‫«ترجمه از تورج پاکاری»
‫ها؟
‫[قسمت دوم: مبارزه‌ای که آغاز شده باشد]
‫باید اینو برسونم بازار.
‫تو از ارتش امپراتوری خاک حمایت نمی‌کنی؟
‫تو چی هستی؟ ‫از ملت آتش؟
‫ما باید این محصول رو بفروشیم ‫تا زمستان رو بگذرونیم.
‫خب، ارتش هم باید زمستان رو پشت سر بذاره،
‫و هر شهروند هم باید کمک بده.
‫- یعنی تو از امپراتور خاک بهتر می‌دونی؟ ‫- نه...
‫پس ما نصف گاریت رو برای ارتش مصادره می‌کنیم.
‫و تو هم می‌تونی به خاطر اینکه در مقابل آدم بدها ‫ازتون محافظت می‌کنیم، یکم قدردان باشی.
‫دست نگه دار!
‫بذار سر جاشون.
‫بذار... سر جاشون.
‫آزولا! ‫کاریشون نداشته باش!
‫اون کُنده رو ببین.
‫شرط می‌بندم که می‌تونم لاکش رو بشکونم.
‫ولم کن!
‫- بهشون صدمه می‌زنی! ‫- زوکو، ول کن!
‫شرط می‌بندم که می‌تونم کله‌ی تو رو هم بشکونم.
‫بس کن، آزولا. ‫من نمی‌خوام بهت صدمه بزنم.
‫آزولا!
‫- اون اردک‌های لاکپشتی رو با سنگ زد. ‫- داشتم تمرین می‌کردم.
‫بسه دیگه. ‫شما خواهر و برادرین، درسته؟
‫بنابراین باید اختلافات‌تون رو ‫با احترام و عزت حل کنین.
‫فقط در صورتی که ضعیف باشین.
‫ما نوادگان جنگجویان قدرتمندی هستیم.
‫اونا با زندگی بر پایه‌ی یک قانون .دووم آوردن
‫مبارزه‌ای که شروع شده باشه،
‫فقط زمانی تموم میشه که یکی پیروز
‫و یکی شکست بخوره.
‫گفتم بذار سر جاشون.
‫حتی در صورت حمله قریب‌الوقوع، ‫این نقض بخش ۴، شماره ۲۷ قانون ارتش هست،
‫نباید دام یا مواد غذایی‌ای ‫از خونه‌هایی که بچه دارن گرفته بشه.
‫اون زخمت واسه کجاست؟ ‫خط مقدم؟
‫یونیفرمت کجاست؟
‫می‌خوای در مورد یونیفرم حرف بزنی؟ ‫موهات ده سانت بلندتره.
‫- خب، اینجا رسیدن به سر و وضع کار سختیه. ‫- اینجا شپش زیاده.
‫اون زره‌های سرشانه باهم فرق دارن. ‫زره‌‌های پا و دستکش‌های آهنین‌تون قدیمی هستن.
‫و پوتین‌هاتون.
‫چیکار کردین؟ ‫اونا رو از شهروندهای دیگه گرفتین؟
‫خب، اینا به هرحال کوچیک و فاسد هستن.
‫بله.
‫اونو بده من.
‫غریبه نباش، غریبه.
‫ممنون.
‫اخیرا رفتارشون بدتر شده.
‫تو از جنگ میای؟
‫تو یه سرباز واقعی هستی. ‫اونا یه مشت طرد شده‌ان.
‫برادرم هم یه سرباز واقعیه.
‫در بین‌اِر مستقره. ‫اونجا رفتی؟
‫سربازی به اسم سنسو دیدی؟
‫شرمنده، بچه. ‫من...
‫باید به راهم ادامه بدم.
‫باشه آره، ولی...
‫شام که باید بخوری، درسته؟
‫خدا بگم چیکارت نکنه، آنگ!
‫- دوباره؟ ‫- ترسوندمت؟
‫آره! نه. ‫آنگ ترسوندم.
‫اون همیشه وقتی از دیده‌بانی کردن برمی‌گرده ‫منو با آپا می‌ترسونه.
‫این لیست چیزهاییه که باید از تائو بگیریم؟
‫نه.
‫- این یکیه. ‫- اوه، درسته.
‫یادت رفته "معلم خاک‌افزاری" ‫رو روش بنویسی.
‫یکی که از جینگ خنثی سر در بیاره. ‫بهتره اینو یادداشت کنی.
‫چرا خنثی؟ ‫جینگ مثبت که بهترینشه، درسته؟
‫نه، جینگ خوب یا بد نیست. ‫یه نوع طرز عمله.
‫پس مثبت یعنی رو به جلو حرکت کردن؟
‫آره، یا در نبرد میشه حمله کردن.
‫مثل یه مشت.
‫خب، درواقع اگه می‌خوای به طرف مقابل صدمه بزنی ‫نه به خودت...
‫اوه، ممنون.
‫باشه، فهمیدم. ‫و جینگ منفی مثل دفاع می‌مونه؟
‫یا عقب‌نشینی تاکتیکی.
‫آره. .مثلا زنده بمونی تا بتونی در آینده مبارزه کنی
‫ولی آنگ باید به جینگ خنثی مسلط بشه.
‫اون چیه؟ ‫یعنی همینطوری وایسی و مشت بخوری؟
‫نه، معلومه که نه.
‫صبر کردن و گوش دادنه.
‫اوه.
‫هوم.
‫ها.
‫جینگه یه جورایی مرموزه.
‫جینگ میگن، نه جینگه.
‫جینگه خیلی قشنگ‌تره.
‫خبر خوب دارم. ‫شهر رو گشتم.
یعنی اونا همه‌ی آذوقه‌ی مورد نیاز برای سیر کردن پناهنده‌ها رو دارن؟
‫حتما. ولی حتی بهتر.
‫اونا بزرگترین تخم کروکوگدن رو دارن.
