم...
‫پنجاه سال ازش می‌گذره.
‫آلبا.
‫نوه‌ام.
‫ازت خواهش می‌کنم کمکم کنی پیداش کنم.
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
‫نگران نباش.
‫ما اینجاییم، دوست من.
‫دارم یه بانداژ تمیز می‌ذارم، باشه؟
‫تو تنها نیستی. ما اینجاییم.
‫ما مراقبتیم.
‫تموم شد.
‫اونا منو از پا درآوردن.
‫یه روزی انتقام می‌گیریم.
‫ما نمی‌تونیم تسلیم بشیم، می‌شنوی چی میگم؟
‫نه.
‫چون اونا هیچ‌وقت نمی‌تونستن روح این زنان
‫و خیلی از زن‌های دیگه رو نابود کنن.
‫آلبا تروئبا!
‫همه، رو به دیوار!
‫بیا بیرون.
‫بلند شو!
‫مراقب باش.
‫آلبا! کجا می‌برینش؟
‫کجا می‌برینش؟
‫♪ و حتی اگه صدام تغییر کنه ♪
‫♪ درونم همون‌طوری فکر می‌کنم ♪
‫♪ راحته که ناپدید بشی ♪
‫♪ می‌دونم که فریادم چی میگه ♪
‫طاقت بیار، آلبا!
‫♪ تعداد ما بیشتره ♪
‫آلبا!
‫♪ تعداد ما بیشتره ♪
‫چیزی نمونده.
‫خیلی‌خب. داریم پیاده می‌شیم.
‫آروم باش، لعنتی.
‫حالا بپر.
‫برخورد ویژه به خاطر اینکه نوه‌ی سناتور هستی.
‫یالا. زود باش، پسر.
‫آلبا.
‫منو ببخش.
‫بی‌شرفا.
‫اتاق مادربزرگت رو آماده کردم.
‫تا بتونی حس نزدیکی بهش داشته باشی.
‫نمی‌دونم چقدر طول کشید
‫تا دفتر خاطرات مادربزرگم رو بخونم.
‫اولش حواسم از دردی که داشتم پرت شد،
‫و کم‌کم حس کردم دارم ‫یه پازل بزرگ رو کنار هم می‌چینم...
‫که توش هر کدوم از تکه‌ها جای مشخصی داشتن،
‫و هیچ‌کدومشون بدون اون یکی وجود نداشت.
‫قبل از چیدن همه‌شون، به نظر غیرقابل‌فهم میومد.
‫اما می‌دونستم که اگه بتونم تمومش کنم،
‫می‌تونم معنی هر کدومشون رو بفهمم.
‫چیزی که هیچ‌وقت تصورش رو هم نمی‌کردم
‫این بود که تکه‌های حیاتی پازل ‫واسه درک واژگونی سرنوشت من
‫به اقدامات پدربزرگم مربوط بود.
‫آلبا، عشقم، لطفاً در رو باز کن.
‫دخترم، می‌دونم که دلت نمی‌خواد حرف بزنی،
‫اما مادرت پشت خطه.
‫نمی‌دونم چه بهونه‌ای براش بیارم.
‫- بذار بیام داخل. ‫- نــه!
‫نـــه!
‫دیگه هیچ‌وقت اون آهنگ رو نذار.
‫فرزندم.
‫پانچا گارسیا.
‫چی شده؟
‫پانچا گارسیا کی بود؟
‫اون یکی از اجاره‌نشین‌های لاس ترس ماریاس بود.
‫و دیگه چی؟
‫من چه می‌دونم؟ ‫اونم مثل بقیه‌شون کار می‌کرد.
‫نمی‌دونم. متوجه نمیشم، عزیزم.
‫تو بهش تعرض کردی.
‫پانچا یه پسر داشت.
‫اسمش استبان بود.
‫اون پسر تو بود.
‫و بعدش نوه‌دار شدی.
‫اسم اونم استبانه.
‫سروان گارسیا، یادت میاد؟
‫تو بهش کمک کردی تا پلیس بشه.
‫نوه‌ت انتقام مادربزرگش رو گرفت.
‫آلبا! آلبا، عشقم، حالت خوبه؟
‫حالا دارم از همه چیز سر درمیارم.
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫چرا این همه چیز رو ازم مخفی کردی؟
‫منو ببخش. خیلی دلم می‌خواست ‫زمان رو به عقب برگردونم.
‫تقصیر تو نبود، مامان.
‫خیلی متأسفم.
‫حالا همه‌چیز رو می‌دونم، ‫چیزایی که مجبور شدی تحملشون کنی.
‫آلبا، عزیزم، چی شده؟
‫موسیقی تو روح خیلی از همرزم‌ها رو ‫زنده نگه می‌داره، بابا.
‫مراقب خودت باش.
‫تنها چیزی که ازت می‌خوام ‫اینه که مراقب خودت باشی.
‫باشه؟
‫تو یه بار بهم گفتی
‫که همیشه یه راهی واسه ‫انجام کاری که می‌خوای بکنی وجود داره.
‫حالا می‌دونم که چی می‌خوام.
‫خیلی دوستت دارم.
‫زمان زیادی طول نکشید تا مرگ سراغ پدربزرگم بیاد.
‫نفرین خواهرش، فرولا، به حقیقت پیوست.
‫بدنش همراه با روحش چروکیده شد.
‫و با اینکه من نزدیکش بودم، تنها مُرد،
‫به امید دیدار کلارای عزیزش.
‫مادربزرگم باور داشت که سرنوشت
‫قبل از تولدمون نوشته شده،
‫واسه همین گمونم هیچ‌کدوم ‫از این اتفاقات تصادفی نبود.
‫و اینکه حتی استبان گارسیا بخشی از این نقاشیه.
‫این یه خط زمخت و کجه،
‫اما هیچ ضرب قلمی بی‌فایده نیست.
‫روزی که پدربزرگم
‫اون بلا رو سر مادربزرگش، پانچا گارسیا ‫کنار رودخونه آورد،
‫یه حلقه‌ی دیگه به زنجیره‌ی اتفاقاتی ‫که باید رخ می‌دادن اضافه کرد.
‫وقتی توی سگ‌دونی بودم
‫دلم می‌خواست سروان گارسیا رو ‫شکست‌خورده مقابل خودم ببینم،
‫و انتقام تمام کسایی رو بگیرم که باید گرفته می‌شد.
‫اما الان می‌خوام فکر کنم که ‫هدف و ماموریتم توی زندگی،
‫طولانی کردن کینه نیست،
‫بلکه فقط پر کردن این صفحاته.
‫من تمام اتاق‌های طبقه‌ی بالا رو تمیز کردم.
‫آماده‌ی پذیرایی از مهمون‌ها هستیم.
‫ممنون.
‫- ممنون، راکل. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بعضی وقتا حس می‌کنم که قبلاً اینا رو زندگی کردم،
‫و اینکه همین جملات رو دقیقاً نوشتم.
‫اما می‌فهمم که این من نیستم...
‫بلکه یه زن دیگه‌ست
‫و اون رازهایی رو که هیچ‌کس ‫جرئت گفتنش رو نداشت به زبون آورده.
‫مادربزرگم دفترچه‌های خاطراتش رو واسم گذاشت
‫تا سال‌ها بعد،
‫همراه با مُرده‌ها و ناپدیدشده‌هایی ‫که دوباره توی این خونه ساکن شدن،
‫بتونم این داستان رو از نو بسازم.
‫داستان ما رو.
‫«ترجمه از حـامـد»
‫«پایان فصل اول»