‫بچه‌ها، عالی میشه. ‫بیاین.
‫خب، وقتی نیستم احتیاط کن.
‫من هیچوقت احتیاط نمی‌کنم.
‫هی، رفیق.
‫حواست بهش باشه.
‫صبر کنین! ‫دارم میام.
‫صبر کنین.
‫خواهش می‌کنم! ‫من هیچی نمی‌دونم!
‫صبر کنین! ‫صبر کنین، صبر کنین!
‫هوم.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫چون می‌دونم که اونا از اینجا رد شدن.
‫کله‌ی کچل.
‫پیکان آبی.
‫کدوم طرفی رفتن؟
‫تای‌لی، اون نمی‌تونه حرف بزنه؟
‫ببخشید. ‫نمی‌دونستم هنوزم نیاز داری حرف بزنه.
‫عیب نداره.
‫چشم‌هاش هنوز کار می‌کنن.
‫اونقدرهام سخت نبود، مگه نه؟
‫ولی خونه ما، یه جورایی حرف نداره.
‫چون به قدری دور هست که اون قلچماق‌ها ‫موقع دنبال کردنم کمردرد بگیرن،
‫ولی نه اونقدر که رفتن به بازار غیرقابل تحمل باشه.
‫بازار کوچیکه.
‫تا حالا همچین بازار کوچیکی دیده بودی؟
‫تو احتمالا جاهای بزرگتری دیدی.
‫سلام، فی.
‫اون فی هستش.
‫این دیگه چیه، پنگ؟
‫این لی هستش.
‫لی، این خواهرم فی هست.
‫لی توی اون ایست بازرسی مسخره کمکم کرد.
‫خودت رو به بازار رسوندی؟
‫تک تکشون رو فروختم.
‫به لطف لی.
‫باشه. خب، ازش تشکر کن، پنگ ‫تا بتونه راهی بشه بره.
‫گفتم بهش شام می‌دیم.
‫اشکال نداره.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم که ‫سالم می‌رسه خونه.
‫کوتاه بیا، فی.
‫اون مرد خوبیه. ‫می‌تونی بهش اعتماد کنی.
‫باشه، پس شام می‌خوای؟
‫یعنی میگه بیا تو.
‫آه...
‫آنگ، فکر نمی‌کنی که یه خاک‌افزار...
‫اینو درست کرده؟
‫چرا؟ ‫تا مردم رو گول بزنه که بیان اینجا ببیننش؟
‫بیخیال، آخه کی همچین کاری می‌کنه؟
‫داره منو گرسنه می‌کنه. ‫شایدم واقعی باشه.
‫پس بهتره بریم یکم غذا بخوریم.
‫مگه اینکه شما می‌خواین ‫یکم بیشتر بمونیم.
‫من...
‫- فکر کنم برام کافی باشه. ‫- من که نگاهش کردم.
‫- آره. ‫- ها.
‫سلام. من آواتار آنگ هستم ‫و اینا همراهان منن.
‫ما داریم گروهی از پناهنده اسکورت می‌کنیم ‫و شدیدا نیاز به صدقه داریم.
‫اوه و نان بخارپز.
‫غذا می‌خوای؟ ‫مجانی؟
‫نه، معلومه که نه. ‫با کمال میل برای شما، کسب و کارتون و هرکسی که بخواین دعا می‌کنم.
‫عروسی هم انجام میدم.
‫نه.
‫وقتی عشایر باد سفر می‌کنن، ‫معمولا مردم بهشون رسیدگی می‌کنن.
‫من انتظار اینو نداشتم.
‫انتظار نداشتی که مردم در ازای کالا و خدمات ‫پول بخوان؟
‫نه.
‫باید راه راحتی باشه که سریع پول در بیاریم.
‫هی.
‫می‌تونی در "میدان نبرد خاک" پول در بیاری، بچه.
‫میدان نبرد خاک چیه؟
‫مسابقه کنترل عناصر.
‫کیف جایزه امشب قراره خیلی گنده باشه.
‫برنده پول زیادی برنده میشه؟
‫و یه کیف؟
‫کجاست؟
‫تو یه شهر کوچیک به اسم بهتو.
‫به تو چه!
‫مطمئنم که می‌تونیم بفهمیم کجاست.
‫آره، باید یه میدان نبرد باشه.
‫اوه، اگه زیر زمین باشه چی؟ ‫یعنی واقعا زیر زمین باشه.
‫هی. فهمیدم کجاست.
‫- دنبالم بیاین. ‫- چطور قانعشون کردی بهت بگن؟
‫یه دختر راه و روش خودش رو داره.
‫بذار حدس بزنم.
‫با آب‌افزاری.
‫کلا یه کار بلدی.
‫قبیله‌ی آب!
‫و بعد نگهبان زد انداختش روی زمین.
‫پنگ، بشین و غذات رو بخور.
‫و بعد لی گفت، "یونیفرم‌های شما؟
‫کلا اشتباهن. شلخته‌ان.
‫کل این تشکیلات؟ کلاهبرداریه. ‫شرف ندارین".
‫و اون موقع بود که چیزی نمونده بود ‫با لی درگیر بشن،
‫ولی لی همینطوری اونجا وایساد و گفت، ‫"اون سیب‌زمینی گلی‌ها رو پس بدین".
‫نفس بکش، پنگ.
‫مدتی میشه که غذا نخوردی؟
‫ببخشید.
‫نه. لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫آخه تو به پنگ کمک کردی.
‫حداقل کاری که ازمون برمیاد اینه که ‫خشک نگهت داریم و بهت غذا بدیم.
‫تو...
‫درسته. ظرف‌ها.
‫داری به روستای کودی میری؟
‫فقط دنبال یکی می‌گردم.
‫دوسته؟
‫یکی که قبلا باهاش دعوا می‌کردم.
‫پس چرا نمی‌خوای پیداش کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫وقتی پرسیدم چهره‌ات غمگین بود.
‫من غمگین نیستم.
‫فقط یکم سردرگمم.
‫امشب...
‫پدر و مادرمون با اسب‌شترمرغ رفتن.
‫پس طویله خالیه.
‫خیلی لطف داری.
‫هی، زوزو.
‫بذار ببینم.
‫می‌دونم درد می‌کنه، زوزو ‫ولی...
‫بهت قول میدم
‫که دووم میاری.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫به من افتخار می‌کنی؟
‫من شکست خوردم. ‫یه بازنده‌ام.
‫زوزو، ما برنده یا بازنده نداریم.
‫فقط کسایی وجود دارن که شجاعت به خرج میدن.
‫و کسانی که از حق دفاع می‌کنن، ‫حتی زمانی که سخت‌ترین کار باشه.
‫و تو از اون اردک لاکپشتی‌های کوچولو دفاع کردی.
‫اون شجاعت داشت.
‫گمون کنم.
‫می‌دونی دیگه کی از بی‌گناهان محافظت می‌کنه؟
‫روح آبی؟
‫درسته.
‫میشه دوباره داستانش رو برام تعریف کنی؟
‫آره.
‫اونا به محافظ‌شون روح آبی می‌گفتن.
‫و هیچکس نمی‌دونست که اون یه روحه ‫یا مردیه که به خاطر کارهای خوبش
‫از طرف ارواح برکت دیده.
‫اون دوتا شمشیر و یه نقاب داشت.
‫و یه نقاب داشت.
‫و با اینکه که اون صورتش رو مخفی می‌کرد،
‫اون با چشمانی روشن ‫و شمشیرهایی تیز
‫و قلبی که آلوده به نفرت یا طمع نبود ‫مبارزه می‌کرد.
‫می‌گفت، "من ازشون محافظت می‌کنم، ‫چه کوچک باشن چه بزرگ...
‫مهم هم نیست که چه بهایی ‫برای خودم داشته باشه".
‫روح آبی واقعیه، مامان؟
‫مثل من و تو واقعیه، زوکو.
‫تو چیزیت نمیشه.
‫معلومه که نمیشه. ‫ناسلامتی من آواتارم...
‫اوه! اگه اون کارو نکنه ‫چیزیت نمیشه.
‫یا اون کارو.
‫- اونا فقط هیکل گنده کردن. ‫- تا چشم کار می‌کنه عضله دارن.
‫ولی فقط در همین حد. ‫هرچی گراز دریایی گنده‌تر باشه...
‫اوه، عاج‌هاش کُندتره.
‫تا زمانی که جاخالی بدی، فاصله‌ات رو حفظ کنی، ‫از پا در میان.
‫سریع باش. ‫با مشت‌های بادی بیفت به جونشون.
‫برم روی مخ‌شون. فهمیدم.
‫می‌تونم این کارو کنم. ‫توی این کار ماهرم.
‫آره، هستی.
‫آره! بزن بریم!
‫آه!
‫یک پیروزی واقعا محشر ‫توسط جنگجوی مورد علاقه‌ی شما،
‫بزرگترین خاک‌افزار دنیا، تخته‌سنگ!
‫- آره! تخته‌سنگ! ‫- آره!
‫حالا کی جرات داره تخته‌سنگ رو ‫برای این کیف به مبارزه دعوت کنه؟
‫هیچکس نمی‌تونه!
‫وای. اون پول زیادیه.
‫و کیف قشنگی هم هست.
‫تو می‌تونی.
‫من می‌تونم. ‫پول رو برنده بشم، آذوقه بخرم، شکم پناهنده‌ها رو سیر کنم.
‫تخته‌سنگ پذیرای هر دعوت به مبارزه‌ هست.
‫ولی حواستون باشه.
‫پاداش زیاد...
‫خطر زیادی هم داره.
‫تو آماده‌ای، آنگ.
‫نمیر، آنگ.
‫چرا همچین حرفی زدی؟
‫چیه؟ ‫توصیه خوبیه خب.
‫و اون برگشته!
‫برای اولین بار بعد از چند هفته...
‫راهزن نابینا!
‫تخته‌سنگ سرگرم این رقیب بامزه شده.
‫نابودش کن!
‫ولی وقتشه که کلکت کنده بشه، راهزن نابینای کوچولو.
‫هیا! هیا!
‫تو از پسش برمیای، تخته‌سنگ!
‫در حدت نیست!
‫حرکت حیله‌گرانه‌ای بود.
‫تخته‌سنگ دو به شک شده.
‫باید با این رقیب ریزه میزه مبارزه کنه...
‫باهاش مبارزه کن!
‫یا اونو به جایی که ازش اومده برگردونه؟
‫بفرستش برگرده!
‫چی شده؟
‫ترسیدی، سنگ ریزه؟
‫اوه!
‫آه!
‫تخته‌سنگ دیگه دو به شک نیست.
‫کارش رو بساز، تخته‌سنگ!
‫- آه! ‫- اوه.
‫- اون واقعا کوره؟
‫در هر صورت کارش حرف نداره.
‫داره انجامش میده.
‫صبر می‌کنه و گوش میده.
‫دقیقا همونطور که بومی گفت.
‫اینه؟ ‫اون چیزِ خنثی همینه؟
‫- جینگ، ساکا. ‫- آره، جینگه.
‫تو می‌تونی، تخته‌سنگ! ‫تو می‌تونی!
‫نذار بره روی مخت!
‫یالا، تخته‌سنگ!
‫- اوه! ‫- شاید بهتره تسلیم بشی.
‫تماشاگرها نمی‌خوان دعوای دوتا دختر کوچولو رو ببینن.
‫یالا، تخته‌سنگ!
‫آره!
‫اوه!
‫الان تخته‌سنگ یه دختر کوچولو رو له کرد؟
‫ایول داری، راهزن نابینا!
‫اونه! اون معلم منه!
‫- آنگ، صبر کن. ‫- کجا میری؟
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام، ببخشید.
‫ببخشید.
‫عذر می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫- آنگ! ‫- نه، صبر کن!
‫باورت میشه؟
‫باید پیداش کنیم. ‫من باید...
‫آنگ، نفس بکش.
‫اون رفت.
‫آواتار آنگ، من جی شن هستم، ‫دبیر اجرایی خاندان بی‌فانگ.
‫بی کی؟
‫اون نمادیه که سرتاسر شهر می‌بینیم.
‫فک‌گرازِ پرنده از خاندان بی‌فانگ.
‫دارایی‌های لرد و بانو بی‌فانگ ‫به وسعت امپراتوری خاک هست.
‫خانواده بی‌فانگ دوستان خیلی خوب ‫آواتار روکو بودن
‫و دوست دارن دوستان خیلی خوب تو هم باشن.
‫لطفا این دعوت رو
‫برای صرف یه وعده غذایی مختصر ‫در عمارت بی‌فانگ قبول کن.
‫اوه.
‫اونا پولدارن.
‫اگه بتونن ما رو سیر کنن، ‫می‌تونن شکم پناهنده‌ها رو هم سیر کنن.
‫آره.
‫نظرت چیه، آنگ؟
‫بیدارت کردم؟
‫نه.
‫این...
‫نیاز به تعمیر داشت.
‫آره.
‫عه...
‫از اونجایی که راه زیادی در پیش داری و...
‫یعنی، الان که می‌دونم مهارت فنی داری...
‫خب...
‫اینجا...
‫خیلی چیزها هست که نیاز به تعمیر دارن.
‫منظورم اینه که،
‫بیشتر از چیزی که به تنهایی بتونم ‫تو یک سال انجام بدم.
‫جای پاهای گنده به اون طرف میرن.
‫همون گاومیش پرنده‌ایه که ‫آواتار همیشه باهاش دیده شده.
‫خزهاش همه‌جا ریخته.
‫چرا چیزی آورده که باعث میشه ‫خیلی راحت ردش زده بشه؟
‫چون به نظر بانمک و پشمالو میاد.
‫ولی این سه‌تا رد پا به طرف مقابل میرن ‫و خزی هم درکار نیست.
‫گاومیش رو دنبال کنین. ‫من رد پاهایی که به سمت اون شهر میرن رو دنبال می‌کنم.
‫تو داری به یه شهر از سرزمین خاک میری؟
‫اونم تنها؟
‫چیه، نگرانمی؟
‫- نگران صدمه دیدنت نیستم. ‫- نگران اینیم که...
‫که از کوره در برم ‫و شهر رو بسوزونم،
‫و جز ردی از خون و خاکستر ‫چیزی از خودم به جا نذارم.
‫ولی جدا از شوخی، تو... ‫این کارو که نمی‌کنی، درسته؟
‫معلومه که نمی‌کنم.
‫کنترلم کامل دستمه.
‫با صبوری منتظر می‌مونم ‫تا آواتار منو به زوکو برسونه.
‫یه تجدید دیدار گرم و کوتاه می‌کنیم ‫و بعدش بهش میگم بیاد خونه.
‫وگرنه خودش می‌دونه.
‫تو هنوز به خاطر اینکه چیزی نمونده بود بکشمت ‫از دستم عصبانی نیستی، نه؟
‫تا زمانی که بابت اینکه منم چیزی نمونده بود بکشمت ‫از دستم عصبانی نباشی، نه.
‫نه، مشکلی ندارم.
‫اصلا اینا چه نوع درختی هستن؟
‫عجب.
‫اینجا...
‫آره.
‫اون کیوشیـه؟
‫این اندازه واقعیش نیست.
‫و بقیه تجسم‌های گذشته‌ام.
‫روکو، کوروک و یانگ‌چن.
‫اونا باید بی‌فانگ‌های گذشته باشن.
‫به گمونم اونا واقعا دوست بودن.
‫- هنوز یکی از تو رو ندارن، آنگ. ‫- آواتار آنگ.
‫بالاخره.
‫خیلی خوشحالیم که بالاخره می‌بینیمت.
‫تا نسل‌ها، خانواده بی‌فانگ ‫دوستان و حامیان آواتار بودن،
‫همونطور که خودت می‌بینی.
‫معلومه که خیلی پیشرفت کردی.
‫ممنونم. ‫و دیدن شما هم باعث خوشحالیه.
‫ولی ما درواقع درخواست دیگه‌ای داریم.
‫ما داریم با گروهی از پناهنده‌ سفر می‌کنیم
‫که شدیدا نیاز به غذا و مایحتاج دارن.
‫- درخواستی بسی نیکو. ‫- هوم.
‫یعنی می‌تونین کمکمون کنین؟
‫اوه. ‫بیاین قبل از شام راجع‌به کار صحبت نکنیم،
‫که شروع میشه به محض اینکه...
‫آه، گل کوچولوی ما اینجاست.
‫این دختر ما، تاف هست.
‫این راهزن نابیناست.
‫خوش اومدی، آواتار.
‫امیدواریم که از ساده‌ترین ضیافت ما لذت ببری.
‫قبیله آب جنوبی.
‫ملاقات شما دو نفر تقریبا به اندازه ملاقات با آواتار ‫نادر و لذت‌بخشـه.
‫شوهر عزیز من ‫دانش‌آموز ابدی جهان
‫و فرهنگ‌ها و جغرافیاش هست.
‫خب، یه ذهن انعطاف‌پذیر ‫هم خِرَد پیری و هم کنجکاوی جوانی رو داراست.
‫مادربزرگ‌مون همیشه اینو می‌گفت.
‫جملات قصار جذابی از جنوب. ‫سعی می‌کنم سزاوار این تعریف باشم.
‫ممنونم.
‫جی شن، مطمئن شو که سوپ تاف ‫به قدر کافی خنک باشه.
‫اون خیلی حساسه.
‫تو بهترین خاک‌افزاری هستی که تا حالا دیدم.
‫ببخشید؟ ‫با منی، آواتار؟
‫آره. تو راهزن نابینایی.
‫فکر کنم منو با یه دختر نابینای دیگه ‫اشتباه گرفتی.
‫قابل درکه، ولی بازم خیلی توهین‌آمیزه.
‫سرزمین شما شگفت‌انگیزه. ‫اونجا معدن‌کاری انجام گرفته؟
‫هوم.
‫خب، ما درواقع خیلی خودکفا هستیم.
‫یه جور سازگاری با زمین‌ها و دریاهای اطرافمون داریم.
‫پس یعنی داری میگی که منابع عظیم ‫و دست‌نخورده‌ای در جنوب هست؟
‫چیزی که شوهرم واقعا می‌خواد بدونه
‫اینه که باید چیکار کرد ‫تا مرزهاتون رو برای تجارت باز کنین؟
‫اوه، تاریخ بزرگ و باستانی قبیله ما ‫تاریخ دریانوردی و تجارته، ولی اون...
‫- وقتی ملت آتش حمله کرد دیگه تموم شد. ‫- درسته.
‫مستعمرات و پادگان‌های جزایر اطراف ما
‫عبور کشتی‌های ما رو غیرممکن می‌کنن.
‫کشتی‌های ما راحت‌تر عبور می‌کنن.
‫تجارت مرز نمی‌شناسه.
‫خب،
‫در این صورت،
‫شاید بهتر باشه درباره این آذوقه‌ها ‫با شما مذاکره کنیم؟
‫متوجه شدم که توی گالریت ‫یه پرتره کم داری.
‫ادامه بده.
‫ازت می‌خوام خاک‌افزاری یادم بدی. ‫طوری که تو در میدان نبرد خاک مبارزه کردی...
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم.
‫خدای من. ‫به نظر گردهمایی یه مشت اراذل و اوباش میاد.
‫اگه با یه نقاشی پرتره موافقت کنه،
‫من و شوهرم با کمال میل هرچقدر آذوقه که ‫گاومیش پرنده شما بتونه حمل کنه رو فراهم می‌کنیم.
‫قبوله.
‫خیلی‌خب، پس گمون کنم دوتا کار بلدی.
‫از کنترل استفاده کردم.
‫کنترل اراده‌شون.
‫درست میگم؟
‫تو یه استاد جینگ خنثی هستی. ‫می‌تونی یادم بدی که چطور صبر کنم و گوش بدم.
‫پس به این گوش بده.
‫دهنت رو ببند.
‫هوم.
‫آواتار خودش رو کثیف کرد. ‫جی شن، میشه لطفا کمکش کنی خودش رو تمیز کنه.
‫نه، لازم نیست. ‫خودم می‌تونم.
‫آه.
‫هوم.
‫حیرت‌آوره!
‫اوه، باریکلا!
‫همونطور که می‌بینین، ‫من برای یادگیری عنصر بعدی آماده‌ام.
‫فقط معلم مناسبی نیاز دارم.
‫کی خاک‌افزاری رو به تاف یاد داده؟
‫مطمئنم که خیلی ماهره.
‫نه.
‫تاف گل کوچولوی ماست.
‫ذات لطیفش با اون همه پا کوبیدن ‫و داد و بیداد موافق نیست.
‫منظورت اینه که، شما نمی‌دونین...
‫نه.
‫اون...
‫در نفس کشیدن به مشکل خورده.
‫عیبی نداره. ‫اون معمولا آروم زمین می‌خوره.
‫اوه، چیزیش نمیشه.
‫امشب بیا تو باغ پیشم...
‫و خفه شو دیگه.
‫ناخوش هستی، آواتار؟
‫بودم، ولی دیگه نه.
‫معلومه که دیگه ناخوش نیستی.
‫حالا که پناهنده‌هات به تمام نیازهاشون رسیدن،
‫ما می‌تونیم به تو در آغوش گرم و قدرتمند قبیله بی‌فانگ ‫خوش‌آمد بگیم.
‫من عاشق آغوش گرم هستم.
‫فکر نمی‌کردم اهل کشاورزی باشی.
‫من...
‫اخیرا خیلی چیزها بودم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫دقیقا اونجا بود.
‫اونا فقط اینجا مشغول کار کردن بودن.
‫مامان و بابام.
‫و برادر بزرگه‌ام هم با ارتش رفته بود.
‫من...
‫وقتی صدای داد و بی‌داد رو شنیدم ‫داخل بودم.
‫و...
‫چطورش رو نمی‌دونم، ‫ولی می‌دونستم اونا بودن.
‫ملت آتش.
‫واسه همین گفتم پینگ قایم بشه ‫و من...
‫دویدم بیرون تا سعی کنم ‫خودم رو بهشون برسونم.
‫چون می‌دونی، فکر کردم اگه بدونن ‫که ما یه خانواده هستیم،
‫که اینجا بچه هست، ‫ممکنه دیگه...
‫خیلی سریع رخ داد.
‫و حتی با اینکه می‌دونستم دیگه دیره، ‫بازم دویدم سمتشون.
‫و بعد اون روش رو به سمت من کرد.
‫اونی که انجامش داده بود.
‫متاسفم.
‫واقعا نمی‌دونم چرا اینا رو بهت گفتم.
‫همه ما چیزهایی از دست دادیم.
‫تو لازم نیست از زخمت خجالت بکشی.
‫این یعنی تونستی دووم بیاری.
‫عه...
‫باید برم بازم از توی طویله ‫طناب بیارم.
‫یادت باشه کی هستی.
‫مامان! مامان! مامان!
‫من باید برم.
‫دیگه نمی‌تونیم بهت ببخشیم.
‫می‌ذاریم زنده بمونی، ‫پس غذا رو رد کن بیاد!
‫جلو نیا. با چاقو می‌زنمت! ‫نه!
‫- اون از درگیری دوری می‌کنه. ‫- چون مهربونه.
‫چون می‌خواد به آدم‌ها کمک کنه. ‫صلح و عدالت می‌خواد.
‫ما داریم صلح و عدالت رو تحت یک حکومت ‫به جهان میاریم،
‫و این قوّت می‌طلبه.
‫زوکو قوّت نداره.
‫بعضی اوقات قوّت اینه که بدونی ‫کِی نباید بجنگی.
‫باید یه فرصت دیگه بهش بدی.
،باید غرایزش رو پرورش بدی .نه اینکه سرکوبشون کنی
‫در این خانواده نمیشه. ‫در این دنیا نمیشه.
‫اگه پسرمون حاضر نمیشه که خواهر کوچیکترش رو ‫سر جاش بشونه،
‫اونوقت خواهرش جاش رو می‌گیره.
‫- پس می‌خوای از همدیگه متنفر باشن؟ ‫- اگه لازم باشه آره.
‫سرنوشت بزرگتری از حد تصور تو ‫در انتظار هر دو بچه‌های ماست.
‫منظورت چیه؟
‫تو با یه اصل و نسب قوی و بی‌نقص ‫پیش من اومدی.
‫و ما قول دادیم
‫که قبایل‌مون رو بهم ملحق می‌کنیم ‫و باهم خانواده‌ای می‌سازیم.
‫تو یه وارث بهم دادی.
‫و یه وارث اضافه.
‫وارث؟ ‫چی...
‫آیرو در صف جانشینی تاج و تخته.
‫لو تن وارثه. ‫من...
‫- آموزه‌های بچه‌هام رو برعهده خودم بذار. ‫- اونا بچه‌های منم هستن!
‫بهت اجازه نمیدم که اونا رو به هیولا تبدیل کنی.
‫منو همچین چیزی می‌دونی؟
‫یه هیولا؟
‫از اینجا برین!
‫از قصد نکردم.
‫طوری نیست.
‫اگه تو نمی‌کردی، خودم می‌کردم.
‫اینجایی.
‫تو و دهن گشادت چیزی نمونده بود ‫منو پیش پدر و مادرم لو بدین.
‫ببخشید. آخه...
‫من واقعا به یه معلم خاک‌افزاری نیاز دارم.
‫مشکل من نیست.
‫دیگه حرفش رو نزن ‫و برای همیشه دست از سرم بردار.
‫ولی دوستم بومی گفت که معلمم ‫باید یه استاد جینگ خنثی باشه.
‫تا حالا اسمش رو نشنیدم. ‫از سر راهم برو کنار!
‫خیلی فرزی، چابک‌پا.
‫روی زمین بمون تا بتونم ببینمت.
‫اینطوری بهتره؟
‫بله.
‫حالا دور بزن.
‫برو به سمت دروازه.
‫و همینطوری واسه همیشه برو.
‫باشه، پس تو نمی‌خوای معلم خاک‌افزاری من بشی.
‫اوه! ‫پس آقا پسر باهوش هم هست.
‫ولی من باید جینگ خنثی رو درک کنم.
‫و دیدم که تو انجامش دادی.
‫میشه فقط نشونم بدی که چطور خاک‌افزاری می‌کنی؟
‫فقط انجامش میدم دیگه.
‫- کی اهمیت میده؟ ‫- من میدم.
‫باشه.
‫پس وقتی بچه بودم،
‫از خونه فرار کردم و توی یه غار قایم شدم.
‫چرا فرار کردی؟
‫یادم نمیاد. ‫این بخش مهم داستان نیست.
‫مهم اینه که توی اون غار،
‫یه مشت گورکن کور دیدم.
‫می‌تونستم توی زمین حسشون کنم.
‫ولی عجیب‌ترش این بود که اینکه می‌دونستن ترسیدم ‫رو می‌تونستم حس کنم.
‫اونا کور بودن، مثل خودم ‫پس...
‫همدیگه رو درک می‌کردیم.
‫خاک‌افزاری برای اونا
‫مبارزه کردن نبود.
‫اونطوری با دنیا تعامل می‌کردن.
‫اونطوری دنیای خودشون رو خلق می‌کردن.
‫بنابراین همینطوری هم به من یاد دادن،
‫به عنوان حس اضافی‌ای از حواس من.
‫همه‌چیز ارتعاش می‌کنه.
‫دور و بر ما.
‫دنیا می‌چرخه.
‫توی رودخونه‌های عمق زمین ‫آب جاریه.
‫سنجاب‌ها روی شاخه درخت‌ها می‌دوئن.
‫مورچه‌ها تکه‌های کوچیک شن رو ‫از میان خزه‌ها حمل می‌کنن.
‫همه از طریق زمین بهم وصل هستیم.
‫حتی تو.
‫به محض اینکه پات رو توی خونه‌ام گذاشتی ‫حسش کردم، چابک‌پا.
‫شرط می‌بندم که گورکن‌ کورها ‫بهت احساس امنیت می‌دادن.
‫بهشون سر می‌زنی؟
‫نه.
‫اون نزدیک خونه‌مون در گائولینگ بود.
‫دیگه نمی‌ریم اونجا.
‫متاسفم.
‫گاومیش پرنده‌ی من آپا ‫صمیمی‌ترین دوست منه.
‫اگه یه وقت از دستش بدم،
‫نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫اینا رو به پدر و مادرت هم گفتی؟
‫اونا درک نمی‌کنن.
‫نمی‌خوان کنترل عنصر انجام بدم.
‫به خاطر همین هم دیگه به گائولینگ نمی‌ریم.
‫اونا پدر و مادرم هستن، می‌دونی؟
‫فقط قصد دارن ازم محافظت کنن.
‫ولی اینجا نمی‌تونی خودت باشی.
‫پیش ما می‌تونی.
‫باشه، مشخصه که تو خانواده منو نمی‌شناسی.
‫وقتی یه بی‌فانگ به دنیا بیای،
‫باید تا آخر عمرت این نقش رو ایفا کنی.
‫نمیشه ازش خارج شد.
‫من آواتار به دنیا اومدم ‫و باید آواتار باشم.
‫چاره‌ای ندارم.
‫درسته.
‫تو یه آواتاری،
‫و منم یه بی‌فانگ هستم.
‫شاید خودمم اینو انتخاب نمی‌کردم.
‫می‌تونستم فقط یه عشایر باد بشم.
‫ولی...
‫اینطوری هرگز با دوتا دوست صمیمی‌ام آشنا نمی‌شدم
‫یا همه‌جا سفر نمی‌کردم
‫یا حتی بزرگترین تخم کروکوگدن دنیا رو نمی‌دیدم،
‫که کاتارا فکر می‌کنه با خاک‌افزاری درست شده، ‫ولی اشتباه می‌کنه چون واقعیه.
‫من به تصمیمت احترام می‌ذارم.
‫درسته.
‫خوبه.
‫و...
‫واقعا امیدوارم که دوباره بتونی ‫اون گورکن کورها رو ببینی.
‫آواتار اینجاست! ‫آواتار توی روستاست!
‫شرط می‌بندم که کلی آدم اونجا جمع می‌شن.
‫ما باید سیب‌زمینی‌های گلی‌ ‫و سیب‌زمینی‌های ملونی‌مون رو بفروشیم.
‫کلم‌هامون، گوجه‌فرنگی‌هامون ‫و کلم‌پیچ‌هامون.
‫هرچی که توی مزرعه داریم.
‫و بعدش واقعا می‌تونیم سود کنیم.
‫زوکو. ‫زوکو، بیدار شو.
‫- چی شده؟ ‫- بیدار شو. باید بریم. باید بریم.
‫- الان که زوده. یا زیادی دیره. ‫- هیس، عزیزم. زود باش.
‫هیس. هیس.
‫بشین، باشه؟
‫بشین اینجا. ‫خیلی‌خب.
‫- بهم دست نزن. ‫- ساکت شو، آزولا!
‫خودت ساکت شو.
‫هیا!
‫بابا کجاست؟
‫مامان، بابا کجاست؟ ‫بابا کجاست؟
‫آزولا، بس کن. ‫ساکت باش!
‫- اینقدر بهم دست نزن! ‫- عزیزم، لطفا بس کن!
‫- وایسا! ‫- چه خبر شده، مامان؟
‫- طوری نیست. ‫- مامان...
‫عزیزم، گوش کن.
‫ازتون می‌خوام بهم قول بدین ‫هر اتفاقی هم که افتاد،
‫شما کنار هم می‌مونین.
‫اینو بهم قول بدین. ‫و این قول رو توی دلتون نگه دارین.
‫باشه، مامان.
‫فورا بیاین بیرون!
‫افسار رو ول کن!
‫- یادت باشه کی هستی. ‫- پخش بشین!
‫و مراقب خواهرت باش. ‫خب؟
‫هر دوتون رو خیلی دوست دارم.
‫نـه!
‫نه! نه! نه!
‫مامان! مامان!
‫بهش فکر کردم و فکر می‌کنم ‫تو زیادی جینگ مثبت داری.
‫ممنون.
‫تعریف نبود. ‫این...
‫اینطوری که انگار هروقت در خطر ‫یا در نبرد...
‫یا به عنوان مثال، ‫جلوی یه مار دریایی غول‌پیکر هستیم،
‫تو همیشه داد می‌زنی "دنبالم بیاین" ‫و با عجله میری تو دلش.
‫می‌دونی؟ ‫پس...
‫- درسته. ‫- درسته.
‫خب، من رهبر جنگجویان کیوشی هستم،
‫بنابراین عادت به رهبری دارم.
‫آره.
‫فقط فکر می‌کنم که نباید اینقدر بی‌پروا باشی.
‫فکر کنم خودت می‌دونی که من می‌تونم ‫از خودم مراقبت کنم.
‫واقعا می‌دونم؟ ‫آخه چیزی نمونده که یه مار دریایی زنده زنده جوشت بده.
‫زخمی شدم. ‫و کاتارا خوبم کرد. من خوبم.
‫باشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫اصلا فراموشش کن.
‫صبر کن، واقعا جریان چیه؟
‫نه، اگه نمی‌خوای ترس منو جدی بگیری، ‫مشکلی نیست. ما...
‫- ولش کن. ‫- ساکا.
‫چیزی شده؟ بعد از جزیره کیوشی؟
‫یه چیزی که اینقدر داره نگرانت می‌کنه؟
‫می‌دونم که آنگ اسیر شد ‫و کاتارا در خط مقدم‌های شمال بود.
‫در مورد شمال باهات حرف زدن؟
‫چی گفتن؟
‫فقط تجربیات خودشون رو گفتن.
‫ببین، مشخصه یه چیزی روت سنگینی کرده.
‫و فقط می‌خوام بدونی که من هستم.
‫به حرفات گوش میدم.
‫هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫چرا این دوتا دخترهای کشور آتش اونجان؟
‫هی!
‫به نظرت اون آب‌افزاریه که میگن همراه آواتاره؟
‫ساکا، دنبالم بیا.
‫عه...
‫بریم بزنیمشون تا بفهمیم؟
‫آه!
‫- آه! ‫- ها!
‫باهام چیکار کردی؟
‫فقط یکم آروم باش. ‫روبراه میشی، بانمک.
‫الان باهام چیکار کردی؟
‫بدون کنترل عنصر خیلی هم گردن‌کلفت نیستی، مگه نه؟
‫تو صورت؟ واقعا؟
‫اون یه جوری منو فلج کرده.
‫اونا دنبال آنگ هستن.
‫اون توی روستاست.
‫باید بهش هشدار بدیم.
‫سلام، زوزو.
‫آزولا.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آدم اینطوری با خواهرش احوالپرسی می‌کنه؟
‫چه بلایی سر موهات آوردی؟
‫سر راهم قرار نگیر.
‫مجبور نیستی این کارو کنی.
‫منظورم گرفتن آواتاره. ‫این دیگه برای پدر مهم نیست.
‫منظورت چیه که براش مهم نیست؟
‫اون تو رو به خاطر خیانتت در شمال بخشید،
‫و تبعیدت رو برداشته.
‫تبریک میگم.
‫داری دروغ میگی.
‫کاش دروغ بود.
‫منو فرستاده برت گردونم.
‫تو تمام تلاشت رو کردی، زوزو. ‫همه‌مون اینو می‌دونیم.
‫و درکل همین هم مهمه.
‫مگه نه؟
‫قدرت آواتار داره بیشتر میشه.
‫اگه اون می‌خواد در جنگ پیروز بشه، ‫باید بگیریمش.
‫فرمانروای آتشت رو زیر سوال نبر.
‫اون بهم فرمان داد که تو رو ببرم خونه،
‫و منم همین کارو می‌کنم.
‫حالا هرطور...
‫که شده.
‫پس حالا داری پادویی اونو می‌کنی؟
‫بله.
‫هر کاری که فرمان بده.
‫اوماشو رو فتح کنم.
‫پسر مایه‌ی آبروریزیش رو بیارم.
‫نمی‌دونم چه بازی‌ای توی سرته،
‫ولی می‌دونم تو هیچوقت کاری نمی‌کنی
‫که برای منفعت من باشه.
‫اینقدر خودت رو دست بالا نگیر.
‫تو در فهرست نگرانی‌های من ‫همچین جایگاه بالایی نداری.
‫به خاطر همین ژائو رو اجیر کردی ‫که کارهای کثیفت رو بکنه؟
‫نمی‌دونم منظورت چی یا کیه.
‫حداقل این بار،
‫اونقدر حرمت سرت شد که خودت بیای ‫تا سعی کنی مأموریتم رو بهم بزنی.
‫مأموریت تو بی‌معنیه.
‫پس تا وقتی تمومش می‌کنم ‫بگیر بشین.
‫من بدون آواتار برنمی‌گردم.
‫احمق نباش، زوکو.
‫ببین در چه وضعی هستی.
‫من از اون چیزی که یادت میاد قوی‌ترم.
‫این ممکنه تنها خاک‌افزاری‌ای باشه ‫که توی عمرم یاد می‌گیرم.
‫آواتار!
‫زوکو؟
‫کارم باهات تموم نشده!
‫این؟
‫آواتار اینه؟
‫زوزو، اون یه پسربچه‌ست.
‫زوزو؟
‫تو کی هستی؟
‫معلوم نیست؟
‫بهم گفتن که شباهت خانوادگی‌مون زیاده.
‫"من آواتار رو اسیر می‌کنم ‫و آبروم رو پس می‌گیرم".
‫من هیچوقت این حرف رو نزدم!
‫ها!
‫آه!
‫فی، نگاه کن!
‫اون لی‌ـه.
‫نه، نیست.
‫دستت دوباره داره کار می‌کنه.
‫بهتر از چیزی که فکر می‌کردم بودی.
‫اوه!
‫تاف!
‫چرا بهم نگفتی که قراره مبارزه واقعی هم باشه؟
‫آزولا!
‫دست نگه دار!
‫تعجبی هم نداره که با دشمن همدست شدی، زوکو.
‫من می‌دونم کِی شکست خوردم.
‫یه شاهدخت تسلیم میشه...
‫ها!
‫عمو!
‫عمو.
‫- زوکو، من می‌تونم کمک کنم. ‫- اوه. اوه.
‫تنهامون بذارین.
‫بهتره همین الان بریم، باشه؟
‫ولی ما می‌تونیم کمک کنیم.
‫- برین! ‫- بریم! برو.
‫عمو...
‫پس اونا آتش‌افزار بودن، ها؟
‫خیلی دلم می‌خواد دوباره باهاشون روبرو بشم.
‫یعنی قراره باهامون بیای؟
‫تاف!
‫آخه تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جار و جنجال حس کردم، واسه همین اومدم ‫تا بفهمم چه خبر شده.
‫آواتار درگیر مبارزه بود.
‫مجبور بودم کمک بدم.
‫جار و جنجال حس کردی؟
‫تو زیادی حساسی که خودت رو ‫درگیر چنین کاری کنی.
‫من حساس نیستم.
‫و گل هم نیستم.
‫من یه سنگم.
‫و کورم، حتی اگه نخوای به زبونش بیاری.
‫فقط...
‫به حرفم گوش بده.
‫فقط همین یه بار، مامان.
‫شخصیت واقعی من اینه.
‫ما داریم زیاد بهت آزادی می‌دیم.
‫کفش‌هات رو بپوش و فورا بیا خونه.
‫من دیگه هیچوقت کفش نمی‌پوشم.
‫بیا، آواتار. حتی اگه به قیمت جونم هم تموم بشه ‫خاک‌افزاری رو بهت یاد میدم.
‫می‌تونی وایسی؟
‫پنگ!
‫از اینجا برو، آتش‌افزار!
‫گوش کن عمو، ما دیگه باید بریم. ‫یالا. یالا.
‫زود باش.
‫بقیه‌اش رو وقتی می‌گیری که دختر ربوده شده‌مون ‫رو برگردونی.
‫تخته‌سنگ تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫اما گرفتن دختر بی‌فانگ خیلی سخت خواهد بود.
‫اون سرسخت و قد کوتاه
‫و خیلی خیلی بدجنسه.
‫به همین خاطر جی شن همراهیت می‌کنه.
‫هر طور که شده
‫دخترم رو بیارین خونه پیشم.
‫«ترجمه از تورج پاکاری»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M